Erg vermoeid na gesprekken

25-11-2012 14:39 99 berichten
Alle reacties Link kopieren
Goedemiddag,



Ik zal meteen met de deur in huis vallen. Altijd na een informatieve gesprek of een gesprek waarbij iemand zijn hart lucht, wordt ik erg moe.



Vorige week werd er op mijn werk een aantal systemen uitgelegd. Op een gegeven moment werd ik zo moe en duizelig. Ik had t gevoel alsof diegene alle energie had afgenomen van mij.

Ook kon ik mij heel slecht concentreren en ik raakte een beetje geirriteerd in mezelf, want ik wilde dat diegene ermee stopte omdat het teveel werd. Ik voelde mij soort van ziek en een beetje flauwtjes door dat gesprek.



Soms pushte ik mijzelf door vragen te stellen en over te komen alsof ik het interessant vond, maar ik vond het totaal niets...



Hebben mensen dit ook? Dat zij moe worden na een informatieve gesprek met een fanatiekeling of als iemand zijn of haar hart lucht?
galadriel, downnn ken ik niet maar ik ken mijzelf wel. Heb teveel kenmerken die totaal niet bij asperger passen, echt totáal niet. Begrijp ook niet waarom we nu een diagnose moeten krijgen, dat is hsp ook niet. HSP is meer een karaktertrek ipv een ziekte.
Alle reacties Link kopieren
quote:Galadriel schreef op 25 november 2012 @ 17:19:

[...]



Hoe weet je dat?Ik ken de kenmerken en ik voldoe er niet aan. Daarnaast heb ik geen contactstoornis.
@ meds: doe ik, en mijn conclusie is:



Postief: empatisch, luisterend, heel vrolijk kan zijn, de ander kan oppeppen maar niet met het bagetalliseren van 'doe maar even gewoon positief', impulief ben en veel voor anderen over heb, vergevingsgezind.



minder positief: kan niet tegen grote menigtes, hou het liever bij kleine groepen

perfectionisme

snel geirriteerd door geluiden of geuren

niet oprecht geinteresseerd in mensen die ik niet ken en die ik geen interessant beroep/leven vind hebben.
Alle reacties Link kopieren
quote:brunetteparis schreef op 25 november 2012 @ 17:15:



@ Downnn: misschien helpt het voor jou ook om jezelf vooral te omringen met mensen die dezelfde instelling hebben. Ik heb 4 vriendinnen die erg op mij lijken en ook mij volledig begrijpen, en een paar extraverte vriendinnen die mij accepteren als de rustigere en serieuse.

En niet de discussie aangaan met de altijd-positivo's. Deze voelen zich vaak aller ellendigst, is mijn ervaring. Hetzelfde met de obsessieve vorlijke facebookers, die op het punt van scheiden staan maar op facebook de schijn ophouden van liefjeschatjemopje ik mis jou tot zoooo!

Ik weet wel beter. Want, door hoe ik ben (empatisch en luisterend) krijg ik toch vaak de échte verhalen te horen.



OMG haat jij facebook ook???



Ik heb de laatste tijd minder zin in nieuwe mensen...eerlijk gezegd. Maar soms, werkt dat bij mij juist averechts. Kort gezegd, ik had een goede vriendin...was ongeveer netals mij. Alleen tikkeltje onzeker. Doordat ik meer op mezelf ging richten, minder aandacht geven op mijn verjaardag, heeft zij het contact verbroken,...heel soms maar het was alsof ik haar vriend was.

En met mensen die net als mij denken, raak ik een beetje zat. Di heeft te maken met het feit dat ik dan een spiegelbeeld heb en dat ik mij niet uniek voel.



Heb jij dat trouwens ook dat je je uniek wil voelen?
Je benoemd nu een aantal kenmerken. De vraag is waarom je niet geïnteresseerd ben in mensen die je niet kent, waarom kan je niet tegen grote menigtes? Ben je bang? waarvoor dan?

Heb je een trauma meegemaakt?
Alle reacties Link kopieren
quote:brunetteparis schreef op 25 november 2012 @ 17:18:

[...]





Ja, ik heb erg vaak mensen met 2 gezichten aangetroffen. Hoe sneu het ook klinkt, en hoe paranoia het misschien klinkt, de meeste mensen zijn gewoon niet echt te vertrouwen en willen graag door iedereen aardig gevonden worden. Vaak ten koste van iemand anders.

De mensen die wel te vertrouwen zijn pik ik er inmiddels snel uit. Ik geloof niet in spiritualiteit etc, wel in een voorgevoel of intuitie.



Ohh op die manier! Maar je hebt gelijk ja! Ze laten niet hun ware aard zien en daarom zijn zij niet te vertrouwen.



Doe jij dat wel, je ware aard laten zien? En daardoor vinden mensen je onaardig als je bv nee zegt.
@ downnn: nee, ik haat fb niet. Maar wel de nepheid ervan. Niet dat je zou moeten typen: wat een tyfusdag, alles zit tegen, ruzie met mijn man, ik heb een identiteitscrisis!!! - maar altjd maar overdreven nep- vrolijk doen terwijl je vanbinnen huilt hou ik ook niet van.

Als ik me rot voel , post ik gewoon niks. Ik post alleen leuke dingen, dat wel , maar niet vaak. Af en toe een leuk clipje van iets of een foto van ons.



Ja, ik voel me graag uniek, meer een uitblinker. Ik heb ooit erg uitgeblonken op een stage, was heerlijk. Nu voel ik me nogal gewoontjes qua kwaliteiten. Heb niet echt een talent, behalve dingen aanvoelen en daarnaar handelen.

Ohja, ik ben wel goed in mensen helpen met dingen invullen en uitzoeken, doe ik dus vaak.
Alle reacties Link kopieren
quote:brunetteparis schreef op 25 november 2012 @ 17:25:

@ meds: doe ik, en mijn conclusie is:



Postief: empatisch, luisterend, heel vrolijk kan zijn, de ander kan oppeppen maar niet met het bagetalliseren van 'doe maar even gewoon positief', impulief ben en veel voor anderen over heb, vergevingsgezind.



minder positief: kan niet tegen grote menigtes, hou het liever bij kleine groepen

perfectionisme

snel geirriteerd door geluiden of geuren

niet oprecht geinteresseerd in mensen die ik niet ken en die ik geen interessant beroep/leven vind hebben.Dit is gewoon echt eng! Alles is herkenbaar, behalve perfectionisme( dat is verminderd door ervaringen) en vergevingsgezind ook.
kom op zeg, het zijn hele algemene dingen die jullie benoemen.



TO je zegt dat je perfectionistisch bent, je realiseert je dat dat pas echt vermoeiend is?
Alle reacties Link kopieren
Juistem...dat overdreven blijheid hou jij dus niet van? Dus ook als mensen of meiden gaan gillen als zij een beroemdheid zien of zoiets?



Dan laat je je ware aard zien en dat doen de mensen niet. Daarom ervaar jij hen als niet te vertrouwen.



Volg je ook een opleiding waarbij je mensen moet helpen?



De maatschappij is nu eenmaal zo geworden. Daarom haat ik fb. Omdat iedereen dat perse moet hebben, die overdreven blijheid enzo. Dus ik probeer mij af te schermen van de menigte, dan voel ik mij ook uniek.

En ik verlang heel erg naar vroeger, netals die ouderen. Kan ook beter met ouderen, 35+ of jongeren die apart zijn omgaan. De rest niet.
Alle reacties Link kopieren
quote:sabbaticalmeds schreef op 25 november 2012 @ 17:37:

kom op zeg, het zijn hele algemene dingen die jullie benoemen.



TO je zegt dat je perfectionistisch bent, je realiseert je dat dat pas echt vermoeiend is?Nee juist niet! Ik had laatst een 5,6 voor een tentamen. Ik was eerst beetje teleurgesteld, toen dacht ik, ik moet blij zijn, hoef niet te herkansen! Verder ben ik dat totaal niet meer, ook door ervaringen.
quote:sabbaticalmeds schreef op 25 november 2012 @ 17:30:

Je benoemd nu een aantal kenmerken. De vraag is waarom je niet geïnteresseerd ben in mensen die je niet kent, waarom kan je niet tegen grote menigtes? Ben je bang? waarvoor dan?

Heb je een trauma meegemaakt?



Gewoon, geen interesse in. Niet alles heeft een betekenisvolle reden.

Geen groepstrauma, trouwens. Hou alleen niet van kuddegedrag, wat ik wel vaak bij groepsmensen zie.
Alle reacties Link kopieren
Ja, het hoeft geen trauma te zijn.
Alle reacties Link kopieren
Het lijkt wat op vroege verschijnselen van een burnout. Oppassen hoor!
Alle reacties Link kopieren
quote:gameover schreef op 25 november 2012 @ 18:31:

Het lijkt wat op vroege verschijnselen van een burnout. Oppassen hoor!Welke?
Alle reacties Link kopieren
Nou precies de verschijnselen die je noemt in je opening. Slecht concentratie, moeite om niet leuke info op te nemen, energie uit je weg voelen lopen, je dan ziek en flauw voelen.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb dit al jaren...dan had ik alang een burnout moeten hebben.



Maar is een burn-out ook een beetje net als depressie? Dat je soms geen zin heb in de dag?
Groepstrauma? Wat bedoel je?



af en toe geen zin in een dag is geen depressie. Een depressie is een ernstige aandoening.
Alle reacties Link kopieren
Maar ik heb ook heel vaak geen zin in de dag en wil diep van binnen altijd de beste zijn, kan niet tegen grote groepen mensen.

En toch ben ik gewoon, vrij doorsnee.



Wat maakt dat jullie hoog sensentief en mij gewoon menselijk?



Maar een depressie benoemenals: geen zin in de dag, is natuurlijk geen benoeming van een depressie. Dat is meer een dipje.
verder wordt deze hele discussie totaal onbegrijpelijk, maar hey fijn dat jullie elkaar hebben gevonden
Alle reacties Link kopieren
quote:sabbaticalmeds schreef op 25 november 2012 @ 18:56:

Groepstrauma? Wat bedoel je?



af en toe geen zin in een dag is geen depressie. Een depressie is een ernstige aandoening.Gohhh,ik noemde EEN symptoom.
Alle reacties Link kopieren
Er moeten natuurlijk meerdere symptomen zijn en tuurlijk hoef je geen HSP te zijn als je bepaalde kenmerken heb.



Is netals met verkoudheid. Je voelt je slap, misselijk etc...



Dat betekent toch niet gelijk dat je koorts heb;)



Zelfde verhaal als met die symptomen. Als je een paar heb, dan maakt t je niet HSP. Maar als je veel kenmerken heb, bijna allemaal, dan wel.
Alle reacties Link kopieren
Klikkerdeklik, erg informatief.
Even los van de discussie over hsp enz. Heb je dit bij ieder gesprek of ligt het aan de omstandigheden. Heb je het even snel op je werk met collega's om je heen als thuis of de bank met een kop thee en een vriendin die haar hart lucht?



Ik herken het namelijk wel, maar het heeft bij mij nies met karakter of een of andere psychische stoornis te maken. Ik ben gewoon slechthorend en kan (mede door spraakafzien, maar ik ben dan ook behoorlijk slechthorend) gesprekken best volgen, maar in een rumoerige ruimte kost dat wel bergen energie.
Alle reacties Link kopieren
Nee, een burnout is iets heel anders dan een depressie. En ook anders dan overspannen zijn. Info niet lang op kunnen nemen ( vooral "moeten-dingen" en lastige emotionele zaken) en energie weg voelen gaan, zijn ondermeer symptomen. Burnout is een langzame sloper itt overspannen raken (veel druk in korte tijd). Een burnout kan ook ontstaan door je privesituatie en zich vertalen in symptomen in je werksitiatie. Je kan het dus al gedurende enige jaren opbouwen door steeds onbewust weer door te gaan.

Ik wil je overigens niets aanpraten of je bang maken of zo hoor, maar toen ik je opening las, was het heel herkenbaar voor mij.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven