Psyche
alle pijlers
Na de depressie
zondag 28 oktober 2012 om 12:56
Beste allemaal,
Bijna 5 jaar geleden heb ik een redelijk zware depressie gehad.
Ik heb hier medicijnen voor genomen, waar ik ongeveer 3 jaar geleden weer mee gestopt ben, alles netjes in overleg met de huisarts.
Het gaat over het algemeen goed met mij. Ben niet meer depressief geworden, heb een goed leven, met werk gaat het goed, heb inmiddels een leuke vriend.
Echter heb ik gemerkt dat ik aan mijn depressie wel wat dingen heb overgehouden. M.n. een groot ochtendhumeur en ik kan behoorlijk vaak chagrijnig reageren op dingen, onterecht, ook naar mijn vriend toe, terwijl hij juist zo'n rasechte positivo is. Gelukkig neemt hij me zoals ik ben. Ik merk dat ik in heel veel dingen geen zin heb. Doe ze wel, want ik heb ook geen zin om thuis te blijven (dat dan ook weer niet). Als ik eenmaal bezig ben, dan gaat het ook weer, maar moet me er vaak enorm toe zetten.
Wie herkent deze naweeën van depressie? En wat doe ik er aan?
Dank alvast voor de reacties!
Bijna 5 jaar geleden heb ik een redelijk zware depressie gehad.
Ik heb hier medicijnen voor genomen, waar ik ongeveer 3 jaar geleden weer mee gestopt ben, alles netjes in overleg met de huisarts.
Het gaat over het algemeen goed met mij. Ben niet meer depressief geworden, heb een goed leven, met werk gaat het goed, heb inmiddels een leuke vriend.
Echter heb ik gemerkt dat ik aan mijn depressie wel wat dingen heb overgehouden. M.n. een groot ochtendhumeur en ik kan behoorlijk vaak chagrijnig reageren op dingen, onterecht, ook naar mijn vriend toe, terwijl hij juist zo'n rasechte positivo is. Gelukkig neemt hij me zoals ik ben. Ik merk dat ik in heel veel dingen geen zin heb. Doe ze wel, want ik heb ook geen zin om thuis te blijven (dat dan ook weer niet). Als ik eenmaal bezig ben, dan gaat het ook weer, maar moet me er vaak enorm toe zetten.
Wie herkent deze naweeën van depressie? En wat doe ik er aan?
Dank alvast voor de reacties!
zondag 28 oktober 2012 om 23:32
Deels herkenbaar. Geen ochtendhumeur ofzo, maar het is alsof ik zo makkelijk 'terugschiet', niet zoveel kan hebben. Ik herken zeker het tegen dingen opzien. Ik kan me er vaak niet toezetten, moet daar echt op letten, voor mijj is dat een rode vlag.
Zoals je het omschrijft klinken het als 'lichte' symptomen van een depressie. Mij helpt het om dingen in kleine stapjes te bekijken, als ik bijvoorbeeld tegen iets op zie, dan alleen bedenken hoe ik de eerste stap ga/kan zetten en niet de hele brij bij elkaar. Soms is het voor mij ook nodig om mijn verwachtingen van mezelf terug te schroeven, kleine stapjes weer, wat is wél haalbaar?
Het klinkt of je wat prikkelbaar bent. Krijg je genoeg rust en ontspanning? Kom je toe aan jezelf? Laad je op? Heb je genoeg tijd waarin je dingen doet die je helemaal geen energie kosten? Heb je met je vriend hierover gepraat? Hoe ervaart hij het? Vindt hij jouw reacties ook 'onterecht chagrijnig'?
En hoe voel je je verder? Je omschrijft je leven vrij zakelijk, goed leven, leuke baan, leuke vriend, maar hoe voel je je?
Wellicht een idee om weer even langs de huisarts/psych te gaan. Gewoon om vinger aan de pols te houden. Is dit een bepaalde periode bezig of heb je dit de laatste 3 jaar altijd gehad?
Zoals je het omschrijft klinken het als 'lichte' symptomen van een depressie. Mij helpt het om dingen in kleine stapjes te bekijken, als ik bijvoorbeeld tegen iets op zie, dan alleen bedenken hoe ik de eerste stap ga/kan zetten en niet de hele brij bij elkaar. Soms is het voor mij ook nodig om mijn verwachtingen van mezelf terug te schroeven, kleine stapjes weer, wat is wél haalbaar?
Het klinkt of je wat prikkelbaar bent. Krijg je genoeg rust en ontspanning? Kom je toe aan jezelf? Laad je op? Heb je genoeg tijd waarin je dingen doet die je helemaal geen energie kosten? Heb je met je vriend hierover gepraat? Hoe ervaart hij het? Vindt hij jouw reacties ook 'onterecht chagrijnig'?
En hoe voel je je verder? Je omschrijft je leven vrij zakelijk, goed leven, leuke baan, leuke vriend, maar hoe voel je je?
Wellicht een idee om weer even langs de huisarts/psych te gaan. Gewoon om vinger aan de pols te houden. Is dit een bepaalde periode bezig of heb je dit de laatste 3 jaar altijd gehad?