Relaties
alle pijlers
Wat moet ik doen?
dinsdag 18 september 2012 om 01:36
Hoi,
Ik lees al een tijd de berichten over relaties en zie vaak dingen voorbij komen die heel herkenbaar zijn.
Ik heb al 2,5 jaar een relatie en ik als ik eerlijk ben, ben ik niet gelukkig meer.
Mijn vriend is al een aantal jaren opzoek naar een leuke baan. Hij heeft een baan maar heeft het daar niet naar zijn zin (ook verdient hij heel weinig). Hij heeft tot nu toe 1 baan gehad waar hij het wel naar zijn zin had.
Na een aantal jaren gewerkt te hebben wilde ik toch een beter diploma halen. Nu zit ik op school en heb vrijwel geen inkomen (vaak word ik als 'te oud' gezien voor een bijbaantje, wanneer ik solliciteer). Toen ik aan mijn opleiding begon hadden we meer te besteden.
Nu hebben we veel minder te besteden maar ik klaag niet. Mijn vriend wel. Hoe langer ik hem ken hoe negatiever hij wordt. We hebben vaak ruzie en als hij een tegenslag krijgt gaat hij met spullen gooien. Ik begrijp het wel na zo lang solliciteren..
Nu kwam hij vandaag na een afwijzing thuis en begon te gooien met spullen en dit duurde de halve avond.. Ook dreigde hij met zelfmoord. Vervolgens ging hij weg en ik maakte mij natuurlijk zorgen. Toen hij thuis kwam begreep hij niet waar ik mij zo druk over maakte want hij ging alleen even naar buiten. Ook zei hij: 'Maar ik maak toch geen ruzie met je?' Net alsof dat veel erger is..
Vorige week hadden we ook ruzie en alles dat ik zei was onzin en ik hoorde ook vaak 'ja maar jij'. Dat zegt hij altijd als ik zeg dat ik zijn gedrag niet fijn vind. Ik gooide met een kopje (naar de grond) om tot hem door te dringen. Toen ik zelf (heel dom) in het glas ging staan, stroomde het bloed. Het enige dat hij toen deed was tegen mij schreeuwen dat ik het moest opruimen en hij zei dat het zonde was van het kopje omdat we weinig geld hebben.. Ik lag op de grond de scherven op te ruimen en hij bleef maar schreeuwen..
Vaak doet hij dingen en houd hij geen rekening met mij. Wanneer ik hier iets over zeg dan zegt hij: 'Ja maar jij...' en 'Gister was jij sjaggerijnig hoor.'
Ik probeer steeds te zeggen dat ik zijn gedrag niet normaal vind en dat ik teveel rekening met zijn 'buien' moet houden. Maar vaak word het dan alleen erger. Alles wat ik zeg is niet waar en maar onzin..
Ik weet niet meer wat ik moet doen. Het is duidelijk dat ik zo niet gelukkig word.. Soms twijfel ik aan mezelf.. Ik twijfel om weg te gaan maar ik hou van hem.. Wat is jullie mening hierover?
Ik lees al een tijd de berichten over relaties en zie vaak dingen voorbij komen die heel herkenbaar zijn.
Ik heb al 2,5 jaar een relatie en ik als ik eerlijk ben, ben ik niet gelukkig meer.
Mijn vriend is al een aantal jaren opzoek naar een leuke baan. Hij heeft een baan maar heeft het daar niet naar zijn zin (ook verdient hij heel weinig). Hij heeft tot nu toe 1 baan gehad waar hij het wel naar zijn zin had.
Na een aantal jaren gewerkt te hebben wilde ik toch een beter diploma halen. Nu zit ik op school en heb vrijwel geen inkomen (vaak word ik als 'te oud' gezien voor een bijbaantje, wanneer ik solliciteer). Toen ik aan mijn opleiding begon hadden we meer te besteden.
Nu hebben we veel minder te besteden maar ik klaag niet. Mijn vriend wel. Hoe langer ik hem ken hoe negatiever hij wordt. We hebben vaak ruzie en als hij een tegenslag krijgt gaat hij met spullen gooien. Ik begrijp het wel na zo lang solliciteren..
Nu kwam hij vandaag na een afwijzing thuis en begon te gooien met spullen en dit duurde de halve avond.. Ook dreigde hij met zelfmoord. Vervolgens ging hij weg en ik maakte mij natuurlijk zorgen. Toen hij thuis kwam begreep hij niet waar ik mij zo druk over maakte want hij ging alleen even naar buiten. Ook zei hij: 'Maar ik maak toch geen ruzie met je?' Net alsof dat veel erger is..
Vorige week hadden we ook ruzie en alles dat ik zei was onzin en ik hoorde ook vaak 'ja maar jij'. Dat zegt hij altijd als ik zeg dat ik zijn gedrag niet fijn vind. Ik gooide met een kopje (naar de grond) om tot hem door te dringen. Toen ik zelf (heel dom) in het glas ging staan, stroomde het bloed. Het enige dat hij toen deed was tegen mij schreeuwen dat ik het moest opruimen en hij zei dat het zonde was van het kopje omdat we weinig geld hebben.. Ik lag op de grond de scherven op te ruimen en hij bleef maar schreeuwen..
Vaak doet hij dingen en houd hij geen rekening met mij. Wanneer ik hier iets over zeg dan zegt hij: 'Ja maar jij...' en 'Gister was jij sjaggerijnig hoor.'
Ik probeer steeds te zeggen dat ik zijn gedrag niet normaal vind en dat ik teveel rekening met zijn 'buien' moet houden. Maar vaak word het dan alleen erger. Alles wat ik zeg is niet waar en maar onzin..
Ik weet niet meer wat ik moet doen. Het is duidelijk dat ik zo niet gelukkig word.. Soms twijfel ik aan mezelf.. Ik twijfel om weg te gaan maar ik hou van hem.. Wat is jullie mening hierover?
dinsdag 18 september 2012 om 01:53
Als jullie echt van elkaar houden zouden jullie beter kunnen ophouden met deze onzin en eens moeten gaan zitten met pen en papier en kijken naar jullie opties aangezien jullie al genoeg (financiele) problemen hebben. Ik snap heus wel dat dergelijke situaties erg frustrerend kunnen zijn en dat je het dan op elkaar afreageert, maar alles heeft zo zijn grenzen. Het is niet oke dat het zo ver gaat en dat het ten koste gaat van jou. Liefde is natuurlijk niet altijd rozenkleur en manenschijn, maar er moet wel moeite gedaan worden om alles op te lossen, niks lost zichzelf op.
Dat hij loopt te schreeuwen en dat er met spullen wordt gegooid is niet hoe het hoort. En al helemaal niet dreigen met zelfmoord etc. Ik snap wel dat je er wanhopig van wordt en niet zo goed weet wat je moet doen maar je moet het toch echt met z'n tweeen oplossen. Hij moet begrijpen dat hij rekening met jou moet houden en dat hij zich niet zo kan gedragen tegenover jou. Communicatie moet er zijn, anders heb je niet zoveel.
Dat hij loopt te schreeuwen en dat er met spullen wordt gegooid is niet hoe het hoort. En al helemaal niet dreigen met zelfmoord etc. Ik snap wel dat je er wanhopig van wordt en niet zo goed weet wat je moet doen maar je moet het toch echt met z'n tweeen oplossen. Hij moet begrijpen dat hij rekening met jou moet houden en dat hij zich niet zo kan gedragen tegenover jou. Communicatie moet er zijn, anders heb je niet zoveel.
dinsdag 18 september 2012 om 07:52
Hij gaat door een dal en dat kan best eventjes duren. Heb je de energie om nog een jaar of wat met zijn dal om te gaan? Sluit je af van zijn buien, op een of andere manier. Je mag best zeggen: schat, ga je even afreageren in de slaapkamer, niet in de woonkamer.
Wat geen zin heeft, is zeggen dat hij iets niet mag doen. Waarschijnlijk is dit zijn manier om met zijn negativiteit om te gaan. Als je daar niet bij wilt zijn, kun je het beste zelf weggaan, of zeggen dat hij zich elders afreageert.
Kijk uit dat hij je niet helemaal leeg zuigt met zijn negatieve buien. Het is lastig om het als een proces te zien wanneer je er middenin zit.
Wat geen zin heeft, is zeggen dat hij iets niet mag doen. Waarschijnlijk is dit zijn manier om met zijn negativiteit om te gaan. Als je daar niet bij wilt zijn, kun je het beste zelf weggaan, of zeggen dat hij zich elders afreageert.
Kijk uit dat hij je niet helemaal leeg zuigt met zijn negatieve buien. Het is lastig om het als een proces te zien wanneer je er middenin zit.
dinsdag 18 september 2012 om 08:18
Wow boel negativiteit....
Wordt ook steeds heftiger lijkt wel.
Wel heel goed dat je blijft aangeven dat je het niet normaal vind wat hij doet, maar zou hier niet te ver in gaan...Je hebt een eigen leven, ga samen kijken naar oplossingen, maar als dat niet werkt zou ik me toch losmaken uit deze negatieven spiraal.
Sterkte
Wordt ook steeds heftiger lijkt wel.
Wel heel goed dat je blijft aangeven dat je het niet normaal vind wat hij doet, maar zou hier niet te ver in gaan...Je hebt een eigen leven, ga samen kijken naar oplossingen, maar als dat niet werkt zou ik me toch losmaken uit deze negatieven spiraal.
Sterkte
dinsdag 18 september 2012 om 09:48
@TO, ik ben het met monsterpinguin eens. Je kunt wel nu bij hem weg gaan, maar als het échte liefde is (en hij zijn tengels van jou aflaat) kijk dan of je denkt dat hij door een dal gaat, of dat dit standaard wordt.
Hij klinkt alsof hij tegen een depressie oid aan zit. Dan is hij zichzelf niet. Ik zou mijn vriend niet direct laten vallen. Ook niet binnen een jaar, of 2.
Maar wel met de voorwaarde dat hij hulp krijgt en dat er na een lange periode wél verbetering in zit.
Stel jullie zullen ooit trouwen, en hij gaat weer zo'n periode in. Dan zou je toch ook niet zomaar scheiden?
Anyhow, een moeilijke keuze.
Sterkte!
Hij klinkt alsof hij tegen een depressie oid aan zit. Dan is hij zichzelf niet. Ik zou mijn vriend niet direct laten vallen. Ook niet binnen een jaar, of 2.
Maar wel met de voorwaarde dat hij hulp krijgt en dat er na een lange periode wél verbetering in zit.
Stel jullie zullen ooit trouwen, en hij gaat weer zo'n periode in. Dan zou je toch ook niet zomaar scheiden?
Anyhow, een moeilijke keuze.
Sterkte!
dinsdag 18 september 2012 om 10:06
Solliciteren is een zwaar proces, telkens afwijzingen, steeds weer opnieuw jezelf presenteren, altijd opboksen tegen anderen. Ook ergens werkzaam zijn tegen je zin eist zijn tol. Ik heb exact in dezelfde situatie gezeten en heb dit nooit op anderen afgereageerd. Hij zit inderdaad in een enorm diep dal en ziet waarschijnlijk niet hoe hij verandert in een negatief, zwaarmoedig persoon. Jij bent degene die alles over je heen krijgt en uiteindelijk lijkt al het leuke van de relatie te verdwijnen. Het wordt tijd dat hij zichzelf een schop onder zijn kont geeft, leert omgaan met tegenslagen, de situatie leert accepteren en geen slachtoffer gaat uithangen. Hoe? Stel je grenzen, hou een open gesprek als jullie beiden in een goede bui zijn. Geef aan dat je je ernstig zorgen maakt over hem en over jullie relatie. Bedenk wat JIJ wilt op dit moment. Ik denk dat je vriend iemand nodig heeft om de negatieve cirkel te doorbreken. Een objectief iemand, zodat hij zich niet snel persoonlijk voelt aangevallen. Een coach, psycholoog of loopbaancoach lijkt me heel belangrijk. Ik hoop dat hij ervoor open staat. Ik denk dat als jij het gevoel hebt alles geprobeerd te hebben wel de deur dicht kan doen. Maar ik proef uit je post (denk ik) dat je er nog niet klaar voor bent. Ik zou jezelf op een gegeven moment wel gaan afvragen wat deze relatie je nog oplevert. Downs zijn er altijd, maar er moet wel een haalbare oplossing zijn. Sterkte!
dinsdag 18 september 2012 om 10:19
Ik ben het eens met monsterpinguin.
Maar je vriend gaat wel erg ver in zijn driftaanvallen.
Verder zitten jullie in een negatieve spiraal.
En gezien de slechte economie zullen de banen eerder minder worden dan meer.
Hou wel in de gaten dat zijn buien niet te erg voor je worden. Iemand mag best zijn ongenoegen uiten. Maar er zijn grenzen.
Blijf ook aan jezelf denken.
Maar je vriend gaat wel erg ver in zijn driftaanvallen.
Verder zitten jullie in een negatieve spiraal.
En gezien de slechte economie zullen de banen eerder minder worden dan meer.
Hou wel in de gaten dat zijn buien niet te erg voor je worden. Iemand mag best zijn ongenoegen uiten. Maar er zijn grenzen.
Blijf ook aan jezelf denken.
dinsdag 18 september 2012 om 10:20
Het klint a;sof je vriend psychisch erg in de knoop zit. Op een rustig moment zou ik met hem bespreken dat hij iets eraan moet doen, ermee naar de huisarts is al een begin. Als hij dit niet wil zou ik bij hem weggaan, niet als dreigement, maar omdat deze situatie op de lange termijn onhoudbaar is. Sterkte!
dinsdag 18 september 2012 om 20:35
dinsdag 18 september 2012 om 20:58
Heftig, en ik herken het want ik zat in hetzelfde schuitje als jouw vriend. Wat iemand al schreef, je wordt er moedeloos van, chagrijnig en niks lijkt meer leuk. Je ziet alles negatief in, omdat je niet weet hoe de toekomst eruit ziet. Enige wat ik je kan meegeven, is om toch vol te houden. Mijn ex kon er niet mee omgaan en koos ervoor om het bij een ander te zoeken. Dat is heel erg hefitg als je toch al bijna in een depressie zit vanwege werkloosheid. Probeer het los te zien van jou als persoon, hij zit zichzelf in de weg. Als hij een baan heeft, wordt het vanzelf weer beter!
dinsdag 18 september 2012 om 21:16
Ik vind dat het gedrag van vriend nogal wordt goedgepraat zeg! Solliciteren en stress of niet, schreeuwen, met spullen gooien (en dat een hele tijd lang) en dreigen met zelfmoord is NOOIT goed te praten. Ook in deze situatie niet. Iemand die dat tegen mij doet is per direct exit.
Ik zou zeggen TO, stel je grenzen. En rap.
Ik zou zeggen TO, stel je grenzen. En rap.
Huts!
dinsdag 18 september 2012 om 21:18
Mee eens Bellatrix, natuurlijk gaat dat te ver. Hij kan gewoon niet omgaan met die emoties, dat is duidelijk. Maar de impact van het ;angdurig niet kunnen vinden van een baan is groot. En deze jongen heeft al jaren geen werk meer..dat doet wat met je.
Hele dagen thuiszitten, geen nuttige dagbesteding hebben is funest, voor iedereen. Daar zit de oplossing voor een groot deel, als je het mij vraagt. En leren omgaan met teleurstellingen.
Hele dagen thuiszitten, geen nuttige dagbesteding hebben is funest, voor iedereen. Daar zit de oplossing voor een groot deel, als je het mij vraagt. En leren omgaan met teleurstellingen.
dinsdag 18 september 2012 om 21:26
dinsdag 18 september 2012 om 22:30
Het lijkt erop dat je vriend zijn gedrag niet in de hand heeft. Dit had ik namelijk ook. Zouden het geen woedeaanvallen zijn? Mijn partner wilde ook bij me weg (omdat ik er niet genoeg aan deed). Nu gebruik ik medicatie en het gaat beter. Misschien een idee om dit voor te leggen? Hij heeft hulp nodig!
woensdag 19 september 2012 om 11:15
Hoi,
Sorry voor mijn late reactie. Ik was naar mijn ouders gegaan en daar even een dagje gebleven om zelf ook tot rust te komen..
Hij is naar mijn ouders toegekomen en heeft zijn excuses aangeboden. We hebben erover gesproken en hij heeft een afspraak gemaakt bij een psycholoog.
Iedereen bedankt voor de adviezen. Ik begrijp dat het een proces is en een negatieve spiraal waar we samen uit gaan proberen te komen.
Sorry voor mijn late reactie. Ik was naar mijn ouders gegaan en daar even een dagje gebleven om zelf ook tot rust te komen..
Hij is naar mijn ouders toegekomen en heeft zijn excuses aangeboden. We hebben erover gesproken en hij heeft een afspraak gemaakt bij een psycholoog.
Iedereen bedankt voor de adviezen. Ik begrijp dat het een proces is en een negatieve spiraal waar we samen uit gaan proberen te komen.