Erg vermoeid na gesprekken

25-11-2012 14:39 99 berichten
Alle reacties Link kopieren
Goedemiddag,



Ik zal meteen met de deur in huis vallen. Altijd na een informatieve gesprek of een gesprek waarbij iemand zijn hart lucht, wordt ik erg moe.



Vorige week werd er op mijn werk een aantal systemen uitgelegd. Op een gegeven moment werd ik zo moe en duizelig. Ik had t gevoel alsof diegene alle energie had afgenomen van mij.

Ook kon ik mij heel slecht concentreren en ik raakte een beetje geirriteerd in mezelf, want ik wilde dat diegene ermee stopte omdat het teveel werd. Ik voelde mij soort van ziek en een beetje flauwtjes door dat gesprek.



Soms pushte ik mijzelf door vragen te stellen en over te komen alsof ik het interessant vond, maar ik vond het totaal niets...



Hebben mensen dit ook? Dat zij moe worden na een informatieve gesprek met een fanatiekeling of als iemand zijn of haar hart lucht?
Alle reacties Link kopieren
Yep. Het kost ook energie om je in te leven in wat iemand bedoeld, zodat je het kunt begrijpen.
Alle reacties Link kopieren
Maakt het nog uit hoe lang zo'n gesprek duurt? of heb je het ook al als iemand je de weg uitlegt, oid?



Een informatieve tekst kun je wel lezen zonder moe te worden?



Dat je een opleiding hebt kunnen volgen, met jouw gesteldheid; erg knap.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
Misschien komt het doordat je het niet interessant vond? Ik ga ook gapen en me vervelen als iets totaal niet interessant is.

Misschien de volgende keer even een koffie-break voorstellen, zodat je weer even tot jezelf kan komen?
Misschien kun je gewoon aangeven dat het allemaal wat veel is en dat je pauze nodig hebt om het te laten bezinken.



De ander kan wel denken: zolang ze niks zegt ga ik gewoon door.



Misschien kan de ander niet aan je zien dat je moe bent, als je steeds vragen blijft stellen kom je misschien heel geïnteresseerd over.



Ik zou gewoon af en toe zeggen dat je het even moet laten bezinken. Of beter nog, vooraf zeggen dat je bij zulke moeilijke dingen niet alles in één keer kunt bevatten. Is heel normaal hoor.
Alle reacties Link kopieren
Dus het is normaal dat je erg vermoeid en ziek word na een gesprek?



Ja, na een kwartier begint het alweer...



Nee, bij teksten heb ik dat niet...alleen wanneer het een gesprek is dat lang duurt. Ook bij een sollicitatiegesprek heb ik dat vaak.



En als het ook nog iemand is die fanatiek over een onderwerp gaat praten, dan krijgt ik dit gevoel ook. Ook kan ik mij minder inleven in de ander sinds een paar jaar. Als iemand zijn hart lucht( lang gesprek), kan ik moeilijk met mijn gedachten erbij blijven.
Alle reacties Link kopieren
Misschien ben je gewoon introvert...



Introverte mensen doen energie op als ze op zichzelf zijn. Het contact met anderen kost energie.

Extraverte mensen daarentegen doen energie op in contact met anderen. Op zichzelf zijn kost juist energie.

Zowel introverte als extraverte mensen kunnen wel of niet sociaal vaardig zijn. Het onderscheid zit hem in de manier van energie opdoen.

In de maatschappij is de meerderheid (3:1) extravert en zo is de maatschappij ook ingericht. Op school zijn er weinig mogelijkheden om tot jezelf te komen. Als je drukte op een verjaarsfeestje liever vermijdt is de kans groot dat je als vreemde vogel wordt gezien. Omdat ze afwijken van de norm zullen introverten bewuster ruimte moeten creëren om energie op te doen.



http://www.youtube.com/watch?v=hYn6NeWemVw
Alle reacties Link kopieren
Achteraf had ik aangegeven, jaa het is wel veel informatie. En hij ging ervan uit dat ik het snapte..ik weet het niet...het is iemand die ervan uitgaat dat je het snel snapt en als je vragen stelt lijkt hij een beetje geirriteerd.



Maar in het algemeen heb ik dit. Vroeger had ik dit nooit. Ik kon mij goed concentreren en ik werd nooit moe na een gesprek.
Alle reacties Link kopieren
http://www.youtube.com/watch?v=c0KYU2j0TM4
Alle reacties Link kopieren
quote:downnnn schreef op 25 november 2012 @ 14:47:

Dus het is normaal dat je erg vermoeid en ziek word na een gesprek?

.Nee.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
Dat dacht ik eerst ook dat ik introvert ben, maar ik vermijd drukte nooit. Soms wil ik liever drukte om mij heen of dat er een positieve druk is op mij, bv. als er veel werk is en ik mij moet haasten, dat maakt mij vrolijk. Soms raak ik helemaal in paniek als iets anders is, dan ik in mijn hoofd gepland had.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb dit ook, voel me ook duizelig en misselijk worden.

Ik vind dit vervelend want het staat contact in de weg.
Alle reacties Link kopieren
Als je er last van hebt zou ik eens met een therapeut/specialist gaan praten en je laten onderzoeken. Ga eens langs de huisarts.
Inderdaad even naar de huisarts. Alleen als je dit eerst niet had. Ik heb t altijd gehad met druktes en koetjes-kalfjes gesprekken, doodmoe erna. Vermijd het en ben dus introvert. Man precies tegenovergestelde.
Alle reacties Link kopieren
Hee, dank Iwannalive voor dat intro/extravert-stukje! Ik heb nooit kunnen beslissen of ik nou intro- of extravert ben, maar als ik dat stukje lees ben ik overduidelijk een sociaal begaafde introvert.



Huisarts lijkt me een goed idee. Ik denk wel het gevoel te herkennen, t is een soort overconcentratie waar je een enorm wattig gevoel van in je hoofd krijgt, klopt dat? Ik heb dat sneller als ik een beetje oververmoeid ben en/of me ergens zorgen over maak. t Helpt mij dan erg om lekker alleen te zijn, boswandelingen maken, boeken lezen en koken/brood bakken. En niet teveel forummen
Alle reacties Link kopieren
Mavis: ben je ook introvert? Of ben je naar de huisarts geweest/



I wanna: Ik zit op de wachtlijst en ik ben laatst al naar de huisarts geweest voor iets anders.



Brunette: Voel jij je dan ook niet op je gemak bij koetjes en kalfjesgesprekken? Niet zozeer dat je moe bent, maar dat je dat liever niet hebt, omdat het geen diepgaand gesprek is?
Alle reacties Link kopieren
Moosey: Ik bedenk mij ineens dat je ook wel hooggevoelig kan zijn. Wat je net heb beschreven.



Ja een soort duizeligheid of teveel informatie dat ik helemaal gek word van binnen en ziek wordt. Dit heb ik niet altijd. Soms verlopen de gesprekken gewoon goed en dan ben ik niet echt moe.
@ downnn: klopt, ik vind het ten eerste niet interessant en ten tweede put het me daarom uit.

Ik doe het wel hoor, vooral omdat mijn man wel veel vrienden, kennissen heeft. Werd in het begin als ijskoningin en vreemde vogel gezien, dus ik doe nu maar gewoon alsof. Wordt blijkbaar meer gewaardeerd door die mensen dan dat ik mezelf ben.
@ down: ja hooggevoelig, ik ook denk ik.

Heb jij het ook met die vage praatjes en drukte?
Alle reacties Link kopieren
Dan zijn het geen echte vrienden hoor, als zij je niet nemen hoe je bent. Wat maakt je dan een ijskoningin? Omdat jij niet meepraat?



Welke vage praatjes bedoel je? Kan je een voorbeeld geven?

Drukte soms, ligt eraan wat. Soms word ik geirriteerd als iemand mee kijk, dan kan ik niet goed functioneren.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb dat probleem ook, maar alleen met een informatief gesprek. Ik had hier vroeger geen last van.



Ik denk dat het probleem om 'informatie aan te horen en op te slaan' is ontstaan toen ik last kreeg van burn-out verschijnselen. Voorheen wilde ik alle details weten, maar op een gegeven moment kon niets me meer schelen. Ik wist dat ik de informatie (bijvoorbeeld op mijn werk) moest opslaan om goed te functioneren, maar het was gewoon te veel.



Ik ben ook een intovert, maar ik kan me sociaal voordoen. Vanaf het moment dat ik die burn-out verschijnselen heb, voel ik me minder perfectionistisch (kan ook niet anders, anders zou ik mezelf haten want maakte constant fouten) en vind ik het niet erg om over ditjes en datjes, koetjes en kalfjes te praten. Dat komt denk ik doordat ik niet het idee heb dat ik nog een diepgaand informatief gesprek kan houden. Voor een nietszeggend 'ik voel dit ik vind dat' gesprek, waar ik niets voor hoef te weten of niets voor hoef voor te bereiden, ben ik nu juist minder bang.
Ohmy god, dit ben ik!! :



Wat zijn specifieke kenmerken van iemand die HSP heeft?



Een HSP-er voelt zich vaak een buitenbeentje, eenzaam en onbegrepen zelfs als hij/zij in een sociale drukke omgeving zit. Wanneer er geen connectie is met een gesprekspartner is een HSP-er de gesprekspartner liever kwijt dan rijk want de HSP-er heeft het gevoel onbegrepen te worden. Een HSP-er zal daarom ook erg selectief zijn met wie hij/zij omgaat. Films, muziek en andere vormen van vibraties worden veel sneller en intenser opgenomen door de HSP-er en komen emoties sneller opspelen.

Een HSP-er voelt energieën van andere mensen dus veel sneller aan. Wanneer een HSP-er in een overvolle ruimte is van een hoop mensen zal hij/zij overweldigd worden en dus ook veel sneller moe en onrustig worden.



Tevens heeft een HSP-er een enorme sterke drang en verlangen naar een intense vorm van liefde en seksualiteit, wanneer die balans er niet is heeft seksualiteit ook geen betekenis. Een non-hsp-er ziet en voelt minder deze drang en ziet een relatie/seks dan ook als iets “gewoons” en alledaags.



Een HSP-er is vooral op zoek naar zelfvertrouwen, waardering en naar een sterker zelfbeeld want dit ontbreekt vaak een beetje bij ze omdat zij zich vaak en snel onbegrepen voelen. Negatieve energieën en vibraties maken ze snel vermoeid en depressief en moeten ze uit de weg gaan. Veel HSP-ers hebben ook een vorm van HSS (High Sensation Seeker) en dit betekend dat zij vooral op zoek zijn naar bepaalde Thrills die ze nog niet eerder hebben ervaren. Die thrills worden dan vaak gevonden in extreme sporten en plekken waar ze nog niet eerder zijn geweest. Te lang dezelfde activiteiten en te lang op dezelfde plek maakt een HSP-er enorm snel verveeld.



HSP-er aan het werk:

Een HSP-er heeft veel structuur, balans en rust nodig. Time management en energie management is daarom ook essentieel voor een HSP-er. Een werkruimte waar veel chaos heerst en herrie in de omgeving als luide collega’s, radio, machines en geen controle in de werkzaamheden maakt een HSP-er enorm onrustig en snel vermoeid. Die onrust kan zich dan ook snel gaan uiten als “ontsnappen” van de onrust. Frisse buitenlucht en ruimte werkt als een accu-oplader voor een HSP-er.



Een HSP-er zal ook sneller een drang voelen naar werkzaamheden waar iedere dag iets nieuws te ‘ervaren’ en te voelen valt. Goede mensen in de verkoop hebben in het algemeen ook een vorm van HSP omdat zij heel goed zijn in het aanvoelen waar een potentiële klant zijn behoefte en angsten heeft. HSP-ers hebben talent voor het aanvoelen van iemand anders zijn angsten en kunnen deze gemakkelijk wegnemen bij de ander. HSP-ers halen dus ook een mooie voldoening uit coaching.
Nee, ik heb het nu niet over vrienden, maar kennissen.

Mijn vrienden zijn net als ik zo'n beetje dan, dat klikt perfect.



Ja ik dans niet snel als ik nuchter ben, ik hou oppervlakkige praatjes af. Een voorbeeld: over het weer, over elkaars kinderen, over mijn man's werkprestaties (hij doet iets in entertainment), over een bepaald evenement, etc..

Nu doe ik trouwens wel mee omdat het sociaal wenselijk iss, ik snap ook waarom dat leuker is. Maar voel er niets bij, zegmaar.
Alle reacties Link kopieren
Wat vervelend! Welke verschijnselen kreeg jij toen?



Heb jij dan het gevoel dat je je beetje dom voelt t.o. de rest? Het klinkt ook een beetje als faalangst. Dat heb ik ook en als het een gesprek is waarbij er veel vragen worden gesteld of waar je iets moeten weten dan gaat t beetje mis.

Denk maar eens over na of je dat hebt meid.
Alle reacties Link kopieren
Brunette:

Tevens heeft een HSP-er een enorme sterke drang en verlangen naar een intense vorm van liefde en seksualiteit, wanneer die balans er niet is heeft seksualiteit ook geen betekenis. Een non-hsp-er ziet en voelt minder deze drang en ziet een relatie/seks dan ook als iets “gewoons” en alledaags.



Dit heb ik ook. Daarom weet ik dat ik nooit vreemd zal gaan en ook niet een one night stand zal willen( mocht ik geen relatie meer hebben). Ik verlang sinds kleins af aan naar echte liefde en ik ga altijd door het vuur voor mijn vriend. Maar weet je wat het is, het overlapt zelfs een beetje met borderline. Ik zeg niet dat het om borderline gaat, maar meeste borderline hebben dit ook.



Wanneer er geen connectie is met een gesprekspartner is een HSP-er de gesprekspartner liever kwijt dan rijk want de HSP-er heeft het gevoel onbegrepen te worden.



Wat wordt er hiermee bedoeld?



Een werkruimte waar veel chaos heerst en herrie in de omgeving als luide collega’s, radio, machines en geen controle in de werkzaamheden maakt een HSP-er enorm onrustig en snel vermoeid.



Ik heb dit soms juist nodig, harde muziek alleen bij chaos raak ik soms een beetje overstreek. Mijn eigen kamer is wel een chaos maar daar raak ik niet van overstreek...



Als ik mij verveel, word ik zoo kwaad of als ik iets niet volgens mijn planning gaat waar ik mij op had verheugd. bv. Ik wacht op iemand, laatste moment zegt diegene het af. Ik haat die persoon en wil niet meer met diegene omgaan( dat ervaar ik dan) Later gaat t gevoel weer weg.



Ik verveel me wel snel ja op werk. Ik wil vaak van baan veranderen, maar andere kant raak ik heel snel gehecht aan plekken, mensen of aan iets wat ik heb gekregen van een belangrijk persoon.



Sinds wanneer heb jij dit brunette?



Betreft je kennissen, heb je het gevoel dat het onbelangrijk is, dat je dan denkt: pfff, waarom gaan we het over het weer hebben? We kunnen beter een diepgaande gesprek voeren.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven