Psyche
alle pijlers
Hoe lang duurt dit nog..
donderdag 20 september 2012 om 03:29
Hallo allemaal,
Al lange tijd lees ik mee op het forum. Denk dat het nu tijd wordt om mijn eigen probleem hier neer te zetten. Ik loop er al zo lang mee rond en misschien hebben mensen tips die me helpen.
8 maanden geleden is mijn relatie na 8 jaar uitgegaan. Samen hebben we deze beslissing gemaakt omdat we al op een jonge leeftijd samen waren en beide twijfels hadden. We vonden dat we eerst meer moesten meemaken en meer gezien moesten hebben voordat we de relatie voort konden zetten. We waren elkaars eerSte vriendje vriendinnetje. Stonden beide achter deze beslissing.
Ik kreeg 4 weken na de verbroken relatie een tijdelijke baan in het buitenland aangeboden. DeZe kans kans heb ik met beide handen aangegrepen en ben gegaan. Dacht toen als ik in een ander land zit dan gaat het liefdesverdriet sneller voorbij. Helaas is dit niet het geval geweest! Nu 8 maanden later heb ik het er nog steeds erg moeilijk mee. Hij domineert nog steeds mijn leven(in mijn hoofd). Ik droom over hem, ga met hem slapen, word met hem wakker. Had gedacht dat ik er na zo'n tijd wel overheen zou zijn. Heb op dit moment geen contact met hem.
In mijn hoofd heb ik hem geperfectioneerd, denk alleen maar aan de goeie tijden en zijn goeie eigenschappen. Ik kan geen andere man in mijn leven toelaten. Ben er nog veelste veel mee bezig. Ik wil er vanaf zijn! Genieten, door gaan met mijn leven. Gewoon Geen lieddesverdriet meet hebben!!!
Wie herkent dit? Kan me vertellen Hoe lang het verdriet nog duurt..
Tips??
Alvast bedankt!
Al lange tijd lees ik mee op het forum. Denk dat het nu tijd wordt om mijn eigen probleem hier neer te zetten. Ik loop er al zo lang mee rond en misschien hebben mensen tips die me helpen.
8 maanden geleden is mijn relatie na 8 jaar uitgegaan. Samen hebben we deze beslissing gemaakt omdat we al op een jonge leeftijd samen waren en beide twijfels hadden. We vonden dat we eerst meer moesten meemaken en meer gezien moesten hebben voordat we de relatie voort konden zetten. We waren elkaars eerSte vriendje vriendinnetje. Stonden beide achter deze beslissing.
Ik kreeg 4 weken na de verbroken relatie een tijdelijke baan in het buitenland aangeboden. DeZe kans kans heb ik met beide handen aangegrepen en ben gegaan. Dacht toen als ik in een ander land zit dan gaat het liefdesverdriet sneller voorbij. Helaas is dit niet het geval geweest! Nu 8 maanden later heb ik het er nog steeds erg moeilijk mee. Hij domineert nog steeds mijn leven(in mijn hoofd). Ik droom over hem, ga met hem slapen, word met hem wakker. Had gedacht dat ik er na zo'n tijd wel overheen zou zijn. Heb op dit moment geen contact met hem.
In mijn hoofd heb ik hem geperfectioneerd, denk alleen maar aan de goeie tijden en zijn goeie eigenschappen. Ik kan geen andere man in mijn leven toelaten. Ben er nog veelste veel mee bezig. Ik wil er vanaf zijn! Genieten, door gaan met mijn leven. Gewoon Geen lieddesverdriet meet hebben!!!
Wie herkent dit? Kan me vertellen Hoe lang het verdriet nog duurt..
Tips??
Alvast bedankt!
donderdag 20 september 2012 om 04:42
Was hij je eerste vriend en zijn jullie samen groot geworden zeg maar?
Zou het kunnen dat je heimwee naar huis combineert met verlangen naar hem? Alleen in een ander land zijn, zonder familie en vrienden is op zich al zwaar. Een verbroken relatie erbij is extra heftig.
Als je jong een relatie krijgt en dan acht jaar samen bent dan gaat het om een substantieel deel van je leven dat je samen bent geweest. Het is dan logisch dat je iemand mist die er zo lang was. In combinatie met het wonen en werken in net buitenland kan ik me voorstellen dat het eenzaam is en je verdriet versterkt.
Heb je nog contact met hem?
Zou het kunnen dat je heimwee naar huis combineert met verlangen naar hem? Alleen in een ander land zijn, zonder familie en vrienden is op zich al zwaar. Een verbroken relatie erbij is extra heftig.
Als je jong een relatie krijgt en dan acht jaar samen bent dan gaat het om een substantieel deel van je leven dat je samen bent geweest. Het is dan logisch dat je iemand mist die er zo lang was. In combinatie met het wonen en werken in net buitenland kan ik me voorstellen dat het eenzaam is en je verdriet versterkt.
Heb je nog contact met hem?
donderdag 20 september 2012 om 05:09
Ja eerste vriendje en samen groot geworden inderdaad. Hebben op dit moment geen contact, vind ik zelf ook juist fijn nou. Heb eigenlijk niet veel heimwee, geniet er juist van om nieuwe mensen te ontmoeten en in een nieuwe omgeving te zijn. Het lijkt me eigenlijk nog moeilijker als ik nog in nl zou zijn en hem steeds zou kunnen tegenkomen. Alleen jammer dat het liefdesverdriet en gemis nog zo'n groot deel van mijn leven is en ik het er allemaal nog zo moeilijk mee heb..
donderdag 20 september 2012 om 06:17
Misschien geen heimwee, maar met nieuwe mensen heb je nog niet zo'n connectie als met mensen die je al lang kent, dus misschien mis je de verbondenheid met iemand wel heel erg, waardoor je heel erg aan je ex gaat denken.
Dat heb ik tenminste nu wel (ben ook al een tijd in het buitenland)...
Misschien tijd om eens te gaan daten met een leuke buitenlandse man...
Dat heb ik tenminste nu wel (ben ook al een tijd in het buitenland)...
Misschien tijd om eens te gaan daten met een leuke buitenlandse man...
donderdag 20 september 2012 om 07:55
Wat Eleonora zegt. Ik ben ervaringsdeskundige en mijn ervaring is dat je nieuwe herinneringen op moet bouwen/meemaken. Dus waarschijnlijk zal de eerste verjaardag waar je alleen heen gaat, de eerste keer zomervakantie alleen, de eerste keer kerst alleen, allemaal wat moeizaam gaan. (alhoewel ik de eerste keer kerst en oud en nieuw een verademing vond, eindelijk doen wat ik zelf wou). Na een tijdje denk je, dat heb ik maar mooi allemaal gefixed in m'n eentje en ik heb het nog naar mijn zin gehad ook!
donderdag 20 september 2012 om 17:20
Ja, het is een soort rouwproces waar je in zit, ook al klinkt het wat zwaar. Je bent afscheid aan het nemen van hoe het was, daarbij hoort ook dat je veelal de leuke en mooie dingen onthoudt. Dat is juist positief, zo houd je er geen rotgevoel aan over. En het is heel druk met nieuwe indrukken voor jou. Ook leuk, maar die moeten idd ook bezinken en vertrouwd gaan voelen...het heeft, zoals eiland ook zegt, gewoon veel tijd nodig. Je moet jezelf als het ware zonder hem en zonder jezelf met hem gaan uitvinden.... Knap van je dat je de stap naar het buitenland hebt gezet in je uppie....
Veel succes en geluk!
Veel succes en geluk!
dinsdag 25 september 2012 om 22:23
Mijn relatie is nu ongeveer een jaar geleden verbroken (door hem) en ik heb er nog steeds zoveel pijn van. Ik mis hem, had het niet zien aankomen en zou hem nog steeds terug willen. Het enige dat bij mij helpt, is geen contact hebben met hem hebben. Dat geeft me de ruimte om de heftigste gevoelens te laten zakken. Maar het is nog steeds niet over. Ik denk vooral omdat ik het echt niet voelde aankomen. We waren bijna 2,5 jaar samen.
Sterkte.
Sterkte.
donderdag 27 september 2012 om 07:14
Het is idd een rouwproces. Had gewoon gehoopt dat het sneller zou gaan. En niet nog steeds in het buitenland aan hem te denken. Het kan heel je leven beheersen!
Yasmina, wat erg voor je. Spreek je hem nog wel eens? Ik weet hoe je je voelt.
Misschien is de enige remedie een andere jongen tegenkomen en opnieuw verliefd worden. Wat makkelijker gezegd dan gedaan is, aangezien je ex maar door je hoofd blijft spoken!
Liefdesverdriet doet erg veel pijn helaas.
Yasmina, wat erg voor je. Spreek je hem nog wel eens? Ik weet hoe je je voelt.
Misschien is de enige remedie een andere jongen tegenkomen en opnieuw verliefd worden. Wat makkelijker gezegd dan gedaan is, aangezien je ex maar door je hoofd blijft spoken!
Liefdesverdriet doet erg veel pijn helaas.
