Seks
alle pijlers
Depressief door laag libido van vriend
woensdag 4 juli 2012 om 10:14
*Zet Gloria Estefan even op, op speciaal verzoek*
*Maakt een ontbijtje voor Loreley, mét verse jus*
*Zet voor de zekerheid een voordeelverpakking tissues klaar*
Goedemorgen allemaal.......
Koolmeesje, mooi post..........wáár ook
Lilith, dus geen spannende avond met een jongere minnaar? Waarom heb je het afgeblazen?
*Maakt een ontbijtje voor Loreley, mét verse jus*
*Zet voor de zekerheid een voordeelverpakking tissues klaar*
Goedemorgen allemaal.......
Koolmeesje, mooi post..........wáár ook
Lilith, dus geen spannende avond met een jongere minnaar? Waarom heb je het afgeblazen?
woensdag 4 juli 2012 om 11:56
quote:thasmo schreef op 04 juli 2012 @ 09:46:
[...]
Misschien moeten jullie samen een topic starten??
En jij blijft het ook interessant vinden coralie want je leest schijnbaar alles .. anders had je de post waarop je reageerde ook niet gelezen..
Als je dit topic niet interessant vind, niet boeiend, ons slap vinden en bedenkt dat wij over tig jaar nog in dezelfde situatie zitten en het vervelend vind dat dit topic er nog is dan lees je hier toch gewoon niet mee?
Gewoon als je de titel ziet staan.. NIET aanklikken... gewoon door naar de volgende.
Jullie blij; wij blij.
ik zei ook niet dat IK het niet interessant vindt.
ik blijf het gewoon lezen zolang ik dat wil.
maar ja, je moest natuurlijk weer even reageren op mijn post met allerlei AANNAMES over dat ik het niet boeiend en slap vindt etc.
ik lees allerlei topics, je leert er veel van. ben hier niet bezig om jou blij te maken, dat zie ik niet als mijn roeping.
[...]
Misschien moeten jullie samen een topic starten??
En jij blijft het ook interessant vinden coralie want je leest schijnbaar alles .. anders had je de post waarop je reageerde ook niet gelezen..
Als je dit topic niet interessant vind, niet boeiend, ons slap vinden en bedenkt dat wij over tig jaar nog in dezelfde situatie zitten en het vervelend vind dat dit topic er nog is dan lees je hier toch gewoon niet mee?
Gewoon als je de titel ziet staan.. NIET aanklikken... gewoon door naar de volgende.
Jullie blij; wij blij.
ik zei ook niet dat IK het niet interessant vindt.
ik blijf het gewoon lezen zolang ik dat wil.
maar ja, je moest natuurlijk weer even reageren op mijn post met allerlei AANNAMES over dat ik het niet boeiend en slap vindt etc.
ik lees allerlei topics, je leert er veel van. ben hier niet bezig om jou blij te maken, dat zie ik niet als mijn roeping.
woensdag 4 juli 2012 om 12:41
Ooooo, wat een postings weer allemaal. Dank je wel allemaal voor jullie ondersteunende woorden. *Eet ontbijtje klaargemaakt door Troides*.
Ik voel me net een zombie op dit moment. Heel raar. Ach, het is al zo vaak gezegd. Er verandert niets. Mijn enorme driftbuien hadden ook geen zoden aan de dijk gezet. Hij heeft me nog een smsje gestuurd hoeveel hij van me houdt en dat het hem zo spijt dat hij mij niet kan geven wat ik wil. Ik heb volgens hem toch een groot probleem als ik niet met zijn beperkingen om kan gaan. Tja.
Ik voel me net een zombie op dit moment. Heel raar. Ach, het is al zo vaak gezegd. Er verandert niets. Mijn enorme driftbuien hadden ook geen zoden aan de dijk gezet. Hij heeft me nog een smsje gestuurd hoeveel hij van me houdt en dat het hem zo spijt dat hij mij niet kan geven wat ik wil. Ik heb volgens hem toch een groot probleem als ik niet met zijn beperkingen om kan gaan. Tja.
woensdag 4 juli 2012 om 13:00
Kan ik me goed voorstellen Loreley......... je moet weer even 'resetten' en dat kost tijd. Gun jezelf die tijd maar. En ach ja, dat smsje........Hij heeft zelf een probleem met zijn beperkingen, daar kan hij zélf niet mee omgaan, want hij lijkt alleen nog maar uit te gaan van die beperkingen ipv te kijken naar de mogelijkheden die hij heus nog in overvloed heeft.........en toen werd het vervolgens jouw 'probleem', heel billijk want wat moet je met zo'n man?! Juist, weg ermee..... (zei Troi heel moedig, ugh) Nee meid..........jouw vent het het te bont gemaakt en het is heel terecht dat je je losmaakt uit deze relatie, hoe rot het nu ook voelt.......
Relaties, het is allemaal ook wat. Gister een vriend op bezoek gehad. Kan altijd zooooo ontzettend met hem lachen, en ook met hem praten. Eigenlijk veel beter dan met mijn eigen vriend, alleen......ondanks de aanwezigheid van die aspecten voel ik totaal geen lichamelijke aantrekkingskracht. Zal dus nooit bij hem in bed belanden. Dit heb ik heel vaak met vrienden trouwens. Voel die fysieke opwinding dan wel weer heel sterk bij mijn vriend, ondanks dat hij nogal wat steekjes laat vallen.........Snap er soms niks van haha.....
Relaties, het is allemaal ook wat. Gister een vriend op bezoek gehad. Kan altijd zooooo ontzettend met hem lachen, en ook met hem praten. Eigenlijk veel beter dan met mijn eigen vriend, alleen......ondanks de aanwezigheid van die aspecten voel ik totaal geen lichamelijke aantrekkingskracht. Zal dus nooit bij hem in bed belanden. Dit heb ik heel vaak met vrienden trouwens. Voel die fysieke opwinding dan wel weer heel sterk bij mijn vriend, ondanks dat hij nogal wat steekjes laat vallen.........Snap er soms niks van haha.....
woensdag 4 juli 2012 om 14:18
quote:loreley12 schreef op 04 juli 2012 @ 12:41:
Ooooo, wat een postings weer allemaal. Dank je wel allemaal voor jullie ondersteunende woorden. *Eet ontbijtje klaargemaakt door Troides*.
Ik voel me net een zombie op dit moment. Heel raar. Ach, het is al zo vaak gezegd. Er verandert niets. Mijn enorme driftbuien hadden ook geen zoden aan de dijk gezet. Hij heeft me nog een smsje gestuurd hoeveel hij van me houdt en dat het hem zo spijt dat hij mij niet kan geven wat ik wil. Ik heb volgens hem toch een groot probleem als ik niet met zijn beperkingen om kan gaan. Tja.
Wát????? Lieve schat, wat zie jij in die ongelooflijke lul. (in slappe toestand) Zijn rotzooi op jou afwentelen.
Wees blij dat je ervan af bent. Moe, ziek of onderweg. Neuken ho maar, jou voor lul zetten in je speelpakje, geen leuke dingen kunnen doen, geen baan, blowen en de hele dag klagend op de bank......moet ik nog effe doorgaan?
Hij HEEFT niet alleen een probleem, hij IS een probleem!
Hij HEEFT niet alleen beperkingen, hij IS één hele grote beperking! Voor jouw geluk, welteverstaan!
Je hebt niks aan mijn post, maar blijf sterk! Nu doorpakken en voor jezelf gaan! Moet jij eens opletten hoe leuk je leven weer wordt! En als je een lekkere vent in je bed hebt, die zonder gezeik en problemen jou alle hoeken van de kamer laat zien, ben jij blij dat je deze stap hebt genomen. Geloof me!
Ooooo, wat een postings weer allemaal. Dank je wel allemaal voor jullie ondersteunende woorden. *Eet ontbijtje klaargemaakt door Troides*.
Ik voel me net een zombie op dit moment. Heel raar. Ach, het is al zo vaak gezegd. Er verandert niets. Mijn enorme driftbuien hadden ook geen zoden aan de dijk gezet. Hij heeft me nog een smsje gestuurd hoeveel hij van me houdt en dat het hem zo spijt dat hij mij niet kan geven wat ik wil. Ik heb volgens hem toch een groot probleem als ik niet met zijn beperkingen om kan gaan. Tja.
Wát????? Lieve schat, wat zie jij in die ongelooflijke lul. (in slappe toestand) Zijn rotzooi op jou afwentelen.
Wees blij dat je ervan af bent. Moe, ziek of onderweg. Neuken ho maar, jou voor lul zetten in je speelpakje, geen leuke dingen kunnen doen, geen baan, blowen en de hele dag klagend op de bank......moet ik nog effe doorgaan?
Hij HEEFT niet alleen een probleem, hij IS een probleem!
Hij HEEFT niet alleen beperkingen, hij IS één hele grote beperking! Voor jouw geluk, welteverstaan!
Je hebt niks aan mijn post, maar blijf sterk! Nu doorpakken en voor jezelf gaan! Moet jij eens opletten hoe leuk je leven weer wordt! En als je een lekkere vent in je bed hebt, die zonder gezeik en problemen jou alle hoeken van de kamer laat zien, ben jij blij dat je deze stap hebt genomen. Geloof me!
woensdag 4 juli 2012 om 17:31
@Triodos, Thasmo, ik ben heel heel duidelijk geweest. Het klopt inderdaad dat ik het in de afgelopen twee jaar al tig keer gezegd dat het voor mij einde relatie is. Maar het is nu toch wel heel heel duidelijk. Ik heb inderdaad het idee, dat ze denkt het waait wel over. Ben benieuwd hoe het proces verder loopt. Hoop voor de kerst !!! duidelijkheid, zo niet al veel eerder. Maar dat heb ik eerder geroepen.
Wat een lummel Loreley dat je ex zo een sms-je heeft gestuurd.
Wat een lummel Loreley dat je ex zo een sms-je heeft gestuurd.
anoniem_131368 wijzigde dit bericht op 04-07-2012 23:10
Reden: tekst
Reden: tekst
% gewijzigd
donderdag 5 juli 2012 om 00:06
Even een ego-post...
Houd op mn slimmefoon een menstruatiedagboek bij (handig als je geen pil meer slikt en in principe kinderen zou willen. Wilde), met daarin ook mogelijkheid om aan te tekenen wanneer je 'intiem' was (jeukterm!!).
Blader nu de kalender door en word diep verdrietig. Laatste min of meer geslaagde poging was eind november 2011 (en daarvoor in augustus). In 2012? Slechts 1 mislukte poging, in januari. Sinds die tijd niks, nada. Zucht.
en VV even niet meegeteld. Heb het over thuis. Met VV dus in twee maanden al vaker dan vrijwel het hele jaar daarvoor. Ik heb t zooooo gemist.
Word er wel sip van. Realiseer me ook steeds meer dat t hier vrijwel niet te redden is. Niet alleen vanwege de seks, maar behalve die ene knuffelsessie in maart, waar ik toen over schreef, is er ook amper andere intimiteit. We liggen niet meer tegen elkaar aan in bed, knuffelen niet, zoenen niet anders dan klein kusje gedag en gaan ook al eeuwen niet meer tegelijk naar bed. Had me paar weken terug, ehm, iets extremer geschoren dan normaal, zeg maar. Heeft ie niet gezien, gemerkt of (stel je voor) gevoeld.
Als ik t zo teruglees word ik zo depri van mezelf. Doe iets! Praat! Kies! Doodmoe word ik ervan...
Houd op mn slimmefoon een menstruatiedagboek bij (handig als je geen pil meer slikt en in principe kinderen zou willen. Wilde), met daarin ook mogelijkheid om aan te tekenen wanneer je 'intiem' was (jeukterm!!).
Blader nu de kalender door en word diep verdrietig. Laatste min of meer geslaagde poging was eind november 2011 (en daarvoor in augustus). In 2012? Slechts 1 mislukte poging, in januari. Sinds die tijd niks, nada. Zucht.
en VV even niet meegeteld. Heb het over thuis. Met VV dus in twee maanden al vaker dan vrijwel het hele jaar daarvoor. Ik heb t zooooo gemist.
Word er wel sip van. Realiseer me ook steeds meer dat t hier vrijwel niet te redden is. Niet alleen vanwege de seks, maar behalve die ene knuffelsessie in maart, waar ik toen over schreef, is er ook amper andere intimiteit. We liggen niet meer tegen elkaar aan in bed, knuffelen niet, zoenen niet anders dan klein kusje gedag en gaan ook al eeuwen niet meer tegelijk naar bed. Had me paar weken terug, ehm, iets extremer geschoren dan normaal, zeg maar. Heeft ie niet gezien, gemerkt of (stel je voor) gevoeld.
Als ik t zo teruglees word ik zo depri van mezelf. Doe iets! Praat! Kies! Doodmoe word ik ervan...
donderdag 5 juli 2012 om 00:35
quote:coralie76 schreef op 04 juli 2012 @ 09:36:
[...]
als je het niet boeiend vindt moet je ergens anders kijken, want veel van deze mensen hebben over tig jaar nog dezelfde situatie, dus dit topic blijft nog wel effe denk ik zoWat zitten jullie mij nou af te zeiken eigenlijk? Als ik het topic niet interessant vond had ik het niet gelezen hoor. Ik vind het juist heel vervelend voor de desbetreffende personen en ik heb zelf ook wel eens in die situatie gezeten, vandaar dat ik het interessant vind. Ik probeerde hier alleen de vinger erop te leggen, meer niet....
[...]
als je het niet boeiend vindt moet je ergens anders kijken, want veel van deze mensen hebben over tig jaar nog dezelfde situatie, dus dit topic blijft nog wel effe denk ik zoWat zitten jullie mij nou af te zeiken eigenlijk? Als ik het topic niet interessant vond had ik het niet gelezen hoor. Ik vind het juist heel vervelend voor de desbetreffende personen en ik heb zelf ook wel eens in die situatie gezeten, vandaar dat ik het interessant vind. Ik probeerde hier alleen de vinger erop te leggen, meer niet....
donderdag 5 juli 2012 om 00:43
Lieve meiden ik heb niet alles gelezen.
Maar mijn relatie zit ook in de slob en ook op sex gebied. Ook al loopt het dan effe niet lekker ik kan niet begrijpen dat hij gewoon geen zin heeft en geen toenadering zoekt?
Dacht dat mannen altijd zin hebben en altijd wel 'kunnen' nou volgens mij is dat tegenwoordig niet meer zo of ze zijn eeuwenlang flink overschat.
Als ik het zo lees zijn veel mannen vaak moe en futloos...ik baal ervan.
Ik bespring bijna de buurman .......(nee dat doe ik niet want die is getrouwd en lelijk....maar bij wijze van spreke).
niet normaal toch?
Maar mijn relatie zit ook in de slob en ook op sex gebied. Ook al loopt het dan effe niet lekker ik kan niet begrijpen dat hij gewoon geen zin heeft en geen toenadering zoekt?
Dacht dat mannen altijd zin hebben en altijd wel 'kunnen' nou volgens mij is dat tegenwoordig niet meer zo of ze zijn eeuwenlang flink overschat.
Als ik het zo lees zijn veel mannen vaak moe en futloos...ik baal ervan.
Ik bespring bijna de buurman .......(nee dat doe ik niet want die is getrouwd en lelijk....maar bij wijze van spreke).
niet normaal toch?
donderdag 5 juli 2012 om 13:37
@beniknougek, alles wat je schrijf is heel herkenbaar. Niet meer tegen elkaar aan liggen in bed, knuffelen of wat dan ook. Een paar weken terug raakte ze mijn schouder aan en ik schrok helemaal. Blij dat je VV je wel warmte, liefde en sex kan geven. Maar het blijft gewoon .... dat jij/wij niet in onze eigen relatie kunnen krijgen.
@Isabelle, geen man (of vrouw) is hetzelfde. Als ik naar mezelf kijk kan ik wel stellen dat ik redelijk vaak zin heb. Wel normaal, dus niet 20 keer per dag !! Als je vriend geen toenadering zoekt, dan is of de liefde op of hij heeft er gewoon geen belangstelling meer voor. Omdat je schrijf dat de rest ook niet lekker loopt, zou dat misschien ook een goede reden kunnen zijn.
@Isabelle, geen man (of vrouw) is hetzelfde. Als ik naar mezelf kijk kan ik wel stellen dat ik redelijk vaak zin heb. Wel normaal, dus niet 20 keer per dag !! Als je vriend geen toenadering zoekt, dan is of de liefde op of hij heeft er gewoon geen belangstelling meer voor. Omdat je schrijf dat de rest ook niet lekker loopt, zou dat misschien ook een goede reden kunnen zijn.
donderdag 5 juli 2012 om 16:08
@beniknougek,
Ga voor je VV'tje meid. Er verandert niks met mannen zoals wij ze hebben (gehad). De mijne had op den duur ook geen erecties meer, waarschijnlijk door de medicatie, aandoening en ondanks vermoeidheid slecht slapen. Hopeloos!
@isabelle2012,
Welkom meid, ik las ook op een ander topic dat jouw vriend behoorlijk wat angsten had. Vervelend voor je en ja, dat heeft weer z'n effect op *vul maar in*.
Mijn vriend was door een lichamelijke aandoening vaak moe en slikte daarnaast nog een hoop medicijnen die z'n algehele welbevinden ook niet echt veel goed deden.
Ik heb zowat alles uit de kast getrokken voor een beter seksleven. Mijn vriend had ook nog eens heel wat psychische blokkades, waaronder zich niet lekker voelen in zijn lichaam. Erg bevorderlijk allemaal voor een goed seksleven (sarcastisch bedoeld).
Die psychische blokkades hadden we met veel gepraat wel op de achtergrond kunnen plaatsen, maar het kwam er laatst weer een beetje uit en ja, dan is de zin weer ver te zoeken en toen knapte er iets in mij. Ik had zoiets van "Alwéér hetzelfde issue. Mens, zet die rommel-gedachtes een keer uit je hoofd!!" Maar hij kan nou eenmaal niet die knop omzetten, volgens hem. Hij heeft nou eenmaal zoveel saboteurs in zijn hoofd. Is hij ook al voor in therapie geweest *Loreley zucht diep*. Maar ja, mijn misschien wat kort-door-de-bocht-mening is dat je je negatieve gedachten ZELF aan dient te pakken. Een therapeut kan hoogstens wat handvaten aanreiken en dan dien je zelf aan de slag te gaan.
En het allerergste is dat hij vroeger wel alles aan de kant kon zetten voor een vrijpartij, want hij was jonger, potenter, daadkrachtiger en energieker. Hmmmm *Loreley gromt*. Nog steeds belt mijn vriend me op om te zeggen dat hij maar al te goed weet dat hij verre van een ideale partner voor me is en hij mij te kort doet. Ja, zeg ik dan volmondig. Hij liep bijv. ook al maanden te panikeren dat hij geen ochtenderecties meer heeft. Ik zei "Ga dan naar de doktùùùùr!!!!!" Jaaahaaaa, dat zou die dan wel eens een keertje doen en voor je het weet ben je weer maanden verder.
Nogmaals, sorry dat ik zo sarcastisch klink. Die moeie, futloze kerels hebben geen therapie nodig, maar een flinke schop onder hun hol!!
Ga voor je VV'tje meid. Er verandert niks met mannen zoals wij ze hebben (gehad). De mijne had op den duur ook geen erecties meer, waarschijnlijk door de medicatie, aandoening en ondanks vermoeidheid slecht slapen. Hopeloos!
@isabelle2012,
Welkom meid, ik las ook op een ander topic dat jouw vriend behoorlijk wat angsten had. Vervelend voor je en ja, dat heeft weer z'n effect op *vul maar in*.
Mijn vriend was door een lichamelijke aandoening vaak moe en slikte daarnaast nog een hoop medicijnen die z'n algehele welbevinden ook niet echt veel goed deden.
Ik heb zowat alles uit de kast getrokken voor een beter seksleven. Mijn vriend had ook nog eens heel wat psychische blokkades, waaronder zich niet lekker voelen in zijn lichaam. Erg bevorderlijk allemaal voor een goed seksleven (sarcastisch bedoeld).
Die psychische blokkades hadden we met veel gepraat wel op de achtergrond kunnen plaatsen, maar het kwam er laatst weer een beetje uit en ja, dan is de zin weer ver te zoeken en toen knapte er iets in mij. Ik had zoiets van "Alwéér hetzelfde issue. Mens, zet die rommel-gedachtes een keer uit je hoofd!!" Maar hij kan nou eenmaal niet die knop omzetten, volgens hem. Hij heeft nou eenmaal zoveel saboteurs in zijn hoofd. Is hij ook al voor in therapie geweest *Loreley zucht diep*. Maar ja, mijn misschien wat kort-door-de-bocht-mening is dat je je negatieve gedachten ZELF aan dient te pakken. Een therapeut kan hoogstens wat handvaten aanreiken en dan dien je zelf aan de slag te gaan.
En het allerergste is dat hij vroeger wel alles aan de kant kon zetten voor een vrijpartij, want hij was jonger, potenter, daadkrachtiger en energieker. Hmmmm *Loreley gromt*. Nog steeds belt mijn vriend me op om te zeggen dat hij maar al te goed weet dat hij verre van een ideale partner voor me is en hij mij te kort doet. Ja, zeg ik dan volmondig. Hij liep bijv. ook al maanden te panikeren dat hij geen ochtenderecties meer heeft. Ik zei "Ga dan naar de doktùùùùr!!!!!" Jaaahaaaa, dat zou die dan wel eens een keertje doen en voor je het weet ben je weer maanden verder.
Nogmaals, sorry dat ik zo sarcastisch klink. Die moeie, futloze kerels hebben geen therapie nodig, maar een flinke schop onder hun hol!!
donderdag 5 juli 2012 om 17:51
Beniknougek......híér zou ik ook depri van worden, hoe jij de situatie omschrijft is echt niet normaal......ik geef je groot gelijk dat je het buiten de deur zoekt en je vv'tje je veel vreugde geeft..........Skippen die man...over de seksfrequentie kun je nog van mening verschillen maar als álle intimiteit verdwenen is heb je niets meer bij elkaar te zoeken vrees ik........Vind het heel rot voor je en kan me je gevoel van wanhoop voorstellen als je zo terugbladerd in je 'agenda'....... Je zit midden in het proces...misschien ben je bang om dé stap te zetten en voel je je daarom zo depri en doodmoe?! Maar dit valt al niet meer in de categorie twijfelgevalletje lieve Beniknougek...........zoals je zelf al opmerkt: er is geen redden meer aan.......
Loreley, hoe voel je je? Kun je er vrede mee hebben, of staan ratio en gevoel nog niet op 1 lijn met elkaar? En smst hij je nog, en reageer jij daar dan op? Lastig en moeilijk om die lijn helemaal door te knippen lijkt me....... En je hoeft je niet te verontschuldigen voor je sarcasme hoor haha..........da's heel normaal in jou situatie
En je hebt gelijk als je zegt dat een peut je hooguit wat handvatten kan aanreiken, de rest moet iemand écht zelf doen....reflectie, jezelf ontwikkelen, geestkracht kweken etc. etc. en dan moet je inderdaad in actie komen. Ik schreef 'em al eerder: insanity: doing the same thing over and over again and expecting different result...... DUHHH!!
Loreley, hoe voel je je? Kun je er vrede mee hebben, of staan ratio en gevoel nog niet op 1 lijn met elkaar? En smst hij je nog, en reageer jij daar dan op? Lastig en moeilijk om die lijn helemaal door te knippen lijkt me....... En je hoeft je niet te verontschuldigen voor je sarcasme hoor haha..........da's heel normaal in jou situatie
En je hebt gelijk als je zegt dat een peut je hooguit wat handvatten kan aanreiken, de rest moet iemand écht zelf doen....reflectie, jezelf ontwikkelen, geestkracht kweken etc. etc. en dan moet je inderdaad in actie komen. Ik schreef 'em al eerder: insanity: doing the same thing over and over again and expecting different result...... DUHHH!!
donderdag 5 juli 2012 om 18:08
Vrede?? Ratio en gevoel staan nog wel uit elkaar. Vriend is er helemaal kapot van. Hij zal nooit meer een relatie hebben. Kan hij denk ik ook maar beter niet doen. Ik ben normaal best een vechtstertje. En ik kan altijd heel goed tegen klaagzangen, maar het gekke is dat ik geen medelijden meer met hem heb. Eerst had ik veel medelijden met hem. Ik luisterde soms zelfs huilend mee.
Nu heb ik gezegd dat hij ZELF z'n seksualiteit kapot heeft gemaakt. Voor zijn ex-vrouw heeft hij zich letterlijk kapotgewerkt en al hij thuiskwam lag mevrouw die zelf geen reet uitvoerde zowat met haar benen wijd klaar, want er moest gefokt worden. Ze wilde een kind. Hij trouwens ook.
En, ooooh, wat heeft hij toch onder druk gestaan, maar ik heb echt ooit geschreeuwd dat hij dit ZICHZELF heeft aangedaan. Hij is een lange, sterke kerel en had ook NEE kunnen zeggen tegen zijn oversekste vrouw.
Hierna is hij flink ziek geworden met alle gevolgen van dien. Pillen, pillen en nog eens pillen hebben hem kapot en chronisch ziek gemaakt. En hij blaat ook nog eens die artsen na die zeggen dat het nou eenmaal zo is en dat ook de seksualiteit helaas beïnvloedt. Maar alternatieven aanbieden, ho maar. Maar ja, het is nog altijd ZIJN KEUZE om dan op de bank te zitten kniezen en zich hier achter te verschuilen. Er zijn nog genoeg alternatieve onderzoeken die hij zou kunnen doen, hoor en die heb IK allemaal op Internet opgezocht. Ja, dat zou dan nog wel eens een keer in de toekomst een optie kunnen zijn (lekker vaag) en zo gingen we weer verder met leuteren.
Hij is na de echtscheiding ook nog eens als een kip zonder kop gaan daten en een jonge dame heeft hem ook nog behoorlijk beledigd. Dat was de genadeklap voor hem.
O, Troides, mag ik van jou ook de boksbal hebben
Nu heb ik gezegd dat hij ZELF z'n seksualiteit kapot heeft gemaakt. Voor zijn ex-vrouw heeft hij zich letterlijk kapotgewerkt en al hij thuiskwam lag mevrouw die zelf geen reet uitvoerde zowat met haar benen wijd klaar, want er moest gefokt worden. Ze wilde een kind. Hij trouwens ook.
En, ooooh, wat heeft hij toch onder druk gestaan, maar ik heb echt ooit geschreeuwd dat hij dit ZICHZELF heeft aangedaan. Hij is een lange, sterke kerel en had ook NEE kunnen zeggen tegen zijn oversekste vrouw.
Hierna is hij flink ziek geworden met alle gevolgen van dien. Pillen, pillen en nog eens pillen hebben hem kapot en chronisch ziek gemaakt. En hij blaat ook nog eens die artsen na die zeggen dat het nou eenmaal zo is en dat ook de seksualiteit helaas beïnvloedt. Maar alternatieven aanbieden, ho maar. Maar ja, het is nog altijd ZIJN KEUZE om dan op de bank te zitten kniezen en zich hier achter te verschuilen. Er zijn nog genoeg alternatieve onderzoeken die hij zou kunnen doen, hoor en die heb IK allemaal op Internet opgezocht. Ja, dat zou dan nog wel eens een keer in de toekomst een optie kunnen zijn (lekker vaag) en zo gingen we weer verder met leuteren.
Hij is na de echtscheiding ook nog eens als een kip zonder kop gaan daten en een jonge dame heeft hem ook nog behoorlijk beledigd. Dat was de genadeklap voor hem.
O, Troides, mag ik van jou ook de boksbal hebben
donderdag 5 juli 2012 om 18:14
Dat van die ochtenderecties? Tja, dat kan een arts beter zeggen.
Ik vermoed dat dat bij mijn vriend kwam door zijn lichamelijke aandoening en vermoeidheid i.c.m. pillen. Maar naar de dokter gaan was zóóó confronterend voor hem. Het lag zóó gevoelig. Ja, snap ik, maar toen ik van onderen pijn had ging ik ook meteen naar dokter en ik heb er alles aan gedaan het te verbeteren. Als ik op de bank was blijven janken en tegen mezelf had gezegd dat ik nooit meer seks kan hebben, was er niets verbeterd.
Ik vermoed dat dat bij mijn vriend kwam door zijn lichamelijke aandoening en vermoeidheid i.c.m. pillen. Maar naar de dokter gaan was zóóó confronterend voor hem. Het lag zóó gevoelig. Ja, snap ik, maar toen ik van onderen pijn had ging ik ook meteen naar dokter en ik heb er alles aan gedaan het te verbeteren. Als ik op de bank was blijven janken en tegen mezelf had gezegd dat ik nooit meer seks kan hebben, was er niets verbeterd.
donderdag 5 juli 2012 om 20:00
quote:Troides schreef op 05 juli 2012 @ 17:53:
Hoe zit dat eigenlijk met die ochtenderecties??? Nemen die af naarmate en man ouder wordt? *slik* Kan me niet heugen dat ik dit al eens geconstateerd heb trouwens.... Slecht teken?!
Nou bij mij dus niet, het neemt echt niet af, sinds ik weer contact heb met mijn ex, is het bijna elke ochtend raak. Ik heb mijn hele leven het al gehad, soms meer soms minder. Heeft uiteraard te maken met dames die ik ontmoet en met fantasieën.
Als het nog nooit gemerkt hebt en ervan genoten dan is het een slecht teken volgens mij.
Hoe zit dat eigenlijk met die ochtenderecties??? Nemen die af naarmate en man ouder wordt? *slik* Kan me niet heugen dat ik dit al eens geconstateerd heb trouwens.... Slecht teken?!
Nou bij mij dus niet, het neemt echt niet af, sinds ik weer contact heb met mijn ex, is het bijna elke ochtend raak. Ik heb mijn hele leven het al gehad, soms meer soms minder. Heeft uiteraard te maken met dames die ik ontmoet en met fantasieën.
Als het nog nooit gemerkt hebt en ervan genoten dan is het een slecht teken volgens mij.
vrijdag 6 juli 2012 om 11:51
Dank voor jullie knuffels en lieve reacties. Doet me goed. En maakt dat ik me steeds meer realiseer dat ik niet gek ben, maar dat het goed mis zit hier.
Johand, rot dat het bij jou niet anders is. En ook jij lijkt nog geen knoop door te kunnen hakken. Waar zijn we nou toch zo bang voor?
VV geeft inderdaad warmte, aandacht, seks. Heerlijk. En het is ook een aardige vent. Ook na ruim drie maanden blijf ik erbij dat het niet iemand is waar ik een relatie mee zou hebben, gek genoeg. Ben niet verliefd, ook. Zie hem graag, heb veel contact via sms/mail en de seks is heerlijk, maar dat is het dan, denk ik. Dus in die zin, Loreley, 'voor hem gaan' gaat 'm niet worden. Of bedoelde je 't anders?
Troi, ben bang dat je gelijk hebt. Dit is geen twijfelgevalletje meer. En ja, het midden in het proces zitten, bang zijn om de knoop door te hakken en te bedenken hoe het verder moet... dat is inderdaad mede oorzaak van die moeheid. Uiteraard. Doet toch pijn, om van een ander te lezen dat er geen redden meer aan lijkt. Hoewel ik dat heus al een tijdje weet...
Thasmo, ja dat knaagt inderdaad. Als je het zo formuleert als jij, komt het nog harder binnen: inderdaad al een half jaar.
Ik WIL dit gewoon niet meer. Maar wat wil ik dan wel? Wil ik toch nog een reddingspoging wagen? Eigenlijk geloof ik daar al niet echt meer in. Maar wat dan? Na meer dan tien jaar zijn onze levens zo verweven. Familie, koophuis, alle financiele shit, gezamenlijke herinneringen waar je aan hecht... Wil ik dat dan echt allemaal uit elkaar rafelen en opgeven? Van die gedachte word ik toch ook heel verdrietig.
Maar word ook verdrietig dat ik mezelf betrap op frisse tegenzin voor de vakantie. Halverwege volgende week 'moeten' we weg, en ik zie er echt tegenop. Bang voor de stilte, voor hoe zichtbaar de afstand tussen ons zal zijn. Ik bedoel niet zichtbaar voor anderen (schijt aan anderen), maar voor mezelf. Thuis kan je eromheen leven, je eigen dingen doen. Maar op vakantie...
Hoef jullie niet te vragen wat ik nou moet, dat weet ik zelf denk ik ook wel. Maar ik ben tegelijk zo bang. Voor het verdriet. Zijn verdriet. Het gedoe. En het onbestemde dat daarachter ligt. Want wat als je spijt krijgt. Als je dan pas ziet dat het toch eigenlijk best goed was? Dat krijg je nooit meer terug.
Nuja, ik kan nog uren doortypen, maar zal jullie niet langer vervelen met mijn ego-posts. Sorry dat ik even niet zo op jullie gedoe reageer. Wel een knuffel voor iedereen, ik lees mee. Weet alleen niets zinnigs te zeggen...
Johand, rot dat het bij jou niet anders is. En ook jij lijkt nog geen knoop door te kunnen hakken. Waar zijn we nou toch zo bang voor?
VV geeft inderdaad warmte, aandacht, seks. Heerlijk. En het is ook een aardige vent. Ook na ruim drie maanden blijf ik erbij dat het niet iemand is waar ik een relatie mee zou hebben, gek genoeg. Ben niet verliefd, ook. Zie hem graag, heb veel contact via sms/mail en de seks is heerlijk, maar dat is het dan, denk ik. Dus in die zin, Loreley, 'voor hem gaan' gaat 'm niet worden. Of bedoelde je 't anders?
Troi, ben bang dat je gelijk hebt. Dit is geen twijfelgevalletje meer. En ja, het midden in het proces zitten, bang zijn om de knoop door te hakken en te bedenken hoe het verder moet... dat is inderdaad mede oorzaak van die moeheid. Uiteraard. Doet toch pijn, om van een ander te lezen dat er geen redden meer aan lijkt. Hoewel ik dat heus al een tijdje weet...
Thasmo, ja dat knaagt inderdaad. Als je het zo formuleert als jij, komt het nog harder binnen: inderdaad al een half jaar.
Ik WIL dit gewoon niet meer. Maar wat wil ik dan wel? Wil ik toch nog een reddingspoging wagen? Eigenlijk geloof ik daar al niet echt meer in. Maar wat dan? Na meer dan tien jaar zijn onze levens zo verweven. Familie, koophuis, alle financiele shit, gezamenlijke herinneringen waar je aan hecht... Wil ik dat dan echt allemaal uit elkaar rafelen en opgeven? Van die gedachte word ik toch ook heel verdrietig.
Maar word ook verdrietig dat ik mezelf betrap op frisse tegenzin voor de vakantie. Halverwege volgende week 'moeten' we weg, en ik zie er echt tegenop. Bang voor de stilte, voor hoe zichtbaar de afstand tussen ons zal zijn. Ik bedoel niet zichtbaar voor anderen (schijt aan anderen), maar voor mezelf. Thuis kan je eromheen leven, je eigen dingen doen. Maar op vakantie...
Hoef jullie niet te vragen wat ik nou moet, dat weet ik zelf denk ik ook wel. Maar ik ben tegelijk zo bang. Voor het verdriet. Zijn verdriet. Het gedoe. En het onbestemde dat daarachter ligt. Want wat als je spijt krijgt. Als je dan pas ziet dat het toch eigenlijk best goed was? Dat krijg je nooit meer terug.
Nuja, ik kan nog uren doortypen, maar zal jullie niet langer vervelen met mijn ego-posts. Sorry dat ik even niet zo op jullie gedoe reageer. Wel een knuffel voor iedereen, ik lees mee. Weet alleen niets zinnigs te zeggen...
vrijdag 6 juli 2012 om 15:46
quote:beniknougek schreef op 06 juli 2012 @ 11:51:
Troi, ben bang dat je gelijk hebt. Dit is geen twijfelgevalletje meer. En ja, het midden in het proces zitten, bang zijn om de knoop door te hakken en te bedenken hoe het verder moet... dat is inderdaad mede oorzaak van die moeheid. Uiteraard. Doet toch pijn, om van een ander te lezen dat er geen redden meer aan lijkt. Hoewel ik dat heus al een tijdje weet...
Hoef jullie niet te vragen wat ik nou moet, dat weet ik zelf denk ik ook wel. Maar ik ben tegelijk zo bang. Voor het verdriet. Zijn verdriet. Het gedoe. En het onbestemde dat daarachter ligt. Want wat als je spijt krijgt. Als je dan pas ziet dat het toch eigenlijk best goed was? Dat krijg je nooit meer terug.
...
Het ís ook pijnlijk.....álles is pijnlijk aan zo'n situatie..........de tijd en energie die je erin gestoken hebt, het vertrouwen dat je altijd geprobeerd hebt te behouden, de constatering dat de laatste maanden een aaneenschakeling van teleurstelling en afwijzing is geweest, de eeuwige twijfel en de wetenschap dat je weer helemaal 'overnieuw moet beginnen'.....voldoende ingrediënten voor flink wat wanhoop.....kan me je gevoel zoooo goed voorstellen.......Vind het moeilijk om het juiste te zeggen, weet dat ook niet, heb de wijsheid niet in pacht, júíst ik niet.....doordat ik al zo lang kamp met dezelfde problematiek..........
Misschien gaat het hier nu ietsje beter dan bij jou, maar ik ken de gevoelens maar al te goed, en ben ook nog steeds angstig dat ik de verkeerde keuze heb gemaakt en ik op een goede dag tot de conclusie kom dat er helemaal niets écht veranderd is. Of dat er al zoveel kapot is gemaakt dat er geen 'opleefmomenten' meer in de relatie zullen zijn tussen de teleurstellingen door, dat ik steeds meer tijd nodig heb om me over mijn nare gevoel heen te zetten.
Maar ja, garanties krijg je niet, ik weet niet of ik juist een betere toekomst zonder hem tegemoet ga, of juist een mindere, alle adviezen ten spijt.............
Ik blijf maar bij mijn motto: Het is een proces...... ik, en jij dus ook, zal het licht ooit wel eens gaan zien.
Troi, ben bang dat je gelijk hebt. Dit is geen twijfelgevalletje meer. En ja, het midden in het proces zitten, bang zijn om de knoop door te hakken en te bedenken hoe het verder moet... dat is inderdaad mede oorzaak van die moeheid. Uiteraard. Doet toch pijn, om van een ander te lezen dat er geen redden meer aan lijkt. Hoewel ik dat heus al een tijdje weet...
Hoef jullie niet te vragen wat ik nou moet, dat weet ik zelf denk ik ook wel. Maar ik ben tegelijk zo bang. Voor het verdriet. Zijn verdriet. Het gedoe. En het onbestemde dat daarachter ligt. Want wat als je spijt krijgt. Als je dan pas ziet dat het toch eigenlijk best goed was? Dat krijg je nooit meer terug.
...
Het ís ook pijnlijk.....álles is pijnlijk aan zo'n situatie..........de tijd en energie die je erin gestoken hebt, het vertrouwen dat je altijd geprobeerd hebt te behouden, de constatering dat de laatste maanden een aaneenschakeling van teleurstelling en afwijzing is geweest, de eeuwige twijfel en de wetenschap dat je weer helemaal 'overnieuw moet beginnen'.....voldoende ingrediënten voor flink wat wanhoop.....kan me je gevoel zoooo goed voorstellen.......Vind het moeilijk om het juiste te zeggen, weet dat ook niet, heb de wijsheid niet in pacht, júíst ik niet.....doordat ik al zo lang kamp met dezelfde problematiek..........
Misschien gaat het hier nu ietsje beter dan bij jou, maar ik ken de gevoelens maar al te goed, en ben ook nog steeds angstig dat ik de verkeerde keuze heb gemaakt en ik op een goede dag tot de conclusie kom dat er helemaal niets écht veranderd is. Of dat er al zoveel kapot is gemaakt dat er geen 'opleefmomenten' meer in de relatie zullen zijn tussen de teleurstellingen door, dat ik steeds meer tijd nodig heb om me over mijn nare gevoel heen te zetten.
Maar ja, garanties krijg je niet, ik weet niet of ik juist een betere toekomst zonder hem tegemoet ga, of juist een mindere, alle adviezen ten spijt.............
Ik blijf maar bij mijn motto: Het is een proces...... ik, en jij dus ook, zal het licht ooit wel eens gaan zien.
vrijdag 6 juli 2012 om 15:54
quote:loreley12 schreef op 05 juli 2012 @ 18:08:
Vrede?? .
O, Troides, mag ik van jou ook de boksbal hebben
Ja, dat je achter je beslissing kan staan, dat bedoel ik daarmee.......
En je krijgt een boksbal van me meid, een hele mooie nieuwe.............sla je frustraties er maar uit!!!! Jij hoeft jezelf niets te verwijten vind ik, je hebt er alles aan gedaan, alleen die vent van je heeft de boel verzaakt............stommeling, hij komt er nog wel achter wat 'ie mist.......
Vrede?? .
O, Troides, mag ik van jou ook de boksbal hebben
Ja, dat je achter je beslissing kan staan, dat bedoel ik daarmee.......
En je krijgt een boksbal van me meid, een hele mooie nieuwe.............sla je frustraties er maar uit!!!! Jij hoeft jezelf niets te verwijten vind ik, je hebt er alles aan gedaan, alleen die vent van je heeft de boel verzaakt............stommeling, hij komt er nog wel achter wat 'ie mist.......
vrijdag 6 juli 2012 om 16:17
Ik had nog een kolom onbepaald, maar dat zou zich tijdens de speeddates wel oplossen.
ach.. dromen mag toch?
Gisteravond even met vrouwlief 'boven geweest'...
Ten opzichte van niks was het best prettig.
Ten opzichte van hoe ik weet dat het ook kan was het matig.. V
(3 meter naast me ligt kleinzoon #2 op de borst van schoondochter.. wat me wel weer doet beseffen hoeveel goeds het leven toch biedt...)
ach.. dromen mag toch?
Gisteravond even met vrouwlief 'boven geweest'...
Ten opzichte van niks was het best prettig.
Ten opzichte van hoe ik weet dat het ook kan was het matig.. V
(3 meter naast me ligt kleinzoon #2 op de borst van schoondochter.. wat me wel weer doet beseffen hoeveel goeds het leven toch biedt...)
