Werk & Studie
alle pijlers
Man langdurig werkloos
donderdag 5 juli 2012 om 21:59
Mijn man (52, academisch opgeleid) is sinds 4 jaar werkloos. Hij is sindsdien bezig met een eigen bedrijf maar het komt totaal niet van de grond. M.i is hij veel te passief en moet hij veel meer aan acquisitie doen en er veel meer tijd in steken. Hij heeft als ex-ambtenaar een zeer langlopende ww-uitkering dus dat maakt hem ook passief. Discussies over de toekomst (we hebben 3 puberkinderen en een tophypotheek) gaat hij uit de weg. Ik werk inmiddels fulltime en pieker constant onze toekomst. Ik merk dat ik steeds minder respect voor hem krijg en dat ik zelf in een negatieve spiraal beland. Ik kan het gewoon niet loslaten. Hoe ga ik hiermee om?
donderdag 5 juli 2012 om 22:16
Pas op met dat respect stuk, ik begrijp het wel, maar zijn situatie is ook te begrijpen. Acquisitie is een vak apart en niet makkelijk. Op een gegeven moment als je al lang uit het arbeids proces bent kan je verschrikkelijk onzeker worden. Een pushende vrouw gaat dan niet helpen.
Is hij niet vastgelopen in zijn zorgen? Overspannen?
Is hij niet vastgelopen in zijn zorgen? Overspannen?
donderdag 5 juli 2012 om 22:19
Beste Carola
Probeer je man zo goed mogelijk te steunen in deze. Zeker nu. Mannen 'voelen' het als hun vrouw of vriendin minder respect voor hen krijgt en dat zal jullie huwelijk zeker geen goed doen.
Verdiep je ook even in de Nederlandse arbeidsmarktsituatie. In Nederland ben je na je 45e al te oud voor de meeste werkgevers en zeker na je 50e. Het is zeer moeilijk, vrijwel onmogelijk om na je 50e nog een goede baan te vinden. Zelfs als je hbo/wo geschoold bent.
Ik denk dat je man daarom een eigen bedrijf is gestart. Ga met hem in gesprek hierover en steun hem zo goed mogelijk hierin. Je zou je man ook kunnen helpen door passende vacatures door te studeren. Misschien is callcenter iets voor je man? Callcenters zijn vaker bereid om 'ouderen' aan te nemen. Geen vetpot, maar je man's ww zal ook een keer ophouden en dan kan jij hem onderhouden. Dus beter iets dan niets.
Hopelijk heb je hier wat aan.
Probeer je man zo goed mogelijk te steunen in deze. Zeker nu. Mannen 'voelen' het als hun vrouw of vriendin minder respect voor hen krijgt en dat zal jullie huwelijk zeker geen goed doen.
Verdiep je ook even in de Nederlandse arbeidsmarktsituatie. In Nederland ben je na je 45e al te oud voor de meeste werkgevers en zeker na je 50e. Het is zeer moeilijk, vrijwel onmogelijk om na je 50e nog een goede baan te vinden. Zelfs als je hbo/wo geschoold bent.
Ik denk dat je man daarom een eigen bedrijf is gestart. Ga met hem in gesprek hierover en steun hem zo goed mogelijk hierin. Je zou je man ook kunnen helpen door passende vacatures door te studeren. Misschien is callcenter iets voor je man? Callcenters zijn vaker bereid om 'ouderen' aan te nemen. Geen vetpot, maar je man's ww zal ook een keer ophouden en dan kan jij hem onderhouden. Dus beter iets dan niets.
Hopelijk heb je hier wat aan.
donderdag 5 juli 2012 om 22:43
Hm, ik denk dat een callcenterbaan ook weinig respect terug zal brengen.
Zouden jullie het financieel trekken om een ondernemerscoach in te huren, of iemand anders de acquisitie op gang te laten brengen? Ik kan me voorstellen dat hij adviezen eerder van een professional aanneemt san van zijn partner (ook al zeg je hetzelfde) en dan neemt zijn werk ook meteen een minder grote plek in in jullie relatie.
Zouden jullie het financieel trekken om een ondernemerscoach in te huren, of iemand anders de acquisitie op gang te laten brengen? Ik kan me voorstellen dat hij adviezen eerder van een professional aanneemt san van zijn partner (ook al zeg je hetzelfde) en dan neemt zijn werk ook meteen een minder grote plek in in jullie relatie.
donderdag 5 juli 2012 om 22:44
donderdag 5 juli 2012 om 22:48
Ik heb dat wel gezien bij mensen hoor, die langer dan een paar maanden werkeloos werden. Je voelt je waardeloos en onzeker. In het begin kan je daar tegen vechten, maar op een gegeven moment hou je op. Het is een heel menselijk gegeven, moeilijk voor te stellen als het je goed gaat en alles wel in een soort van vaart zit.
Hij moet er wel wat mee, dat wel.
Hij moet er wel wat mee, dat wel.
donderdag 5 juli 2012 om 22:49
quote:zusenzoo schreef op 05 juli 2012 @ 22:45:
Daar zou ik ook niet tegen kunnen.
Beetje vent neemt zijn verantwoording voor zijn gezin.
Hij is niet hoogbejaard.Nee, 100x afgewezen worden maakt je vrolijk. Ook al zijn er duizenden werkloos, het lukt mij niet meer te relativeren en het maakt mij verdomd onzeker over mijn eigen kunnen. Ook ik ben aan het nadenken over zelfstandig ondernemen, maar zelfs daar heb ik twijfels over. Waarom zou mij dat wel lukken namelijk. Echt, langdurig werkloosheid is killing en niet goed voor je zelfbeeld. In ieder geval niet de mijne, ik kan mij de houding van jouw man dus heel goed voorstellen. En zoals iemand al zei, acquisitie doen is niet voor iedereen weggelegd.
Daar zou ik ook niet tegen kunnen.
Beetje vent neemt zijn verantwoording voor zijn gezin.
Hij is niet hoogbejaard.Nee, 100x afgewezen worden maakt je vrolijk. Ook al zijn er duizenden werkloos, het lukt mij niet meer te relativeren en het maakt mij verdomd onzeker over mijn eigen kunnen. Ook ik ben aan het nadenken over zelfstandig ondernemen, maar zelfs daar heb ik twijfels over. Waarom zou mij dat wel lukken namelijk. Echt, langdurig werkloosheid is killing en niet goed voor je zelfbeeld. In ieder geval niet de mijne, ik kan mij de houding van jouw man dus heel goed voorstellen. En zoals iemand al zei, acquisitie doen is niet voor iedereen weggelegd.
vrijdag 6 juli 2012 om 08:54
Wel praten. Na vier jaar nog geen inkomen uit eigen onderneming is niet echt hoopgevend. En daar mag je wel degelijk iets over zeggen. Financieel gaan jullie anders zometeen de bietenbrug op. En dat moet niet alleen jouw probleem zijn. Geef hem een deadline (nog een jaar die eigen zaak van de grond krijgen en anders een baan zoeken). De meeste mensen zijn gewoon niet geschikt als ondernemer. Daar is helemaal niks mis mee. Een echte ondernemer doet er geen vier jaar over om iets op te zetten..... Hij mist de eigenschappen 'doen' en 'knopen doorhakken''
Een eigen bedrijf is harder werken dan werknemersschap. Je moet gaan doen. Geen acquisitie? Geen inkomen. Een bedrijf moet binnen twee jaar echt wel wat opleveren. En als hij zichzelf als iets verhuurt en er is nog niks binnen is de verdere missie wel kansloos ben ik bang.
Ga om de tafel en ga afspraken maken. Hoe hu verder. Laat hem idd een ondernemerscoach zoeken die met hem een plan van aanpak maakt. En laat hem een deadline stellen. Je niet onder tafel laten mopperen maar op je strepen gaan staan. Jij pikt dit niet meer en dat hoeft ook niet. Het wordt tijd dat hij ook zijn verantwoordelijkheid weer neemt. Hij heeft tijd zat gehad.
Een eigen bedrijf is harder werken dan werknemersschap. Je moet gaan doen. Geen acquisitie? Geen inkomen. Een bedrijf moet binnen twee jaar echt wel wat opleveren. En als hij zichzelf als iets verhuurt en er is nog niks binnen is de verdere missie wel kansloos ben ik bang.
Ga om de tafel en ga afspraken maken. Hoe hu verder. Laat hem idd een ondernemerscoach zoeken die met hem een plan van aanpak maakt. En laat hem een deadline stellen. Je niet onder tafel laten mopperen maar op je strepen gaan staan. Jij pikt dit niet meer en dat hoeft ook niet. Het wordt tijd dat hij ook zijn verantwoordelijkheid weer neemt. Hij heeft tijd zat gehad.
vrijdag 6 juli 2012 om 10:47
Bedankt voor jullie commentaar.Ik ben het nog 't meest eens met Oriane: als er na 4 jaar nog zo weinig van de grond komt, is het allemaal vrij kansloos. Hij heeft gewoon de juiste drive niet. Hij heeft wel kortdurend een ondernemerscoach gehad, (6mnd lang, 1 gesprek per maand) maar hier hoor ik nooit iets over. Ik vind ook dat hij een plan moet maken en doelen moet stellen, maar die gesprekken tussen ons ontaarden altijd in geruzie. Maar inderdaad zal ik meer op mijn strepen moeten gaan staan, maar dan op een vriendelijker en respectvolle manier.
zaterdag 7 juli 2012 om 18:28
Ook eens met Oriane. Vier jaar proberen zelfstandig te ondernemen zonder resultaat en met drie kinderen is gewoon je verantwoordelijkheid niet nemen, whatever daar allemaal aan ten grondslag ligt, zo doormodderen gaat in ieder geval zeker niet werken.
Hoe zit hij verder in zijn vel? En heeft ie wel altijd met plezier gewerkt of ook maar zo zo? Is het alleen acquisitie of twijfelt hij over meer? En gaat hij moeilijke/lastige gesprekken altijd uit de weg of is dat sinds de laatste tijd?
Hoe zit hij verder in zijn vel? En heeft ie wel altijd met plezier gewerkt of ook maar zo zo? Is het alleen acquisitie of twijfelt hij over meer? En gaat hij moeilijke/lastige gesprekken altijd uit de weg of is dat sinds de laatste tijd?
