Relaties
alle pijlers
Multiculturele relaties
donderdag 8 november 2012 om 09:53
Hallo allemaal,
Ik kom weleens topics tegen waarin over dit onderwerp gesproken wordt en ik lees vaak dat er tegen problemen aangelopen wordt binnen multiculturele relaties.
Er bestaan veel vooroordelen over relaties met iemand uit een andere cultuur, maar mijn ervaring is dat het juist heel veel toevoegt en niet perse nadelen en moeilijkheden met zich meebrengt.
Dit topic open ik niet vanwege een probleem, maar gewoon omdat het me gezellig lijkt om met anderen te kletsen over onze relaties.
Ben benieuwd of er meer mensen zijn die hier iets over te vertellen hebben.
Ik kom weleens topics tegen waarin over dit onderwerp gesproken wordt en ik lees vaak dat er tegen problemen aangelopen wordt binnen multiculturele relaties.
Er bestaan veel vooroordelen over relaties met iemand uit een andere cultuur, maar mijn ervaring is dat het juist heel veel toevoegt en niet perse nadelen en moeilijkheden met zich meebrengt.
Dit topic open ik niet vanwege een probleem, maar gewoon omdat het me gezellig lijkt om met anderen te kletsen over onze relaties.
Ben benieuwd of er meer mensen zijn die hier iets over te vertellen hebben.
donderdag 8 november 2012 om 19:57
Intomy, jij snapt het, fijn
En inderdaad, ik heb wat vriendinnen met ook een mc relatie en eerlijk is eerlijk, dat praat anders. Ik hoef het je niet uit te leggen, maar mensen hebben veel vooroordelen en dat maakt dat er altijd een soort van achterdocht is naar mijn relatie toe ofzo, maar niet van de mensen die toch wat verder kijken dan hun neus lang is.
Ik vind het echt grof als mensen tegen jou zeggen dat je niet met een Marokkaan moet zijn, want waarom in hemelsnaam niet. Wat een discriminatie inderdaad.
Hoe vond jij het om niet snel te worden voorgesteld? Bespraken jullie dat wel samen? En kwam hij wel snel mee naar jouw familie en vrienden of ook niet?
En inderdaad, ik heb wat vriendinnen met ook een mc relatie en eerlijk is eerlijk, dat praat anders. Ik hoef het je niet uit te leggen, maar mensen hebben veel vooroordelen en dat maakt dat er altijd een soort van achterdocht is naar mijn relatie toe ofzo, maar niet van de mensen die toch wat verder kijken dan hun neus lang is.
Ik vind het echt grof als mensen tegen jou zeggen dat je niet met een Marokkaan moet zijn, want waarom in hemelsnaam niet. Wat een discriminatie inderdaad.
Hoe vond jij het om niet snel te worden voorgesteld? Bespraken jullie dat wel samen? En kwam hij wel snel mee naar jouw familie en vrienden of ook niet?
donderdag 8 november 2012 om 19:58
donderdag 8 november 2012 om 19:59
Hier ook multiculti!
Had ook vooroordelen en mijzelf voorgenomen geen relatie aan te gaan met iemand van andere afkomst..
Totdat ik dit Surinaamse schatje tegen het lijf liep.. Eigenlijk is hij gewoon Nederlands want hij is hier geboren maar zijn moeder bijvoorbeeld is wel echt Surinaams.. Even wennen maar ach, trouw niet met haar
Had ook vooroordelen en mijzelf voorgenomen geen relatie aan te gaan met iemand van andere afkomst..
Totdat ik dit Surinaamse schatje tegen het lijf liep.. Eigenlijk is hij gewoon Nederlands want hij is hier geboren maar zijn moeder bijvoorbeeld is wel echt Surinaams.. Even wennen maar ach, trouw niet met haar
donderdag 8 november 2012 om 20:00
quote:Spijk-er schreef op 08 november 2012 @ 19:58:
[...]
Welke kregen ze dan vanzelf en waarom kregen ze die derde niet vanzelf?Ze zijn hier in Nederland geboren dus kregen ze automatisch de Nederlandse nationaliteit. De tweede hebben we aangevraagd. De derde niet, aangezien man eigenlijk zijn gehele leven in 1 land is opgegroeid. Maar technisch gezien zouden de kinderen nog wel die derde nationaliteit kunnen aanvragen.
[...]
Welke kregen ze dan vanzelf en waarom kregen ze die derde niet vanzelf?Ze zijn hier in Nederland geboren dus kregen ze automatisch de Nederlandse nationaliteit. De tweede hebben we aangevraagd. De derde niet, aangezien man eigenlijk zijn gehele leven in 1 land is opgegroeid. Maar technisch gezien zouden de kinderen nog wel die derde nationaliteit kunnen aanvragen.
donderdag 8 november 2012 om 20:02
Ah dus als de vader andere nationaliteiten heeft krijgen ze die niet vanzelf maar kan je die aanvragen! Nou ja, is hier nog lang niet relevant hoor, maar vroeg het me gewoon af.
Helemaal als de politiek hier soms zo vijandig wordt tegen mensen met dubbele nationaliteiten dan voel ik me recalcitrant en denk ik; ik ga lekker driedubbelnationaliteitige kindertjes produceren!
Helemaal als de politiek hier soms zo vijandig wordt tegen mensen met dubbele nationaliteiten dan voel ik me recalcitrant en denk ik; ik ga lekker driedubbelnationaliteitige kindertjes produceren!
Zeg maar Spijker.
donderdag 8 november 2012 om 20:06
quote:Spijk-er schreef op 08 november 2012 @ 20:02:
Ah dus als de vader andere nationaliteiten heeft krijgen ze die niet vanzelf maar kan je die aanvragen! Nou ja, is hier nog lang niet relevant hoor, maar vroeg het me gewoon af.
Helemaal als de politiek hier soms zo vijandig wordt tegen mensen met dubbele nationaliteiten dan voel ik me recalcitrant en denk ik; ik ga lekker driedubbelnationaliteitige kindertjes produceren!
Ja precies, ik zou dat derde paspoort er bijna om gaan aanvragen
Ik weet niet of dat bij alle nationaliteiten zo is, maar bij die van mijn man dus wel.
Ah dus als de vader andere nationaliteiten heeft krijgen ze die niet vanzelf maar kan je die aanvragen! Nou ja, is hier nog lang niet relevant hoor, maar vroeg het me gewoon af.
Helemaal als de politiek hier soms zo vijandig wordt tegen mensen met dubbele nationaliteiten dan voel ik me recalcitrant en denk ik; ik ga lekker driedubbelnationaliteitige kindertjes produceren!
Ja precies, ik zou dat derde paspoort er bijna om gaan aanvragen
Ik weet niet of dat bij alle nationaliteiten zo is, maar bij die van mijn man dus wel.
donderdag 8 november 2012 om 23:26
Ik heb nu 6,5jr een relatie met een buitenlandse man.
Van cultuurverschillen merk ik niet veel.
Wel heb ik door onze ervaringen een ander beeld van NL gekregen.
Op bepaalde dingen ben ik trots maar voor vele dingen schaam ik me diep...
3 maanden geleden is ons dochtertje geboren. Ik denk dat we gaandeweg de opvoeding wel dingen tegenkomen die cultuursgebonden zijn, maar ik denk dat die ons leven alleen maar meer kleur geven.
Zolang het bespreekbaar is zijn verschillen niet onoverkomelijk!
Van cultuurverschillen merk ik niet veel.
Wel heb ik door onze ervaringen een ander beeld van NL gekregen.
Op bepaalde dingen ben ik trots maar voor vele dingen schaam ik me diep...
3 maanden geleden is ons dochtertje geboren. Ik denk dat we gaandeweg de opvoeding wel dingen tegenkomen die cultuursgebonden zijn, maar ik denk dat die ons leven alleen maar meer kleur geven.
Zolang het bespreekbaar is zijn verschillen niet onoverkomelijk!
donderdag 8 november 2012 om 23:32
Mijn man komt ook uit het buitenland. Over cultuurveschillen kan ik inmiddels wel een heel boek schrijven, vooral over de schoonouders LOL. Wij wonen trouwens samen in een ander land in Europa en niet in Nederland. Onze kinderen hebben overigens allebei de Nederlandse nationaliteit. Mijn man is inmiddels ook Europeaan.
vrijdag 9 november 2012 om 00:48
Bij het voorbij komen van dit topic, heb ik maar meteen een account aangemaakt. Het topic is te leuk om als meelezer te blijven fungeren.
Mijn partner is niet geboren in Nederland en is tijdens zijn pubertijd in Nederland bij zijn familie neergestreken. Zijn Nederlands is niet echt denderend, het levert soms wel hilarische situaties op maar gelukkig kunnen we elkaar goed begrijpen.
Ik vind de cultuurverschillen een verrijking en dat vindt mijn partner ook. Hij was voor onze relatie getrouwd met een vrouw uit zijn land en begint langzamerhand de voordelen van het hebben van een relatie met een Nederlandse vrouw in te zien. Hij houdt van de Hollandse nuchterheid en de directheid die daarmee samen gaat. Zelf is hij ook behoorlijk direct voor iemand uit zijn land en zegt vaak: 'je moet niet draaien'.
Mijn partner is niet geboren in Nederland en is tijdens zijn pubertijd in Nederland bij zijn familie neergestreken. Zijn Nederlands is niet echt denderend, het levert soms wel hilarische situaties op maar gelukkig kunnen we elkaar goed begrijpen.
Ik vind de cultuurverschillen een verrijking en dat vindt mijn partner ook. Hij was voor onze relatie getrouwd met een vrouw uit zijn land en begint langzamerhand de voordelen van het hebben van een relatie met een Nederlandse vrouw in te zien. Hij houdt van de Hollandse nuchterheid en de directheid die daarmee samen gaat. Zelf is hij ook behoorlijk direct voor iemand uit zijn land en zegt vaak: 'je moet niet draaien'.
vrijdag 9 november 2012 om 09:07
quote:Janaa schreef op 08 november 2012 @ 19:57:
Intomy, jij snapt het, fijn
En inderdaad, ik heb wat vriendinnen met ook een mc relatie en eerlijk is eerlijk, dat praat anders. Ik hoef het je niet uit te leggen, maar mensen hebben veel vooroordelen en dat maakt dat er altijd een soort van achterdocht is naar mijn relatie toe ofzo, maar niet van de mensen die toch wat verder kijken dan hun neus lang is.
Ik vind het echt grof als mensen tegen jou zeggen dat je niet met een Marokkaan moet zijn, want waarom in hemelsnaam niet. Wat een discriminatie inderdaad.
Hoe vond jij het om niet snel te worden voorgesteld? Bespraken jullie dat wel samen? En kwam hij wel snel mee naar jouw familie en vrienden of ook niet?
Weet je, als een wildvreemde een racistische opmerking maakt kan ik daar beter mee leven dan mensen die heel dicht bij me staan en die het niet willen/kunnen begrijpen. Ik heb sinds het begin van mijn relatie meerdere malen gesprekken met vriendinnen gehad die blijkbaar meer bekrompen waren dan ik dacht, wat erin resulteerde dat ik in tranen zat, omdat ik me zo gekwetst voelde. Mensen die denken dat als ik een keertje niet uitga, dat het me dan verboden wordt. Mensen die tot vervelends aan toe blijven zeggen dat ik toch 'echt geen hoofddoekje moet gaan dragen'. (Ik ben christen, waar heb je 't over?!) Mensen die de hele tijd maar zeggen: 'ik zou dat echt niet kunnen hoor!' (Heb ik gezegd dat jij dat moet dan, dan?)
Ik vond het eigenlijk wel prima, ik heb zelf ongeveer vier maanden gewacht totdat ik hem voorstelde aan mijn ouders. Dit komt ook omdat ik niet meer in dezelfde stad als mijn ouders woon. Ik ga nog wel om de week naar huis, maar heb hem dus niet meteen meegenomen.
Van zijn kant begreep ik het heel goed, ik had zijn moeder trouwens al eens eerder 'onofficieel' ontmoet, toen zorgde vriendlief dat we haar 'toevallig' tegenkwamen, heel grappig want ik was totaal onvoorbereid haha. Maar ze was heel erg lief, en ik denk dat 't bij de meeste Marokkaanse mannen wel zo is, als mama je accepteert dan kan er weinig meer mis gaan haha.. Hoe dat in andere culturen is weet ik niet zo goed.
Ik herken trouwens ook de opmerkingen van Liubie en Bubbiez over schoonouders.. Hoe lief ze ook zijn, af en toe lig ik van binnen in een deuk.
Intomy, jij snapt het, fijn
En inderdaad, ik heb wat vriendinnen met ook een mc relatie en eerlijk is eerlijk, dat praat anders. Ik hoef het je niet uit te leggen, maar mensen hebben veel vooroordelen en dat maakt dat er altijd een soort van achterdocht is naar mijn relatie toe ofzo, maar niet van de mensen die toch wat verder kijken dan hun neus lang is.
Ik vind het echt grof als mensen tegen jou zeggen dat je niet met een Marokkaan moet zijn, want waarom in hemelsnaam niet. Wat een discriminatie inderdaad.
Hoe vond jij het om niet snel te worden voorgesteld? Bespraken jullie dat wel samen? En kwam hij wel snel mee naar jouw familie en vrienden of ook niet?
Weet je, als een wildvreemde een racistische opmerking maakt kan ik daar beter mee leven dan mensen die heel dicht bij me staan en die het niet willen/kunnen begrijpen. Ik heb sinds het begin van mijn relatie meerdere malen gesprekken met vriendinnen gehad die blijkbaar meer bekrompen waren dan ik dacht, wat erin resulteerde dat ik in tranen zat, omdat ik me zo gekwetst voelde. Mensen die denken dat als ik een keertje niet uitga, dat het me dan verboden wordt. Mensen die tot vervelends aan toe blijven zeggen dat ik toch 'echt geen hoofddoekje moet gaan dragen'. (Ik ben christen, waar heb je 't over?!) Mensen die de hele tijd maar zeggen: 'ik zou dat echt niet kunnen hoor!' (Heb ik gezegd dat jij dat moet dan, dan?)
Ik vond het eigenlijk wel prima, ik heb zelf ongeveer vier maanden gewacht totdat ik hem voorstelde aan mijn ouders. Dit komt ook omdat ik niet meer in dezelfde stad als mijn ouders woon. Ik ga nog wel om de week naar huis, maar heb hem dus niet meteen meegenomen.
Van zijn kant begreep ik het heel goed, ik had zijn moeder trouwens al eens eerder 'onofficieel' ontmoet, toen zorgde vriendlief dat we haar 'toevallig' tegenkwamen, heel grappig want ik was totaal onvoorbereid haha. Maar ze was heel erg lief, en ik denk dat 't bij de meeste Marokkaanse mannen wel zo is, als mama je accepteert dan kan er weinig meer mis gaan haha.. Hoe dat in andere culturen is weet ik niet zo goed.
Ik herken trouwens ook de opmerkingen van Liubie en Bubbiez over schoonouders.. Hoe lief ze ook zijn, af en toe lig ik van binnen in een deuk.
vrijdag 9 november 2012 om 09:59
vrijdag 9 november 2012 om 10:32
Bubblezz waar komt jouw man vandaan?
Ja ik merk nu ook wel dat het steeds minder wordt met de jaren. Mensen wennen er ook wel aan. Alleen soms leer ik weer nieuwe mensen kennen o.i.d., en sommige mensen zijn dan toch verbaasd, of juist heel nieuwsgierig als ze horen dat ik een buitenlandse vriend heb.
Ja ik merk nu ook wel dat het steeds minder wordt met de jaren. Mensen wennen er ook wel aan. Alleen soms leer ik weer nieuwe mensen kennen o.i.d., en sommige mensen zijn dan toch verbaasd, of juist heel nieuwsgierig als ze horen dat ik een buitenlandse vriend heb.
vrijdag 9 november 2012 om 11:19
Goedemorgen allemaal
Leuk dat er zoveel mensen reageren en zelfs speciaal een account aanmaken
Het stukje schoonouders, daar heb ik dus nog even niets mee te maken. Ben uiteraard wel benieuwd hoe dat gaat worden!
Vooroordelen en -teleurstellende- reacties van vriendinnen zijn heel herkenbaar voor me en dat vind ik soms erg moeilijk. Ik heb namelijk geen zin om mezelf en mijn relatie te moeten verdedigen en daar neig ik dan soms wel naar. Ik ben eigenlijk ook bang dat bepaalde vriendschappen hierdoor stuk zullen lopen op den duur. Dat zou ik heel erg vinden, maar me zo bekritiseerd voelen is ook niks.
Leuk dat er zoveel mensen reageren en zelfs speciaal een account aanmaken
Het stukje schoonouders, daar heb ik dus nog even niets mee te maken. Ben uiteraard wel benieuwd hoe dat gaat worden!
Vooroordelen en -teleurstellende- reacties van vriendinnen zijn heel herkenbaar voor me en dat vind ik soms erg moeilijk. Ik heb namelijk geen zin om mezelf en mijn relatie te moeten verdedigen en daar neig ik dan soms wel naar. Ik ben eigenlijk ook bang dat bepaalde vriendschappen hierdoor stuk zullen lopen op den duur. Dat zou ik heel erg vinden, maar me zo bekritiseerd voelen is ook niks.
vrijdag 9 november 2012 om 11:33
vrijdag 9 november 2012 om 11:46
Ik vind het ook leuk!
Inderdaad heftig IMW (ik ga je even afkorten, want het is een veuull te lange naam ), en daarom ook niet eenvoudig om even een ontmoeting te regelen ofzo. Maar waar dan wel weer kritiek op is, is het feit dat ik zijn broer en zus ook nog niet ken, want "die zijn toch wel helemaal verhollandst en dat kan dan toch wel gewoon?". Nou, niet dus.
Mensen hebben weleens gezegd dat ze het een raar verhaal vinden, dat het niet klopt, etc. En dat las ik hier dus ook weer terug, dus zo zie je maar hoe snel mensen hun oordeel vellen.
Terwijl ik nog nooit zo gelukkig ben geweest hoor, en ik weet heel goed wat ik wel en niet wil. Blij dat ik eindelijk zo'n 'thuisgevoel' heb gevonden, en dat is het belangrijkste.
Inderdaad heftig IMW (ik ga je even afkorten, want het is een veuull te lange naam ), en daarom ook niet eenvoudig om even een ontmoeting te regelen ofzo. Maar waar dan wel weer kritiek op is, is het feit dat ik zijn broer en zus ook nog niet ken, want "die zijn toch wel helemaal verhollandst en dat kan dan toch wel gewoon?". Nou, niet dus.
Mensen hebben weleens gezegd dat ze het een raar verhaal vinden, dat het niet klopt, etc. En dat las ik hier dus ook weer terug, dus zo zie je maar hoe snel mensen hun oordeel vellen.
Terwijl ik nog nooit zo gelukkig ben geweest hoor, en ik weet heel goed wat ik wel en niet wil. Blij dat ik eindelijk zo'n 'thuisgevoel' heb gevonden, en dat is het belangrijkste.
vrijdag 9 november 2012 om 11:51
Maar het ergste vinden ze dus dat je nog geen familie hebt ontmoet? Alsof jullie al jaren getrouwd zijn ofzo, haha.
Kijk, heel simpel gezegd: mijn vriend moest een soort van zeker weten dat hij met mij wilde trouwen voordat hij mij voorstelde aan zijn familie. Niet dat we toen meteen maar zijn gaan trouwen, in tegendeel, maar hij kan gewoon niet meerdere meisjes 'zomaar' mee naar huis nemen; niet in een cultuur waar het niet normaal is om publiekelijk een relatie te hebben voor het huwelijk. (Dat Marokkaanse huwelijken allemaal gearrangeerd zijn is trouwens nog zo'n vooroordeel, heel veel Marokkaanse jongens en meisjes trouwen vanuit een relatie, alleen ze stellen hun vriend/vriendin pas voor als ze klaar zijn om te verloven.)
Je kan niet na twee maanden weten of je met iemand gaat trouwen. Tuurlijk, je kan heel sterke gevoelens hebben voor iemand, maar je moet elkaar natuurlijk wel heel goed leren kennen! Dus voor mij niet meer dan logisch dat het wat langer duurde.
Maar ach, er zullen altijd mensen zijn die niet verder kijken dan hun eigen referentiekader.
Trouwens, als hij echt een foute gast is en je daarom niet aan zijn ouders voor wil stellen, dan merk je dat ook wel aan andere dingen hoor.
Kijk, heel simpel gezegd: mijn vriend moest een soort van zeker weten dat hij met mij wilde trouwen voordat hij mij voorstelde aan zijn familie. Niet dat we toen meteen maar zijn gaan trouwen, in tegendeel, maar hij kan gewoon niet meerdere meisjes 'zomaar' mee naar huis nemen; niet in een cultuur waar het niet normaal is om publiekelijk een relatie te hebben voor het huwelijk. (Dat Marokkaanse huwelijken allemaal gearrangeerd zijn is trouwens nog zo'n vooroordeel, heel veel Marokkaanse jongens en meisjes trouwen vanuit een relatie, alleen ze stellen hun vriend/vriendin pas voor als ze klaar zijn om te verloven.)
Je kan niet na twee maanden weten of je met iemand gaat trouwen. Tuurlijk, je kan heel sterke gevoelens hebben voor iemand, maar je moet elkaar natuurlijk wel heel goed leren kennen! Dus voor mij niet meer dan logisch dat het wat langer duurde.
Maar ach, er zullen altijd mensen zijn die niet verder kijken dan hun eigen referentiekader.
Trouwens, als hij echt een foute gast is en je daarom niet aan zijn ouders voor wil stellen, dan merk je dat ook wel aan andere dingen hoor.
vrijdag 9 november 2012 om 11:56
Precies IMW, die zekerheid heeft hij nodig en de vraag is wanneer je dat dan hebt, nou, in elk geval niet na een paar maanden. Dat zou ook een vaag signaal zijn naar zijn familie. Ik heb alle vertrouwen in hem, alleen zien anderen dat soms wat anders. Zij kennen hem verder natuurlijk ook niet en gaan af op de doemscenario's die bekend zijn.
Hij is altijd bij mij, we ondernemen veel samen, zijn samen een maand (!) op vakantie geweest (hij sprak zijn familie dan weleens via de telefoon trouwens en die wisten dat hij met mij was). Ik weet hoe hij is en wat hij voor me voelt en ik kan niet anders zeggen dan dat ik geen enkele reden heb hier aan te twijfelen. Maar de reacties van anderen kan me dan soms wel weer een beetje van slag maken ofzo.
Hij is altijd bij mij, we ondernemen veel samen, zijn samen een maand (!) op vakantie geweest (hij sprak zijn familie dan weleens via de telefoon trouwens en die wisten dat hij met mij was). Ik weet hoe hij is en wat hij voor me voelt en ik kan niet anders zeggen dan dat ik geen enkele reden heb hier aan te twijfelen. Maar de reacties van anderen kan me dan soms wel weer een beetje van slag maken ofzo.
vrijdag 9 november 2012 om 12:21
Ik denk dat mijn vriend mijn ouders na iets langer dan een jaar(geen twee jaar ik moest even terug tellen) heeft ontmoet, omdat het echt niet gewaardeerd zou worden om elke 6 maanden een nieuwe vriend voor te stellen. Pas toen ik het zeker wist heb ik verteld dat ik een relatie had met iemand die niet gelovig is en vervolgens verteld dat ik dat ook niet meer ben. Geen makkelijke periode, maar eind goed al goed zullen we mar zeggen. Ouders denken ook dat het mijn eerste en enige partner is en dat vind ik prima.
Toen ik de middelbare school zat, hadden de meest vriendinnen wel een vriendje dat ook mee naar huis mocht. Mijn ouders flipte al bij het idee dat ik überhaupt een vriendje zou kunnen hebben.
Toen vriend en ik een tijdje terug uiteten gingen met mijn moeder vond ze het echt belachelijk dat ik betaalde. Dat hoort de man natuurlijk te doen.Wij betalen om de beurt en dat vinden we eigenlijk ook normaal.
Daarnaast zou ik ook schrikken van een minirokje hoor, ik weet niet wie dat zei maar mijn ouders zouden er ook echt niet van gediend zijn.
Overigens hebben ik de term" is het je riem of je rokje" enkel uit de mond van autochtonen gehoord, dus om nu te zeggen dat men het in Nederland normaal vindt dat vrouwen in rokjes rondlopen die eruit zien als afgezakte bandeautopjes klopt niet helemaal, NetNiet.
Toen ik de middelbare school zat, hadden de meest vriendinnen wel een vriendje dat ook mee naar huis mocht. Mijn ouders flipte al bij het idee dat ik überhaupt een vriendje zou kunnen hebben.
Toen vriend en ik een tijdje terug uiteten gingen met mijn moeder vond ze het echt belachelijk dat ik betaalde. Dat hoort de man natuurlijk te doen.Wij betalen om de beurt en dat vinden we eigenlijk ook normaal.
Daarnaast zou ik ook schrikken van een minirokje hoor, ik weet niet wie dat zei maar mijn ouders zouden er ook echt niet van gediend zijn.
Overigens hebben ik de term" is het je riem of je rokje" enkel uit de mond van autochtonen gehoord, dus om nu te zeggen dat men het in Nederland normaal vindt dat vrouwen in rokjes rondlopen die eruit zien als afgezakte bandeautopjes klopt niet helemaal, NetNiet.