Relaties
alle pijlers
Raar
donderdag 23 augustus 2012 om 11:27
Ik lag vanacht in bed en toen begon ik eens na te denken, het is eigelijk best een raar idee dat er mensen in je leven komen waarmee je dagelijks/wekelijks mee omgaat en dat, dat ook ineens over kan zijn waardoor je elkaar niet meer ziet of spreekt. Terwijl je van te voren toch lief en leed met elkaar deelde.
Vind ik dit als enige raar of zijn er nog meer mensen die dat vinden?
Vind ik dit als enige raar of zijn er nog meer mensen die dat vinden?
donderdag 23 augustus 2012 om 11:40
Ik heb dat ook wel met collega's van vroeger. Mensen waar je 40 uur per week mee samenwerkte, wiens telefoonnummer je herkende enz. En waar je na een aantal jaren de namen niet eens meer van weet, laat staan de telefoonnummers. En dan heb ik toch echt geen slecht geheugen... Vind het niet leuk, kan het zelfs niet uitstaan dat ik daar dan zo diep over moet nadenken (want na enige tijd aan zo iemand denken schiet me de naam ook wel weer een keer te binnen).
Aan de andere kant denk ik dat het heel normaal is en bij het leven hoort, dat je per levensfase andere contacten hebt. Je loopt een tijdje met elkaar op, en op het moment dat iemand sneller of langzamer gaat lopen of een andere weg inslaat, raak je elkaar kwijt.
Aan de andere kant denk ik dat het heel normaal is en bij het leven hoort, dat je per levensfase andere contacten hebt. Je loopt een tijdje met elkaar op, en op het moment dat iemand sneller of langzamer gaat lopen of een andere weg inslaat, raak je elkaar kwijt.
donderdag 23 augustus 2012 om 11:43
Ik ben zelf redelijk goed van geheugen en kom vaak mensen van 'vroeger'ofzo tegen waar ik dan geen herkenning bij zie..ik loop dan ook meestal door maar omdat ik het het zelf zo goed weet snap ik het niet.
Om ot te gaan..ik ben wel jaren lang met een heel fijn groepje omgegaan en ik heb dat zelf verbroken omdat ik niet iedereen meer even leuk vond, me zelfs stoorde aan bepaalde mensen.
Gelukkig zijn er 2 die me het dierbaarste waren overgebleven, daar heb ik nog fijn contact mee.
Om ot te gaan..ik ben wel jaren lang met een heel fijn groepje omgegaan en ik heb dat zelf verbroken omdat ik niet iedereen meer even leuk vond, me zelfs stoorde aan bepaalde mensen.
Gelukkig zijn er 2 die me het dierbaarste waren overgebleven, daar heb ik nog fijn contact mee.
donderdag 23 augustus 2012 om 11:46
voor mij is dit absoluut niet herkenbaar. de enige waarmee ik alle lief en leed deel is mijn vriend en ik hoop dat die niet zomaar uit mijn leven verdwijnt! verder heb ik een goede band met mijn ouders... maar die vergeet je ook niet zomaar. en een paar goede vriendinnen die er wel in dik en dun voor me zijn, maar toch deel ik daar een heel stuk minder mee. ik heb ook totaal geen behoefte aan sociale contacten via het werk ofzo. zo lang de sfeer goed is in de kantine vind ik het prima.
maarja... ik ben pas 23. misschien dat ik over 20 jaar terugdenk en het wel herken;)
maarja... ik ben pas 23. misschien dat ik over 20 jaar terugdenk en het wel herken;)
donderdag 23 augustus 2012 om 15:09
Ja met exen is het ook wel raar.. Vooral waar je toch een serieuze relatie mee hebt gehad alles mee hebt gedeelt, vakanties mee hebt meegemaakt en ga zo maar door.
Maar ook met bepaalde vrienden die hun eigen weg zijn gegaan..
Vraag me ook vaker af zouden hun er nog aan denken of komt dat vaak van maar 1 kant.
Maar ook met bepaalde vrienden die hun eigen weg zijn gegaan..
Vraag me ook vaker af zouden hun er nog aan denken of komt dat vaak van maar 1 kant.
donderdag 23 augustus 2012 om 17:10
Yep, vind ik ook erg lastig. Met exen van lang(er) geleden heb ik dat niet, maar wel met de meest recente. Het feit dat je er niet meer toe doet, van de ene op de andere dag. Loslaten is heel moeilijk.
Heb het ook met een vriend en vriendin gehad; vertrokken naar het buitenland of lieten niks meer horen. En dat na 15 jaar vriendschap. Ik ben daar lange tijd later nog best beroerd/verdrietig over. Ben zelf enorm trouw en loyaal en dat voelt dan alsof je niks hebt betekend.
In de liefde is dat nog te verklaren; de liefde is over, de ex heeft een ander. Maar in vriendschappen...nee. Snap ik helemaal niks van. Niet om kunnen gaan met emoties? Of het gewoonweg niet belangrijk vinden?
Heb het ook met een vriend en vriendin gehad; vertrokken naar het buitenland of lieten niks meer horen. En dat na 15 jaar vriendschap. Ik ben daar lange tijd later nog best beroerd/verdrietig over. Ben zelf enorm trouw en loyaal en dat voelt dan alsof je niks hebt betekend.
In de liefde is dat nog te verklaren; de liefde is over, de ex heeft een ander. Maar in vriendschappen...nee. Snap ik helemaal niks van. Niet om kunnen gaan met emoties? Of het gewoonweg niet belangrijk vinden?
donderdag 23 augustus 2012 om 17:21
Het is niet raar dat je dat raar vindt!
Ik heb 22 jaar met mijn ex samengeleefd (plus 6 jaar latten), maar er vooral veel leed en weinig lief mee gedeeld.
Van de ene op de andere dag zag ik hem bijna nooit meer, alleen nog zo'n 1 à 2 keer per jaar, bijv. bij het huwelijk van een kind.
Dat vind ik inderdaad ook raar, maar wat nog veel raarder is, is dat ik het zo veel jaren met hem uitgehouden heb, dat ik niet eerder ingezien heb dat die relatie niet normaal was.
Nu vind ik het raar dat ik zo veel jaar mijn huidige man niet gekend heb en zonder hem geleefd heb. Onvoorstelbaar vind ik dat...
Ik heb 22 jaar met mijn ex samengeleefd (plus 6 jaar latten), maar er vooral veel leed en weinig lief mee gedeeld.
Van de ene op de andere dag zag ik hem bijna nooit meer, alleen nog zo'n 1 à 2 keer per jaar, bijv. bij het huwelijk van een kind.
Dat vind ik inderdaad ook raar, maar wat nog veel raarder is, is dat ik het zo veel jaren met hem uitgehouden heb, dat ik niet eerder ingezien heb dat die relatie niet normaal was.
Nu vind ik het raar dat ik zo veel jaar mijn huidige man niet gekend heb en zonder hem geleefd heb. Onvoorstelbaar vind ik dat...
donderdag 23 augustus 2012 om 17:29
Ik was me er jaren geleden al van bewust met een collega waar ik vier jaar elke dag nauw mee samenwerkte, het was niet iemand waar ik normaal gesproken mee om zou gaan maar toch vier jaar lief en leed mee gedeeld ik zag haar vaker dan mijn eigen partner en het klikte wel goed maar toen ik wegging bij dat bedrijf was het ook prima om haar niet meer te zien.
donderdag 23 augustus 2012 om 19:48
Now you're just somebody that I used to know .... dit liedje beschrijft dat gevoel ...
Ik heb een relatie gehad van 12 jaar. Is al 10 jaar uit, maar kan me er ook niks meer bij voorstellen dat ik met hem was. Mensen komen en gaan, sommige blijven. Vind ik juist ook wel mooi. Mensen die passen in een levensfase en dan weer verdwijnen.
Ik heb een relatie gehad van 12 jaar. Is al 10 jaar uit, maar kan me er ook niks meer bij voorstellen dat ik met hem was. Mensen komen en gaan, sommige blijven. Vind ik juist ook wel mooi. Mensen die passen in een levensfase en dan weer verdwijnen.
donderdag 23 augustus 2012 om 21:42
quote:mimosa_1974 schreef op 23 augustus 2012 @ 19:48:
Mensen komen en gaan, sommige blijven. Vind ik juist ook wel mooi.
Vind ik ook heel mooi. Als er weer een nieuwe periode aanbreekt komen er weer nieuwe leuke mensen om de hoek....
Soms is het alleen wel een rare situatie geweest, of is het op een verdrietige manier gegaan...
Dat rare gevoel heb ik inderdaad vooral met exen en met collega's van mijn vorige werk.
Vooral die exen... Spreek ze nooit meer, zie er soms een lopen en dan is het zo'n raar idee dat je ooit eens heel intiem was samen..
Heel gek is dat ja.
Mensen komen en gaan, sommige blijven. Vind ik juist ook wel mooi.
Vind ik ook heel mooi. Als er weer een nieuwe periode aanbreekt komen er weer nieuwe leuke mensen om de hoek....
Soms is het alleen wel een rare situatie geweest, of is het op een verdrietige manier gegaan...
Dat rare gevoel heb ik inderdaad vooral met exen en met collega's van mijn vorige werk.
Vooral die exen... Spreek ze nooit meer, zie er soms een lopen en dan is het zo'n raar idee dat je ooit eens heel intiem was samen..
Heel gek is dat ja.