Uitmaken?

19-07-2008 11:51 149 berichten
Alle reacties Link kopieren
Oud topic. Lees vooral het laatste bericht.

En misschien voorgaande berichten, als je in hetzelfde schuitje zit.
Alle reacties Link kopieren
Ing,

ik heb gister idd voor mezelf besloten dat ik het contact met die man ga verbreken, of in ieder geval in zoverre ga verminderen dat ik 't mezelf niet meer moeilijk maak. Ik ben hard op weg mezelf te laten kwetsen, en daar heb ik geen zin in.

Ik ben nog jong, na 10 jaar eindelijk weer vrijgezel en ik wil genieten zónder voortdurend met een bezette man in m'n gedachten te zitten.

Ik vind 't belachelijk van mezelf, dat ik gisterenavond op een smsje van hem heb zitten wachten, dat ik vrijdagochtend zorgde dat ik om half 11 gedoucht klaar zat bij de telefoon omdat hij zou bellen. Ik lijk verdorie wel een minnares, die goed is voor zijn lusten, maar met kerst alleen zit.



Nu moet ik dit nog aan hem duidelijk maken.. zal best wel moeilijk worden. Hij heeft al vaker aangegeven dat ie 't contact met mij niet wil verliezen, en ik vind 't contact met hem ook zo verslavend.



Maar ik kap er mee. In de hoop dat ik iemand tegen ga komen, die net zo leuk en lief is als hij. Met wie ik net zoveel gemeen heb... maar die geen vriendin heeft.



Liefs!
Alle reacties Link kopieren
@Flying,

je gevoelens zijn er idd niet voor niks. Goed dat je even afstand hebt genomen. Ik vind dat je schoonouders en je man je eigenlijk niets kunnen verwijten. Je ontwikkeld die gevoelens niet expres.

Sterkte met je beslissing.

Liefs
Alle reacties Link kopieren
Goed van je Thila! Weet dat het moeilijk is, ha ha, herken het wachten sms-klaarzitten om 10:30-verhaal. Voelde me echt een beetje dom als ik dat deed.

Natuurlijk zal hij er moeite mee hebben, jij bent zijn manier om weg te lopen van zijn problemen, het is de makkelijkste manier.

Het heeft niets met liefde te maken, maar met nodig hebben, spanning en een egoboost voor hem. (daarbij zeg ik niet dat hij je niet oprecht leuk kan vinden..)

Als hij echt gek op je is, zal hij bij zijn vriendin weg om jullie een eerlijke kans te geven. Als hij respect voor je heeft, laat jij jou hierbij met rust, zonder jou het hoofd op hol te brengen.



Waar ik best mee geworsteld heb (bij mij waren het gesprekken, ontmoetingen en sms toen hij nog een relatie had, geen sex ofzo), is het feit dat hij niet uit eigen beweging is weggegaan bij zijn toenmalige vriendin. Hij was niet zo sterk en onze gesprekken, mijn ideeen over zijn relatie hebben hem meer tot dat punt gebracht.

Volgens mij stond hij er nooit 100% achter, omdat het niet een beslissing was vanuit zichzelf, een keuze om zichzelf meer te gunnen.



Maar je zegt; minder contact zodat ik het er minder moeilijk mee heb.. Daar zit nog wel wat ruimte in voor hem..

Je mag natuurlijk zelf doen wat je wilt, maar zou niet willen dat je gekwetst wordt door iemand die jou niet verdient! (haha, ik klink best belerend..)
Alle reacties Link kopieren
He meiden,

hoe gaat het met jullie?



Nickietje? Al lang niet van je gehoord?



Hier gaat 't even wat minder allemaal.

Gister gesprek gehad met m'n 'schoonouders', w. en mijn ouders.

Zijn vader zat telkens te brallen dat ik die keus gemaakt heb en daar dus ook de consequenties van moet dragen, wat betreft meebetalen. Heb aangegeven dat ik 't niet erg vind om mee te betalen, maar dat ik wel wil zien dat er actie ondernomen wordt, zodat het over een tijd niet meer nodig is om mee te betalen. En W zat daar telkens maar als een zielig hoopje mens, waardoor ik de neiging kreeg m'n armen om hem heen te slaan en hem te troosten. Zijn moeder die vertelde dat zij en ook opa's en oma's enzo er het zo moeilijk mee hebben. Blablabla. :(

W wil 't nog steeds niet te koop zetten. Ik ga toch mensen laten weten dat het te koop is, mochten mensen interesse hebben. Weet toevallig wel van een aantal mensen dat ze op zoek zijn naar een huis. 4 oktober is ook open huizen route van nvm. Wil daarvoor toch wel een advertentie plaatsen, zodat mensen ook bij ons kunnen komen kijken. gewoon een beetje actie.. want dit schiet niet op.



Ik ben 't effe helemaal beu. Heb er wel veel van geleerd.

Mocht ik ooit een nieuwe relatie hebben en ik twijfel ook maar een béétje, dan kies ik direct voor mezelf. Mocht ik ooit weer voor de keus staan om samen te gaan wonen, dan moet ik wel héél zeker van m'n zaak zijn, want deze nasleep is echt niet leuk.
Alle reacties Link kopieren
hoihoi allemaal,



ik zit hier nu al even mee te lezen, heb nu alles gelezen ..eindelijk..haha ..



ik herken mezelf ook in jullie verhaal, maar het is toch ook wel weer een beetje anders... vind het trouwens heeeel erg moedig om er een punt achter te zetten ook al is dat heel moeilijk, maar je weet dan toch dat het het beste is.

ook ik heb een vriend, al bijna 4 jaar,dus dat is ook niet nix, ik woon nog thuis, en hij ook...

soms dan gaat het gewoon niet meer, ruzie`s meningsverschillen etc, dit was vooral afgelopen zomer zo op vakantie.... maar tuurlijk hadden we ook de leuke momenten de momenten dat ik dacht ik wil jou echt niet kwijt, jij ben t het helemaal voor mij.

Di gevoelens heb ik gelukkig nu weer heel sterk, we hebben veel gepraat , geen afstand genomen maar juist veel gepraat, omdat we t allebei moeilijk vonden, en zagen hoe we met elkaar om gingen dat dat niet meer werkte...en nu? T gaat goed, erg goed zelfs ben helemaal blij met hem, en we doen leuke dingen , gezellige dingen en toch en toch heb ik altijd een heel klein beetje zo`n gevoel vanne....is dit het nou?



Tsja... t blijft moeilijk, maar wil hem zeker niet kwijt.....
Alle reacties Link kopieren
Hoi iedereen



Hier nog een. Ik ben bijna 24 en sinds mn 16e samen met m'n vriendje. Hij is echt ontzettend lief, gek op mij en heeft alles voor mij over. We hebben eigenlijk nooit problemen (wat misschien ook niet echt gezond is), we accepteren veel van elkaar en we zitten met veel dingen op 1 lijn. Ondanks dat zijn ongeveer een jaar geleden bij mij de twijfels begonnen. Het begon met af en toe een periode, maar de laatste weken is het iets waar ik iedere dag wel mee bezig ben.

Ik hou van hem, maar ben niet meer echt gek op hem. Er zijn ook steeds meer dingen aan hem die ik eerst niet zo erg vond, maar die me nu wel irriteren. Onze relatie is ook niet meer zo geweldig, gewoon 'gewoon'. Hoewel het meestal wel fijn is als ik met hem ben, denk ik ook, ik ben nog zo jong, ik wil nog helemaal niet genoegen nemen met 'wel fijn'. Hoe moet dat nog eens 7 jaar? Ook heb een soort behoefte een tijdje 'vrij' te zijn voor ik me echt ga settelen, en wat meer ervaringen op te doen, ook op het gebied van liefde en seks.

Aan de andere kant... als ik denk dat ik het nu 'echt' uit ga maken word ik heel verdrietig en dan komen er allemaal mooie herinneringen bij me boven en wil ik bij hem blijven. Ook komen er allemaal gevoelens bij me boven die er niet toe zouden moeten doen, maar die ik niet kan negeren. Ondanks mijn behoefte aan vrijheid ook de angst voor het alleen zijn. Dat ik spijt krijg en dat hij mij niet meer terug wil. Ik wil hem ook niet ongelukkig maken, mijn eigen hart breekt bij dat idee.

Soms denk ik ook wel eens dat ik te veel nadenk, dat ik daardoor de twijfels zelf oproep. Dat doe ik namelijk over alles, teveel nadenken en twijfelen. Aan de andere kant, toen hij een maand weg was heb ik hem niet zo erg gemist en de dag dat hij terug kwam had ik niet eens zin om naar hem toe te gaan. Dat zegt toch ook wel wat...

Zucht, iedere keer is er wel 'een andere kant'', wat iemand anders ook al opmerkte. Het liefst wil ik mijn gevoelens voor hem terug en gelukkig met hem zijn.

Dit verhaal schrijf ik vooral om mijn hart eens te luchten, ik heb nog met niemand hier over gepraat. Ik hoop dat het ook helpt meer duidelijkheid te krijgen. Ik moet zeggen dat het ook wel prettig is al de eerdere verhalen en adviezen te lezen.

Ik weet ook eigenlijk al wat ik moet doen, en dat is met hem praten over deze gevoelens. Om daarna besluiten door te gaan en allebei beter ons best te doen de relatie wat spannender te maken, of definitief af te breken. Ik weet het wel, maar ik kan het niet... ik ben nog niet klaar om een keuze te maken...
Alle reacties Link kopieren
Sorry voor het lange verhaal... dat zie ik nu pas. En dat is nog niet eens alles, er zijn nog meer voors en tegens en vertwijfelde gevoelens. maar daar weten jullie ook alles van...
Alle reacties Link kopieren
Hey allemaal, hoe gaat het met jullie? Thila, hoe gaat ie met jou ondertussen?



Hier gaat het allemaal heel goed eigenlijk . Ben inmiddels aan het afstuderen en lekker de hele week bezig, dus dat scheelt een hoop. Daarnaast doe ik ook heel veel nieuwe leuke dingen waar ik ook weer nieuwe mensen (waaronder leuke mannen ) bij ontmoet en dat is toch wel erg leuk hoor.



Inmiddels bijna alle huisraad voor mn nieuwe huisje compleet, dus ga snel beginnen met klussen. Heb er echt zin in!



x
Alle reacties Link kopieren
quote:mm84 schreef op 21 september 2008 @ 19:04:

Sorry voor het lange verhaal... dat zie ik nu pas. En dat is nog niet eens alles, er zijn nog meer voors en tegens en vertwijfelde gevoelens. maar daar weten jullie ook alles van...

Hey mm84,



Jeetje, als ik niet beter wist zou ik jouw stuk geschreven kunnen hebben een paar weken geleden! In mijn geval was het precies hetzelfde. Superlieve, leuke jongen die alles voor me over had, alles klopte, maar toch voelde het niet goed.



Wat betreft de angst voor alleen zijn, dat had ik ook. Maar wat heel erg helpt is als je nieuwe dingen gaat ondernemen. Hierdoor leer je nieuwe mensen kennen (of je ziet je vrienden wat vaker ) en doordat je dan ook weer door die mensen wordt uitgenodigd etc. blijf je lekker bezig en voel je je niet eenzaam.



Verder heb ik veel meer energie sinds het uit is en ik allerlei dingen aan het regelen ben voor de verhuizing enzo. Voel me heel vrij.

Ik vind het voor hem nog steeds ontzettend rot, en ik vind het heel erg dat ik daar niks aan kan doen. Hij heeft het er erg moeilijk mee, terwijl ik juist bezig ben met het leuk te krijgen. Dat is wel een rotte gedachte, maarja als ik mijn gevoelens had kunnen veranderen voor hem had ik dat gedaan.



Ik moet nu gaan, maar schrijf later verder!
Alle reacties Link kopieren
Hey meiden,

ben hier al even niet geweest... ontzettend druk gehad!

Ava,

fijn weer wat van je te lezen. En fijn dat het ook best wel goed met je gaat! Goed om te horen!



Met mij gaat het wel goed. Ontmoet ook veel leuke mensen, en ja. ook leuke mannen, maar ik zit voorlopig nog niet op een relatie te wachten. Wil eerst alles rondom het huis afgewikkeld hebben en iets leuks voor mezelf hebben.



mm,

zo'n keuze maken is gewoon heel erg moeilijk.

Beter is het om inderdaad eerst eens met hem te praten. Je gevoelens over jullie relatie te uiten. Misschien voelt hij het zelf ook zo en kunnen jullie er samen aan werken.

mocht het dan nog niet gaan, dan hebben jullie in ieder geval jullie best gedaan.



Zo..verder kom ik hier even langs om te melden dat ik vannacht vertrek voor een weekje Alanya!!!

Heeerlijk, ben er zó aan toe!

Het huilen staat me de laatste dagen nader dan 't lachen. Het is rampzalig druk geweest op het werk, en al die rompslomp na de verbroken relatie begint nu ook zijn tol te eisen.

Dus ik ga er even heerlijk tussenuit!



Zodra ik terug ben, kom ik hier weer terug!



Liefs Thila!

xxx
Alle reacties Link kopieren
Moeilijk he, die twijfels. Ik twijfel al wel een half jaar, en word moe van mezelf. Het voelt niet meer als 'goed genoeg', maar ik ben toch bang iets weg te gooien en spijt te krijgen. Wat fijn, Babbel, dat je met je vriend hebt kunnen praten erover (dat wil ik ook wel maar hij is ECHT geen prater dus ik hik er vreselijk tegenaan) en dat dat heeft geholpen.



En wat goed, Ava, om te horen over je opluchting en dat je allemaal leuke nieuwe dingen doet. Ik voel me vreselijk vast zitten, soort van in de wachtstand, en dat gevoel dat jij beschrijft moet heel prettig zijn.



Ik zie ook op tegen de nasleep, Thila, ik woon ook samen namelijk. Al hebben we geen koophuis, dus dat scheelt weer.



Mijn grote dilemma is, wanneer weet ik dat het er echt niet meer in zit? Ik ga dit weekend proberen te praten met hem, geen idee hoe hij ertegenaan kijkt (communicatie is niet onze sterkste kant, dit is een van de redenen van mijn twijfels!)



Groetjes

Cara
Alle reacties Link kopieren
Hey allemaal, hier nog een.



Ik ben 27 en al 7 jaar samen met m'n vriend. Nu slaan de twijfels toe. Misschien heeft het ook iets met deze leeftijd te maken... Ik heb al meer meiden gezien in dit topic van rond mijn leeftijd.



Wat een klotesituatie is dit zeg. Het beheerst alles.

Ik twijfel en twijfel en twijfel.

Voel ik nog genoeg voor hem?

Hij is zo lief voor me.

Ik heb hem verteld dat ik twijfel. Hij klampt zich aan me vast en is nu nóg liever.

We hebben het goed samen. Mooi huis, goede baan, goed toekomstperspectief. We hebben het meestal ook gewoon zo gezellig samen.

Wil ik dat allemaal weggooien?

Is het wel eerlijk tegenover hem en mij om bij elkaar te blijven, terwijl ik niet 100% toewijding kan bieden?

Heel lullig, maar kunnen we ons huis wel verkopen?

Waar moeten we dan heen?

Waar moet hij heen?

Toen ik heel erg in het begin van onze relatie twijfels had, heeft hij uit wanhopigheid langs het spoor gelopen en gelukkig de trein voorbij laten gaan.

Hoe reageert hij nu?

Het voelt alsof ik huil zonder tranen.

Kon iemand me maar helpen.
Alle reacties Link kopieren
Alweer een hele tijd geleden, hoe is het nu met jullie?

Caramella, dat gevoel van die wachtstand herken ik zo goed. En maar het idee hebben dat je alleen maar tijd hoeft te overbruggen tot het weer beter wordt...



Hier gaat het goed, al begint het nu allemaal pas een beetje door te dringen. Woon inmiddels al een tijd in m'n nieuwe huisje en het is al wel redelijk gewend. Maar ik moet nog wel erg wennen aan nieuwe situaties, vooral wat betreft mannen en wat mijn grenzen daarin zijn. Daardoor heb ik me tot nu toe al een paar keer behoorlijk rot gevoeld. Maar goed, het hoort er allemaal bij he. Het zijn allemaal lessen die je leert en uiteindelijk word je er beter van.
Alle reacties Link kopieren
He Ava, wat leuk weer even van je te lezen.

Snap dat je je nog regelmatig rot voelt. Het is ook niet niks.



hier gaat het eigenlijk wel heel goed! Heb nog steeds best wel goed contact met m'n ex. Gisteren toevallig nog bij hem geweest en afspraken gemaakt over de kosten die ik nog betaal aan het huis. (Huis staat nog steeds te koop en hij woont daar nog)



Inmiddels heeft ex een nieuwe vriendin. Het meisje met wie hij al smste toen wij nog samen waren. En om eerlijk te zijn: Het doet me niks... echt niks. Ik ben alleen maar heel blij voor hem!

Maar da's ook, omdat het in mijn liefdesleven ook goed staat!

Paar weken geleden kwam ik na een hele tijd een vriend van me weer tegen. Ik had hem al een tijd niet meer gezien dus ging een praatje met hem maken. Bleek hij ook weer thuis te wonen (heeft maar 3 maanden samengewoond) En sindsdien is het ineens heel heftig tussen ons.

We kennen elkaar al 12 jaar, hebben altijd om elkaar heen gedraaid, elkaar altijd leuk gevonden, een zwak voor elkaar gehad. Maar nooit tegelijkertijd vrijgezel geweest.

En nu.... nu hebben we een relatie.. eerst was het zoenen en flikflooien, veel schik samen, echt hartstikke leuk.

En sinds vrijdag hebben we een 'startdatum' afgesproken. Hihi. We moeten toch iets te vieren hebben he.



Dus hier gaat het eigenlijk allemaal wel heel goed.. de vlinders doen hun werk. En het is echt een ontzettende schat!!! :D



x Thila
Alle reacties Link kopieren
Thila ik leef met je mee. Ik zit in het zelfde schuitje. Sta op de splitsing en weet niet of ik links of rechts af moet (mijn hart zegt stoppen en een nieuw leven beginnen). Ik wil toch mijn hart volgen, ondanks al die lastige praktische dingen en het verdriet dat ik mijn vriend aandoe. Ik doe hem denk ik wel meer verdriet als ik bij hem blijf en niet genoeg meer van hem hou. Dat moet jij je ook realiseren denk ik. Bij iemand blijven tegen je zin is voor beiden erg! Sterkte in je keuze. Ik ga ook even 'praten' met mijn vriend en dan zien we het wel. Anoukske, ik begrijp je helemaal. Dat praktische daar zit ik ook mee. Pas ons huis helemaal opgeknapt en nu wil deze 'mevrouw' opstappen. Erg! Mijn vriend voelt nattigheid en is liever dan ooit voor me. Kookt de sterren van de hemel en legt me nog meer in de watten dan hij al deed. Dat maakt het zo moeilijk, maar ik probeer mijn hart te volgen hoe dan ook........Een tip van mij: ik zorg ook heel goed voor hem al hou ik niet meer genoeg van hem. Ik zorg prima voor het huishouden en kook ook lekker voor hem en geef hem complimenten en advies als dat vraagt. Ik probeer er gewoon voor hem te zijn nu het nog zo is en niet heel afstandelijk te doen, want dat zorgt voor een enorm schuldgevoel denk ik later en dat wil ik voorkomen. Dan heb ik toch zoveel mogelijk gedaan wat ik kon om het eind niet al te ellendig te laten verlopen. Ik heb zelfs nog een feestje gegeven (erg wel....) voor onze vrienden. Het was nog voor mijn verjaardag, maar ik zie het als 'afscheid'. Nog 1 keer bij elkaar en het was gezellig! Ik vind het hoe dan ook rot voor mijn vriend, maar onze relatie werkt niet meer dus dan moet je toch kiezen....
voer eendjes geen oorlog!
Alle reacties Link kopieren
Hoi Petit,

je hebt alleen de openingspost gelezen denk ik, inmiddels zijn mijn vriend en ik sinds eind juli uit elkaar.

En 't is een goede keuze geweest. Hihi.



x Thila.
Alle reacties Link kopieren
Thila, ik heb inderdaad niet verder gekeken dan mijn neus lang is haha. Ik herkende het en reageerde spontaan! Fijn dat je de juiste keuze hebt gemaakt. Ik hoop dat ook te gaan doen.
voer eendjes geen oorlog!
Alle reacties Link kopieren
Veel sterkte met je beslissing Petit.

Het is geen makkelijke beslissing, maar ik merk aan mezelf dat ik er veel beter uitgekomen ben.



Succes.

En als je van je af wil schrijven dan kan dat natuurlijk hier!

x
Alle reacties Link kopieren
Wat leuk om mijn eigen verhaal rondom die rompslomp weer eens terug te lezen. Inmiddels is het alweer ruim vier jaar geleden en het gaat goed met me.



Het geouwehoer rondom het huis heeft nog twee jaar geduurd en ik betaal nu nog (!) tot februari om alles af te lossen. Ex heb ik toevallig pas nog gezien en hij keek me niet eens aan. Tot ik daarna een praatje met hem aanknoopte en ik wederom bevestigd werd in mijn goede keus.



Ik ben, nadat de relatie uit ging, weer gaan studeren. Iets wat hij totaal niet zag zitten. Aankomende zomer studeer ik af. Ik doe nu wat ik echt wilde, maar wat ik nooit gedaan had als ik bij hem was gebleven.



Sinds een jaar woon ik weer op mezelf. Het heeft een hele tijd geduurd, omdat we dus nog steeds met dat huis zaten.

Maar oh, wat voelt het heerlijk.



Ik sta heel anders in het leven nu. Toen was het huisje-boompje-beestje, omdat dat nu eenmaal zo was. Nu weet ik wie ík ben.



Zo fijn.



Ik ben eigenlijk wel heel benieuwd hoe het met de andere posters van toen gaat, maar weet niet of ze nog actief zijn op dit forum.
Alle reacties Link kopieren
wat een fijn bericht, Thila en dat het zo goed uitgepakt heeft ook!



Veel succes en misschien idd een vooruitzicht van hoe het ook kan, tegenover allerlei mensen die daar nu nog voor staan en mee worstelen!
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
Alle reacties Link kopieren
Ja, ik hoop dat eventuele twijfelaars er iets aan hebben
voor jou Thila en leuk dat je je je verhaal na vier jaar komt updaten. Wat goed dat je de keuze voor jezelf hebt gemaakt en fijn dat het zo positief heeft uitgepakt.
Alle reacties Link kopieren
Hoi Thila,



En , ik ben heel benieuwd..hoe is t met de liefde??

Je vertelde enkele maanden daarna dat je met een goede vriend een relatie had gekregen..nog gelukkig samen??
Alle reacties Link kopieren
Nee, dat liep eigenlijk vrij snel al niet meer. Was voor beiden een soort rebound denk ik.



Daarna ben ik een hele tijd single gebleven en nu heb ik weer een nieuwe relatie, alweer een tijdje.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven