twijfel alom...

10-07-2012 00:50 37 berichten
Alle reacties Link kopieren
Van huis uit ben ik een echte twijfelaar.

Rest weggehaald ivm herkenbaarheid...

Maar ik heb geen vertrouwen meer in zijn woorden, ik wil daden!
anoniem_123039 wijzigde dit bericht op 10-07-2012 13:45
Reden: herkenbaarheid
% gewijzigd
quote:grote_twijfelaar schreef op 10 juli 2012 @ 02:09:

Sorry dat ik zeur over de aankoop van een huis waarover ik duidelijk ben geweest dat ik het niet zag zitten.



Het is dus niet mijn keus geweest, het is niet van mij, al stop ik wel geld in de verbouwing. Ik klus vrijwel niet mee omdat dat niet gaat ivm zorgen voor onze baby en het is niet mijn hobby.

Ah, je bent gedwongen? Zeg dat dan meteen. Die autonomie lijkt me zeker iets om aan te werken want je was blijkbaar al eerder klaar met deze relatie maar een paar 'gouden bergen' en 'mooie woorden' heb je een kind met een man die je niet uit kan staan? Van deze situatie (relatie, huis) kun je echt niemand anders de schuld van geven hoor.
TO, je zeurt. Ik heb je vorige topic ook gelezen en ik kan er niks anders van maken dan dat je er met volle verstand aan begonnen bent. Je weet allang hoe je vriend is, het huis is al heel lang een issue, en toch besloot zwanger te raken net nadat jullie na de breuk weer samen waren.



Ik vind dat je zelf je schouders er ook wel eens onder mag zetten. Alleen maar zitten zeiken en geen poot uitsteken zal jouw vriend echt niet motiveren. Je bent toch in een huis gaan wonen waar je een pesthekel aanhebt. Dat kun je je vriend niet verwijten. Die keuze heb je zelf gemaakt.

Je hebt nu je kind dat je zo graag wilde, en nu deugt er niks meer aan je vriend. Ik krijg daar een nare smaak van.



Ik zou in jouw geval weer lekker op jezelf gaan wonen. Hoef jij je niet te ergeren en hoeft jouw vriend dat gezeur niet aan te horen.
Alle reacties Link kopieren
Nee ik ben niet gedwongen. Het huis is niet mijn ding en gaat het ook nooit worden. Het kan iets meer naar mijn smaak verbouwd worden maar ik zal er nooit van gaan houden. Ik hou van ruimte, een rustige woonomgeving en een mooie tuin. Iets wat hier gewoonweg niet is.



Toen wij samenkwamen was zijn andere huis eindelijk af en opgeruimd (voor de verkoop) en we hadden het leuk samen. Ik hou van hem, ja nog steeds, maar soms denk ik wel dat dat alleen niet genoeg is. We zitten gewoon heel anders in elkaar. Ik vraag om reacties door hier te komen maar tegelijkertijd heb ik het gevoel door sommigen veroordeeld te worden. Mag ik geen fouten gemaakt hebben? Tuurlijk maak ik fouten, maar ik wil oplossingen! En twijfel gewoon zelf hoe ik dit nou wil aanpakken...
Tuurlijk mag je fouten maken maar het heeft weinig zin om het alleen te hebben over de tekortkomingen van je man terwijl jij een eisenpakket hebt die niet reeel is. Er is geen oplossing voor ontevredenheid als je zelf niet van plan bent om er iets aan te doen.



Dus of je gaat terug naar je eigen huis en zoekt een man die het huis van je dromen heeft of je laat je handjes wapperen en gaat samen met die man klussen. Het hebben van 1 kind is geen excuus om verder niets te doen.
Alle reacties Link kopieren
Niemand zegt dat je geem fouten mag maken!



Mijn tip is (en dat is een tip van iemand, zoals je hebt kunnen lezen, die jaren ervaring heeft met verbouwen en renoveren) .... Steek Meer Positive Energie In Je Relatie.

Die nagative vibe die je uitstraalt maakt je relatie niet beter, maakt je huis niet mooier, je kind niet blijere en jou niet gelukkiger.



Werk samen van kamer naar kamer. Als hij de grove 'mannen klussen' gedaan heeft kun jij gaan opruimen, verven en inrichten.



Wij begonnen met de slaapkamer (maand in een andere 'kamer' geslapen) zodat we een rustige basis hadden om na een drukke dag in terug te komen.



Gooi in de woonkamer wat plaids over de bank als je visite krijg, en een laken kan goed dienst doen om onogelijke muren en dergelijke te verbloemen.



Wees creatief, wees positief, wees actief en vooral wees lief!
Alle reacties Link kopieren
Maar je wist toch al dat het jouw soort huis niet was toen je erin trok?



En wat ook al meerdere keren gevraagd / gezegd is, wat doe jij? In het huis met het klussen? Om jullie relatie leuk te houden? Je zegt dat je van hem houdt, maar heel veel liefde spreekt er niet uit je post. Waarom houdt je van hem? Probeer dat weer voor ogen te houden, en probeer samen naar oplossingen te zoeken. Een oplossing is dus kennelijk niet hem alles alleen laten doen.
quote:grote_twijfelaar schreef op 10 juli 2012 @ 09:37:

Nee ik ben niet gedwongen. Het huis is niet mijn ding en gaat het ook nooit worden. Het kan iets meer naar mijn smaak verbouwd worden maar ik zal er nooit van gaan houden. Ik hou van ruimte, een rustige woonomgeving en een mooie tuin. Iets wat hier gewoonweg niet is.



Toen wij samenkwamen was zijn andere huis eindelijk af en opgeruimd (voor de verkoop) en we hadden het leuk samen. Ik hou van hem, ja nog steeds, maar soms denk ik wel dat dat alleen niet genoeg is. We zitten gewoon heel anders in elkaar. Ik vraag om reacties door hier te komen maar tegelijkertijd heb ik het gevoel door sommigen veroordeeld te worden. Mag ik geen fouten gemaakt hebben? Tuurlijk maak ik fouten, maar ik wil oplossingen! En twijfel gewoon zelf hoe ik dit nou wil aanpakken...



Ruimte kun je ook creëren door je inrichting.

Die tuin kun je aanleggen.



Jij lijkt alleen de negatieve dingen te zien, maar probeer naar de dingen te kijken waar jij invloed op hebt. Alleen die kun je namelijk veranderen.

En met dingen waarop je invloed hebt bedoel ik niet alleen helpen met klussen of zaken aanpassen naar jouw smaak maar ook je houding.



Als jij je blijft opstellen zoals je altijd al deed zal jouw vriend reageren zoals hij altijd al deed.

Verander je houding en ook jouw vriend zal veranderen.
Alle reacties Link kopieren
quote:waterplant schreef op 10 juli 2012 @ 10:13:

Tuurlijk mag je fouten maken maar het heeft weinig zin om het alleen te hebben over de tekortkomingen van je man terwijl jij een eisenpakket hebt die niet reeel is. Er is geen oplossing voor ontevredenheid als je zelf niet van plan bent om er iets aan te doen.



Dus of je gaat terug naar je eigen huis en zoekt een man die het huis van je dromen heeft of je laat je handjes wapperen en gaat samen met die man klussen. Het hebben van 1 kind is geen excuus om verder niets te doen.Uitprinten en je boven jouw bed hangen. Heb het idee dat jouw ontevredenheid jouw leven bepaalt. Nu en in de toekomst. Werk daar aan.
Alle reacties Link kopieren
Sommige reacties doen me wel wat, omdat er een kern van waarheid in zit. Natuurlijk probeer ik het gezellig te maken, door te proberen zoveel mogelijk op te ruimen, door het huis/buiten op te fleuren met plantjes/bloemen. Maar 1 ding wil ik nog wel kwijt. Vriend houdt van klussen, hij noemt het zijn 'hobby'. Die wil ik hem ook niet ontnemen, alleen is dit een veel te groot en te duur project voor hem alleen. Daarom komt mijn pa hem zeer vaak helpen. Mijn hobby is het absoluut NIET. Ik vind het leuk om de klussers te verwennen met een lekker broodje/koffie/taart, etc, maar mijn hobby's liggen meer bij dingen als sporten, maar ook kleine creatieve dingen. Hij is dus al zeer geregeld bezig met zijn hobby en ik zou dolgraag de mijne weer op willen pakken. Alleen hij vindt zijn hobby niet dusdanig leuk dat hij niet nog veel meer ontspanning nodig heeft (in race kijken, bier drinken, naar vrienden, festivals, etc.). Geloof me, hij krijgt meer dan genoeg aan ontspanning! I.p.v. helpen met klussen kan me beter bezig houden met ideeen uitdenken voor de indeling van ruimtes, ruimtes na het klussen weer opruimen/schoonmaken, vloer uitzoeken, verf en de inrichting.



Ik merk dat ik meer mopper als ik 1)ongesteld moet worden en 2)moe ben en 3)als de teleurstelling me om de oren slaat dat dezelfde deadline (het hele bijhorende plan wat ik, met goedkeuring, gemaakt had) weer in duigen valt en 4)ik het gevoel heb dat ik mezelf juist wegcijfer en mezelf soms niet meer herken omdat ik door het klussen/opruimen van klusspullen van vriend voor de kleine zorg en dit niet samengaat met mijn hobby's.



Laatste ding wat ik kwijt moet: ik ken mijn vriend als geen ander. Hij zegt dat klussen zijn lust en zijn leven is, maar ondertussen kan hij ook prima de boel de boel laten voor een jaar lang of langer. Ik probeer hem daarom wel een (smart)doel te laten stellen. Anders komt het echt nooit af. Veel van de grove klussen die op dit moment eerst moeten gebeuren kan ik trouwens niet bij helpen. Ik heb het niet over een schuurpapiertje en verfkwast vasthouden, maar over draagmuren weghalen, plafond eruit slopen en nieuwe erin, vloer eruit en nieuwe erin, etc. Stuc-en wil ik ook echt niet zelf doen, maar uitbesteden. Er zit ook een bepaalde volgorde in waarin de dingen moeten worden aangepakt. Zoals je in je huishouden ook niet eerst de stofzuiger pakt en daarna gaat stoffen! Nee, eerst zal het plafond en de tussenmuur eruit moeten, herstellen en dan stucen en dan vloer. Pas als die grote dingen gebeurd zijn ga ik inhoudelijk weer iets bijdragen...
Alle reacties Link kopieren
TO, ik begrijp de moedeloosheid die een grote verbouwing bij tijd en wijle met zich meebrengt maar je zult er toch echt het beste van moeten maken. Daarnaast klink je jaloers dat jouw vriend zijn ontspanning neemt door een biertje te drinken, naar F1 te kijken en festivals te bezoeken. Je wist waar je aan begon. Als jij nu nog meer aan hem gaat trekken door te zeuren over die pleziertjes van vriend dan gaat hij jou op een gegeven moment beu worden.
Alle reacties Link kopieren
Jaloers is niet het goede woord. Het is hem gegund, alleen daardoor komt de zorg voor de kleine weer op mij neer en bovendien kosten al zijn hobby's handenvol geld. Laat dat nou 'op' zijn waardoor de verbouwing stil ligt. En ja, ik zou ook graag aan aan MEZELF toekomen. Niet alleen maar zorgen voor... We hebben SAMEN een kind en daarbij vind ik dat we daar ook samen de zorgen voor moeten dragen. Bovendien vind ik dat je als je zelf ouder geworden bent ook prioriteiten moet stellen. En in mijn optiek hoort het gezin op 1. Unaniem!

En jullie hebben het goed gelezen: het verwijt wat ik heb is dat dit project veel te groot is voor hem, dat hij de gevolgen voor ons niet overziet en ik geef toe dat ik na 1 a 1,5 jaar nu in de rommel ik verlang naar een zekere rust en thuisgevoel. Een gewoon 'draaiend' gezin. Rust en orde in huis, huishoudelijke taken die verdeeld zijn en gedaan worden en tijd voor de kleine (heb ik genoeg hoor, maar het gaat zo snel) en voor elkaar en je eigen dingen zo nu en dan.
Alle reacties Link kopieren
Tijd voor een vaste avond in de werk sporten?

Hoeft niet eens iets te kosten, als je gaat rennen.

Geld is lastig.

Hebben jullie een gezamenlijke rekening waar je beide op stort, zodat de verbouwing en huishouden betaald kunnen worden? Dan is de rest eigen geld.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven