Psyche
alle pijlers
Rij-angst....lange OP...
dinsdag 7 augustus 2012 om 13:04
Hallo iedereen,
Sorry op voorhand voor het lange verhaal, maar ik wou zoveel mogelijk info verschaffen voor raad en/of tips, ben ik wat vergeten dan hoor ik het wel van jullie
Gaat hij dan: ik ben een schijterd (of toch -t?) in de auto, echt. Ik durf bij bijna niemand in de auto, en zelfs bij personen die ik al lang ken, houd ik die schrik. Ik heb zelf dus geen auto, ik besef gelukkig dat dat iets is waar ik ver vandaan moet blijven
Ik wil er het liefst zo snel mogelijk vanaf, want mij in de auto hebben is echt geen pretje jammer genoeg. En het is dan niet zozeer dat ik de chauffeur niet betrouw, maar meer alles er rond denk ik.
Vriend hier is taxichauffeur met al de nodige jaren ervaring, mijn vader is heel zijn leven vrachtwagenchauffeur geweest, en mijn moeder rijd ook alweer een jaar of dertig met de auto, dus het is niet dat ik bij onervaren chauffeurs in de auto zit. Ik durf ook bij niemand anders in de auto.
Als wij samen in de auto zitten, bv voor een tripje België, dan heb ik al 200 keer 'geremd' waar vriend de helft maar heeft geremd. En dat is niet overdreven helaas. Zelfs bij mijn ouders heb ik dat, maar daar valt het voor hun minder op, omdat ik dan meestal achterin zit.
Een tijdje geleden zaten we op de snelweg, en er was vrij harde wind en we wilden een vrachtwagen voorbijsteken, en die begint plots te slingeren door de wind, nou ik trok bijna het handvat van de deur van de schrik (schaam, schaam). Dat terwijl vriend het gezien had, gewoon kalm bleef en even wachtte met voorbijsteken tot de vrachtwagen zich terug in de hand had. Tegen de tijd dat we de vrachtwagen voorbij waren, lag ik van de schrik half van mezelf, met de grootste moeite om niet helemaal van mezelf te gaan
Het maakt dus geen verschil of ik voor- of achterin in de auto zit. Het gekke is ook dat ik het alleen in de auto heb, in een bus of op de fiets of de brommer heb ik daar geen last van.
Die rij-angst is ontstaan toen ik pakweg een jaar of tien geleden met een ex een ongeluk heb gehad, waarbij ze in mijn kant inreden. De auto was er veel erger aan toe dan wij, ex had niets en ik had een gekneusde schouder en het glas wat kapot was gesprongen had wondjes nagelaten op de plekken waarmee ik me schrap had gezet (ik had de auto zien komen), ook de chauffeur die op ons inreed had verder niets gelukkig. Dus al bij al waren we daar goed weggekomen, maar sindsdien heb ik dat dus.
Het probleem is: het word blijkbaar erger met de jaren, waar ik vroeger net na het ongeluk nog in de auto durfde met heel af en toe wat schrik, kan ik nu al in paniek slaan als het zo begint te stortregenen dat je amper wat ziet op de weg
Vriend word er niet vrolijker van (die verschiet elke keer van dat ik 'rem'), en dat brengt dan ook risico's met zich mee als de chauffeur van mij verschiet natuurlijk.
Het kan toch niet dat ik nu pas de 'nasleep' van dat ongeluk heb ofwel? Iemand tips of raad hoe ik er wat aan kan doen?
Dank je wel voor het doorworstelen van de lange OP en voor de tips en/of raad.
Sorry op voorhand voor het lange verhaal, maar ik wou zoveel mogelijk info verschaffen voor raad en/of tips, ben ik wat vergeten dan hoor ik het wel van jullie
Gaat hij dan: ik ben een schijterd (of toch -t?) in de auto, echt. Ik durf bij bijna niemand in de auto, en zelfs bij personen die ik al lang ken, houd ik die schrik. Ik heb zelf dus geen auto, ik besef gelukkig dat dat iets is waar ik ver vandaan moet blijven
Ik wil er het liefst zo snel mogelijk vanaf, want mij in de auto hebben is echt geen pretje jammer genoeg. En het is dan niet zozeer dat ik de chauffeur niet betrouw, maar meer alles er rond denk ik.
Vriend hier is taxichauffeur met al de nodige jaren ervaring, mijn vader is heel zijn leven vrachtwagenchauffeur geweest, en mijn moeder rijd ook alweer een jaar of dertig met de auto, dus het is niet dat ik bij onervaren chauffeurs in de auto zit. Ik durf ook bij niemand anders in de auto.
Als wij samen in de auto zitten, bv voor een tripje België, dan heb ik al 200 keer 'geremd' waar vriend de helft maar heeft geremd. En dat is niet overdreven helaas. Zelfs bij mijn ouders heb ik dat, maar daar valt het voor hun minder op, omdat ik dan meestal achterin zit.
Een tijdje geleden zaten we op de snelweg, en er was vrij harde wind en we wilden een vrachtwagen voorbijsteken, en die begint plots te slingeren door de wind, nou ik trok bijna het handvat van de deur van de schrik (schaam, schaam). Dat terwijl vriend het gezien had, gewoon kalm bleef en even wachtte met voorbijsteken tot de vrachtwagen zich terug in de hand had. Tegen de tijd dat we de vrachtwagen voorbij waren, lag ik van de schrik half van mezelf, met de grootste moeite om niet helemaal van mezelf te gaan
Het maakt dus geen verschil of ik voor- of achterin in de auto zit. Het gekke is ook dat ik het alleen in de auto heb, in een bus of op de fiets of de brommer heb ik daar geen last van.
Die rij-angst is ontstaan toen ik pakweg een jaar of tien geleden met een ex een ongeluk heb gehad, waarbij ze in mijn kant inreden. De auto was er veel erger aan toe dan wij, ex had niets en ik had een gekneusde schouder en het glas wat kapot was gesprongen had wondjes nagelaten op de plekken waarmee ik me schrap had gezet (ik had de auto zien komen), ook de chauffeur die op ons inreed had verder niets gelukkig. Dus al bij al waren we daar goed weggekomen, maar sindsdien heb ik dat dus.
Het probleem is: het word blijkbaar erger met de jaren, waar ik vroeger net na het ongeluk nog in de auto durfde met heel af en toe wat schrik, kan ik nu al in paniek slaan als het zo begint te stortregenen dat je amper wat ziet op de weg
Vriend word er niet vrolijker van (die verschiet elke keer van dat ik 'rem'), en dat brengt dan ook risico's met zich mee als de chauffeur van mij verschiet natuurlijk.
Het kan toch niet dat ik nu pas de 'nasleep' van dat ongeluk heb ofwel? Iemand tips of raad hoe ik er wat aan kan doen?
Dank je wel voor het doorworstelen van de lange OP en voor de tips en/of raad.
dinsdag 7 augustus 2012 om 13:44
quote:_origami_ schreef op 07 augustus 2012 @ 13:39:
[...]
Precies hetgeen jij beschrijft is hetgeen waar ik last van had. Ik heb de bewuste omschakeling moeten maken dat het niet alleen gaat om wat 'de rest' doet, maar dat JIJ ook invloed hebt. Simpel voorbeeld; Wat als iemand door rood rijdt en ik krijg groen. Vroegah zou ik denken; Jaaa, dat wordt een ongeluk! Nu wéét ik dat als dit gebeurt, ik achter het stuur zit alleen maar denk: Hee, sukkel, je rijdt door rood. Gelukkig voor jou heb ik het gezien en wacht ik even. Redt ik even mooi jouw leven Dat zou ik graag willen om zo te denken maar dat is mij niet gelukt,ik moet er wel bij vertellen dat ik eigenlijk nog nooit hulp ervoor heb gezocht.Bij het idee dat ik de weg op moet drijf ik in 1 minuut weg van het zweten.Hoe doe je dat bij een bumper klever?
[...]
Precies hetgeen jij beschrijft is hetgeen waar ik last van had. Ik heb de bewuste omschakeling moeten maken dat het niet alleen gaat om wat 'de rest' doet, maar dat JIJ ook invloed hebt. Simpel voorbeeld; Wat als iemand door rood rijdt en ik krijg groen. Vroegah zou ik denken; Jaaa, dat wordt een ongeluk! Nu wéét ik dat als dit gebeurt, ik achter het stuur zit alleen maar denk: Hee, sukkel, je rijdt door rood. Gelukkig voor jou heb ik het gezien en wacht ik even. Redt ik even mooi jouw leven Dat zou ik graag willen om zo te denken maar dat is mij niet gelukt,ik moet er wel bij vertellen dat ik eigenlijk nog nooit hulp ervoor heb gezocht.Bij het idee dat ik de weg op moet drijf ik in 1 minuut weg van het zweten.Hoe doe je dat bij een bumper klever?
dinsdag 7 augustus 2012 om 13:45
hmm, kan me goed voorstellen dat de schrik er goed inzit na zo'n ongeluk, ik denk dat het wel degelijk de nasleep is waar je last van hebt hoor.
Heb zelf geen angst al bijrijder, maar ben zelf wel poos bang geweest om zelf te rijden. Gewoon ontstaan omdat ik het al een poos niet gedaan had en niet meer gewend was aan druk verkeer.Praatte mezelf allerlei angsten aan en zag mezelf ook al verongelukken...al dan niet met mijn kindje aan boord... Ken ook wel wat mensen die een ongeluk meegemaakt hebben, daardoor werd het er niet minder op.
Maar ja, de auto is gewoon het vervoermiddel om ergens te komen: ik werd er kriegel van dat als ik bijvoorbeeld naar mijn ouders wilde dit drie uur duurde met de trein ipv anderhalf met de auto, en ook als je kinderen hebt, is het gewoon een heel gedoe om zo'n eind te reizen met bus en trein, of om van iemand afhankelijk te zijn. Ik wilde dit niet meer en mijn man heeft me erg geholpen door me min of meer een beetje te 'pushen' toch te gaan rijden. Op een positieve manier hoor,dan moedigde hij me aan korte ritjes naar de supermarkt te doen enzo (da's twee kilometer van ons). Nu rijd ik zelfs weer naar mijn ouders...
Ik vind het echt niet zo vreemd dat je hier na al die tijd nog last van hebt, omdat je mss nooit echt de kans hebt gehad erover heen te komen. Zou inderdaad zo'n cursus niks zijn? Op die manier leer je mss toch op den duur met je angsten om te gaan. Want denk niet dat je snel resultaat moet verwachten, dan ga je jezelf op je kop zitten iedere keer dat het niet ' lukt'. Denk wel dat de enige manier om eraf te geraken is er mee aan de slag te gaan.
Veel sterkte hoor!
Heb zelf geen angst al bijrijder, maar ben zelf wel poos bang geweest om zelf te rijden. Gewoon ontstaan omdat ik het al een poos niet gedaan had en niet meer gewend was aan druk verkeer.Praatte mezelf allerlei angsten aan en zag mezelf ook al verongelukken...al dan niet met mijn kindje aan boord... Ken ook wel wat mensen die een ongeluk meegemaakt hebben, daardoor werd het er niet minder op.
Maar ja, de auto is gewoon het vervoermiddel om ergens te komen: ik werd er kriegel van dat als ik bijvoorbeeld naar mijn ouders wilde dit drie uur duurde met de trein ipv anderhalf met de auto, en ook als je kinderen hebt, is het gewoon een heel gedoe om zo'n eind te reizen met bus en trein, of om van iemand afhankelijk te zijn. Ik wilde dit niet meer en mijn man heeft me erg geholpen door me min of meer een beetje te 'pushen' toch te gaan rijden. Op een positieve manier hoor,dan moedigde hij me aan korte ritjes naar de supermarkt te doen enzo (da's twee kilometer van ons). Nu rijd ik zelfs weer naar mijn ouders...
Ik vind het echt niet zo vreemd dat je hier na al die tijd nog last van hebt, omdat je mss nooit echt de kans hebt gehad erover heen te komen. Zou inderdaad zo'n cursus niks zijn? Op die manier leer je mss toch op den duur met je angsten om te gaan. Want denk niet dat je snel resultaat moet verwachten, dan ga je jezelf op je kop zitten iedere keer dat het niet ' lukt'. Denk wel dat de enige manier om eraf te geraken is er mee aan de slag te gaan.
Veel sterkte hoor!
dinsdag 7 augustus 2012 om 13:47
@ panadol: ja, ik vind het ook best storend dat ik vriend bij sommige dingen nodig heb met de auto. Hij rijd graag genoeg zegt hij altijd, anders was hij geen taxichauffeur geworden, zegt hij dan.
Maar toch werkt dat storend voor mij, omdat ik dat niet kan, en ook op momenten dat het nodig is, bv vriend krijgt hier in huis iets en moet naar het ziekenhuis: ik kan niet rijden met de auto, mijn ouders wonen in België, de onderbuurman heeft geen auto, de buren ernaast ook niet, dus er is altijd een vertraging op zulke momenten, en daar voel ik me dan ook slecht over.
Maar toch werkt dat storend voor mij, omdat ik dat niet kan, en ook op momenten dat het nodig is, bv vriend krijgt hier in huis iets en moet naar het ziekenhuis: ik kan niet rijden met de auto, mijn ouders wonen in België, de onderbuurman heeft geen auto, de buren ernaast ook niet, dus er is altijd een vertraging op zulke momenten, en daar voel ik me dan ook slecht over.
dinsdag 7 augustus 2012 om 13:51
Zonder ooit een ongeluk gehad te hebben heb ik ook rijangst.
M.a.w. je kunt het ook ' zo maar' hebben. Of jij naar een psycholoog zou moeten hiervoor betwijfel ik. Maar je kunt het altijd proberen. Ik denk dat je beter met iemand op pad kunt gaan in een auto die gespecialiseerd is in mensen begeleiden met rijangst. Ik heb alleen rijangst op een snelweg. Verder gelukkig niet en ik ben dus mobiel/vrijheid.
Ik wens je veel sterkte.
M.a.w. je kunt het ook ' zo maar' hebben. Of jij naar een psycholoog zou moeten hiervoor betwijfel ik. Maar je kunt het altijd proberen. Ik denk dat je beter met iemand op pad kunt gaan in een auto die gespecialiseerd is in mensen begeleiden met rijangst. Ik heb alleen rijangst op een snelweg. Verder gelukkig niet en ik ben dus mobiel/vrijheid.
Ik wens je veel sterkte.
dinsdag 7 augustus 2012 om 13:52
quote:panadol schreef op 07 augustus 2012 @ 13:44:
[...]
Dat zou ik graag willen om zo te denken maar dat is mij niet gelukt,ik moet er wel bij vertellen dat ik eigenlijk nog nooit hulp ervoor heb gezocht.Bij het idee dat ik de weg op moet drijf ik in 1 minuut weg van het zweten.Hoe doe je dat bij een bumper klever?
Bumperklevers.. eigenlijk vrij weinig last van. Ik vind het nog steeds stom om in een treintje te rijden op de rechterbaan. Rij dus meestal ietsje harder dan de maximumsnelheid en gebruik mijn binnenspiegel héél veel. Komt er dus op de linkerbaan iemand aan die harder rijdt dan ik, ben ik al naar rechts voor hij bij me in de buurt is. Zit er wel eentje op mn bumper, dan ga ik meestal gewoon naar rechts, om deze persoon te laten inhalen. Ik vind het toch fijner als zo iemand vóór me rijdt.
Ik heb deze cursus gedaan: http://www.anwb.nl/auto/r ... to/rijzeker-training.html Dat was op zich helemaal niet nodig, want tijdens de cursus vroeg de instructeur waar ik eigenlijk voor kwam. Ik had gewoon even bevestiging nodig van 'iemand die er verstand van heeft' dat ik heus wel kan autorijden. Grappig detail is dat deze instructeur dezelfde was als waar ik jáááren daarvoor mn rijbewijs bij heb gehaald. Zegt ie: Nou, ja kan leuk autorijden. Ja, je hebt het me zelf geleerd!
[...]
Dat zou ik graag willen om zo te denken maar dat is mij niet gelukt,ik moet er wel bij vertellen dat ik eigenlijk nog nooit hulp ervoor heb gezocht.Bij het idee dat ik de weg op moet drijf ik in 1 minuut weg van het zweten.Hoe doe je dat bij een bumper klever?
Bumperklevers.. eigenlijk vrij weinig last van. Ik vind het nog steeds stom om in een treintje te rijden op de rechterbaan. Rij dus meestal ietsje harder dan de maximumsnelheid en gebruik mijn binnenspiegel héél veel. Komt er dus op de linkerbaan iemand aan die harder rijdt dan ik, ben ik al naar rechts voor hij bij me in de buurt is. Zit er wel eentje op mn bumper, dan ga ik meestal gewoon naar rechts, om deze persoon te laten inhalen. Ik vind het toch fijner als zo iemand vóór me rijdt.
Ik heb deze cursus gedaan: http://www.anwb.nl/auto/r ... to/rijzeker-training.html Dat was op zich helemaal niet nodig, want tijdens de cursus vroeg de instructeur waar ik eigenlijk voor kwam. Ik had gewoon even bevestiging nodig van 'iemand die er verstand van heeft' dat ik heus wel kan autorijden. Grappig detail is dat deze instructeur dezelfde was als waar ik jáááren daarvoor mn rijbewijs bij heb gehaald. Zegt ie: Nou, ja kan leuk autorijden. Ja, je hebt het me zelf geleerd!
dinsdag 7 augustus 2012 om 13:54
Ik snap je helemaal
Het is voor mij wel duidelijk dat deze angsten zijn voort gekomen uit het ongeluk.En wat mevrouwr zegt klop als een bus.
Ik zou het niet kunnen zomaar even de weg op.
Mijn man zegt ook zorg er eens voor dat je iemand hebt die je wel de juiste begeleiding kan geven,anders gaat het je niet lukken.
En daar heeft hij wel gelijk in.
Het is voor mij wel duidelijk dat deze angsten zijn voort gekomen uit het ongeluk.En wat mevrouwr zegt klop als een bus.
Ik zou het niet kunnen zomaar even de weg op.
Mijn man zegt ook zorg er eens voor dat je iemand hebt die je wel de juiste begeleiding kan geven,anders gaat het je niet lukken.
En daar heeft hij wel gelijk in.
dinsdag 7 augustus 2012 om 13:58
Zo herkenbaar! Bij mij is mijn rijangst gekomen door een aantal ongelukken en toen ik net mijn rijbewijs haalde ben ik ook nog eens bijna de bocht uitgevlogen omdat ik vergeten was terug te schakelen.
Ik heb dus wel mijn rijbewijs gehaald (bij de 5e keer afrijden, wat ook niet hielp wat mijn zekerheid qua rijden betreft), maar heb snelweg angst en ga nu helemaal de snelweg niet meer op.
Mijn partner wordt gek van mij in de auto omdat ik zo mee rem, 'stop' of 'kijk uit' gil. Hij schrikt hier steeds van wat nou ook niet echt veilig is.
Ik wil er vanaf!
Ik heb dus wel mijn rijbewijs gehaald (bij de 5e keer afrijden, wat ook niet hielp wat mijn zekerheid qua rijden betreft), maar heb snelweg angst en ga nu helemaal de snelweg niet meer op.
Mijn partner wordt gek van mij in de auto omdat ik zo mee rem, 'stop' of 'kijk uit' gil. Hij schrikt hier steeds van wat nou ook niet echt veilig is.
Ik wil er vanaf!
dinsdag 7 augustus 2012 om 14:03
@ lilalinda: sorry voor de vertraging, ik weet niet of het verschil maakt als ik zelf achter het stuur zit, maar ga het wel eens navragen.
@ carog1978: ik ga als vriend werken is, ook wel eens met het OV weg of te voet, maar inderdaad op zulke momenten vloek ik ook wel eens dat ik dus met die schrik zit en niet een auto heb, OV komt ook niet overal helaas. Maar dan denk ik er gelijk achter dat dat niet goed voor me zou zijn, omwille van ongelukken. Ik heb geen kinderen dus dat scheelt ook alweer natuurlijk. Maar ik ga het navragen voor zo een cursus of een paar rijlessen enz
@ hertog: ik denk wel dat het ergens is ontsproten, aangezien ik daar vroeger nooit last van had voor dat ongeluk. Maar ik ga ermee aan de slag
Bedankt al voor alle fijne woorden van steun voor iedereen:
En voor degenen die net als ik schrik hebben:
(doe het even zo want kan niet alle namen goed onthouden sorry)
@ carog1978: ik ga als vriend werken is, ook wel eens met het OV weg of te voet, maar inderdaad op zulke momenten vloek ik ook wel eens dat ik dus met die schrik zit en niet een auto heb, OV komt ook niet overal helaas. Maar dan denk ik er gelijk achter dat dat niet goed voor me zou zijn, omwille van ongelukken. Ik heb geen kinderen dus dat scheelt ook alweer natuurlijk. Maar ik ga het navragen voor zo een cursus of een paar rijlessen enz
@ hertog: ik denk wel dat het ergens is ontsproten, aangezien ik daar vroeger nooit last van had voor dat ongeluk. Maar ik ga ermee aan de slag
Bedankt al voor alle fijne woorden van steun voor iedereen:
En voor degenen die net als ik schrik hebben:
(doe het even zo want kan niet alle namen goed onthouden sorry)
dinsdag 7 augustus 2012 om 14:12
@ panadol: nog veel plezier vandaag. Gaan we er samen aan werken: als ik niet durf geef jij mij een schop onder de kont, en omgekeerd ook, goeie?
@ _origami_: ben de site ook al aan het uitpluizen. En ze nemen toch echt de tijd voor je he? Het is dus niet zo dat je op een bepaalde tijd dit of dat moet kunnen hoop ik? Verwacht namelijk niet dat ik de snelste ben als ik dat zou durven. Ik zou willen dat ik ook kon denken zoals jou, maar dan als bijrijder Wie weet veranderd dat nog bij mij
@ _origami_: ben de site ook al aan het uitpluizen. En ze nemen toch echt de tijd voor je he? Het is dus niet zo dat je op een bepaalde tijd dit of dat moet kunnen hoop ik? Verwacht namelijk niet dat ik de snelste ben als ik dat zou durven. Ik zou willen dat ik ook kon denken zoals jou, maar dan als bijrijder Wie weet veranderd dat nog bij mij
dinsdag 7 augustus 2012 om 14:22
Flutzel
Het vervelende is dat ik weet dat ik zo moet denken als origami, ik het me elke keer dat ik de auto in stap het mezelf ook voorneem zo te denken. Maar ik tegenwoordig maar vaker met m'n ogen dicht in de auto zit.
Origami, vind de prijs ook erg schappelijk! Denk dat ik het ga doen. Wil die snelweg op. Zit vaak genoeg in de auto en dan denk ik bij mezelf dit kan en wil ik ook. Of als ik weer eens met de trein ga terwijl ik eigenlijk vriend zijn auto kan pakken..
Het vervelende is dat ik weet dat ik zo moet denken als origami, ik het me elke keer dat ik de auto in stap het mezelf ook voorneem zo te denken. Maar ik tegenwoordig maar vaker met m'n ogen dicht in de auto zit.
Origami, vind de prijs ook erg schappelijk! Denk dat ik het ga doen. Wil die snelweg op. Zit vaak genoeg in de auto en dan denk ik bij mezelf dit kan en wil ik ook. Of als ik weer eens met de trein ga terwijl ik eigenlijk vriend zijn auto kan pakken..
dinsdag 7 augustus 2012 om 14:27
quote:flutzel schreef op 07 augustus 2012 @ 14:12:
@ _origami_: ben de site ook al aan het uitpluizen. En ze nemen toch echt de tijd voor je he? Het is dus niet zo dat je op een bepaalde tijd dit of dat moet kunnen hoop ik? Verwacht namelijk niet dat ik de snelste ben als ik dat zou durven. Ik zou willen dat ik ook kon denken zoals jou, maar dan als bijrijder Wie weet veranderd dat nog bij mij
De link die ik gaf is een cursus voor mensen mét rijbewijs die angst hebben. Aan de andere kant betekent dat wel dat de ANWB instructeurs heeft lopen die gespecialiseerd zijn in angsten. Ik denk dat ze ook wel een pakketje op maat kunnen samenstellen. Overigens, ik heb bij de ANWB ook gelest in een simulator, soort megacomputerspel waar je wel gewoon in de auto zit, met een groot scherm voor je. Dan staat er ook ineens een voetganger voor je auto bijvoorbeeld. Op die manier leer je dat je in de meeste gevallen gewoon optijd stilstaat en dat niet alle afwijkende verkeerssituaties garant staan voor ongelukken. Ook kan je in de simulator in alle rust de auto 100 keer af laten slaan, zonder dat er achter je iemand hysterisch staat te toeteren.
Dat anders gaan denken, dat heb ik moeten leren. Gaat natuurlijk niet vanzelf, maar als ik vergelijk hoe ik nu in de auto zit (vind het bijna leuk!) en hoe dat een paar jaar geleden was, 300 keer beter. Als ik MOEST rijden (bijv in een auto van mn werk als ik 'snachts werkte en dus niet met de trein naar huis kon) zat ik in een ritje van 30 km jankend in de auto, dikke paniekaanvallen en dacht dat ik gewoon dood zat te gaan, écht. En als ik het dan had overleefd, dacht ik niet: Zo hee, goed gedaan! Nee, ik dacht: Oh god, die auto moet ook nog terug naar mn werk. Mijn vriend heeft er een periode ook eens veel aandacht aan besteed, mij in zijn auto laten rijden, gewoon een rondje. Ik heb hem eens midden op een dijk stilgezet en ben uitgestapt, oh wat was ik er klaar mee. Maar goed, voor mij zijn dit inmiddels anekdotes, jullie zitten er nog middenin. Ik hoop dat mijn verhaal jullie een beetje hoop geeft dat het heus anders kan.
Het enige wat ik nu nog steeds verschrikkelijk vind en aan alle kanten probeer te vermijden (en wat tot nu toe goed lukt) zijn tunnels, maar die vind ik ook eng als ik niet zelf rij.
@ _origami_: ben de site ook al aan het uitpluizen. En ze nemen toch echt de tijd voor je he? Het is dus niet zo dat je op een bepaalde tijd dit of dat moet kunnen hoop ik? Verwacht namelijk niet dat ik de snelste ben als ik dat zou durven. Ik zou willen dat ik ook kon denken zoals jou, maar dan als bijrijder Wie weet veranderd dat nog bij mij
De link die ik gaf is een cursus voor mensen mét rijbewijs die angst hebben. Aan de andere kant betekent dat wel dat de ANWB instructeurs heeft lopen die gespecialiseerd zijn in angsten. Ik denk dat ze ook wel een pakketje op maat kunnen samenstellen. Overigens, ik heb bij de ANWB ook gelest in een simulator, soort megacomputerspel waar je wel gewoon in de auto zit, met een groot scherm voor je. Dan staat er ook ineens een voetganger voor je auto bijvoorbeeld. Op die manier leer je dat je in de meeste gevallen gewoon optijd stilstaat en dat niet alle afwijkende verkeerssituaties garant staan voor ongelukken. Ook kan je in de simulator in alle rust de auto 100 keer af laten slaan, zonder dat er achter je iemand hysterisch staat te toeteren.
Dat anders gaan denken, dat heb ik moeten leren. Gaat natuurlijk niet vanzelf, maar als ik vergelijk hoe ik nu in de auto zit (vind het bijna leuk!) en hoe dat een paar jaar geleden was, 300 keer beter. Als ik MOEST rijden (bijv in een auto van mn werk als ik 'snachts werkte en dus niet met de trein naar huis kon) zat ik in een ritje van 30 km jankend in de auto, dikke paniekaanvallen en dacht dat ik gewoon dood zat te gaan, écht. En als ik het dan had overleefd, dacht ik niet: Zo hee, goed gedaan! Nee, ik dacht: Oh god, die auto moet ook nog terug naar mn werk. Mijn vriend heeft er een periode ook eens veel aandacht aan besteed, mij in zijn auto laten rijden, gewoon een rondje. Ik heb hem eens midden op een dijk stilgezet en ben uitgestapt, oh wat was ik er klaar mee. Maar goed, voor mij zijn dit inmiddels anekdotes, jullie zitten er nog middenin. Ik hoop dat mijn verhaal jullie een beetje hoop geeft dat het heus anders kan.
Het enige wat ik nu nog steeds verschrikkelijk vind en aan alle kanten probeer te vermijden (en wat tot nu toe goed lukt) zijn tunnels, maar die vind ik ook eng als ik niet zelf rij.
dinsdag 7 augustus 2012 om 14:31
Vergeet ik helemaal te reageren op de vraag of ze tijd voor je nemen. Ik heb de 2,5 uur cursus gehad, dus individueel. Vooraf een gesprekje met wát je zo eng vind, welke situaties. Heb samen met instructeur een plan gemaakt waar we heen gingen en welke situaties we gingen opzoeken. In mijn geval prakte instructeur er nog wat situaties in die we niet gepland hadden en ook die gingen goed, dus euh, gewoon gelukt
Iedereen die de knoop aan het doorhakken is: Wat goed!!!
Iedereen die de knoop aan het doorhakken is: Wat goed!!!
dinsdag 7 augustus 2012 om 14:49
@ turkooiss: krijg jij je ogen dicht tijdens het rijden ??? Daar moet ik dus helemaal niet aan denken, dan word het alleen maar erger. Heb dat al eens geprobeerd, maar het lukt me echt niet.
@ _origami_ : was ik dus te overenthousiast met je link
Maar ik ga het zeker navragen, wie weet moet ik dan ook wel in een simulator (lijkt me nog altijd veiliger dan een echte auto). Ik MOET er van mezelf iets aan doen, dus morgen gewoon toch naar de ANWB in de buurt en navragen.
Dat midden op de dijk stilzetten wat je verteld, ik denk dat ik ook zo een reactie ga hebben. Als ik in paniek schiet zie ik me ook zo auto stilzetten en deur opengooien en eruit stappen.
Maar die 2,5 uur is dus voldoende begrijp ik eruit, en wat als dat nou niet voldoende is? Mag je dat dan herhalen of weet je dat niet? Ja, ik ga uit van het ergste hoor
@ _origami_ : was ik dus te overenthousiast met je link
Maar ik ga het zeker navragen, wie weet moet ik dan ook wel in een simulator (lijkt me nog altijd veiliger dan een echte auto). Ik MOET er van mezelf iets aan doen, dus morgen gewoon toch naar de ANWB in de buurt en navragen.
Dat midden op de dijk stilzetten wat je verteld, ik denk dat ik ook zo een reactie ga hebben. Als ik in paniek schiet zie ik me ook zo auto stilzetten en deur opengooien en eruit stappen.
Maar die 2,5 uur is dus voldoende begrijp ik eruit, en wat als dat nou niet voldoende is? Mag je dat dan herhalen of weet je dat niet? Ja, ik ga uit van het ergste hoor
dinsdag 7 augustus 2012 om 15:05
@flutzel,
Ja, ik kan ze beter dichtdoen wanneer ik weet dat er een bocht aan komt of iets dergelijks. Niet dat ik dan ontspannen zit, maar als ik niet zie wat er allemaal kan gebeuren is het op de een of andere manier relaxter voor me.
Auto stilzetten en weigeren verder te rijden is ook herkenbaar, huilend in de auto op de snelweg ook. Blegh.
Ja, ik kan ze beter dichtdoen wanneer ik weet dat er een bocht aan komt of iets dergelijks. Niet dat ik dan ontspannen zit, maar als ik niet zie wat er allemaal kan gebeuren is het op de een of andere manier relaxter voor me.
Auto stilzetten en weigeren verder te rijden is ook herkenbaar, huilend in de auto op de snelweg ook. Blegh.
dinsdag 7 augustus 2012 om 19:37
@ panadol : ik ga ook eerst navragen, dan weet ik toch al iets, dat durf je toch ook wel of niet? Als ik het kan, kan jij het ook
Je beseft toch wel dat jij degene bent die al een rijbewijs heeft he, dus je staat al verder dan ik
Ik ben trouwens niet goed in aanloopjes, maar voor jou zal ik mijn best doen hoor
Je beseft toch wel dat jij degene bent die al een rijbewijs heeft he, dus je staat al verder dan ik
Ik ben trouwens niet goed in aanloopjes, maar voor jou zal ik mijn best doen hoor
dinsdag 7 augustus 2012 om 19:51
Vanmiddag met mijn man afgesproken er iets aan te gaan doen,maar ik durf niet.Hij weet dat verrekte goed maar gaat voor mij uitzoeken wat voor hulp ik nodig heb en hij brengt mij zodat ik geen kant uit kan.
Dat doe ik zo omdat ik er nu niet meer onderuit kom.
Flutzel wij moeten sterk genoeg zijn en het gaat lukken.
Tja ik heb dan wel dat roze papiertje (pas nog verlengd) maar ik heb er tot nu toe weinig aan gehad.
Wij kijken in de toekomst en niet achteruit!!!
Dat doe ik zo omdat ik er nu niet meer onderuit kom.
Flutzel wij moeten sterk genoeg zijn en het gaat lukken.
Tja ik heb dan wel dat roze papiertje (pas nog verlengd) maar ik heb er tot nu toe weinig aan gehad.
Wij kijken in de toekomst en niet achteruit!!!
