Depressief door laag libido van vriend

30-03-2011 14:05 3224 berichten
Alle reacties Link kopieren
......
Alle reacties Link kopieren
Wat akelig herkenbaar wat ik in dit topic allemaal lees :(

loreley12: sterkte. al denk ik dat je een goede beslissing hebt genomen (wat ik uit je berichten kan opmaken), zal het best pittig zijn.



De frustratie zit bij mij nu zo hoog, dat ik niet weet waar ik moet beginnen. Hier dan maar: ruim 10 jr zijn we samen. Sex moest vaker van mijn dan zijn kant komen, maar dat op zich was geen probleem. In de loop der jaren werd ik echter steeds vaker afgewezen. Zó vaak dat het kwetsend werd. "sorry, ik heb nu geen tijd" "sorry ik wil dit even afmaken" "ik ben moe" . Je kent het wel.

Als ik dit aankaartte, dan zei hij geen zin te hebben "omdat we teveel bij elkaar zijn" (voor de lezer: hij is zzp-er, en ik ook en we zitten dus idd veel thuis).



Resultaat: ik houd me in, neem geen initiatief meer en heb me eigenlijk al een stukje losgemaakt van hem. Ik dacht de meeste kans te hebben als ik hem het initiatief laat nemen en braaf afwacht. Helaas gebeurt er dan zelden iets. Behalve computeren, tv-kijken en in z'n kamer hobbyen. Eenmaal in bed is hij weer te moe om iets te doen.



Sinds de geboorte van ons kind ruim 2 jaar geleden is het extra hard bergafwaarts gegaan. Toegegeven: het was flink pittig in het begin, we hadden geen hulp, maar wel een veeleisend knulletje. Het eerste jaar hebben we 3 x sex gehad. Afgelopen jaar iets vaker (kind gaat naar de opvang nu), maar wel met de nodige erectietroubles.

Als we 'het' nu doen, dan gaat dat zo rap alsof hij een hitsige puber is, vooral het geval de jongeheer het weer begeeft. Echt genieten kan ik het niet noemen.



Afgelopen jaar is ook geconstateerd dat hij ws. Asperger heeft. Dat verklaart een hoop, maar maakt me tegelijkertijd wanhopig. Hij is ontzettend lief, doet zo z'n best maar vaak met de verkeerde dingen. (En dat kan ik hem ook niet kwalijk nemen, want hij kan zich nu eenmaal moeilijk in mij inleven). Plus dat hij tamelijk depri is momenteel (met plantaardige meds overigens wel vrolijker en stabieler).



Vorige week werd het mij echt teveel en heb ik recht voor zijn raap gemeld hoe het ervoor staat: of ik zet er een punt achter, of we gaan er wat van maken. Ik kan niet de rest van mijn leven met een man samenleven waar ik wel naar verlang, maar die mij steeds afwijst.



Het klinkt misschien hardvochtig, maar ik kan niet jarenlang mijn behoeftes negeren, zelfs niet als hij zich slecht voelt. Ik wil er graag voor hem zijn, maar hij kan niet eens omschrijven wat hij van mij wil in deze relatie, of überhaupt van een vrouw in een relatie. Maar ook dat, het weinig inzicht in zijn eigen gevoelens hebben, past bij zijn Asperger. Ik ben wat dat betreft het tegenovergestelde. Empathisch, een gevoelsmens, ik wil leven, genieten, ook van hem, zonder bang te hoeven zijn weer afgewezen te worden. Blegh. tranen in mijn ogen en klik-verstuur bericht
Alle reacties Link kopieren
@Alex......mooie slotzin.........en je hebt gelijk, er zijn ook móóie dingen in het leven. Soms vergeet ik dat wel eens.......

Gos, wat ben ik down vandaag zeg.........hopelijk knapt dat nog wat op. Ben weer alleen vanavond, zeer tegen mijn zin........je raakt er aan gewend he?! Kennen jullie dat, je af en toe zó 'eenzaam' voelen in een relatie? Ppffff.......



@Myamyam......al jouw woorden zullen ons allemaal bekend in de oren klinken.......het is onbegrijpelijk (voor mij althans) maar stervenswaar....er zijn nu eenmaal mensen die het geen bal kan schelen, die hele intimiteit. En als ze anders beweren dan liegen ze want ze handelen er nl niet naar......... Je/jullie hebben wel grote pech met de diagnose Asperger......dat zet je niet even opzij. Alles wat jij bent, hoe je jezelf omschrijft, dat is hij niet....verre van dat zelfs....... Hoe reageerde hij op jouw aankondiging? Ook sterkte maar........
Alle reacties Link kopieren
[quote]Alex48 schreef op 06 juli 2012 @ 16:17:

Ik had nog een kolom onbepaald, maar dat zou zich tijdens de speeddates wel oplossen.

quote]



Hahaha...... Het is dat ik nogal op mijn privacy gesteld ben, anders zou ik hélemaal voor zijn!! Lijkt me gezellig...hapje,

drankje(s).....hoop lol natuurlijk om al die saaaaaaaiiiiiiiie partners/exen van ons

*schaamt zich niet* Lilith brengt een liedje van Gloria ten gehore.....Loreley leest voor uit 'eigen werk' en de cabaretvoorstelling is weggelegd voor Mopsie.......zie het al helemaal voor me........ *LOL*



Hé....voel me gelijk beter haha.........
Alle reacties Link kopieren
quote:Troides schreef op 06 juli 2012 @ 17:46:

quote]



*schaamt zich niet* Lilith brengt een liedje van Gloria ten gehore.....Loreley leest voor uit 'eigen werk' en de cabaretvoorstelling is weggelegd voor MopsieGeweldig.. en ik mag 'publiek' zijn en kijken naar al die vrouwen die zich willen uitleven?
Alle reacties Link kopieren
Jij mag een gedichtje voordragen ok?! Hahaha..........maar je mag ook in het publiek plaatsnemen hoor, tussen aaaaaaaaaal die gelijkgestemden.......lees net dat 1 op de 5 mannen problemen heeft met z'n libido, de markt verschuift, waren het eerste de vrouwen die altijd zwak, ziek en misselijk leken te zijn, nu worden 'we' ingehaald door de incompetente man whoahaha........wie had dát gedacht in de pre-historie!!
Alle reacties Link kopieren
Gelijk een mooi thema voor de avond trouwens: De Incompetente Man........ Is er ook een dresscode??????
Staat er al iemand op de lijst voor een paalsdans act? (nee, nee,ik bied me niet aan. Als ik in de paal ga hangen donderstraalt dat ding in elkaar)
Alle reacties Link kopieren
Ooooo jaaaaaaaaa vergeet ik helemaal!!!! Ik wil de paaldansact wel doen....hoewel............weet niet of 'ie míj wel houdt haha....... Wel eerst een cursusje hoor, anders durf ik niet......



Joehoeeeeeee!!!!!!
Alle reacties Link kopieren
Paaldansen?! hihi, dat zit er voorlopig niet voor mij, maar het lijkt me heerlijk om me weer eens lekker te laten gaan.



Troides, ja dat Asperger is k.u.t., maar niet onverwachts. het is ook niet dat hi jis veranderd door het labeltje. Hij is wie hij is, maar op het moment ziet hij alleen de onmogelijkheden i.p.v. kansen. Dát vind ik wel vervelend en we komen er niet verder mee.



Hoe reageerde hij? Geschrokken, tranen dat hij mij echt niet kwijt wilde. Natuurlijk geen flauw benul dat het zo speelde bij mij (tsja... was nogal in mijn rol gegroeid van afwachtende kom-maar-wanneer-jij-zin-hebt-vrouw). Het kwam toch hard aan dat ik gewoon niets meer durf uit angst weer afgewezen te worden. Niet echt een gezonde relatie, en dat vond hij ook.



Ik snap het niet. Dat je zo zelden zin kunt hebben, en intussen nog wel gek bent op je partner?! Ik heb voor zover ik weet geen idioot libido. En mannen zouden de godganse dag aan sex moeten denken toch? Dat blijft spelen, maar asperger heeft er ook wat mee te maken (denk ik, moet er nog wat meer over lezen).



Enniewee, hij probeert het op zijn manier. Ik word overladen met geknuffel (heel lief), maar voel me nog niet echt begeerd. Zou er wel wat voor over hebben, om eens mee te maken dat hij de kleren van mijn lijf rukt omdat ie zoooooo'n zin heeft.



De pest is dat ik me weer kwetsbaar opstel. Dat is een soort afspraak die we nu hebben, dat we het echt weer regelmatig met sex bezig gaan zijn etc. Dat betekent dat ik mijn schild uitzet, maar tegelijkertijd komt het < BAM! >hard aan als het dan mis gaat.

Gisteravond bijv. trok hij mij op schoot toen hij aan het computeren was. 5 minuten later zat hij nog zijn filmpje te kijken en zat ik er dus voor Jan met de korte achternaam bij, op schoot in mijn sexy nachtponnetje. Ben dus maar vertrokken. Die ochtend hadden we nog gevreeën. Toen ik mijn teleurstelling liet blijken over het feit dat hij mij wél op schoot trok + niets deed, snapte hij daar niets van. We hadden tenslotte al gevreeën die dag. (ligt het nou aan mij, of zou een willekeurige andere vent wel zijn gaan vunzen?)



Nou goed, weer herrie in de tent gisteravond dus. Maar hij begreep gelukkig wel waarom het harder aankwam dan normaal. Juist omdat ik me open stel hiervoor, juist omdat ik zo graag wil en hem ook niet kwijt wil. Maar niet ten kostte van mezelf.
Alle reacties Link kopieren
@Beniknougek. Ik vraag mij inderdaad ook af waarom het zo moeilijk is. Zoals bekend ben ik al heel ver in het traject.



Mijn ex is 300% vrouw, mooi aardig sensueel, leuk, hardwerkend etc. Maar er zijn ook verschillen met sommige dingen, maar geen breek dingen volgens mij. Huidige vriendin past 100% bij mij, maar het is gewoon mijn zus geworden en dat zal altijd zo blijven. Die 100% gaat dus niet op voor dingen qua warmte, genegenheid en sex. Ik zou eigenlijk een combinatie tussen ex en vriendin moeten hebben, maar helaas. Het proces gaat echter verder...
anoniem_131368 wijzigde dit bericht op 06-07-2012 23:19
Reden: aanvulling
% gewijzigd
Hier weer eens een berichtje van een huilende Lorely12 (sorry),



Dank je ook voor je begrip Myamyam. Moeilijk is het, hè? Hoe moeilijk vind ik het om mijn vriend los te laten. We woonden niet eens samen en hadden gelukkig geen kinderen. Je verlaat natuurlijk niet iemand zomaar als je samen zoveel opgebouwd hebt en een kindje hebt.



Mooi Alex48, dat je de mooie dingen van het leven ziet, zoals een kind. Ik ben helaas niet aan daten of poolen e.d. toe. Ik begrijp dat je de dingen even wat luchtiger wil zien. Heel begrijpelijk. Je wil niet continu stilstaan bij het feit dat je iets mist.



En Troides, wat begrijp ik je worstelingen zo goed. Je schreef ooit dat je je nog nooit zo tot iemand aangetrokken voelt. Dat had ik gvd ook. En waarom, hè? Nog steeds ben je naar mijn idee aan het vechten om iets te krijgen wat je vriend je waarschijnlijk toch niet kan en zal geven.



Ik had hem vandaag nog gebeld. Hij gaat nu naar een bijeenkomst voor omgaan met verslavingen, want mijn vriend blowde net zo als de jouwe.



Ik ben zo boos op mezelf. Waarom moest ik in godsnaam verliefd worden op zo iemand. Ik zie zoveel mannen die een stuk fitter en sterker in het leven staan, maar daar voel ik me dan fysiek helemaal niet tot aangetrokken. Ik ken zoveel mensen die na het beëindigen van een relatie binnen no-time weer een ander hebben.



Het is als Johand zegt. Je ziet het in eerste instantie niet. Jullie geloven het misschien niet, maar mijn vrienden, vriendinnen en familie waren allemaal lyrisch over hem. Als hij met een vrouw heeft staan praten en deze spreek ik later praat ze over hem alsof ze helemaal verliefd is. Hoe knap en charmant hij wel niet is. Ik zei dat ook regelmatig tegen hem en ik was net zo'n jaloerse puber, want in zijn tijd voor alle ziektes hoefde hij niets te doen om de aandacht van vrouwen te krijgen. Ook nu nog niet eigenlijk. Dat hij vaak uitgeput is straalt totaal niet van hem af. Zo bedrieglijk!!



Mijn vriend zegt zelf dat hij daar helemaal niet zo bewust mee bezig was/is. Het deed en doet hem ook helemaal niets, al die vrouwelijke aandacht. In mijn jonge jaren waren de jongens meer geïnteresseerd in mijn vlotte vriendinnen die seksueel meer ontwikkeld waren en meer zelfvertrouwen uitstraalden. Hij zegt dat een relatie voor hem helemaal niet meer hoeft als hij mij niet meer kan krijgen. Hij zegt dat hij wil proberen stoppen met blowen, omdat ik dat wilde. Wat moet ik hier allemaal in godsnaam mee??
En hoe stom ook, mensen, mijn vriend zei dat hij het zo moeilijk vond dat ik zo stellig was over wat ik allemaal (van hem) verwachtte. Dan ga ik weer gruwelijk aan mezelf twijfelen. Ben ik dan zo'n naïeve vriendin geweest die zo graag haar vriend wilde veranderen kostte wat kost?



Mijn vriend is zowat 3 jaar lang "van de wereld" geweest om zomaar te zeggen, tot opnames toe. Door een intoxicatie is zijn schildklier helemaal kapot gegaan en hierdoor word je nóóit, maar dan ook nóóit meer dezelfde. "Ach, er zijn pilletjes voor. Je kunt er dan in principe 100 mee worden" zeiden de doktoren schouderophalend. Maar tegen welke prijs?



Hij heeft zo vaak gezegd dat hij niets, maar dan ook niets aan zijn moeheid en algeheel slecht voelen kan doen. Stomme ik ook. Ik zag in het begin van onze relatie ook helemaal niets verdachts. Hij was dolblij!! Ik dacht dat het allemaal wel los zou lopen. Niet dus. Een schildklieraandoening is hel!!
Alle reacties Link kopieren
Lieve, beste Loreley. ik ben techneut de afgelopen 15 jaar en dan is het eenvoudig. Iets werkt of iets werkt niet. Bij relaties is het niet zo eenvoudig, tenminste voor ons soort mensen. Ik zou echt niet weten wat je het beste kan doen. Als ik je verhaal lees dan denk ik als techneut zijnde, kies voor jezelf en als mens zijnde denk heel goed na of je zo verder wil.



Op de één of andere manier ben ik jaloers op mensen die een nieuwe relatie beschouwen als het kopen van nieuwe schoenen. Voelt het niet goed aan, dan dumpen. Op andere momenten ben ik blij dat ik een gevoelsmens ben. Maar god, wat is dat soms toch moeilijk.



Omdat ik de in de afgelopen periode twee sterfgevallen heb meegemaakt in de directe nabijheid heb ik op dit moment het idee dat je moet kiezen voor jezelf, je leef maar één keer op deze planeet. Je kom niet meer terug, je krijg geen tweede kans. Elk mens heeft recht op geluk en echte echte liefde. Om dat te krijgen moet je soms een ander pijn doen, hoe moeilijk dat ook is. Zelf zit ik ook nog steeds in de dub stand. Ik weet wel zeker dat als ik kies voor mijn ex, mijn leven gaat leven, de sex, warmte en genegenheid en liefde enorm zal worden. Maar van de andere kant zal ik mijn vriendin heel veel pijn doen. Wat is het toch vreselijk moeilijk, als je in elkaar zit, zoals wij in elkaar zitten.
Dank je lieve Johand. Ik ben ook nog even aan het nachtbraken.



Ik was en ben ook een beetje als Troides. Ik wilde er alles aan doen om de relatie op alle fronten te laten slagen. Ik ben zelf erg perfectionistisch en misschien ook té romantisch.



Ik was erg "laat" met vriendjes en seksualiteit en dan is het behoorlijk zuur als je dan verliefd wordt op iemand waarbij het eigenlijk allemaal niet zo hoeft. We waren perfecte maatjes, maar ik was een verliefde puber die nog erg nieuwsgierig naar seks was en mijn vriend was weliswaar een man van jouw leeftijd, maar zoals "beniknougek" zegt, zat hij in een lichaam van een bejaarde.



Ach, een schrale troost. Er zijn toch nog mannen zoals jij die nog seksueel actief (willen) zijn. Het is toch behoorlijk lullig als je als vrouw je seksuele piek beleeft tussen mannelijke leeftijdgenoten die allemaal herstellende zijn van een burn-out, medicijnen slikken, chronisch moe en seksueel uitgeblust zijn. Ik word er onderhand zelf suf van .



Maar ja, ik zie mezelf als veertiger nu echt geen SV'tje van 20-25 nemen. Ik heb toch ook een soort geestelijk klik nodig.



Ik ga nu denk ik wel slapen. Welterusten.
Sorry, dubbel gepost.
Alle reacties Link kopieren
Hoi lieve Loreley, ben ook nog wakker. Vriendin alweer 2 uur naar bed. Ik nog aan het nadenken over het leven en hoe verder. Bij mij is het ook zo dat er een klik nodig is voor dat ik op iemand verliefd kan worden, laat staan mee naar bed wil. Wat dat betreft ben ik misschien wel een vreemde man. Mijn leeftijd begint ook met een 4 hoor, dus wie weet ontlopen wij elkaar niet veel.



Zoals ik eerder hier heb geschreven kom ik veertigers tegen die helemaal zijn uitgeblust, ik wil gewoon leven, iemand echt liefhebben, voor iemand gaan en het liefst iemand ontmoeten waarvan ik het idee heb dat ik er mee oud kan worden. Dat gevoel heb ik wel met mijn ex. Dus ik hoop dat ik de moed heb om voor haar te kiezen. Slaap lekker.
Ik wil ook zo graag leven Johand, maar op dit moment kan ik alleen maar huilen.



Ik had mijn vriend al ook zo vaak naar dokters gestuurd voor zijn moeheid, lage libido en erectieproblemen, maar steeds liep hij tegen een muur op. Niemand kon ons helpen. Hij was op den duur ook moe gestreden, wat ik goed begrijp.



Mijn boosheid is nu weg. Ik kan nu alleen maar huilen. We waren écht verliefd, hoor. Het voelt zóó wrang en het doet zo ongelooflijk veel pijn. Door toedoen van doktoren is mijn vriend ongeneeslijk ziek geraakt en z'n hele lichamelijk welzijn en libido is hierdoor gecrasht. En het feit dat ook doktoren totaal, maar dan ook totaal geen geen handvaten dan wel alternatieven bieden heeft onze relatie ook doen knappen.



Sorry mensen, ik ben er helemaal kapot van, want ook al lijkt het alsof mijn vriend alleen maar onverschillig was, dat was hij zeer zeker niet altijd.
Alle reacties Link kopieren
Joehoe, weer dagen afgesloten geweest, Z*ggo storing....



Heb alles bijgelezen....wat is er toch weer veel gebeurt!!



Nee ik wil geen sex met die jonge god, sex zonder gevoel is niet wat ik wil.



Op het moment heb ik sowieso geen zin in een relatie of wat dan ook, heb even een paar kloterige tegenslagen gehad ( haha ik heb een heel zwaar leven)

Dit bovenop de breuk met ex, de verhuizing, de EMDR ,het is echt een beetje teveel allemaal.....

Heb nu vakantie, mijn dochters zijn bij hun vader, heb mijn jongste thuis( co-ouderschap) maar geniet als ik even helemaal alleen ben, rust niks anders dan Lola uitlaten en boeken lezen....om niet teveel na te hoeven denken aan de shit...welke nu in grote mate naar boven komt.....



Ik hoorde laast "ik heb een heel zwaar leven" van Brigitte Kaandorp....hilarisch....ik draag deze op aan alle zieke zwakke impotente mannen .....



Nieuwe mensen welkom welkom, heel herkenbaar allemaal.

Lieve anderen helaas ook alles zo herkenbaar....



Loreley schat dit is een moeilijke tijd, doorbijten...en kies voor jezelf!!!



Ik ga de kip in de oven zetten en met mijn jongste eten...hij vroeg naar bed en ik met een boek en een wijntje op de bank.....én nog 1x luisteren naar Brigitte Kaandorp....
Alle reacties Link kopieren
Loreley, ik weet niet wat ik zeggen kan, zeggen moet, maar ik wil je een hele dikke knuffel geven. Het is ook gewoon kl*te meid, slik je verdriet niet in en als je gaat twijfelen: lees je posts hier terug. Dat was ook diep verdriet. There's no easy way out, lijkt voor ons allemaal wel te gelden.



Lilith: Brigitte Kaandorp RULES. Dat is echt een geweldig nummer, hysterisch grappig. Helpt mij ook regelmatig even te relativeren. Iedereen die het niet kent: ff YouTuben!



Hier is de vakantie begonnen (werk in het onderwijs). Man heeft ook vrij (twee weken maar, gelukkig. Oh, zei ik dat hardop? Ai), merk dat hij nu toenadering zoekt. En ik? Wil het niet, als ik heel eerlijk ben. Dit gaat geen grappige vakantie worden, ben ik bang...
Dank jullie wel, Lilith en beniknougek voor jullie lieve woorden. Ik hoop ook het beste voor jullie.



Ik ben helemaal op, kapot van het huilen. Soms denk ik dat we misschien niet alles uit de kast hebben getrokken om vriend's chronische moeheid enigszins in te dammen.



Ik had graag wat informatie van mensen die ook een traagwerkende schildklier hebben of een partner met deze aandoening hebben. Ik durf er hier geen topic over te openen. Echt serieus. Ik ben bang om geloept te worden en als ze zien dat ik afstand heb genomen van mijn vriend en dat ik heb "gezeurd" om seks zal ik waarschijnlijk verketterd worden. Je hoort je partner te steunen door dik en dun.



Beniknougek, zal er bij jouw man ook nooit verbetering komen gezien zijn aandoening?
Alle reacties Link kopieren
Die kans is verwaarloosbaar, Loreley. Hartproblemen en diabetes. Medicatie daarvoor (25 pillen en 4x prikken per dag) heeft veel bijwerkingen. Met bloeddrukpillen en bloedverdunners is dit bekend bijverschijnsel. En ermee stoppen is ook niet echt n optie... Dit zijn blijvende klachten.



Hoewel Man laatst verkondige 'dat ie t soms nog wel doet'. Nou, daar merk ik veel van. Not. En als ik heel eerlijk ben, ik hoef t ook niet meer te merken. Of ben ik nou heel hard?



Ik snap wat je bedoelt over bang zijn dat je niet alles geprobeerd hebt. Herken ik maar al te goed...
Loreley....waarom wil je dat? Twijfel je over je besluit?

Zonee, ga je dan niet verder verdiepen in zijn aandoening. Nu eerst aan jezelf werken! Je maakt het wéér jouw probleem. HIJ moet eraan werken, niet jij.



Wil je er toch meer over weten: Er zijn speciale fora en informatiesites op internet waar je, denk ik, meer nuttige info kunt krijgen dan hier.
Dank je beniknougek voor je openheid. Ik vind je niet te hard. Ik veroordeel niemand hier. Ik weet hoe het is om met een vermoeide, vrijwel libidoloze partner te zitten. Ik had nooit durven denken dat het zo'n impact heeft op je leven.



Bij mijn vriend was het een te traag werkende schildklier. Je krijgt daar medicijnen tegen, maar velen houden zgn. restklachten waaronder extreme vermoeidheid. Veel gezeurd bij doktoren en internisten, maar ze konden en kunnen er niets aan doen.



Beetje oneerbiedig om te zeggen, maar bij mijn vriend "deed ie het nog wel eens", maar door toenemende onzekerheid en vermoeidheid verdween het ook snel.
Nee, ik ga geen topic hierover openen. Trouwens, ik had al veel gekeken op fora van schildklierpatiënten en daar werd ik al helemaal moedeloos van. Mensen die jarenlang moe, moe, moe zijn en van de ene specialist naar de andere lopen met nauwelijks resultaat.



Het is zeer waarschijnlijk een verloren zaak. Mijn vriend ging ook keer op keer naar de arts en naar een internist, maar die konden niets voor hem doen.



Helaas was het ook mijn probleem, want IK zat er ook vreselijk mee. Ik knokte met hem mee en dat eist nu fysiek en metaal ook z'n tol.
Alle reacties Link kopieren
Thanks Loreley. Tsja, onzekerheid zal hier ook wel meespelen. Heb ook al ns gehoord dat ik ook geen initiatief nam en dat hij daar onzeker van werd. Snap ik ook wel weer, maar hij snapte dan weer niet dat ik me steeds zo afgewezen, niet begeerlijk voelde. Is penetratie dan zo belangrijk voor jou? Die vraag heb ik iets te vaak gehoord.



Vind het ook ingewikkeld, want ondertussen hoeft t van mij ook eigenlijk niet meer. Heb t voor mezelf anders opgelost. En hoewel Man, toen hij me zei dat ie toch niet kan dealen met VV, aangaf dat hij eraan zou gaan werken, heeft hij echt nog geen poging gewaagd (durven wagen?) de afgelopen vier weken. Tsja, laat maar dan. Heb ook niet beloofd te stoppen, dat zou belofte zijn die ik niet kan houden...



Ik weet alleen nog syeeds niet hoe ik HET gesprek moet beginnen...

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven