Psyche
alle pijlers
Band niet meer als vroeger
woensdag 29 augustus 2012 om 22:20
Ik ben ongeveer 3 jaar getrouwd en had vanaf het begin een goede relatie met mijn schoonmoeder. We smsten of belden elkaar regelmatig. Helaas is dit veranderd. Sinds ik bevallen ben van mijn zoontje ben ik de oude niet meer en kreeg een PND. Na ongeveer een jaar gaf mijn man aan te willen scheiden. Gelukkig is hij bijgedraaid en wil ons nog een kans geven. Maar nu merk ik wel dat mijn schoonouders, vooral schoonmoeder, anders tegen me doet. Ik heb dit tegen haar gezegd, maar ze ontkent dit. Vroeger reageerde ze altijd op mijn smsjes of liet ze zelf wat horen. Nu is dat niet meer zo. Vroeger werd ik de hemel ingeprezen, nu ben ik naar beneden gedonderd als het ware. Dit doet mij best wel pijn. Hoe kan ik hiermee omgaan? Praten heeft geen zin, ze ontkent het.
woensdag 29 augustus 2012 om 22:49
Ze is misschien beïnvloed door de twijfels van je man. Heeft hij veel met haar gesproken? Kan ook dat jij door je PND erg veranderd bent. Normaliter hoop je dan dat familie je steunt en weer uit de put helpt maar misschien kan ze daar moeilijk mee om gaan. Gaat het nu weer beter met je? Misschien heeft ze tijd nodig de nieuwe situatie te accepteren?
Wel veel misschienen.... Hoop dat je er wat aan hebt....misschien
Wel veel misschienen.... Hoop dat je er wat aan hebt....misschien
woensdag 29 augustus 2012 om 23:03
Ellendig
In elk geval heb jij de intentie om het contact te herstellen, dat is al heel wat! Weet ze voldoende over PND? Wat het met een mens doet? Zijn er specifieke voorvallen die misschien voor een buitenstaander moeilijk te begrijpen zijn?
Misschien kun je het gesprek met haar aangaan als zij ervoor open staat, eventueel met meer informatie en uitleg over PND.
Het kan erg helpen om je kwetsbaar op te stellen, te zeggen dat je haar mist en het je pijn doet..... misschien doet het haar ook pijn, dat ze jou 'kwijt is geraakt'. Het is wel een risico natuurlijk om je zo bloot te geven, daar moet je eerst klaar voor zijn.
Kan je partner hier nog iets in betekenen? Omdat het om zijn moeder gaat zou ik hem er ook in betrekken.
Sterkte!!
In elk geval heb jij de intentie om het contact te herstellen, dat is al heel wat! Weet ze voldoende over PND? Wat het met een mens doet? Zijn er specifieke voorvallen die misschien voor een buitenstaander moeilijk te begrijpen zijn?
Misschien kun je het gesprek met haar aangaan als zij ervoor open staat, eventueel met meer informatie en uitleg over PND.
Het kan erg helpen om je kwetsbaar op te stellen, te zeggen dat je haar mist en het je pijn doet..... misschien doet het haar ook pijn, dat ze jou 'kwijt is geraakt'. Het is wel een risico natuurlijk om je zo bloot te geven, daar moet je eerst klaar voor zijn.
Kan je partner hier nog iets in betekenen? Omdat het om zijn moeder gaat zou ik hem er ook in betrekken.
Sterkte!!
woensdag 29 augustus 2012 om 23:37
Hey Tiramisu,
Snap je gevoel ((((((((((((HUGS)))))))! Wat ik altijd zo ellendig vind is dat je al lang aanvoelt hoe het zit maar de ander ontkent, doet alsof zijn/haar neus bloedt etc. En ondertussen is het allemaal gewoon klaar als een klontje. Wat ik dan soms krijg is een heel recalcitrante houding. Ik zou zoiets kunnen zeggen als: "ik ben terug hoor! Je zoon wilde scheiden, maar nu wil ie me weer. Jij ook, schoonmoeder? We gaan er weer voor toch, de komende 40 jaar?"
Nou, met een knipoog zeggen dus maar werkt soms beter dan je kwetsbaar opstellen en zeggen dat je er pijn van hebt, want dat KAN die ander ook een gevoel geven in de uberdogpositie te zitten, waardoor ze soms nog meer in t gedrag vast raken (is mijn ervaring, maar je kwetsbaar opstellen en zeggen dat je jullie contact mist is mss eerste keus). Ik zou er persoonlijk bovenstaande grap van proberen te maken en inderdaad ook met je man bespreken. Hoe hij erover denkt. T is zijn mama en wie weet kan hij meer vertellen over hoe ze wat dit betreft in elkaar zit.
Snap je gevoel ((((((((((((HUGS)))))))! Wat ik altijd zo ellendig vind is dat je al lang aanvoelt hoe het zit maar de ander ontkent, doet alsof zijn/haar neus bloedt etc. En ondertussen is het allemaal gewoon klaar als een klontje. Wat ik dan soms krijg is een heel recalcitrante houding. Ik zou zoiets kunnen zeggen als: "ik ben terug hoor! Je zoon wilde scheiden, maar nu wil ie me weer. Jij ook, schoonmoeder? We gaan er weer voor toch, de komende 40 jaar?"
Nou, met een knipoog zeggen dus maar werkt soms beter dan je kwetsbaar opstellen en zeggen dat je er pijn van hebt, want dat KAN die ander ook een gevoel geven in de uberdogpositie te zitten, waardoor ze soms nog meer in t gedrag vast raken (is mijn ervaring, maar je kwetsbaar opstellen en zeggen dat je jullie contact mist is mss eerste keus). Ik zou er persoonlijk bovenstaande grap van proberen te maken en inderdaad ook met je man bespreken. Hoe hij erover denkt. T is zijn mama en wie weet kan hij meer vertellen over hoe ze wat dit betreft in elkaar zit.
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
donderdag 30 augustus 2012 om 22:04
Zimaja: Ik denk ook dat ze beinvloed is, al blijft ze hardnekkig ontkennen. Heb het haar weer gevraagd, ze zegt dat ze het niet leuk vind dat ik eraan twijfel. Maar het is gewoon zo! Ik merk heus wel het verschil, maar goed ben ook haar echte dochter niet. Het gaat nu iets beter met me, maar ik merk nu ook pas dat ik veel mensen kwijt ben.
Andj: Ze weet heel goed wat PND, ze had het zelf! Ze zei het te begrijpen, maar nam mij enigzins kwalijk dat ik niet sneller actie heb ondernomen en het zo ver heb laten komen. Ik woon ook tijdelijk niet met mijn man. Ik heb nu eenmaal meer hulp nodig, red het niet meer alleen. Kwetsbaar opstellen zou bij haar niet werken, ze ontkende het vandaag weer. Mijn man zegt dat er niks is verandert, maar ik zie het toch? Maar goed, ik laat het maar zo.
Misia: ik ben zeker terug Wel een goede trouwens! Ik heb vaker met een grap gezegd dat ze me niet zo vaak meer belt of smst, maar ze reageert enigzins geirriteerd. Ik denk dat ik het hierbij laat en het laat rusten. Als je teveel achter mensen "aanzit'' denken ze vaak dat ze heel wat zijn.
Andj: Ze weet heel goed wat PND, ze had het zelf! Ze zei het te begrijpen, maar nam mij enigzins kwalijk dat ik niet sneller actie heb ondernomen en het zo ver heb laten komen. Ik woon ook tijdelijk niet met mijn man. Ik heb nu eenmaal meer hulp nodig, red het niet meer alleen. Kwetsbaar opstellen zou bij haar niet werken, ze ontkende het vandaag weer. Mijn man zegt dat er niks is verandert, maar ik zie het toch? Maar goed, ik laat het maar zo.
Misia: ik ben zeker terug Wel een goede trouwens! Ik heb vaker met een grap gezegd dat ze me niet zo vaak meer belt of smst, maar ze reageert enigzins geirriteerd. Ik denk dat ik het hierbij laat en het laat rusten. Als je teveel achter mensen "aanzit'' denken ze vaak dat ze heel wat zijn.
