Relaties
alle pijlers
Tekortschieten
woensdag 19 september 2012 om 13:43
Ik zit met het volgende en hoop dat jullie misschien advies of ervaring in deze hebben
Ik heb sinds negen maanden een nieuwe relatie met een geweldige man. We wonen inmiddels samen en hij heeft co-ouderschap over zijn zoontje, die dus de helft van de tijd bij ons woont.
Ik ben ontzettend gelukkig met onze relatie; mijn leven is echter wel ontzettend veranderd sindsdien. Ik ben erg gek met zijn zoontje en vind het fijn om ook thuis te zijn als hij er is.
Ik ben van nature een vrij huiselijk type, ik heb veel tijd voor mezelf nodig en deze neem ik dan ook. Tijdens mijn vrijgezelle periode (voorgaande 3,5 jaar) had ik naast deze tijd voor mezelf genoeg tijd over voor sociale contacten met zowel vrienden als familie. Sinds ik in dit 'gezinsleven' zit is mijn tijdsindeling echter veranderd. Naast de tijd die ik thuis doorbreng alleen, met mijn vriend en zijn zoontje en op het werk en bij mijn studie, blijft er efficient simpelweg minder tijd over voor sociale contacten.Op dit moment zie ik vrienden/familie gemiddeld twee keer per week een avond/middag/dag.
Nu krijg ik de laatste weken/maanden vanuit verschillende hoeken (zowel vrienden als familie) te horen dat zij het erg jammer vinden dat ik minder tijd voor ze heb. Ik snap dit, maar als ik 'toegeef' aan alle uitnodigingen ben ik 5 avonden in de week weg, iets wat ik zelf niet fijn vindt en ook niet in relatie tot mijn vriend en zijn zoontje.Ik heb aan iedereen afzonderlijk geprobeerd duidelijk te maken hoe ik worstel met het herindelen van mijn tijd, maar ik krijg hierin weinig wederhoor.
De laatste weken loop ik ontzettend te malen hoe ik dit voor iedereen 'beter' kan maken, maar ik kom er niet uit. Ik heb op dit moment het gevoel geeft dat ik ontzettend tekortschiet naar iedereen toe, waardoor de stress toeneemt en ik steeds minder zin en energie krijg om tijd te besteden aan mijn sociale contacten.
Ik hoop dat iemand een verhelderend licht kan schijnen over het bovenstaande, alvast bedankt!
Ik heb sinds negen maanden een nieuwe relatie met een geweldige man. We wonen inmiddels samen en hij heeft co-ouderschap over zijn zoontje, die dus de helft van de tijd bij ons woont.
Ik ben ontzettend gelukkig met onze relatie; mijn leven is echter wel ontzettend veranderd sindsdien. Ik ben erg gek met zijn zoontje en vind het fijn om ook thuis te zijn als hij er is.
Ik ben van nature een vrij huiselijk type, ik heb veel tijd voor mezelf nodig en deze neem ik dan ook. Tijdens mijn vrijgezelle periode (voorgaande 3,5 jaar) had ik naast deze tijd voor mezelf genoeg tijd over voor sociale contacten met zowel vrienden als familie. Sinds ik in dit 'gezinsleven' zit is mijn tijdsindeling echter veranderd. Naast de tijd die ik thuis doorbreng alleen, met mijn vriend en zijn zoontje en op het werk en bij mijn studie, blijft er efficient simpelweg minder tijd over voor sociale contacten.Op dit moment zie ik vrienden/familie gemiddeld twee keer per week een avond/middag/dag.
Nu krijg ik de laatste weken/maanden vanuit verschillende hoeken (zowel vrienden als familie) te horen dat zij het erg jammer vinden dat ik minder tijd voor ze heb. Ik snap dit, maar als ik 'toegeef' aan alle uitnodigingen ben ik 5 avonden in de week weg, iets wat ik zelf niet fijn vindt en ook niet in relatie tot mijn vriend en zijn zoontje.Ik heb aan iedereen afzonderlijk geprobeerd duidelijk te maken hoe ik worstel met het herindelen van mijn tijd, maar ik krijg hierin weinig wederhoor.
De laatste weken loop ik ontzettend te malen hoe ik dit voor iedereen 'beter' kan maken, maar ik kom er niet uit. Ik heb op dit moment het gevoel geeft dat ik ontzettend tekortschiet naar iedereen toe, waardoor de stress toeneemt en ik steeds minder zin en energie krijg om tijd te besteden aan mijn sociale contacten.
Ik hoop dat iemand een verhelderend licht kan schijnen over het bovenstaande, alvast bedankt!
woensdag 19 september 2012 om 13:47
Je ziet vrienden en familie twee keer per week? Zo vaak zie ik mijn vrienden en familie nog niet eens joh... Gewoon druk...
Je omgeving moet even wennen aan het feit dat je die relatie nu hebt, 3,5 jaar vrijgezel en ineens sinds 9 maanden ben je niet meer zo bereikbaar als eerst.
Geef ze de tijd om eraan te wennen.
Je omgeving moet even wennen aan het feit dat je die relatie nu hebt, 3,5 jaar vrijgezel en ineens sinds 9 maanden ben je niet meer zo bereikbaar als eerst.
Geef ze de tijd om eraan te wennen.
woensdag 19 september 2012 om 13:49
Ik denk dat je het keurig netjes gedaan hebt om iedereen te informeren over de nieuwe, veranderde situatie.
Als sommige mensen daar moeite mee hebben dan is dat jammer. Maar het is jou leven en jou beslissing. Men moet toch kunnen begrijpen dat je ook thuis gezellig met man en kind wil doorbrengen?
Dus maak je er niet druk om. Je hebt iedereen op de hoogte gebracht en jou valt gewoon niets te verwijten.
En ja, dan is er soms iemand teleurgesteld. Je kan het toch nooit iedereen naar de zin maken.
Als sommige mensen daar moeite mee hebben dan is dat jammer. Maar het is jou leven en jou beslissing. Men moet toch kunnen begrijpen dat je ook thuis gezellig met man en kind wil doorbrengen?
Dus maak je er niet druk om. Je hebt iedereen op de hoogte gebracht en jou valt gewoon niets te verwijten.
En ja, dan is er soms iemand teleurgesteld. Je kan het toch nooit iedereen naar de zin maken.
woensdag 19 september 2012 om 13:53
quote:hamertje schreef op 19 september 2012 @ 13:43:
De laatste weken loop ik ontzettend te malen hoe ik dit voor iedereen 'beter' kan maken, maar ik kom er niet uit.
Kan je niet. Deze denkfout is je probleem, niet de hoeveelheid tijd. Zelf vind ik het jammer, maar volslagen logisch dat wanneer vrienden zich gaan settelen, er minder tijd over is.
Het is veel makkelijker om tegen mensen te zeggen "ik wil wel maar ik kan niet" dan "ik wil het niet (zoveel/zo vaak), omdat iets anders belangrijker is geworden". Dat laatste moet je natuurlijk niet zeggen tegen mensen, maar als je in het eerste blijft steken lok je uit dat mensen gaan marchanderen met jou over jouw tijd. Jij hebt andere prioriteiten nu, daar moeten mensen en jijzelf aan wennen.
Niet in discussie gaan, zelf je plan maken, zelf bepalen hoeveel tijd voor zus en hoeveel tijd je voor zo wilt vrijmaken. Dan pas weer mensen gaan contacteren. Men komt er wel overheen, maar eerst je eigen grenzen gaan vaststellen ipv met anderen over de ligging van die grenzen gaan discussiëren.
De laatste weken loop ik ontzettend te malen hoe ik dit voor iedereen 'beter' kan maken, maar ik kom er niet uit.
Kan je niet. Deze denkfout is je probleem, niet de hoeveelheid tijd. Zelf vind ik het jammer, maar volslagen logisch dat wanneer vrienden zich gaan settelen, er minder tijd over is.
Het is veel makkelijker om tegen mensen te zeggen "ik wil wel maar ik kan niet" dan "ik wil het niet (zoveel/zo vaak), omdat iets anders belangrijker is geworden". Dat laatste moet je natuurlijk niet zeggen tegen mensen, maar als je in het eerste blijft steken lok je uit dat mensen gaan marchanderen met jou over jouw tijd. Jij hebt andere prioriteiten nu, daar moeten mensen en jijzelf aan wennen.
Niet in discussie gaan, zelf je plan maken, zelf bepalen hoeveel tijd voor zus en hoeveel tijd je voor zo wilt vrijmaken. Dan pas weer mensen gaan contacteren. Men komt er wel overheen, maar eerst je eigen grenzen gaan vaststellen ipv met anderen over de ligging van die grenzen gaan discussiëren.
woensdag 19 september 2012 om 13:56
Bedankt voor de reacties!
Ik probeer ze alle tijd te geven om eraan te wennen, maar ik vind het wel heel vervelend dat dat gepaard moet gaan met mij het gevoel geven dat ik tekortschiet als vriendin/zus.
Vind het moeilijk om met die teleurstelling van anderen om te gaan, en merk dat ik telkens bezig ben mijzelf te verantwoorden voor mijn keuzes.
@annelaure: ik vind 2 keer per week helemaal prima. Moet er misschien wel even bij vermelden dat ik 2 afzonderlijke vriendengroepen heb en daarnaast twee 'losse' vriendinnen. En dan mijn ouders, zus, broer en inmiddels ook schoonfamilie. Dus in die zin kom ik niet elke week 'toe' aan iedereen zien.
Ik probeer ze alle tijd te geven om eraan te wennen, maar ik vind het wel heel vervelend dat dat gepaard moet gaan met mij het gevoel geven dat ik tekortschiet als vriendin/zus.
Vind het moeilijk om met die teleurstelling van anderen om te gaan, en merk dat ik telkens bezig ben mijzelf te verantwoorden voor mijn keuzes.
@annelaure: ik vind 2 keer per week helemaal prima. Moet er misschien wel even bij vermelden dat ik 2 afzonderlijke vriendengroepen heb en daarnaast twee 'losse' vriendinnen. En dan mijn ouders, zus, broer en inmiddels ook schoonfamilie. Dus in die zin kom ik niet elke week 'toe' aan iedereen zien.
woensdag 19 september 2012 om 13:58
quote:daikan schreef op 19 september 2012 @ 13:53:
[...]
Kan je niet. Deze denkfout is je probleem, niet de hoeveelheid tijd. Zelf vind ik het jammer, maar volslagen logisch dat wanneer vrienden zich gaan settelen, er minder tijd over is.
Het is veel makkelijker om tegen mensen te zeggen "ik wil wel maar ik kan niet" dan "ik wil het niet (zoveel/zo vaak), omdat iets anders belangrijker is geworden". Dat laatste moet je natuurlijk niet zeggen tegen mensen, maar als je in het eerste blijft steken lok je uit dat mensen gaan marchanderen met jou over jouw tijd. Jij hebt andere prioriteiten nu, daar moeten mensen en jijzelf aan wennen.
Niet in discussie gaan, zelf je plan maken, zelf bepalen hoeveel tijd voor zus en hoeveel tijd je voor zo wilt vrijmaken. Dan pas weer mensen gaan contacteren. Men komt er wel overheen, maar eerst je eigen grenzen gaan vaststellen ipv met anderen over de ligging van die grenzen gaan discussiëren.
Daar raak je inderdaad de juiste snaar. Ik verzand nu in discussies waarbij ik moet verantwoorden hoe en waarom mijn prioriteiten verschoven zijn.
Dankjewel.
[...]
Kan je niet. Deze denkfout is je probleem, niet de hoeveelheid tijd. Zelf vind ik het jammer, maar volslagen logisch dat wanneer vrienden zich gaan settelen, er minder tijd over is.
Het is veel makkelijker om tegen mensen te zeggen "ik wil wel maar ik kan niet" dan "ik wil het niet (zoveel/zo vaak), omdat iets anders belangrijker is geworden". Dat laatste moet je natuurlijk niet zeggen tegen mensen, maar als je in het eerste blijft steken lok je uit dat mensen gaan marchanderen met jou over jouw tijd. Jij hebt andere prioriteiten nu, daar moeten mensen en jijzelf aan wennen.
Niet in discussie gaan, zelf je plan maken, zelf bepalen hoeveel tijd voor zus en hoeveel tijd je voor zo wilt vrijmaken. Dan pas weer mensen gaan contacteren. Men komt er wel overheen, maar eerst je eigen grenzen gaan vaststellen ipv met anderen over de ligging van die grenzen gaan discussiëren.
Daar raak je inderdaad de juiste snaar. Ik verzand nu in discussies waarbij ik moet verantwoorden hoe en waarom mijn prioriteiten verschoven zijn.
Dankjewel.
woensdag 19 september 2012 om 13:58
Tja, jeetje, je hebt nu een vriend en een kind.
Dus ook meer tijd nodig voor je eigen leven en de mensen in je directe omgeving, je vriend en kind dus.
Wanneer je een man vindt en daarmee samen een kind krijgt, dan lijkt het vanzelfsprekend en wordt het naar mijn gevoel meer geaccepteerd dat je meer tijd doorbrengt met je eigen gezin, maar nu heb je een vriend met een kind erbij, die dus voor je omgeving uit de lucht komt vallen, gaan ze aan je trekken... 'hallo, wij zijn er ook nog'
Ik vind 2 x inde week al heel wat hoor.
Als ik jou was zou ik doen waar jij je het beste bij voelt.
Wat jou energie op levert. Dan maar wat vaker 'nee ik kan niet' zeggen, en een paar dagen later afspreken.
Jouw leven is nu veranderd. Mensen die echt om je geven begrijpen en accepteren dat echt wel op den duur.
Dus ook meer tijd nodig voor je eigen leven en de mensen in je directe omgeving, je vriend en kind dus.
Wanneer je een man vindt en daarmee samen een kind krijgt, dan lijkt het vanzelfsprekend en wordt het naar mijn gevoel meer geaccepteerd dat je meer tijd doorbrengt met je eigen gezin, maar nu heb je een vriend met een kind erbij, die dus voor je omgeving uit de lucht komt vallen, gaan ze aan je trekken... 'hallo, wij zijn er ook nog'
Ik vind 2 x inde week al heel wat hoor.
Als ik jou was zou ik doen waar jij je het beste bij voelt.
Wat jou energie op levert. Dan maar wat vaker 'nee ik kan niet' zeggen, en een paar dagen later afspreken.
Jouw leven is nu veranderd. Mensen die echt om je geven begrijpen en accepteren dat echt wel op den duur.
Who in the world do I think that I am... I suppose that depends on who I believe
woensdag 19 september 2012 om 13:59
quote:hamertje schreef op 19 september 2012 @ 13:56:
Bedankt voor de reacties!
Ik probeer ze alle tijd te geven om eraan te wennen, maar ik vind het wel heel vervelend dat dat gepaard moet gaan met mij het gevoel geven dat ik tekortschiet als vriendin/zus.
Vind het moeilijk om met die teleurstelling van anderen om te gaan, en merk dat ik telkens bezig ben mijzelf te verantwoorden voor mijn keuzes.
@annelaure: ik vind 2 keer per week helemaal prima. Moet er misschien wel even bij vermelden dat ik 2 afzonderlijke vriendengroepen heb en daarnaast twee 'losse' vriendinnen. En dan mijn ouders, zus, broer en inmiddels ook schoonfamilie. Dus in die zin kom ik niet elke week 'toe' aan iedereen zien.Dat is heel normaal. Volgens mij ziet niemand iedereen iedere week zodra ze aan het 'echte' leven beginnen.
Bedankt voor de reacties!
Ik probeer ze alle tijd te geven om eraan te wennen, maar ik vind het wel heel vervelend dat dat gepaard moet gaan met mij het gevoel geven dat ik tekortschiet als vriendin/zus.
Vind het moeilijk om met die teleurstelling van anderen om te gaan, en merk dat ik telkens bezig ben mijzelf te verantwoorden voor mijn keuzes.
@annelaure: ik vind 2 keer per week helemaal prima. Moet er misschien wel even bij vermelden dat ik 2 afzonderlijke vriendengroepen heb en daarnaast twee 'losse' vriendinnen. En dan mijn ouders, zus, broer en inmiddels ook schoonfamilie. Dus in die zin kom ik niet elke week 'toe' aan iedereen zien.Dat is heel normaal. Volgens mij ziet niemand iedereen iedere week zodra ze aan het 'echte' leven beginnen.
woensdag 19 september 2012 om 14:00
Feest der herkenning hier! Ik heb dan wel geen kind, maar wel een stressvolle, drukke baan waar ik (veel) meer tijd aan kwijt ben dan waar ik voor word betaald, en daarnaast nog een studie.
Sinds ik met de studie ben begonnen (vorig jaar september) heb ik ook minder energie om met mensen af te spreken. Ik heb ook veel tijd voor mezelf nodig. In het begin vond ik het zo vervelend dat mensen me er op aanspraken dat ik me er gestresst over ging voelen. Helpt inderdaad ook niet mee.
Maar inmiddels, een jaar verder dus, heb ik er lak aan. Ik weet zelf namelijk wat het beste voor mij is, en als zij daar niet mee kunnen leven.. Nouja, dan zijn het geen vrienden denk ik maar zo. Iedereen is verschillend en mensen hebben maar te accepteren als ik zeg dat ik geen tijd/energie heb, dat het ook echt zo is. Niemand van mijn vrienden zit in de branche waar ik nu in werk en ze hebben dus ook niet echt vergelijkmateriaal.
En ik vind al dat je het heel knap doet, met 2 avonden per week afspreken! Dat is echt mijn absolute max, meestal zorg ik dat er maar 1 avond echt bezet is met afspraken. De rest van de avonden ga ik of op de bonnefooi toch iets leuks doen, of studeren, of vroeg slapen (of het huishouden, de administratie, boodschappen..)
Sinds ik met de studie ben begonnen (vorig jaar september) heb ik ook minder energie om met mensen af te spreken. Ik heb ook veel tijd voor mezelf nodig. In het begin vond ik het zo vervelend dat mensen me er op aanspraken dat ik me er gestresst over ging voelen. Helpt inderdaad ook niet mee.
Maar inmiddels, een jaar verder dus, heb ik er lak aan. Ik weet zelf namelijk wat het beste voor mij is, en als zij daar niet mee kunnen leven.. Nouja, dan zijn het geen vrienden denk ik maar zo. Iedereen is verschillend en mensen hebben maar te accepteren als ik zeg dat ik geen tijd/energie heb, dat het ook echt zo is. Niemand van mijn vrienden zit in de branche waar ik nu in werk en ze hebben dus ook niet echt vergelijkmateriaal.
En ik vind al dat je het heel knap doet, met 2 avonden per week afspreken! Dat is echt mijn absolute max, meestal zorg ik dat er maar 1 avond echt bezet is met afspraken. De rest van de avonden ga ik of op de bonnefooi toch iets leuks doen, of studeren, of vroeg slapen (of het huishouden, de administratie, boodschappen..)
woensdag 19 september 2012 om 14:06
Ik heb heel veel aan jullie reacties, bedankt daarvoor!
@eiland: ik waak er zeker voor om mijn sociale leven niet te verslonzen, ik hecht er heel veel waarde aan. Dat schuldgevoel geef ik mezelf deels ook, maar dat is meer een versterking van de geluiden uit mijn omgeving.
@Spininhoek: daar heb je inderdaad gelijk in. Vooral mijn vriendinnen (die zelf geen kinderen hebben en dit ook nog lang niet willen) snappen niet dat zijn zoontje ervoor mij bij hoort en ik er net zo betrokken bij ben als zijn eigen vader en moeder. Dat ik hem graag nog op bed wil leggen voor ik 's avonds naar hen toe ga gaat er bijvoorbeeld moeilijk in.
@aspoes: denk dat dat inderdaad heel erg vergelijkbaar is. Fijn dat jij er inmiddels lak aan hebt. Heeft het je bijvoorbeeld ook vriendschappen gekost of heb je een goede balans met hen kunnen vinden?
@eiland: ik waak er zeker voor om mijn sociale leven niet te verslonzen, ik hecht er heel veel waarde aan. Dat schuldgevoel geef ik mezelf deels ook, maar dat is meer een versterking van de geluiden uit mijn omgeving.
@Spininhoek: daar heb je inderdaad gelijk in. Vooral mijn vriendinnen (die zelf geen kinderen hebben en dit ook nog lang niet willen) snappen niet dat zijn zoontje ervoor mij bij hoort en ik er net zo betrokken bij ben als zijn eigen vader en moeder. Dat ik hem graag nog op bed wil leggen voor ik 's avonds naar hen toe ga gaat er bijvoorbeeld moeilijk in.
@aspoes: denk dat dat inderdaad heel erg vergelijkbaar is. Fijn dat jij er inmiddels lak aan hebt. Heeft het je bijvoorbeeld ook vriendschappen gekost of heb je een goede balans met hen kunnen vinden?
woensdag 19 september 2012 om 14:16
Hamertje, voelt je niet schuldig zoals eiland zegt..
Ik ben zelf altijd van "kwaliteit belangrijker dan kwantiteit". Wellicht kun je pijlen bij degene die aangeven je te "weinig" te zien of het komt door hoe de tijd samen wordt doorgebracht of door hoe vaak? Of het is puur een kwestie van wennen aan de nieuwe situatie.
Ik ken jouw persoonlijke situatie natuurlijk niet goed genoeg maar zoals ik het nu lees.. kan ik alleen maar zeggen chapeau hoe jij "alle ballen in de lucht" houdt..
Ik ben zelf altijd van "kwaliteit belangrijker dan kwantiteit". Wellicht kun je pijlen bij degene die aangeven je te "weinig" te zien of het komt door hoe de tijd samen wordt doorgebracht of door hoe vaak? Of het is puur een kwestie van wennen aan de nieuwe situatie.
Ik ken jouw persoonlijke situatie natuurlijk niet goed genoeg maar zoals ik het nu lees.. kan ik alleen maar zeggen chapeau hoe jij "alle ballen in de lucht" houdt..
woensdag 19 september 2012 om 14:22
Maar als ik het goed begrijp heb je 2 vriendengroepen, 2 losse vriendinnen en dan nog je familie. En je hebt 2x per week tijd om met één van deze personen/groepen af te spreken.
Hoe vaak zie je ze dan ongeveer, 1x per maand? Bepaal voor jezelf wie je het belangrijkst vindt om regelmatig te zien en probeer te combineren, bijv meerdere familieleden in 1x.
Ik heb de mazzel dat ik met een aantal vriendinnen 2x per week samen sport dus sowieso veel zie en mijn ouders ga ik 1x per week langs omdat ik dat wil, de rest zie ik denk ik 1x per 3 weken. Als jij het geen probleem vindt, dan is het jammer voor hun maar je hebt gewoon niet meer tijd.
Hoe vaak zie je ze dan ongeveer, 1x per maand? Bepaal voor jezelf wie je het belangrijkst vindt om regelmatig te zien en probeer te combineren, bijv meerdere familieleden in 1x.
Ik heb de mazzel dat ik met een aantal vriendinnen 2x per week samen sport dus sowieso veel zie en mijn ouders ga ik 1x per week langs omdat ik dat wil, de rest zie ik denk ik 1x per 3 weken. Als jij het geen probleem vindt, dan is het jammer voor hun maar je hebt gewoon niet meer tijd.
woensdag 19 september 2012 om 14:28
Ik zie mijn vriendinnen (familie : geen ouders meer en geen broers/zussen) soms niet eens elke week. Ok we sms-en, bellen of facebooken, dus we blijven wel in contact met elkaar.
Ik heb 3 kinderen, en sinds 4 jaar een vriend, dus de meeste tijd is gewoon voor kinderen en vriend. Mijn vriendinnen? Die hebben het zelf net zo druk. Dus er is geen probleem, we plannen vaak even avondje, en dan nog heb ik verschillende vriendinnen, die elkaar niet goed kennen dus niet met elkaar omgaan, dus ik heb zeg maar verschillende vriendinnengroepen, maar ja zoals ik al zei, iedereen heeft het druk, dus er zijn geen verwijten.
Ik denk dat jouw omgeving gewoon moet wennen aan het feit dat de omstandigheden veranderd zijn. Mss hebben jouw vriendinnen nog geen kinderen en/of relatie, want dan krijgen ze het zelf net zo druk. Op een gegeven moment is iedereen heus wel aan de nieuwe situatie gewend.
Ik heb 3 kinderen, en sinds 4 jaar een vriend, dus de meeste tijd is gewoon voor kinderen en vriend. Mijn vriendinnen? Die hebben het zelf net zo druk. Dus er is geen probleem, we plannen vaak even avondje, en dan nog heb ik verschillende vriendinnen, die elkaar niet goed kennen dus niet met elkaar omgaan, dus ik heb zeg maar verschillende vriendinnengroepen, maar ja zoals ik al zei, iedereen heeft het druk, dus er zijn geen verwijten.
Ik denk dat jouw omgeving gewoon moet wennen aan het feit dat de omstandigheden veranderd zijn. Mss hebben jouw vriendinnen nog geen kinderen en/of relatie, want dan krijgen ze het zelf net zo druk. Op een gegeven moment is iedereen heus wel aan de nieuwe situatie gewend.
woensdag 19 september 2012 om 14:31
Dankje Aardbeibloem, ik denk dat voor de meeste mensen de kwaliteit van de vriendschap/band wordt afgelezen aan de kwantiteit van bezoekjes, ik heb namelijk ook wel eens het verwijt gekregen dat ik eerder vertrok van een etentje (10 ipv 11). Dan gaat het volgens mij niet meer om het feit dat je gezellig hebt bijgepraat in de uren daarvoor, maar dat je niet de 'gezette' tijd hebt 'uitgezeten'. Voor mij is een uur koffiedrinken niet (per definitie) minder dan een hele avond tafelen.
@diedietje: dat klopt inderdaad. Ik spreek zoveel mogelijk met volledige groepen af (zo klinkt het wel heel klinisch haha) dus met de vriendengroep tegelijk i.p.v. met drie afzonderlijk koffie te drinken. Zelfde geldt voor mijn familie. De meesten zal ik 2 x per maand zien. Je hebt inderdaad gelijk dat ik daarin prioriteiten moet stellen.
Edit: Ik ben overigens 22, dus ja, al mijn vriendinnen studeren nog, wonen alleen en hebben geen kinderen.
@diedietje: dat klopt inderdaad. Ik spreek zoveel mogelijk met volledige groepen af (zo klinkt het wel heel klinisch haha) dus met de vriendengroep tegelijk i.p.v. met drie afzonderlijk koffie te drinken. Zelfde geldt voor mijn familie. De meesten zal ik 2 x per maand zien. Je hebt inderdaad gelijk dat ik daarin prioriteiten moet stellen.
Edit: Ik ben overigens 22, dus ja, al mijn vriendinnen studeren nog, wonen alleen en hebben geen kinderen.
woensdag 19 september 2012 om 14:31
Tja, ik ben ook meer van de kwaliteit i.p.v. kwantiteit stroming. De meeste vriendinnen wonen ver van mij vandaan, dus sommigen zie ik misschien 2 à 3x per jaar. Maar dan is het wel meteen heel vertrouwd. De vriendinnen in de buurt zie ik vaker, maar zeker niet eens per week.
Freedom is just another word for nothing left to lose - Janis Joplin
woensdag 19 september 2012 om 15:51
Hamertje, Irritant hè die mensen die kijken hoelang je het volgehouden hebt bij een gelegenheid in plaats van blij te zijn dat je er bent!!
Kan het zijn dat je sommige vrienden aan het "ontgroeien" bent omdat zij in een andere levensfase zitten? Klinkt het heel hard als ik zeg dat je misschien kunt filteren wie je meer wilt zien en wie niet.. en dan het verschil maken tussen echt vriendinnen waar je tijd in investeert en kennissen.. Dan iedereen tevreden houden?
Kan het zijn dat je sommige vrienden aan het "ontgroeien" bent omdat zij in een andere levensfase zitten? Klinkt het heel hard als ik zeg dat je misschien kunt filteren wie je meer wilt zien en wie niet.. en dan het verschil maken tussen echt vriendinnen waar je tijd in investeert en kennissen.. Dan iedereen tevreden houden?
woensdag 19 september 2012 om 16:37
Ik zeg het puur omdat ik zoiets soortgelijks hebt meegemaakt. Ik was 19 en was stewardess geworden voor Europese steden.
De ene helft van mijn vriendinnen gingen studeren en de andere helft werkte op regelmatige tijden (9-5 en weekend vrij). Doordat ik meestal minstens 4 dagen weg was en ik 6 weken van te voren vrij moest vragen. Heb ik met veel verdriet "afscheid" moeten nemen van mensen.
Niet zo zeer omdat ik niet met hen meer wilde omgaan maar puur omdat zij geen begrip hadden voor mijn situatie.. Zij begrepen niet dat ik meer moest plannen en dus niet ja kon zeggen tegen elke feestje, lunch afspraak, weekendje weg etc. Ben door iedereen vroeg of laat aangesproken dat ik "meer tijd" vrij moest maken. Kortom eerst kreeg ik commentaar en later werd ik gewoon niet meer gebeld..
Ik bleef erin geloven en wilde met iedereen blijven omgaan maar op een gegeven moment is het over.. nu een paar jaar later en zij weer zelf regelmaat in hun leven hebben en aan een "gezinnetje" beginnen hebben ze wel tijd.. Maar ik ben dan een beetje koppig.. te laat!
Ik heb vrienden die ik elke week zie en sommige alleen per telefoon.. en zolang dat voor beide mensen goed voelt vindt ik het prima.. als iemand maar continue heeft over kwantiteit dan ben ik er snel klaar mee (geloof me tot voor kort gehad).. maar voordat ik deze grens voor mijzelf heb opgesteld is er een hoop aan vooraf gegaan
Doe waar jij je goed bij voelt met respect en eerlijkheid naar anderen.
De ene helft van mijn vriendinnen gingen studeren en de andere helft werkte op regelmatige tijden (9-5 en weekend vrij). Doordat ik meestal minstens 4 dagen weg was en ik 6 weken van te voren vrij moest vragen. Heb ik met veel verdriet "afscheid" moeten nemen van mensen.
Niet zo zeer omdat ik niet met hen meer wilde omgaan maar puur omdat zij geen begrip hadden voor mijn situatie.. Zij begrepen niet dat ik meer moest plannen en dus niet ja kon zeggen tegen elke feestje, lunch afspraak, weekendje weg etc. Ben door iedereen vroeg of laat aangesproken dat ik "meer tijd" vrij moest maken. Kortom eerst kreeg ik commentaar en later werd ik gewoon niet meer gebeld..
Ik bleef erin geloven en wilde met iedereen blijven omgaan maar op een gegeven moment is het over.. nu een paar jaar later en zij weer zelf regelmaat in hun leven hebben en aan een "gezinnetje" beginnen hebben ze wel tijd.. Maar ik ben dan een beetje koppig.. te laat!
Ik heb vrienden die ik elke week zie en sommige alleen per telefoon.. en zolang dat voor beide mensen goed voelt vindt ik het prima.. als iemand maar continue heeft over kwantiteit dan ben ik er snel klaar mee (geloof me tot voor kort gehad).. maar voordat ik deze grens voor mijzelf heb opgesteld is er een hoop aan vooraf gegaan
Doe waar jij je goed bij voelt met respect en eerlijkheid naar anderen.
woensdag 19 september 2012 om 17:14
het is logisch minder tijd voor vrienden en familie te hebben je hebt nu een gezin, dan is je leven nou 1 maal anders..
als je met hem een kind gekregen had hadden ze het ook automatisch geaccepteerd ik snap dan echt niet waarom vrienden en familie vaak dan wel zeuren of kritiek hebben als het een gezin met kind van alleen de partner betreft, is dat minder waard ofzo?.
echt geniet lekker van je gezinnetje, en als je wel tijden zin hebt ga dan wat doen me vrienden of familie, je gezinnetje gaat voor toch..
als je met hem een kind gekregen had hadden ze het ook automatisch geaccepteerd ik snap dan echt niet waarom vrienden en familie vaak dan wel zeuren of kritiek hebben als het een gezin met kind van alleen de partner betreft, is dat minder waard ofzo?.
echt geniet lekker van je gezinnetje, en als je wel tijden zin hebt ga dan wat doen me vrienden of familie, je gezinnetje gaat voor toch..
what doesn't kill you makes you stronger!<3