Overig
alle pijlers
Wakkere Vivadames 2!
woensdag 8 augustus 2012 om 18:40
The saga continues!
Waar alle wakkere dames gezellig kunnen kletsen over uiteenlopende onderwerpen. Van Alan Rickman tot zentangle patronen: het komt allemaal aan bod in dit nieuwe, frisse topic!
Ook hier weer een kaarsje voor iedereen die niet zo lekker in zijn vel zit door ziekte, kwakkelen of andere omstandigheden.
Waar alle wakkere dames gezellig kunnen kletsen over uiteenlopende onderwerpen. Van Alan Rickman tot zentangle patronen: het komt allemaal aan bod in dit nieuwe, frisse topic!
Ook hier weer een kaarsje voor iedereen die niet zo lekker in zijn vel zit door ziekte, kwakkelen of andere omstandigheden.
woensdag 8 augustus 2012 om 21:46
Wel ik zit met het volgende. Vriend en ik zijn +- 7 jaar samen, laatste jaar waren we gewoon in rustig vaarwater maar ik begin me nu meer en meer te ergeren aan kleine dingen Zoals dat ik het huishouden zowat alleen doe, ongeacht of ik uni heb of niet (helpt alleen als ik het expliciet vraag) of zijn schijnbare desinteresse in mij van tijd (ik wil iets nieuws, hem maakt het niet uit, ik zit met een familiekwestie, ik kan daar niet met hem over praten ondanks mijn pogingen tot toenadering).
Het is niet zo dat het alleen kommer en kwel is, er zijn honderden redenen waarom we wel samen zijn, maar ik zit gewoon een beetje vast met die irritaties waardoor mijn 'zin' (wink wink nudge nudge) ook gewoon tot het vriespunt daalt en de hele ironie is, hij ziet geen probleem, voor hem is het allemaal best en ik vreet mezelf gewoon op . Helpt ook niet dat ik een aardige vriend heb waarmee ik wel goed kan praten waardoor ik bij mezelf denk "dit wil ik ook met mijn lief, waarom kan dat nou niet". En nee, geen overspel of wat dan ook, ben niet verliefd op een ander maar ik ervaar sommige dingen wel als een gemis.
Ik wou het gewoon even kwijt want ik kan hiermee irl ook niet bij iemand terecht.
Het is niet zo dat het alleen kommer en kwel is, er zijn honderden redenen waarom we wel samen zijn, maar ik zit gewoon een beetje vast met die irritaties waardoor mijn 'zin' (wink wink nudge nudge) ook gewoon tot het vriespunt daalt en de hele ironie is, hij ziet geen probleem, voor hem is het allemaal best en ik vreet mezelf gewoon op . Helpt ook niet dat ik een aardige vriend heb waarmee ik wel goed kan praten waardoor ik bij mezelf denk "dit wil ik ook met mijn lief, waarom kan dat nou niet". En nee, geen overspel of wat dan ook, ben niet verliefd op een ander maar ik ervaar sommige dingen wel als een gemis.
Ik wou het gewoon even kwijt want ik kan hiermee irl ook niet bij iemand terecht.
woensdag 8 augustus 2012 om 21:50
Fruit, oei lastig!
Weet hij hoe je je er echt bij voelt?
Ik bedoel, niet dat je het aankaart en het dan met een "laat maar" afdoet?
Ik ken het probleem wel, vooral qua praten.
Alleen heeft vriend er gewoon echt moeite mee en hij is er wel voor me als ik hem echt nodig heb.
En die vriend, iets met gras en groener.
Dat lijkt misschien wel aantrekkelijk maar dat komt alleen omdat je niet lekker in je vel zit.
Is je vriend altijd al zo geweest?
Weet hij hoe je je er echt bij voelt?
Ik bedoel, niet dat je het aankaart en het dan met een "laat maar" afdoet?
Ik ken het probleem wel, vooral qua praten.
Alleen heeft vriend er gewoon echt moeite mee en hij is er wel voor me als ik hem echt nodig heb.
En die vriend, iets met gras en groener.
Dat lijkt misschien wel aantrekkelijk maar dat komt alleen omdat je niet lekker in je vel zit.
Is je vriend altijd al zo geweest?
woensdag 8 augustus 2012 om 21:53
Ach ende wee, de seven year itch? Herkenbaar. Misschien een uitgekauwd advies, maar ik denk dat je ook eens iets leuks helemaal voor jezelf moet gaan doen, ten eerste om wat nieuwe energie op te doen en ten tweede om weer eens wat spannends te bespreken te hebben.
Wat bij mij wel heeft geholpen was een forum (niet deze trouwens). Ik schrijf er eigenlijk nauwelijks meer maar zo af en toe sluit ik me wel aan bij een meet. Kost geen drol maar het werkt wel. Ik heb ook wel eens zitten denken om op reis te gaan in mijn eentje, maar dat wordt nu nog even lastig met de kinders.
Wat bij mij wel heeft geholpen was een forum (niet deze trouwens). Ik schrijf er eigenlijk nauwelijks meer maar zo af en toe sluit ik me wel aan bij een meet. Kost geen drol maar het werkt wel. Ik heb ook wel eens zitten denken om op reis te gaan in mijn eentje, maar dat wordt nu nog even lastig met de kinders.
woensdag 8 augustus 2012 om 22:07
Dat makkelijk praten met die vriend, is altijd al zo geweest maar ik houd het contact normaal gezien wel wat oppervlakkiger. Het is nu zo dat die zelf nogal in de problemen zit momenteel dat het gewoon deugd doet om tegen een ander te gaan klagen, maar goed, ik wil liever zulke dingen met mijn partner delen maar het komt gewoon niet binnen bij mijn lief op de een of andere manier. Ik let er wel op dat het contact gewoon vriendschappelijk blijft, heb geen zin in nog meer drama maar om die reden wil ik juist dat er verandering komt tussen mij en mijn lief.
Het is zo bij vlagen, hij zit niet lekker in zijn vel met zijn gezondheid, ik ook niet omdat ik me kapot verveel momenteel (dus lady, je hebt daarin helemaal gelijk en mijn handen jeuken om terug te beginnen met uni). We doen wel leuke dingen maar meestal is het apart, hij komt thuis, hij kookt, ik doe de rest en dan zit hij de hele avond achter zijn pc of gaat hij iets doen met zijn vrienden, van samen iets doen is niet zo vaak sprake momenteel en het initiatief moet van mijn kant uit komen en ik heb daar geen zin meer in.
Dus ja, ik denk de sleur, wil het graag oplossen maar elke poging to een gesprek wordt afgekapt met een "maar het gaat toch goed?" waarbij hij me met puppy oogjes aankijkt en ik denk dat ik spoken zie. Ik denk nu ook al snel "laat zitten", dat is dus mijn fout hierin. Aan de andere kant, hij is er wel voor mij als ik iets nodig heb, we vertellen elkaar nog steeds dat we van elkaar houden en knuffelen een eind af maar het is dus echt het praat gedeelte dat niet wil lukken
Het is zo bij vlagen, hij zit niet lekker in zijn vel met zijn gezondheid, ik ook niet omdat ik me kapot verveel momenteel (dus lady, je hebt daarin helemaal gelijk en mijn handen jeuken om terug te beginnen met uni). We doen wel leuke dingen maar meestal is het apart, hij komt thuis, hij kookt, ik doe de rest en dan zit hij de hele avond achter zijn pc of gaat hij iets doen met zijn vrienden, van samen iets doen is niet zo vaak sprake momenteel en het initiatief moet van mijn kant uit komen en ik heb daar geen zin meer in.
Dus ja, ik denk de sleur, wil het graag oplossen maar elke poging to een gesprek wordt afgekapt met een "maar het gaat toch goed?" waarbij hij me met puppy oogjes aankijkt en ik denk dat ik spoken zie. Ik denk nu ook al snel "laat zitten", dat is dus mijn fout hierin. Aan de andere kant, hij is er wel voor mij als ik iets nodig heb, we vertellen elkaar nog steeds dat we van elkaar houden en knuffelen een eind af maar het is dus echt het praat gedeelte dat niet wil lukken