Werk & Studie
alle pijlers
Studies lukken niet
woensdag 27 juni 2012 om 07:49
Ik loop mijn jaarstage voor de SPH (3e jaar) bij de kinderopvang. Dus 's morgens op het kinderdagverblijf aan 't werk en 's middags op de BSO en één dag in de week voor HBO-taken, zoals protocollen aanpassen.
Studie is bij mij vanaf 't begin niet soepel verlopen, dus dat heeft ook meegespeeld in 't afgelopen jaar, vanaf 't begin heel onzeker of ik 't wel zou gaan halen. Nu loop ik tegen mijn eindevaluatie aan en waarschijnlijk ga ik het dus inderdaad niet halen.
Punten waarop het mis loopt, zijn: ik moet meer initiatief nemen, mezelf meer laten zien/horen, strenger zijn naar de kinderen toe en ik moet een ochtend/middag de leiding nemen en dan ook collega's aansturen.
Ik moet vandaag m'n eindevaluatie afschrijven en heb over 1,5 week m'n eindgesprek, maar ik zie 't totaal niet meer zitten. Ik ben er zó gigantisch klaar mee! Al sinds 2006 ben ik bezig met studies en het lukt me gewoon niet, iedere keer loop ik weer vast in het 'mezelf meer laten zien/horen'. Ik ben er al zoveel in vooruit gegaan, maar het is nog steeds niet genoeg. Ik heb het gevoel dat door de huidige studie eisen, ik geen HBO diploma kan halen. Aan het leren ligt het niet, want tentamens haal ik altijd in 1 keer. Maar er wordt zo'n bepaalde zekere, initiatiefnemende houding gevraagd en dat je ook de leiding kunt nemen tegenover collega's etc en dat lukt me niet en al helemaal niet als de druk zó hoog zit en ik voor mijn gevoel constant beoordeeld wordt.
Ben ik de enige die op deze punten vastloopt in het HBO? En wat nu? Als ik stop heb ik geen diploma + een hele hoge studieschuld. Maar waarschijnlijk zal ik anders een half jaar langer moeten stage lopen en dat zie ik ook totaal niet zitten, want de kans is groot dat het dan weer op dezelfde manier verloopt. Ik loop al zo lang op m'n tenen qua studie en het kost me zoveel moeite en stress, dat ik het ook niet zie zitten om nog door te gaan.
(Met decaan praten heb ik al eerder gedaan, hij heeft 2 jr geleden ofzo al gezegd dat ik beter kon stoppen met een HBO studie.)
Studie is bij mij vanaf 't begin niet soepel verlopen, dus dat heeft ook meegespeeld in 't afgelopen jaar, vanaf 't begin heel onzeker of ik 't wel zou gaan halen. Nu loop ik tegen mijn eindevaluatie aan en waarschijnlijk ga ik het dus inderdaad niet halen.
Punten waarop het mis loopt, zijn: ik moet meer initiatief nemen, mezelf meer laten zien/horen, strenger zijn naar de kinderen toe en ik moet een ochtend/middag de leiding nemen en dan ook collega's aansturen.
Ik moet vandaag m'n eindevaluatie afschrijven en heb over 1,5 week m'n eindgesprek, maar ik zie 't totaal niet meer zitten. Ik ben er zó gigantisch klaar mee! Al sinds 2006 ben ik bezig met studies en het lukt me gewoon niet, iedere keer loop ik weer vast in het 'mezelf meer laten zien/horen'. Ik ben er al zoveel in vooruit gegaan, maar het is nog steeds niet genoeg. Ik heb het gevoel dat door de huidige studie eisen, ik geen HBO diploma kan halen. Aan het leren ligt het niet, want tentamens haal ik altijd in 1 keer. Maar er wordt zo'n bepaalde zekere, initiatiefnemende houding gevraagd en dat je ook de leiding kunt nemen tegenover collega's etc en dat lukt me niet en al helemaal niet als de druk zó hoog zit en ik voor mijn gevoel constant beoordeeld wordt.
Ben ik de enige die op deze punten vastloopt in het HBO? En wat nu? Als ik stop heb ik geen diploma + een hele hoge studieschuld. Maar waarschijnlijk zal ik anders een half jaar langer moeten stage lopen en dat zie ik ook totaal niet zitten, want de kans is groot dat het dan weer op dezelfde manier verloopt. Ik loop al zo lang op m'n tenen qua studie en het kost me zoveel moeite en stress, dat ik het ook niet zie zitten om nog door te gaan.
(Met decaan praten heb ik al eerder gedaan, hij heeft 2 jr geleden ofzo al gezegd dat ik beter kon stoppen met een HBO studie.)
woensdag 27 juni 2012 om 07:57
Hallo,
nee hoor, ik ben gestopt met het hbo, ik liep tegen het niveau met leren aan, was alleen maar aan het leren, 's ochtends vroeg tot 's avonds laat en haalde dan nog vaak onvoldoendes of net een zesje. Ik merkte aan mezelf dat ik er steeds ongelukkiger van werd en heb in het tweede jaar besloten te stoppen. Doe nu een bbl opleiding niveau 4, zit goed op mijn plek en ben veel gelukkiger.
nee hoor, ik ben gestopt met het hbo, ik liep tegen het niveau met leren aan, was alleen maar aan het leren, 's ochtends vroeg tot 's avonds laat en haalde dan nog vaak onvoldoendes of net een zesje. Ik merkte aan mezelf dat ik er steeds ongelukkiger van werd en heb in het tweede jaar besloten te stoppen. Doe nu een bbl opleiding niveau 4, zit goed op mijn plek en ben veel gelukkiger.
woensdag 27 juni 2012 om 08:27
Butterfly, wat een vervelende situatie.
Maar wat ik me afvraag, als het vanaf het begin niet lekker loopt, waarom ben je dan nog zo ver doorgegeaan? Oke, na 2 weken met een studie vind ik gek maar na een jaar heb je denk ik wel een goede indruk van wat je te wachten staat? Destijds is er blijkbaar ook een negatief advies gegeven. Wat heeft jou gemotiveerd om toch door te zetten? Zoals jet hierboven al zegt, wat zij mist met het leerniveau mis jij wellicht in die zekerheid en initiatief nemen. Dit is wel echt een belangrijk deel van je hbo papiertje... Als het je erg ongelukkig maakt zou ik stoppen en een mbo opleiding volgen die je wel leuk lijkt en bij deze school je problemen bespreken zodat je wellicht extra trainingen kan volgen waardoor je zekerder bent. Wellicht is dit op je huidige opleiding ook mogelijk? Als je nog enige kracht op kan brengen om op deze manier door te zetten is dit misschien ook een optie?
Maar wat ik me afvraag, als het vanaf het begin niet lekker loopt, waarom ben je dan nog zo ver doorgegeaan? Oke, na 2 weken met een studie vind ik gek maar na een jaar heb je denk ik wel een goede indruk van wat je te wachten staat? Destijds is er blijkbaar ook een negatief advies gegeven. Wat heeft jou gemotiveerd om toch door te zetten? Zoals jet hierboven al zegt, wat zij mist met het leerniveau mis jij wellicht in die zekerheid en initiatief nemen. Dit is wel echt een belangrijk deel van je hbo papiertje... Als het je erg ongelukkig maakt zou ik stoppen en een mbo opleiding volgen die je wel leuk lijkt en bij deze school je problemen bespreken zodat je wellicht extra trainingen kan volgen waardoor je zekerder bent. Wellicht is dit op je huidige opleiding ook mogelijk? Als je nog enige kracht op kan brengen om op deze manier door te zetten is dit misschien ook een optie?
woensdag 27 juni 2012 om 08:40
Hee meis,
Je verhaal kwam me bekend voor en ik heb even geloept, maar kan niet direct vinden waar ik een keer gereageerd heb op je verhaal.
Wat ontzettend pijnlijk zeg, deze situatie.
Ik denk dat mijn studiesituatie het dichtst in de buurt komt bij wat jij beschrijft. Al járen krijg ik dezelfde feedback. Ik ben te onzeker, laat mezelf niet genoeg zien/horen. Theoretische toetsen zijn geen probleem, de praktijk is/was wel een probleem
In een ander topic las ik dat jij therapie hebt gevolgd.
Ook ik heb langer dan een jaar in therapie gezeten en bij mij heeft de grootste verandering zich voorgedaan toen ik al gestopt was met de therapie.
In een jaar tijd kan er heel veel veranderen. Ik ben al jaren bezig met dezelfde studie, een paar jaar langer dan jij en heb net mijn extra stage erop zitten (net als jij een half jaar langer).
In de afgelopen stage ben ik het meest tot mijn recht gekomen.
Voor de rest heb ik nog niet uit je verhaal gehaald hoe je concreet aan je mindere punten hebt proberen te werken (SMART-doelstellingen).
Dat hele concrete, overzichtelijke is ook niet alles want dan duik je helemaal in de theoretische, analytische kant. Het praktische (dus zeker overkomen etc.) is een kwestie van acteren, in het begin, en gewoon doen (en op je bek gaan, helaas).
Je verhaal kwam me bekend voor en ik heb even geloept, maar kan niet direct vinden waar ik een keer gereageerd heb op je verhaal.
Wat ontzettend pijnlijk zeg, deze situatie.
Ik denk dat mijn studiesituatie het dichtst in de buurt komt bij wat jij beschrijft. Al járen krijg ik dezelfde feedback. Ik ben te onzeker, laat mezelf niet genoeg zien/horen. Theoretische toetsen zijn geen probleem, de praktijk is/was wel een probleem
In een ander topic las ik dat jij therapie hebt gevolgd.
Ook ik heb langer dan een jaar in therapie gezeten en bij mij heeft de grootste verandering zich voorgedaan toen ik al gestopt was met de therapie.
In een jaar tijd kan er heel veel veranderen. Ik ben al jaren bezig met dezelfde studie, een paar jaar langer dan jij en heb net mijn extra stage erop zitten (net als jij een half jaar langer).
In de afgelopen stage ben ik het meest tot mijn recht gekomen.
Voor de rest heb ik nog niet uit je verhaal gehaald hoe je concreet aan je mindere punten hebt proberen te werken (SMART-doelstellingen).
Dat hele concrete, overzichtelijke is ook niet alles want dan duik je helemaal in de theoretische, analytische kant. Het praktische (dus zeker overkomen etc.) is een kwestie van acteren, in het begin, en gewoon doen (en op je bek gaan, helaas).
woensdag 27 juni 2012 om 08:50
Ik ken het maar al te goed, hetgeen waar jij tegenaan loopt. Studie ging prima, tot het moment waarop ik stage moest gaan lopen, want daar ging het mis. Moest mezelf meer laten zien, initiatief nemen etc.. etc.. Doordat de stage vooral in het 3de jaar begon was ik dus ook al ver in de studie, en ook ik stond op het punt van stoppen, want het lukte me toch niet, HBO was dan toch te hoog gegrepen voor me (kwam van MBO af, waar ik op stage ook hier tegenaan liep, maar wel doorheen gekomen ben uiteindelijk) mijn zelfvertrouwen in studie ging steeds verder omlaag, want hoe moest ik uiteindelijk werk vinden als ik stage al niet aankon? Gesprekken gehad op school, met decaan en schoolpsycholoog en daarna aan een nieuwe stage begonnen (heb een jaar extra moeten stagelopen hierdoor :S) bij begeleiders die ervaring hadden met studenten die hier last van hadden.
En het heeft heel wat moeite en tranen gekost, maar ik heb het HBO uiteindelijk wel gehaald! En hoeveel energie het toen ook kostte ik ben er wel heel blij mee!
Ik weet niet of het mogelijk is voor jou om een stage adres te vinden die ervaring met studenten met dat probleem hebben? En wees vanaf het begin eerlijk tegenover je begeleiders dat je hier last van hebt! Dan kunnen ze er rekening mee houden en zien ze ook meer de kleine vooruitgangen die je maakt.
Het is moeilijk, maar het kan wel, en dan is achteraf de moeite meer dan waard geweest. Ik loop er nog weleens tegenaan met werken, maar minder en het gaat steeds beter!
Ik hoop voor je dat het gaat lukken en je ertoe kan zetten. maar ook al lukt het toch niet of wil je het niet meer, er komt dan heus wel wat wat wel bij je past! wat dat ook is..
En het heeft heel wat moeite en tranen gekost, maar ik heb het HBO uiteindelijk wel gehaald! En hoeveel energie het toen ook kostte ik ben er wel heel blij mee!
Ik weet niet of het mogelijk is voor jou om een stage adres te vinden die ervaring met studenten met dat probleem hebben? En wees vanaf het begin eerlijk tegenover je begeleiders dat je hier last van hebt! Dan kunnen ze er rekening mee houden en zien ze ook meer de kleine vooruitgangen die je maakt.
Het is moeilijk, maar het kan wel, en dan is achteraf de moeite meer dan waard geweest. Ik loop er nog weleens tegenaan met werken, maar minder en het gaat steeds beter!
Ik hoop voor je dat het gaat lukken en je ertoe kan zetten. maar ook al lukt het toch niet of wil je het niet meer, er komt dan heus wel wat wat wel bij je past! wat dat ook is..
woensdag 27 juni 2012 om 08:57
Vervelende situatie. Ik kan me voorstellen dat het ook moeilijk is jezelf steeds weer op te pakken als het al zo lang duurt. Heb je meerdere studies geprobeerd of alleen deze?
Als ik jou was zou ik toch vol blijven houden, je bent nu zo ver! En misschien is het inderdaad een kwestie van (in het begin) gewoon acteren? Dat heb ik ook vaak genoeg gedaan en niemand die het doorhad.
Ik herken mijzelf wel in de punten die jij omschrijft, om die reden had ik het (een tijd geleden zeker) niet gered op het HBO. Ik heb een universitaire opleiding gedaan en daar ben ik nooit tegen problemen aangelopen. Als je dus voor een overstap zou kiezen zou ik dan eerder voor WO gaan. Is natuurlijk wel een gok of je het niveau aan kan gezien de studieschuld, maar als de tentamens je op het HBO goed afgaan zonder al te hard werken zou ik het toch eens serieus overwegen.
Kan misschien ook zijn dat de mensen van je huidige stage je minder liggen? Ik heb vaak dat als ik mij op mijn gemak voel bij mensen ik het al gemakkelijker vind bepaalde rollen aan te nemen. Het is natuurlijk wel de bedoeling dat je dat kan ongeacht de omstandigheden. Maar kan zijn dat een andere stage zou helpen?
Vind je je stage eigenlijk wel leuk?
Moet zeggen dat ik het wel erg goed vind dat je al zo lang volhoudt! Dus ik zou zeggen nog even doorzetten? Zoek steun bij je omgeving. Wat bij mij vaak helpt is ook altijd minder streng voor mijzelf zijn, het mij niet aantrekken dat alles niet gaat zoals ik zou willen en zoals van mij verwacht wordt.
Als ik die strengheid loslaat gaat het vaak al een stuk beter omdat ik dan minder druk voel.
Heel veel sterkte en succes! En hou ons op de hoogte! En onthoud dat je ook echt niet de enige bent!
Als ik jou was zou ik toch vol blijven houden, je bent nu zo ver! En misschien is het inderdaad een kwestie van (in het begin) gewoon acteren? Dat heb ik ook vaak genoeg gedaan en niemand die het doorhad.
Ik herken mijzelf wel in de punten die jij omschrijft, om die reden had ik het (een tijd geleden zeker) niet gered op het HBO. Ik heb een universitaire opleiding gedaan en daar ben ik nooit tegen problemen aangelopen. Als je dus voor een overstap zou kiezen zou ik dan eerder voor WO gaan. Is natuurlijk wel een gok of je het niveau aan kan gezien de studieschuld, maar als de tentamens je op het HBO goed afgaan zonder al te hard werken zou ik het toch eens serieus overwegen.
Kan misschien ook zijn dat de mensen van je huidige stage je minder liggen? Ik heb vaak dat als ik mij op mijn gemak voel bij mensen ik het al gemakkelijker vind bepaalde rollen aan te nemen. Het is natuurlijk wel de bedoeling dat je dat kan ongeacht de omstandigheden. Maar kan zijn dat een andere stage zou helpen?
Vind je je stage eigenlijk wel leuk?
Moet zeggen dat ik het wel erg goed vind dat je al zo lang volhoudt! Dus ik zou zeggen nog even doorzetten? Zoek steun bij je omgeving. Wat bij mij vaak helpt is ook altijd minder streng voor mijzelf zijn, het mij niet aantrekken dat alles niet gaat zoals ik zou willen en zoals van mij verwacht wordt.
Als ik die strengheid loslaat gaat het vaak al een stuk beter omdat ik dan minder druk voel.
Heel veel sterkte en succes! En hou ons op de hoogte! En onthoud dat je ook echt niet de enige bent!
woensdag 27 juni 2012 om 09:24
Dankjulliewel voor de reacties. Fijn om hier te kunnen schrijven en 't even te kunnen delen.
Jet91: Fijn dat het voor jou de goede keuze was om een niveau-4 opleiding te gaan doen! Soms zit ik daar inderdaad ook over te denken, maar als het qua leren moeilijk is, dan is een niveau-4 wel logischer dan als het in de praktijk niet lukt. MBO is namelijk ook juist praktijk.
Grrlstar: In de tussentijd heb ik veel gedaan qua therapie e.d., waardoor ik steeds hoopte dat ’t me nu wel zou lukken. En ik wist ook zeker dat dit is wat ik wil, dus vond dat ik ervoor moest gaan.. Zou anders echt niet weten wat ik wil qua studie.
Pyridine: Denk inderdaad dat het handiger was geweest om na mijn HBO-propedeuse naar de universiteit te gaan. Dat is toch allemaal wat theoretischer en dat past dus beter. Is me ook aangeraden tijdens een vorige stage, maar de universitaire studies spreken mij niet zo aan, ik wil eigenlijk juist op de groepen werken. Is alleen lastig dat hetgene wat ik wil, niet past bij hoe ik als persoon ben.
Jigglez: Heb inderdaad wel eerder over studie gepost, want loopt al langer niet zo lekker. In een jaar kan er inderdaad veel veranderen en als ik kijk naar hoe ik nu ben op stage en hoe ik dit een tijd geleden was, dan is er echt al veel veranderd, maar niet genoeg om te voldoen aan de ‘HBO- houding’.
Wat knap dat jij dan nu toch weer een extra stage bent gaan doen! Heb je soms ook niet het gevoel van ik stop ermee, ben er klaar mee? Vind het zo lastig om steeds maar door te moeten gaan, terwijl het zoveel moeite en energie kost en anderen er fluitend in 4 jaar doorheen gaan..
Blondejojo: Wat super dat je uiteindelijk wel je HBO hebt gehaald! Het was ook steeds mijn motivatie om door te gaan en dan te kunnen laten zien dat ik het wel kan, ondanks alle mensen die hebben gezegd dat ’t me niet zou gaan lukken. Kan me heel goed voorstellen dat je heel blij was toen je het gehaald had!!
Fijn dat je een stage kon doen waar de begeleiders meer ervaring hadden in het begeleiden daarin. Kan denk ik inderdaad ook wel veel verschil maken. Maar het lukt nu qua werken dus wel? Want daar twijfel ik dan ook wel over… ik kan nog wel weer een half jaar langer en wat als ik dan uiteindelijk mijn studie heb gehaald, maar ik vervolgens in de praktijk, tijdens het werken, weer vastloop? Maar dat ervaar jij dus wel anders?
Paspas: Inderdaad kan ik momenteel niet echt meer de motivatie vinden om er weer een half jaar langer over te doen. Ik ben begonnen met SPH, toen Pabo en nu weer SPH.
WO had inderdaad denk ik beter gepast, maar om dat nu nog te gaan doen zie ik ook niet echt zitten. Ben door al die jaren studeren echt helemaal klaar met studies en zou ’t liefst zo snel mogelijk aan ’t werk gaan.
De stage vind ik erg leuk, maar ik heb wel het gevoel dat ik op een andere stageplek meer zou passen qua de mensen die er werken en de visie die ze hebben etc. Ik loop nu stage bij een kinderopvang. Als ik een half jaar langer zou moeten, dan vind mijn slb-er dat dit op dezelfde instelling moet, terwijl ik dan misschien juist nog een half jaartje ergens anders wil. Er is bij mij in de buurt een antroposofische instelling voor gehandicapte kinderen en ik heb het gevoel dat dit meer past bij mij.. Maarja, dat is dan wel weer een nieuwe instelling, dus dan moet ik juist eerst weer wennen etc.
Bedankt in ieder geval voor het meedenken en jullie reacties!
Jet91: Fijn dat het voor jou de goede keuze was om een niveau-4 opleiding te gaan doen! Soms zit ik daar inderdaad ook over te denken, maar als het qua leren moeilijk is, dan is een niveau-4 wel logischer dan als het in de praktijk niet lukt. MBO is namelijk ook juist praktijk.
Grrlstar: In de tussentijd heb ik veel gedaan qua therapie e.d., waardoor ik steeds hoopte dat ’t me nu wel zou lukken. En ik wist ook zeker dat dit is wat ik wil, dus vond dat ik ervoor moest gaan.. Zou anders echt niet weten wat ik wil qua studie.
Pyridine: Denk inderdaad dat het handiger was geweest om na mijn HBO-propedeuse naar de universiteit te gaan. Dat is toch allemaal wat theoretischer en dat past dus beter. Is me ook aangeraden tijdens een vorige stage, maar de universitaire studies spreken mij niet zo aan, ik wil eigenlijk juist op de groepen werken. Is alleen lastig dat hetgene wat ik wil, niet past bij hoe ik als persoon ben.
Jigglez: Heb inderdaad wel eerder over studie gepost, want loopt al langer niet zo lekker. In een jaar kan er inderdaad veel veranderen en als ik kijk naar hoe ik nu ben op stage en hoe ik dit een tijd geleden was, dan is er echt al veel veranderd, maar niet genoeg om te voldoen aan de ‘HBO- houding’.
Wat knap dat jij dan nu toch weer een extra stage bent gaan doen! Heb je soms ook niet het gevoel van ik stop ermee, ben er klaar mee? Vind het zo lastig om steeds maar door te moeten gaan, terwijl het zoveel moeite en energie kost en anderen er fluitend in 4 jaar doorheen gaan..
Blondejojo: Wat super dat je uiteindelijk wel je HBO hebt gehaald! Het was ook steeds mijn motivatie om door te gaan en dan te kunnen laten zien dat ik het wel kan, ondanks alle mensen die hebben gezegd dat ’t me niet zou gaan lukken. Kan me heel goed voorstellen dat je heel blij was toen je het gehaald had!!
Fijn dat je een stage kon doen waar de begeleiders meer ervaring hadden in het begeleiden daarin. Kan denk ik inderdaad ook wel veel verschil maken. Maar het lukt nu qua werken dus wel? Want daar twijfel ik dan ook wel over… ik kan nog wel weer een half jaar langer en wat als ik dan uiteindelijk mijn studie heb gehaald, maar ik vervolgens in de praktijk, tijdens het werken, weer vastloop? Maar dat ervaar jij dus wel anders?
Paspas: Inderdaad kan ik momenteel niet echt meer de motivatie vinden om er weer een half jaar langer over te doen. Ik ben begonnen met SPH, toen Pabo en nu weer SPH.
WO had inderdaad denk ik beter gepast, maar om dat nu nog te gaan doen zie ik ook niet echt zitten. Ben door al die jaren studeren echt helemaal klaar met studies en zou ’t liefst zo snel mogelijk aan ’t werk gaan.
De stage vind ik erg leuk, maar ik heb wel het gevoel dat ik op een andere stageplek meer zou passen qua de mensen die er werken en de visie die ze hebben etc. Ik loop nu stage bij een kinderopvang. Als ik een half jaar langer zou moeten, dan vind mijn slb-er dat dit op dezelfde instelling moet, terwijl ik dan misschien juist nog een half jaartje ergens anders wil. Er is bij mij in de buurt een antroposofische instelling voor gehandicapte kinderen en ik heb het gevoel dat dit meer past bij mij.. Maarja, dat is dan wel weer een nieuwe instelling, dus dan moet ik juist eerst weer wennen etc.
Bedankt in ieder geval voor het meedenken en jullie reacties!
woensdag 27 juni 2012 om 09:56
Wat je misschien ook kan doen, een half jaar of een jaartje stoppen en werk proberen te zoeken bij een kinderopvang of iets anders waar je zou willen werken. In mijn regio (Leiden/Den Haag/ Delft) zie ik steeds veel vacatures bv voor activiteitenbegeleider en daar zijn ze op zoek naar studenten SPH. Denk dat je met je 3e jaar best een baantje zou kunnen vinden, misschien als je het via een studenten uitzendbureau probeert. Kan je meteen kijken hoe je dat vindt, en dan zonder de druk van dat je steeds maar moet presteren. Als je dan echt geluk hebt kan je daar dan daarna misschien je stage lopen.
Nouja waarschijnlijk is dit makkelijker gezegd dat gedaan, zon baan vinden, maar kom vaak die vacatures tegen op studenttalent.nl en dergelijke sites.
Maar misschien is een half jaartje stoppen sowieso geen gek idee. Weer even energie verzamelen voor die stage. Maar goed ik zeg maar wat, alleen jij kan dit natuurlijk aanvoelen.
Nouja waarschijnlijk is dit makkelijker gezegd dat gedaan, zon baan vinden, maar kom vaak die vacatures tegen op studenttalent.nl en dergelijke sites.
Maar misschien is een half jaartje stoppen sowieso geen gek idee. Weer even energie verzamelen voor die stage. Maar goed ik zeg maar wat, alleen jij kan dit natuurlijk aanvoelen.
woensdag 27 juni 2012 om 10:07
Op mn werk, tja ben er nog een paar keer keihard tegenaan gelopen hoor.. 2 banen waarbij contract om deze reden niet verlengd werd, dan ga je wel weer ontzettend aan jezelf twijfelen.. Daarna eindelijk wel op mijn plaats gekomen, en ontzettend naar mijn zin. Wel in een klein team, want merk dat dat voor mij toch wel het beste werkt. Als het team te groot wordt dan val ik helemaal weg. Maar nu gaat het dus prima, maar het is niet makkelijk geweest en de start van mijn werkende leven is erg moeizaam geweest en zag het regelmatig niet meer zitten maar nu dus wel blij dat ik heb doorgezet.
Het is wel fijn om iemand te hebben waarmee je erover kan praten zowel in je priveleven als op proffesioneel gebied. Ik ben uiteindelijk bij een NLP cursus uitgekomen wat me net het laatste goede zetje heeft gegeven (heb hierbij wel geluk gehad niet bij een zweverige terecht te komen, maar echt communicatief gericht.. schijnt nogal veel verschil in te zitten)
Ik zou wel kijken of je bij een andere instelling kan stage lopen als dat mogelijk is. Tenminste, dat vond ik prettiger, want waar ik al liep had ik het idee dat ze me sowieso niet meer anders konden zien dan hoe ik op dat moment was. Op een nieuw adres moet je idd weer wennen, maar als je gelijk aan het begin je probleem aanhaalt en doelstellingen (kleine stapjes! dus bv. vandaag ga ik minimaal 2 vragen stellen) daarvoor gaat maken, dan zul je langzaam maar zeker meer van jezelf laten zien denk ik.
Ik had er trouwens alleen op werkgebied last van (het gecontroleerd worden enzo.. brrr!) prive niet, hoewel ik wel rustig ben van mezelf
Het is wel fijn om iemand te hebben waarmee je erover kan praten zowel in je priveleven als op proffesioneel gebied. Ik ben uiteindelijk bij een NLP cursus uitgekomen wat me net het laatste goede zetje heeft gegeven (heb hierbij wel geluk gehad niet bij een zweverige terecht te komen, maar echt communicatief gericht.. schijnt nogal veel verschil in te zitten)
Ik zou wel kijken of je bij een andere instelling kan stage lopen als dat mogelijk is. Tenminste, dat vond ik prettiger, want waar ik al liep had ik het idee dat ze me sowieso niet meer anders konden zien dan hoe ik op dat moment was. Op een nieuw adres moet je idd weer wennen, maar als je gelijk aan het begin je probleem aanhaalt en doelstellingen (kleine stapjes! dus bv. vandaag ga ik minimaal 2 vragen stellen) daarvoor gaat maken, dan zul je langzaam maar zeker meer van jezelf laten zien denk ik.
Ik had er trouwens alleen op werkgebied last van (het gecontroleerd worden enzo.. brrr!) prive niet, hoewel ik wel rustig ben van mezelf
woensdag 27 juni 2012 om 10:12
Wat vervelend voor je. Ik snap jouw kant maar ook de reacties die je krijgt, verdrietig als het dan tegen je aard in lijkt te gaan terwijl je het werk wel graag zou willen doen.
Ik heb helaas geen tips voor je. Ik was vroeger meer zoals jij maar door het ouder worden en een kind krijgen is dat geheel omgeslagen, iig met kinderen. Vind je het in zijn geheel moeilijk om je te laten horen en op goede wijze autoritair te kunnen zijn? Of vind je het moeilijk omdat je het gevoel hebt dat kinderen het prettiger vinden wanneer je vooral lief en wat zachter bent? Het kan trouwens prima samen gaan .
Ik heb helaas geen tips voor je. Ik was vroeger meer zoals jij maar door het ouder worden en een kind krijgen is dat geheel omgeslagen, iig met kinderen. Vind je het in zijn geheel moeilijk om je te laten horen en op goede wijze autoritair te kunnen zijn? Of vind je het moeilijk omdat je het gevoel hebt dat kinderen het prettiger vinden wanneer je vooral lief en wat zachter bent? Het kan trouwens prima samen gaan .
woensdag 27 juni 2012 om 10:21
quote:pyridine schreef op 27 juni 2012 @ 08:33:
Of misschien juist universiteit gaan doen? En dan een wat minder praktische richting? Als de theorie wel goed gaat...Dan loop je nog meer tegen de punten op die TS noemt. Eigen initiatief en jezelf laten horen zijn in deze tijd nog belangrijker dan het al was.
TS; ik heb helaas geen advies voor je. Maar wel een knuffel.
Of misschien juist universiteit gaan doen? En dan een wat minder praktische richting? Als de theorie wel goed gaat...Dan loop je nog meer tegen de punten op die TS noemt. Eigen initiatief en jezelf laten horen zijn in deze tijd nog belangrijker dan het al was.
TS; ik heb helaas geen advies voor je. Maar wel een knuffel.
woensdag 27 juni 2012 om 10:25
Hee Butterfly,
Nee, je bent zeker niet de enige. Deels herkenbaar voor mij, ben ook met studies gestopt. Aantal jaar gaan werken en uiteindelijk op mijn 28e opnieuw gaan studeren (universiteit, heerlijk alleen theorie en zelfs in masterjaar bewust voor een stage gekozen).
Maar kom goed voor jezelf op! Laat je niet afrekenen op taken en werkzaamheden die een groepsleidster van een dagverblijf hoort te hebben. (strenger zijn naar de kinderen). En benadruk dat je niet je persoonlijkheid kunt veranderen en dat nu eenmaal niet iedereen assertief is aangelegd, maar dat het werk dat je levert kwalitatief toch in orde is?
Jee, wat had ik gewild dat ik dit tijdens mijn stages had gezegd...
Succes!
Nee, je bent zeker niet de enige. Deels herkenbaar voor mij, ben ook met studies gestopt. Aantal jaar gaan werken en uiteindelijk op mijn 28e opnieuw gaan studeren (universiteit, heerlijk alleen theorie en zelfs in masterjaar bewust voor een stage gekozen).
Maar kom goed voor jezelf op! Laat je niet afrekenen op taken en werkzaamheden die een groepsleidster van een dagverblijf hoort te hebben. (strenger zijn naar de kinderen). En benadruk dat je niet je persoonlijkheid kunt veranderen en dat nu eenmaal niet iedereen assertief is aangelegd, maar dat het werk dat je levert kwalitatief toch in orde is?
Jee, wat had ik gewild dat ik dit tijdens mijn stages had gezegd...
Succes!
woensdag 27 juni 2012 om 11:23
Paspas: Woon in het Noorden en hier zijn echt alleen vacatures in de kinderopvang als je spw/sph hebt afgerond. Weet inderdaad dat het in Leiden/Den Haag en Amsterdam wel mogelijk is, maar hier helaas niet.
Half jaartje stoppen is misschien wel fijn, maar zit ook weer met de langstudeerboete enzo, dus dat moet ik dan eerst even goed uitzoeken.
Het is qua beoordeling allemaal wat raar gegaan.. m’n begeleidsters op stage hadden mij een voldoende gegeven, maar mijn SLBer van school was het hier niet mee eens. Dat was namelijk de beoordeling die 4 weken voor de eindbeoordeling ingeleverd moest zijn. Ze zeiden toen inderdaad nog wel aan welke punten ik moest gaan werken om het wel te gaan halen, maar ik merk zelf dat dat wel heel lastig is om die punten in deze tijd nog te halen. Vooral ook doordat de druk nu zo hoog is en de tijd maar zo kort. Ik probeer het nog wel en ga er ook nog wel voor, maar soms zie ik ’t ff niet meer zo zitten.. gister ook zo’n dag dat ik ’t allemaal niet meer zo zag zitten.
Als HBO-er moet ik kunnen leiding geven en aansturen van collega’s, maar dit is iets wat echt zó niet bij mij past. Het heeft me al zoveel moeite gekost om de leiding te nemen over de kinderen, dat gaat nu redelijk, maar nu dit nog weer..
Blondejojo: Kan me voorstellen dat het het prettigst is in een klein team, daar ben ik zelf inderdaad ook al achter gekomen. Fijn dat je zoiets hebt gevonden in ieder geval!
NLP cursus heb ik nog nooit van gehoord, ik ga ’s googelen (al sta ik niet meer heel open voor cursussen/trainingen e.d., maar ik kan altijd ff gaan zoeken wat ’t is).
Als ik het over moet doen lijkt mij een nieuwe instelling inderdaad ook prettiger. Vind het sowieso trouwens ook wel heel naar om daar afscheid te nemen en te moeten zeggen tegen bijv. ouders en collega’s dat ik ’t niet heb gehaald.. Zou me daar het liefst nooit meer vertonen, maar dat kan ik niet maken tegenover sommige collega’s met wie ik ’t wel goed kon vinden en die me wel veel geholpen hebben enzo.
Pastiche: Vind het vooral moeilijk om de leiding te nemen. Voel me er niet prettig bij om ‘de baas’ te zijn, ik weet wel dat het heel erg ligt aan je houding qua hoe het overkomt op kinderen, maar vind dat gewoon echt lastig. Dat ik iets wil zeggen en dat de kinderen dus even stil moeten zijn.. kan me daar heel ongemakkelijk bij voelen.
Eclair: Heb sowieso wel het gevoel dat het initiatief nemen e.d. nu allemaal veel belangrijker is dan een aantal jaar geleden. Misschien was ik hier nu ook wel tegenaan gelopen als ik nu op de basis- of middelbare school had gezeten, aangezien ze daar nu ook al van zulke eisen hebben..
NYC: Wat leuk dat je op je 28e dan toch weer bent gaan studeren! Voelde het voor jou toen heel anders met je stage enzo?
Moet inderdaad vantevoren goed gaan bedenken wat ik wil gaan zeggen, dus neem ook even mee wat jij schreef, goed punt.
Half jaartje stoppen is misschien wel fijn, maar zit ook weer met de langstudeerboete enzo, dus dat moet ik dan eerst even goed uitzoeken.
Het is qua beoordeling allemaal wat raar gegaan.. m’n begeleidsters op stage hadden mij een voldoende gegeven, maar mijn SLBer van school was het hier niet mee eens. Dat was namelijk de beoordeling die 4 weken voor de eindbeoordeling ingeleverd moest zijn. Ze zeiden toen inderdaad nog wel aan welke punten ik moest gaan werken om het wel te gaan halen, maar ik merk zelf dat dat wel heel lastig is om die punten in deze tijd nog te halen. Vooral ook doordat de druk nu zo hoog is en de tijd maar zo kort. Ik probeer het nog wel en ga er ook nog wel voor, maar soms zie ik ’t ff niet meer zo zitten.. gister ook zo’n dag dat ik ’t allemaal niet meer zo zag zitten.
Als HBO-er moet ik kunnen leiding geven en aansturen van collega’s, maar dit is iets wat echt zó niet bij mij past. Het heeft me al zoveel moeite gekost om de leiding te nemen over de kinderen, dat gaat nu redelijk, maar nu dit nog weer..
Blondejojo: Kan me voorstellen dat het het prettigst is in een klein team, daar ben ik zelf inderdaad ook al achter gekomen. Fijn dat je zoiets hebt gevonden in ieder geval!
NLP cursus heb ik nog nooit van gehoord, ik ga ’s googelen (al sta ik niet meer heel open voor cursussen/trainingen e.d., maar ik kan altijd ff gaan zoeken wat ’t is).
Als ik het over moet doen lijkt mij een nieuwe instelling inderdaad ook prettiger. Vind het sowieso trouwens ook wel heel naar om daar afscheid te nemen en te moeten zeggen tegen bijv. ouders en collega’s dat ik ’t niet heb gehaald.. Zou me daar het liefst nooit meer vertonen, maar dat kan ik niet maken tegenover sommige collega’s met wie ik ’t wel goed kon vinden en die me wel veel geholpen hebben enzo.
Pastiche: Vind het vooral moeilijk om de leiding te nemen. Voel me er niet prettig bij om ‘de baas’ te zijn, ik weet wel dat het heel erg ligt aan je houding qua hoe het overkomt op kinderen, maar vind dat gewoon echt lastig. Dat ik iets wil zeggen en dat de kinderen dus even stil moeten zijn.. kan me daar heel ongemakkelijk bij voelen.
Eclair: Heb sowieso wel het gevoel dat het initiatief nemen e.d. nu allemaal veel belangrijker is dan een aantal jaar geleden. Misschien was ik hier nu ook wel tegenaan gelopen als ik nu op de basis- of middelbare school had gezeten, aangezien ze daar nu ook al van zulke eisen hebben..
NYC: Wat leuk dat je op je 28e dan toch weer bent gaan studeren! Voelde het voor jou toen heel anders met je stage enzo?
Moet inderdaad vantevoren goed gaan bedenken wat ik wil gaan zeggen, dus neem ook even mee wat jij schreef, goed punt.
woensdag 27 juni 2012 om 15:19
Butterfly: Ja, het voelde heel anders om een universitaire stage te doen. Allereerst omdat het een keuze was, geen verplichting (op het HBO wel). En ook omdat de hele mentaliteit anders is op de universiteit dan op een HBO. Het is maar net wat bij je past. Ik heb tijdens mijn bachelor alléén maar theoretische vakken gehad en kon die voor bijna de helft zelf uitkiezen. De opgedane kennis werd getest d.m.v. tentamens, het schrijven van essays en ieder jaar een uitgebreidere scriptie. Zat dus veel met mijn neus in de boeken, vond ik heerlijk. Maar voor veel anderen zal het misschien een ramp zijn. Ik heb hier ook mensen ontmoet met wie ik veel beter kon opschieten dan tijdens mijn andere opleidingen, waardoor ik mij sociaal gezien ook beter ging voelen.
Tijdens stage op het HBO letten ze werkelijk op ALLES. Op assertiviteit, op houding, op initiatief, op collegialiteit, op informeel leuk met elkaar omgaan etc etc etc. Helemaal niet per se of je inhoudelijk goed werk levert. Ik ben nu bezig met een onderzoek, in opdracht van een bureau, waar ik een aantal maanden aan gewerkt heb (bijna klaar!) en vooral mag doen wat ik prettig vind: schrijven. Dat ik niet elke keer mee ga koffiedrinken zal ze een zorg zijn. Op het HBO was ik dan afgerekend op 'oncollegiaal gedrag'.
Tijdens stage op het HBO letten ze werkelijk op ALLES. Op assertiviteit, op houding, op initiatief, op collegialiteit, op informeel leuk met elkaar omgaan etc etc etc. Helemaal niet per se of je inhoudelijk goed werk levert. Ik ben nu bezig met een onderzoek, in opdracht van een bureau, waar ik een aantal maanden aan gewerkt heb (bijna klaar!) en vooral mag doen wat ik prettig vind: schrijven. Dat ik niet elke keer mee ga koffiedrinken zal ze een zorg zijn. Op het HBO was ik dan afgerekend op 'oncollegiaal gedrag'.
woensdag 27 juni 2012 om 15:51
quote:NYC schreef op 27 juni 2012 @ 15:19:
Butterfly: Ja, het voelde heel anders om een universitaire stage te doen. Allereerst omdat het een keuze was, geen verplichting (op het HBO wel). En ook omdat de hele mentaliteit anders is op de universiteit dan op een HBO. Het is maar net wat bij je past. Ik heb tijdens mijn bachelor alléén maar theoretische vakken gehad en kon die voor bijna de helft zelf uitkiezen. De opgedane kennis werd getest d.m.v. tentamens, het schrijven van essays en ieder jaar een uitgebreidere scriptie. Zat dus veel met mijn neus in de boeken, vond ik heerlijk. Maar voor veel anderen zal het misschien een ramp zijn. Ik heb hier ook mensen ontmoet met wie ik veel beter kon opschieten dan tijdens mijn andere opleidingen, waardoor ik mij sociaal gezien ook beter ging voelen.
Tijdens stage op het HBO letten ze werkelijk op ALLES. Op assertiviteit, op houding, op initiatief, op collegialiteit, op informeel leuk met elkaar omgaan etc etc etc. Helemaal niet per se of je inhoudelijk goed werk levert. Ik ben nu bezig met een onderzoek, in opdracht van een bureau, waar ik een aantal maanden aan gewerkt heb (bijna klaar!) en vooral mag doen wat ik prettig vind: schrijven. Dat ik niet elke keer mee ga koffiedrinken zal ze een zorg zijn. Op het HBO was ik dan afgerekend op 'oncollegiaal gedrag'.
Herkenbaar zeg. Ik denk ook wel eens dat ik het erg fijn had gevonden om gewoon lekker met mijn neus in de boeken te zitten in plaats van op stage steeds bezig te moeten zijn met hoe je sociaal overkomt, participeert in de groep etc. Vraag me toch af waar het over gaat wanneer je in een stage op het HBO het vakinhoudelijke maar een van de vele onderdelen is waar je op beoordeeld wordt. Naast inderdaad collegiaal gedrag, persoonlijke competenties en nog meer van dat geneuzel.
In ieder geval TO: laat je niet uit het veld slaan, nu je zo ver bent. Ik denk dat je daar misschien nog heel lang spijt van zult krijgen. Ik herken het wel hoor, die feedback die je krijgt. Tja, ze willen dat nu eenmaal zien, dus moet jij het laten zien. Waar ben je bang voor wanneer je 'ferm' of leidinggevend optreedt? Dat mensen je niet serieus nemen? Dat je dat niet kan?
Butterfly: Ja, het voelde heel anders om een universitaire stage te doen. Allereerst omdat het een keuze was, geen verplichting (op het HBO wel). En ook omdat de hele mentaliteit anders is op de universiteit dan op een HBO. Het is maar net wat bij je past. Ik heb tijdens mijn bachelor alléén maar theoretische vakken gehad en kon die voor bijna de helft zelf uitkiezen. De opgedane kennis werd getest d.m.v. tentamens, het schrijven van essays en ieder jaar een uitgebreidere scriptie. Zat dus veel met mijn neus in de boeken, vond ik heerlijk. Maar voor veel anderen zal het misschien een ramp zijn. Ik heb hier ook mensen ontmoet met wie ik veel beter kon opschieten dan tijdens mijn andere opleidingen, waardoor ik mij sociaal gezien ook beter ging voelen.
Tijdens stage op het HBO letten ze werkelijk op ALLES. Op assertiviteit, op houding, op initiatief, op collegialiteit, op informeel leuk met elkaar omgaan etc etc etc. Helemaal niet per se of je inhoudelijk goed werk levert. Ik ben nu bezig met een onderzoek, in opdracht van een bureau, waar ik een aantal maanden aan gewerkt heb (bijna klaar!) en vooral mag doen wat ik prettig vind: schrijven. Dat ik niet elke keer mee ga koffiedrinken zal ze een zorg zijn. Op het HBO was ik dan afgerekend op 'oncollegiaal gedrag'.
Herkenbaar zeg. Ik denk ook wel eens dat ik het erg fijn had gevonden om gewoon lekker met mijn neus in de boeken te zitten in plaats van op stage steeds bezig te moeten zijn met hoe je sociaal overkomt, participeert in de groep etc. Vraag me toch af waar het over gaat wanneer je in een stage op het HBO het vakinhoudelijke maar een van de vele onderdelen is waar je op beoordeeld wordt. Naast inderdaad collegiaal gedrag, persoonlijke competenties en nog meer van dat geneuzel.
In ieder geval TO: laat je niet uit het veld slaan, nu je zo ver bent. Ik denk dat je daar misschien nog heel lang spijt van zult krijgen. Ik herken het wel hoor, die feedback die je krijgt. Tja, ze willen dat nu eenmaal zien, dus moet jij het laten zien. Waar ben je bang voor wanneer je 'ferm' of leidinggevend optreedt? Dat mensen je niet serieus nemen? Dat je dat niet kan?
woensdag 27 juni 2012 om 16:39
quote:Djuuls04 schreef op 27 juni 2012 @ 16:21:
het is misschien wel fijn om een universitaire studie te doen en met je neus in de boeken te zitten maar ooit moet je toch een baan zoeken. En als je ergens werkt zijn dingen als deelnemen in de groep, sociaal zijn, iniatief nemen en jezelf laten zien toch belangrijk.Mwah, weet ik niet zeker. Om het in het extreme te trekken, als je sociaal volledig onhandig bent, kun je nog steeds een goede academische carriere ontwikkelen. Tuurlijk, zijn academici met social skills gewild, maar zonder social skills kun je ook heel ver komen. Gelukkig.
het is misschien wel fijn om een universitaire studie te doen en met je neus in de boeken te zitten maar ooit moet je toch een baan zoeken. En als je ergens werkt zijn dingen als deelnemen in de groep, sociaal zijn, iniatief nemen en jezelf laten zien toch belangrijk.Mwah, weet ik niet zeker. Om het in het extreme te trekken, als je sociaal volledig onhandig bent, kun je nog steeds een goede academische carriere ontwikkelen. Tuurlijk, zijn academici met social skills gewild, maar zonder social skills kun je ook heel ver komen. Gelukkig.
woensdag 27 juni 2012 om 16:43
quote:Djuuls04 schreef op 27 juni 2012 @ 16:21:
het is misschien wel fijn om een universitaire studie te doen en met je neus in de boeken te zitten maar ooit moet je toch een baan zoeken. En als je ergens werkt zijn dingen als deelnemen in de groep, sociaal zijn, iniatief nemen en jezelf laten zien toch belangrijk.
Ja, maar ik vind het 'raar' om daar op het HBO zo streng op beoordeeld te worden. Een stageplaats is gewoon anders dan een plaats waar je een vaste baan hebt.
Op stage voelde ik me toch altijd de stagiaire en was ik geremder in bijvoorbeeld gesprekken dan ik zou zijn op een plek waar ik gewoon vast werk.
het is misschien wel fijn om een universitaire studie te doen en met je neus in de boeken te zitten maar ooit moet je toch een baan zoeken. En als je ergens werkt zijn dingen als deelnemen in de groep, sociaal zijn, iniatief nemen en jezelf laten zien toch belangrijk.
Ja, maar ik vind het 'raar' om daar op het HBO zo streng op beoordeeld te worden. Een stageplaats is gewoon anders dan een plaats waar je een vaste baan hebt.
Op stage voelde ik me toch altijd de stagiaire en was ik geremder in bijvoorbeeld gesprekken dan ik zou zijn op een plek waar ik gewoon vast werk.
woensdag 27 juni 2012 om 17:15
Hoe begrijpelijk het ook is en hoeveel mensen er ook in dezelfde situatie hebben gezetten, vind ik echt dat het iets is waar je 'doorheen moet'.
Het is heel makkelijk om voor angsten weg te lopen, en moeilijk ze te confronteren. Maar er zullen wel vaker dingen in het leven zijn die moeilijk zijn.
En dit is echt niet lullig bedoelt. Ik zat ook op de WC te huilen in mijn eerste baan.
Je kan toneellessen nemen, dat zou kunnen helpen. In de klas vaker je hand opsteken en een vraag stellen (wat dan ook)...
Maar als je echt op de kinderopvang wilt werken, moet je dit niet laten leiden tot het stoppen met de opleiding en/of naar een lager niveau gaan! Ik denk echt dat je daar dan spijt van krijgt, zeker omdat je de tentames verder allemaal goed hebt gehaald!
Het is heel makkelijk om voor angsten weg te lopen, en moeilijk ze te confronteren. Maar er zullen wel vaker dingen in het leven zijn die moeilijk zijn.
En dit is echt niet lullig bedoelt. Ik zat ook op de WC te huilen in mijn eerste baan.
Je kan toneellessen nemen, dat zou kunnen helpen. In de klas vaker je hand opsteken en een vraag stellen (wat dan ook)...
Maar als je echt op de kinderopvang wilt werken, moet je dit niet laten leiden tot het stoppen met de opleiding en/of naar een lager niveau gaan! Ik denk echt dat je daar dan spijt van krijgt, zeker omdat je de tentames verder allemaal goed hebt gehaald!
woensdag 27 juni 2012 om 17:23
Tja, in de maatschappij is nu eenmaal geen plaats voor introverte personen, iedereen moet altijd maar extravert zijn, lekker druk, veel praten, lekker op de voorgrond. Ik heb hetzelfde als jij, ook negatieve beoordeling voor mijn stage omdat ik te rustig was, te introvert. Ik kreeg eerst de beoordeling, en daarna moest ik pas mijn verslag schrijven (verslag was voor school, en definitieve cijfer was een combi van stagebeoordeling en stageverslag). In dat verslag heb ik uiteengezet wat ik er van vind, dat ik gewoon introvert ben maar daarom echt niet minder goed in mijn werk. Daarnaast heb ik heel concreet alles benoemd waar ik wél goed in ben, om zo te laten zien dat ik dan misschien een beetje rustig ben, maar dat dit zeker geen reden hoeft te zijn om de stage niet te halen. Misschien een tip voor jou om te doen voor je eindgesprek? Al je goede punten op een rijtje zetten, en concreet benoemen wat je gedaan/bereikt hebt het afgelopen jaar. Laten zien dat dit niet opweegt tegen je introverte kant.
En toneellessen zijn inderdaad een goed idee wellicht, ik heb dat ook ooit gedaan en het hielp me wel iets meer uit mijn schulp te kruipen en meer op de voorgrond te komen.
En toneellessen zijn inderdaad een goed idee wellicht, ik heb dat ook ooit gedaan en het hielp me wel iets meer uit mijn schulp te kruipen en meer op de voorgrond te komen.
