Plotseling! Twijfel!

04-08-2012 18:24 14 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik heb nu ruim 4 jaar en een maand met mijn vriend. We houden ont-zet-tend veel van elkaar en ik ben heel erg gek van hem. Ik zal eerlijk zeggen dat het 'toekomstding' me nog niet helemaal ligt, dit ligt niet aan hem. Ik zie mijn eigen toekomst niet eens voor me, laat staan samen met een ander. Wel grappig, zo staat mijn zus er precies hetzelfde in met haar vriend . Begrijp me niet verkeerd; ik zou nooit vreemd gaan en ik zou best oud met hem willen worden maar ik leg me er gewoonweg niet te veel op vast (niet dat ik de eerste beste andere leuke jongen aan de haak sla, maar gewoon, voor mijn gevoel).



Alles is helemaal perfect. Hij is lief voor mij en ik voor hem. Nu moet ik alleen zeggen dat ik periodes heb (m.n. rond mijn menstruatie en ben net met een nieuwe pil begonnen) dat ik gewoon ineens twijfel, alles ga controleren ('wat voel ik nu?!') en dat ik me erger aan bepaalde opmerkingen. Alhoewel ik denk dat dit meer komt omdat je er dan bewust op gaat letten. Is er iemand die dit kent?



Ik zou mijn vriend voor geen goud kwijt willen alleen die periodes heb ik af en toe. Hoe normaal/vreemd is dit?
Alle reacties Link kopieren
Dit zegt wel zo'n beetje wat je moet doen, ik quote: 'en ik zou best oud met hem willen worden maar'.
Alle reacties Link kopieren
quote:liesse schreef op 04 augustus 2012 @ 18:31:

Dit zegt wel zo'n beetje wat je moet doen, ik quote: 'en ik zou best oud met hem willen worden maar'.Je bedoeld de 'maar' of bedoel je de 'ik zou best oud met hem willen worden'.
Waar twijfel je aan? En wat probeer je te controleren? Ik kijk vrij nuchter naar mijn relatie, het zou best kunnen dat we ooit uit elkaar gaan en dat vind ik geen ramp. Maar mijn streven en dat van hem is om samen oud te worden. Heb je dat niet? Is hij echt alleen voor nu? Heb je voor jezelf geen toekomstplannen? Dingen die je wil bereiken of zo. Huisje boompje beestje met je vriend, dat soort dingen? Hoe oud ben je?
Alle reacties Link kopieren
quote:annelaure schreef op 04 augustus 2012 @ 18:45:

Waar twijfel je aan? En wat probeer je te controleren? Ik kijk vrij nuchter naar mijn relatie, het zou best kunnen dat we ooit uit elkaar gaan en dat vind ik geen ramp. Maar mijn streven en dat van hem is om samen oud te worden. Heb je dat niet? Is hij echt alleen voor nu? Heb je voor jezelf geen toekomstplannen? Dingen die je wil bereiken of zo. Huisje boompje beestje met je vriend, dat soort dingen? Hoe oud ben je?

Ik twijfel er soms gewoon aan of dit is wat ik wil. Hij is mijn eerste (hopelijk wel mijn laatste) vriend.

Ik probeer te controleren of ik me aan dingetjes irriteer etc. Nee, hij is niet enkel voor nu alleen. Hij is voor langer, maar als ik zeg dat ik oud wil worden met iemand bij wijze van dan denk ik al meteen van: 'o jee'. Oh en trouwens, ik ben 19 jaar.
quote:grace90 schreef op 04 augustus 2012 @ 18:47:

[...]



Ik twijfel er soms gewoon aan of dit is wat ik wil. Hij is mijn eerste (hopelijk wel mijn laatste) vriend.

Ik probeer te controleren of ik me aan dingetjes irriteer etc. Nee, hij is niet enkel voor nu alleen. Hij is voor langer, maar als ik zeg dat ik oud wil worden met iemand bij wijze van dan denk ik al meteen van: 'o jee'. Oh en trouwens, ik ben 19 jaar.Ah, als je 19 bent vind ik het helemaal niet zo raar dat je zo denkt. Dan ben je er gewoon nog helemaal niet mee bezig, de toekomst enzo. En als je moet controleren of jij je aan dingetjes irriteert zal het met de irritatie wel meevallen anders wist je wel dat je je irriteerde. Als het nu voor allebei de partijen gewoon goed voelt moet je er gewoon lekker mee doorgaan. En mocht je toch iets anders willen, dan kan dat altijd nog. Ik zou nu gewoon genieten van wat je hebt.
Je bent 19 jaar en ruim 4 jaar en een maand (vooral die maand klinkt als 1 maand teveel ) bij je vriend? En nu "lig je weleens naar het plafond te staren, te mijmeren hoe het zou zijn met een andere leuke vent, anders dan je vriend"? Zoiets?



Gewoon ja of nee als antwoord is voldoende .
Oh, en "hoe het zou zijn" bedoel ik niet alleen "het" mee . Gewoon, van alles en nog wat .
Hier hetzelfde... Ik merk dat ik rond de periode dat ik ongesteld moet worden, overal aan twijfel. Gaat hij niet vreemd, ben ik nog wel verliefd, is dit wel wat ik wil?

Erg verwarrend en vermoeiend moet ik toegeven.



Heb er ook voornamelijk last van als ik ongesteld moet worden, gooi het nu op emotionele labiliteit door de pil..
Alle reacties Link kopieren
Jullie zijn al wel lang samen, en veel relaties knappen na 4 jaar (heeft vaak te maken met allerlei stofjes in je lichaam die dan uitgewerkt zijn). Ook is je leven nu misschien aan het veranderen (studie? baan?), allemaal redenen waarom je misschien anders over je leven en je relatie gaat denken.



Het kan zijn dat je je te druk maakt hierover (en dat je nog geen duidelijke toekomst voor je ziet op je 19e vind ik niet zo raar) maar het kan ook best zijn dat je twijfels een reden hebben. En dat je ze steeds wegstopt maar dat ze op de momenten dat je wat emotioneler bent (ongesteldheid) toch boven komen.



Als het blijft knagen, probeer dan eens goed na te denken over hoe je je voelt bij je relatie. Misschien valt er nog wel wat te verbeteren, zijn er bepaalde patronen in geslopen waar je je aan stoort, of zijn jullie allebei verandert en moeten jullie op een nieuwe manier met elkaar omgaan.

Na 4 jaar zit je nl. wel op het punt dat relaties niet meer vanzelf gaan en je er meer je best voor moet doen.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben al 14 jaar samen met mijn man, 9 jaar getrouwd. En volgens mij heeft elke relatie zijn ups & downs. Lijkt me heel normaal als je af en toe twijfeld. Heb ik in ieder geval genoeg gedaan over de jaren. Maar bij mij duurde het nooit langer dan een paar dagen.
Alle reacties Link kopieren
quote:merretje schreef op 05 augustus 2012 @ 17:11:

Ik ben al 14 jaar samen met mijn man, 9 jaar getrouwd. En volgens mij heeft elke relatie zijn ups & downs. Lijkt me heel normaal als je af en toe twijfeld. Heb ik in ieder geval genoeg gedaan over de jaren. Maar bij mij duurde het nooit langer dan een paar dagen.Maar ook echt dat je dan iets twijfeld van: vind ik hem wel leuk?
Alle reacties Link kopieren
Je bent nog jong dus ja dan kan je wel eens twijfelen, ik ben nu iets boven de 30 en ik twijfel nooit aan mijn partner en hij niet aan mij, alleen als we bonje hebben denk ik wel eens aargh ik ga bij je weg! Maar dat is altijd zo weer over.
Een mens is, zeker als je een leven deelt met alle sores, nooit altijd alleen maar leuk. Je hoeft maar een tijdje slecht in je vel te zitten en je ergert je sneller aan collega's, bemoeizuchtige moeders en dus ook aan je partner. Factoren van buitenaf kunnen dat ook versterken. Maar als je over het algemeen je prettig voelt bij je partner is dat toch prima?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven