Psyche
alle pijlers
Rij-angst....lange OP...
dinsdag 7 augustus 2012 om 13:04
Hallo iedereen,
Sorry op voorhand voor het lange verhaal, maar ik wou zoveel mogelijk info verschaffen voor raad en/of tips, ben ik wat vergeten dan hoor ik het wel van jullie
Gaat hij dan: ik ben een schijterd (of toch -t?) in de auto, echt. Ik durf bij bijna niemand in de auto, en zelfs bij personen die ik al lang ken, houd ik die schrik. Ik heb zelf dus geen auto, ik besef gelukkig dat dat iets is waar ik ver vandaan moet blijven
Ik wil er het liefst zo snel mogelijk vanaf, want mij in de auto hebben is echt geen pretje jammer genoeg. En het is dan niet zozeer dat ik de chauffeur niet betrouw, maar meer alles er rond denk ik.
Vriend hier is taxichauffeur met al de nodige jaren ervaring, mijn vader is heel zijn leven vrachtwagenchauffeur geweest, en mijn moeder rijd ook alweer een jaar of dertig met de auto, dus het is niet dat ik bij onervaren chauffeurs in de auto zit. Ik durf ook bij niemand anders in de auto.
Als wij samen in de auto zitten, bv voor een tripje België, dan heb ik al 200 keer 'geremd' waar vriend de helft maar heeft geremd. En dat is niet overdreven helaas. Zelfs bij mijn ouders heb ik dat, maar daar valt het voor hun minder op, omdat ik dan meestal achterin zit.
Een tijdje geleden zaten we op de snelweg, en er was vrij harde wind en we wilden een vrachtwagen voorbijsteken, en die begint plots te slingeren door de wind, nou ik trok bijna het handvat van de deur van de schrik (schaam, schaam). Dat terwijl vriend het gezien had, gewoon kalm bleef en even wachtte met voorbijsteken tot de vrachtwagen zich terug in de hand had. Tegen de tijd dat we de vrachtwagen voorbij waren, lag ik van de schrik half van mezelf, met de grootste moeite om niet helemaal van mezelf te gaan
Het maakt dus geen verschil of ik voor- of achterin in de auto zit. Het gekke is ook dat ik het alleen in de auto heb, in een bus of op de fiets of de brommer heb ik daar geen last van.
Die rij-angst is ontstaan toen ik pakweg een jaar of tien geleden met een ex een ongeluk heb gehad, waarbij ze in mijn kant inreden. De auto was er veel erger aan toe dan wij, ex had niets en ik had een gekneusde schouder en het glas wat kapot was gesprongen had wondjes nagelaten op de plekken waarmee ik me schrap had gezet (ik had de auto zien komen), ook de chauffeur die op ons inreed had verder niets gelukkig. Dus al bij al waren we daar goed weggekomen, maar sindsdien heb ik dat dus.
Het probleem is: het word blijkbaar erger met de jaren, waar ik vroeger net na het ongeluk nog in de auto durfde met heel af en toe wat schrik, kan ik nu al in paniek slaan als het zo begint te stortregenen dat je amper wat ziet op de weg
Vriend word er niet vrolijker van (die verschiet elke keer van dat ik 'rem'), en dat brengt dan ook risico's met zich mee als de chauffeur van mij verschiet natuurlijk.
Het kan toch niet dat ik nu pas de 'nasleep' van dat ongeluk heb ofwel? Iemand tips of raad hoe ik er wat aan kan doen?
Dank je wel voor het doorworstelen van de lange OP en voor de tips en/of raad.
Sorry op voorhand voor het lange verhaal, maar ik wou zoveel mogelijk info verschaffen voor raad en/of tips, ben ik wat vergeten dan hoor ik het wel van jullie
Gaat hij dan: ik ben een schijterd (of toch -t?) in de auto, echt. Ik durf bij bijna niemand in de auto, en zelfs bij personen die ik al lang ken, houd ik die schrik. Ik heb zelf dus geen auto, ik besef gelukkig dat dat iets is waar ik ver vandaan moet blijven
Ik wil er het liefst zo snel mogelijk vanaf, want mij in de auto hebben is echt geen pretje jammer genoeg. En het is dan niet zozeer dat ik de chauffeur niet betrouw, maar meer alles er rond denk ik.
Vriend hier is taxichauffeur met al de nodige jaren ervaring, mijn vader is heel zijn leven vrachtwagenchauffeur geweest, en mijn moeder rijd ook alweer een jaar of dertig met de auto, dus het is niet dat ik bij onervaren chauffeurs in de auto zit. Ik durf ook bij niemand anders in de auto.
Als wij samen in de auto zitten, bv voor een tripje België, dan heb ik al 200 keer 'geremd' waar vriend de helft maar heeft geremd. En dat is niet overdreven helaas. Zelfs bij mijn ouders heb ik dat, maar daar valt het voor hun minder op, omdat ik dan meestal achterin zit.
Een tijdje geleden zaten we op de snelweg, en er was vrij harde wind en we wilden een vrachtwagen voorbijsteken, en die begint plots te slingeren door de wind, nou ik trok bijna het handvat van de deur van de schrik (schaam, schaam). Dat terwijl vriend het gezien had, gewoon kalm bleef en even wachtte met voorbijsteken tot de vrachtwagen zich terug in de hand had. Tegen de tijd dat we de vrachtwagen voorbij waren, lag ik van de schrik half van mezelf, met de grootste moeite om niet helemaal van mezelf te gaan
Het maakt dus geen verschil of ik voor- of achterin in de auto zit. Het gekke is ook dat ik het alleen in de auto heb, in een bus of op de fiets of de brommer heb ik daar geen last van.
Die rij-angst is ontstaan toen ik pakweg een jaar of tien geleden met een ex een ongeluk heb gehad, waarbij ze in mijn kant inreden. De auto was er veel erger aan toe dan wij, ex had niets en ik had een gekneusde schouder en het glas wat kapot was gesprongen had wondjes nagelaten op de plekken waarmee ik me schrap had gezet (ik had de auto zien komen), ook de chauffeur die op ons inreed had verder niets gelukkig. Dus al bij al waren we daar goed weggekomen, maar sindsdien heb ik dat dus.
Het probleem is: het word blijkbaar erger met de jaren, waar ik vroeger net na het ongeluk nog in de auto durfde met heel af en toe wat schrik, kan ik nu al in paniek slaan als het zo begint te stortregenen dat je amper wat ziet op de weg
Vriend word er niet vrolijker van (die verschiet elke keer van dat ik 'rem'), en dat brengt dan ook risico's met zich mee als de chauffeur van mij verschiet natuurlijk.
Het kan toch niet dat ik nu pas de 'nasleep' van dat ongeluk heb ofwel? Iemand tips of raad hoe ik er wat aan kan doen?
Dank je wel voor het doorworstelen van de lange OP en voor de tips en/of raad.
dinsdag 7 augustus 2012 om 13:15
quote:flutzel schreef op 07 augustus 2012 @ 13:11:
Wou in de titel nog een waarschuwing zetten voor lange OP, maar kan dat niet wijzigen blijkbaar, sorry.Wij kunnen elkaar een hand geven ik ben op de weg ook een schijterdt.Heb al ruim 10 jaar rijbewijs en rij nooit.Ja mijn man brengt mij.Ook al het verkeer om je heen is waar ik schrik van heb.
Wou in de titel nog een waarschuwing zetten voor lange OP, maar kan dat niet wijzigen blijkbaar, sorry.Wij kunnen elkaar een hand geven ik ben op de weg ook een schijterdt.Heb al ruim 10 jaar rijbewijs en rij nooit.Ja mijn man brengt mij.Ook al het verkeer om je heen is waar ik schrik van heb.
dinsdag 7 augustus 2012 om 13:19
quote:flutzel schreef op 07 augustus 2012 @ 13:17:
@ panadol: * schud hand * Ja, ik denk dat het bij mij dus ook niet de chauffeur waar ik bij zit is, maar dus alle rest errond.
Ik herken het helemaal,jammer genoeg.
Snelwegen zijn de grootste ramp!
Ik raak in paniek op een snelweg als ik zelf rij,dan breekt het zweet mij uit.
@ panadol: * schud hand * Ja, ik denk dat het bij mij dus ook niet de chauffeur waar ik bij zit is, maar dus alle rest errond.
Ik herken het helemaal,jammer genoeg.
Snelwegen zijn de grootste ramp!
Ik raak in paniek op een snelweg als ik zelf rij,dan breekt het zweet mij uit.
dinsdag 7 augustus 2012 om 13:19
Even psychologie van de koude grond hoor (hoewel ik wel een hulpverleningsachtergrond heb), maar het lijkt mij dat dat ongeluk een serieuze traumatische gebeurtenis voor je is geweest, en dat je professionele hulp nodig hebt om van dit trauma af te komen. Ga naar een psycholoog, er zijn verschillende soorten therapieën die gebruikt kunnen worden bij het verwerken van een trauma.
dinsdag 7 augustus 2012 om 13:22
ik denk juist dat als jij zelf wat rijlessen zou nemen met een ervaren instructeur met angsten, dat hij jou misschien wel ervanaf kan helpen of iig helpen je angsten te verminderen..
Je hoeft natuurlijk niet echt je rijlessen te halen (tenzij je dat zelf wel graag wilt)
Mijn zus heeft dat ook gedaan en zij heeft 5 lessen gedaan, waardoor ze nu met veel minder schrik in de auto bij mensen stapt.. Ok, ze wil absoluut niet zelf rijden, maar het heeft haar geholpen..
Verder wens ik je veel sterkte, want het is erg lastig zo voor je lijkt me!
Je hoeft natuurlijk niet echt je rijlessen te halen (tenzij je dat zelf wel graag wilt)
Mijn zus heeft dat ook gedaan en zij heeft 5 lessen gedaan, waardoor ze nu met veel minder schrik in de auto bij mensen stapt.. Ok, ze wil absoluut niet zelf rijden, maar het heeft haar geholpen..
Verder wens ik je veel sterkte, want het is erg lastig zo voor je lijkt me!
dinsdag 7 augustus 2012 om 13:22
Beste Flutzel,
Wat rot dat je het zo moeilijk hebt tijdens autoritten. Ik denk zeker dat het een voortvloeisel is uit wat je hebt meegemaakt. Gelukkig had je geen zwaar letsel, maar een auto-ongeluk is natuurlijk altijd heftig.
Als je van je mee-rij angst zo veel last hebt. Ik ben zelf psycholoog, dus ben ik geneigd te denken, wordt het misschien tijd om hulp te zoeken? Ik kan me voorstellen dat EMDR voor het trauma van toen (het ongeluk) je zou kunnen helpen en daarnaast oefeningen om het autorijden beter vol te houden.
Sterkte!
Wat rot dat je het zo moeilijk hebt tijdens autoritten. Ik denk zeker dat het een voortvloeisel is uit wat je hebt meegemaakt. Gelukkig had je geen zwaar letsel, maar een auto-ongeluk is natuurlijk altijd heftig.
Als je van je mee-rij angst zo veel last hebt. Ik ben zelf psycholoog, dus ben ik geneigd te denken, wordt het misschien tijd om hulp te zoeken? Ik kan me voorstellen dat EMDR voor het trauma van toen (het ongeluk) je zou kunnen helpen en daarnaast oefeningen om het autorijden beter vol te houden.
Sterkte!
dinsdag 7 augustus 2012 om 13:25
@ panadol: ik heb het op de binnenwegen ook, maar inderdaad, de snelwegen spannen de kroon wel. Helaas moet ik veel snelweg doen Ook herkenbaar van het zweet uitbreken. Wat zegt jou vriend daar over eigenlijk? Of wat vind hij van jou angst beter gezegd? En ja, heb ooit een ongeluk gehad, tien jaar geleden ongeveer, zie OP
@ swirls2012: dan moet ik dat afgesloten hebben toen dan? Als in weggestoken? Zou misschien wel kunnen, maar tien jaar later zo een grote (voor mij dan) nasleep, had ik niet verwacht.
@ swirls2012: dan moet ik dat afgesloten hebben toen dan? Als in weggestoken? Zou misschien wel kunnen, maar tien jaar later zo een grote (voor mij dan) nasleep, had ik niet verwacht.
dinsdag 7 augustus 2012 om 13:25
quote:flutzel schreef op 07 augustus 2012 @ 13:15:
@ _origami_: nee, heb ik niet. Ben ik omwille van de schrik nooit aan begonnen. Lijkt me niet verstandig, denk altijd dat ik met mijn schrik meer ongelukken zou veroorzaken dan iets anders...
Nou, daar twijfel ik dus aan. Ik herken je verhaal wel. Voor ik een rijbewijs had, zat ik ook ontzettend mee te rijden, iedere auto die voorrang moest verlenen zat ik in mn hoofd aan te moedigen: 'Wáchten jij, wij mogen eerst!', werd er vóór ons geremd op de snelweg, hield ik mn adem in totdat ik zeker wist dat de bestuurder het ook gezien had, doodvermoeiend.
Totdat ik zelf ging rijden. In de eerste instantie is het heel erg verergerd, omdat ik geen eigen auto had (en dus bang was dat ik de spullen van iemand anders in de prak zou rijden) ik was met geen 10 paarden die auto in te krijgen, gewoon omdat ik niemand vertrouwde, mezelf niet, maar vooral álle andere weggebruikers niet. Paar jaar geleden mezelf een goeie trap onder mn kont gegeven (wel met behulp van de ANWB) en gewoon gaan rijden. Oh, wat is het heerlijk. Het gevoel dat jij nu hebt, het niets kunnen doen in een gevaarlijke situatie, is 180 graden gedraaid. IK heb de controle! Zie jij mij niet, géén probleem, want ik heb jou alláng gezien, dus ik stuur om jou heen. Écht, neem eens een rijles en ga die controle nemen. (Bedoel niet te zeggen dat je maar even je rijbewijs moet halen, maar probeer eens uit hoe je je voelt als JIJ de controle hebt over wat er gebeurt, want dat ervaar je dat je geen 200 keer hoeft te remmen )
Ik weet hoe verschrikkelijk het is, dat gevoel en hoop dat je een manier vind om ervanaf te komen!
@ _origami_: nee, heb ik niet. Ben ik omwille van de schrik nooit aan begonnen. Lijkt me niet verstandig, denk altijd dat ik met mijn schrik meer ongelukken zou veroorzaken dan iets anders...
Nou, daar twijfel ik dus aan. Ik herken je verhaal wel. Voor ik een rijbewijs had, zat ik ook ontzettend mee te rijden, iedere auto die voorrang moest verlenen zat ik in mn hoofd aan te moedigen: 'Wáchten jij, wij mogen eerst!', werd er vóór ons geremd op de snelweg, hield ik mn adem in totdat ik zeker wist dat de bestuurder het ook gezien had, doodvermoeiend.
Totdat ik zelf ging rijden. In de eerste instantie is het heel erg verergerd, omdat ik geen eigen auto had (en dus bang was dat ik de spullen van iemand anders in de prak zou rijden) ik was met geen 10 paarden die auto in te krijgen, gewoon omdat ik niemand vertrouwde, mezelf niet, maar vooral álle andere weggebruikers niet. Paar jaar geleden mezelf een goeie trap onder mn kont gegeven (wel met behulp van de ANWB) en gewoon gaan rijden. Oh, wat is het heerlijk. Het gevoel dat jij nu hebt, het niets kunnen doen in een gevaarlijke situatie, is 180 graden gedraaid. IK heb de controle! Zie jij mij niet, géén probleem, want ik heb jou alláng gezien, dus ik stuur om jou heen. Écht, neem eens een rijles en ga die controle nemen. (Bedoel niet te zeggen dat je maar even je rijbewijs moet halen, maar probeer eens uit hoe je je voelt als JIJ de controle hebt over wat er gebeurt, want dat ervaar je dat je geen 200 keer hoeft te remmen )
Ik weet hoe verschrikkelijk het is, dat gevoel en hoop dat je een manier vind om ervanaf te komen!
dinsdag 7 augustus 2012 om 13:30
[quote]flutzel schreef op 07 augustus 2012 @ 13:25:
@ panadol: ik heb het op de binnenwegen ook, maar inderdaad, de snelwegen spannen de kroon wel. Helaas moet ik veel snelweg doen Ook herkenbaar van het zweet uitbreken. Wat zegt jou vriend daar over eigenlijk? Of wat vind hij van jou angst beter gezegd? En ja, heb ooit een ongeluk gehad, tien jaar geleden ongeveer, zie OP
Ik had idd beter moeten lezen!Heb het zelfde meegemaakt.
Mijn man ziet mij zweten en heeft al 100 keer gezegd ga hulp zoeken.
Ja hij snapt mijn schrik heel goed omdat hij de foto's in de krant heeft zien staan.(met tranen in zijn ogen).
@ panadol: ik heb het op de binnenwegen ook, maar inderdaad, de snelwegen spannen de kroon wel. Helaas moet ik veel snelweg doen Ook herkenbaar van het zweet uitbreken. Wat zegt jou vriend daar over eigenlijk? Of wat vind hij van jou angst beter gezegd? En ja, heb ooit een ongeluk gehad, tien jaar geleden ongeveer, zie OP
Ik had idd beter moeten lezen!Heb het zelfde meegemaakt.
Mijn man ziet mij zweten en heeft al 100 keer gezegd ga hulp zoeken.
Ja hij snapt mijn schrik heel goed omdat hij de foto's in de krant heeft zien staan.(met tranen in zijn ogen).
dinsdag 7 augustus 2012 om 13:31
@ panadol: geen probleem hoor, gebeurd mij ook wel eens dat ik wat mis
@ mevrouwr: ik weet niet of ik dat durf, dan moet ik zelf achter het stuur kruipen
@ marijeevers: er moet zeker iets gebeuren, lijkt mij ook. Dit is namelijk en niet leuk voor mij, maar ook niet leuk voor degene die rijd op dat moment. Ik had alleen niet verwacht dat dat ongeluk tien jaar later pas zulk effect zou hebben.
@ truffelmaffia: soms helaas, dan roep ik wel eens 'remmen of kijk uit' . Komt gelukkig niet veel voor, maar vind ikzelf toch al erg genoeg. Als dat voorvalt is het op de snelweg, waarbij een auto tussen een beperkte ruimte voor ons in schiet
@ mevrouwr: ik weet niet of ik dat durf, dan moet ik zelf achter het stuur kruipen
@ marijeevers: er moet zeker iets gebeuren, lijkt mij ook. Dit is namelijk en niet leuk voor mij, maar ook niet leuk voor degene die rijd op dat moment. Ik had alleen niet verwacht dat dat ongeluk tien jaar later pas zulk effect zou hebben.
@ truffelmaffia: soms helaas, dan roep ik wel eens 'remmen of kijk uit' . Komt gelukkig niet veel voor, maar vind ikzelf toch al erg genoeg. Als dat voorvalt is het op de snelweg, waarbij een auto tussen een beperkte ruimte voor ons in schiet
dinsdag 7 augustus 2012 om 13:35
dinsdag 7 augustus 2012 om 13:36
@ _origami_: weet niet of ik dat durf, maar het kan geen kwaad om al eens informatie te gaan vragen dan. Misschien dan in samenwerking met een psycholoog, omdat deze tips wel al meerdere keren teruggekomen zijn. (ik bibber nu al bij het idee van zelf rijden, erg he )
@ panadol: dat moet ook niet min zijn geweest. Gelukkig snapt je vriend je schrik ook, doet die van mij ook, maar dat neemt niet weg dat hij soms dus niet zo vrolijk is, wat ik van hem dan ook weer snap.
@ panadol: dat moet ook niet min zijn geweest. Gelukkig snapt je vriend je schrik ook, doet die van mij ook, maar dat neemt niet weg dat hij soms dus niet zo vrolijk is, wat ik van hem dan ook weer snap.
dinsdag 7 augustus 2012 om 13:39
quote:panadol schreef op 07 augustus 2012 @ 13:34:
@ origamie
Die controle krijg ik niet voor elkaar omdat je geen controle kan uitvoeren op de rest van de weg gebruikers.
Precies hetgeen jij beschrijft is hetgeen waar ik last van had. Ik heb de bewuste omschakeling moeten maken dat het niet alleen gaat om wat 'de rest' doet, maar dat JIJ ook invloed hebt. Simpel voorbeeld; Wat als iemand door rood rijdt en ik krijg groen. Vroegah zou ik denken; Jaaa, dat wordt een ongeluk! Nu wéét ik dat als dit gebeurt, ik achter het stuur zit alleen maar denk: Hee, sukkel, je rijdt door rood. Gelukkig voor jou heb ik het gezien en wacht ik even. Redt ik even mooi jouw leven
@ origamie
Die controle krijg ik niet voor elkaar omdat je geen controle kan uitvoeren op de rest van de weg gebruikers.
Precies hetgeen jij beschrijft is hetgeen waar ik last van had. Ik heb de bewuste omschakeling moeten maken dat het niet alleen gaat om wat 'de rest' doet, maar dat JIJ ook invloed hebt. Simpel voorbeeld; Wat als iemand door rood rijdt en ik krijg groen. Vroegah zou ik denken; Jaaa, dat wordt een ongeluk! Nu wéét ik dat als dit gebeurt, ik achter het stuur zit alleen maar denk: Hee, sukkel, je rijdt door rood. Gelukkig voor jou heb ik het gezien en wacht ik even. Redt ik even mooi jouw leven
dinsdag 7 augustus 2012 om 13:41
Flutzel Hier is mijn man er ook niet vrolijk onder maar hij snapt het wel.Ik heb ook echt wel begrip voor zijn reactie.
Het is soms gewoon zwaar irritant dat je man lief voor het vervoer (best vaak)nodig hebt.
Echter zijn er in mijn omgeving ook mensen die mij niet snappen.
Waarom nou schrik je leeft toch nog!!! Heb ik al vaak te horen gekregen.
Het is soms gewoon zwaar irritant dat je man lief voor het vervoer (best vaak)nodig hebt.
Echter zijn er in mijn omgeving ook mensen die mij niet snappen.
Waarom nou schrik je leeft toch nog!!! Heb ik al vaak te horen gekregen.
dinsdag 7 augustus 2012 om 13:41
@ panadol: bij bumperklevers of als vriend wat dicht (in mijn ogen dan) op een auto zit, sta ik gespannen op de 'rem', racet (of raced) mijn tikker sneller en begin ik dus te zweten als het niet snel opgelost is, handvat heb ik stevig vast. Ik maak me soort van klaar voor als er iets moest mislopen, dat ik voorbereid ben min of meer. Dus misschien inderdaad toch ergens dat ongeluk als aanleiding, nu ik alle dingen even samennemen. 'Klaar voor weg te wezen houding' zoiets toch wel ja...
@ mevrouwr: ik ga er in elk geval al info over navragen, en het is te hopen dat ze me niet de weg opsturen, dan komt het niet goed..
@ mevrouwr: ik ga er in elk geval al info over navragen, en het is te hopen dat ze me niet de weg opsturen, dan komt het niet goed..
