Relaties
alle pijlers
en wat nu...
woensdag 26 september 2012 om 11:12
Beste viva'ers,
wil even mijn verhaal kwijt, man 40, geen kinderen, na 10 jaar relatie en waarin de laatste 2 jaar gekenmerkt worden door een totaal versteende relatie. We komen samen niet verder dan samen leven. De emoties voor elkaar zijn helaas vervlogen.
Hebben een paar keer geprobeert om de draad weer op te pakken, maar na een paar weken zijn we weer terug bij af.
Nu heb ik aangegeven, 3 maanden geleden om te willen stoppen met de relatie. Dit gaf wel veel weerstand bij haar. We proberen het maar weer eens..maar behalve plannen gebeurt er van twee kanten niks.
Echter ik ben 2 maanden geleden iemand anders tegen gekomen, waar het ontzettend mee klikt en ik behoorlijk verliefd op geworden ben.
Haar situatie is gelijk aan die van mij. Ze zit ook al een lange tijd op een doodspoor en wil haar leven graag een andere wending geven.
We hebben het idee dat we heel goed klikken en dat er toekomst in zit voor samen.
Ze heeft wel twee kinderen van 3 jaar en van 8 maanden.
We willen beide graag samen verder, maar vragen ons ook af, kan je meteen vanuit de ene relatie, waarvan nog heel veel afgesloten moet worden, zo in een andere stappen.
Doordat we beide al een tijdje "klaar" zijn in de huidige relatie, lijkt het in indergeval voor mij, dat ik vrij in mijn emoties ben om een nieuwe serieuze relatie aan te gaan.
Is het verstandig om meteen alles samen te willen gaan doen, samenwonen, samen de relatie. Of heeft dit echt pas kans van slagen als je beide een tijdje voor jezelf gehad hebt?
Hoor graag of er lezers zijn die deze situatie herkennen en hoe ben jij hier toen mee omgegaan???
Bedankt
Roadrunner40
wil even mijn verhaal kwijt, man 40, geen kinderen, na 10 jaar relatie en waarin de laatste 2 jaar gekenmerkt worden door een totaal versteende relatie. We komen samen niet verder dan samen leven. De emoties voor elkaar zijn helaas vervlogen.
Hebben een paar keer geprobeert om de draad weer op te pakken, maar na een paar weken zijn we weer terug bij af.
Nu heb ik aangegeven, 3 maanden geleden om te willen stoppen met de relatie. Dit gaf wel veel weerstand bij haar. We proberen het maar weer eens..maar behalve plannen gebeurt er van twee kanten niks.
Echter ik ben 2 maanden geleden iemand anders tegen gekomen, waar het ontzettend mee klikt en ik behoorlijk verliefd op geworden ben.
Haar situatie is gelijk aan die van mij. Ze zit ook al een lange tijd op een doodspoor en wil haar leven graag een andere wending geven.
We hebben het idee dat we heel goed klikken en dat er toekomst in zit voor samen.
Ze heeft wel twee kinderen van 3 jaar en van 8 maanden.
We willen beide graag samen verder, maar vragen ons ook af, kan je meteen vanuit de ene relatie, waarvan nog heel veel afgesloten moet worden, zo in een andere stappen.
Doordat we beide al een tijdje "klaar" zijn in de huidige relatie, lijkt het in indergeval voor mij, dat ik vrij in mijn emoties ben om een nieuwe serieuze relatie aan te gaan.
Is het verstandig om meteen alles samen te willen gaan doen, samenwonen, samen de relatie. Of heeft dit echt pas kans van slagen als je beide een tijdje voor jezelf gehad hebt?
Hoor graag of er lezers zijn die deze situatie herkennen en hoe ben jij hier toen mee omgegaan???
Bedankt
Roadrunner40
woensdag 26 september 2012 om 11:16
Jij weet het antwoord al. Je geeft het zelf al aan in je voorlaatste allinea. Eerst afsluiten dan opnieuw beginnen.
En buiten dat alles om. Zij heeft kinderen!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Ze moeten al afscheid nemen van papa en mama samen. En dan moeten ze ook maar meteen wennen aan de nieuwe vriend van mama die bij haar woont en slaapt. Dat moeten jullie toch echt niet willen. Eerst opbouwen(lang) en dan pas kennis maken met de kindjes(langzaam)
En buiten dat alles om. Zij heeft kinderen!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Ze moeten al afscheid nemen van papa en mama samen. En dan moeten ze ook maar meteen wennen aan de nieuwe vriend van mama die bij haar woont en slaapt. Dat moeten jullie toch echt niet willen. Eerst opbouwen(lang) en dan pas kennis maken met de kindjes(langzaam)
woensdag 26 september 2012 om 11:17
Ik zou niet de oorzaak willen zijn van zoveel verdriet bij kleine kinderen. Ze heeft verdorie een peuter en een baby thuis. Als jij een wijs man bent, met meer inhoud in je hoofd dan in je lul, dan zou je haar adviseren om samen te blijven met haar man, omdat ze kinderen heeft.
En ik zou jou adviseren om samen met je vrouw te beslissen om wel of niet verder te gaan. En om zeker niet van de ene in de andere relatie te stappen.
WORDT VOLWASSEN VENT!
En ik zou jou adviseren om samen met je vrouw te beslissen om wel of niet verder te gaan. En om zeker niet van de ene in de andere relatie te stappen.
WORDT VOLWASSEN VENT!
woensdag 26 september 2012 om 11:18
Wil zij nu al met je gaan samenwonen terwijl je haar pas 2 maanden kent? Dan weet je één ding vanaf nu heel zeker.
Ze is in elk geval geen goede moeder. Dat doe je namelijk je kinderen niet aan. Hup weg bij papa en meteen met een voor hen vreemde man gaan samenwonen. Blijkt het dan toch niet te werken dan moeten ze weer aan een nieuwe situatie wennen.
Wat jou betreft je moet je goed realiseren dat je leven heel anders wordt als er ook twee kinderen bij zijn betrokken. Ik vind
Ik vind het onverstandig om zo snel weer te gaan samenwonen.
Ze is in elk geval geen goede moeder. Dat doe je namelijk je kinderen niet aan. Hup weg bij papa en meteen met een voor hen vreemde man gaan samenwonen. Blijkt het dan toch niet te werken dan moeten ze weer aan een nieuwe situatie wennen.
Wat jou betreft je moet je goed realiseren dat je leven heel anders wordt als er ook twee kinderen bij zijn betrokken. Ik vind
Ik vind het onverstandig om zo snel weer te gaan samenwonen.
woensdag 26 september 2012 om 11:18
Het lijkt me heel verstandig om allereerst eens een goed gesprek te hebben met je vriendin. Ik neem aan dat jij ook vindt dat ze na 10 jaar wel verdient dat je haar niet zonder meer voor een voldongen feit stelt.
En wat je nieuwe soulmate betreft; aangezien er ook nog kinderen in het spel zijn dient zij er alles aan te doen om haar huwelijk te redden. Al lange tijd op een dood spoor zitten is een lulsmoes van jewelste.
En mocht ze haar man toch voor jou, de nieuwe soulmate, verlaten, laat die kinderen alsjeblieft nog een lange tijd buiten jullie relatie.
En wat je nieuwe soulmate betreft; aangezien er ook nog kinderen in het spel zijn dient zij er alles aan te doen om haar huwelijk te redden. Al lange tijd op een dood spoor zitten is een lulsmoes van jewelste.
En mocht ze haar man toch voor jou, de nieuwe soulmate, verlaten, laat die kinderen alsjeblieft nog een lange tijd buiten jullie relatie.
woensdag 26 september 2012 om 11:19
Ik heb het gedaan, na 7 jaar een relatie te hebben gehad (samen wone etc.. geen kinderen) heb ik deze verbroken omdat ik verliefd was geworden op iemand anders. Nu ruim een half jaar later en hij woont al 4 maanden bij mij in en we zijn supergelukkig..
Doe wat goed voelt, maar wees wel eerlijk naar je partner. Zorg er voor dat je elkaar recht in de ogen aan kan blijven kijken.
Succes met je keuze. Ik ben wel erg benieuwd of zij ook de stap durft te nemen gezien er kinderen in het spel zijn. Dat maakt het toch moeilijker, weggaan bij de vader van haar kinderen.
Doe wat goed voelt, maar wees wel eerlijk naar je partner. Zorg er voor dat je elkaar recht in de ogen aan kan blijven kijken.
Succes met je keuze. Ik ben wel erg benieuwd of zij ook de stap durft te nemen gezien er kinderen in het spel zijn. Dat maakt het toch moeilijker, weggaan bij de vader van haar kinderen.
woensdag 26 september 2012 om 11:21
quote:sugarmiss schreef op 26 september 2012 @ 11:18:
Wil zij nu al met je gaan samenwonen terwijl je haar pas 2 maanden kent? Dan weet je één ding vanaf nu heel zeker.
Ze is in elk geval geen goede moeder. Dat doe je namelijk je kinderen niet aan. Hup weg bij papa en meteen met een voor hen vreemde man gaan samenwonen. Blijkt het dan toch niet te werken dan moeten ze weer aan een nieuwe situatie wennen.
Inderdaad zeg!
Wil zij nu al met je gaan samenwonen terwijl je haar pas 2 maanden kent? Dan weet je één ding vanaf nu heel zeker.
Ze is in elk geval geen goede moeder. Dat doe je namelijk je kinderen niet aan. Hup weg bij papa en meteen met een voor hen vreemde man gaan samenwonen. Blijkt het dan toch niet te werken dan moeten ze weer aan een nieuwe situatie wennen.
Inderdaad zeg!
woensdag 26 september 2012 om 11:23
Jullie zijn allebei geen knip voor de neus waard. Vecht voor wat je hebt! Iedere relatie kabbelt, verwachten dat het na 10 jaar nog dagelijks spettert is jezelf voor de gek houden.
Ik neem aan dat jullie beiden toch ooit verliefd zijn geweest op jullie huidige partners. Dan weet je toch hoe het gaat? Over 10 jaar zijn jullie ook op elkaar uitgekeken, omdat jullie beiden niet weten wat het is om de moeilijke perioden die elke relatie kent, te overleven.
Ik vind jullie allebei loosers van jewelste, en je soulmate nog wel de allergrootste. En jij bent echt een enorme stumper om te denken dat je straks even leuk vadertje en moedertje kunt gaan spelen. Je zit straks opgescheept met 2 kleine kinderen die jouw leuke leventje verpesten, een ex die boos is, en kindertjes die je om de 2 weken bij hun papa kunt brengen en niet begrijpen wat er allemaal gebeurt. Dan jullie je eigen leven vergooien, soit, maar er zijn wel 2 kleine kindjes de dupe van jullie onvermogen om verstandig te zijn.
Ik neem aan dat jullie beiden toch ooit verliefd zijn geweest op jullie huidige partners. Dan weet je toch hoe het gaat? Over 10 jaar zijn jullie ook op elkaar uitgekeken, omdat jullie beiden niet weten wat het is om de moeilijke perioden die elke relatie kent, te overleven.
Ik vind jullie allebei loosers van jewelste, en je soulmate nog wel de allergrootste. En jij bent echt een enorme stumper om te denken dat je straks even leuk vadertje en moedertje kunt gaan spelen. Je zit straks opgescheept met 2 kleine kinderen die jouw leuke leventje verpesten, een ex die boos is, en kindertjes die je om de 2 weken bij hun papa kunt brengen en niet begrijpen wat er allemaal gebeurt. Dan jullie je eigen leven vergooien, soit, maar er zijn wel 2 kleine kindjes de dupe van jullie onvermogen om verstandig te zijn.
woensdag 26 september 2012 om 11:23
De enige juiste weg voor jullie allebei is je relatie op een nette manier afsluiten, allebei je eigen woonplek vinden en van daaruit misschien eens rustig aan beginnen met daten (bij voorkeur in de weekenden dat haar kinderen bij hun vader zijn).
Na een paar jaar kun je dan misschien proberen jullie levens écht samen te voegen.
Na een paar jaar kun je dan misschien proberen jullie levens écht samen te voegen.
woensdag 26 september 2012 om 11:24
Ik zou zeker absoluut niet meteen gaan samenwonen. Samengestelde gezinnen hebben een kleine kans op langdurig samenzijn. Dus eerst los en je oude rotzooi opruimen. En vervolgens nog mar afwachten of zij ook echt doorzet. Je zou niet de eerste en ook niet de laaste zijn die weggaat bij huidige partner om verder te gaan, waarbij de beoogde nieuwe partner er dan alsnog voor kiest om toch de oude relatie niet te willen opgeven. Zeker als ineens de nare consequenties heel erg zichtbaar en reeel worden.
Jij hebt 3 maanden geleden aangegeven om te willen stoppen met je huidige relatie. Ben je dan nu ook echt gestopt of modder je nog steeds aan? Weet je aanstaande ex van je nieuwe liefde? Want echt weggaan en zaken regelen lijkt me nu stap 1. Dus jij gaat op korte termijn andere woonruimte zoeken en jullie gaan afspraken maken over verdeling van de spullen. Heb je samen met je ex een koophuis? Dan ga je nu uitzoeken of een van jullie het alleen kan betalen en wat er zou gebeuren als je verkopen moet. Laat je aanstaande ex ook duidelijk wete dat je echt bezig bent met losbreken, zodat ze ook geen valse hoop meer heeft dat het goedkomt.
En als je dat allemaal in gang zet, merk je vanzelf wel of die nieuwe relatie stand houdt. Als over een half jaar tot een jaar de rookwolken zijn opgetrokken en het puin geruimd, dan staat ze nog naast je, of niet. En dan is het vroeg genoeg om te gaan denken aan hoe je samen een eventuele toekomst gaat invullen.
Jij hebt 3 maanden geleden aangegeven om te willen stoppen met je huidige relatie. Ben je dan nu ook echt gestopt of modder je nog steeds aan? Weet je aanstaande ex van je nieuwe liefde? Want echt weggaan en zaken regelen lijkt me nu stap 1. Dus jij gaat op korte termijn andere woonruimte zoeken en jullie gaan afspraken maken over verdeling van de spullen. Heb je samen met je ex een koophuis? Dan ga je nu uitzoeken of een van jullie het alleen kan betalen en wat er zou gebeuren als je verkopen moet. Laat je aanstaande ex ook duidelijk wete dat je echt bezig bent met losbreken, zodat ze ook geen valse hoop meer heeft dat het goedkomt.
En als je dat allemaal in gang zet, merk je vanzelf wel of die nieuwe relatie stand houdt. Als over een half jaar tot een jaar de rookwolken zijn opgetrokken en het puin geruimd, dan staat ze nog naast je, of niet. En dan is het vroeg genoeg om te gaan denken aan hoe je samen een eventuele toekomst gaat invullen.
woensdag 26 september 2012 om 11:25
De relatie van je nieuwe vriendin zit kennelijk niet op zo'n dood spoor als je nu zou denken, als er een jaar geleden toch werd gekozen voor een tweede kindje.
Misschien kun je deze verliefdheid en jouw bereidheid om alles in de wind te gooien, zien als een signaal dat je eigen relatie meer dan doodgebloed is en dat het tijd is dat jullie allebei je eigen kant op gaan? Of er dan in de toekomst een relatie met mevrouw nummer twee in zit, valt nog te bezien.
Misschien kun je deze verliefdheid en jouw bereidheid om alles in de wind te gooien, zien als een signaal dat je eigen relatie meer dan doodgebloed is en dat het tijd is dat jullie allebei je eigen kant op gaan? Of er dan in de toekomst een relatie met mevrouw nummer twee in zit, valt nog te bezien.
Wat eten we vanavond?
woensdag 26 september 2012 om 11:28
Ze zit 'al lange tijd op een dood spoor' en ze heeft twee kinderen van 3 jaar en van 8 maanden.
Dat dode spoor was 8 + 9 maanden geleden kennelijk nog niet aan de orde .....
Als moeder van twee jonge kinderen lijkt het mij dat ze dan toch echt eerst behoorlijk wat moeite moet doen om te proberen het dode spoor met de papa van haar kinderen nieuw leven in te blazen!
Dat dode spoor was 8 + 9 maanden geleden kennelijk nog niet aan de orde .....
Als moeder van twee jonge kinderen lijkt het mij dat ze dan toch echt eerst behoorlijk wat moeite moet doen om te proberen het dode spoor met de papa van haar kinderen nieuw leven in te blazen!
woensdag 26 september 2012 om 11:32
quote:Joyce48 schreef op 26 september 2012 @ 11:28:
Ze zit 'al lange tijd op een dood spoor' en ze heeft twee kinderen van 3 jaar en van 8 maanden.
Dat dode spoor was 8 + 9 maanden geleden kennelijk nog niet aan de orde ..... Onderschat vooral niet de koppigheid van twee mensen die echt geloven dat "een nieuw kleintje ons misschien dichter bij elkaar brengt"...
Ze zit 'al lange tijd op een dood spoor' en ze heeft twee kinderen van 3 jaar en van 8 maanden.
Dat dode spoor was 8 + 9 maanden geleden kennelijk nog niet aan de orde ..... Onderschat vooral niet de koppigheid van twee mensen die echt geloven dat "een nieuw kleintje ons misschien dichter bij elkaar brengt"...
woensdag 26 september 2012 om 11:36
Ik snap nooit hoe ouders met een baby van acht maanden zo met zichzelf bezig kunnen zijn en dan vindt ze dat haar leven op een doodspoor zit. Hormonen gieren nog door haar lichaam.
Van jou kant uit zou het best kans van slagen hebben, mits je geen koophuis of andere problemen hebt. Van haar kant heeft het geen kans van slagen. Is mijn mening
Van jou kant uit zou het best kans van slagen hebben, mits je geen koophuis of andere problemen hebt. Van haar kant heeft het geen kans van slagen. Is mijn mening
woensdag 26 september 2012 om 11:39
3 maanden geleden gaf jij aan te willen stoppen... dat gaf veel weerstand bij haar. Dus probeerden jullie het maar weer eens... om binnen een paar weken weer terug bij af te zijn.
Hmm. Wees eerlijk tegen jezelf. Je kent je soulmate nu 2 maanden. Ik denk zomaar dat je deze 2 situaties niet los van elkaar kunt zien. Hoe eerlijk ben je naar jezelf? Is het niet zo dat je er met je huidige vriendin anders in staat, omdat je een alternatief denkt te hebben... of i.i.g. iets wat je wel nader zou willen onderzoeken?
Hmm. Wees eerlijk tegen jezelf. Je kent je soulmate nu 2 maanden. Ik denk zomaar dat je deze 2 situaties niet los van elkaar kunt zien. Hoe eerlijk ben je naar jezelf? Is het niet zo dat je er met je huidige vriendin anders in staat, omdat je een alternatief denkt te hebben... of i.i.g. iets wat je wel nader zou willen onderzoeken?
woensdag 26 september 2012 om 11:40
quote:lean_72 schreef op 26 september 2012 @ 11:39:
3 maanden geleden gaf jij aan te willen stoppen... dat gaf veel weerstand bij haar. Dus probeerden jullie het maar weer eens... om binnen een paar weken weer terug bij af te zijn.
Hmm. Wees eerlijk tegen jezelf. Je kent je soulmate nu 2 maanden. Ik denk zomaar dat je deze 2 situaties niet los van elkaar kunt zien. Hoe eerlijk ben je naar jezelf? Is het niet zo dat je er met je huidige vriendin anders in staat, omdat je een alternatief denkt te hebben... of i.i.g. iets wat je wel nader zou willen onderzoeken?
3 maanden geleden gaf jij aan te willen stoppen... dat gaf veel weerstand bij haar. Dus probeerden jullie het maar weer eens... om binnen een paar weken weer terug bij af te zijn.
Hmm. Wees eerlijk tegen jezelf. Je kent je soulmate nu 2 maanden. Ik denk zomaar dat je deze 2 situaties niet los van elkaar kunt zien. Hoe eerlijk ben je naar jezelf? Is het niet zo dat je er met je huidige vriendin anders in staat, omdat je een alternatief denkt te hebben... of i.i.g. iets wat je wel nader zou willen onderzoeken?
woensdag 26 september 2012 om 11:51
Persoonlijk betwijfel ik of je wel zo 'klaar' bent met je relatie. Immers, je gaf drie maanden geleden aan te willen stoppen. Nu vind ik persoonlijk dat je die woorden pas moet gebruiken als je een keuze hebt gemaakt en ook wilt doorpakken, maar goed, dat is wat anders.
Ik ben er niet bij geweest, dat gesprek, maar je geeft wel aan dat dat bij je huidige partner "op weerstand stuitte". Niet heel verrassend lijkt mij, maar jij besluit vervolgens weer in te binden en aan te modderen. Welke 'weerstand'? Waarom? Hoe staat jouw partner erin? Daar lees ik helemaal niks over.
Mijn punt is dat je blijkbaar nog helemaal niet bereid bent om door te pakken, want als je partner zegt van niet, dan trek je je voornemen in. Wil je haar niet kwetsen? Vind je het moeilijk om voor jezelf op te komen? Heb je medelijden met haar op zo'n moment? Je wilt weliswaar weg, maar iets anders houdt je tegen. Ergo, er 'zit' nog veel te veel in jouw oude relatie. Je lost niet elk issue op door uit een relatie te stappen, tenminste niet als je denkt dat als er geen relatie meer is, er ook geen probleem meer is.
Je moet doen wat je wilt hoor. En de weg van het hart is nu eenmaal een andere dan die van het verstand. Maar volgens mij heb je zelf ook ook al wel het antwoord op je vraag. Het gevoel dat ik bij je verhaal krijg is in elk geval dat het tricky business is.
Je spreekt trouwens in het meervoud als het over je nieuwe liefde gaat, "we vragen ons af", en dergelijke. Jullie twijfelen, en die twijfel is weliswaar gezond natuurlijk. Maar zoals ik al zei, er zitten veel te veel haken en ogen aan, wat de anderen hier ook al aangaven. Ik lees in elk geval vooral de frustratie van weten dat je hart volgen in dit geval problemen gaat opleveren.
Ik zou verstandig handelen. Er zijn immers meer spelers bij betrokken dan jij.
Ik ben er niet bij geweest, dat gesprek, maar je geeft wel aan dat dat bij je huidige partner "op weerstand stuitte". Niet heel verrassend lijkt mij, maar jij besluit vervolgens weer in te binden en aan te modderen. Welke 'weerstand'? Waarom? Hoe staat jouw partner erin? Daar lees ik helemaal niks over.
Mijn punt is dat je blijkbaar nog helemaal niet bereid bent om door te pakken, want als je partner zegt van niet, dan trek je je voornemen in. Wil je haar niet kwetsen? Vind je het moeilijk om voor jezelf op te komen? Heb je medelijden met haar op zo'n moment? Je wilt weliswaar weg, maar iets anders houdt je tegen. Ergo, er 'zit' nog veel te veel in jouw oude relatie. Je lost niet elk issue op door uit een relatie te stappen, tenminste niet als je denkt dat als er geen relatie meer is, er ook geen probleem meer is.
Je moet doen wat je wilt hoor. En de weg van het hart is nu eenmaal een andere dan die van het verstand. Maar volgens mij heb je zelf ook ook al wel het antwoord op je vraag. Het gevoel dat ik bij je verhaal krijg is in elk geval dat het tricky business is.
Je spreekt trouwens in het meervoud als het over je nieuwe liefde gaat, "we vragen ons af", en dergelijke. Jullie twijfelen, en die twijfel is weliswaar gezond natuurlijk. Maar zoals ik al zei, er zitten veel te veel haken en ogen aan, wat de anderen hier ook al aangaven. Ik lees in elk geval vooral de frustratie van weten dat je hart volgen in dit geval problemen gaat opleveren.
Ik zou verstandig handelen. Er zijn immers meer spelers bij betrokken dan jij.
woensdag 26 september 2012 om 11:56
Eerlijk zijn. Drie maanden geleden heb je blijkbaar wel aan te geven nog voor je relatie te willen vechten. Twee maanden geleden wordt je al verliefd op een ander.
Iets in mij zegt dat er vooral van jouw kant dus geen echte kans is gegeven aan het werken aan de relatie. Kap er dan gewoon meteen mee, je houdt nu je huidige relatie 'aan het lijntje'. Een relatie van 10 jaar notabene, ik vind dat zoooo ontzettend slap: 10 jaar is toch niet niks? Daar dien je respectvol mee om te gaan en je verantwoording ligt dan ook daar, niet bij je nieuwe liefde.
Ik snap dat je door verliefdheid verblind bent en nu alleen daaraan kan denken en rekening mee kan houden, maar je huidige vriendin heeft dit echt echt niet verdiend!!!
Iets in mij zegt dat er vooral van jouw kant dus geen echte kans is gegeven aan het werken aan de relatie. Kap er dan gewoon meteen mee, je houdt nu je huidige relatie 'aan het lijntje'. Een relatie van 10 jaar notabene, ik vind dat zoooo ontzettend slap: 10 jaar is toch niet niks? Daar dien je respectvol mee om te gaan en je verantwoording ligt dan ook daar, niet bij je nieuwe liefde.
Ik snap dat je door verliefdheid verblind bent en nu alleen daaraan kan denken en rekening mee kan houden, maar je huidige vriendin heeft dit echt echt niet verdiend!!!
woensdag 26 september 2012 om 12:14
bedankt voor de reacties.
even ter verduidelijking het tweede kindje was niet gepland. Ze was herstellende van een onsteking, hiervoor slikte ze antibiotica, waardoor de pil niiet goed gewerkt heeft.
Als ze geen kinderen had nu, was ze, zegt ze al lang bij hem weggeweest.
Hij doet niks in hun relatie, ze staat overal alleen voor. Hij is vaak 's avonds weg en voor de kids zorgen doet hij alleen als ze moet werken. Ze werkt onregelmatig, in de zorg.
Wat mezelf betreft, ja ik ben bang om mijn huidige vriendin te kwetsen, waardoor ik een besluit niet durf te nemen, noem het zwak. Maar het is een feit.
En ja de meeste antwoorden bevestigen mijn gevoel. Dat dit een weg vol obstakels is. Maar soms kunnen de antwoorden van vreemde je wel helpen. Waarvoor dank.
Weet ook dat ik zelf keuzes zal moeten maken.
Roadrunner
even ter verduidelijking het tweede kindje was niet gepland. Ze was herstellende van een onsteking, hiervoor slikte ze antibiotica, waardoor de pil niiet goed gewerkt heeft.
Als ze geen kinderen had nu, was ze, zegt ze al lang bij hem weggeweest.
Hij doet niks in hun relatie, ze staat overal alleen voor. Hij is vaak 's avonds weg en voor de kids zorgen doet hij alleen als ze moet werken. Ze werkt onregelmatig, in de zorg.
Wat mezelf betreft, ja ik ben bang om mijn huidige vriendin te kwetsen, waardoor ik een besluit niet durf te nemen, noem het zwak. Maar het is een feit.
En ja de meeste antwoorden bevestigen mijn gevoel. Dat dit een weg vol obstakels is. Maar soms kunnen de antwoorden van vreemde je wel helpen. Waarvoor dank.
Weet ook dat ik zelf keuzes zal moeten maken.
Roadrunner
woensdag 26 september 2012 om 12:18
woensdag 26 september 2012 om 12:26
quote:ochtendmens schreef op 26 september 2012 @ 12:18:
Ken iemand die ook zo van een hopeloze relatie (met kinderen) in een andere relatie (met kinderen) is gegaan. Beiden zijn gescheiden en vrij snel samen gaan wonen, dit gaat al jaren prima, ze hebben het idee dat ze al die hopeloze jaren nu zijn aan het inhalen!
Suc6Dat kan natuurlijk heel goed, en zou wellicht een mooie afloop zijn voor TO. Feit blijft wel dat hij nu eerst verplichtingen heeft binnen zijn huidige relatie. Eerlijkheid duurt het langst, als je elkaar later nog recht aan wilt kunnen kijken.
Ken iemand die ook zo van een hopeloze relatie (met kinderen) in een andere relatie (met kinderen) is gegaan. Beiden zijn gescheiden en vrij snel samen gaan wonen, dit gaat al jaren prima, ze hebben het idee dat ze al die hopeloze jaren nu zijn aan het inhalen!
Suc6Dat kan natuurlijk heel goed, en zou wellicht een mooie afloop zijn voor TO. Feit blijft wel dat hij nu eerst verplichtingen heeft binnen zijn huidige relatie. Eerlijkheid duurt het langst, als je elkaar later nog recht aan wilt kunnen kijken.
woensdag 26 september 2012 om 12:38
quote:roadrunner70 schreef op 26 september 2012 @ 12:14:
bedankt voor de reacties.
Als ze geen kinderen had nu, was ze, zegt ze al lang bij hem weggeweest.
.
Volgens mij staat 'Ik blijf alleen voor de kinderen" bovenaan de smoezenlijst. En die kinderen zijn er nog steeds. Dus al voorheen de kinderen DE reden waren voor haar om te blijven, dan is er dus niks veranderd. En dus is er geen reden waarom ze nu wel weg zou gaan. Of denk je dat de kinderen de situatie mamma en Pappa uit elkaar en Mamma een nieuwe vriend die ook andacht opeist en over ns denkt te kunnen meevaderen in plaats van pappa. een fijnere optie vinden dan mamm en pappa uitelkaar en beide wonen even alleen?
Los daarvan: wat zij allemaal wel en niet doen en of ze blijft of weggaat, daar heb jij geen invloed op. Haar relatie is haar relatie, ben jij niet verantwoordelijk voor.
Voor je eigen relatie ben jij WEL verantwoordelijk, dus richt je nu vooral daarop. Vertel je huidige vriendin in ieder geval dat je verliefd bent op een ander, dan liggen voor haar ook ale kaarten op tafel en weet ze dat ze niet alleen dealt met wat sleur en uitgeblustheid, maar dat je serieus overdenkt haar in te ruilen..
bedankt voor de reacties.
Als ze geen kinderen had nu, was ze, zegt ze al lang bij hem weggeweest.
.
Volgens mij staat 'Ik blijf alleen voor de kinderen" bovenaan de smoezenlijst. En die kinderen zijn er nog steeds. Dus al voorheen de kinderen DE reden waren voor haar om te blijven, dan is er dus niks veranderd. En dus is er geen reden waarom ze nu wel weg zou gaan. Of denk je dat de kinderen de situatie mamma en Pappa uit elkaar en Mamma een nieuwe vriend die ook andacht opeist en over ns denkt te kunnen meevaderen in plaats van pappa. een fijnere optie vinden dan mamm en pappa uitelkaar en beide wonen even alleen?
Los daarvan: wat zij allemaal wel en niet doen en of ze blijft of weggaat, daar heb jij geen invloed op. Haar relatie is haar relatie, ben jij niet verantwoordelijk voor.
Voor je eigen relatie ben jij WEL verantwoordelijk, dus richt je nu vooral daarop. Vertel je huidige vriendin in ieder geval dat je verliefd bent op een ander, dan liggen voor haar ook ale kaarten op tafel en weet ze dat ze niet alleen dealt met wat sleur en uitgeblustheid, maar dat je serieus overdenkt haar in te ruilen..
woensdag 26 september 2012 om 13:11
Jouw relatie kan op zijn. Jij bent de enige die kan bepalen of je er genoeg aan hebt gedaan om er nog wat van te maken.
Haar relatie kan ook niet zo zijn als zij zou wensen. Echter hebben zij en haar man wel twee heel jonge kinderen en om
die reden zouden ze er er alles aan moeten doen om hun relatie te redden.
Kun jij echt respect opbrengen voor een vrouw die van de ene relatie in de andere wil stappen met zulke jonge kinderen, gebaseerd op een verliefdheid (want dat is het) van twee maanden??
Daar heb ik namelijk barre weinig respect voor.
Mocht ze inderdaad besluiten bij hem weg te gaan, dan zal ze, in het belang van de kinderen, eerst alles netjes af moeten handelen en daar valt direct de kinderen blootstellen aan extra spanningen (die er zeker gaan komen als zij met jou gaat smanenwonen, de reactie van hun vader daarop etc) niet onder wat mij betreft.
Haar relatie kan ook niet zo zijn als zij zou wensen. Echter hebben zij en haar man wel twee heel jonge kinderen en om
die reden zouden ze er er alles aan moeten doen om hun relatie te redden.
Kun jij echt respect opbrengen voor een vrouw die van de ene relatie in de andere wil stappen met zulke jonge kinderen, gebaseerd op een verliefdheid (want dat is het) van twee maanden??
Daar heb ik namelijk barre weinig respect voor.
Mocht ze inderdaad besluiten bij hem weg te gaan, dan zal ze, in het belang van de kinderen, eerst alles netjes af moeten handelen en daar valt direct de kinderen blootstellen aan extra spanningen (die er zeker gaan komen als zij met jou gaat smanenwonen, de reactie van hun vader daarop etc) niet onder wat mij betreft.