Werk & Studie
alle pijlers
onderwijs uit en dan?
vrijdag 2 november 2012 om 11:31
Sinds 11 jaar sta ik voor de klas maar ik ben het zo vreselijk zat. Het is geen lesgeven meer wat wij moeten , maar zo hoog mogelijke scores halen bij de CITO resultaten. Nu ben ik me nog steeds aan het orienteren maar ik kom er echt niet uit. IK ben ook gewoon opgebrand elke week weer met een steen in mijn maag naar school toe.
Ik heb al contact gehad met een uitzendbureau maar ze weten ook niet zo goed wat je nog meer kunt behalve lesgeven.
Ik zit er zelf aan om de kledingbranche in te gaan en te werken in een kinderkledingwinkel of zo iets. Heel eerlijk weet ik gewoon niet eens meer wat ik leuk vind naast het onderwijs.
Hier dames met ervaring?
Ik heb al contact gehad met een uitzendbureau maar ze weten ook niet zo goed wat je nog meer kunt behalve lesgeven.
Ik zit er zelf aan om de kledingbranche in te gaan en te werken in een kinderkledingwinkel of zo iets. Heel eerlijk weet ik gewoon niet eens meer wat ik leuk vind naast het onderwijs.
Hier dames met ervaring?
vrijdag 2 november 2012 om 11:42
vrijdag 2 november 2012 om 11:42
Is een andere school met ander type onderwijs een optie, of gaat het zo bij alle scholen?
Heb je tijd en (financiële) ruimte om dit te laten bezinken en een loopbaantraject te starten?
Het is zo moeilijk om te focussen op wat je echt vanbinnen voelt als je hoofd zo vol is en je er doorheen zit. Probeer daar ruimte te creëren en terug te gaan naar wat je echt voelt. Meestal weet je wel wat je leuk vindt, maar door alles er omheen zie je het gewoon even niet. (En wordt/maak je alles duizend keer erger dan dat het is)
Heb je tijd en (financiële) ruimte om dit te laten bezinken en een loopbaantraject te starten?
Het is zo moeilijk om te focussen op wat je echt vanbinnen voelt als je hoofd zo vol is en je er doorheen zit. Probeer daar ruimte te creëren en terug te gaan naar wat je echt voelt. Meestal weet je wel wat je leuk vindt, maar door alles er omheen zie je het gewoon even niet. (En wordt/maak je alles duizend keer erger dan dat het is)
vrijdag 2 november 2012 om 11:57
Een kledingwinkel zou ik zelf niet zo snel voor kiezen. Wat je nu doet is een hbo waardige baan met daarbijhorend salaris. Een kledingwinkel is mbo en daarnaast werken hier meestal vrij jonge meisjes.
Als je hier al werk in kan vinden meot je er rekening mee houden dat je er qua inkomen betreft redelijk veel op achter uit zou gaan.
Probeer je te oriënteren op wat voor baan je zou interesseren. Misschien dat je een basiscursus administratie of boekhouden kunt doen in de avonduren of vanuit thuis. Hiermee komt je geljk voor een groter aantal banen in aanmerking.
succes
Als je hier al werk in kan vinden meot je er rekening mee houden dat je er qua inkomen betreft redelijk veel op achter uit zou gaan.
Probeer je te oriënteren op wat voor baan je zou interesseren. Misschien dat je een basiscursus administratie of boekhouden kunt doen in de avonduren of vanuit thuis. Hiermee komt je geljk voor een groter aantal banen in aanmerking.
succes
je bent te zwaar, verkeerde opleiding enz.. Ik zoek ook nog steeds..
vrijdag 2 november 2012 om 12:23
Vind je het werken in het onderwijs niet meer leuk (ik herken de druk wel, hoor!)? Of ben je 't op deze school zat? Wil je nog wel met kinderen werken? Zie je 'n mogelijkheid om je bij- of om te scholen? Wil je helemaal 'n andere sector, of iets dat dichtbij het onderwijs ligt? En hoe zit 't met je financiële situatie? Heb je ruimte om minder te werken, zodat je de rust en tijd kunt nemen om na te denken? Zou je nog 'n studie kunnen doen, naast, of i.p.v. je baan? Kun je met 'n coach in gesprek over mogelijkheden?
Het is duidelijk: ik weet 't ook niet Maar ik denk dat het goed is om over dit soort dingen na te denken, voordat je een keuze maakt.
Het is duidelijk: ik weet 't ook niet Maar ik denk dat het goed is om over dit soort dingen na te denken, voordat je een keuze maakt.
vrijdag 2 november 2012 om 12:24
Kun je niet voor een andere groep of school gaan?
Of wat iemand al zei, meer richting RT of IB..
Het kan zijn dat het onderwijs gewoon niet meer bij je past. Van de andere kant, kan dat ook zo voelen omdat je nu te veel druk/overbelasting voelt. Met relatief kleine aanpassingen zou je dit gevoel ook kwijt kunnen raken, zonder erg ingrijpende maatregelen..
Of ben je er echt zeker weten helemaal klaar mee?
Of wat iemand al zei, meer richting RT of IB..
Het kan zijn dat het onderwijs gewoon niet meer bij je past. Van de andere kant, kan dat ook zo voelen omdat je nu te veel druk/overbelasting voelt. Met relatief kleine aanpassingen zou je dit gevoel ook kwijt kunnen raken, zonder erg ingrijpende maatregelen..
Of ben je er echt zeker weten helemaal klaar mee?
vrijdag 2 november 2012 om 12:25
Is logopedie misschien wat voor je? Dan kun je nog steeds met kinderen werken (en met volwassenen), maar het geeft minder stress omdat je in een 1:1 situatie bezig bent. Daar zou je natuurlijk wel een opleiding voor moeten volgen, maar als je je eigen praktijk op kan bouwen zal het ook veel gaan opleveren.
vrijdag 2 november 2012 om 12:52
quote:marthe16 schreef op 02 november 2012 @ 12:25:
Is logopedie misschien wat voor je? Dan kun je nog steeds met kinderen werken (en met volwassenen), maar het geeft minder stress omdat je in een 1:1 situatie bezig bent. Daar zou je natuurlijk wel een opleiding voor moeten volgen, maar als je je eigen praktijk op kan bouwen zal het ook veel gaan opleveren.
Ik denk dat je je daar erg in vergist. Een eigen praktijk is vooral hard werken en relatief weinig verdienen. Bovendien zijn er plannen dat logopedie uit de basisverzekering gaat.
Je ben 1 op 1 bezig, dat is waar, maar daarbij komen dan ook veel verslagen maken, overleg, indivuduele behandelplannen, administratie. Financieel ga je er niet op vooruit, eerder op achteruit (ook onzekere toekomst). Wat betreft werkdruk ga je er ook niet op vooruit. Het is wel dat als je meer een type bent voor 1 op 1 dat dat rust kan geven. Maar dat zou je ook in de RT kunnen zoeken, hoef je niet 4 jaar een fulltime opleiding te volgen.
Is logopedie misschien wat voor je? Dan kun je nog steeds met kinderen werken (en met volwassenen), maar het geeft minder stress omdat je in een 1:1 situatie bezig bent. Daar zou je natuurlijk wel een opleiding voor moeten volgen, maar als je je eigen praktijk op kan bouwen zal het ook veel gaan opleveren.
Ik denk dat je je daar erg in vergist. Een eigen praktijk is vooral hard werken en relatief weinig verdienen. Bovendien zijn er plannen dat logopedie uit de basisverzekering gaat.
Je ben 1 op 1 bezig, dat is waar, maar daarbij komen dan ook veel verslagen maken, overleg, indivuduele behandelplannen, administratie. Financieel ga je er niet op vooruit, eerder op achteruit (ook onzekere toekomst). Wat betreft werkdruk ga je er ook niet op vooruit. Het is wel dat als je meer een type bent voor 1 op 1 dat dat rust kan geven. Maar dat zou je ook in de RT kunnen zoeken, hoef je niet 4 jaar een fulltime opleiding te volgen.
vrijdag 2 november 2012 om 12:55
quote:_puck_ schreef op 02 november 2012 @ 12:24:
Kun je niet voor een andere groep of school gaan?
Of wat iemand al zei, meer richting RT of IB..
Ik ben IB'er en kan je verzekeren dat je dan minstens zoveel last hebt van werkdruk en de inspectie-eisen waar je aan moet voldoen! Ik heb erg vaak het gevoel niet de volle aandacht te kunnen geven aan de dingen die ik belangrijk vind, omdat er zo veel moet. Gelukkig blijf ik het onderwijs nog leuk vinden en geniet ik van de dingen die me wél lukken, maar ik herken het verhaal van TO wel.
Kun je niet voor een andere groep of school gaan?
Of wat iemand al zei, meer richting RT of IB..
Ik ben IB'er en kan je verzekeren dat je dan minstens zoveel last hebt van werkdruk en de inspectie-eisen waar je aan moet voldoen! Ik heb erg vaak het gevoel niet de volle aandacht te kunnen geven aan de dingen die ik belangrijk vind, omdat er zo veel moet. Gelukkig blijf ik het onderwijs nog leuk vinden en geniet ik van de dingen die me wél lukken, maar ik herken het verhaal van TO wel.
vrijdag 2 november 2012 om 13:15
quote:digijuf schreef op 02 november 2012 @ 12:55:
[...]
Ik ben IB'er en kan je verzekeren dat je dan minstens zoveel last hebt van werkdruk en de inspectie-eisen waar je aan moet voldoen! Ik heb erg vaak het gevoel niet de volle aandacht te kunnen geven aan de dingen die ik belangrijk vind, omdat er zo veel moet. Gelukkig blijf ik het onderwijs nog leuk vinden en geniet ik van de dingen die me wél lukken, maar ik herken het verhaal van TO wel.
Ja dat snap ik. Ik ben zelf logo en heb regelmatig overleg met IB en hoor dit dan ook. Het verschil is alleen dat je meer individueel te werk gaat, het is een ander soort druk.
Ik denk dat dit op heel veel functies op HBO en WO niveau is.. dan moet TO inderdaad een stap terug doen en op MBO niveau gaan werken.
[...]
Ik ben IB'er en kan je verzekeren dat je dan minstens zoveel last hebt van werkdruk en de inspectie-eisen waar je aan moet voldoen! Ik heb erg vaak het gevoel niet de volle aandacht te kunnen geven aan de dingen die ik belangrijk vind, omdat er zo veel moet. Gelukkig blijf ik het onderwijs nog leuk vinden en geniet ik van de dingen die me wél lukken, maar ik herken het verhaal van TO wel.
Ja dat snap ik. Ik ben zelf logo en heb regelmatig overleg met IB en hoor dit dan ook. Het verschil is alleen dat je meer individueel te werk gaat, het is een ander soort druk.
Ik denk dat dit op heel veel functies op HBO en WO niveau is.. dan moet TO inderdaad een stap terug doen en op MBO niveau gaan werken.
vrijdag 2 november 2012 om 13:42
Tja. Weet je wat ik vind. Het onderwijs ingaan is volgens mij altijd een roeping geweest. Sowieso die hele kinderbranche. Rijk word je er nooit mee en mensen deden dat omdat ze het vreselijk leuk vinden om met kinderen/jongeren om te gaan of kennis over te brengen.
Vandaag de dag echter lijkt het wel of het niet meer om kinderen (en dus mensen) gaat, maar alsof kinderen producten zijn geworden waar zoveel mogelijk winst uitgehaald moet worden en zo weinig mogelijk tijd ingestoken dient te worden. Idem in de zorg. Zo weinig mogelijk tijd aan het bed van de patient en alleen doen dat wat nodig is. Dat lijkt me gruwelijk frustrerend als je destijds uit overtuiging voor een vak als een van deze gekozen hebt.
Vandaag de dag echter lijkt het wel of het niet meer om kinderen (en dus mensen) gaat, maar alsof kinderen producten zijn geworden waar zoveel mogelijk winst uitgehaald moet worden en zo weinig mogelijk tijd ingestoken dient te worden. Idem in de zorg. Zo weinig mogelijk tijd aan het bed van de patient en alleen doen dat wat nodig is. Dat lijkt me gruwelijk frustrerend als je destijds uit overtuiging voor een vak als een van deze gekozen hebt.
vrijdag 2 november 2012 om 13:56
Camomille ik denk dat je daar de spijker op zijn kop slaat!
Ik heb destijds voor het onderwijs gekozen omdat het me geweldig leek om kinderen wat te leren. En idd niet waar we nu naar toe werken om ze maar zo hoog mogelijk te laten scoren, En dat is wel wat men nu gaat verwachten.
Een gesprek met de directeur heeft weinig zin , want het zou al een berg schelen als er een nieuwe directeur kwam. Er gebeuren hier volgens mij dingen die niet in de haak zijn.
Gesprekken hebbe we zoiezo niet op school eigenlijk.
Ik heb destijds voor het onderwijs gekozen omdat het me geweldig leek om kinderen wat te leren. En idd niet waar we nu naar toe werken om ze maar zo hoog mogelijk te laten scoren, En dat is wel wat men nu gaat verwachten.
Een gesprek met de directeur heeft weinig zin , want het zou al een berg schelen als er een nieuwe directeur kwam. Er gebeuren hier volgens mij dingen die niet in de haak zijn.
Gesprekken hebbe we zoiezo niet op school eigenlijk.
vrijdag 2 november 2012 om 15:22
Binkie, klinkt sowieso alsof je niet op de juiste school zit, nog los van wat Camomille zegt (herkenbaar!). Toen wij nog 'n andere directeur hadden, wilde ik op 'n gegeven moment ook dolgraag iets anders; overspannen, maar geen reïntegratietraject, geen functionerings- of andere gesprekken... echt erg! Maar met de nieuwe directeur is er 'n hoop veranderd en vind ik het weer veel leuker.
