Relaties
alle pijlers
Longdistance deel 10!!!!
maandag 12 mei 2008 om 22:04
dinsdag 13 mei 2008 om 14:12
dinsdag 13 mei 2008 om 15:16
Hey hallo,
Als ik zo door de verhalen lees, kom ik tot de conclusie dat hier alleen dames schrijven...of heb ik iets over het hoofd gezien?
Zijn vrouwen dan gewoon eerder gefrustreerd?
Dit weekend was mijn parijse vriendje in NL en we hadden het over de slagingskansen (nega momentje). Zijn moeder en mijn stiefmoeder zijn namelijk van mening dat dit zo niet gaat werken met die afstand. Sja dat zet ons toch aan het denken. Hoe leer je elkaar echt kennen op zo'n afstand? Ervaringen?
Alle frustratie die ik lees zijn zo herkenbaar. Klaag ik nog over een vriend op 500 km verderop, terwijl de meeste vriendjes hier toch in de duizenden kms lopen.
In mijn geval is er nog geen lange termijnsplanning. Eigenlijk is dat iets wat ik wel graag wil, maar ja we kennen elkaar niet zo heel lang en eerlijk gezegd heb ik vaak frustraties gehad de afgelopen tijd over het soms niet bellen zoals gezegd. Op de een of andere manier heb ik wat onzekerheid waar ik echt vanaf moet. Heb me dan ook voorgenomen de boel eens wat los te laten en me meer te richten op mijn eigen leven dan op het controleren van zijn belgedrag. Die frustraties leidden nogal eens tot telefoondiscussies en dat maakt denk ik ook dat mn vriendje enigszins onzeker wordt over het slagen. Vandaar dat hij graag nog eens 2 weken samen wil doorbrengen om te kijken hoe het gaat. Alvorens we grootste plannen maken. Ik denk zelf over een thuiswerk functie, aangezien dat in mijn beroep goed kan. Op die manier kan ik mijn werk ook vanuit parijs doen en hoef ik niks in mijn leven te veranderen...We zijn inmiddels 3,5 maand samen. Nog niet zo lang als je rekent dat we 32 dgn in totaal samen geweest zijn van de 105 dgn.. mwah valt eigenlijk nog mee!
Succes iedereen!
gr, Sonja
Als ik zo door de verhalen lees, kom ik tot de conclusie dat hier alleen dames schrijven...of heb ik iets over het hoofd gezien?
Zijn vrouwen dan gewoon eerder gefrustreerd?
Dit weekend was mijn parijse vriendje in NL en we hadden het over de slagingskansen (nega momentje). Zijn moeder en mijn stiefmoeder zijn namelijk van mening dat dit zo niet gaat werken met die afstand. Sja dat zet ons toch aan het denken. Hoe leer je elkaar echt kennen op zo'n afstand? Ervaringen?
Alle frustratie die ik lees zijn zo herkenbaar. Klaag ik nog over een vriend op 500 km verderop, terwijl de meeste vriendjes hier toch in de duizenden kms lopen.
In mijn geval is er nog geen lange termijnsplanning. Eigenlijk is dat iets wat ik wel graag wil, maar ja we kennen elkaar niet zo heel lang en eerlijk gezegd heb ik vaak frustraties gehad de afgelopen tijd over het soms niet bellen zoals gezegd. Op de een of andere manier heb ik wat onzekerheid waar ik echt vanaf moet. Heb me dan ook voorgenomen de boel eens wat los te laten en me meer te richten op mijn eigen leven dan op het controleren van zijn belgedrag. Die frustraties leidden nogal eens tot telefoondiscussies en dat maakt denk ik ook dat mn vriendje enigszins onzeker wordt over het slagen. Vandaar dat hij graag nog eens 2 weken samen wil doorbrengen om te kijken hoe het gaat. Alvorens we grootste plannen maken. Ik denk zelf over een thuiswerk functie, aangezien dat in mijn beroep goed kan. Op die manier kan ik mijn werk ook vanuit parijs doen en hoef ik niks in mijn leven te veranderen...We zijn inmiddels 3,5 maand samen. Nog niet zo lang als je rekent dat we 32 dgn in totaal samen geweest zijn van de 105 dgn.. mwah valt eigenlijk nog mee!
Succes iedereen!
gr, Sonja
dinsdag 13 mei 2008 om 15:47
Sonja, dit is een vrouwenforum, nogal logisch dat er vooral vrouwen schrijven.
Voor de rest ga ik heel eerlijk zeggen dat het mij niet lijkt dat jullie relatie een toekomst heeft als jullie zo doorgaan.
Ik lees heel veel frustratie over het bellen en zo en ik krijg ook de indruk dat jullie beiden denken dat het niets wordt. En daar gaat het volgens mij fout. Jullie moeten er wel in geloven. Hoe moeilijk het ook gaat.
Of is het alleen een momentopname? Vaak is het makkelijker over de slechte dingen te schrijven
Vertel eens iets leuks over je relatie.
Voor de rest ga ik heel eerlijk zeggen dat het mij niet lijkt dat jullie relatie een toekomst heeft als jullie zo doorgaan.
Ik lees heel veel frustratie over het bellen en zo en ik krijg ook de indruk dat jullie beiden denken dat het niets wordt. En daar gaat het volgens mij fout. Jullie moeten er wel in geloven. Hoe moeilijk het ook gaat.
Of is het alleen een momentopname? Vaak is het makkelijker over de slechte dingen te schrijven
Vertel eens iets leuks over je relatie.
dinsdag 13 mei 2008 om 16:49
Mja oké Viva is niet echt een mannending...(blond momentje) Zou je bij de FHM ook zo'n forum hebben?!: rofl:
Ja zit nogal in een moeilijke tijd wat betreft mijn baan..Vandaar een beetje nega momenteel. Hij zit zelf ook in een moeilijke tijd met zijn werk..denk dat dat de algehele negativiteit wel verklaard.
Dan even de positieve versie. We zijn in April 2 weken samen op vakantie geweest. Kwam toevallig zo uit vanwege een huwelijk van onze goede vrienden (daardoor kennen we elkaar). Vakantie was super leuk. Mijn en zijn vrienden waren er ook en dat liep allemaal prima. Eigenlijk was die vakantie voor ons wel een beetje een meetpunt: Hoe goed kunnen we met elkaar opschieten?
Nou heel goed dus! Als we samen zijn is het super, maar door mijn onzekerheid was het de afgelopen tijd nogal zwaar als we niet bij elkaar waren. Vooral omdat we allebei nogal drukke banen hebben op het moment. Maar die frustraties probeer ik dus nu de kop in te drukken... Ophouden nu! Maar heb zeker het gevoel dat hij echt iets voor me is en dat heeft hij ook. Het is gewoon super leuk samen en eigenlijk vonden we elkaar 1,5 jaar geleden al leuk, alleen het afgelopen jaar hadden we telkens zoiets van nee, dat wordt echt te ingewikkeld zo'n lange afstand ding. Maar ja toen zagen we elkaar weer en ja...
Een onzeker mutsje
Ja zit nogal in een moeilijke tijd wat betreft mijn baan..Vandaar een beetje nega momenteel. Hij zit zelf ook in een moeilijke tijd met zijn werk..denk dat dat de algehele negativiteit wel verklaard.
Dan even de positieve versie. We zijn in April 2 weken samen op vakantie geweest. Kwam toevallig zo uit vanwege een huwelijk van onze goede vrienden (daardoor kennen we elkaar). Vakantie was super leuk. Mijn en zijn vrienden waren er ook en dat liep allemaal prima. Eigenlijk was die vakantie voor ons wel een beetje een meetpunt: Hoe goed kunnen we met elkaar opschieten?
Nou heel goed dus! Als we samen zijn is het super, maar door mijn onzekerheid was het de afgelopen tijd nogal zwaar als we niet bij elkaar waren. Vooral omdat we allebei nogal drukke banen hebben op het moment. Maar die frustraties probeer ik dus nu de kop in te drukken... Ophouden nu! Maar heb zeker het gevoel dat hij echt iets voor me is en dat heeft hij ook. Het is gewoon super leuk samen en eigenlijk vonden we elkaar 1,5 jaar geleden al leuk, alleen het afgelopen jaar hadden we telkens zoiets van nee, dat wordt echt te ingewikkeld zo'n lange afstand ding. Maar ja toen zagen we elkaar weer en ja...
Een onzeker mutsje
dinsdag 13 mei 2008 om 19:27
Nope, van B nog niets gehoord. Wel vanmorgen zijn werk gebeld omdat ik het écht niet meer trok. Gisteren hadden ze hem nog gesproken via de receptietelefoon van de camping: om twaalf uur 's middags zat hij nog in Zambia. Of hij gisteren of pas vanmorgen is vertrokken naar Kaapstad wisten ze niet. En waarom hij pas zo laat vertrokken is ook niet, behalve dat hij niet een maar twee nachten daar met de groep moest blijven. Maar goed, dan nog had hij gistermorgen vroeg al kunnen vertrekken.
Vrijdag om 10.00 uur heeft hij de afspraak bij het consulaat. Daarvoor moet hij nog naar de bank voor een verklaring van zijn financiele situatie, pasfoto's maken en naar zijn werk om mijn envelop en een verklaring op te halen. Deadline ligt naar mijn idee dus op donderdagmiddag, voor de bank sluit: 15.00 uur dus. Als hij pas vandaag vertrokken is gaat hij dat niet halen.
En natuurlijk staat zijn telefoon nog steeds uit. Terwijl hij nu toch echt in gebied zit waar bereik is. Hij weet natuurlijk best dat ik me hier zit op te vreten en daar stopt hij denk ik zijn hoofd voor in het zand. En een van mijn vrienden vroeg ook of hij misschien cold feet heeft, zo vlak voor het mogelijke vertrek. Zou natuurlijk best kunnen, maar ja, geen idee, want ik heb hem al sinds donderdagavond niet meer gesproken.... zucht...
Vrijdag om 10.00 uur heeft hij de afspraak bij het consulaat. Daarvoor moet hij nog naar de bank voor een verklaring van zijn financiele situatie, pasfoto's maken en naar zijn werk om mijn envelop en een verklaring op te halen. Deadline ligt naar mijn idee dus op donderdagmiddag, voor de bank sluit: 15.00 uur dus. Als hij pas vandaag vertrokken is gaat hij dat niet halen.
En natuurlijk staat zijn telefoon nog steeds uit. Terwijl hij nu toch echt in gebied zit waar bereik is. Hij weet natuurlijk best dat ik me hier zit op te vreten en daar stopt hij denk ik zijn hoofd voor in het zand. En een van mijn vrienden vroeg ook of hij misschien cold feet heeft, zo vlak voor het mogelijke vertrek. Zou natuurlijk best kunnen, maar ja, geen idee, want ik heb hem al sinds donderdagavond niet meer gesproken.... zucht...
woensdag 14 mei 2008 om 09:27
Ja, Yas dat weet ik wel. Maar we hebben echt in al die jaren nog nooit zo lang geen contact gehad. En als hij geen beltegoed zou hebben, zou zijn telefoon wel aan staan of hebben gestaan en zou hij mijn berichtjes hebben gekregen. Of zou ik hem wel hebben kunnen bellen. En dat is ook niet zo.
Ik blijf toch ongerust, kan er niks aan doen. En ik weet ook dat ik niets anders kan doen dan afwachten.
Ik blijf toch ongerust, kan er niks aan doen. En ik weet ook dat ik niets anders kan doen dan afwachten.
woensdag 14 mei 2008 om 16:36
woensdag 14 mei 2008 om 18:09
Hey, ben ik ook weer eens. Heb het best wel druk gehad laatste weken en heb nu ook even niet zo'n vrolijk nieuws. Zal later op de AK ewat meer vertellen.
Leef wel met jullie mee hoor!
Etosha: komt echt wel goed hoor! Natuuuurlijk zit je over hem in, dat is niet meer dan logisch. Er is (zoals eigenlijk altijd achteraf blijkt toch) zeker een verklaring voor dat je nog niets heb gehoord. Maar ik duim ook voor je! Snap helemaal hoe je je voelt. Maar...het komt goed!
Leef wel met jullie mee hoor!
Etosha: komt echt wel goed hoor! Natuuuurlijk zit je over hem in, dat is niet meer dan logisch. Er is (zoals eigenlijk altijd achteraf blijkt toch) zeker een verklaring voor dat je nog niets heb gehoord. Maar ik duim ook voor je! Snap helemaal hoe je je voelt. Maar...het komt goed!
woensdag 14 mei 2008 om 22:16
Hee La Moon, ik las je verhaal. Balen joh en wel behoorlijk vaag ook. Maar niet wanhopen, er komt vast iets leukers en beters voor in de plaats en dan ben je blij dat het zo gegaan is! (Zei Etosha, onze huis-optimiste.. )
Hier nieuws: vanmiddag een sms gekregen dat hij in ZA was aangekomen en aan de Kentucky Fried Chicken zat. Nadat vervolgens al mijn verontruste smsjes waren aangekomen bij hem, kreeg ik een tweede berichtje. Hij was omgereden via Namibië, omdat dat qua wegen en grensovergangen sneller zou zijn. Maar omdat dat echt heel erg uit de route ligt, heb ik er nooit an gedacht om hem op dat nummer te sms'en.... en hij kan mij daarmee niet bereiken (geen contract tussen Vodafone en de enige Namibische provider...). Hij had wel kunnen bellen natuurlijk, dus lichtelijk pissig ben ik nog wel, maar dat komt ook van frustratie en boosheid op mezelf: iedereen had gewoon gelijk en het kwam gewoon goed, dus wanneer leer ik nou eens op te houden met stressen?
Anyway, vanavond is hij dus in Kaapstad (laat waarschijnlijk) en dus ruim op tijd voor de afspraak van vrijdagmorgen. En hij is ook al bij de bank geweest! Dus...
Hier nieuws: vanmiddag een sms gekregen dat hij in ZA was aangekomen en aan de Kentucky Fried Chicken zat. Nadat vervolgens al mijn verontruste smsjes waren aangekomen bij hem, kreeg ik een tweede berichtje. Hij was omgereden via Namibië, omdat dat qua wegen en grensovergangen sneller zou zijn. Maar omdat dat echt heel erg uit de route ligt, heb ik er nooit an gedacht om hem op dat nummer te sms'en.... en hij kan mij daarmee niet bereiken (geen contract tussen Vodafone en de enige Namibische provider...). Hij had wel kunnen bellen natuurlijk, dus lichtelijk pissig ben ik nog wel, maar dat komt ook van frustratie en boosheid op mezelf: iedereen had gewoon gelijk en het kwam gewoon goed, dus wanneer leer ik nou eens op te houden met stressen?
Anyway, vanavond is hij dus in Kaapstad (laat waarschijnlijk) en dus ruim op tijd voor de afspraak van vrijdagmorgen. En hij is ook al bij de bank geweest! Dus...
woensdag 14 mei 2008 om 23:02
Lae Belgique is droog gebleven, hoorde dat 't in NL regende. Dat heb je in 't zuiden dan ja. Maar 't is relaxed hier. R. vandaag op soort van kennismakings/sollicitatiegesprek geweest en hij kan morgen al beginnen met werken. Nog steeds wel in 'n fabriek, maar 't klonk allemaal heel positief, 't ziet er naar uit dat dit wel voor langere tijd zou kunnen zijn (mits 't bevalt natuurlijk). Ben benieuwd!
En de Efteling gister was trouwens 'n ervaring op zich, zo leuk! R. was echt net 'n kind, 't was bijna aandoenlijk om te zien. (kan ik ajb de garantie krijgen dat onze kindjes kopiën worden van hem? Dan mag ie me nu meteen bezwangeren ).
Hij was nog nooit van z'n leven in 'n achtbaan geweest. Stel je 't even voor als je je neefje van 7 meeneemt en die er voor de eerste keer in zet. Onwetende spanning, handen op de beugel. Grijns als ie begint te rijden en de eerste keer langzaam omhoog gaat. Verwondering, adrenaline, nog grotere grijns afgewisseld met spanning keihard naar beneden, het was echt zo leuk om te zien! Hij omschreef 't in de trein terug ook alsof we heel de dag samen buiten hadden gespeeld.
En de Efteling gister was trouwens 'n ervaring op zich, zo leuk! R. was echt net 'n kind, 't was bijna aandoenlijk om te zien. (kan ik ajb de garantie krijgen dat onze kindjes kopiën worden van hem? Dan mag ie me nu meteen bezwangeren ).
Hij was nog nooit van z'n leven in 'n achtbaan geweest. Stel je 't even voor als je je neefje van 7 meeneemt en die er voor de eerste keer in zet. Onwetende spanning, handen op de beugel. Grijns als ie begint te rijden en de eerste keer langzaam omhoog gaat. Verwondering, adrenaline, nog grotere grijns afgewisseld met spanning keihard naar beneden, het was echt zo leuk om te zien! Hij omschreef 't in de trein terug ook alsof we heel de dag samen buiten hadden gespeeld.
anoniem_35750 wijzigde dit bericht op 14-05-2008 23:05
Reden: 't is le. Alleen la France noemt zichzelf vrouwelijk. :-)
Reden: 't is le. Alleen la France noemt zichzelf vrouwelijk. :-)
% gewijzigd
donderdag 15 mei 2008 om 01:31
Etosha, gelukkig gaan mannen toch niet zo snel verloren
Maar het lijkt mij wel eng, ik zou er ook gek van worden als ik mijn vriend niet zou kunnen bereiken.
Wanneer vliegt hij? Ja hij gaat vliegen, want het gaat niet mis.
Isiss, die man van jou lijkt mij heel bijzonder lief en schattig.
Moon, heb je al een knuffel gegeven, maar hier nog een. Het komt vast goed.
Zo, ik heb net een fotoalbum van het vrijgezellenfeest van mijn zus gemaakt. Wat een werk, vooral omdat ik het nog nooit gedaan had. Hopelijk wordt het mooi. En komt het nog voor de bruiloft volgende week vrijdag aan. Maar dat zal wel niet. Was er toch iets langzaam mee. Dan wordt het na de bruiloft, mijn zus is dan nog jarig, dus als het er dan maar is.
Maar het lijkt mij wel eng, ik zou er ook gek van worden als ik mijn vriend niet zou kunnen bereiken.
Wanneer vliegt hij? Ja hij gaat vliegen, want het gaat niet mis.
Isiss, die man van jou lijkt mij heel bijzonder lief en schattig.
Moon, heb je al een knuffel gegeven, maar hier nog een. Het komt vast goed.
Zo, ik heb net een fotoalbum van het vrijgezellenfeest van mijn zus gemaakt. Wat een werk, vooral omdat ik het nog nooit gedaan had. Hopelijk wordt het mooi. En komt het nog voor de bruiloft volgende week vrijdag aan. Maar dat zal wel niet. Was er toch iets langzaam mee. Dan wordt het na de bruiloft, mijn zus is dan nog jarig, dus als het er dan maar is.
donderdag 15 mei 2008 om 10:19
Haha, Es, klopt! 't Is een heel apart exemplaar geloof ik, en op de een of andere manier zijn we een goeie combinatie samen, we kunnen elkaar positief motiveren en dat is echt zo'n heerlijk gevoel. Dat ken ik helemaal niet, en het voelt zo goed als je daar in gelijk staat merk ik nu.
En daarbij is 't 'n kerel die alles zo open en onbevooroordeeld ziet als ie ergens voor de 1e keer komt, en het ook verwoordt. Ik heb er echt bewondering voor hoe hij zich hier in BE beweegt en zijn dingen doet. Vanochtend naar z'n 4e baan gegaan, hiervoor een paar keer hartstikke vies en zwaar werk, iedere week onzekerheid of ie wel of niet kan werken volgende week, en alles zonder gezeur of geklaag. Ik zou het zo makkelijk en positief echt niet allemaal kunnen als onze situatie andersom zou zijn en ik naar Marokko was vertrokken denk ik. En dan heeft ie ook nog zo'n mutserige vrouw die wel weet wat zeuren en klagen is en dat veelvuldig doet tijdens PMS-week (daar snapt ie dus helemaal niks van, hoe kan iets de ene keer wel 'n goed idee zijn en de week erna 't stomste idee ooit?!).
Genoeg propaganda .
En daarbij is 't 'n kerel die alles zo open en onbevooroordeeld ziet als ie ergens voor de 1e keer komt, en het ook verwoordt. Ik heb er echt bewondering voor hoe hij zich hier in BE beweegt en zijn dingen doet. Vanochtend naar z'n 4e baan gegaan, hiervoor een paar keer hartstikke vies en zwaar werk, iedere week onzekerheid of ie wel of niet kan werken volgende week, en alles zonder gezeur of geklaag. Ik zou het zo makkelijk en positief echt niet allemaal kunnen als onze situatie andersom zou zijn en ik naar Marokko was vertrokken denk ik. En dan heeft ie ook nog zo'n mutserige vrouw die wel weet wat zeuren en klagen is en dat veelvuldig doet tijdens PMS-week (daar snapt ie dus helemaal niks van, hoe kan iets de ene keer wel 'n goed idee zijn en de week erna 't stomste idee ooit?!).
Genoeg propaganda .
donderdag 15 mei 2008 om 11:11
Whahahaha, R in de 8 baan! Super!
Etosha, zo zie je maar weer, het komt altijd weer goed. Maar ik herken je gevoel. Als Gert in de bush zat, bijna nooit bereik an dan vrat ik me op.
Maar da's verleden tijd
Hoewel ik nog een heel leuk contact heb met Gert en veel heimwee naar Kenya heb. Maar het is zo anders daar, geen toerist te bekennen en nog meer werkloosheid en armoe.
Triest.
Hier ook Toos Werkeloos.
Etosha, zo zie je maar weer, het komt altijd weer goed. Maar ik herken je gevoel. Als Gert in de bush zat, bijna nooit bereik an dan vrat ik me op.
Maar da's verleden tijd
Hoewel ik nog een heel leuk contact heb met Gert en veel heimwee naar Kenya heb. Maar het is zo anders daar, geen toerist te bekennen en nog meer werkloosheid en armoe.
Triest.
Hier ook Toos Werkeloos.
donderdag 15 mei 2008 om 11:30
Haha! De achtbaan is inderdaad wel back to de kindertijd.
Zo kom je als je in een ander land gaat wonen allerlei nieuwe dingen tegen, waar je nog nooit mee te maken gehad hebt.
Ik herken dat wel uit de tijd dat ik in Mexico woonde. Op het eerste oog lijkt alles redelijk gelijk, maar zit je er even, dan ontdek je wat er allemaal anders aan toe gaat enzo.
Wel leuk dat jullie naar de Efteling zijn gegaan. Goed idee!
Maar hebben ze in Marokko helemaal geen achtbaan? (heb er totaal geen verstand van sorry).
Hoe was het eigenlijk voor jou in Marokko?
Tja Etosha logisch dat je stresst. Vrouwen zijn nu eenmaal stresskippetjes van het eerste uur. En de meeste mannen die kijken niet op een dag om terug te bellen op zo'n afstand. Denk er toch over om mijn lesbische kant te gaan onderzoeken haha!
Ik zou dit weekend naar m'n vriendje. Maar zijn nichtje stond ineens op de stoep en die blijft tot zaterdag... blijft te weinig tijd over om daar heel heen te rijden (parijs) en terug. (nichtje slaapt naast hem in bed, dus geen plaats voor mij over).
Stresskip 15 hier?
Zo kom je als je in een ander land gaat wonen allerlei nieuwe dingen tegen, waar je nog nooit mee te maken gehad hebt.
Ik herken dat wel uit de tijd dat ik in Mexico woonde. Op het eerste oog lijkt alles redelijk gelijk, maar zit je er even, dan ontdek je wat er allemaal anders aan toe gaat enzo.
Wel leuk dat jullie naar de Efteling zijn gegaan. Goed idee!
Maar hebben ze in Marokko helemaal geen achtbaan? (heb er totaal geen verstand van sorry).
Hoe was het eigenlijk voor jou in Marokko?
Tja Etosha logisch dat je stresst. Vrouwen zijn nu eenmaal stresskippetjes van het eerste uur. En de meeste mannen die kijken niet op een dag om terug te bellen op zo'n afstand. Denk er toch over om mijn lesbische kant te gaan onderzoeken haha!
Ik zou dit weekend naar m'n vriendje. Maar zijn nichtje stond ineens op de stoep en die blijft tot zaterdag... blijft te weinig tijd over om daar heel heen te rijden (parijs) en terug. (nichtje slaapt naast hem in bed, dus geen plaats voor mij over).
Stresskip 15 hier?