Relaties
alle pijlers
overblijven
dinsdag 18 september 2012 om 21:09
Hoi allemaal,
Er zijn vast al wel meer topics zoals dit... Maar ik voel me even heel rot.
Ik ben zo bang dat ik nooit iemand zal vinden.
Ik heb een hartstikke leuk leven en alles wat mijn hartje begeert. Een super leuke baan, lieve vrienden en ouders en een leuk huis. Maar ik ben eigenlijk mijn hele leven al single. Op een paar korte relaties na.
Eigenlijk ben ik daar nooit heel bedroefd om geweest. Ik was gewoon de juiste nog niet tegen gekomen dacht ik. Maar na een korte relatie ben ik op de feiten gedrukt dat ik eigenlijk een relatie wel heel erg mis. Ook omdat ik bijna dertig word en iedereen om me heen wel al getrouwd is of kinderen heeft, begin ik het steeds meer te missen.
Ik wil echt heel graag een relatie en later ook kinderen. Ik merk dat ik de laatste tijd echt angstig wordt dat het misschien wel nooit gaat lukken.
Ik heb echt wel genoeg gedaan om een relatie te vinden. Ik heb veel via sites gedate. En onderneem ook heel veel. Heb veel hobby's en ga ook af en toe op reis met een groepsreis. Ik ontmoet ook wel mannen maar er gaat steeds wat mis.
Ik weet het echt niet meer. Vriendinnen geen ook allerlei advies: er niet zo mee bezig zijn, het komt vanzelf goed, je moet zelf actie ondernemen, je moet het eerst zelf leuk hebben met jezelf, je moet minder kritisch zijn... enz... terwijl ik het echt wel leuk heb met mezelf.. en ook hele periodes er veel minder mee bezig ben.. maar ook af en toe de sites weer eens opzoek en volgens mij ook niet te kritisch ben.
Ik krijg gewoon het gevoel dat ik iets gigantisch fout doe, maar ik kom er niet achter wat dat is... En van vriendinnen krijg ik zo uiteenlopende adviezen.
Iemand een goed idee?
Er zijn vast al wel meer topics zoals dit... Maar ik voel me even heel rot.
Ik ben zo bang dat ik nooit iemand zal vinden.
Ik heb een hartstikke leuk leven en alles wat mijn hartje begeert. Een super leuke baan, lieve vrienden en ouders en een leuk huis. Maar ik ben eigenlijk mijn hele leven al single. Op een paar korte relaties na.
Eigenlijk ben ik daar nooit heel bedroefd om geweest. Ik was gewoon de juiste nog niet tegen gekomen dacht ik. Maar na een korte relatie ben ik op de feiten gedrukt dat ik eigenlijk een relatie wel heel erg mis. Ook omdat ik bijna dertig word en iedereen om me heen wel al getrouwd is of kinderen heeft, begin ik het steeds meer te missen.
Ik wil echt heel graag een relatie en later ook kinderen. Ik merk dat ik de laatste tijd echt angstig wordt dat het misschien wel nooit gaat lukken.
Ik heb echt wel genoeg gedaan om een relatie te vinden. Ik heb veel via sites gedate. En onderneem ook heel veel. Heb veel hobby's en ga ook af en toe op reis met een groepsreis. Ik ontmoet ook wel mannen maar er gaat steeds wat mis.
Ik weet het echt niet meer. Vriendinnen geen ook allerlei advies: er niet zo mee bezig zijn, het komt vanzelf goed, je moet zelf actie ondernemen, je moet het eerst zelf leuk hebben met jezelf, je moet minder kritisch zijn... enz... terwijl ik het echt wel leuk heb met mezelf.. en ook hele periodes er veel minder mee bezig ben.. maar ook af en toe de sites weer eens opzoek en volgens mij ook niet te kritisch ben.
Ik krijg gewoon het gevoel dat ik iets gigantisch fout doe, maar ik kom er niet achter wat dat is... En van vriendinnen krijg ik zo uiteenlopende adviezen.
Iemand een goed idee?
.
woensdag 19 september 2012 om 20:37
woensdag 19 september 2012 om 21:03
@bibabloem Heel herkenbaar allemaal hoor! Hier 31, ook huurappartementje, middelmatige baan, leuke vrienden en dito leven. Toch ook wel eens "bang" om over te blijven. Ik heb dus al wel een lange relatie en samenwonen achter de rug maar denk dat dat niet veel uitmaakt voor hoe het soms wel eens kan voelen.
Ook leuke en minder leuke date-ervaringen gehad en soms denk ik dat het ook wel eens je omgeving is die meeleeft maar onbewust ook een soort druk op je legt. Ik heb nu besloten om een tijdje gewoon niks meer erover te vertellen, ik neem dates sowieso bijna nooit mee naar vrienden oid. Gewoon lekker voor mezelf af en toe een date en wel zien waar het schip strandt of aanmeert. Komt vanzelf goed!
En nog even over eisen stellen: natuurlijk moet je realistisch zijn maar je hoeft ook niet alles met de mantel der liefde te gaan bedekken natuurlijk. Ik bekijk het meer zo dat als iemand een (flink) rugzakje heeft dat het belangrijkste is hoe die persoon daarmee is omgegaan/omgaat. Dan kijk ik er verder echt wel doorheen.
Ook leuke en minder leuke date-ervaringen gehad en soms denk ik dat het ook wel eens je omgeving is die meeleeft maar onbewust ook een soort druk op je legt. Ik heb nu besloten om een tijdje gewoon niks meer erover te vertellen, ik neem dates sowieso bijna nooit mee naar vrienden oid. Gewoon lekker voor mezelf af en toe een date en wel zien waar het schip strandt of aanmeert. Komt vanzelf goed!
En nog even over eisen stellen: natuurlijk moet je realistisch zijn maar je hoeft ook niet alles met de mantel der liefde te gaan bedekken natuurlijk. Ik bekijk het meer zo dat als iemand een (flink) rugzakje heeft dat het belangrijkste is hoe die persoon daarmee is omgegaan/omgaat. Dan kijk ik er verder echt wel doorheen.
donderdag 20 september 2012 om 22:53
Ja zo zie ik dat ook. Niet alles hoef je met de mantel der liefde te bedekken omdat je anders te kritisch zou zijn.
Ik probeer heel goed bij mijn eigen gevoel te blijven en me niet af te laat leiden door bijzaken. Iemand kan namelijk op papier een perfecte match zijn en je hele omgeving is vol lof over hem maar je voelt het helemaal niet. Dan krijg je te horen dat je te kritisch bent en dat het toch echt een leuke jongen is. En of die gevoelens misschien niet kunnen groeien...
Vroeger ging ik dan heel erg twijfelen en ging er dan toch maar mee door...Terwijl dat dus echt niet werkt!
En andersom ook!
Dat je bij iemand vlinders kreeg maar die misschien dingen had die je in eerste instantie niet bij je leken te passen. Dat iedereen om me heen zei... hem??? maar... hij.... en zou je dat nou wel doen?
Dat zijn allemaal meningen die ik me erg aantrok. Nu luister ik naar mijn eigen gevoel en op basis daarvan maak ik keuzes.
Ik probeer heel goed bij mijn eigen gevoel te blijven en me niet af te laat leiden door bijzaken. Iemand kan namelijk op papier een perfecte match zijn en je hele omgeving is vol lof over hem maar je voelt het helemaal niet. Dan krijg je te horen dat je te kritisch bent en dat het toch echt een leuke jongen is. En of die gevoelens misschien niet kunnen groeien...
Vroeger ging ik dan heel erg twijfelen en ging er dan toch maar mee door...Terwijl dat dus echt niet werkt!
En andersom ook!
Dat je bij iemand vlinders kreeg maar die misschien dingen had die je in eerste instantie niet bij je leken te passen. Dat iedereen om me heen zei... hem??? maar... hij.... en zou je dat nou wel doen?
Dat zijn allemaal meningen die ik me erg aantrok. Nu luister ik naar mijn eigen gevoel en op basis daarvan maak ik keuzes.