Thuis
alle pijlers
Overpeinzingen des Marels
vrijdag 14 december 2012 om 21:18
Soms, heel soms, denk ik wel eens na.
En vandaag maakte ik iets mee wat me triggerde om nog eens ná te denken over dingen.
Ik moest in de stad zijn (grote stad) en ik parkeerde in een parkeergarage. Toen ik naar boven liep, de trap op, zat er een dakloze onder aan de trap. Toen ik hem allang gepasseerd was, vroeg hij me om wat kleingeld. Ik was al bijna boven aan de trap, dus ik liep door met een soort vaag schouderophaalgebaar.
Op weg naar mijn bestemming dacht ik er nog eens over na, dat ik het eigenlijk wel bizar vond dat ik de dakloze niet eens fatsoenlijk antwoord gegeven had. Ik nam me voor om, als de man er nog zat als ik terug kwam (wat niet lang zou duren), hem een paar euro te geven.
Ik zou onderweg snel iets eten en besloot tot een lijntechnische doodzonde, ik ging naar de MacDonalds. Toen ik in de rij stond, hoorde ik ineens achter me “are you waiting”. Ja dus.
Naast mij de dakloze man van de parkeergarage. Om een lang verhaal kort te maken, we raakten in gesprek. Hij bleek Italiaans, en inderdaad dakloos.
Na een tijdje vroeg hij me of ik niet een hamburger voor hem wilde kopen want hij had de hele dag nog niet gegeten. Ik heb een menu voor hem besteld met nog een extra muffin voor de dag erna ofzo. Uiteindelijk heb ik hem nog wat geld toegestopt zodat hij de dag erna ook nog iets te eten zou hebben, maar het zette me nogal aan het denken.
Is het eigenlijk niet bizar dat wij daklozen voorbij lopen alsof ze vieze beesten zijn? Dat we met een boogje om ze heen lopen en alleen maar bang zijn dat ze ons beroven?
Ik vond het heel schokkend om me te bedenken dat we een dakloze die in een portiek ligt ergens niet eens meer zien als méns.
Volgens mij is zeker in tijd van economische crisis de afstand tussen deze man en wij, kleiner dan ooit.
Ik ben vast een softe muts enzo, maar het raakte me gewoon ineens. Ik zit me druk te maken over wat ik moet gaan doen met kerstmis en bij welke familie en wie ik teleur stel als ik niet kom en ik ben daar al de hele week mee bezig…. En waar maak je je dan eigenlijk druk om?
Deze man maakt zich druk om waar hij vannacht nou weer moet slapen en of hij überhaupt die dag iets te eten gaat hebben….
Reality-check, enzo.
Nou ja, het was gewoon een heel bijzonder moment ofzo, en ik wilde het even delen.
En vandaag maakte ik iets mee wat me triggerde om nog eens ná te denken over dingen.
Ik moest in de stad zijn (grote stad) en ik parkeerde in een parkeergarage. Toen ik naar boven liep, de trap op, zat er een dakloze onder aan de trap. Toen ik hem allang gepasseerd was, vroeg hij me om wat kleingeld. Ik was al bijna boven aan de trap, dus ik liep door met een soort vaag schouderophaalgebaar.
Op weg naar mijn bestemming dacht ik er nog eens over na, dat ik het eigenlijk wel bizar vond dat ik de dakloze niet eens fatsoenlijk antwoord gegeven had. Ik nam me voor om, als de man er nog zat als ik terug kwam (wat niet lang zou duren), hem een paar euro te geven.
Ik zou onderweg snel iets eten en besloot tot een lijntechnische doodzonde, ik ging naar de MacDonalds. Toen ik in de rij stond, hoorde ik ineens achter me “are you waiting”. Ja dus.
Naast mij de dakloze man van de parkeergarage. Om een lang verhaal kort te maken, we raakten in gesprek. Hij bleek Italiaans, en inderdaad dakloos.
Na een tijdje vroeg hij me of ik niet een hamburger voor hem wilde kopen want hij had de hele dag nog niet gegeten. Ik heb een menu voor hem besteld met nog een extra muffin voor de dag erna ofzo. Uiteindelijk heb ik hem nog wat geld toegestopt zodat hij de dag erna ook nog iets te eten zou hebben, maar het zette me nogal aan het denken.
Is het eigenlijk niet bizar dat wij daklozen voorbij lopen alsof ze vieze beesten zijn? Dat we met een boogje om ze heen lopen en alleen maar bang zijn dat ze ons beroven?
Ik vond het heel schokkend om me te bedenken dat we een dakloze die in een portiek ligt ergens niet eens meer zien als méns.
Volgens mij is zeker in tijd van economische crisis de afstand tussen deze man en wij, kleiner dan ooit.
Ik ben vast een softe muts enzo, maar het raakte me gewoon ineens. Ik zit me druk te maken over wat ik moet gaan doen met kerstmis en bij welke familie en wie ik teleur stel als ik niet kom en ik ben daar al de hele week mee bezig…. En waar maak je je dan eigenlijk druk om?
Deze man maakt zich druk om waar hij vannacht nou weer moet slapen en of hij überhaupt die dag iets te eten gaat hebben….
Reality-check, enzo.
Nou ja, het was gewoon een heel bijzonder moment ofzo, en ik wilde het even delen.
668, the neighbour of the Beast
zaterdag 15 december 2012 om 00:55
quote:maZZelen schreef op 15 december 2012 @ 00:54:
[...]
Eensch met mezelf. Ik zal nooit aan iemand opdringen dat hij/zij van mijn zuurverdiende euro colalight of een hamburger moet kopen. Echt zonde van mijn geld.Maar dat zegt toch ook helemsaal niemand dat ze wil bepalen wat een zwerver met dat geld moet kopen?
[...]
Eensch met mezelf. Ik zal nooit aan iemand opdringen dat hij/zij van mijn zuurverdiende euro colalight of een hamburger moet kopen. Echt zonde van mijn geld.Maar dat zegt toch ook helemsaal niemand dat ze wil bepalen wat een zwerver met dat geld moet kopen?
zaterdag 15 december 2012 om 00:59
quote:maZZelen schreef op 15 december 2012 @ 00:57:
[...]
Oh nee, dat is waar ook mensen geven liever een hamburger dan een euro. Dat was het.
Klopt. Als ik geld geef ga ik ook niet zeggen dat een dakloze er alleen maar aan eten voor mag kopen. En omdat ik dus niet wil dat hij er drugs of drank voor koopt geef ik geen geld maar geef eten.
Zo.
[...]
Oh nee, dat is waar ook mensen geven liever een hamburger dan een euro. Dat was het.
Klopt. Als ik geld geef ga ik ook niet zeggen dat een dakloze er alleen maar aan eten voor mag kopen. En omdat ik dus niet wil dat hij er drugs of drank voor koopt geef ik geen geld maar geef eten.
Zo.
zaterdag 15 december 2012 om 01:03
quote:jane-ice schreef op 15 december 2012 @ 01:00:
Mooi topic Marels!
Ik gaf altijd aan een aardig man die de daklozenkrant verkoopt voor AH. Goeiemiddag mevrouw, fijne dag mevrouw...altijd een paar eurotjes gaf ik. Totdat ik hem ergens anders tegenkwam en mij dronken na riep met : HEY LEKKERDING...en nog wat aso dingen.( hij had mij niet herkend,te dronken/ aangeschoten)
Daarna heb ik hem nooit meer wat gegeven,pffff wat een L*L
...En dat vind ik dan weer stom. Alsof een dakloze zich voorbeeldig moet gedragen omdat hij geld van anderen krijgt. Een dakloze moet kennelijk vooral heel dankbaar zijn en zich keurig ( wat dat dan ook maar is) gedragen en mag geen dingen als 'lekker wijf' roepen. End at allemaal omdat hij wel eens wat geld krijgt.
Mooi topic Marels!
Ik gaf altijd aan een aardig man die de daklozenkrant verkoopt voor AH. Goeiemiddag mevrouw, fijne dag mevrouw...altijd een paar eurotjes gaf ik. Totdat ik hem ergens anders tegenkwam en mij dronken na riep met : HEY LEKKERDING...en nog wat aso dingen.( hij had mij niet herkend,te dronken/ aangeschoten)
Daarna heb ik hem nooit meer wat gegeven,pffff wat een L*L
...En dat vind ik dan weer stom. Alsof een dakloze zich voorbeeldig moet gedragen omdat hij geld van anderen krijgt. Een dakloze moet kennelijk vooral heel dankbaar zijn en zich keurig ( wat dat dan ook maar is) gedragen en mag geen dingen als 'lekker wijf' roepen. End at allemaal omdat hij wel eens wat geld krijgt.
zaterdag 15 december 2012 om 10:07
Is "lekker ding" zo asociaal dan?
Vind ik inderdaad ook een vreemde reactie om hem dan maar nooit meer iets te geven.
Want blijkbaar moet die man zich dan toch weer aanpassen naar jouw plaatje, zich vooral correct gedragen.
Wat is er toch mis met mensen in hun waarde laten zoals ze zijn?
Vind ik inderdaad ook een vreemde reactie om hem dan maar nooit meer iets te geven.
Want blijkbaar moet die man zich dan toch weer aanpassen naar jouw plaatje, zich vooral correct gedragen.
Wat is er toch mis met mensen in hun waarde laten zoals ze zijn?
668, the neighbour of the Beast
zaterdag 15 december 2012 om 13:24
Marels, door jou geinspireerd heb ik vandaag de daklozenkrantverkoper bij ons winkelcentrum een doosje boodschappen gegeven. Dakloos is hij volgens mij niet maar hij en zijn vrouw en kinderen hebben het niet makkelijk. Heb hem een kist mandarijntjes gegeven, een fles wijn, snoep, krentenbollen, boter, olie, hagelslag etc. Ik heb een leerling in mijn klas waarvan de ouders ook dit krantje verkopen (moeder dan, vader speelt harmonica) en weet dus van vrij dichtbij dat het geen makkelijk bestaan is. Ik hoop dat de boodschapjes goed terecht komen. Hij was helemaal verbaasd en bedankte me wel 10 keer.
zaterdag 15 december 2012 om 14:03
Ik heb eenzelfde soort ervaring gehad als jij Marels. Het was april dit jaar en in een grote stad zag ik zoveel zwervers en mensen in prullebakken scharrelen.
Op een gegeven moment zag ik een man, zo zielsverloren langs de vuilnisbakken lopen dat ik iets wilde doen. Mijn man zag al dat het geen verslaafde was. Ik heb de man aangesproken en hem 5 euro gegeven.
Hij was sprakeloos, vond het zoveel. Bedankte me keer op keer. Wat hij er ook voor gekocht heeft, ik hoop dat het hem het gevoel gaf weer even mens te zijn en gezien te worden.
En dat bedanken, daar schaamde ik me 's avonds in mijn comfortabele bed ook voor. Want er is niets opgelost. Ik vind het schrijnend dat er zo veel mensen op straat moeten (en soms misschien willen) leven.
Op een gegeven moment zag ik een man, zo zielsverloren langs de vuilnisbakken lopen dat ik iets wilde doen. Mijn man zag al dat het geen verslaafde was. Ik heb de man aangesproken en hem 5 euro gegeven.
Hij was sprakeloos, vond het zoveel. Bedankte me keer op keer. Wat hij er ook voor gekocht heeft, ik hoop dat het hem het gevoel gaf weer even mens te zijn en gezien te worden.
En dat bedanken, daar schaamde ik me 's avonds in mijn comfortabele bed ook voor. Want er is niets opgelost. Ik vind het schrijnend dat er zo veel mensen op straat moeten (en soms misschien willen) leven.