Wat zou je doen?

28-06-2012 18:08 22 berichten
Alle reacties Link kopieren
Als er in je familie huiselijk geweld speelt?



Ik weet eigenlijk niet waar ik moet beginnen omdat het een complexe situatie is. Maar probeer het toch.



Al een tijd lang is er sprake van huiselijk geweld (schelden, vernederen, schoppen, slaan) waarbij beiden zich schuldig aan maken. Hij heeft twee keer vastgezeten, na aangifte van haar. Hij wil scheiden maar is in de war. Zij kan nergens heen, geen familie en heeft een alcohol probleem. Verschillende instanties zijn betrokken, verslavingszorg en reclassering (vast meer maar dat weet ik niet).



Nu dreigt het weer te escaleren, hij wil haar het huis uit, en zij dreigt met aangifte zodat hij het huis uit gaat. Beiden zijn niet in staat om voor zichzelf op te komen. Ik krijg verontrustende telefoontjes en wil graag dat er nu eindelijk een oplossing komt voor beiden.



Waar moet ik nu in hemelsnaam beginnen? Er worden op dit moment serieuze bedreigingen geuit. Maar de politie kan niets.



Is er iemand die de weg weet?
Alle reacties Link kopieren
Weet je wie de contactpersoon is van de reclassering?

Je zou die eens kunnen bellen; zij hebben zowel contacten met hulpverlening als politie, dus dat is misschien een goed begin.
Alle reacties Link kopieren
Zijn er kinderen in het spel?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
Blijf van mijn lijf huis?
Alle reacties Link kopieren
Als er geen kinderen in het spel zijn, dan zou ik er niets mee doen. Ze zijn beide volwassen en kunnen zelf keuzes maken.



Uiteindelijk kom je er tussen in te staan, en dan word er van beide kanten aan je getrokken en geduwd.



Als ze anders hadden gewild, hadden ze wel anders gedaan..
Let it Bee
Ehm. Om wie gaat dit eigenlijk - de weg weten is één ding maar degenen waar het om gaat moeten de stap (willen) zetten naar hulp/ een uitweg want dat kun jij niet voor ze doen. En hoe goed je het ook bedoelt, vaak stuiten welwillende buitenstaanders (ook familie) op een hoop onwil en tegenwerking op het moment dat zij in willen grijpen. Begrijp me niet verkeerd, ik wens je succes en vind ik het netjes van je dat je niet alleen maar toekijkt, maar probeer je toch mee te geven dat dat best teleurstellend voor je uit zou kunnen pakken

Alle reacties Link kopieren
Als er geen kinderen in het spel zijn zou ik zeggen; de telefoon niet meer opnemen.
Ga in therapie!
Alle reacties Link kopieren
Tja lastig. Er zijn geen kinderen. Maar toch ik ben bang dat er ergere dingen gaan gebeuren en ik uiteindelijk niets gedaan heb.

Daarnaast is hij nu enorm in de war, hij kan het niet zelf. Dus dan gaat het stuk eigen verantwoordelijkheid niet op voor mijn gevoel.



Ik durf reclassering eigenlijk niet te bellen. Bang dat ze stappen gaan ondernemen. Terwijl ik vooral op zoek ben naar een lange termijn oplossing voor hen. Ze zijn al zo vaak voor korte duur uit elkaar gehaald...
Alle reacties Link kopieren
Je wil toch juist dat er stappen ondernomen gaan worden...?
Alle reacties Link kopieren
Ze zijn volwassen, ze krijgen hulp... ze moeten hun eigen problemen oplossen. Misschien dien ze dat zelfs wel eerder als jij ze niet meer steeds een luisterend oor biedt.
Ga in therapie!
Alle reacties Link kopieren
Ik bedoel meer in de zin van ondersteuning voor hen.

Ik ben bang dat de reclassering hem weer oppakt.

Dat is dan weer voor korte duur namelijk. Geen oplossing.
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat jij ze ook niet kan helpen met een oplossing. Zeker gezien d voorgeschiedenis. Zij moeten zelf een oplossing willen en zo klinkt het niet. Daar kan jij niets aan doen en ook uiteindelijk niet jouw verantwoordelijkheid.
Alle reacties Link kopieren
quote:fruitmetperen schreef op 28 juni 2012 @ 19:46:

Ik bedoel meer in de zin van ondersteuning voor hen.

Ik ben bang dat de reclassering hem weer oppakt.

Dat is dan weer voor korte duur namelijk. Geen oplossing.

Tja er is verschil tussen crisisaanpak en langdurige aanpak.

Wat jij beschrijft is dat je bang bent dat het gaat escaleren. Dat vraagt om crisisaanpak. Die langdurige aanpak loopt al langer en kennelijk hoop je dat daar meer uit komt. Maar dat gebeurt dus niet.

De vraag is inderdaad of jij daar iets mee moet.

Als deze mensen mentaal niet sterk, weerbaar zijn, dan lukt het soms niet om de problemen definitief op te lossen/aan te pakken. Dan helpt alleen maar steun en af en toe acute hulp als het escaleert.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind het echt heel moeilijk. Hoe kan ik dit nu loslaten.

Hij wil wel hulp, voornamelijk bij de scheiding. Want zij weigert.

Tot nu toe heb ik hulpverleners alleen maar haar zien opnemen in een detox om haar daarna weer naar huis te laten gaan. En tja de politie pakt op bij strafbare feiten, logisch maar meer niet.
Alle reacties Link kopieren
Dit gaat hard en onaardig overkomen. Het gedrag van deze twee personen is hun eigen keuze. Indien de gevolgen van geweld en de inzet van instanties deze 2 niet aanzet tot verandering van gedrag, wat zou jou bijdrage dan kunnen veranderen.



Deze 2 hebben de bodem van de put nog niet bereikt. Blijkbaar moet het lijden nog groter worden voordat men tot in keer komt.



Laat je niet meesleuren. Zij hebben t recht om van hun leven een puinhoop te maken en om de eigen glazen in te gooien. Als de man wil scheiden kan hij beter een advocaat zoeken.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
Alle reacties Link kopieren
Alsook wol gaan scheiden, moet hij naar een advocaat. Die kan dat regelen, of zijn vrouw nu wil of niet.



Ik denk dat jij afstand moet nemen. Je wilt te veel en zij verwachten te veel.
Ga in therapie!
Alle reacties Link kopieren
Zou dan niemand een familielid bij staan om uit te leggen wat er aan de hand is als diegene het niet meer snapt?



Pfoee weet niet of ik dat kan.
Alle reacties Link kopieren
quote:fruitmetperen schreef op 28 juni 2012 @ 20:06:

Zou dan niemand een familielid bij staan om uit te leggen wat er aan de hand is als diegene het niet meer snapt?



Pfoee weet niet of ik dat kan.

Natuurlijk wel.

Maar wat wil je nu aan wie uitleggen dan mop?

En heb je dat niet al eerder geprobeerd dan? En toen?
Alle reacties Link kopieren
Ik heb me er al die jaren buiten gehouden. Alleen bij hen aangegeven dat ik niets met al die info kan als ze niet uit elkaar gaan. Maar verschil is dat hij dit nu wel wil maar het lukt hem blijkbaar niet. Daarnaast weet ik niet of de betrokken instanties weten van zijn mentale toestand. Eigenlijk wil ik ze dat uitleggen, meer in de zin van dat eventueel papierwerk ook naar mij gaat. Omdat hij het niet snapt en mij daarover belt.



Nu na een nachtje slapen heb ik wel wat meer rust hierin. Maar de twijfel om actief te gaan helpen is wel groot. Tja wat is wijsheid.



Als ik alleen al zou weten hoe hulpverlening hier mee omgaat zou ik het denk ik meer los kunnen laten.
Alle reacties Link kopieren
Wat is er met zijn mentale toestand dan? Moet er ingegrepen worden? Denk je dat hij domme dingen zou kunnen gaan doen? In dat geval zou je je zorgen aan de instanties kenbaar kunnen maken.



Je kan natuurlijk meegaan naar de advocaat, maar daarmee kies je wel een kant binnen de scheiding, en ik weet niet of dat verstandig is.



Wat voor rol zie jij voor jezelf weggelegd? Die van "vertaler" van papierwerk? Kunnen de instanties niet beter zelf zorgen dat hij de documenten begrijpt, door bv. iemand langs te sturen om ze met hem te bespreken? Jij zou ook fouten kunnen maken in je interpretatie en dan heb jij het straks gedaan.
Ga in therapie!
Alle reacties Link kopieren
Ja, eens met Dubiootje.

Ik ben bang dat je je meer op je hals gaat halen dan je aankan.

Ik bedoel: er zijn al verschillende instanties bij betrokken en die hebben het ook nog niet voor elkaar.



Maar het probleem is me nog steeds niet helemaal duidelijk.

Hij wil scheiden.

Je bent bang dat zij aangifte dan tegen hem gaat doen van iets dat niet gebeurd is?

En dat wil je de instanties vertellen?

Welk scenario heb je nu in je hoofd als hij de scheiding doorzet?

Ik heb het idee dat het in jouw hoofd ook nog best warrig is, dus als we nu eens stap voor stap kunnen kijken naar waar jij je precies zorgen om maakt?
Alle reacties Link kopieren
Wat denk je dat jij voor hen kunt doen?

Ze zijn al eerder tijdelijk uit elkaar geweest schrijf je dus hoe groot schat jij de kans in dat het deze keer definitief is?

Er zijn geen kinderen bij betrokken dus ik zou me er verder niet al teveel mee bemoeien.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven