Kinderen
alle pijlers
klachten na bevalling
zaterdag 8 september 2012 om 21:12
Hallo,
5 maanden geleden ben ik bevallen van een prachtig meisje. Ontzettend gelukkig met haar maar helaas heb ik nog steeds de nodige ongemakken. Ik vroeg me af of er meerderen zijn die deze klachten hebben en wat jullie ervaringen zijn of dat jullie nog tips hebben?
Mijn stuitje is gekneusd geraakt bij de bevalling. De eerste weken kon ik me amper bewegen van de pijn, vervolgens ging het geleidelijk aan steeds beter. Maar helaas gaat het nu echt met ups maar zeker ook de nodige downs. Na lang zitten (bijv een autorit van een uur) heb ik weer last, een zeurende/drukkende pijn die een aantal dagen aanhoudt (vooral bij het proberen op te staan vanuit het zitten).
Daarnaast doet 'mijn onderkant' ook nog pijn! Als ik een tijdje heb gelopen of gestaan krijg ik ook een drukkend gevoel daar beneden. (niet bij de hechtingen van de knip, maar meer aan de voorkant). Een beetje vergelijkbaar met het gevoel van zadelpijn maar dan een stuk pijnlijker. Zou dit kunnen komen doordat de bekkenbodemspieren nog niet sterk genoeg zijn ofzo? Gaat t ooit nog over? Iemand tips?
Pfoe nooit gerealiseerd wat een aanslag op je lichaam t kan zijn, zo'n bevalling. Tis maar goed ook dat je er zoiets liefs en moois voor terugkrijgt maar ik hoop dat ik mijn 'oude lijf' ook tzt weer terugkrijg!
5 maanden geleden ben ik bevallen van een prachtig meisje. Ontzettend gelukkig met haar maar helaas heb ik nog steeds de nodige ongemakken. Ik vroeg me af of er meerderen zijn die deze klachten hebben en wat jullie ervaringen zijn of dat jullie nog tips hebben?
Mijn stuitje is gekneusd geraakt bij de bevalling. De eerste weken kon ik me amper bewegen van de pijn, vervolgens ging het geleidelijk aan steeds beter. Maar helaas gaat het nu echt met ups maar zeker ook de nodige downs. Na lang zitten (bijv een autorit van een uur) heb ik weer last, een zeurende/drukkende pijn die een aantal dagen aanhoudt (vooral bij het proberen op te staan vanuit het zitten).
Daarnaast doet 'mijn onderkant' ook nog pijn! Als ik een tijdje heb gelopen of gestaan krijg ik ook een drukkend gevoel daar beneden. (niet bij de hechtingen van de knip, maar meer aan de voorkant). Een beetje vergelijkbaar met het gevoel van zadelpijn maar dan een stuk pijnlijker. Zou dit kunnen komen doordat de bekkenbodemspieren nog niet sterk genoeg zijn ofzo? Gaat t ooit nog over? Iemand tips?
Pfoe nooit gerealiseerd wat een aanslag op je lichaam t kan zijn, zo'n bevalling. Tis maar goed ook dat je er zoiets liefs en moois voor terugkrijgt maar ik hoop dat ik mijn 'oude lijf' ook tzt weer terugkrijg!
Het leven is wat je gebeurt, terwijl je andere plannen maakt
zaterdag 8 september 2012 om 23:52
Heb nog steeds klachten met mijn stuitje en onderrug, en ook kan ik bij de fitness nog bepaalde oefeningen met apparaten niet doen, i.v.m. litteken. Dit allemaal sinds mijn 1e bevalling, en oudste is inmiddels 12 jaar. (totaal ruptuur), kind ruim 8 pond sterrekijker, en ik dus een gebroken stuitje, wat eerst afgedaan werd met aanstellerij..
zondag 9 september 2012 om 01:23
TO, ik had na weken ook nog overal ongemak en pijn en bij mij bleek het wel iets te zijn, ik bleek wildvlees ontwikkeld te hebben van baarmoedermond tot uitgang en 8 weken na de bevalling kon er geen eendenbek meer in. De huisarts heeft meerdere keren gekeken en kon niets vinden, de gynaecoloog sprak zelfs over een bloemkolenveld.
Mijn advies is dan ook om wel naar de huisarts te gaan en een doorverwijzing te krijgen voor de gynaecoloog.
Mijn advies is dan ook om wel naar de huisarts te gaan en een doorverwijzing te krijgen voor de gynaecoloog.
zondag 9 september 2012 om 08:04
Stuitje herken ik niet. Zadelpijn wel. Ik had een instabiel bekken tijdens mijn tweede zwangerschap. Jongste is nu 3,5 jaar maar nog steeds heb ik af en toe als ik moe ben die zadelpijn. Je bekken wordt tijdens zwangerschap en bevalling juist daar uit elkaar getrokken. En dat kan een zwakke plek blijven.
Zonder oorzaak geen gevolg
zondag 9 september 2012 om 08:55
Het hoofdje van mijn dochtertje lag idd ook gekanteld, ik denk dat dat ook de oorzaak is geweest van e.e.a. Maar gelukkig dat ze er zelf helemaal niks aan over heeft gehouden, daar ben ik al heel blij om!
Ik heb onlangs nog een spiraaltje laten plaatsen en toen heeft de huisarts nog mijn baarmoedermond enzo bekeken en dat zag er prima uit zei ze, dus ik denk niet dat het vleesbomen o.i.d. zijn
Ik heb onlangs nog een spiraaltje laten plaatsen en toen heeft de huisarts nog mijn baarmoedermond enzo bekeken en dat zag er prima uit zei ze, dus ik denk niet dat het vleesbomen o.i.d. zijn
Het leven is wat je gebeurt, terwijl je andere plannen maakt
zondag 9 september 2012 om 09:01
Ik had/heb ook precies dezelfde klachten.
Ik ben 7 maanden geleden bevallen en had nog nooit van iemand gehoord dat je zo'n last kon hebben van je stuitje. In jet begin leek het wel alsof mijn stuitje op de bank bleef zitten terwijl ik opstond... Wat een pijn. Dat was voor mij pijnlijker dan de bevalling, serieus. Nu na 7 maanden gaat het een stuk beter maar af en toe moet ik eerst op handen en knieeen om op te kunnen staan. Bijv wanneer ik op een harde ondergrond heb gezeten.
Dat andere, die druk op je vagina had ik ook. Ik denk dat dat toch met de bekkenbodum te maken heeft gehad. Dat is nu helemaal over. Ik heb ook vooral de aanspannen en goed ontspannen oefeningen gedaan.
Ik ben 7 maanden geleden bevallen en had nog nooit van iemand gehoord dat je zo'n last kon hebben van je stuitje. In jet begin leek het wel alsof mijn stuitje op de bank bleef zitten terwijl ik opstond... Wat een pijn. Dat was voor mij pijnlijker dan de bevalling, serieus. Nu na 7 maanden gaat het een stuk beter maar af en toe moet ik eerst op handen en knieeen om op te kunnen staan. Bijv wanneer ik op een harde ondergrond heb gezeten.
Dat andere, die druk op je vagina had ik ook. Ik denk dat dat toch met de bekkenbodum te maken heeft gehad. Dat is nu helemaal over. Ik heb ook vooral de aanspannen en goed ontspannen oefeningen gedaan.
zondag 9 september 2012 om 09:23
Ik herken het zware drukkende gevoel wel!! Ben 4,5 week geleden bevallen van onze 2e dochter!! Na de eerste heb ik dat gevoel al gehad en nu weer!! Is echt je bekkenbodemspier!! Tips die ik kreeg van de ceasartherapeut is inderdaad die oefeningen met dat aanspannen/ontspannen en daar dan vele variaties op, zoals 15x 10 seconden strak aanspannen en 15x half aanspannen, helemaal aanspannen, half aanspannen, loslaten (snap je hoe ik dat bedoel??) of 30 sec. Lang aanspannen en tijdens bewegingen zoals bijv. De trap oplopen aangespannen houden!!! Hopelijk heb je er wat aan!!
zondag 9 september 2012 om 09:28
Ja dat op handen en knieën zitten bij t opstaan van de bank is ook zeer herkenbaar, ik moet mezelf soms echt van de bank rollen (al is dat nu na 5 maanden al wel echt stúkken minder hoor).
Oh die oefening bij inspanning zoals de trap oplopen, kende ik nog niet. Bedankt voor de tip! En gefeliciteerd met de geboorte van je tweede meisje!
Oh die oefening bij inspanning zoals de trap oplopen, kende ik nog niet. Bedankt voor de tip! En gefeliciteerd met de geboorte van je tweede meisje!
Het leven is wat je gebeurt, terwijl je andere plannen maakt
zondag 9 september 2012 om 13:15
Heel herkenbaar!
Niet het stuitje wel het drukkende gevoel en de bevalling echt een aanslag op mijn lichaam vinden.
Mijn bevalling in het kort: 9 uur geduurd, 1e kindje, sterrekijkertje, va 4cm persweeen die niet weg te puffen vielen, ruggeprik, 6 hechtingen.
En toen kwamen de complicaties helaas, er vormde zich 2 uur na de bevalling een enorme hematoom op mijn li schaamlip en bil. Opeens voelde ik "knap"knap"knap" en iets uit me glijden/kruipen. Hematoom gebarsten via de hechtingen veel stolsels verloren en bloed gutste er gewoon uit. Bijna 2 liter bloed verloren.
Schade was zo groot dat arts niet kon zien waar het bloeden vandaan kwam. Lag binnen een half uur op de operatie tafel onder volledige narcose. 3 zakken bloed gekregen, morfine injecties, diclofinac, ab etc.
Wist niet wat me overkwam... Kraamweek was vreselijk alleen maar gehuild en kut gevoeld. Was zo zwak dat ik mb dochter geen bv kon geven dus ook daar weer rot over gevoeld.
Gaat stap voor stap beter maar overvraag mezelf erg snel.
Ik heb ook dat drukkende gevoel! Vooral na lopen. Vroeg me ook af of dat normaal is? Over anderhalve week naar de gyn voor een dubbele afspraak ter controle. Ik hoop dat alles oke is!
Niet het stuitje wel het drukkende gevoel en de bevalling echt een aanslag op mijn lichaam vinden.
Mijn bevalling in het kort: 9 uur geduurd, 1e kindje, sterrekijkertje, va 4cm persweeen die niet weg te puffen vielen, ruggeprik, 6 hechtingen.
En toen kwamen de complicaties helaas, er vormde zich 2 uur na de bevalling een enorme hematoom op mijn li schaamlip en bil. Opeens voelde ik "knap"knap"knap" en iets uit me glijden/kruipen. Hematoom gebarsten via de hechtingen veel stolsels verloren en bloed gutste er gewoon uit. Bijna 2 liter bloed verloren.
Schade was zo groot dat arts niet kon zien waar het bloeden vandaan kwam. Lag binnen een half uur op de operatie tafel onder volledige narcose. 3 zakken bloed gekregen, morfine injecties, diclofinac, ab etc.
Wist niet wat me overkwam... Kraamweek was vreselijk alleen maar gehuild en kut gevoeld. Was zo zwak dat ik mb dochter geen bv kon geven dus ook daar weer rot over gevoeld.
Gaat stap voor stap beter maar overvraag mezelf erg snel.
Ik heb ook dat drukkende gevoel! Vooral na lopen. Vroeg me ook af of dat normaal is? Over anderhalve week naar de gyn voor een dubbele afspraak ter controle. Ik hoop dat alles oke is!
zondag 9 september 2012 om 13:40
@Livetti. Ik heb min of meer hetzelfde meegemaakt (ik herinner me ook dat ik iets voelde knappen) nu alweer ruim twee jaar geleden overigens. Heftig he? Ook ik ben onder narcose geweest en heb bloed gekregen en heb me heel lang enorm zwak gevoeld.
Wat betreft de klachten: ik denk dat ze allemaal terug te voeren zijn naar de bekkenbodemspieren. Het wordt bij mij steeds een beetje minder, maar af en toe voel ik het nog steeds. Trainen helpt, net als regelmatig even gaan liggen als het kan om alles echt even te laten ontspannen.
Wat betreft de klachten: ik denk dat ze allemaal terug te voeren zijn naar de bekkenbodemspieren. Het wordt bij mij steeds een beetje minder, maar af en toe voel ik het nog steeds. Trainen helpt, net als regelmatig even gaan liggen als het kan om alles echt even te laten ontspannen.
zondag 9 september 2012 om 14:11
Lisa, ik ervaar het ook als heel heftig idd! Voel me ook nog zwak maar ook niet gek het is ruim drie weken geleden. Als ik eraan terug denk schiet ik nog wel eens vol. Mn man was net ffe naar huis om zich om te kleden toen dit gebeurde. Vond het licht traumatisch eigenlijk.. Weet ook niet of er ooit nog een tweede gaat komen al hebben we wel de wens.
Vond het ook erg naar dat de kraamzorg en verlos steeds naar dramde dat ik naar een praatgroep moest en psycholoog. Omdat ik zoveel huilde en niet kon slapen door de spanning en oververmoeidheid. Terwijl ik helemaal geen depressieve gevoelens heb over mijn dochter en moederschap! Voelde me overweldigd door wat er gebeurd is en het besef kwam pas later evenals de pijnlijke onderzoeken etc (heb zelfs iemand getrapt uit pijnreflex)
Verder zijn er wat dingen gebeurd die ik nooit meer zo zou doen. Zo was het ineens superdruk een uur na de bevalling.. Mijn schoonmoeder schoonzus eigen moeder, vader stiefvader twee broertjes en twee zussen en man waren er. Toen mijn kleine meid voor het eerst werd aangekleed stond iedereen om haar heen en lag ik in bed kon haar niet meer zien. Daar ben ik achteraf zo verdrietig over! Wilde haar gewoon zien maar iedereen stond ervoor en had de kracht of besef niet er wat van te zeggen.. Schiet nog vol!
Vond het ook erg naar dat de kraamzorg en verlos steeds naar dramde dat ik naar een praatgroep moest en psycholoog. Omdat ik zoveel huilde en niet kon slapen door de spanning en oververmoeidheid. Terwijl ik helemaal geen depressieve gevoelens heb over mijn dochter en moederschap! Voelde me overweldigd door wat er gebeurd is en het besef kwam pas later evenals de pijnlijke onderzoeken etc (heb zelfs iemand getrapt uit pijnreflex)
Verder zijn er wat dingen gebeurd die ik nooit meer zo zou doen. Zo was het ineens superdruk een uur na de bevalling.. Mijn schoonmoeder schoonzus eigen moeder, vader stiefvader twee broertjes en twee zussen en man waren er. Toen mijn kleine meid voor het eerst werd aangekleed stond iedereen om haar heen en lag ik in bed kon haar niet meer zien. Daar ben ik achteraf zo verdrietig over! Wilde haar gewoon zien maar iedereen stond ervoor en had de kracht of besef niet er wat van te zeggen.. Schiet nog vol!
zondag 9 september 2012 om 14:20
die bekkenbodemoefeningen deed ik in de auto (ik rij vrij veel, en zo deed ik ze dagelijks zonder er extra bij stil te hoeven staan), en nu, na 2 jaar, nog steeds! Helemaal niet meer nodig (hoewel ik natuurlijk niet weet wat er gebeurt als ik ze niet meer doe) maar het is volledig automatische geworden, ik merk het niet eens meer
zondag 9 september 2012 om 14:21
Heftig hoor Livetti...en nog maar zo kort geleden. Zorg maar goed voor jezelf, je zal vast nog erg moe zijn en een laag HB hebben. Bij mij ging het met kleine stapjes steeds beter, maar het heeft zeker een half jaar geduurd voordat ik me weer wat energieker ging voelen.
Ik schoot ook iedere keer vol in het begin. Nu wil ik overigens wel weer een tweede, maar man nog niet. Voor hem was het ook allemaal best wel traumatisch. Hij heeft echt even gedacht dat hij me kwijt zou raken.
Ik schoot ook iedere keer vol in het begin. Nu wil ik overigens wel weer een tweede, maar man nog niet. Voor hem was het ook allemaal best wel traumatisch. Hij heeft echt even gedacht dat hij me kwijt zou raken.
zondag 9 september 2012 om 14:39
Bedankt voor je reacties lisa, fijn nog iemand te spreken met een soortgelijke ervaring! Ze is 16 augustus geboren op de uitgerekende datum. Gelukkig is met haar alles goed gegaan.
Kan me voorstellen dat je man het ook zwaar heeft gehad, ze moeten ook alles maar aanzien en kunnen niks betekenen verder behalve steunen. Daarbij maken ze alles heel bewust mee(ik zelf heb alles in een roes beleefd en besef en emoties kwamen later pas, ervaarde jij dat ook zo?)
Kan me voorstellen dat je man het ook zwaar heeft gehad, ze moeten ook alles maar aanzien en kunnen niks betekenen verder behalve steunen. Daarbij maken ze alles heel bewust mee(ik zelf heb alles in een roes beleefd en besef en emoties kwamen later pas, ervaarde jij dat ook zo?)
zondag 9 september 2012 om 15:10
Tjee, wat een heftige bevallingsverhalen allemaal!
Ik heb geen kindje, maar herken jullie pijn in het stuitje wel heel erg. Bij mij kwam het doordat ik van mijn paard was gevallen. Twee jaar lang heb ik niet kunnen zitten. Uiteindelijk ben ik bij een Ostheopaat terecht gekomen en die heeft me van de pijn afgeholpen. Mijn stuitje bleek de verkeerde kant op te staan. Kan dat misschien ook gebeuren tijdens een bevalling??
Nu heb ik (bijna) nergens meer last van, alleen als ik ongesteld ben en lang gezeten heb is het nog wat gevoelig.
Misschien voor jullie allen de moeite van het proberen waard?
Ik heb geen kindje, maar herken jullie pijn in het stuitje wel heel erg. Bij mij kwam het doordat ik van mijn paard was gevallen. Twee jaar lang heb ik niet kunnen zitten. Uiteindelijk ben ik bij een Ostheopaat terecht gekomen en die heeft me van de pijn afgeholpen. Mijn stuitje bleek de verkeerde kant op te staan. Kan dat misschien ook gebeuren tijdens een bevalling??
Nu heb ik (bijna) nergens meer last van, alleen als ik ongesteld ben en lang gezeten heb is het nog wat gevoelig.
Misschien voor jullie allen de moeite van het proberen waard?
zondag 9 september 2012 om 17:23
quote:Summerwoman schreef op 08 september 2012 @ 22:38:
Bedankt voor jullie reacties!
Ja oefeningen...ik heb die net na de bevalling wel een tijd consequent gedaan omdat ik toen moeite had met mn plas ophouden maar dat gaat nu gelukkig weer goed. Maar die oefeningen moet ik misschien toch maar weer oppakken om mijn bekkenbodemspieren te versterken.
Jullie nog goede oefeningen tips? Ik doe eigenlijk vooral die 'aanspannen-ontspannen' (alsof je je plas op moet houden) oefening.
Wat ook een goede oefening is:
de lift. Stel jezelf 3 of 4 verdiepingen voor die je op en af gaat met ontspannen (dus steeds iets meer of minder spanning).
Ook het apart aanspannen van al je kringspieren daaro afzonderlijk. Te beginnen met je plasgaatje, daarna je vaginakringspier en daarna de anuskringspier en weer terug, etc.
Ook je houding (rechtop, buik in, schouders laag en naar achter, billen ietsjes op spanning en licht door je benen buigen) draagt vreselijk veel bij aan de conditie van je spieren (ook die van je bekkenbodem). Probeer hier elk moment van de dag op te letten, ook bij het zitten.
Bedankt voor jullie reacties!
Ja oefeningen...ik heb die net na de bevalling wel een tijd consequent gedaan omdat ik toen moeite had met mn plas ophouden maar dat gaat nu gelukkig weer goed. Maar die oefeningen moet ik misschien toch maar weer oppakken om mijn bekkenbodemspieren te versterken.
Jullie nog goede oefeningen tips? Ik doe eigenlijk vooral die 'aanspannen-ontspannen' (alsof je je plas op moet houden) oefening.
Wat ook een goede oefening is:
de lift. Stel jezelf 3 of 4 verdiepingen voor die je op en af gaat met ontspannen (dus steeds iets meer of minder spanning).
Ook het apart aanspannen van al je kringspieren daaro afzonderlijk. Te beginnen met je plasgaatje, daarna je vaginakringspier en daarna de anuskringspier en weer terug, etc.
Ook je houding (rechtop, buik in, schouders laag en naar achter, billen ietsjes op spanning en licht door je benen buigen) draagt vreselijk veel bij aan de conditie van je spieren (ook die van je bekkenbodem). Probeer hier elk moment van de dag op te letten, ook bij het zitten.
zondag 9 september 2012 om 17:59
Ohw wat goed, das een heel specifieke oefening, thanks! Ik ga aan de slag, moet idd ook beter op mijn hele houding letten.
Fijn, zo'n forum! Bedankt allemaal, jammer dat wij allemaal zulke klachten hebben maar fijn dat we elkaar zo een beetje kunnen helpen!
Fijn, zo'n forum! Bedankt allemaal, jammer dat wij allemaal zulke klachten hebben maar fijn dat we elkaar zo een beetje kunnen helpen!
Het leven is wat je gebeurt, terwijl je andere plannen maakt
zondag 9 september 2012 om 22:36
maandag 10 september 2012 om 09:42
@Livetti. Dan zijn ze net niet op dezelfde dag geboren. Mijn dochter is een dag later geboren, maar dan twee jaar geleden. Zou anders wel heel toevallig zijn geweest (sorry TO voor de off-topic).
Ik heb alles idd ook in een waas beleefd. Pas bij de nacontrole 6 weken later begreep ik pas echt wat er was gebeurd. Daarvoor wist ik alleen dat het 'iets met de hechting was'. De echte emoties kwamen bij mij zelfs nog veel later, maar dat kwam ook omdat ik me in het begin veel te groot gehouden heb en het gevoel had dat ik alles zelf moest doen (maar dat dus eigenlijk gewoon niet kon). Pas toe dochter beter ging slapen en ik een beetje aan alles gewend was kwamen bij mij pas de echte emoties. Ik bedenk me ineens dat dat was nadat dochter weer hersteld was van het RS-virus. Dit kreeg ze toen ze vier maanden oud was. Toen dochter weer beter was ben ik emotioneel even ingestort. Toen ben ik ook met iemand gaan praten en dat heeft heel goed geholpen.
Ik heb alles idd ook in een waas beleefd. Pas bij de nacontrole 6 weken later begreep ik pas echt wat er was gebeurd. Daarvoor wist ik alleen dat het 'iets met de hechting was'. De echte emoties kwamen bij mij zelfs nog veel later, maar dat kwam ook omdat ik me in het begin veel te groot gehouden heb en het gevoel had dat ik alles zelf moest doen (maar dat dus eigenlijk gewoon niet kon). Pas toe dochter beter ging slapen en ik een beetje aan alles gewend was kwamen bij mij pas de echte emoties. Ik bedenk me ineens dat dat was nadat dochter weer hersteld was van het RS-virus. Dit kreeg ze toen ze vier maanden oud was. Toen dochter weer beter was ben ik emotioneel even ingestort. Toen ben ik ook met iemand gaan praten en dat heeft heel goed geholpen.