Relaties
alle pijlers
Heftige relatie - eindigen?
woensdag 29 augustus 2012 om 11:05
Ik heb een break met m'n vriend. We hebben een hele intense/complexe relatie. Het is al eens eerder uitgeweest, toen door hem. Hij is militair en kwam toen net terug van uitzending. Het liep helemaal niet goed tussen ons, veel ruzie, onbegrip aan beide kanten.
Hij speelde onzettende spelletjes toen het uit was, elke keer terugkomen om vervolgens twee dagen later weer te zeggen dat ie het toch niet wilde. Hij heeft een nieuwe vriendin gekregen (terwijl hij tegen mij zei dat hij niemand had en hij bang was dat ik een nieuwe vriend zou krijgen want dat zou hij niet trekken). Hun hebben wel een paar maanden iets gehad, familie leren kennen van elkaar en al. Toen hij dat heeft uitgemaakt omdat hij mij niet kon vergeten, heb ik hem weer toegelaten in m'n leven..
Hij had super veel spijt en miste me ontzettend. Ik geloofde hem. Nog geen 1,5 jaar daarna twijfelt hij weer omdat we zoveel ruzie maakten (hij gaf mij eigenlijk de schuld daarvan) en deed hij heel afstandelijk en soms ronduit bot. Hij was super gefrustreerd, dat merkte ik aan alles. Hij was eigenlijk gewoon heel ongelukkig en deelde niks over gevoel of gebeurtenissen in z'n leven. Ik werd daardoor (weer, net als twee jaar geleden) ongelukkig en gefrustreert wat de sfeer er niet beter op maakte. Ik wilde gewoon zo graag dat het goed ging. Ik paste me helemaal aan aan hem en ben mezelf daar volledig in verloren. In plaats van rustig te praten over wat ik miste, probeerde ik het koste wat kost leuk te maken.
Toen hij op een dag een time-out voorstelde en me ontzettend schofterig behandelde heb ik in z'n laptop gekeken. Ik had een dag eerder gevraagd of er een ander was en toen zei hij dat ik 'm moest vertrouwen (maar ik had een raar onderbuik gevoel). En ja hoor, meneer flirtte ook met andere vrouw.
Heb gezegd dat ik wil nadenken. We zijn nu een maandje verder. Hij zegt alles te willen veranderen, gaat in therapie (heeft nu één sessie gehad) voor z'n negativiteit en z'n afstandelijkheid tov van andere mensen. Hij zegt wat ie allemaal anders wil gaan doen en smeekt me om een tweede kans. Ga hier echt aan onderdoor. Ik neem mezelf van alles kwalijk. Geef mezelf de schuld dat hij zo tegen me kon doen, was soms zo onzeker en verdrietig/hysterisch, ipv daadkrachtig en sterk.
Ik wil gewoon graag even mijn verhaal kwijt en erover praten met 'onbekenden'. En vraag me af of ik hem een tweede kans moet geves. Of dat ik straks waarschijnlijk weer de deksel op m'n neus krijg.
Hij speelde onzettende spelletjes toen het uit was, elke keer terugkomen om vervolgens twee dagen later weer te zeggen dat ie het toch niet wilde. Hij heeft een nieuwe vriendin gekregen (terwijl hij tegen mij zei dat hij niemand had en hij bang was dat ik een nieuwe vriend zou krijgen want dat zou hij niet trekken). Hun hebben wel een paar maanden iets gehad, familie leren kennen van elkaar en al. Toen hij dat heeft uitgemaakt omdat hij mij niet kon vergeten, heb ik hem weer toegelaten in m'n leven..
Hij had super veel spijt en miste me ontzettend. Ik geloofde hem. Nog geen 1,5 jaar daarna twijfelt hij weer omdat we zoveel ruzie maakten (hij gaf mij eigenlijk de schuld daarvan) en deed hij heel afstandelijk en soms ronduit bot. Hij was super gefrustreerd, dat merkte ik aan alles. Hij was eigenlijk gewoon heel ongelukkig en deelde niks over gevoel of gebeurtenissen in z'n leven. Ik werd daardoor (weer, net als twee jaar geleden) ongelukkig en gefrustreert wat de sfeer er niet beter op maakte. Ik wilde gewoon zo graag dat het goed ging. Ik paste me helemaal aan aan hem en ben mezelf daar volledig in verloren. In plaats van rustig te praten over wat ik miste, probeerde ik het koste wat kost leuk te maken.
Toen hij op een dag een time-out voorstelde en me ontzettend schofterig behandelde heb ik in z'n laptop gekeken. Ik had een dag eerder gevraagd of er een ander was en toen zei hij dat ik 'm moest vertrouwen (maar ik had een raar onderbuik gevoel). En ja hoor, meneer flirtte ook met andere vrouw.
Heb gezegd dat ik wil nadenken. We zijn nu een maandje verder. Hij zegt alles te willen veranderen, gaat in therapie (heeft nu één sessie gehad) voor z'n negativiteit en z'n afstandelijkheid tov van andere mensen. Hij zegt wat ie allemaal anders wil gaan doen en smeekt me om een tweede kans. Ga hier echt aan onderdoor. Ik neem mezelf van alles kwalijk. Geef mezelf de schuld dat hij zo tegen me kon doen, was soms zo onzeker en verdrietig/hysterisch, ipv daadkrachtig en sterk.
Ik wil gewoon graag even mijn verhaal kwijt en erover praten met 'onbekenden'. En vraag me af of ik hem een tweede kans moet geves. Of dat ik straks waarschijnlijk weer de deksel op m'n neus krijg.
Koekje?
donderdag 30 augustus 2012 om 18:06
Ik heb alleen de OP gelezen. Ik denk dat je hem pas een kans kunt geven als hij helemaal is veranderd, dus niet dat jij alweer met hem bent in het veranderingsproces. Dat veranderen, dat gebeurt niet zomaar, daar gaan vaak jaren overheen. Ik zou persoonlijk dus gewoon verder kijken, want met beloftes van verandering ben je nergens en jaren wachten is ook niks.
donderdag 30 augustus 2012 om 18:06
Ik heb ook niet alle reacties gelezen... Wat ik wil zeggen: volg je gevoel.. Ookal zegt je verstand iets anders. Als je nog niet klaar bent met hem ben je nog niet klaar. Ik zat in een soortgelijke situatie (zie loep) en kreeg dezelfde reacties. De reacties gaven me vertrouwen en ik ben op mezelf gaan wonen. Ik heb hem daarna wel nog een kans geveven, maar wel vanuit mijn nieuw herwonnen zelfvertrouwen en eigenwaarde. En het is goed gekomen. Mijn vriend is veranderd als een blad aan een boom. We wonen nu sinds een jaar weer samen en hebben geen ruzie meer niks... Zijn gelukkig samen! Het kan dus wel! Zolang jij nog met een deeltje gelooft in jullie moet je er voor gaan! Maar geef hem geen ruimte meer om je pijn te doen... Zorg eerst dat je niet meer emotioneel afhankelijk van hem bent... Succes!
donderdag 30 augustus 2012 om 18:12
Alle reacties nu gelezen.
TO, je hoeft heus niet bang te zijn om 'alleen over te blijven' als je hem laat gaan. Er zijn wel degelijk mannen die goed, lief, ondersteunend, en vooral betrouwbaar zijn (hier eentje, al 12 jaar!); ook voor jou.
Je blijft toch niet hangen 'bij gebrek aan beter'? Veranderen duurt idd jaren en jaren (en dan moet je ook nog eens écht willen, therapie is niet niks!).
Beter nu de pijn van het moeten laten gaan, dan straks als er misschien kinderen zijn. Sterkte met je beslissing en de komende tijd.
TO, je hoeft heus niet bang te zijn om 'alleen over te blijven' als je hem laat gaan. Er zijn wel degelijk mannen die goed, lief, ondersteunend, en vooral betrouwbaar zijn (hier eentje, al 12 jaar!); ook voor jou.
Je blijft toch niet hangen 'bij gebrek aan beter'? Veranderen duurt idd jaren en jaren (en dan moet je ook nog eens écht willen, therapie is niet niks!).
Beter nu de pijn van het moeten laten gaan, dan straks als er misschien kinderen zijn. Sterkte met je beslissing en de komende tijd.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
vrijdag 31 augustus 2012 om 11:50
Thanks hawkeyejane
Elmervrouw bedankt voor je reacties! Ik denk dat hij op zich NU wel wil veranderen, maar IN een relatie veranderen is niet makkelijk. Ik wil ook niet een soort coach zijn zeg maar, ik wil aan mij eigen zelfvertrouwen en assertiviteit werken. Dat lukt niet als je met zo'n dominante man in een relatie zit.. Vrees ik. Het lijkt wel alsof we allebei helemaal niet klaar zijn voor een relatie. Het is heel verdrietig....
Annalaure bedakt voor je reactie. Ik denk ook dat therapie geen garantie is op succes, wel? En hij wil een negatieve levensinstelling veranderen en meer leren praten over gevoelens enzo. Das nog niet zo makkelijk, denk ik..
Elmervrouw bedankt voor je reacties! Ik denk dat hij op zich NU wel wil veranderen, maar IN een relatie veranderen is niet makkelijk. Ik wil ook niet een soort coach zijn zeg maar, ik wil aan mij eigen zelfvertrouwen en assertiviteit werken. Dat lukt niet als je met zo'n dominante man in een relatie zit.. Vrees ik. Het lijkt wel alsof we allebei helemaal niet klaar zijn voor een relatie. Het is heel verdrietig....
Annalaure bedakt voor je reactie. Ik denk ook dat therapie geen garantie is op succes, wel? En hij wil een negatieve levensinstelling veranderen en meer leren praten over gevoelens enzo. Das nog niet zo makkelijk, denk ik..
Koekje?
vrijdag 31 augustus 2012 om 11:52
Maayke fijn dat het bij jou allemaal goed is gegaan. Ik moet inderdaad eerst aan mezelf werken en hij ook. Het is nu zeker niet de tjd voor ons, denk ik.. Ik weet ook niet precies wat hij nu wil veranderen en wat niet. Hij heeft bijv. ook heel veel commentaar op alles en iedereen enzo. Dat negatieve, dat moet eruit. Maar ik vraag me af of dat hij ooit echt een vrolijke dodo kan worden.
Koekje?