Psyche
alle pijlers
Angsten. Even mijn ei kwijt.
maandag 17 september 2012 om 13:07
Ahhh wat klote voor je dat je je zo rot voelt. Weet niet of het een geruststelling voor je is maar je bent niet de enige! Zoveel mensen lopen hier mee rond. Het begint klein en groeit dan uit tot een drama, totdat je bijna de deur niet meer uit durft. Je hebt in ieder geval de eerste stap gezet in de goede richting! Je gaat er over praten! Ik hoop dat je snel terecht kan. Je zal er vast veel baat bij hebben. Ik heb zelf ook ervaring met angsten dus kan me voorstellen hoe naar je je nu voelt. Alles staat in het teken van. Maar je bent een doorzetter (zo te lezen) en pakt het aan! Probeer het piekeren te stoppen (zijn verschillende technieken voor) en doe ontspanningsoefeningen. Sport je ook? Dat helpt echt heel erg goed. Ga het gevecht met de angst aan en je zal het winnen! Ik zeg dit omdat ik er jaren mee door heb gelopen. Jij doet dat niet! Dus pak het ook direct helemaal aan, geen restangsten meer, dan heb je je leven vast snel weer terug..... En oh ja, probeer de lat wat lager te leggen
maandag 17 september 2012 om 13:10
maandag 17 september 2012 om 13:19
Hee meis,
Dikke knuffel.
Ten eerste: je bent echt geen mislukking hoor! Haal dat echt maar meteen uit je hoofd.
Toen ik 18 was heb ik agorafobie ontwikkeld na een vervelende ervaring. Ik durfde niet meer alleen te zijn, was uit huis en ben tijdelijk weer bij mijn ouders gaan wonen. Durfde niet met de trein, durfde niet de straat op, had paniekaanvallen, sliep slecht,tentamens lukten niet. Ik voelde me ook een enorme mislukking, waarom durfde ik niet eens met de trein?
Toen het echt niet meer langer kon heb ik hulp gezocht bij een therapeut en daarna is het met hele kleine stapjes vooruit gegaan.Ik denk dat het ongeveer een jaar duurde voordat ik alles weer durfde (maar wel nog met veel angst) en een aantal jaren voordat ik dingen weer gedachtenloos en zonder angst deed.
En nu ben ik 33 jaar, gelukkig getrouwd, 2 kindjes en een afgeronde universitaire studie, ik werk aan de universiteit met heel veel plezier.
En...die angsten heb ik helemaal niet meer.
Dus, met hulp kom je er echt weer uit, hoe somber je het nu ook allemaal inziet; ik weet precies hoe je je voelt, maar het komt goed, echt waar!
Dikke knuffel.
Ten eerste: je bent echt geen mislukking hoor! Haal dat echt maar meteen uit je hoofd.
Toen ik 18 was heb ik agorafobie ontwikkeld na een vervelende ervaring. Ik durfde niet meer alleen te zijn, was uit huis en ben tijdelijk weer bij mijn ouders gaan wonen. Durfde niet met de trein, durfde niet de straat op, had paniekaanvallen, sliep slecht,tentamens lukten niet. Ik voelde me ook een enorme mislukking, waarom durfde ik niet eens met de trein?
Toen het echt niet meer langer kon heb ik hulp gezocht bij een therapeut en daarna is het met hele kleine stapjes vooruit gegaan.Ik denk dat het ongeveer een jaar duurde voordat ik alles weer durfde (maar wel nog met veel angst) en een aantal jaren voordat ik dingen weer gedachtenloos en zonder angst deed.
En nu ben ik 33 jaar, gelukkig getrouwd, 2 kindjes en een afgeronde universitaire studie, ik werk aan de universiteit met heel veel plezier.
En...die angsten heb ik helemaal niet meer.
Dus, met hulp kom je er echt weer uit, hoe somber je het nu ook allemaal inziet; ik weet precies hoe je je voelt, maar het komt goed, echt waar!
maandag 17 september 2012 om 13:50
op het moment dat je angsten en vluchtgevoelens de prioriteit gaat geven in je denkwereld dan ben je onrealistisch bezig. Het brengt ook nooit een oplossing, het zwarte gat wordt alleen maar dieper omdat je op het verkeerde focust. En je krijgt waar je je op focust.
it's a big club and you ain't in it
maandag 17 september 2012 om 13:52
quote:Nonovrouw schreef op 17 september 2012 @ 13:19:
Hee meis,
Dikke knuffel.
Ten eerste: je bent echt geen mislukking hoor! Haal dat echt maar meteen uit je hoofd.
Toen ik 18 was heb ik agorafobie ontwikkeld na een vervelende ervaring. Ik durfde niet meer alleen te zijn, was uit huis en ben tijdelijk weer bij mijn ouders gaan wonen. Durfde niet met de trein, durfde niet de straat op, had paniekaanvallen, sliep slecht,tentamens lukten niet. Ik voelde me ook een enorme mislukking, waarom durfde ik niet eens met de trein?
Toen het echt niet meer langer kon heb ik hulp gezocht bij een therapeut en daarna is het met hele kleine stapjes vooruit gegaan.Ik denk dat het ongeveer een jaar duurde voordat ik alles weer durfde (maar wel nog met veel angst) en een aantal jaren voordat ik dingen weer gedachtenloos en zonder angst deed.
En nu ben ik 33 jaar, gelukkig getrouwd, 2 kindjes en een afgeronde universitaire studie, ik werk aan de universiteit met heel veel plezier.
En...die angsten heb ik helemaal niet meer.
Dus, met hulp kom je er echt weer uit, hoe somber je het nu ook allemaal inziet; ik weet precies hoe je je voelt, maar het komt goed, echt waar!
Ergens weet ik ook wel dat ik geen mislukkeling ben (en anderen mensen hier ook last van kunnen hebben) maar op het moment voel ik me wel zo.
Wat lijkt het me heerlijk om uiteindelijk de 'enge' dingen weer gedachteloos te kunnen doen! Ik doe het nu vaak wel, maar dan met angstige gedachten en ik moet mezelf afleiden om maar niet in paniek te raken.
Je verhaal doet me goed, en wat knap dat je nu helemaal van je angsten af bent! Dat wil ik ook
Bedankt voor je opbeurende woorden
Hee meis,
Dikke knuffel.
Ten eerste: je bent echt geen mislukking hoor! Haal dat echt maar meteen uit je hoofd.
Toen ik 18 was heb ik agorafobie ontwikkeld na een vervelende ervaring. Ik durfde niet meer alleen te zijn, was uit huis en ben tijdelijk weer bij mijn ouders gaan wonen. Durfde niet met de trein, durfde niet de straat op, had paniekaanvallen, sliep slecht,tentamens lukten niet. Ik voelde me ook een enorme mislukking, waarom durfde ik niet eens met de trein?
Toen het echt niet meer langer kon heb ik hulp gezocht bij een therapeut en daarna is het met hele kleine stapjes vooruit gegaan.Ik denk dat het ongeveer een jaar duurde voordat ik alles weer durfde (maar wel nog met veel angst) en een aantal jaren voordat ik dingen weer gedachtenloos en zonder angst deed.
En nu ben ik 33 jaar, gelukkig getrouwd, 2 kindjes en een afgeronde universitaire studie, ik werk aan de universiteit met heel veel plezier.
En...die angsten heb ik helemaal niet meer.
Dus, met hulp kom je er echt weer uit, hoe somber je het nu ook allemaal inziet; ik weet precies hoe je je voelt, maar het komt goed, echt waar!
Ergens weet ik ook wel dat ik geen mislukkeling ben (en anderen mensen hier ook last van kunnen hebben) maar op het moment voel ik me wel zo.
Wat lijkt het me heerlijk om uiteindelijk de 'enge' dingen weer gedachteloos te kunnen doen! Ik doe het nu vaak wel, maar dan met angstige gedachten en ik moet mezelf afleiden om maar niet in paniek te raken.
Je verhaal doet me goed, en wat knap dat je nu helemaal van je angsten af bent! Dat wil ik ook
Bedankt voor je opbeurende woorden
maandag 17 september 2012 om 13:55
Aardbeilimonade, ik heb wat handige Apps op mijn iPhone van ontspanningsoefeningen. Moet je maar eens zoeken. De meeste zijn gratis. Twee maal daags is het beste zeggen ze
Ik dronk voorheen bijna 1,5 liter cola per dag. Was soort van verslaafd maar dat heeft natuurlijk mega nadelig effect op angst. Van gezond eten ga je je mentaal ook sterker voelen.
Rust is inderdaad ook heel belangrijk. Tijd maken voor jezelf om iets te doen waar je veel plezier aan beleefd. Daar krijg je dan weer energie uit.
Ik denk dat jij van jezelf heel veel moet. Maak maar eens een lijstje met wat je van jezelf MOET doen en dan ook een lijstje met wat je WIL doen. Dat lijstje met moeten zal veel langer zijn ... Dan ben je waarschijnlijk ook nog een type die geen "nee" kan zeggen en iedereen goed wil doen. Je studie moet ook nog top gaan, sociale leven, etc etc. Dan gaat je lichaam op een gegeven moment protesteren....
Mss generaliseer ik te veel. Maar mensen met angst hebben toch vaak de perfectionistische karakter eigenschappen.
Ik dronk voorheen bijna 1,5 liter cola per dag. Was soort van verslaafd maar dat heeft natuurlijk mega nadelig effect op angst. Van gezond eten ga je je mentaal ook sterker voelen.
Rust is inderdaad ook heel belangrijk. Tijd maken voor jezelf om iets te doen waar je veel plezier aan beleefd. Daar krijg je dan weer energie uit.
Ik denk dat jij van jezelf heel veel moet. Maak maar eens een lijstje met wat je van jezelf MOET doen en dan ook een lijstje met wat je WIL doen. Dat lijstje met moeten zal veel langer zijn ... Dan ben je waarschijnlijk ook nog een type die geen "nee" kan zeggen en iedereen goed wil doen. Je studie moet ook nog top gaan, sociale leven, etc etc. Dan gaat je lichaam op een gegeven moment protesteren....
Mss generaliseer ik te veel. Maar mensen met angst hebben toch vaak de perfectionistische karakter eigenschappen.
maandag 17 september 2012 om 13:56
quote:rionyriony schreef op 17 september 2012 @ 13:50:
op het moment dat je angsten en vluchtgevoelens de prioriteit gaat geven in je denkwereld dan ben je onrealistisch bezig. Het brengt ook nooit een oplossing, het zwarte gat wordt alleen maar dieper omdat je op het verkeerde focust. En je krijgt waar je je op focust.
Als ik weg ga uit de situatie voel ik me eerst opgelucht maar daarna meteen een loser dat ik niet gewoon kan blijven zonder zo in paniek te raken. Als ik het heb volgehouden ben ik ook heel blij en voel ik me een paar tellen onoverwinnelijk
Maar soms kan ik niet meer realistisch denken en neemt de angst het helaas over.
op het moment dat je angsten en vluchtgevoelens de prioriteit gaat geven in je denkwereld dan ben je onrealistisch bezig. Het brengt ook nooit een oplossing, het zwarte gat wordt alleen maar dieper omdat je op het verkeerde focust. En je krijgt waar je je op focust.
Als ik weg ga uit de situatie voel ik me eerst opgelucht maar daarna meteen een loser dat ik niet gewoon kan blijven zonder zo in paniek te raken. Als ik het heb volgehouden ben ik ook heel blij en voel ik me een paar tellen onoverwinnelijk
Maar soms kan ik niet meer realistisch denken en neemt de angst het helaas over.
maandag 17 september 2012 om 14:04
quote:zimaja schreef op 17 september 2012 @ 13:55:
Aardbeilimonade, ik heb wat handige Apps op mijn iPhone van ontspanningsoefeningen. Moet je maar eens zoeken. De meeste zijn gratis. Twee maal daags is het beste zeggen ze
Ik dronk voorheen bijna 1,5 liter cola per dag. Was soort van verslaafd maar dat heeft natuurlijk mega nadelig effect op angst. Van gezond eten ga je je mentaal ook sterker voelen.
Rust is inderdaad ook heel belangrijk. Tijd maken voor jezelf om iets te doen waar je veel plezier aan beleefd. Daar krijg je dan weer energie uit.
Ik denk dat jij van jezelf heel veel moet. Maak maar eens een lijstje met wat je van jezelf MOET doen en dan ook een lijstje met wat je WIL doen. Dat lijstje met moeten zal veel langer zijn ... Dan ben je waarschijnlijk ook nog een type die geen "nee" kan zeggen en iedereen goed wil doen. Je studie moet ook nog top gaan, sociale leven, etc etc. Dan gaat je lichaam op een gegeven moment protesteren....
Mss generaliseer ik te veel. Maar mensen met angst hebben toch vaak de perfectionistische karakter eigenschappen.
Wat een goed idee van die apps! Ik ga zo meteen even zoeken en uitproberen Doe jij het zelf tweemaal daags? 's Ochtends en 's avonds of zo?
Mijn moeder begon ook over gezond eten. Zou er dan toch een kern van waarheid inzitten?
Ik heb nog niet daadwerkelijk lijstjes gemaakt (ook een goed idee) maar als ik zo alleen al een paar dingen bedenk dan is mijn moet-lijstje inderdaad heel lang. En je had geen betere beschrijving van mij kunnen geven! ("Dan ben je waarschijnlijk ook nog een type die geen "nee" kan zeggen en iedereen goed wil doen. Je studie moet ook nog top gaan, sociale leven, etc etc. Dan gaat je lichaam op een gegeven moment protesteren....")
Ik had het er laatst over met mijn huisgenoot (moest slechte eigenschappen kunnen opnoemen bij de sollicitatie) en die vond mij inderdaad perfectionistisch. Ik wil alles goed doen en overal en altijd in de smaak vallen. Om moe van te worden.
Aardbeilimonade, ik heb wat handige Apps op mijn iPhone van ontspanningsoefeningen. Moet je maar eens zoeken. De meeste zijn gratis. Twee maal daags is het beste zeggen ze
Ik dronk voorheen bijna 1,5 liter cola per dag. Was soort van verslaafd maar dat heeft natuurlijk mega nadelig effect op angst. Van gezond eten ga je je mentaal ook sterker voelen.
Rust is inderdaad ook heel belangrijk. Tijd maken voor jezelf om iets te doen waar je veel plezier aan beleefd. Daar krijg je dan weer energie uit.
Ik denk dat jij van jezelf heel veel moet. Maak maar eens een lijstje met wat je van jezelf MOET doen en dan ook een lijstje met wat je WIL doen. Dat lijstje met moeten zal veel langer zijn ... Dan ben je waarschijnlijk ook nog een type die geen "nee" kan zeggen en iedereen goed wil doen. Je studie moet ook nog top gaan, sociale leven, etc etc. Dan gaat je lichaam op een gegeven moment protesteren....
Mss generaliseer ik te veel. Maar mensen met angst hebben toch vaak de perfectionistische karakter eigenschappen.
Wat een goed idee van die apps! Ik ga zo meteen even zoeken en uitproberen Doe jij het zelf tweemaal daags? 's Ochtends en 's avonds of zo?
Mijn moeder begon ook over gezond eten. Zou er dan toch een kern van waarheid inzitten?
Ik heb nog niet daadwerkelijk lijstjes gemaakt (ook een goed idee) maar als ik zo alleen al een paar dingen bedenk dan is mijn moet-lijstje inderdaad heel lang. En je had geen betere beschrijving van mij kunnen geven! ("Dan ben je waarschijnlijk ook nog een type die geen "nee" kan zeggen en iedereen goed wil doen. Je studie moet ook nog top gaan, sociale leven, etc etc. Dan gaat je lichaam op een gegeven moment protesteren....")
Ik had het er laatst over met mijn huisgenoot (moest slechte eigenschappen kunnen opnoemen bij de sollicitatie) en die vond mij inderdaad perfectionistisch. Ik wil alles goed doen en overal en altijd in de smaak vallen. Om moe van te worden.
maandag 17 september 2012 om 14:19
korte reactie want heb niet alles gelezen.
klinkt typisch als PDS(prikkelbare darmsyndroom) heb ik ook gehad en ik kwam ook bijna in een isolement omdat ik niet emer ergens heen durfde (want tja strx heb je in ene diarree....doordat continue te denken kreeg ik natuurlijk diarree)
ik heb hypnotherapie gericht op pds gevolgd. zeer leerzaam omdat je erop een bepaalde manier mee durft om te gaan.
dus mijn tip, volg deze therapie en vele angsten zullen verwijnen
klinkt typisch als PDS(prikkelbare darmsyndroom) heb ik ook gehad en ik kwam ook bijna in een isolement omdat ik niet emer ergens heen durfde (want tja strx heb je in ene diarree....doordat continue te denken kreeg ik natuurlijk diarree)
ik heb hypnotherapie gericht op pds gevolgd. zeer leerzaam omdat je erop een bepaalde manier mee durft om te gaan.
dus mijn tip, volg deze therapie en vele angsten zullen verwijnen
maandag 17 september 2012 om 14:22
Ik denk dat je al goed op weg bent. Gezond eten en drinken, genoeg beweging en begeleiding zoeken is alles wat je nu kunt doen, en daar ben je al mee bezig dus daar kun je al trots op zijn! Niet te hard oordelen over jezelf. Behandel jezelf als je liefste vriendin.
Dikke knuffel voor jou!
Dikke knuffel voor jou!
Tuut tuut tuut
maandag 17 september 2012 om 14:30
Ik ben zelf ook zo haha!
Heeft mij jaren gekost om in te zien dat die perfectionistische manier van leven niet vol te houden is. Ik leefde op een gegeven moment alleen nog voor de buitenwereld. Ik zet mijzelf nu op de eerste plaats en de rest op twee.
Ik doe de ontspanning liefst twee keer per dag maar altijd voor het slapen gaan. Ik sport drie keer in de week.
Ik probeer m'n dag positief te beginnen. Leg de lat lager en op sommige dagen ook helemaal geen lat of verwachtingen. Dan zie ik wel hoe het loopt.
Nog een tip, wat bij mij heel erg heeft geholpen in de paniek, in de auto of zo, dat was dat ik lief tegen mijzelf ging praten. Zoals je tegen een vriendin zou praten. Voorheen zat ik van: oh daar heb je die angst weer wat ben je toch ook een sukkel, de hele wereld kan dit en jij niet, wat een looser zeg! En nu doe ik: oh daar is die angst weer, ik vind dit nu eenmaal eng, dat accepteer ik gewoon en de angst mag er even zijn. Het gaat zo weer weg en je hoeft niet bang te zijn, het is maar vals alarm in je lichaam. En dan achteraf gewoon trots op jezelf zijn dat je het hebt gedaan ook al is het zoiets stoms als door een tunnel heen gaan
Als je je over een tijdje weer beter voelt dan zal je ook denken van, waar ging dat over? Dan kan je je al niet meer voorstellen dat je bang was. Nu zit je er helaas nog even midden in....
Komt goed!!!!
Heeft mij jaren gekost om in te zien dat die perfectionistische manier van leven niet vol te houden is. Ik leefde op een gegeven moment alleen nog voor de buitenwereld. Ik zet mijzelf nu op de eerste plaats en de rest op twee.
Ik doe de ontspanning liefst twee keer per dag maar altijd voor het slapen gaan. Ik sport drie keer in de week.
Ik probeer m'n dag positief te beginnen. Leg de lat lager en op sommige dagen ook helemaal geen lat of verwachtingen. Dan zie ik wel hoe het loopt.
Nog een tip, wat bij mij heel erg heeft geholpen in de paniek, in de auto of zo, dat was dat ik lief tegen mijzelf ging praten. Zoals je tegen een vriendin zou praten. Voorheen zat ik van: oh daar heb je die angst weer wat ben je toch ook een sukkel, de hele wereld kan dit en jij niet, wat een looser zeg! En nu doe ik: oh daar is die angst weer, ik vind dit nu eenmaal eng, dat accepteer ik gewoon en de angst mag er even zijn. Het gaat zo weer weg en je hoeft niet bang te zijn, het is maar vals alarm in je lichaam. En dan achteraf gewoon trots op jezelf zijn dat je het hebt gedaan ook al is het zoiets stoms als door een tunnel heen gaan
Als je je over een tijdje weer beter voelt dan zal je ook denken van, waar ging dat over? Dan kan je je al niet meer voorstellen dat je bang was. Nu zit je er helaas nog even midden in....
Komt goed!!!!
maandag 17 september 2012 om 14:33
maandag 17 september 2012 om 15:52
Mijn ademshalingoefeningtip is dat je als je echte paniek voelt opkomen is 2 tellen in ademen en 5 tellen uitademen.
Of trappen op en rennen helpt echt!!
Mijn angst is echt de angst voor de paniek dat ik helemaal gek word, controleverlies en dan krijg ik ook nog van die heerlijke dwanggedachten bij ,
overigens die darmklachten herken ik ook dat is echt van de stress
Of trappen op en rennen helpt echt!!
Mijn angst is echt de angst voor de paniek dat ik helemaal gek word, controleverlies en dan krijg ik ook nog van die heerlijke dwanggedachten bij ,
overigens die darmklachten herken ik ook dat is echt van de stress
maandag 17 september 2012 om 16:13
quote:nurse83 schreef op 17 september 2012 @ 14:19:
korte reactie want heb niet alles gelezen.
klinkt typisch als PDS(prikkelbare darmsyndroom) heb ik ook gehad en ik kwam ook bijna in een isolement omdat ik niet emer ergens heen durfde (want tja strx heb je in ene diarree....doordat continue te denken kreeg ik natuurlijk diarree)
ik heb hypnotherapie gericht op pds gevolgd. zeer leerzaam omdat je erop een bepaalde manier mee durft om te gaan.
dus mijn tip, volg deze therapie en vele angsten zullen verwijnen
Precies deze gedachte heb ik! En daardoor juist diarree inderdaad.
Over 2 dagen ga ik een afspraak maken bij de psycholoog (moet nog wachten op documenten) en dan zal ik ook hypnotherapie aandragen.
korte reactie want heb niet alles gelezen.
klinkt typisch als PDS(prikkelbare darmsyndroom) heb ik ook gehad en ik kwam ook bijna in een isolement omdat ik niet emer ergens heen durfde (want tja strx heb je in ene diarree....doordat continue te denken kreeg ik natuurlijk diarree)
ik heb hypnotherapie gericht op pds gevolgd. zeer leerzaam omdat je erop een bepaalde manier mee durft om te gaan.
dus mijn tip, volg deze therapie en vele angsten zullen verwijnen
Precies deze gedachte heb ik! En daardoor juist diarree inderdaad.
Over 2 dagen ga ik een afspraak maken bij de psycholoog (moet nog wachten op documenten) en dan zal ik ook hypnotherapie aandragen.
maandag 17 september 2012 om 16:38
Paulala, bedankt voor je bericht en je knuffel
Zimaja, toevallig zei een vriendin van mijn moeder laatst nog dat ik voor de buitenwereld leef. En daar heeft ze inderdaad gelijk in. Ik hoop dat ik kan leren om mijzelf op de eerste plek te zetten.
Voor het slapengaan lijkt mij inderdaad fijn, dat ga ik proberen. En de lat lager leggen ga ik ook proberen.
En bedankt voor je tip! Dit ga ik zeker ook proberen.
Prinses, bedankt voor je ademhalingstip.
Bij mij zijn die darmklachten ook een vicieuze cirkel. Ik heb last van mijn darmen omdat ik last heb van stress, en dan heb ik weer stress omdat ik last heb van mijn darmen.
Zimaja, toevallig zei een vriendin van mijn moeder laatst nog dat ik voor de buitenwereld leef. En daar heeft ze inderdaad gelijk in. Ik hoop dat ik kan leren om mijzelf op de eerste plek te zetten.
Voor het slapengaan lijkt mij inderdaad fijn, dat ga ik proberen. En de lat lager leggen ga ik ook proberen.
En bedankt voor je tip! Dit ga ik zeker ook proberen.
Prinses, bedankt voor je ademhalingstip.
Bij mij zijn die darmklachten ook een vicieuze cirkel. Ik heb last van mijn darmen omdat ik last heb van stress, en dan heb ik weer stress omdat ik last heb van mijn darmen.
