last hebben van het vele denken
donderdag 3 januari 2013 om 15:36
Na aarzelen besloten om hier toch mijn verhaal en 'last' neer te zetten. Hoe zal ik het eens uitleggen. Waar het op neerkomt is dat ik veel last heb van het vele denken, tot het denken over het denken en alle associaties die daarbij komen kijken. Me altijd sterk bewust ben van mezelf en de ander, in gezelschap of waar dan ook. Alsof ik mezelf en de ander altijd op een afstand aan het observeren ben.
Feit is dat ik dit enorm als een last beschouw. Het vele denken is altijd aanwezig en niet stop te zetten. Waardoor ik weinig rust kan vinden of daadwerkelijk kan genieten. Gelukkig ontmoet ik steeds meer mensen met wie ik het erover kan hebben, het begrepen wordt. Wat op momenten als een verademing voelt. Het belemmert me soms enorm in de dagelijkse dingen die moeten gebeuren, bijvoorbeeld mijn studie. Slechte concentratie. Ben bezig om mezelf hierin te ontwikkelen, het om te zetten in positieve energie zonder het als een last te beschouwen. Al gaat dit niet zo makkelijk..
Mijn vraag is, zijn er mensen die dit herkennen? En zo ja.. misschien nog enkele goede tips hebben.
Feit is dat ik dit enorm als een last beschouw. Het vele denken is altijd aanwezig en niet stop te zetten. Waardoor ik weinig rust kan vinden of daadwerkelijk kan genieten. Gelukkig ontmoet ik steeds meer mensen met wie ik het erover kan hebben, het begrepen wordt. Wat op momenten als een verademing voelt. Het belemmert me soms enorm in de dagelijkse dingen die moeten gebeuren, bijvoorbeeld mijn studie. Slechte concentratie. Ben bezig om mezelf hierin te ontwikkelen, het om te zetten in positieve energie zonder het als een last te beschouwen. Al gaat dit niet zo makkelijk..
Mijn vraag is, zijn er mensen die dit herkennen? En zo ja.. misschien nog enkele goede tips hebben.
donderdag 3 januari 2013 om 15:45
donderdag 3 januari 2013 om 15:52
Hoi Little rose,
ik herken het wel hoor Als het altijd negatieve gedachten zijn, dan zou ik inderdaad hulp gaan zoeken, maar om nou meteen aan de medicijnen te gaan lijkt me niet nodig.
Je bent dus iemand die veel denkt, maar je wilt dat eigenlijk niet? Is het dan ook zo dat je je gedachten weg probeert te sturen als je ze hebt? (zo van, he shit ik moet niet zoveel nadenken)
In dat geval kun je proberen er anders mee om te gaan, namelijk door te zeggen: ok, ik heb deze gedachte, nu ga ik er ook over nadenken ook!
Het klinkt wat gek, maar dit is hoe het bij mij werkte. Ik deed zo mijn best om maar niet te piekeren. Maar als je zo nu en dan even de tijd ervoor neemt, heb je er misschien minder last van
ik herken het wel hoor Als het altijd negatieve gedachten zijn, dan zou ik inderdaad hulp gaan zoeken, maar om nou meteen aan de medicijnen te gaan lijkt me niet nodig.
Je bent dus iemand die veel denkt, maar je wilt dat eigenlijk niet? Is het dan ook zo dat je je gedachten weg probeert te sturen als je ze hebt? (zo van, he shit ik moet niet zoveel nadenken)
In dat geval kun je proberen er anders mee om te gaan, namelijk door te zeggen: ok, ik heb deze gedachte, nu ga ik er ook over nadenken ook!
Het klinkt wat gek, maar dit is hoe het bij mij werkte. Ik deed zo mijn best om maar niet te piekeren. Maar als je zo nu en dan even de tijd ervoor neemt, heb je er misschien minder last van
donderdag 3 januari 2013 om 16:13
Probeer wat meer in het 'nu' te leven. Je bent hier, of je bent nergens. Door het vele denken ben je eigenlijk altijd 'ergens anders'.
Doe dingen heel bewust en concentreer je daarbij echt op wat je doet. Je hoeft je gedachten niet af te wijzen, ze zijn er nu eenmaal, accepteer dat je ze hebt, en concentreer je daarna ergens anders op: de plaats waar je bent, de mensen met wie je bent, de dingen die je doet. Luisrer bewust naar muziek, naar anderen.
Het klinkt alsof je je niet werkelijk bewust bent van jezelf en de ander, je bent je bewust van wat je van de situatie vindt. Door die gedachten zet je een soort 'laag' tussen jou en de ander, tussen jou en een situatie.
Doe dingen heel bewust en concentreer je daarbij echt op wat je doet. Je hoeft je gedachten niet af te wijzen, ze zijn er nu eenmaal, accepteer dat je ze hebt, en concentreer je daarna ergens anders op: de plaats waar je bent, de mensen met wie je bent, de dingen die je doet. Luisrer bewust naar muziek, naar anderen.
Het klinkt alsof je je niet werkelijk bewust bent van jezelf en de ander, je bent je bewust van wat je van de situatie vindt. Door die gedachten zet je een soort 'laag' tussen jou en de ander, tussen jou en een situatie.
donderdag 3 januari 2013 om 16:27
Ja herkenbaar. Ik denk bij alles na.
Bij allerdagelijkse dingen hoe iets sneller, efficienter, beter, etc kan, maar ook diepr gaand als in bed lig of naar domme tv zit te kijken. Ik kan er nu goed mee overweg.
Tijdens mijn lagere en later middelbare school had ik ook erg veel moeite met concentreren. Ik ben toen op (jeugd) schaken gegaan en dat heeft enorm geholpen! Eenmaal in de week lang geconcentreerd nadenken en dat ging vanzelf vanwege het spelletje.
Tegen piekeren in bed had een tante van mij een goede oplossing. Ze zei dat piekeren de verkeerde kant op fantaseren is. Dus als je jezelf betrapt op piekeren, moet je dus lekker aan het fantaseren gaan.
Bij allerdagelijkse dingen hoe iets sneller, efficienter, beter, etc kan, maar ook diepr gaand als in bed lig of naar domme tv zit te kijken. Ik kan er nu goed mee overweg.
Tijdens mijn lagere en later middelbare school had ik ook erg veel moeite met concentreren. Ik ben toen op (jeugd) schaken gegaan en dat heeft enorm geholpen! Eenmaal in de week lang geconcentreerd nadenken en dat ging vanzelf vanwege het spelletje.
Tegen piekeren in bed had een tante van mij een goede oplossing. Ze zei dat piekeren de verkeerde kant op fantaseren is. Dus als je jezelf betrapt op piekeren, moet je dus lekker aan het fantaseren gaan.