Relaties
alle pijlers
Grenzen overschrijden?
zaterdag 11 augustus 2012 om 01:54
Ik ben een man van 43, getrouwd met een vrouw van 33, 12 jaar een relatie, 7 jaar getrouwd, geen kinderen.
Sinds bijna 1 jaar weet mijn vrouw niet meer of ze de rest van mijn leven met mij wil delen. Na vele maanden van worstelingen en weinig progressie hebben we er voor gekozen dat we een soort van "reset periode" hebben en wonen we nu tijdelijk apart.
Met de vakanties voor de deur heeft ze aangegeven een weekje vakantie te houden bij Sonja Bakker om te koken, te werken aan gezondheid van lichaam en geest. Nu hebben wij elkaar vorige week voor het eerst na 5 weken weer gezien en vertelde ze mij dat ze eer zeilreis voor vrijgezellen (25-49 jaar HBO/WO opgeleiden) heeft geboekt in Griekenland met 40 personen. Ik heb er in eerste instantie rustig op gereageerd maar sindsdien beheerst het mij van minuut tot minuut.
Het gaat volledig over mijn grenzen heen omdat ik dit niet het reisgezelschap en type vakantie vind wat past bij "werken aan jezelf en de relatie". Het voelt als breekpunt om nog verder te kunnen gaan en dit heb ik ook aangeven.
Ben ik nu te kortzichtig, geef ik hierin niet voldoende ruimte of is zij egoïstisch.
Help, ik wil mijn huwelijk redden, het is de liefde van mijn leven maar ik moet zelf niet kapot gaan.
Lieve groet, Paul
Een verontruste echtgenoot.
Sinds bijna 1 jaar weet mijn vrouw niet meer of ze de rest van mijn leven met mij wil delen. Na vele maanden van worstelingen en weinig progressie hebben we er voor gekozen dat we een soort van "reset periode" hebben en wonen we nu tijdelijk apart.
Met de vakanties voor de deur heeft ze aangegeven een weekje vakantie te houden bij Sonja Bakker om te koken, te werken aan gezondheid van lichaam en geest. Nu hebben wij elkaar vorige week voor het eerst na 5 weken weer gezien en vertelde ze mij dat ze eer zeilreis voor vrijgezellen (25-49 jaar HBO/WO opgeleiden) heeft geboekt in Griekenland met 40 personen. Ik heb er in eerste instantie rustig op gereageerd maar sindsdien beheerst het mij van minuut tot minuut.
Het gaat volledig over mijn grenzen heen omdat ik dit niet het reisgezelschap en type vakantie vind wat past bij "werken aan jezelf en de relatie". Het voelt als breekpunt om nog verder te kunnen gaan en dit heb ik ook aangeven.
Ben ik nu te kortzichtig, geef ik hierin niet voldoende ruimte of is zij egoïstisch.
Help, ik wil mijn huwelijk redden, het is de liefde van mijn leven maar ik moet zelf niet kapot gaan.
Lieve groet, Paul
Een verontruste echtgenoot.
zaterdag 11 augustus 2012 om 08:40
quote:dubiootje schreef op 11 augustus 2012 @ 08:35:
[...]
Vind jij haar nog wel zo geschikt als relatiemateriaal? Haar leuke kanten hebben meer betrekking op de buitenkant, haar karakter en gedrag beschrijf je negatief.
Heb jij een probleem met haar drinkgedrag?
Als ze in haar goede doen is is het een super lieve vrouw ook aanhankelijk, verzorgend en energiek.
Het lijkt of ze 2 persoonlijkheden waarvan de één lief, hartelijk, zorgzaam en teder zijn en de andere egocentrisch, egoïstisch, allen ontziend is.
Ik drink zelf ook en kan daar van genieten, dat mag zij ook doen. Maar dat zij zichzelf verliest door heel erg aanstellerig te gaan doen en aandacht te zoeken vind ik verdrietig. Dat heeft mijn vrouw niet nodig.
[...]
Vind jij haar nog wel zo geschikt als relatiemateriaal? Haar leuke kanten hebben meer betrekking op de buitenkant, haar karakter en gedrag beschrijf je negatief.
Heb jij een probleem met haar drinkgedrag?
Als ze in haar goede doen is is het een super lieve vrouw ook aanhankelijk, verzorgend en energiek.
Het lijkt of ze 2 persoonlijkheden waarvan de één lief, hartelijk, zorgzaam en teder zijn en de andere egocentrisch, egoïstisch, allen ontziend is.
Ik drink zelf ook en kan daar van genieten, dat mag zij ook doen. Maar dat zij zichzelf verliest door heel erg aanstellerig te gaan doen en aandacht te zoeken vind ik verdrietig. Dat heeft mijn vrouw niet nodig.
zaterdag 11 augustus 2012 om 08:45
quote:naara schreef op 11 augustus 2012 @ 04:54:
Het fenomeen singlesreizen is er niet alleen voor mensen die op zoek zijn naar een partner, maar ook voor mensen die niet als stelletje op vakantie gaan.
To, Waarom vraag je het haar niet gewoon zelf wat haar motivatie hiervoor is?Nou ja dit dus, sterker nog een 'single' reis is over het algemeen juist niet bedoelt als 'alleenstaanden op zoek naar een partner' reis.
Maar 'gewoon' voor mensen die alleen op reis gaan en zo snel andere mensen ontmoeten doordat er niet direct allemaal groepjes en stelletjes zijn.
Maar goed, ik kan me ook voorstellen dat er ook echte 'vrijgezellen' trips worden georganiseerd door bepaalde organisaties. Dus is het echt een 'vrijgezellen trip' of een 'single' reis?
In het eerste geval ben ik bang dat het echt niet meer goed gaat komen. Denk dat haar tegenhouden in deze ook weinig zin heeft, want haar behoeftes en prioriteiten liggen momenteel gewoon niet meer bij jou. Ik zou het dan in dat geval ook beeindigen.
In het 2e geval lijkt ze me meer op zoek naar haarzelf. Zeilen is dan ook wel een typerende keuze, staat een beetje symbool voor vrijheid en op jezelf aangewezen zijn (hoewel dat wel meevalt met 40 anderen natuurlijk). Doet me eigenlijk denken aan een soort van midlife crisis...
Wat iemand anders ook zegt, toen jullie wat met elkaar kregen heeft zij nog een hele ontwikkeling door gemaakt en had jij jouw grootste ontwikkeling al meegemaakt.
Het kan zijn dat ze zich geremd voelde of dat de afstand steeds groter wordt, of nou ja er zijn tal van mogelijkheden.
Praat er met haar over wat ze wil, waarom ze op die reis wil (wat wil ze er vinden).
Misschien kunnen jullie samen iets anders bedenken waarbij zij antwoorden voor zichzelf kan vinden en waar jij je wat prettiger bij voelt. En anders zou ik zeggen; loslaten en kijken of ze bij je terugkomt...
Van werken aan je relatie lijkt me echter nog geen sprake, daarvoor is je vrouw nog te veel met zichzelf bezig.
Het fenomeen singlesreizen is er niet alleen voor mensen die op zoek zijn naar een partner, maar ook voor mensen die niet als stelletje op vakantie gaan.
To, Waarom vraag je het haar niet gewoon zelf wat haar motivatie hiervoor is?Nou ja dit dus, sterker nog een 'single' reis is over het algemeen juist niet bedoelt als 'alleenstaanden op zoek naar een partner' reis.
Maar 'gewoon' voor mensen die alleen op reis gaan en zo snel andere mensen ontmoeten doordat er niet direct allemaal groepjes en stelletjes zijn.
Maar goed, ik kan me ook voorstellen dat er ook echte 'vrijgezellen' trips worden georganiseerd door bepaalde organisaties. Dus is het echt een 'vrijgezellen trip' of een 'single' reis?
In het eerste geval ben ik bang dat het echt niet meer goed gaat komen. Denk dat haar tegenhouden in deze ook weinig zin heeft, want haar behoeftes en prioriteiten liggen momenteel gewoon niet meer bij jou. Ik zou het dan in dat geval ook beeindigen.
In het 2e geval lijkt ze me meer op zoek naar haarzelf. Zeilen is dan ook wel een typerende keuze, staat een beetje symbool voor vrijheid en op jezelf aangewezen zijn (hoewel dat wel meevalt met 40 anderen natuurlijk). Doet me eigenlijk denken aan een soort van midlife crisis...
Wat iemand anders ook zegt, toen jullie wat met elkaar kregen heeft zij nog een hele ontwikkeling door gemaakt en had jij jouw grootste ontwikkeling al meegemaakt.
Het kan zijn dat ze zich geremd voelde of dat de afstand steeds groter wordt, of nou ja er zijn tal van mogelijkheden.
Praat er met haar over wat ze wil, waarom ze op die reis wil (wat wil ze er vinden).
Misschien kunnen jullie samen iets anders bedenken waarbij zij antwoorden voor zichzelf kan vinden en waar jij je wat prettiger bij voelt. En anders zou ik zeggen; loslaten en kijken of ze bij je terugkomt...
Van werken aan je relatie lijkt me echter nog geen sprake, daarvoor is je vrouw nog te veel met zichzelf bezig.
zaterdag 11 augustus 2012 om 08:52
Ik vindt dat je nogal respectloos over je vrouw praat Paul:aanhankelijk, verzorgend, aanstellerig egoïstisch. Net of ze opnieuw getraind moet worden omdat ze niet zo braaf is ofzo. Volgens mij ben je best overheersend en moet de vrouw naar haar baas luisteren. Ik kan het verkeerd hebben maar zo kom je over.
zaterdag 11 augustus 2012 om 09:45
Je vrouw heeft nou eenmaal ook mindere kanten (net als jij) ze mag aanstellerig, aandachtvragerig doen. Jij mag vinden dat ze dat niet nodig heeft (denk uit schaamte?) maar ze heeft het blijkbaar wel nodig. Single reizen doe je niet alleen omdat je een partner zoekt. Vooral om niet met stelletjes/gezinnetjes te zitten. Als je als single daar al heen gaat met de intentie een partner te zoeken, kom je meestal toch alleen thuis. Daarbij is je vrouw geen single, ze heeft een lat relatie met jou. Maak afspraken, vraag wat ze wil.. Besluit daarna of jij dat ok vind. Als ze open staat voor sex met een ander, jij wil dat niet is dat de grens.. Als ze gewoon even lekker eruit wil met mensen zonder partners zie ik niet in waarom dat zo erg is. Ze is zich aan het ontwikkelen en ook al is dat moeilijk, want verandering is nu eenmaal wennen, moet je haar niet aan banden leggen. Dan ben je haar zeker kwijt! Je grenzen bewaken is wat anders. Succes Paul.
zaterdag 11 augustus 2012 om 10:09
Als je zegt dat je een "reset periode" hebt, dan moet je haar ook de ruimte geven om te kunnen resetten, vind ik.
En als dat voor haar betekend dat ze op vakantie gaat, met een single-reis mee, dan zul je dat of moeten accepteren, of je verbreekt de relatie, of je vraagt haar/zegt haar dat je de grens bij vreemdgaan legt.
Je laat elkaar los met een reden. Om te ontdekken of er genoeg is om de relatie voort te zetten. Mijns inziens kun je dat niet als je telkens maar in het zelfde rondje blijft draaien, want dan verandert er niets.
Dus doe je dingen waarvan je denkt, of verondersteld dat ze binnen de relatie niet kunnen. (want als jullie niet waren aan het resetten, mocht ze van jou dan wel gaan? Alleen?)
Ik denk heel eerlijk gezegd, dat je alleen van haar kan vragen dat ze niet vreemdgaat. Over de activiteiten, heel bot gezegd, heb je niets te vertellen.
En als dat voor haar betekend dat ze op vakantie gaat, met een single-reis mee, dan zul je dat of moeten accepteren, of je verbreekt de relatie, of je vraagt haar/zegt haar dat je de grens bij vreemdgaan legt.
Je laat elkaar los met een reden. Om te ontdekken of er genoeg is om de relatie voort te zetten. Mijns inziens kun je dat niet als je telkens maar in het zelfde rondje blijft draaien, want dan verandert er niets.
Dus doe je dingen waarvan je denkt, of verondersteld dat ze binnen de relatie niet kunnen. (want als jullie niet waren aan het resetten, mocht ze van jou dan wel gaan? Alleen?)
Ik denk heel eerlijk gezegd, dat je alleen van haar kan vragen dat ze niet vreemdgaat. Over de activiteiten, heel bot gezegd, heb je niets te vertellen.
zaterdag 11 augustus 2012 om 10:31
Geef haar de ruimte, die heeft ze nu nodig (en net als sommige anderen hier denk ik niet dat ze op zoek is naar een ander met die reis, maar naar andere ervaringen en zelfontplooiing). Het lijkt alsof ze al die jaren 'in een keurslijf' heeft gezeten waarin dit soort dingen -alleen op stap/vakantie etc- niet konden, klopt dat? Terwijl het juist zo belangrijk is om binnen een relatie je eigen dingen blijven te doen en jezelf blijven te ontwikkelen.
zaterdag 11 augustus 2012 om 11:12
Wat lastig. Ik vind je niet kortzichtig hoor. Vreemd dat ze zonder overleg even een reis boekt. Normaal praat je daar toch eerst over met je partner. En dan ook nog een single-reis, terwijl ze makkelijk mee kan met een normale groepsreis. En dat dan ook mededelen nadat je elkaar 5 weken niet hebt gezien. Poeh.
Nou ja, wat de anderen al zeiden. Je vrouw is druk met zichzelf, je hebt momenteel niet echt een rol in haar leven lijkt. Ik weet niet welke kant dat opgaat. Of ze zich los van de relatie aan het maken is om ook echt te vertrekken. Of dat ze tijd voor zichzelf nodig heeft om vol energie weer terug te komen.
Het is aan jou of je rustig (en constructief) aan de zijlijn blijft wachten of niet.
Nou ja, wat de anderen al zeiden. Je vrouw is druk met zichzelf, je hebt momenteel niet echt een rol in haar leven lijkt. Ik weet niet welke kant dat opgaat. Of ze zich los van de relatie aan het maken is om ook echt te vertrekken. Of dat ze tijd voor zichzelf nodig heeft om vol energie weer terug te komen.
Het is aan jou of je rustig (en constructief) aan de zijlijn blijft wachten of niet.
zaterdag 11 augustus 2012 om 14:07
quote:paul68 schreef op 11 augustus 2012 @ 08:40:
[...]
Ik drink zelf ook en kan daar van genieten, dat mag zij ook doen. Maar dat zij zichzelf verliest door heel erg aanstellerig te gaan doen en aandacht te zoeken vind ik verdrietig. Dat heeft mijn vrouw niet nodig.
Oei, het woord 'mag' zie ik door de vingers, maar de zin 'dat heeft mijn vrouw niet nodig'. Oef!
In combinatie met leeftijdsverschil klink je zo wel erg paternalistisch Paul.
Het zou een goede verklaring kunnen zijn voor waarom zij probeert om zich, lós van jou, verder te ontwikkelen.
[...]
Ik drink zelf ook en kan daar van genieten, dat mag zij ook doen. Maar dat zij zichzelf verliest door heel erg aanstellerig te gaan doen en aandacht te zoeken vind ik verdrietig. Dat heeft mijn vrouw niet nodig.
Oei, het woord 'mag' zie ik door de vingers, maar de zin 'dat heeft mijn vrouw niet nodig'. Oef!
In combinatie met leeftijdsverschil klink je zo wel erg paternalistisch Paul.
Het zou een goede verklaring kunnen zijn voor waarom zij probeert om zich, lós van jou, verder te ontwikkelen.
zaterdag 11 augustus 2012 om 18:05
zaterdag 11 augustus 2012 om 18:07
quote:alinea schreef op 11 augustus 2012 @ 08:52:
Ik vindt dat je nogal respectloos over je vrouw praat Paul:aanhankelijk, verzorgend, aanstellerig egoïstisch. Net of ze opnieuw getraind moet worden omdat ze niet zo braaf is ofzo. Volgens mij ben je best overheersend en moet de vrouw naar haar baas luisteren. Ik kan het verkeerd hebben maar zo kom je over. Eigen gevoeligheid?
Ik schets de situatie zoals die is, grappig dat je conclusies trekt over mij zonder mij te kennen.
Ik vindt dat je nogal respectloos over je vrouw praat Paul:aanhankelijk, verzorgend, aanstellerig egoïstisch. Net of ze opnieuw getraind moet worden omdat ze niet zo braaf is ofzo. Volgens mij ben je best overheersend en moet de vrouw naar haar baas luisteren. Ik kan het verkeerd hebben maar zo kom je over. Eigen gevoeligheid?
Ik schets de situatie zoals die is, grappig dat je conclusies trekt over mij zonder mij te kennen.
zaterdag 11 augustus 2012 om 18:09
quote:rozekoek68 schreef op 11 augustus 2012 @ 09:31:
Paul, aan welke zaken merk je dat ze wel wil werken aan jullie relatie? Zijn er geen dingen die je vrouw kan doen voor jou, om de periode tot aan de reis draaglijk voor je te maken?Ze blijft op bepaalde momenten inzetten voor mij, maar dat is momenteel wel sporadisch en misschien meer geboren uit het verdriet dat ze bij mij ziet.
Paul, aan welke zaken merk je dat ze wel wil werken aan jullie relatie? Zijn er geen dingen die je vrouw kan doen voor jou, om de periode tot aan de reis draaglijk voor je te maken?Ze blijft op bepaalde momenten inzetten voor mij, maar dat is momenteel wel sporadisch en misschien meer geboren uit het verdriet dat ze bij mij ziet.
zaterdag 11 augustus 2012 om 18:12
quote:Courage_ schreef op 11 augustus 2012 @ 14:07:
[...]
Oei, het woord 'mag' zie ik door de vingers, maar de zin 'dat heeft mijn vrouw niet nodig'. Oef!
In combinatie met leeftijdsverschil klink je zo wel erg paternalistisch Paul.
Het zou een goede verklaring kunnen zijn voor waarom zij probeert om zich, lós van jou, verder te ontwikkelen.
Ik bedoel dat zij veel drinkt en dat ik dat zelf ook wel kan doen, Het beschreven gedrag staat los van de alcohol en niet alleen mijn constatering maar ook van haar eigen vrienden en vriendinnen.
Paternalistisch? Nee, zorgen over? Ja.
[...]
Oei, het woord 'mag' zie ik door de vingers, maar de zin 'dat heeft mijn vrouw niet nodig'. Oef!
In combinatie met leeftijdsverschil klink je zo wel erg paternalistisch Paul.
Het zou een goede verklaring kunnen zijn voor waarom zij probeert om zich, lós van jou, verder te ontwikkelen.
Ik bedoel dat zij veel drinkt en dat ik dat zelf ook wel kan doen, Het beschreven gedrag staat los van de alcohol en niet alleen mijn constatering maar ook van haar eigen vrienden en vriendinnen.
Paternalistisch? Nee, zorgen over? Ja.
zaterdag 11 augustus 2012 om 18:13
Ze is dus nog wel bij je betrokken, anders had ze je helemaal aan de kant geschoven (ook al heb je verdriet).
Enige wat je m.i. kunt doen is haar die reis laten maken, maar ik zou misschien wel enige connectie houden. Wens haar een fijne reis, vraag of het leuk is daar, en zeg tot binnenkort! En laat het daarbij, de bal ligt dan bij haar en jij bent niet opdringerig.
Enige wat je m.i. kunt doen is haar die reis laten maken, maar ik zou misschien wel enige connectie houden. Wens haar een fijne reis, vraag of het leuk is daar, en zeg tot binnenkort! En laat het daarbij, de bal ligt dan bij haar en jij bent niet opdringerig.
zaterdag 11 augustus 2012 om 18:17
quote:taralina schreef op 11 augustus 2012 @ 10:31:
Geef haar de ruimte, die heeft ze nu nodig (en net als sommige anderen hier denk ik niet dat ze op zoek is naar een ander met die reis, maar naar andere ervaringen en zelfontplooiing). Het lijkt alsof ze al die jaren 'in een keurslijf' heeft gezeten waarin dit soort dingen -alleen op stap/vakantie etc- niet konden, klopt dat? Terwijl het juist zo belangrijk is om binnen een relatie je eigen dingen blijven te doen en jezelf blijven te ontwikkelen.
Er kan veel, ze is vaker alleen met vakantie geweest en dat doe ik ook, het soort vakantie is wel bepalend voor mijn gevoel.
Ze zit niet in een keurslijf, is volledig financieel onafhankelijk. Ik ben juist degene die meer actief en ondernemend is, zo droomt er wen over maar berust in haar eigen passiviteit.
Dat je juist je eigen dingen moet kunnen doen en vrij moet kunnen zijn is correct, dat is nooit heb probleem geweest. Maar wees behoedzaam als je weet dat je over iemand zijn persoonlijke grenzen heen gaat.
Geef haar de ruimte, die heeft ze nu nodig (en net als sommige anderen hier denk ik niet dat ze op zoek is naar een ander met die reis, maar naar andere ervaringen en zelfontplooiing). Het lijkt alsof ze al die jaren 'in een keurslijf' heeft gezeten waarin dit soort dingen -alleen op stap/vakantie etc- niet konden, klopt dat? Terwijl het juist zo belangrijk is om binnen een relatie je eigen dingen blijven te doen en jezelf blijven te ontwikkelen.
Er kan veel, ze is vaker alleen met vakantie geweest en dat doe ik ook, het soort vakantie is wel bepalend voor mijn gevoel.
Ze zit niet in een keurslijf, is volledig financieel onafhankelijk. Ik ben juist degene die meer actief en ondernemend is, zo droomt er wen over maar berust in haar eigen passiviteit.
Dat je juist je eigen dingen moet kunnen doen en vrij moet kunnen zijn is correct, dat is nooit heb probleem geweest. Maar wees behoedzaam als je weet dat je over iemand zijn persoonlijke grenzen heen gaat.
zaterdag 11 augustus 2012 om 18:19
Maar soms zit je zó vast, dat echt weggaan (dus vluchten) de enige manier is. En ik denk dat zij dit nu doet om echt weg te gaan uit de situatie, ze overziet het niet meer.
Dan kun je haar vasthouden, maar het enige wat zij wil is weg, van alles. Dus ook van jou. Misschien heeft het niet eens iets met jou te maken!
Dan kun je haar vasthouden, maar het enige wat zij wil is weg, van alles. Dus ook van jou. Misschien heeft het niet eens iets met jou te maken!
zaterdag 11 augustus 2012 om 18:21
quote:Julus schreef op 11 augustus 2012 @ 18:13:
Ze is dus nog wel bij je betrokken, anders had ze je helemaal aan de kant geschoven (ook al heb je verdriet).
Enige wat je m.i. kunt doen is haar die reis laten maken, maar ik zou misschien wel enige connectie houden. Wens haar een fijne reis, vraag of het leuk is daar, en zeg tot binnenkort! En laat het daarbij, de bal ligt dan bij haar en jij bent niet opdringerig.
Ze heeft het afgelopen jaar wekelijks gesproken over tijdelijk weggaan of blijven, daar ging ik aan kapot. Weer opgekrabbeld en daarna weer onderuit enz.
Ik heb toen gezegd dat we de keuze maar moesten maken op haar ik de gelegenheid te stellen tijdelijk op zichzelf te gaan wonen. Daarvan schrok zij, maar na een paar dagen zag ook zij wel in dat het rust en inzicht kan brengen.
Ze is dus nog wel bij je betrokken, anders had ze je helemaal aan de kant geschoven (ook al heb je verdriet).
Enige wat je m.i. kunt doen is haar die reis laten maken, maar ik zou misschien wel enige connectie houden. Wens haar een fijne reis, vraag of het leuk is daar, en zeg tot binnenkort! En laat het daarbij, de bal ligt dan bij haar en jij bent niet opdringerig.
Ze heeft het afgelopen jaar wekelijks gesproken over tijdelijk weggaan of blijven, daar ging ik aan kapot. Weer opgekrabbeld en daarna weer onderuit enz.
Ik heb toen gezegd dat we de keuze maar moesten maken op haar ik de gelegenheid te stellen tijdelijk op zichzelf te gaan wonen. Daarvan schrok zij, maar na een paar dagen zag ook zij wel in dat het rust en inzicht kan brengen.
zaterdag 11 augustus 2012 om 18:24
quote:Julus schreef op 11 augustus 2012 @ 18:19:
Maar soms zit je zó vast, dat echt weggaan (dus vluchten) de enige manier is. En ik denk dat zij dit nu doet om echt weg te gaan uit de situatie, ze overziet het niet meer.
Dan kun je haar vasthouden, maar het enige wat zij wil is weg, van alles. Dus ook van jou. Misschien heeft het niet eens iets met jou te maken!Zij geeft ook aan dat het minder met mij te maken heeft en meer met alle haar turbulente ontwikkeling. Dertigersdilemma? Maar an de andere kant spreek ze toch ook duidelijk over "niet zeker weten of je samen oud wilt worden, maar toch ook "je bent de allerliefste, ik kan me geen betere man wensen" etc.
Maar soms zit je zó vast, dat echt weggaan (dus vluchten) de enige manier is. En ik denk dat zij dit nu doet om echt weg te gaan uit de situatie, ze overziet het niet meer.
Dan kun je haar vasthouden, maar het enige wat zij wil is weg, van alles. Dus ook van jou. Misschien heeft het niet eens iets met jou te maken!Zij geeft ook aan dat het minder met mij te maken heeft en meer met alle haar turbulente ontwikkeling. Dertigersdilemma? Maar an de andere kant spreek ze toch ook duidelijk over "niet zeker weten of je samen oud wilt worden, maar toch ook "je bent de allerliefste, ik kan me geen betere man wensen" etc.
zaterdag 11 augustus 2012 om 18:26
Ik herken haar gedrag, van mezelf.
Zat ook zo, een tijd geleden.
Hem niet willen kwijtraken, maar ook niet zeker weten of ik oud met hem wilde worden. Ook gesproken over tijdelijk weggaan, gedacht aan latten. Mijn conclusie; je wil je oude leventje niet zomaar weggooien, bent aan elkaar gewend. Praktisch gezien is het moeilijk om weg te gaan. Allemaal beren op de weg zien.
Echt van elkaar losmaken is eng, en moeilijk. En daarom duurt de knoop doorhakken zolang.
Maar als je eenmaal weg bent....is het vaak een opluchting.
Zat ook zo, een tijd geleden.
Hem niet willen kwijtraken, maar ook niet zeker weten of ik oud met hem wilde worden. Ook gesproken over tijdelijk weggaan, gedacht aan latten. Mijn conclusie; je wil je oude leventje niet zomaar weggooien, bent aan elkaar gewend. Praktisch gezien is het moeilijk om weg te gaan. Allemaal beren op de weg zien.
Echt van elkaar losmaken is eng, en moeilijk. En daarom duurt de knoop doorhakken zolang.
Maar als je eenmaal weg bent....is het vaak een opluchting.
zaterdag 11 augustus 2012 om 18:28
quote:dubiootje schreef op 11 augustus 2012 @ 11:52:
Zou je jullie relatie gelijkwaardig noemen?Op dit moment niet. Ik ben erg stabiel en weet over het algemeen wat ik wil. Zij kan sterk en stabiel zijn, maar ook erg onzeker over alles, uiterlijk, gewicht, vriendschappen. Deze "persoonlijkheden wisselen elkaar in de ene periode sneller af dan in de andere.
Zou je jullie relatie gelijkwaardig noemen?Op dit moment niet. Ik ben erg stabiel en weet over het algemeen wat ik wil. Zij kan sterk en stabiel zijn, maar ook erg onzeker over alles, uiterlijk, gewicht, vriendschappen. Deze "persoonlijkheden wisselen elkaar in de ene periode sneller af dan in de andere.