Psyche
alle pijlers
Hang naar spanning/drama??
dinsdag 16 oktober 2012 om 13:31
Ik ben 32 en alleenstaande moeder van 2. Mijn derde serieuze relatie is zojuist op de klippen gelopen...nou ja...zojuist...officieel is het uit sinds december vorig jaar. Tot een week of 2 geleden hebben we gelat....totdat hij te kennen gaf dat hij niet meer kan/wil. Daar zijn vele redenen voor...ik begrijp ze, maar ze frustreren mij enorm. Het ligt niet aan het feit dat hij niet van mij houdt, maar door zijn verleden (gescheiden man) blokkeert hij gewoon en laat niemand écht dichtbij komen. Dichtbij is confrontatie en die gaat hij uit de weg. Iig...door dit 'gebrek' bij hem, moet ik het veld ruimen. Cru gezegd, maar zo voelt het.
I.p.v. dat ik loslaat...bijt ik mij nog harder vast, want IK wil hem helpen....
Volgens een goede vriend van mij ga ik iemand zien als een 'project'.
Ik ben hierover na gaan denken en ik vind dat hij gelijk heeft. Ook mijn vorige relaties waren mannen die 'iets mankeerden' en die ik wilde 'helpen'.
Toen ik tegen die vriend zei dat ik misschien eens moet kiezen voor iemand zonder bagage, voor een 'saai en stabiel' iemand was zijn reactie 'dat hou jij niet vol, dat is té saai voor je'. En dat kwam wel binnen bij mij...want hij had wederom gelijk....het is net alsof ik altijd iets van 'drama' om mij heen moet hebben of in ieder geval iets om mij mee bezig te houden. Ik ben van nature erg snel verveeld...en ben ook bang dat ik mede daardoor nog alleen ben.
Ik heb een tijdje bij een psych gelopen, maar denk er sterk over nog 's terug te gaan om te kijken waar deze hang naar 'spanning' vandaan komt. Misschien moet ik eens aan mijzelf gaan werken i.p.v. een ander te willen helpen :S
Herkent iemand dit?
I.p.v. dat ik loslaat...bijt ik mij nog harder vast, want IK wil hem helpen....
Volgens een goede vriend van mij ga ik iemand zien als een 'project'.
Ik ben hierover na gaan denken en ik vind dat hij gelijk heeft. Ook mijn vorige relaties waren mannen die 'iets mankeerden' en die ik wilde 'helpen'.
Toen ik tegen die vriend zei dat ik misschien eens moet kiezen voor iemand zonder bagage, voor een 'saai en stabiel' iemand was zijn reactie 'dat hou jij niet vol, dat is té saai voor je'. En dat kwam wel binnen bij mij...want hij had wederom gelijk....het is net alsof ik altijd iets van 'drama' om mij heen moet hebben of in ieder geval iets om mij mee bezig te houden. Ik ben van nature erg snel verveeld...en ben ook bang dat ik mede daardoor nog alleen ben.
Ik heb een tijdje bij een psych gelopen, maar denk er sterk over nog 's terug te gaan om te kijken waar deze hang naar 'spanning' vandaan komt. Misschien moet ik eens aan mijzelf gaan werken i.p.v. een ander te willen helpen :S
Herkent iemand dit?
dinsdag 16 oktober 2012 om 13:49
dinsdag 16 oktober 2012 om 14:08
quote:gypsygirl-1 schreef op 16 oktober 2012 @ 14:05:
Ik zou dat boek 'als hij maar gelukkig is' eens gaan lezen,ik denk dat er een wereld van herkenning voor je open gaat.Ik heb net een intro zitten lezen...dat gaat over mij, maar wat klinkt het triest...zo wil ik helemaal niet zijn....maar wat doe ik vervolgens met die herkenning? Ik ben me er nu al van bewust wat ik 'fout' doe...de vraag is, wat doe ik eraan...
Ik zou dat boek 'als hij maar gelukkig is' eens gaan lezen,ik denk dat er een wereld van herkenning voor je open gaat.Ik heb net een intro zitten lezen...dat gaat over mij, maar wat klinkt het triest...zo wil ik helemaal niet zijn....maar wat doe ik vervolgens met die herkenning? Ik ben me er nu al van bewust wat ik 'fout' doe...de vraag is, wat doe ik eraan...
dinsdag 16 oktober 2012 om 16:57
Hoi Jeluze,
Komt mij ook bekend voor.
Idd die schematherapie..
Is erg verhelderend.
Bij mij was het een laag zelfbeeld, die krikte ik onbewust omhoog door een ander te gaan helpen.
En doordat dit een patroon werd onbewust, werd een man zonder "problemen" al gauw saai.
Omdat het aangeleerd gedrag bij mij was, kon ik dit gedrag ook moeilijk los laten.
Tot ik eindelijk leerde om gelukkig te zijn met mijzelf.
Maar toch blijven "problemen" mij trekken, in welke omgeving dan ook.
Vind het knap van je dat je op zoek bent/gaat naar waar deze gevoelens vandaan komen.
Zelfkennis is de beste kennis die er is.
Succes!
Komt mij ook bekend voor.
Idd die schematherapie..
Is erg verhelderend.
Bij mij was het een laag zelfbeeld, die krikte ik onbewust omhoog door een ander te gaan helpen.
En doordat dit een patroon werd onbewust, werd een man zonder "problemen" al gauw saai.
Omdat het aangeleerd gedrag bij mij was, kon ik dit gedrag ook moeilijk los laten.
Tot ik eindelijk leerde om gelukkig te zijn met mijzelf.
Maar toch blijven "problemen" mij trekken, in welke omgeving dan ook.
Vind het knap van je dat je op zoek bent/gaat naar waar deze gevoelens vandaan komen.
Zelfkennis is de beste kennis die er is.
Succes!
dinsdag 16 oktober 2012 om 19:47
quote:jannaj123 schreef op 16 oktober 2012 @ 16:57:
Hoi Jeluze,
Komt mij ook bekend voor.
Idd die schematherapie..
Is erg verhelderend.
Bij mij was het een laag zelfbeeld, die krikte ik onbewust omhoog door een ander te gaan helpen.
En doordat dit een patroon werd onbewust, werd een man zonder "problemen" al gauw saai.
Omdat het aangeleerd gedrag bij mij was, kon ik dit gedrag ook moeilijk los laten.
Tot ik eindelijk leerde om gelukkig te zijn met mijzelf.
Maar toch blijven "problemen" mij trekken, in welke omgeving dan ook.
Vind het knap van je dat je op zoek bent/gaat naar waar deze gevoelens vandaan komen.
Zelfkennis is de beste kennis die er is.
Succes!
Hoi Janna,
Ik heb inderdaad geen hoge dunk van mijzelf...iets dat ik zelf niet eens begrijp. Als ik mijn omgeving moet geloven ben ik niet lelijk, ik heb na het krijgen van 2 kinderen een figuurtje waar menig vrouw jaloers op is...dat zie ik, dat weet ik..en toch ben ik nooit tevreden. Ik ben volgens mij best leuk in de omgang, spontaan...toch heb ik niet heel veel vriendinnen. Ik ben denk ik namelijk ook best gesloten en erg ontoegankelijk. Ik hou mensen op afstand...bewust. Ik weet dit allemaal van mijzelf, maar ik weet niet waar het vandaan komt? Ik heb een heerlijke, onbezorgde jeugd gehad, mijn ouders zijn nog steeds getrouwd...het eerste echte ''trauma'' dat ik te verwerken kreeg was op mijn 17e toen mijn hond overleed...:S
Ik ben al 2 x teruggeweest naar mijn psych...dat ging over andere zaken overigens. Eerste keer was relatietherapie met de vader van mijn kinderen, de tweede keer was om mijn scheiding een plekje te geven en de drempel om ''terug te rennen'' voelt nu zo hoog. Aan de andere kant...doe ik niets...dan blijft het denk ik zoals het is...
Jij bent hiervoor in therapie geweest?
Hoi Jeluze,
Komt mij ook bekend voor.
Idd die schematherapie..
Is erg verhelderend.
Bij mij was het een laag zelfbeeld, die krikte ik onbewust omhoog door een ander te gaan helpen.
En doordat dit een patroon werd onbewust, werd een man zonder "problemen" al gauw saai.
Omdat het aangeleerd gedrag bij mij was, kon ik dit gedrag ook moeilijk los laten.
Tot ik eindelijk leerde om gelukkig te zijn met mijzelf.
Maar toch blijven "problemen" mij trekken, in welke omgeving dan ook.
Vind het knap van je dat je op zoek bent/gaat naar waar deze gevoelens vandaan komen.
Zelfkennis is de beste kennis die er is.
Succes!
Hoi Janna,
Ik heb inderdaad geen hoge dunk van mijzelf...iets dat ik zelf niet eens begrijp. Als ik mijn omgeving moet geloven ben ik niet lelijk, ik heb na het krijgen van 2 kinderen een figuurtje waar menig vrouw jaloers op is...dat zie ik, dat weet ik..en toch ben ik nooit tevreden. Ik ben volgens mij best leuk in de omgang, spontaan...toch heb ik niet heel veel vriendinnen. Ik ben denk ik namelijk ook best gesloten en erg ontoegankelijk. Ik hou mensen op afstand...bewust. Ik weet dit allemaal van mijzelf, maar ik weet niet waar het vandaan komt? Ik heb een heerlijke, onbezorgde jeugd gehad, mijn ouders zijn nog steeds getrouwd...het eerste echte ''trauma'' dat ik te verwerken kreeg was op mijn 17e toen mijn hond overleed...:S
Ik ben al 2 x teruggeweest naar mijn psych...dat ging over andere zaken overigens. Eerste keer was relatietherapie met de vader van mijn kinderen, de tweede keer was om mijn scheiding een plekje te geven en de drempel om ''terug te rennen'' voelt nu zo hoog. Aan de andere kant...doe ik niets...dan blijft het denk ik zoals het is...
Jij bent hiervoor in therapie geweest?
woensdag 17 oktober 2012 om 13:21
Hoi Jeluze!
Ik wist bij mijzelf ook niet waar het vandaan kwam.
Tijdens een depressie kreeg ik dagbehandeling 1 x 1 dag per week en in de ochtend kregen wij schematherapie.
Je schrijft dan situaties (of gedachten) op waar jij last van hebt en gaat dan na wat er gebeurt tijdens zo'n situatie.
Dus wat zijn jouw gedachten op dat moment en hoe beinvloeden die jouw gevoel, en wat voor gedrag ga je hierdoor vertonen.
(het is al een tijdje geleden, dus correct me if i'm wrong)
Dit zet je dan allemaal op papier en vervolgens ga je die gedachten die je bij deze situatie hebt, proberen om te buigen.
Dit doe je om inzicht te krijgen in jouw valkuilen en patronen, zodat je ze kunt veranderen of voorkomen.
Ik kwam er tijdens die therapie achter waarom ik de dingen deed zoals ik ze deed en wat voor invloed dat had op mijn leven.
Dus niet dat ik dacht: he ik val op foute mannen, laat ik in therapie gaan.
Maar wel kwam ik er oa dus achter dat ik erg hard voor mijzelf was en weinig zelfvertouwen had, hoe dit kwam, en hoe ik mij mede daardoor ging gedragen.
Je leert er echt veel van vind ik zelf.
Ik hoop dat het een duidelijk verhaal is geworden.
Er hoeft trouwens geen heftige aanleiding te zijn geweest hoor in je jeugd bv. Het kan al iets heel kleins zijn wat je als kind bv verkeerd hebt geinterpreteerd en wat je misschien niet eens meer weet.
Succes en groetjes Janna
Ik wist bij mijzelf ook niet waar het vandaan kwam.
Tijdens een depressie kreeg ik dagbehandeling 1 x 1 dag per week en in de ochtend kregen wij schematherapie.
Je schrijft dan situaties (of gedachten) op waar jij last van hebt en gaat dan na wat er gebeurt tijdens zo'n situatie.
Dus wat zijn jouw gedachten op dat moment en hoe beinvloeden die jouw gevoel, en wat voor gedrag ga je hierdoor vertonen.
(het is al een tijdje geleden, dus correct me if i'm wrong)
Dit zet je dan allemaal op papier en vervolgens ga je die gedachten die je bij deze situatie hebt, proberen om te buigen.
Dit doe je om inzicht te krijgen in jouw valkuilen en patronen, zodat je ze kunt veranderen of voorkomen.
Ik kwam er tijdens die therapie achter waarom ik de dingen deed zoals ik ze deed en wat voor invloed dat had op mijn leven.
Dus niet dat ik dacht: he ik val op foute mannen, laat ik in therapie gaan.
Maar wel kwam ik er oa dus achter dat ik erg hard voor mijzelf was en weinig zelfvertouwen had, hoe dit kwam, en hoe ik mij mede daardoor ging gedragen.
Je leert er echt veel van vind ik zelf.
Ik hoop dat het een duidelijk verhaal is geworden.
Er hoeft trouwens geen heftige aanleiding te zijn geweest hoor in je jeugd bv. Het kan al iets heel kleins zijn wat je als kind bv verkeerd hebt geinterpreteerd en wat je misschien niet eens meer weet.
Succes en groetjes Janna
woensdag 17 oktober 2012 om 14:26
Ik geloof niet dat het perse helemaal diep verweven in je karakter zit en niet te veranderen valt. De focus in je leven maakt dat je die spanning nodig hebt. Het is vooral heel erg extern gericht. Als het maar bij jezelf weg houdt.
Heel herkenbaar verhaal voor veel vrouwen die zijn zoals jij jezelf omschrijft. Hyper onzeker over zichzelf als persoon, maar dondersgoed weten wat ze in huis hebben met hun uiterlijk. Het probleem wat daaruit volgt is dat men dan vaak de bevestiging haalt uit het uiterlijk, als compensatie voor de dieper onderliggende onzekerheid.
Ik doe een gok. Ik kan volledig de plank misslaan. Waar jij door je partners op gewaardeerd bent is 1. hoe jij er uitziet en 2. je makkelijke omgang met seks met hen (niet perse sletten, maar dingen doen) 3. hen onredelijk veel vrijheid geeft in de zin dat je erg veel pikt. 4. mannen die in het begin erg hun best hebben gedaan te krijgen, een zaadje van romantiek hebben gepland die jij water en voeding hebt gegeven. Waar jij vervolgens niet tegen de afwijzing kan omdat je dat betrekt op je persoon en er alles aan doet om zo iemand terug te krijgen.
Als dit zo is dan is dat echt wel te veranderen.
Heel herkenbaar verhaal voor veel vrouwen die zijn zoals jij jezelf omschrijft. Hyper onzeker over zichzelf als persoon, maar dondersgoed weten wat ze in huis hebben met hun uiterlijk. Het probleem wat daaruit volgt is dat men dan vaak de bevestiging haalt uit het uiterlijk, als compensatie voor de dieper onderliggende onzekerheid.
Ik doe een gok. Ik kan volledig de plank misslaan. Waar jij door je partners op gewaardeerd bent is 1. hoe jij er uitziet en 2. je makkelijke omgang met seks met hen (niet perse sletten, maar dingen doen) 3. hen onredelijk veel vrijheid geeft in de zin dat je erg veel pikt. 4. mannen die in het begin erg hun best hebben gedaan te krijgen, een zaadje van romantiek hebben gepland die jij water en voeding hebt gegeven. Waar jij vervolgens niet tegen de afwijzing kan omdat je dat betrekt op je persoon en er alles aan doet om zo iemand terug te krijgen.
Als dit zo is dan is dat echt wel te veranderen.
woensdag 17 oktober 2012 om 14:38
quote:rozenstruikje schreef op 17 oktober 2012 @ 14:26:
Ik geloof niet dat het perse helemaal diep verweven in je karakter zit en niet te veranderen valt. De focus in je leven maakt dat je die spanning nodig hebt. Het is vooral heel erg extern gericht. Als het maar bij jezelf weg houdt.
Heel herkenbaar verhaal voor veel vrouwen die zijn zoals jij jezelf omschrijft. Hyper onzeker over zichzelf als persoon, maar dondersgoed weten wat ze in huis hebben met hun uiterlijk. Het probleem wat daaruit volgt is dat men dan vaak de bevestiging haalt uit het uiterlijk, Klopt ook...zonder arrogant te willen klinken...als ik over straat loop..of fiets langs een drukke weg...9 van de 10 mannen draait zijn hoofd om, dat geeft mij een goed gevoel....eventjes....want vervolgens denk ik 'als ze me zo knap vinden, waarom ben ik dan nog alleen??' als compensatie voor de dieper onderliggende onzekerheid.
Ik doe een gok. Ik kan volledig de plank misslaan. Waar jij door je partners op gewaardeerd bent is 1. hoe jij er uitziet Ik vermoed dat dit klopt...helaas....en 2. je makkelijke omgang met seks met hen (niet perse sletten, maar dingen doen) Idd niet sletten...zeker niet, maar zeker in mijn laatste relatie ging ik 'ver' 3. hen onredelijk veel vrijheid geeft in de zin dat je erg veel pikt. Klopt als een bus Zowel van de vader van mijn kinderen (fysiek) áls mijn laatste relatie....grens na grens werd overschreden...en ik liet het gebeuren. 4. mannen die in het begin erg hun best hebben gedaan te krijgen, ook een waarheid als een koe.....als ik nú nog wel eens lees..in oude mailjtes, de dingen die mijn laatste relatie in het begin tegen mij zei.....voel ik me zó genaaid...hij heeft mij voor mijn gevoel precies gevoerd wat ik wilde horen en ik ben er zo hard ingetrapt. Ik (her)ken die persoon van toen echt niet meer...
een zaadje van romantiek hebben gepland die jij water en voeding hebt gegeven. Waar jij vervolgens niet tegen de afwijzing kan omdat je dat betrekt op je persoon klopt...ik zoek de fout bij mezelf...'er MOET iets mis zijn met MIJ!' en er alles aan doet om zo iemand terug te krijgen. Geprobeerd...ik geef het nu écht op...[/i]Als dit zo is dan is dat echt wel te veranderen.
Verder maskeer ik mijn onzekerheid met een hoop sarcasme...ook zoiets...ik wéét dat ik het doe, ik vind het irritant van mezelf, want het is gewoon een masker dat ik op heb...en er zijn maar héél weinig mensen die daar doorheen prikken. Mijn moeder...mijn ex vriend prikte er doorheen...en ik heb 1 goede vriend die ik écht niet om de tuin hoef te lijden met mijn sarcasme. Eén blik op mijn gezicht en hij weet genoeg...deze vriend is ook de énige bij wie ik tranen laat vloeien...hij prikt door die buitenkant heen....en hoe hij het doet, geen idee...
Kortom...je slaat de spijker op zijn kop...de vraag is...hoe verander ik dit?
Ik geloof niet dat het perse helemaal diep verweven in je karakter zit en niet te veranderen valt. De focus in je leven maakt dat je die spanning nodig hebt. Het is vooral heel erg extern gericht. Als het maar bij jezelf weg houdt.
Heel herkenbaar verhaal voor veel vrouwen die zijn zoals jij jezelf omschrijft. Hyper onzeker over zichzelf als persoon, maar dondersgoed weten wat ze in huis hebben met hun uiterlijk. Het probleem wat daaruit volgt is dat men dan vaak de bevestiging haalt uit het uiterlijk, Klopt ook...zonder arrogant te willen klinken...als ik over straat loop..of fiets langs een drukke weg...9 van de 10 mannen draait zijn hoofd om, dat geeft mij een goed gevoel....eventjes....want vervolgens denk ik 'als ze me zo knap vinden, waarom ben ik dan nog alleen??' als compensatie voor de dieper onderliggende onzekerheid.
Ik doe een gok. Ik kan volledig de plank misslaan. Waar jij door je partners op gewaardeerd bent is 1. hoe jij er uitziet Ik vermoed dat dit klopt...helaas....en 2. je makkelijke omgang met seks met hen (niet perse sletten, maar dingen doen) Idd niet sletten...zeker niet, maar zeker in mijn laatste relatie ging ik 'ver' 3. hen onredelijk veel vrijheid geeft in de zin dat je erg veel pikt. Klopt als een bus Zowel van de vader van mijn kinderen (fysiek) áls mijn laatste relatie....grens na grens werd overschreden...en ik liet het gebeuren. 4. mannen die in het begin erg hun best hebben gedaan te krijgen, ook een waarheid als een koe.....als ik nú nog wel eens lees..in oude mailjtes, de dingen die mijn laatste relatie in het begin tegen mij zei.....voel ik me zó genaaid...hij heeft mij voor mijn gevoel precies gevoerd wat ik wilde horen en ik ben er zo hard ingetrapt. Ik (her)ken die persoon van toen echt niet meer...
een zaadje van romantiek hebben gepland die jij water en voeding hebt gegeven. Waar jij vervolgens niet tegen de afwijzing kan omdat je dat betrekt op je persoon klopt...ik zoek de fout bij mezelf...'er MOET iets mis zijn met MIJ!' en er alles aan doet om zo iemand terug te krijgen. Geprobeerd...ik geef het nu écht op...[/i]Als dit zo is dan is dat echt wel te veranderen.Verder maskeer ik mijn onzekerheid met een hoop sarcasme...ook zoiets...ik wéét dat ik het doe, ik vind het irritant van mezelf, want het is gewoon een masker dat ik op heb...en er zijn maar héél weinig mensen die daar doorheen prikken. Mijn moeder...mijn ex vriend prikte er doorheen...en ik heb 1 goede vriend die ik écht niet om de tuin hoef te lijden met mijn sarcasme. Eén blik op mijn gezicht en hij weet genoeg...deze vriend is ook de énige bij wie ik tranen laat vloeien...hij prikt door die buitenkant heen....en hoe hij het doet, geen idee...
Kortom...je slaat de spijker op zijn kop...de vraag is...hoe verander ik dit?
woensdag 17 oktober 2012 om 14:50
quote:Jeluze schreef op 17 oktober 2012 @ 14:38:
[...]
Verder maskeer ik mijn onzekerheid met een hoop sarcasme...ook zoiets...ik wéét dat ik het doe, ik vind het irritant van mezelf, want het is gewoon een masker dat ik opheb...en er zijn maar héél weinig mensen die daar doorheen prikken. Mijn moeder...mijn ex vriend prikte er doorheen...en ik heb 1 goede vriend die ik écht niet om de tuin hoef te lijden met mijn sarcasme. Eén blik op mijn gezicht en hij weet genoeg...deze vriend is ook de énige bij wie ik tranen laat vloeien...hij prikt door die buitenkant heen....en hoe hij het doet, geen idee...
Kortom...je slaat de spijker op zijn kop...de vraag is...hoe verander ik dit?
Het is wel moeilijk. Je hebt namelijk je slimheid tegen. Je sarcasme ook en waarschijnlijk een gezonde dosis zelfspot, maar dat laatste kan je wel helpen.
Het leven bevat uit heel erg veel dingen. Je hebt 1 specifiek deel ervan uitgekozen om je op te focussen. Namelijk hetgeen je dacht je mee kunnen te bewijzen. Maar aangezien dat ligt in oppervlakkige zaken is dat slechts een easy win voor de korte termijn. Dan zwakt dat af en heb je weer een nieuwe shot nodig. Oftewel, het is een verslaving. Je komt er af door het te behandelen als elke andere verslaving, namelijk afkicken.
Op dit moment kan je eigenlijk met goed fatsoen nog geen stabiele relatie aan. Simpelweg omdat je automatischer wijs niet valt voor een stabiele man (je wordt verliefd naar je behoeften) en daarnaast omdat jij nooit een normale vent vast gaat houden op deze wijze.
Ik zal je wel zeggen dat het makkelijker is om een relatie te vinden zoals je nu doet, dan als je veranderd. Maar kwantiteit is wat anders dan kwaliteit.
Jij kiest een man die jou omhoog brengt voor jouw eigenwaarde.
Een vent die jou hoog acht, hoeft jou niet omhoog te brengen. Snap je wat ik bedoel? Mannen die menen jou te kunnen krijgen met complimentjes, die hebben deepdown al geen respect voor je. Ze geven jou je eigenwaarde en hebben het vermogen deze ook weer af te pakken. Het dal is dieper dan de piek.
Je 'genezing' ligt in het ontwikkelen van het andere deel wat je OOK bent. Je bent mooi, je bent slim. Dat mag je zijn en dat mag je ook laten zien. Maar geef niets meer aan mensen die daar misbruik van maken en geef ook niets meer aan mensen die alleen je schoonheid en gewilligheid willen.
Trek je op aan mensen waar je jezelf echt aan op kunt halen. Haal voldoening uit andere zaken NAAST uiterlijk en relaties. Ga onder dat vergrootglas vandaan en overzie de hele wereld en je hele zelf.
Op het moment dat je zelfrespect gaat krijgen, zal je zien dat je partner voorkeur gaat veranderen. De 'foute man' wordt een zielig figuur waar je niet meer warm van kunt worden. Want 'foute mannen' zijn eigenlijk hele zielige poppetjes zonder ruggengraat en respect voor zichzelf en de ander.
Geef jezelf hier 2 a 3 jaar voor. Stel je zelf een doel in wie je wilt zijn (binnen wie je bent), een rode draad voor je leven waar mensen alleen in mee kunnen gaan als zij voldoen aan die rode draad.
[...]
Verder maskeer ik mijn onzekerheid met een hoop sarcasme...ook zoiets...ik wéét dat ik het doe, ik vind het irritant van mezelf, want het is gewoon een masker dat ik opheb...en er zijn maar héél weinig mensen die daar doorheen prikken. Mijn moeder...mijn ex vriend prikte er doorheen...en ik heb 1 goede vriend die ik écht niet om de tuin hoef te lijden met mijn sarcasme. Eén blik op mijn gezicht en hij weet genoeg...deze vriend is ook de énige bij wie ik tranen laat vloeien...hij prikt door die buitenkant heen....en hoe hij het doet, geen idee...
Kortom...je slaat de spijker op zijn kop...de vraag is...hoe verander ik dit?
Het is wel moeilijk. Je hebt namelijk je slimheid tegen. Je sarcasme ook en waarschijnlijk een gezonde dosis zelfspot, maar dat laatste kan je wel helpen.
Het leven bevat uit heel erg veel dingen. Je hebt 1 specifiek deel ervan uitgekozen om je op te focussen. Namelijk hetgeen je dacht je mee kunnen te bewijzen. Maar aangezien dat ligt in oppervlakkige zaken is dat slechts een easy win voor de korte termijn. Dan zwakt dat af en heb je weer een nieuwe shot nodig. Oftewel, het is een verslaving. Je komt er af door het te behandelen als elke andere verslaving, namelijk afkicken.
Op dit moment kan je eigenlijk met goed fatsoen nog geen stabiele relatie aan. Simpelweg omdat je automatischer wijs niet valt voor een stabiele man (je wordt verliefd naar je behoeften) en daarnaast omdat jij nooit een normale vent vast gaat houden op deze wijze.
Ik zal je wel zeggen dat het makkelijker is om een relatie te vinden zoals je nu doet, dan als je veranderd. Maar kwantiteit is wat anders dan kwaliteit.
Jij kiest een man die jou omhoog brengt voor jouw eigenwaarde.
Een vent die jou hoog acht, hoeft jou niet omhoog te brengen. Snap je wat ik bedoel? Mannen die menen jou te kunnen krijgen met complimentjes, die hebben deepdown al geen respect voor je. Ze geven jou je eigenwaarde en hebben het vermogen deze ook weer af te pakken. Het dal is dieper dan de piek.
Je 'genezing' ligt in het ontwikkelen van het andere deel wat je OOK bent. Je bent mooi, je bent slim. Dat mag je zijn en dat mag je ook laten zien. Maar geef niets meer aan mensen die daar misbruik van maken en geef ook niets meer aan mensen die alleen je schoonheid en gewilligheid willen.
Trek je op aan mensen waar je jezelf echt aan op kunt halen. Haal voldoening uit andere zaken NAAST uiterlijk en relaties. Ga onder dat vergrootglas vandaan en overzie de hele wereld en je hele zelf.
Op het moment dat je zelfrespect gaat krijgen, zal je zien dat je partner voorkeur gaat veranderen. De 'foute man' wordt een zielig figuur waar je niet meer warm van kunt worden. Want 'foute mannen' zijn eigenlijk hele zielige poppetjes zonder ruggengraat en respect voor zichzelf en de ander.
Geef jezelf hier 2 a 3 jaar voor. Stel je zelf een doel in wie je wilt zijn (binnen wie je bent), een rode draad voor je leven waar mensen alleen in mee kunnen gaan als zij voldoen aan die rode draad.
woensdag 17 oktober 2012 om 14:52
woensdag 17 oktober 2012 om 15:17
quote:rozenstruikje schreef op 17 oktober 2012 @ 14:50:
[...]
Het is wel moeilijk. Je hebt namelijk je slimheid tegen. Je sarcasme ook en waarschijnlijk een gezonde dosis zelfspot, maar dat laatste kan je wel helpen.
Het leven bevat uit heel erg veel dingen. Je hebt 1 specifiek deel ervan uitgekozen om je op te focussen. Namelijk hetgeen je dacht je mee kunnen te bewijzen. Maar aangezien dat ligt in oppervlakkige zaken is dat slechts een easy win voor de korte termijn. Dan zwakt dat af en heb je weer een nieuwe shot nodig. Oftewel, het is een verslaving. Je komt er af door het te behandelen als elke andere verslaving, namelijk afkicken.
Op dit moment kan je eigenlijk met goed fatsoen nog geen stabiele relatie aan. Simpelweg omdat je automatischer wijs niet valt voor een stabiele man (je wordt verliefd naar je behoeften) en daarnaast omdat jij nooit een normale vent vast gaat houden op deze wijze.
Ik zal je wel zeggen dat het makkelijker is om een relatie te vinden zoals je nu doet, dan als je veranderd. Maar kwantiteit is wat anders dan kwaliteit.
Jij kiest een man die jou omhoog brengt voor jouw eigenwaarde.
Een vent die jou hoog acht, hoeft jou niet omhoog te brengen. Snap je wat ik bedoel? Mannen die menen jou te kunnen krijgen met complimentjes, die hebben deepdown al geen respect voor je. Ze geven jou je eigenwaarde en hebben het vermogen deze ook weer af te pakken. Het dal is dieper dan de piek.
Je 'genezing' ligt in het ontwikkelen van het andere deel wat je OOK bent. Je bent mooi, je bent slim. Dat mag je zijn en dat mag je ook laten zien. Maar geef niets meer aan mensen die daar misbruik van maken en geef ook niets meer aan mensen die alleen je schoonheid en gewilligheid willen.
Trek je op aan mensen waar je jezelf echt aan op kunt halen. Haal voldoening uit andere zaken NAAST uiterlijk en relaties. Ga onder dat vergrootglas vandaan en overzie de hele wereld en je hele zelf.
Op het moment dat je zelfrespect gaat krijgen, zal je zien dat je partner voorkeur gaat veranderen. De 'foute man' wordt een zielig figuur waar je niet meer warm van kunt worden. Want 'foute mannen' zijn eigenlijk hele zielige poppetjes zonder ruggengraat en respect voor zichzelf en de ander.
Geef jezelf hier 2 a 3 jaar voor. Stel je zelf een doel in wie je wilt zijn (binnen wie je bent), een rode draad voor je leven waar mensen alleen in mee kunnen gaan als zij voldoen aan die rode draad.
Wauw rozenstruikje...wat kun jij de zaken goed verwoorden. Jij zegt met deze post wat ik wel weet, maar niet op deze manier kan onder woorden kan brengen.
Ik ga hem opslaan en uitprinten en vanavond op mijn gemak nog eens doorlezen...en het laten bezinken. Ik wíl hier iets mee gaan doen. Het moet afgelopen zijn.
Hoewel ik het niet zo kan verwoorden, weet ik gelukkig wel waar de 'fout' zit. Mijn relatie is nog geen 2 weken over en prompt...dient zich via de whatsapp ginsteravond een 'oude' date aan....alsof ze het ruiken die mannen!!
Iig...we hebben een tijdje geleden 2 x gedate...het was gezellig en hij is best leuk, het is ook (in mijn ogen) een stabiele man....Gisteravond even 'gechat' en hoewel ik mij gevleid voel, ik hem aardig vind en we ook best een goed gesprek kunnen hebben...merk ik dat ik geleerd heb van mijn fouten, want bij iedere opmerking die enigszins nijgde over 'mijn uiterlijk' te gaan ('nee hoor in mijn survivalgroep zitten meer vrouwen met jouw bouw') gaan mijn voelsprieten overeind staan en roep ik mezelf als het ware een halt toe. Leuk, aardig...maar zéker niet waar ik nú op zit te wachten! Ik ben er dus zeker wel voorzichtiger door geworden. En dat is dan weer het voordeel van de fouten die je maakt, ze zijn nooit voor niets...je leert er een hoop van!
Wat ik mij wel afvraag...kan ik dit zélf...of zou een gesprek met een psycholoog mij hierin kunnen helpen?
Ik twijfel zo...ik ben mij er van bewust...volgens mij heb je dan al de helft gewonnen en is het nu een kwestie van rust in de tent, op zoek gaan naar mijzelf en gedrag ombuigen.
In ieder geval ontzettend bedankt voor je inzichten!! Alsof mij een spiegel wordt voorgehouden!
[...]
Het is wel moeilijk. Je hebt namelijk je slimheid tegen. Je sarcasme ook en waarschijnlijk een gezonde dosis zelfspot, maar dat laatste kan je wel helpen.
Het leven bevat uit heel erg veel dingen. Je hebt 1 specifiek deel ervan uitgekozen om je op te focussen. Namelijk hetgeen je dacht je mee kunnen te bewijzen. Maar aangezien dat ligt in oppervlakkige zaken is dat slechts een easy win voor de korte termijn. Dan zwakt dat af en heb je weer een nieuwe shot nodig. Oftewel, het is een verslaving. Je komt er af door het te behandelen als elke andere verslaving, namelijk afkicken.
Op dit moment kan je eigenlijk met goed fatsoen nog geen stabiele relatie aan. Simpelweg omdat je automatischer wijs niet valt voor een stabiele man (je wordt verliefd naar je behoeften) en daarnaast omdat jij nooit een normale vent vast gaat houden op deze wijze.
Ik zal je wel zeggen dat het makkelijker is om een relatie te vinden zoals je nu doet, dan als je veranderd. Maar kwantiteit is wat anders dan kwaliteit.
Jij kiest een man die jou omhoog brengt voor jouw eigenwaarde.
Een vent die jou hoog acht, hoeft jou niet omhoog te brengen. Snap je wat ik bedoel? Mannen die menen jou te kunnen krijgen met complimentjes, die hebben deepdown al geen respect voor je. Ze geven jou je eigenwaarde en hebben het vermogen deze ook weer af te pakken. Het dal is dieper dan de piek.
Je 'genezing' ligt in het ontwikkelen van het andere deel wat je OOK bent. Je bent mooi, je bent slim. Dat mag je zijn en dat mag je ook laten zien. Maar geef niets meer aan mensen die daar misbruik van maken en geef ook niets meer aan mensen die alleen je schoonheid en gewilligheid willen.
Trek je op aan mensen waar je jezelf echt aan op kunt halen. Haal voldoening uit andere zaken NAAST uiterlijk en relaties. Ga onder dat vergrootglas vandaan en overzie de hele wereld en je hele zelf.
Op het moment dat je zelfrespect gaat krijgen, zal je zien dat je partner voorkeur gaat veranderen. De 'foute man' wordt een zielig figuur waar je niet meer warm van kunt worden. Want 'foute mannen' zijn eigenlijk hele zielige poppetjes zonder ruggengraat en respect voor zichzelf en de ander.
Geef jezelf hier 2 a 3 jaar voor. Stel je zelf een doel in wie je wilt zijn (binnen wie je bent), een rode draad voor je leven waar mensen alleen in mee kunnen gaan als zij voldoen aan die rode draad.
Wauw rozenstruikje...wat kun jij de zaken goed verwoorden. Jij zegt met deze post wat ik wel weet, maar niet op deze manier kan onder woorden kan brengen.
Ik ga hem opslaan en uitprinten en vanavond op mijn gemak nog eens doorlezen...en het laten bezinken. Ik wíl hier iets mee gaan doen. Het moet afgelopen zijn.
Hoewel ik het niet zo kan verwoorden, weet ik gelukkig wel waar de 'fout' zit. Mijn relatie is nog geen 2 weken over en prompt...dient zich via de whatsapp ginsteravond een 'oude' date aan....alsof ze het ruiken die mannen!!
Iig...we hebben een tijdje geleden 2 x gedate...het was gezellig en hij is best leuk, het is ook (in mijn ogen) een stabiele man....Gisteravond even 'gechat' en hoewel ik mij gevleid voel, ik hem aardig vind en we ook best een goed gesprek kunnen hebben...merk ik dat ik geleerd heb van mijn fouten, want bij iedere opmerking die enigszins nijgde over 'mijn uiterlijk' te gaan ('nee hoor in mijn survivalgroep zitten meer vrouwen met jouw bouw') gaan mijn voelsprieten overeind staan en roep ik mezelf als het ware een halt toe. Leuk, aardig...maar zéker niet waar ik nú op zit te wachten! Ik ben er dus zeker wel voorzichtiger door geworden. En dat is dan weer het voordeel van de fouten die je maakt, ze zijn nooit voor niets...je leert er een hoop van!
Wat ik mij wel afvraag...kan ik dit zélf...of zou een gesprek met een psycholoog mij hierin kunnen helpen?
Ik twijfel zo...ik ben mij er van bewust...volgens mij heb je dan al de helft gewonnen en is het nu een kwestie van rust in de tent, op zoek gaan naar mijzelf en gedrag ombuigen.
In ieder geval ontzettend bedankt voor je inzichten!! Alsof mij een spiegel wordt voorgehouden!
woensdag 17 oktober 2012 om 15:25
quote:Jeluze schreef op 16 oktober 2012 @ 13:42:
[...]
Ik ben er idd bang voor....zou een psych dat eruit kunnen halen?
Of lees er eens een boek over.
'Als liefde pijn doet....' bijvoorbeeld. Of 'Als hij maar gelukkig is'. Mij heeft dat mijn ogen geopend over mezelf. Serieus ben ik er een ander mens van geworden, relatiegewijs.
[...]
Ik ben er idd bang voor....zou een psych dat eruit kunnen halen?
Of lees er eens een boek over.
'Als liefde pijn doet....' bijvoorbeeld. Of 'Als hij maar gelukkig is'. Mij heeft dat mijn ogen geopend over mezelf. Serieus ben ik er een ander mens van geworden, relatiegewijs.
woensdag 17 oktober 2012 om 15:33
quote:rozenstruikje schreef op 17 oktober 2012 @ 14:50:
[...]
Het is wel moeilijk. Je hebt namelijk je slimheid tegen. Je sarcasme ook en waarschijnlijk een gezonde dosis zelfspot, maar dat laatste kan je wel helpen.
Het leven bevat uit heel erg veel dingen. Je hebt 1 specifiek deel ervan uitgekozen om je op te focussen. Namelijk hetgeen je dacht je mee kunnen te bewijzen. Maar aangezien dat ligt in oppervlakkige zaken is dat slechts een easy win voor de korte termijn. Dan zwakt dat af en heb je weer een nieuwe shot nodig. Oftewel, het is een verslaving. Je komt er af door het te behandelen als elke andere verslaving, namelijk afkicken.
Op dit moment kan je eigenlijk met goed fatsoen nog geen stabiele relatie aan. Simpelweg omdat je automatischer wijs niet valt voor een stabiele man (je wordt verliefd naar je behoeften) en daarnaast omdat jij nooit een normale vent vast gaat houden op deze wijze.
Ik zal je wel zeggen dat het makkelijker is om een relatie te vinden zoals je nu doet, dan als je veranderd. Maar kwantiteit is wat anders dan kwaliteit.
Jij kiest een man die jou omhoog brengt voor jouw eigenwaarde.
Een vent die jou hoog acht, hoeft jou niet omhoog te brengen. Snap je wat ik bedoel? Mannen die menen jou te kunnen krijgen met complimentjes, die hebben deepdown al geen respect voor je. Ze geven jou je eigenwaarde en hebben het vermogen deze ook weer af te pakken. Het dal is dieper dan de piek.
Je 'genezing' ligt in het ontwikkelen van het andere deel wat je OOK bent. Je bent mooi, je bent slim. Dat mag je zijn en dat mag je ook laten zien. Maar geef niets meer aan mensen die daar misbruik van maken en geef ook niets meer aan mensen die alleen je schoonheid en gewilligheid willen. Hoe maak ik het onderscheidt...mijn ex lijkt écht dé ideale man, maar is een wolf in schaapskleren gebleken....en ik heb dat, tot voor kort, niet gezien...of nee, ik heb het niet wíllen zien.
Trek je op aan mensen waar je jezelf echt aan op kunt halen. Haal voldoening uit andere zaken NAAST uiterlijk en relaties. Ga onder dat vergrootglas vandaan en overzie de hele wereld en je hele zelf.
Op het moment dat je zelfrespect gaat krijgen, zal je zien dat je partner voorkeur gaat veranderen. De 'foute man' wordt een zielig figuur waar je niet meer warm van kunt worden. Want 'foute mannen' zijn eigenlijk hele zielige poppetjes zonder ruggengraat en respect voor zichzelf en de ander. Jij kent mijn ex? Inderdaad een man zonder ruggegraat.
Dat is niet iets wat ik nu zeg omdat ik gekwetst ben, dit vind ik al een langere tijd.
Geef jezelf hier 2 a 3 jaar voor. Stel je zelf een doel in wie je wilt zijn (binnen wie je bent), een rode draad voor je leven waar mensen alleen in mee kunnen gaan als zij voldoen aan die rode draad.
[...]
Het is wel moeilijk. Je hebt namelijk je slimheid tegen. Je sarcasme ook en waarschijnlijk een gezonde dosis zelfspot, maar dat laatste kan je wel helpen.
Het leven bevat uit heel erg veel dingen. Je hebt 1 specifiek deel ervan uitgekozen om je op te focussen. Namelijk hetgeen je dacht je mee kunnen te bewijzen. Maar aangezien dat ligt in oppervlakkige zaken is dat slechts een easy win voor de korte termijn. Dan zwakt dat af en heb je weer een nieuwe shot nodig. Oftewel, het is een verslaving. Je komt er af door het te behandelen als elke andere verslaving, namelijk afkicken.
Op dit moment kan je eigenlijk met goed fatsoen nog geen stabiele relatie aan. Simpelweg omdat je automatischer wijs niet valt voor een stabiele man (je wordt verliefd naar je behoeften) en daarnaast omdat jij nooit een normale vent vast gaat houden op deze wijze.
Ik zal je wel zeggen dat het makkelijker is om een relatie te vinden zoals je nu doet, dan als je veranderd. Maar kwantiteit is wat anders dan kwaliteit.
Jij kiest een man die jou omhoog brengt voor jouw eigenwaarde.
Een vent die jou hoog acht, hoeft jou niet omhoog te brengen. Snap je wat ik bedoel? Mannen die menen jou te kunnen krijgen met complimentjes, die hebben deepdown al geen respect voor je. Ze geven jou je eigenwaarde en hebben het vermogen deze ook weer af te pakken. Het dal is dieper dan de piek.
Je 'genezing' ligt in het ontwikkelen van het andere deel wat je OOK bent. Je bent mooi, je bent slim. Dat mag je zijn en dat mag je ook laten zien. Maar geef niets meer aan mensen die daar misbruik van maken en geef ook niets meer aan mensen die alleen je schoonheid en gewilligheid willen. Hoe maak ik het onderscheidt...mijn ex lijkt écht dé ideale man, maar is een wolf in schaapskleren gebleken....en ik heb dat, tot voor kort, niet gezien...of nee, ik heb het niet wíllen zien.
Trek je op aan mensen waar je jezelf echt aan op kunt halen. Haal voldoening uit andere zaken NAAST uiterlijk en relaties. Ga onder dat vergrootglas vandaan en overzie de hele wereld en je hele zelf.
Op het moment dat je zelfrespect gaat krijgen, zal je zien dat je partner voorkeur gaat veranderen. De 'foute man' wordt een zielig figuur waar je niet meer warm van kunt worden. Want 'foute mannen' zijn eigenlijk hele zielige poppetjes zonder ruggengraat en respect voor zichzelf en de ander. Jij kent mijn ex? Inderdaad een man zonder ruggegraat.
Dat is niet iets wat ik nu zeg omdat ik gekwetst ben, dit vind ik al een langere tijd.
Geef jezelf hier 2 a 3 jaar voor. Stel je zelf een doel in wie je wilt zijn (binnen wie je bent), een rode draad voor je leven waar mensen alleen in mee kunnen gaan als zij voldoen aan die rode draad.
woensdag 17 oktober 2012 om 15:35
quote:eleonora schreef op 17 oktober 2012 @ 15:25:
[...]
Of lees er eens een boek over.
'Als liefde pijn doet....' bijvoorbeeld. Of 'Als hij maar gelukkig is'. Mij heeft dat mijn ogen geopend over mezelf. Serieus ben ik er een ander mens van geworden, relatiegewijs.Ik heb de titel 'als hij maar gelukkig is' al een paar keer voorbij zien komen en ga hem vanavond bestellen. Ik hoop dat het voor mij hetzelfde doet als het voor jou heeft gedaan...een psych heb ik namelijk ook niet heel veel zin in...ik laat zo iemand namelijk ook niet écht toe achter dat masker.
[...]
Of lees er eens een boek over.
'Als liefde pijn doet....' bijvoorbeeld. Of 'Als hij maar gelukkig is'. Mij heeft dat mijn ogen geopend over mezelf. Serieus ben ik er een ander mens van geworden, relatiegewijs.Ik heb de titel 'als hij maar gelukkig is' al een paar keer voorbij zien komen en ga hem vanavond bestellen. Ik hoop dat het voor mij hetzelfde doet als het voor jou heeft gedaan...een psych heb ik namelijk ook niet heel veel zin in...ik laat zo iemand namelijk ook niet écht toe achter dat masker.
woensdag 17 oktober 2012 om 18:50
Hoi Jeluze,
We kunnen elkaar de hand schudden. Ik heb ook 3 langere relaties gehad met soortgelijke mannen: verslavingsgevoelig, financiele problemen, dol op uitgaan en aandacht (of meer) van andere vrouwen. Ik heb alledrie de relaties zelf beeindigd, maar na teveel ellende. Ik zie het wel steeds sneller in: 12, 5 en 2 jaar. Haha. Als ik erop terugkijk, wist ik bij alledrie dat het in de basis niet klopte, maar ... heb niet naar mezelf geluisterd. Mijn stemmetje zei het allang. Gevolg was dat ik me ging afsluiten en koel/afstandelijk werd. Terwijl ik dat in essentie niet ben. Ben nu hard aan het werk met mezelf: luisteren naar,mijn gevoel en ruimte hiervoor opeisen. Mezelf niet meer wegcijferen vanuit het belang van de relatie of omdat ik voor mijn dochter een 'stabiel' gezin wilde. Ik voel de levensenergie weer stromen, omdat ik naar mijn gevoel luister! Ik mag zijn wie ik ben, zonder noodzakelijke erkenning van anderen. Joehoe! Ik voel dat ik op de goede weg zit! Een hang naar sensatie zal ik altijd wel beetje houden, maar ik probeer het niet meer te zoeken in een patroon. Idd vaak en herhaling van dingen uit de jeugd. Waar ik ook veel aan heb is het letten op je eigen lichaamsignalen. In mijn relatie keerde ik me letterlijk fysiek af van de,situatie door me,af te zonderen e.d. Je lichaam vertelt op dat moment al genoeg.
Er zijn mooie dingen gezegd hierboven: kan ik ook zeker iets mee! Jeluze, succes!
We kunnen elkaar de hand schudden. Ik heb ook 3 langere relaties gehad met soortgelijke mannen: verslavingsgevoelig, financiele problemen, dol op uitgaan en aandacht (of meer) van andere vrouwen. Ik heb alledrie de relaties zelf beeindigd, maar na teveel ellende. Ik zie het wel steeds sneller in: 12, 5 en 2 jaar. Haha. Als ik erop terugkijk, wist ik bij alledrie dat het in de basis niet klopte, maar ... heb niet naar mezelf geluisterd. Mijn stemmetje zei het allang. Gevolg was dat ik me ging afsluiten en koel/afstandelijk werd. Terwijl ik dat in essentie niet ben. Ben nu hard aan het werk met mezelf: luisteren naar,mijn gevoel en ruimte hiervoor opeisen. Mezelf niet meer wegcijferen vanuit het belang van de relatie of omdat ik voor mijn dochter een 'stabiel' gezin wilde. Ik voel de levensenergie weer stromen, omdat ik naar mijn gevoel luister! Ik mag zijn wie ik ben, zonder noodzakelijke erkenning van anderen. Joehoe! Ik voel dat ik op de goede weg zit! Een hang naar sensatie zal ik altijd wel beetje houden, maar ik probeer het niet meer te zoeken in een patroon. Idd vaak en herhaling van dingen uit de jeugd. Waar ik ook veel aan heb is het letten op je eigen lichaamsignalen. In mijn relatie keerde ik me letterlijk fysiek af van de,situatie door me,af te zonderen e.d. Je lichaam vertelt op dat moment al genoeg.
Er zijn mooie dingen gezegd hierboven: kan ik ook zeker iets mee! Jeluze, succes!
vrijdag 19 oktober 2012 om 08:00
@ mimosa, bedankt voor het delen van je ervaring...herkenbaar.
De post van Rozenstruik is voor mij echt een eyeopener!
Vooral het deel waar mannen de focus leggen op mijn uiterlijk. Geloof het of niet...het is nog geen 2 weken uit met mijn ex of ik krijg een sms van een oude date (2 x gedate). Leuke vent en had misschien wel iets kunnen worden, ware het niet dat ik nog teveel met mijn ex bezig was (degene met wie het nu definitief over is en met wie ik toen een ''time-out'' had). Iig...we whatsapp'en wat heen en weer....maar ik heb al een paar keer bemerkt dat hij het gesprek constant zo stuurt dat het over mijn uiterlijk gaat. Nu je erop let, gaat het opvallen en echt....HOE irritant!!
Dat gaat dan bijvoorbeeld over een foto op mijn fb waarop hij me ''sexy'' noemt (is een foto genomen op het strand). Heb de foto er meteen maar afgegooid...en nog meer van dat soort dingen! Heb ik het over sporten, begint hij over een strakke broek (die ik dan aan heb als ik sport).
Ik wil idd geen mannen meer die de focus daar leggen. Ik wil iemand die voor mij gaat om wie ik BEN en niet om hoe ik er uit ZIE! Ik begrijp het ook niet. Ik zie er goed uit, maar kom op..bloedmooi ben ik zeker niet....ik denk dat ze zich rot schrikken als ze me van dichtbij zien
Verder gaat het wel ok. Wat betreft de breuk met mijn ex ben ik meer boos en gefrustreerd, dan verdrietig...boos omdat hij gewoon geweigerd heeft antwoorden te geven op een paar vragen, waardoor ik afsluiting mis. Ik heb me erbij neergelegd dat het is zoals het is. Die antwoorden ga ik nooit krijgen. Ik vind dat hij mij, na alles, schandalig behandeld. Dat maakt mij ook boos.
Ik heb hem 2 dagen geleden een sms gestuurd met daarin een ''afscheid'' en een sneer. Uiteraard niets op teruggehoord, maar dat was voor mij de afsluiting.
Het is nu herfstvakantie, dus op het schoolplein hoeven we elkaar even niet tegen te komen (onze kinderen gaan naar dezelfde school) en na die vakantie....eerlijk gezegd vind ik hem mijn blik niet meer waardig....zo gedraagt hij zich naar mij toe ook namelijk. Het zal wel even een ongemakkelijk en gespannen sfeertje zijn. Gister kwam ik vrienden van hem tegen met wie ik ook goed omging, maar aan de minzame ''hoi'' en de blik, maakte ik op dat hij daar al flink over mij heeft zitten spuien en deze vrienden hun kamp hebben gekozen. Nou prima...mensen zoals hij en zij heb ik in mijn leven niet nodig. Zo zie ik het nu en dat is voor het eerst dat ik het ZO bekijk. It's not MY loss, it's HIS loss. Een ommekeer die ik vast wil houden in de toekomst, zodat ik wellicht wel de juiste man(nen) tegenkom.
Zo moest het even van mij afschrijven, dat helpt!
De post van Rozenstruik is voor mij echt een eyeopener!
Vooral het deel waar mannen de focus leggen op mijn uiterlijk. Geloof het of niet...het is nog geen 2 weken uit met mijn ex of ik krijg een sms van een oude date (2 x gedate). Leuke vent en had misschien wel iets kunnen worden, ware het niet dat ik nog teveel met mijn ex bezig was (degene met wie het nu definitief over is en met wie ik toen een ''time-out'' had). Iig...we whatsapp'en wat heen en weer....maar ik heb al een paar keer bemerkt dat hij het gesprek constant zo stuurt dat het over mijn uiterlijk gaat. Nu je erop let, gaat het opvallen en echt....HOE irritant!!
Dat gaat dan bijvoorbeeld over een foto op mijn fb waarop hij me ''sexy'' noemt (is een foto genomen op het strand). Heb de foto er meteen maar afgegooid...en nog meer van dat soort dingen! Heb ik het over sporten, begint hij over een strakke broek (die ik dan aan heb als ik sport).
Ik wil idd geen mannen meer die de focus daar leggen. Ik wil iemand die voor mij gaat om wie ik BEN en niet om hoe ik er uit ZIE! Ik begrijp het ook niet. Ik zie er goed uit, maar kom op..bloedmooi ben ik zeker niet....ik denk dat ze zich rot schrikken als ze me van dichtbij zien
Verder gaat het wel ok. Wat betreft de breuk met mijn ex ben ik meer boos en gefrustreerd, dan verdrietig...boos omdat hij gewoon geweigerd heeft antwoorden te geven op een paar vragen, waardoor ik afsluiting mis. Ik heb me erbij neergelegd dat het is zoals het is. Die antwoorden ga ik nooit krijgen. Ik vind dat hij mij, na alles, schandalig behandeld. Dat maakt mij ook boos.
Ik heb hem 2 dagen geleden een sms gestuurd met daarin een ''afscheid'' en een sneer. Uiteraard niets op teruggehoord, maar dat was voor mij de afsluiting.
Het is nu herfstvakantie, dus op het schoolplein hoeven we elkaar even niet tegen te komen (onze kinderen gaan naar dezelfde school) en na die vakantie....eerlijk gezegd vind ik hem mijn blik niet meer waardig....zo gedraagt hij zich naar mij toe ook namelijk. Het zal wel even een ongemakkelijk en gespannen sfeertje zijn. Gister kwam ik vrienden van hem tegen met wie ik ook goed omging, maar aan de minzame ''hoi'' en de blik, maakte ik op dat hij daar al flink over mij heeft zitten spuien en deze vrienden hun kamp hebben gekozen. Nou prima...mensen zoals hij en zij heb ik in mijn leven niet nodig. Zo zie ik het nu en dat is voor het eerst dat ik het ZO bekijk. It's not MY loss, it's HIS loss. Een ommekeer die ik vast wil houden in de toekomst, zodat ik wellicht wel de juiste man(nen) tegenkom.
Zo moest het even van mij afschrijven, dat helpt!
vrijdag 19 oktober 2012 om 14:47
Jeluze,als jij een man wilt die jou neemt om wie je bent,zul je zo'n man toch eerst moeten laten zien wie je echt bent.
Misschien kan een psycholoog je daar wel bij helpen al heb je daar geen zin in.
Het is misschien ook wel heel verstandig om eens een tijdje helemaal niet met welke kerel dan ook bezig te zijn.
Misschien kan een psycholoog je daar wel bij helpen al heb je daar geen zin in.
Het is misschien ook wel heel verstandig om eens een tijdje helemaal niet met welke kerel dan ook bezig te zijn.
vrijdag 19 oktober 2012 om 16:46
quote:gypsygirl-1 schreef op 19 oktober 2012 @ 14:47:
Jeluze,als jij een man wilt die jou neemt om wie je bent,zul je zo'n man toch eerst moeten laten zien wie je echt bent.
Misschien kan een psycholoog je daar wel bij helpen al heb je daar geen zin in.
Het is misschien ook wel heel verstandig om eens een tijdje helemaal niet met welke kerel dan ook bezig te zijn.
Ik heb idd niet veel zin in een psych, omdat ik er voor mijn gevoel geen baat bij heb. Er zijn wel degelijk mensen die precies weten/zien wie ik ben...ik moet daar alleen de juiste van tegenkomen. Ik moet mezelf ook zo op mijn gemak voelen dat ik mij durf bloot te geven.
Dat laatste klopt als een bus, dat is verstandig en dat is dan ook wat ik van plan ben. Gewoon even niets met niemand.
Jeluze,als jij een man wilt die jou neemt om wie je bent,zul je zo'n man toch eerst moeten laten zien wie je echt bent.
Misschien kan een psycholoog je daar wel bij helpen al heb je daar geen zin in.
Het is misschien ook wel heel verstandig om eens een tijdje helemaal niet met welke kerel dan ook bezig te zijn.
Ik heb idd niet veel zin in een psych, omdat ik er voor mijn gevoel geen baat bij heb. Er zijn wel degelijk mensen die precies weten/zien wie ik ben...ik moet daar alleen de juiste van tegenkomen. Ik moet mezelf ook zo op mijn gemak voelen dat ik mij durf bloot te geven.
Dat laatste klopt als een bus, dat is verstandig en dat is dan ook wat ik van plan ben. Gewoon even niets met niemand.