Relaties
alle pijlers
Hij heeft een ander?
dinsdag 10 juli 2012 om 22:18
Toen ik 16 was leerde ik hem kennen en we waren afgelopen maand 8 jaar bij elkaar. Hij was mijn eerste en mijn grote liefde. 8 jaar lang was hij degene waar ik alles mee deelde en ik zag hem elke dag. Ik kan me eigenlijk geen leven zonder hem meer herinneren.
Sinds een paar maanden had ik het gevoel dat hij een ander had, er was een meisje die hij kende en waar hij vaak heen ging. Ik heb haar gevraagd hoe het zat en toen kreeg ik allerlei nare berichten. Ze bedreigde me zelfs en was er van overtuigd dat ze iets met hem had.
Hij overtuigde mij er vervolgens van dat er echt niks was en dat ik hem moest geloven. Hij hield van mij en hij was gewoon bevriend met haar familie. Ik moest niks terugsturen want ze zou niet helemaal in orde zijn. Ik geloofde hem, ik zocht dit niet achter hem na al die jaren.
De laatste tijd ging hij er niet echt meer heen, tussen ons ging het ook steeds beter. We zijn nog op vakantie geweest en hadden een geweldige tijd. Dit veranderde zondag.
Hij kreeg ruzie met zijn moeder door de telefoon en vertrok naar huis. Ik hoorde niks meer en maandag ook niet. Tot hij ineens mailde dat hij nooit meer kwam en dat ik verder moest gaan. Ik stond versteld, er was helemaal niks gebeurd. Van zijn beste vriend (die hier compleet buiten staat) hoorde ik dat hij daar ook tegen had gezegd niet meer terug te komen en van zijn baas hoorde ik ook dat hij niet op werk was gekomen.
Vandaag kwam hij langs om zijn spullen te halen. Nog steeds begreep ik er niks van. Ik wilde graag met hem praten maar hij was erg verward. Hij is toen weer weggegaan. Ik heb begrepen dat hij bij dat andere meisje is sinds maandag en hij is daar nu nog steeds. Hij heeft een ander nummer genomen en ik kan hem ook niet bellen (dit heeft hij nog nooit gedaan).
Nadat hij hier was geweest belde hij me nog. Toen klonk hij iets normaler. Hij zou morgen terugkomen en hij was daar omdat hij even pauze nodig heeft (?). Nog steeds ontkende hij dat er iets was tussen hun. Toen viel hij weg. Helaas een onbekend nr.
Ik ben helemaal de weg kwijt, ik snap er niks van. Ik voel me ook heel erg machteloos omdat ik hem helemaal niet terug kan bellen. Zijn spullen staan hier nog steeds. Ik ben heel erg teleurgesteld in hem, na alles wat we hebben meegemaakt. En dan zo plotseling en ook nog naar zijn vrienden en zijn baas toe.
Ik wil hem helemaal niet kwijt, dit kan ook niet kloppen. Er was echt niks aan de hand. Wat denken jullie hiervan? Is hij in de war? Zal hij, na ons verleden, zomaar bij me weggaan nu? Ik trek het echt niet meer en kan er met niemand over praten...
Sinds een paar maanden had ik het gevoel dat hij een ander had, er was een meisje die hij kende en waar hij vaak heen ging. Ik heb haar gevraagd hoe het zat en toen kreeg ik allerlei nare berichten. Ze bedreigde me zelfs en was er van overtuigd dat ze iets met hem had.
Hij overtuigde mij er vervolgens van dat er echt niks was en dat ik hem moest geloven. Hij hield van mij en hij was gewoon bevriend met haar familie. Ik moest niks terugsturen want ze zou niet helemaal in orde zijn. Ik geloofde hem, ik zocht dit niet achter hem na al die jaren.
De laatste tijd ging hij er niet echt meer heen, tussen ons ging het ook steeds beter. We zijn nog op vakantie geweest en hadden een geweldige tijd. Dit veranderde zondag.
Hij kreeg ruzie met zijn moeder door de telefoon en vertrok naar huis. Ik hoorde niks meer en maandag ook niet. Tot hij ineens mailde dat hij nooit meer kwam en dat ik verder moest gaan. Ik stond versteld, er was helemaal niks gebeurd. Van zijn beste vriend (die hier compleet buiten staat) hoorde ik dat hij daar ook tegen had gezegd niet meer terug te komen en van zijn baas hoorde ik ook dat hij niet op werk was gekomen.
Vandaag kwam hij langs om zijn spullen te halen. Nog steeds begreep ik er niks van. Ik wilde graag met hem praten maar hij was erg verward. Hij is toen weer weggegaan. Ik heb begrepen dat hij bij dat andere meisje is sinds maandag en hij is daar nu nog steeds. Hij heeft een ander nummer genomen en ik kan hem ook niet bellen (dit heeft hij nog nooit gedaan).
Nadat hij hier was geweest belde hij me nog. Toen klonk hij iets normaler. Hij zou morgen terugkomen en hij was daar omdat hij even pauze nodig heeft (?). Nog steeds ontkende hij dat er iets was tussen hun. Toen viel hij weg. Helaas een onbekend nr.
Ik ben helemaal de weg kwijt, ik snap er niks van. Ik voel me ook heel erg machteloos omdat ik hem helemaal niet terug kan bellen. Zijn spullen staan hier nog steeds. Ik ben heel erg teleurgesteld in hem, na alles wat we hebben meegemaakt. En dan zo plotseling en ook nog naar zijn vrienden en zijn baas toe.
Ik wil hem helemaal niet kwijt, dit kan ook niet kloppen. Er was echt niks aan de hand. Wat denken jullie hiervan? Is hij in de war? Zal hij, na ons verleden, zomaar bij me weggaan nu? Ik trek het echt niet meer en kan er met niemand over praten...
dinsdag 10 juli 2012 om 22:23
dinsdag 10 juli 2012 om 22:35
Ik snap het niet helemaal: hij kwam zn spullen ophalen, maar ze staan er nu nog? Heeft ie ze dan niet opgehaald?
En hij was verward: was hij écht verward (geen normale zinnen kunnen maken, niet weten waar hij was), of reageerde hij alleen ontwijkend op je vragen?
Het is een heel vreemd verhaal en zeker als dit na 8 jaar opeens gebeurt. Er zijn twee mogelijkheden: je vriend is psychisch ziek (dat meisje was ook niet goed, misschien gebruikt ze wel drugs ofzo?) of je vriend is een lafaard en durft je niet onder ogen te komen.
Hoe dan ook: jij kunt hem niet redden. Het is heel normaal dat je nog steeds van hem houdt, maar als hij niet open staat voor jou, kun je ook niet tot hem doordringen. Dus zul je je nu op jezelf moeten richten: hoe ga je je leven inrichten zonder hem? Want de kans is groot dat hij inderdaad nooit meer terugkomt, dus bereid je daar maar op voor. In die situatie zit je nu.
Persoonlijk zou ik die spullen van hem in de berging/kelder/studeerkamer opbergen. Desnoods geef je ze weg aan de tweedehandswinkel of de vuilcontainer. Ik zou hem niet zomaar weer langs laten komen om zijn spullen te halen. Als hij zich zo vreemd gedraagt, kan hij (om jouw veiligheid) niet meer in je huis komen. Daarnaast zou ik dingen gaan regelen: sloten vervangen, het (huur?)huis op jouw naam laten zetten, eventuele gezamenlijke rekeningen blokkeren, etc... Praktische zaken regelen.
Ik klink wat klinisch, je mag best verdriet hebben, maar dit is ook een tijd waarin je zaken op orde moet hebben. Dat helpt later ook met het verwerken van je verdriet!
En hij was verward: was hij écht verward (geen normale zinnen kunnen maken, niet weten waar hij was), of reageerde hij alleen ontwijkend op je vragen?
Het is een heel vreemd verhaal en zeker als dit na 8 jaar opeens gebeurt. Er zijn twee mogelijkheden: je vriend is psychisch ziek (dat meisje was ook niet goed, misschien gebruikt ze wel drugs ofzo?) of je vriend is een lafaard en durft je niet onder ogen te komen.
Hoe dan ook: jij kunt hem niet redden. Het is heel normaal dat je nog steeds van hem houdt, maar als hij niet open staat voor jou, kun je ook niet tot hem doordringen. Dus zul je je nu op jezelf moeten richten: hoe ga je je leven inrichten zonder hem? Want de kans is groot dat hij inderdaad nooit meer terugkomt, dus bereid je daar maar op voor. In die situatie zit je nu.
Persoonlijk zou ik die spullen van hem in de berging/kelder/studeerkamer opbergen. Desnoods geef je ze weg aan de tweedehandswinkel of de vuilcontainer. Ik zou hem niet zomaar weer langs laten komen om zijn spullen te halen. Als hij zich zo vreemd gedraagt, kan hij (om jouw veiligheid) niet meer in je huis komen. Daarnaast zou ik dingen gaan regelen: sloten vervangen, het (huur?)huis op jouw naam laten zetten, eventuele gezamenlijke rekeningen blokkeren, etc... Praktische zaken regelen.
Ik klink wat klinisch, je mag best verdriet hebben, maar dit is ook een tijd waarin je zaken op orde moet hebben. Dat helpt later ook met het verwerken van je verdriet!
Occam's razor
dinsdag 10 juli 2012 om 22:37
Ik denk ook meteen "bel zijn moeder".
Ik vind het wel echt heel erg vreemd gedrag, zeker omdat je hem ook als verward beschrijft. Je zou bijna denken dat hij een psychose heeft oid, en zo nee, dan is dit wel echt een hele rare manier om je relatie uit te maken terwijl je samen woont.
Heeft hij wel eens eerder in die 8 jaar zo raar gereageerd?
Ik vind het wel echt heel erg vreemd gedrag, zeker omdat je hem ook als verward beschrijft. Je zou bijna denken dat hij een psychose heeft oid, en zo nee, dan is dit wel echt een hele rare manier om je relatie uit te maken terwijl je samen woont.
Heeft hij wel eens eerder in die 8 jaar zo raar gereageerd?
dinsdag 10 juli 2012 om 22:38
dinsdag 10 juli 2012 om 22:42
quote:bibi72 schreef op 10 juli 2012 @ 22:37:
Ik denk ook meteen "bel zijn moeder".
Ik vind het wel echt heel erg vreemd gedrag, zeker omdat je hem ook als verward beschrijft. Je zou bijna denken dat hij een psychose heeft oid, en zo nee, dan is dit wel echt een hele rare manier om je relatie uit te maken terwijl je samen woont.
Heeft hij wel eens eerder in die 8 jaar zo raar gereageerd?Hier ben ik het mee eens. Bel zijn moeder, zijn vrienden eens, als je het op kunt brengen om zelf rustig te zijn. Want het klinkt ook alsof het helemaal niet goed met hem gaat.
Ik denk ook meteen "bel zijn moeder".
Ik vind het wel echt heel erg vreemd gedrag, zeker omdat je hem ook als verward beschrijft. Je zou bijna denken dat hij een psychose heeft oid, en zo nee, dan is dit wel echt een hele rare manier om je relatie uit te maken terwijl je samen woont.
Heeft hij wel eens eerder in die 8 jaar zo raar gereageerd?Hier ben ik het mee eens. Bel zijn moeder, zijn vrienden eens, als je het op kunt brengen om zelf rustig te zijn. Want het klinkt ook alsof het helemaal niet goed met hem gaat.
dinsdag 10 juli 2012 om 22:42
Ik denk dat ik het al snap: hij is eerder weggegaan en heeft zn spullen niet meegenomen. In ieder geval: hij is niet bereikbaar voor jou, wat ik erg grof vind, want hij vraagt wel van jou dat je op hem gaat zitten wachten morgen. Kortom: jij gaat morgen dus NIET braaf op hem zitten wachten tot het hem uitkomt om jou te bellen of bij jou langs te komen om zn spullen op te halen. Dus nogmaals: als hij nog sleutels van jullie huis heeft, zou ik de sloten laten vervangen.
Occam's razor
dinsdag 10 juli 2012 om 23:59
Ik weet het echt niet meer ik ben in tranen weggelopen net en wist niet meer waar ik heen wilde gaan. Ik wil hem vinden maar ik weet niet waar ze precies woont.
Helaas heb ik met zijn moeder vanaf het begin geen contact gehad, het is een moeilijke vrouw. Dat is dus geen optie. Momenteel hebben we wel een woning samen, meer een soort plekje om af en toe samen te zijn, omdat we officieel allebei nog thuis wonen.
Toen hij belde vroeg ik nog waarom hij daar was, hij zei dat hij even pauze nodig had en vannacht nog daar zou zijn en dan morgen terug zou komen. Dus ik hoop dat ik hem morgen eindelijk te spreken krijg, als hij echt komt tenminste.
En of er drugs in het spel zijn weet ik niet. Hij drinkt wel erg veel, maar dat is altijd al zo geweest. Zijn dit tekenen van drugs dan?
Helaas heb ik met zijn moeder vanaf het begin geen contact gehad, het is een moeilijke vrouw. Dat is dus geen optie. Momenteel hebben we wel een woning samen, meer een soort plekje om af en toe samen te zijn, omdat we officieel allebei nog thuis wonen.
Toen hij belde vroeg ik nog waarom hij daar was, hij zei dat hij even pauze nodig had en vannacht nog daar zou zijn en dan morgen terug zou komen. Dus ik hoop dat ik hem morgen eindelijk te spreken krijg, als hij echt komt tenminste.
En of er drugs in het spel zijn weet ik niet. Hij drinkt wel erg veel, maar dat is altijd al zo geweest. Zijn dit tekenen van drugs dan?
woensdag 11 juli 2012 om 00:11
Heftig zeg en wat ongelofelijk disrespectvol van hem om zo met je om te gaan na zo'n lange tijd bij elkaar te zijn geweest. Ik denk van wat ik hier lees eerlijk gezegd dat hij gewoon een ander heeft, hij is niet de eerste die plots al zijn schepen verbrand om een nieuw leven te beginnen.
Sterkte
Sterkte
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
woensdag 11 juli 2012 om 00:12