Email ex van vriend

Hoi allemaal,

Eigenlijk weet ik al wat voor soort reacties ik hierop ga krijgen, maar het is even zo'n rommeltje in mijn hoofd dat ik dit toch nodig heb (en waarschijnlijk valt dit onder de categorie wet van wuiles).



Op dit moment ben ik een tijdje bij mijn ouders, niet bij mijn vriend. Niet omdat het zo slecht gaat tussen ons. Maar ik moet heel hard aan mijn studie trekken, en vriend was heel erg druk op werk. De stress van beide kanten gaf een onrustige sfeer waarin ik niet goed kon studeren dus besloot om even naar de rust bij mijn ouders te gaan.



We hebben elke dag contact, bellen meerdere keren en sms'en ook veel. Leek eigenlijk niks aan de hand.



Ik heb de Ipad mee, en daardoor ook toegang tot zijn email adres. Dit is nooit een probleem geweest. Toen ik de gezamenlijke inbox opende zag ik dat hij erg veel junk had staan dus ik dacht, laat ik dat maar even verwijderen, hij kijkt toch weinig op dit email adres.



Wat ik daar zag had ik nooit willen zien. Kort gezegd was er een vrouw voor mij die hem nog steeds leuk vindt. Omdat ik onzeker van haar word heb ik vriend meerdere malen gevraagd geen contact meer met haar te onderhouden. Hij heeft dit elke keer beloofd met de hand op zijn hart, dat ik de enige ben voor hem, dat hij niet voor niets bij mij is.



In deze e-mail van haar (die blijkbaar in junk is terecht gekomen) stond dat dat ze blij was dat zij en hij (vriend) weer praten met elkaar. Dat ze bang was haar beste vriend kwijt geraakt te zijn etc. Dat hij haar gisteren avond (de avond voor de e-mail, een avond dat ik laat thuis was) dingen had gevraagd, dat ze daarop nogal kortaf had gereageerd, maar dat ze zeker als ‘de slet’ (zo noemt ze mij) er niet was geweest er altijd voor hem geweest zou zijn(wat dus wel aangeeft wat hij haar heeft gevraagd). Dat haar liefde voor hem nog steeds niet minder is dat zij alles zou doen om hem weer te krijgen, omdat ze weet dat zij bij elkaar horen. Maar dat ze voor nu er vrede mee heeft dat ze weer vriendschappelijk contact hebben, en dat ze denkt dat uit dat contact uiteindelijk wel liefde zal komen, omdat ze weet dat hij meer van haar houdt dan van mij. Dat het voor hem nu leuk is om een mooi jong ding te hebben, maar dat hij uiteindelijk diep in zijn hard weet dat hij een vrouw van zijn leeftijd nodig heeft met levenservaring. Uiteindelijk na haar relaas over haar liefde voor hem haalde ze nog een nummer aan van Jason Mraz, Never Give up. En dat dat is hoe zij erin staat en dat ze zeker weet dat hij alleen tijd nodig heeft om te beseffen wat de juiste keuze is voor hem.



Ik weet niet, alleen door wat vriend over haar zegt, hoe mijn vriend erin staat, maar waar het op neerkomt is dat hij wel gelogen heeft. In het minste geval over het geen contact hebben met haar, in het ergste geval heeft hij dus daadwerkelijk lopen peilen hoe de situatie bij haar er bij haar voor staat.



Deze e-mail is van 2 weken geleden, en dat zijn juist de weken dat mijn vriend dus zo druk was op werk en dat dit spanningen met zich mee bracht. Nu zit ik dus bij mijn ouders en de afgelopen dagen kon hij echt niet ophouden met me bellen hoe veel hij me mist, dat hij hoopt dat mijn studie snel af is zodat ik weer thuis kan komen, dat hij me wil vasthouden en ga zo maar door.



Uiteraard heb ik hem geconfronteerd. Ik heb hem gevraagd waar hij die en die datum was en of hij met haar was geweest. Dat hij beloofd had geen contact met haar te hebben en zich dus niet aan de belofte gehouden heeft. Hij werd boos op me! Omdat ik in zijn e-mails had zitten neuzen, ik hem controleerde en dat het wat hem betreft als het zo moet we er maar beter me konden stoppen. Dat hij zielsveel van me houdt, maar dat als ik hem nooit kan vertrouwen onze relatie ook geen toekomst heeft.



Ik heb er nog een paar sms’jes achteraan gestuurd, maar hij antwoord alleen met ‘druk op werk, laat me met rust’.



Nu zit ik hier dus bij mijn ouders. Ik ben zooooo verdrietig. Ik ben bang dat hij direct naar haar rent, dat zij hem met open armen ontvangt. Ik wil haar bellen (heb haar nummer) om te zeggen dat ze met haar poten van mijn vriend moet afblijven, maar weet ook dat ze zou kunnen proberen wat ze wilde maar als vriend geen sjoege gaf er niks zou gebeuren. Ik wilde dat ik niks tegen vriend gezegd had, alsof er niets gebeurd was. Zodat ik het ergens ver weg kon stoppen en we gewoon weer samen door zouden kunnen gaan. Ik weet ook dat dit niet werkt. Ik weet dat ik sterk moet zijn en tegen vriend moet zeggen dat hij het maar uitzoekt. Maar ik wil hem niet kwijt. Misschien zie ik het verkeerd. Maar als het allemaal niet zo erg was had vriend toch niet boos hoeven worden en had hij het uit kunnen leggen?



Ik MOET me concentreren op mijn studie maar zit alleen maar wezenloos voor me uit te staren. En weet niet eens wat erger is. Het idee dat ik hem misschien kwijt ben, of het idee dat hij iets met die andere vrouw doet nu ik weg ben. Het liefste zou ik op de trein willen stappen en hem opwachten als hij thuis van werk komt. Maar dat is misschien ook niet zo verstandig. Wat moet ik doen

quote:bliksemse_bende schreef op 31 juli 2012 @ 19:25:

[...]



Hoho! Nou niet calimero gaan uithangen...



Als deze man de moeite waard is voor jou en er is voldoende vertrouwen om op te bouwen, dan is dit de gelegenheid om het aan te pakken.



Als je volwassen wilt zijn, is het het moment. Maar dan moet je met de billen bloot dwz die mail uitprinten, aan hem geven en samen bespreken. Ophouden met spelletjes, elkaar serieus nemen en open kaart spelen. Andere smaakjes zijn er niet.Hij is het wel waard, maar ik ben bang dat ik het niet meer waard ben voor hem. Heb hem net gebeld, nam niet op, ik heb hem gesmst of we alsjeblieft konden praten. Het enige wat hij stuurde was Leave me be, thank you, very much appreciated. Wat kan ik dan nog doen, smeken om te praten? De trein pakken en voor zijn deur gaan staan. Ik weet het niet meer. Ga zo maar met een pakje sigaretten, een boek en een glas wijn buiten zitten. Zonder telefoon.

We zouden elkaar donderdag weer zien. Dan zou ik weer naar huis komen. Hij zegt dat ik beter bij mijn ouders kan blijven.

@bliksemse-bende, je hebt om 19.25 iets mij gequote. Ik had per ongeluk Toos echte naam erin gezet. Niet dat het heel veel uit maakt maar zou je dit toch kunnen weghalen? Thanks.

quote:bliksemse_bende schreef op 31 juli 2012 @ 19:43:

In hoeverre kun je dit met je ouders bespreken en delen Bladora?

Zij kennen jou door en door en kennen hem ook.



Kunnen zij je adviseren, bijstaan, troosten?

Ik hoop zo dat je hier niet alleen instaat en dit verdriet en deze twijfel voor hen verborgen moet houden.Mijn ouders hebben al zoveel met me te stellen gehad, ook wat betreft deze vriend dat ik ze nu even niet tot last wil zijn. Een van hun beste vrienden ligt op sterven en daar zijn ze heel erg 'druk' mee. Emotioneel al genoeg aan hun hoofd en mijn mams ligt nachten wakker als ik weer zo verdrietig ben. Dus op dit moment hou ik me even groot. Ze zijn vlak bij me, dat is al even genoeg. Als er tranen zijn zeg ik dat het komt door studiestress.

Al mijn vrienden zitten in de stad waar ik en vriend ook wonen. Kan niet zo goed praten over de telefoon omdat ik zo emotioneel ben. Heb een vriendin een mail gestuurd met alles erin om haar kijk op de zaak te krijgen. Maar zoals ik al zij, single vriendinnen die nu allemaal lekker uit eten zijn en die ik ook niet tot last wil zijn. Dus dan maar hier op het forum.

quote:peecee schreef op 31 juli 2012 @ 19:58:

Heb je niet het gevoel dat hij morgen of zo bij jou komt...overwachts?Uhhh, nee? Neem je me nou in de maling? Ik ben wel romantisch ingesteld, en hoop altijd op een goed einde maar dit is wel het laatste wat ik verwacht. + dat vriend gewoon werkt.

quote:bliksemse_bende schreef op 31 juli 2012 @ 20:02:

Mijn vriend(in)nen zijn mij nooit tot last Bladora. Zeker niet als het om zoiets belangrijks als een relatie gaat en ze zo verdrietig en verward zijn als jij nu...



Dan wil ik er alleen maar graag voor hen zijn.



Wat denk je, zouden jou vriend(in)en er ook zo over denken?Ik weet het wel zeker, maar ik wil het zelf niet. Ze zijn al zo erg door dik en dun met me gegaan in al mijn voorgaande relaties. Tot in den treuren toe. Dit was voor het eerst een redelijk normale relatie. Ze waren zo blij voor me! Ik wil ze gewoon niet weer lastig vallen. Plus het feit dat ze me waarschijnlijk zullen adviseren om te kappen als ze me zo horen/zien. Misschien is er een klein beetje hoop dat dit toch weer goed komt, en dan wil ik ook niet dat ze dit alles weten. De vriendin die nu thuis zit en sowieso tijd voor me heeft werkt onder vriend en is ook collega van Toos. Dus dit lijkt me ook niet zo handig.