Verschil in opvoeding

Je vindt hetgeen normaal wat je van huis hebt meegekregen. Helaas weet ik uit ervaring hoe vervelend dat is en hoe lastig te wijzigen. Bij mijn schoonouders is het ook altijd een rommeltje. Ze houden niet van schoonmaken en opruimen en vriend heeft meegekregen dat de schoonmaakster het wel 1x per week opruimt. Ik snap je probleem dus wel. Ik zou het vreemd vinden als hij zich niet kan inzetten voor de regels in jouw ouderlijk huis. Praten en complimenten blijven geven als hij het 'goed' doet. Hopelijk werkt dat een beetje...

door01, veel van dat soort dingen zijn automatismes: na 20 jaar wen je jezelf een manier aan om je schoenen uit te trekken. Het kost heel veel moeite om die manier aan te passen. Vaak trek je je schoenen onbewust uit, jij weet dat je al rekening met je moeder moet houden, bij jou zit dat automatisme er al in.



Nu verplicht jij je vriend om dat aan te passen, dat gaat niet heel makkelijk.



Probeer zelf maar eens een automatisme aan te passen.. Spreek bijvoorbeeld met jezelf af dat je vanaf nu elke keer als je na de wc bent geweest, een plant een beetje water geeft. Soms zal je er net aan denken ("ohja! De plant!") terwijl je het ook snel zal vergeten (omdat je moe bent, het druk hebt, met je gedachten er niet bij bent.).

Ik lees nu dat hij bij jou en je ouders in woont... dat was misschien niet de meest ideale opleiding. Waarom gaat hij niet op kamers? Dan kan hij gewoon dingen voor zichzelf doen zodat hij jullie tijd samen ook echt aan jullie besteden.



Ik ben ook vrijer opgevoed dan mijn vriend en het was bij mijn vriend thuis bijvoorbeeld echt niet de bedoeling dat je even boven ging zitten of dat je lekker 'in de bank' kroop. Ik moet er niet aan denken om daar te moeten wonen. Zijn ouders zijn schatten! Maar echt ontspannen is het niet...



Ik vind het trouwens kort door de bocht om zijn 'boeie' reactie meteen te bestempelen als 'niet geïnteresseerd in de gevoelens van TO. Zij zegt wel tegen hem dat ze het vervelend vind, maar dat hoeft natuurlijk niet per defenitie een reden te zijn om te moeten stoppen... Vriend vind het ook vervelend dat ik iedere avond gratis kijk, tja, pech voor hem! De 'boeie' van vriend zie ik dan ook meer als 'wat maakt het nou uit of ik op mijn telefoon speel of tv kijk'.

Je kunt beter niet gelijk met hem gaan samenwonen. Eerst allebei een paar jaar op jezelf wonen, leert hijvanzelf dat de rommel achter zijn gat niet vanzelf verdwijnt.



Die jongen gaat niet uit zichzelf opruimen, als jij gelijk met hem gaat samenwonen in jullie en ook zijn eigen huis mag jij de rol van zijn moeder overnemen...

quote:gsleutel schreef op 25 oktober 2012 @ 13:29:

Ik vind het trouwens kort door de bocht om zijn 'boeie' reactie meteen te bestempelen als 'niet geïnteresseerd in de gevoelens van TO. Zij zegt wel tegen hem dat ze het vervelend vind, maar dat hoeft natuurlijk niet per defenitie een reden te zijn om te moeten stoppen... Vriend vind het ook vervelend dat ik iedere avond gratis kijk, tja, pech voor hem! De 'boeie' van vriend zie ik dan ook meer als 'wat maakt het nou uit of ik op mijn telefoon speel of tv kijk'.tja.. dat TO het vervelend vind betekend niet dat vriend moet stoppen, maar als ik mijn irritatie zou uiten en mijn vriend zegt "boeie".... Nouja.. Dat zou ik niet op prijs stellen.

Mijn man en ik zijn ook al jaren bij elkaar. Ik kom uit het huishouden van Jan Steen. Een rommeltje maar alles kon, iedereen was welkom en mijn moeder een schat en heel flexibel. Mijn man (toen nog vriend) komt uit een gezin met een wat starre moeder, alles moet op haar manier. Alles moet recht liggen, alles heeft een plekje. Denk maar niet dat we naar huis mogen zonder af te wassen na het eten. Ook niet als het al acht uur is en onze kinderen jankend van vermoeidheid elkaar de hersenen in timmeren. Orde moet en zal er zijn. Verschrikkelijk vind ik dat en ik heb er heel veel moeite mee gehad. Net zoals mijn man verschrikkelijk veel moeite heeft gehad dat ik mijn schoenen onder de bank schoof als ik ze 's avonds uittrok en niet netjes in het schoenenrek zette. En geloof me, dat onder de bank zetten, was al een hele stap. Zo hebben we verschrikkelijk veel irritaties gehad. Het aanrecht dat nooit leeg was, de kinderspullen die blijven liggen enz, enz. Na 18 jaar met veel plezier maar ook strijd en irritatie hebben we een redelijke gulden middenweg. Van de grond kun je hier niet eten maar het is wel netter dan ik het voorheen zou hebben. Daar heeft hij voor gestreden en ik de knop voor om moeten zetten. En zo is het nu ook normaal dat er af en toe in het weekend vriendjes komen spelen en een boterhammetje mee eten, iets waar hij niet aan kon wennen op zijn vrije dag. Zo hebben we allebei water bij de wijn gedaan.



Waarschijnlijk is het bij jullie wonen voor hem heftiger dan voor jou en je ouders. Het lijkt mij een hel om een half jaar bij mijn schoonouders te moeten wonen. Over het onbeleefd zijn in gezelschap zou ik het op een rustig moment eens met hem hebben. Dus zonder je ouders erbij en niet op het moment dat het gebeurt. Wie weet zit hij zich op te vreten na al die tijd gebrek aan privacy en wil hij niet de hele avond naast je ouders op de bank zitten en hun tv programma's kijken. Ik zou het me goed kunnen voorstellen. Misschien is het een idee dat jullie afspraken maken over wanneer hij ook tijd voor zichzelf heeft want dat lijkt hij nodig te hebben. En dat kan ik me heel goed voorstellen in jullie situatie.

[quote]char_lotte schreef op 25 oktober 2012 @ 13:32:

Je kunt beter niet gelijk met hem gaan samenwonen. Eerst allebei een paar jaar op jezelf wonen, leert hijvanzelf dat de rommel achter zijn gat niet vanzelf verdwijnt.



Die jongen gaat niet uit zichzelf opruimen, als jij gelijk met hem gaat samenwonen in jullie en ook zijn eigen huis mag jij de rol van zijn moeder overnemen...[/quote]



Het klinkt sowieso alsof TO zich gedraagt als zijn moeder en hij reageert als een puber. Of dat nou terecht is of niet, is eigenlijk niet zo belangrijk. De vraag is, wil je zo'n relatie???

Heb je al eens met je vriend besproken op een rustig moment, zonder dat je ouders in de buurt zijn, dat je er moeite mee hebt dat hij geen rekening lijkt te houden met je moeder en dat je het niet leuk vindt als hij de hele avond achter zijn mobieltje zit?

Jij vraagt om mijn visie

Oke

Ga lekker lol maken. Er zijn meer jongens. Over een paar jaar kun je ook nog samenwonen. Ik vraag mij af of dit HET is voor jou????

21 en 22? Ik vind je nogal kinderachtig overkomen, maar goed dat terzijde. Als de relatie nu al zo is, dan snap ik niet dat je wilt gaan samenwonen? Als je gaat samenwonen investeer je ook samen in de woning, meubeltjes e.d

Koop please geen huis, dan zit je dus met een giga-probleem als het toch niet werkt. En het klinkt alsof het niet gaat werken.