Psyche
alle pijlers
Blij zijn dat je leeft??
woensdag 30 januari 2013 om 01:09
Net in een interessant topic een post gelezen geplaatst door een moeilijke rose naam. Die post had van mij kunnen zijn! Ik ben niet ongelukkig, heb geen moeilijke jeugd gehad. Ik heb een leuk leven. Maar heb me altijd afgevraagd waarom ik leef. Waarom leven we?
Klinkt misschien hard of heel onbekend voor mensen die dit niet herkennen, maar ik zou het niet erg vinden om bijvoorbeeld morgen dood te gaan. Voor m'n familie, vriend en vrienden zou ik het erg vinden, maar voor mezelf??.... Nee
Klinkt misschien hard of heel onbekend voor mensen die dit niet herkennen, maar ik zou het niet erg vinden om bijvoorbeeld morgen dood te gaan. Voor m'n familie, vriend en vrienden zou ik het erg vinden, maar voor mezelf??.... Nee
donderdag 31 januari 2013 om 01:08
Lees je ook wat ik schrijf, Quinacridonerose? Ik stond daar precies hetzelfde in, toen ik voor mijn gevoel mijn hele leven nog voor me had. En toen leek het opeens bijna ècht afgelopen te zijn en gebeurde er iets wonderlijks: die visie veranderde als een blad aan een boom. Waar ik altijd dacht dat ik het leven ook weer zomaar los kon laten, bleek toen het me door de vingers begon te glippen dat ik me er steviger aan vast klampte dan ooit tevoren.
Niet dat ik het daarmee beter weet dan een ander, maar zo'n visie op het leven is dus maar geldig voor zo lang als je 'm hebt. En zodra je ècht over de rand van het leven heen staat te kijken, kan blijken dat je daar opeens heel anders over denkt. Gewoon á la minute, alsof er een knop in je hoofd omgedraaid wordt, blijkt het leven zó zinvol en zó de moeite waard, dat je er alles voor over hebt om eraan vast te houden.
Nu heb ik dat proces twee keer meegemaakt. Een keer vrij abrupt, die ging ook vrij abrupt weer over. De tweede keer gleed ik er geleidelijk in, waarbij ook geleidelijk aftakeling plaatsvond waardoor ik ook nog eens in alle facetten van mijn leven beperkt word. En toch grijp ik er stevig aan vast, zelfs al zou dat voor de rest van mijn leven betekenen dat ik op het niveau van deze beperkingen blijf hangen.
Van mij hoeft het leven helemaal niets, maar mijn ervaring is dat als het je door de vingers glipt, het veel meer en op alle mogelijke manier nut en zin blijkt te hebben om er toch mee door te gaan. En om er nog van te genieten ook.
Dat hoeft jouw kijk niet te veranderen, maar ik omschrijf ook enkel mijn visie en hoe ik dat proces ervaren heb.
Niet dat ik het daarmee beter weet dan een ander, maar zo'n visie op het leven is dus maar geldig voor zo lang als je 'm hebt. En zodra je ècht over de rand van het leven heen staat te kijken, kan blijken dat je daar opeens heel anders over denkt. Gewoon á la minute, alsof er een knop in je hoofd omgedraaid wordt, blijkt het leven zó zinvol en zó de moeite waard, dat je er alles voor over hebt om eraan vast te houden.
Nu heb ik dat proces twee keer meegemaakt. Een keer vrij abrupt, die ging ook vrij abrupt weer over. De tweede keer gleed ik er geleidelijk in, waarbij ook geleidelijk aftakeling plaatsvond waardoor ik ook nog eens in alle facetten van mijn leven beperkt word. En toch grijp ik er stevig aan vast, zelfs al zou dat voor de rest van mijn leven betekenen dat ik op het niveau van deze beperkingen blijf hangen.
Van mij hoeft het leven helemaal niets, maar mijn ervaring is dat als het je door de vingers glipt, het veel meer en op alle mogelijke manier nut en zin blijkt te hebben om er toch mee door te gaan. En om er nog van te genieten ook.
Dat hoeft jouw kijk niet te veranderen, maar ik omschrijf ook enkel mijn visie en hoe ik dat proces ervaren heb.
donderdag 31 januari 2013 om 01:10
quote:Olifantjeinhetbos schreef op 31 januari 2013 @ 01:05:
Nee het is niet voor de kat zijn viool geweest wanneer jij goed bent voor iemand is die iemand toch geholpen? Als een neuroloog een nieuwe therapie bedenkt voor een nare ziekte, als een sopraan een zaal vol met mensen heeft geroerd met haar zingen, als een vrouw de liefde deelt met haar man, als een opa een poppenhuis timmert voor zijn kleindochter, als een dochter haar moeder helpt met verhuizen, etc. etc. Er is altijd een "ontvanger". In de zeg eens 80 jaar die jij leeft heb jij 80 X 365 dagen om iemand om jou heen gelukkiger/beter te maken. Dat is niet voor de kat z'n viool geweest!!! Daar heb jij als het goed is ook van genoten, en de ander dus ook!
Maar ik stop er ook mee, ik wil geen dominee zijn ofzo, ik snap het alleen niet en wil het zo graag begrijpen.
Nou, nog één, want ik kan het niet laten
Natuurlijk is dat voor de kat z'n viool!
Die mensen betekenen toch ook helemaal niks?
Die gaan toch ook gewoon dood?
Mensen zijn alleen belangrijk voor zichzelf en elkaar, voor mij is er verder geen hoger doel, geen betekenis, geen belang.
Natuurlijk is het leuker om gelukkig te zijn en anderen te helpen enzo, maar daarmee word het toch niet minder zinloos?
En als we er allemaal niet waren geweest had dat toch voor niks of niemand iets uitgemaakt?
Denk jij dat de dolfijnen ons missen zullen ofzo?
Nee het is niet voor de kat zijn viool geweest wanneer jij goed bent voor iemand is die iemand toch geholpen? Als een neuroloog een nieuwe therapie bedenkt voor een nare ziekte, als een sopraan een zaal vol met mensen heeft geroerd met haar zingen, als een vrouw de liefde deelt met haar man, als een opa een poppenhuis timmert voor zijn kleindochter, als een dochter haar moeder helpt met verhuizen, etc. etc. Er is altijd een "ontvanger". In de zeg eens 80 jaar die jij leeft heb jij 80 X 365 dagen om iemand om jou heen gelukkiger/beter te maken. Dat is niet voor de kat z'n viool geweest!!! Daar heb jij als het goed is ook van genoten, en de ander dus ook!
Maar ik stop er ook mee, ik wil geen dominee zijn ofzo, ik snap het alleen niet en wil het zo graag begrijpen.
Nou, nog één, want ik kan het niet laten
Natuurlijk is dat voor de kat z'n viool!
Die mensen betekenen toch ook helemaal niks?
Die gaan toch ook gewoon dood?
Mensen zijn alleen belangrijk voor zichzelf en elkaar, voor mij is er verder geen hoger doel, geen betekenis, geen belang.
Natuurlijk is het leuker om gelukkig te zijn en anderen te helpen enzo, maar daarmee word het toch niet minder zinloos?
En als we er allemaal niet waren geweest had dat toch voor niks of niemand iets uitgemaakt?
Denk jij dat de dolfijnen ons missen zullen ofzo?
donderdag 31 januari 2013 om 01:11
quote:Olifantjeinhetbos schreef op 31 januari 2013 @ 01:05:
Nee het is niet voor de kat zijn viool geweest wanneer jij goed bent voor iemand is die iemand toch geholpen? Als een neuroloog een nieuwe therapie bedenkt voor een nare ziekte, als een sopraan een zaal vol met mensen heeft geroerd met haar zingen, als een vrouw de liefde deelt met haar man, als een opa een poppenhuis timmert voor zijn kleindochter, als een dochter haar moeder helpt met verhuizen, etc. etc. Er is altijd een "ontvanger". In de zeg eens 80 jaar die jij leeft heb jij 80 X 365 dagen om iemand om jou heen gelukkiger/beter te maken. Dat is niet voor de kat z'n viool geweest!!! Daar heb jij als het goed is ook van genoten, en de ander dus ook!
Maar ik stop er ook mee, ik wil geen dominee zijn ofzo, ik snap het alleen niet en wil het zo graag begrijpen.
Dat is wat ik bedoel met "aanraken en er even mee oplopen". Er is altijd een ontvanger en hoe miniem ook, er is altijd een kans dat je de koers van die ontvanger verandert door 'm even aan te raken en er even mee op te lopen. Dat had ieder ander kunnen zijn, maar als ik het toevallig was, dan is dat het nut van mijn leven.
Meer kan ik er echt niet van maken.
Nee het is niet voor de kat zijn viool geweest wanneer jij goed bent voor iemand is die iemand toch geholpen? Als een neuroloog een nieuwe therapie bedenkt voor een nare ziekte, als een sopraan een zaal vol met mensen heeft geroerd met haar zingen, als een vrouw de liefde deelt met haar man, als een opa een poppenhuis timmert voor zijn kleindochter, als een dochter haar moeder helpt met verhuizen, etc. etc. Er is altijd een "ontvanger". In de zeg eens 80 jaar die jij leeft heb jij 80 X 365 dagen om iemand om jou heen gelukkiger/beter te maken. Dat is niet voor de kat z'n viool geweest!!! Daar heb jij als het goed is ook van genoten, en de ander dus ook!
Maar ik stop er ook mee, ik wil geen dominee zijn ofzo, ik snap het alleen niet en wil het zo graag begrijpen.
Dat is wat ik bedoel met "aanraken en er even mee oplopen". Er is altijd een ontvanger en hoe miniem ook, er is altijd een kans dat je de koers van die ontvanger verandert door 'm even aan te raken en er even mee op te lopen. Dat had ieder ander kunnen zijn, maar als ik het toevallig was, dan is dat het nut van mijn leven.
Meer kan ik er echt niet van maken.
donderdag 31 januari 2013 om 01:14
quote:Beeldig schreef op 31 januari 2013 @ 01:08:
Lees je ook wat ik schrijf, Quinacridonerose? Ik stond daar precies hetzelfde in, toen ik voor mijn gevoel mijn hele leven nog voor me had. En toen leek het opeens bijna ècht afgelopen te zijn en gebeurde er iets wonderlijks: die visie veranderde als een blad aan een boom. Waar ik altijd dacht dat ik het leven ook weer zomaar los kon laten, bleek toen het me door de vingers begon te glippen dat ik me er steviger aan vast klampte dan ooit tevoren.
Niet dat ik het daarmee beter weet dan een ander, maar zo'n visie op het leven is dus maar geldig voor zo lang als je 'm hebt. En zodra je ècht over de rand van het leven heen staat te kijken, kan blijken dat je daar opeens heel anders over denkt. Gewoon á la minute, alsof er een knop in je hoofd omgedraaid wordt, blijkt het leven zó zinvol en zó de moeite waard, dat je er alles voor over hebt om eraan vast te houden.
Nu heb ik dat proces twee keer meegemaakt. Een keer vrij abrupt, die ging ook vrij abrupt weer over. De tweede keer gleed ik er geleidelijk in, waarbij ook geleidelijk aftakeling plaatsvond waardoor ik ook nog eens in alle facetten van mijn leven beperkt word. En toch grijp ik er stevig aan vast, zelfs al zou dat voor de rest van mijn leven betekenen dat ik op het niveau van deze beperkingen blijf hangen.
Van mij hoeft het leven helemaal niets, maar mijn ervaring is dat als het je door de vingers glipt, het veel meer en op alle mogelijke manier nut en zin blijkt te hebben om er toch mee door te gaan. En om er nog van te genieten ook.
Dat hoeft jouw kijk niet te veranderen, maar ik omschrijf ook enkel mijn visie en hoe ik dat proces ervaren heb.
Ik heb al ergens geschreven dat ik ooit eens een ongeluk heb gehad waarbij ik dacht dat ik dood zou gaan, en ik heb dat heel anders ervaren, baalde soms zelfs een beetje dat ik er toen niet gewoon tussenuit ben geglipt.
Iedereen staat gewoon anders in die dingen, ik snap eigenlijk niet waarom jij zo drammerig doet, en volgens mij lees jij ook helemaal niet goed.
Ik ben beslist niet ongelukkig, en ik zou er ook niet gelukkiger van worden als ik dacht dat het leven meer zin had.
Zo is het voor mij gewoon niet.
Lees je ook wat ik schrijf, Quinacridonerose? Ik stond daar precies hetzelfde in, toen ik voor mijn gevoel mijn hele leven nog voor me had. En toen leek het opeens bijna ècht afgelopen te zijn en gebeurde er iets wonderlijks: die visie veranderde als een blad aan een boom. Waar ik altijd dacht dat ik het leven ook weer zomaar los kon laten, bleek toen het me door de vingers begon te glippen dat ik me er steviger aan vast klampte dan ooit tevoren.
Niet dat ik het daarmee beter weet dan een ander, maar zo'n visie op het leven is dus maar geldig voor zo lang als je 'm hebt. En zodra je ècht over de rand van het leven heen staat te kijken, kan blijken dat je daar opeens heel anders over denkt. Gewoon á la minute, alsof er een knop in je hoofd omgedraaid wordt, blijkt het leven zó zinvol en zó de moeite waard, dat je er alles voor over hebt om eraan vast te houden.
Nu heb ik dat proces twee keer meegemaakt. Een keer vrij abrupt, die ging ook vrij abrupt weer over. De tweede keer gleed ik er geleidelijk in, waarbij ook geleidelijk aftakeling plaatsvond waardoor ik ook nog eens in alle facetten van mijn leven beperkt word. En toch grijp ik er stevig aan vast, zelfs al zou dat voor de rest van mijn leven betekenen dat ik op het niveau van deze beperkingen blijf hangen.
Van mij hoeft het leven helemaal niets, maar mijn ervaring is dat als het je door de vingers glipt, het veel meer en op alle mogelijke manier nut en zin blijkt te hebben om er toch mee door te gaan. En om er nog van te genieten ook.
Dat hoeft jouw kijk niet te veranderen, maar ik omschrijf ook enkel mijn visie en hoe ik dat proces ervaren heb.
Ik heb al ergens geschreven dat ik ooit eens een ongeluk heb gehad waarbij ik dacht dat ik dood zou gaan, en ik heb dat heel anders ervaren, baalde soms zelfs een beetje dat ik er toen niet gewoon tussenuit ben geglipt.
Iedereen staat gewoon anders in die dingen, ik snap eigenlijk niet waarom jij zo drammerig doet, en volgens mij lees jij ook helemaal niet goed.
Ik ben beslist niet ongelukkig, en ik zou er ook niet gelukkiger van worden als ik dacht dat het leven meer zin had.
Zo is het voor mij gewoon niet.
donderdag 31 januari 2013 om 01:16
quote:quinacridonerose schreef op 31 januari 2013 @ 01:10:
Nou, nog één, want ik kan het niet laten
Natuurlijk is dat voor de kat z'n viool!
Die mensen betekenen toch ook helemaal niks?
Die gaan toch ook gewoon dood?
Er blijven er vast wel een paar over en als die ook dood gaan, blijven er wel weer nieuwe over.
quote:Mensen zijn alleen belangrijk voor zichzelf en elkaar, voor mij is er verder geen hoger doel, geen betekenis, geen belang.
Moet dat er zijn dan? Wie zegt dat dat er voor mij wel is? Ik vind het leuk om te geloven dat het er is hoor, maar als het er niet is, is mij dat om het even. Het verandert niets aan het gegeven dat je door er te zijn en door met andere mensen in contact te zijn, je effect hebt op die andere mensen. En het effect dat jij hebt, dat is jouw doel, nut of zin of hoe je het maar noemen wilt.
quote:Natuurlijk is het leuker om gelukkig te zijn en anderen te helpen enzo, maar daarmee word het toch niet minder zinloos?
En als we er allemaal niet waren geweest had dat toch voor niks of niemand iets uitgemaakt?
Denk jij dat de dolfijnen ons missen zullen ofzo?
Ook als je niet gelukkig bent en als je anderen niet helpt, raak je anderen en heb je effect op ze. Dat doet niets af aan het hebben van nut of zin of een doel, in mijn ogen. En als we er allemaal niet waren geweest, dan waren er vast wel anderen geweest die dat voor ons hadden gedaan.
Dat de dolfijnen ons zouden missen geloof ik dan weer niet (al weet je maar nooit natuurlijk ) , maar ik zie ook niet zo goed wat dat te maken heeft met de zin van het leven. Of moeten we het nu hebben over de zin van het leven van een dolfijn?
Nou, nog één, want ik kan het niet laten
Natuurlijk is dat voor de kat z'n viool!
Die mensen betekenen toch ook helemaal niks?
Die gaan toch ook gewoon dood?
Er blijven er vast wel een paar over en als die ook dood gaan, blijven er wel weer nieuwe over.
quote:Mensen zijn alleen belangrijk voor zichzelf en elkaar, voor mij is er verder geen hoger doel, geen betekenis, geen belang.
Moet dat er zijn dan? Wie zegt dat dat er voor mij wel is? Ik vind het leuk om te geloven dat het er is hoor, maar als het er niet is, is mij dat om het even. Het verandert niets aan het gegeven dat je door er te zijn en door met andere mensen in contact te zijn, je effect hebt op die andere mensen. En het effect dat jij hebt, dat is jouw doel, nut of zin of hoe je het maar noemen wilt.
quote:Natuurlijk is het leuker om gelukkig te zijn en anderen te helpen enzo, maar daarmee word het toch niet minder zinloos?
En als we er allemaal niet waren geweest had dat toch voor niks of niemand iets uitgemaakt?
Denk jij dat de dolfijnen ons missen zullen ofzo?
Ook als je niet gelukkig bent en als je anderen niet helpt, raak je anderen en heb je effect op ze. Dat doet niets af aan het hebben van nut of zin of een doel, in mijn ogen. En als we er allemaal niet waren geweest, dan waren er vast wel anderen geweest die dat voor ons hadden gedaan.
Dat de dolfijnen ons zouden missen geloof ik dan weer niet (al weet je maar nooit natuurlijk ) , maar ik zie ook niet zo goed wat dat te maken heeft met de zin van het leven. Of moeten we het nu hebben over de zin van het leven van een dolfijn?
donderdag 31 januari 2013 om 01:20
Drammerig? Ik beschrijf hoe IK dingen ervaar. En vraag me af of het verschil in hoe jij dingen ervaart niet simpelweg kan liggen in een verschil in focus, omdat ik heb ervaren dat het verleggen van mijn focus een ander beeld opleverde van wat eerder ook gebeurde, maar wat ik toen anders zag. Ik schrijf bij mijn weten nergens een ander voor hoe die moet denken, vind het ook heel vervelend dat je doet voorkomen dat ik dat wel doe.
donderdag 31 januari 2013 om 01:21
quote:Beeldig schreef op 31 januari 2013 @ 01:16:
[...]
Er blijven er vast wel een paar over en als die ook dood gaan, blijven er wel weer nieuwe over.
[...]
Moet dat er zijn dan? Wie zegt dat dat er voor mij wel is? Ik vind het leuk om te geloven dat het er is hoor, maar als het er niet is, is mij dat om het even. Het verandert niets aan het gegeven dat je door er te zijn en door met andere mensen in contact te zijn, je effect hebt op die andere mensen. En het effect dat jij hebt, dat is jouw doel, nut of zin of hoe je het maar noemen wilt.
?Ik trek mij mischien ook wel te weinig van anderen aan om daar de zin van het leven uit te kunnen halen denk ik, wat maakt dat nou in vredesnaam uit hoe de mensen over me denken als ik dood ben, dan ben ik toch dood?
[...]
Er blijven er vast wel een paar over en als die ook dood gaan, blijven er wel weer nieuwe over.
[...]
Moet dat er zijn dan? Wie zegt dat dat er voor mij wel is? Ik vind het leuk om te geloven dat het er is hoor, maar als het er niet is, is mij dat om het even. Het verandert niets aan het gegeven dat je door er te zijn en door met andere mensen in contact te zijn, je effect hebt op die andere mensen. En het effect dat jij hebt, dat is jouw doel, nut of zin of hoe je het maar noemen wilt.
?Ik trek mij mischien ook wel te weinig van anderen aan om daar de zin van het leven uit te kunnen halen denk ik, wat maakt dat nou in vredesnaam uit hoe de mensen over me denken als ik dood ben, dan ben ik toch dood?
donderdag 31 januari 2013 om 01:22
quote:quinacridonerose schreef op 31 januari 2013 @ 01:21:
[...]
Ik trek mij mischien ook wel te weinig van anderen aan om daar de zin van het leven uit te kunnen halen denk ik, wat maakt dat nou in vredesnaam uit hoe de mensen over me denken als ik dood ben, dan ben ik toch dood?En als jij daar gelukkig mee bent, dan is dat toch prima?
[...]
Ik trek mij mischien ook wel te weinig van anderen aan om daar de zin van het leven uit te kunnen halen denk ik, wat maakt dat nou in vredesnaam uit hoe de mensen over me denken als ik dood ben, dan ben ik toch dood?En als jij daar gelukkig mee bent, dan is dat toch prima?
donderdag 31 januari 2013 om 01:23
donderdag 31 januari 2013 om 01:25
quote:Beeldig schreef op 31 januari 2013 @ 01:20:
Drammerig? Ik beschrijf hoe IK dingen ervaar. En vraag me af of het verschil in hoe jij dingen ervaart niet simpelweg kan liggen in een verschil in focus, omdat ik heb ervaren dat het verleggen van mijn focus een ander beeld opleverde van wat eerder ook gebeurde, maar wat ik toen anders zag. Ik schrijf bij mijn weten nergens een ander voor hoe die moet denken, vind het ook heel vervelend dat je doet voorkomen dat ik dat wel doe.
Je komt afgrijselijk drammerig over, weigert om ook maar een klein beetje de andere kant te zien en je komt heel erg arrogant over.
Alsof mijn visie minder is dan de jouwe, en ik het maar vooral op jouw manier moet zien anders kán ik gewoon niet gelukkig zijn.
Ik ben blij voor jou dat jij op jouw manier gelukkig bent, en het is jammer dat je anderen niet lijkt te gunnen op hun manier gelukkig te zijn.
Maar ik stop er echt mee nu hoor (belooft ) van dit gaat nergens naar toe zo.
Drammerig? Ik beschrijf hoe IK dingen ervaar. En vraag me af of het verschil in hoe jij dingen ervaart niet simpelweg kan liggen in een verschil in focus, omdat ik heb ervaren dat het verleggen van mijn focus een ander beeld opleverde van wat eerder ook gebeurde, maar wat ik toen anders zag. Ik schrijf bij mijn weten nergens een ander voor hoe die moet denken, vind het ook heel vervelend dat je doet voorkomen dat ik dat wel doe.
Je komt afgrijselijk drammerig over, weigert om ook maar een klein beetje de andere kant te zien en je komt heel erg arrogant over.
Alsof mijn visie minder is dan de jouwe, en ik het maar vooral op jouw manier moet zien anders kán ik gewoon niet gelukkig zijn.
Ik ben blij voor jou dat jij op jouw manier gelukkig bent, en het is jammer dat je anderen niet lijkt te gunnen op hun manier gelukkig te zijn.
Maar ik stop er echt mee nu hoor (belooft ) van dit gaat nergens naar toe zo.
donderdag 31 januari 2013 om 01:26
Welk hoger doel zoek je dan?
Het gaat mij i.i.g. om de doelen tijdens mijn leven niet erna. Mijn hoger doel is dus dat als ik ertussenuit piep, ik het leuk heb gehad en ook anderen heb kunnen "helpen".
Als ik vandaag lees van mensen die dus stilstaan bij wat hun leven voor zin heeft, dan heb ik het gevoel dat je er niet gelukkiger van wordt om hier zo bij stil te staan.
Ben haast blij met mijn simple mind
Het gaat mij i.i.g. om de doelen tijdens mijn leven niet erna. Mijn hoger doel is dus dat als ik ertussenuit piep, ik het leuk heb gehad en ook anderen heb kunnen "helpen".
Als ik vandaag lees van mensen die dus stilstaan bij wat hun leven voor zin heeft, dan heb ik het gevoel dat je er niet gelukkiger van wordt om hier zo bij stil te staan.
Ben haast blij met mijn simple mind
Optimist tot in de kist!
donderdag 31 januari 2013 om 01:30
donderdag 31 januari 2013 om 01:31
donderdag 31 januari 2013 om 01:33
Waar heb ik gesuggereerd dat je met een andere visie niet gelukkig kunt zijn dan? Of dat mijn visie de enige juiste of de beste is? Ik heb mijn visie afgezet tegen de jouwe ja, niet om aan te tonen dat de mijne de beste is, maar om te proberen de vinger erop te leggen waar de verschillen 'm in zitten volgens mij.
Volgens mij heb jij dat veel persoonlijker opgevat dan ik bedoeld heb en dat spijt me voor je, want dat was nergens mijn intentie. Ik heb een visie van hoe ik het ervaar ja, maar daarmee zeg ik niets over hoe jij het ervaart. Ik heb ook nergens het idee gehad dat ik iemand moest overtuigen (of dat ik overtuigd moest worden van iets), want het is nu eenmaal heel persoonlijk hoe je dit soort dingen opvat.
Niet alleen hoe je zelf het nut van je leven opvat, maar zoals ik in mijn post van 1:23 uur al schrijf: het kan zelfs per persoon verschillen hoe die het nut ervaart van jouw leven. Jij kunt er geen nut in zien, maar misschien dat het voor mensen uit je omgeving juist wel nut heeft. Of dat mijn leven voor mensen uit mijn omgeving juist geen nut heeft. Dat is geen waarde-oordeel over jouw leven of over jouw opvattingen, ik vind het gewoon een interessante filosofische discussie over hoe je daar verschillende opvattingen over kunt hebben.
Als jouw intentie is om nader tot elkaar te komen, dan gaat dat niet lukken nee en dan snap ik dat je mijn posts opvat als drammerig. Mijn intentie is alleen niet om nader tot elkaar te komen. Ik vind het prima dat verschillende mensen hier verschillende opvattingen over hebben. En zoals ik al over mezelf beschreef: tijdens je leven kunnen zelfs je eigen opvattingen daarover veranderen. Maar daarin heb ik het uitsluitend over mezelf, over hoe ik het ervaar. Het lijkt me nogal ondoenlijk om te beschrijven of om te ervaren hoe jij het ervaart.
Volgens mij heb jij dat veel persoonlijker opgevat dan ik bedoeld heb en dat spijt me voor je, want dat was nergens mijn intentie. Ik heb een visie van hoe ik het ervaar ja, maar daarmee zeg ik niets over hoe jij het ervaart. Ik heb ook nergens het idee gehad dat ik iemand moest overtuigen (of dat ik overtuigd moest worden van iets), want het is nu eenmaal heel persoonlijk hoe je dit soort dingen opvat.
Niet alleen hoe je zelf het nut van je leven opvat, maar zoals ik in mijn post van 1:23 uur al schrijf: het kan zelfs per persoon verschillen hoe die het nut ervaart van jouw leven. Jij kunt er geen nut in zien, maar misschien dat het voor mensen uit je omgeving juist wel nut heeft. Of dat mijn leven voor mensen uit mijn omgeving juist geen nut heeft. Dat is geen waarde-oordeel over jouw leven of over jouw opvattingen, ik vind het gewoon een interessante filosofische discussie over hoe je daar verschillende opvattingen over kunt hebben.
Als jouw intentie is om nader tot elkaar te komen, dan gaat dat niet lukken nee en dan snap ik dat je mijn posts opvat als drammerig. Mijn intentie is alleen niet om nader tot elkaar te komen. Ik vind het prima dat verschillende mensen hier verschillende opvattingen over hebben. En zoals ik al over mezelf beschreef: tijdens je leven kunnen zelfs je eigen opvattingen daarover veranderen. Maar daarin heb ik het uitsluitend over mezelf, over hoe ik het ervaar. Het lijkt me nogal ondoenlijk om te beschrijven of om te ervaren hoe jij het ervaart.
donderdag 31 januari 2013 om 01:47
quote:Beeldig schreef op 31 januari 2013 @ 01:33:
[...]
Sorry hoor, maar ik vind dit nogal respectloos.
Je valt me aan op iets wat belangrijk is, kijkt totaal niet naar mijn beleveing en lijkt er een soort genoegen in te scheppen om alles wat ik zeg negatief te interperteren.
En dan kom je met "als jij er gelukkig mee bent is het goed" ?
Sorry hoor, maar da's ook wel respectloos, in mijn ogen.
Mischien reageer ik wel te bot, een teken dat ik nu écht moet gaan slapen denk ik.
[...]
Sorry hoor, maar ik vind dit nogal respectloos.
Je valt me aan op iets wat belangrijk is, kijkt totaal niet naar mijn beleveing en lijkt er een soort genoegen in te scheppen om alles wat ik zeg negatief te interperteren.
En dan kom je met "als jij er gelukkig mee bent is het goed" ?
Sorry hoor, maar da's ook wel respectloos, in mijn ogen.
Mischien reageer ik wel te bot, een teken dat ik nu écht moet gaan slapen denk ik.
donderdag 31 januari 2013 om 01:53
quote:Beeldig schreef op 31 januari 2013 @ 01:08:
Lees je ook wat ik schrijf, Quinacridonerose? Ik stond daar precies hetzelfde in, toen ik voor mijn gevoel mijn hele leven nog voor me had. En toen leek het opeens bijna ècht afgelopen te zijn en gebeurde er iets wonderlijks: die visie veranderde als een blad aan een boom. Waar ik altijd dacht dat ik het leven ook weer zomaar los kon laten, bleek toen het me door de vingers begon te glippen dat ik me er steviger aan vast klampte dan ooit tevoren.
Niet dat ik het daarmee beter weet dan een ander, maar zo'n visie op het leven is dus maar geldig voor zo lang als je 'm hebt. En zodra je ècht over de rand van het leven heen staat te kijken, kan blijken dat je daar opeens heel anders over denkt. Gewoon á la minute, alsof er een knop in je hoofd omgedraaid wordt, blijkt het leven zó zinvol en zó de moeite waard, dat je er alles voor over hebt om eraan vast te houden.
Dat hoeft jouw kijk niet te veranderen, maar ik omschrijf ook enkel mijn visie en hoe ik dat proces ervaren heb.
Ja, het kan dat je visie verandert..met zoveel dingen. Gelukkig maar..anders hadden we nog steeds in een hol gewoond.
Zoals je in het begin leest..deel ik het standpunt met rose en ladida. Of dat altijd zo blijft weet ik niet. Jij kan er ook weer anders over gaan denken. Ik vind overigens absoluut dat je het goed beargumenteert. Er zei ook iemand tegen mij "jij wil dood" maar dat is niet zo. Het is meer dat je je afvraagt waar het in hemelsnaam toe dient. Zoals een stel mieren in een bos. Hebben contact met elkaar, werken keihard samen. Op een dag loop jij door dat bos stampt over hun hutje heen. Hele groep platgewalst. En dan..merk jij wat? Stopt de aarde met draaien? Of gaat de rest weer gewoon aan de slag? Zo zie ik ons ook, als een stel mieren.
Je leeft je leven, je doet je dansje en als je d'r niet meer bent is er eigenlijk niet zoveel aan de hand. Je nabestaanden zullen er verdriet van hebben en je missen...maar ook die verdwijnen.
Lees je ook wat ik schrijf, Quinacridonerose? Ik stond daar precies hetzelfde in, toen ik voor mijn gevoel mijn hele leven nog voor me had. En toen leek het opeens bijna ècht afgelopen te zijn en gebeurde er iets wonderlijks: die visie veranderde als een blad aan een boom. Waar ik altijd dacht dat ik het leven ook weer zomaar los kon laten, bleek toen het me door de vingers begon te glippen dat ik me er steviger aan vast klampte dan ooit tevoren.
Niet dat ik het daarmee beter weet dan een ander, maar zo'n visie op het leven is dus maar geldig voor zo lang als je 'm hebt. En zodra je ècht over de rand van het leven heen staat te kijken, kan blijken dat je daar opeens heel anders over denkt. Gewoon á la minute, alsof er een knop in je hoofd omgedraaid wordt, blijkt het leven zó zinvol en zó de moeite waard, dat je er alles voor over hebt om eraan vast te houden.
Dat hoeft jouw kijk niet te veranderen, maar ik omschrijf ook enkel mijn visie en hoe ik dat proces ervaren heb.
Ja, het kan dat je visie verandert..met zoveel dingen. Gelukkig maar..anders hadden we nog steeds in een hol gewoond.
Zoals je in het begin leest..deel ik het standpunt met rose en ladida. Of dat altijd zo blijft weet ik niet. Jij kan er ook weer anders over gaan denken. Ik vind overigens absoluut dat je het goed beargumenteert. Er zei ook iemand tegen mij "jij wil dood" maar dat is niet zo. Het is meer dat je je afvraagt waar het in hemelsnaam toe dient. Zoals een stel mieren in een bos. Hebben contact met elkaar, werken keihard samen. Op een dag loop jij door dat bos stampt over hun hutje heen. Hele groep platgewalst. En dan..merk jij wat? Stopt de aarde met draaien? Of gaat de rest weer gewoon aan de slag? Zo zie ik ons ook, als een stel mieren.
Je leeft je leven, je doet je dansje en als je d'r niet meer bent is er eigenlijk niet zoveel aan de hand. Je nabestaanden zullen er verdriet van hebben en je missen...maar ook die verdwijnen.
donderdag 31 januari 2013 om 02:26
Als de zin van ons leven alleen hangt aan het feit dat er na ons leven niks meer over is van/over/door ons dan heeft het leven inderdaad weinig zin. Weinig maar toch nog steeds wel wat. Mijn ouders zijn al zo'n dik 20 jaar aan het hemelen en toch hebben ze invloed op hoe ik leef, hoe ik mijn kinderen opvoedt, etc. En dat is een micro-gevalletje. Als je kijkt naar mensen zoals Ghandi dan heeft de wereld er nog wel wat meer aan gehad. Zo dragen we allemaal ons steentje bij.
Maar stel nou dat we zeggen dat er niks, nakkes nada verandert. Dan nog heeft ons leven nut door dat we leven voor het "nu". Dat is voor mij goed genoeg om verder te willen, elke dag opnieuw, soms met een rotlijf, soms met een rothumeur maar altijd opnieuw met levensdrift
En dat gevalletje mieren: wie weet wat die mieren net hadden ontdekt en aan de buurmier doorgegeven waardoor de mieren in betere omstandigheden door kunnen leven. Ik noem maar wat.
Ik zie wel het verschil tussen doodswens en de vraag voor het nut vh leven maar ik vind het ook een beetje een questie "wat je er zelf van maakt"
Maar stel nou dat we zeggen dat er niks, nakkes nada verandert. Dan nog heeft ons leven nut door dat we leven voor het "nu". Dat is voor mij goed genoeg om verder te willen, elke dag opnieuw, soms met een rotlijf, soms met een rothumeur maar altijd opnieuw met levensdrift
En dat gevalletje mieren: wie weet wat die mieren net hadden ontdekt en aan de buurmier doorgegeven waardoor de mieren in betere omstandigheden door kunnen leven. Ik noem maar wat.
Ik zie wel het verschil tussen doodswens en de vraag voor het nut vh leven maar ik vind het ook een beetje een questie "wat je er zelf van maakt"
Optimist tot in de kist!
donderdag 31 januari 2013 om 07:54
quote:quinacridonerose schreef op 31 januari 2013 @ 00:57:
[...]
Maar waarom moet het leven zin hebben dan?
Dat snap ik al niet, het is toch gewoon zoals het is?
Wil je jezelf dan graag belangrijk voelen, dat het een "hoger" doel moet dienen?Het moet niet, het leven heeft vanzelf zin. Iig hoe ik het ervaar. En dat is niet zozeer persoonlijk als meer algemeen dus het heeft niets met individuele belangrijkheid te maken. Ik weet niet hoe Beeldig en Olifant het bedoelen maar ik vermoed net zoiets, iig hun posts zijn dan voor mij weer herkenbaar .
[...]
Maar waarom moet het leven zin hebben dan?
Dat snap ik al niet, het is toch gewoon zoals het is?
Wil je jezelf dan graag belangrijk voelen, dat het een "hoger" doel moet dienen?Het moet niet, het leven heeft vanzelf zin. Iig hoe ik het ervaar. En dat is niet zozeer persoonlijk als meer algemeen dus het heeft niets met individuele belangrijkheid te maken. Ik weet niet hoe Beeldig en Olifant het bedoelen maar ik vermoed net zoiets, iig hun posts zijn dan voor mij weer herkenbaar .
donderdag 31 januari 2013 om 08:44
quote:
quinacridonerose schreef op 31 januari 2013 @ 00:57:
[...]
Maar waarom moet het leven zin hebben dan?
Dat snap ik al niet, het is toch gewoon zoals het is?
Wil je jezelf dan graag belangrijk voelen, dat het een "hoger" doel moet dienen?
Hoeft toch ook niet?
Het leven is zoals het is: leven.
En natuurlijk zijn er mensen die je raken, die jij raakt. Ook dat is onderdeel van het leven, hoort erbij. Maar of dat een doel is? Dat denk ik zelf niet. Het hoort er gewoon bij.
Ik heb als tiener op de ic gelegen, buikvliesontsteking. (Dat deed trouwens echt veel pijn, dan kan je beter bevallen)
En wat ik zo rot vond was m'n huilende moeder. En de paniek bij haar, de angst en verdriet om mij misschien kwijt te kunnen raken.
Terwijl ik op dat moment helemaal niet bang was, ik snapte het ook niet.
Later toen zij zelf kanker had en ik langzaam het leven uit haar weg zag glijden ervoer ik die paniek. De angst om haar kwijt te raken. Terwijl er over haar een rust, berusting misschien, lag, Het was goed. Genoeg.
Ik denk dat t daarom is dat ik zeg dat ik doodgaan voor mijn naasten erger vind dan voor mijzelf.
Een doel hoeft t leven niet perse te hebben. Ik ben blij met t leven dat ik nu heb, gelukkig zelfs. Ik geniet van m'n kinderen en geliefden. Waarom zou er dan nog een hoger doel moeten zijn?
Als je leven al goed is zoals het is?
quinacridonerose schreef op 31 januari 2013 @ 00:57:
[...]
Maar waarom moet het leven zin hebben dan?
Dat snap ik al niet, het is toch gewoon zoals het is?
Wil je jezelf dan graag belangrijk voelen, dat het een "hoger" doel moet dienen?
Hoeft toch ook niet?
Het leven is zoals het is: leven.
En natuurlijk zijn er mensen die je raken, die jij raakt. Ook dat is onderdeel van het leven, hoort erbij. Maar of dat een doel is? Dat denk ik zelf niet. Het hoort er gewoon bij.
Ik heb als tiener op de ic gelegen, buikvliesontsteking. (Dat deed trouwens echt veel pijn, dan kan je beter bevallen)
En wat ik zo rot vond was m'n huilende moeder. En de paniek bij haar, de angst en verdriet om mij misschien kwijt te kunnen raken.
Terwijl ik op dat moment helemaal niet bang was, ik snapte het ook niet.
Later toen zij zelf kanker had en ik langzaam het leven uit haar weg zag glijden ervoer ik die paniek. De angst om haar kwijt te raken. Terwijl er over haar een rust, berusting misschien, lag, Het was goed. Genoeg.
Ik denk dat t daarom is dat ik zeg dat ik doodgaan voor mijn naasten erger vind dan voor mijzelf.
Een doel hoeft t leven niet perse te hebben. Ik ben blij met t leven dat ik nu heb, gelukkig zelfs. Ik geniet van m'n kinderen en geliefden. Waarom zou er dan nog een hoger doel moeten zijn?
Als je leven al goed is zoals het is?
donderdag 31 januari 2013 om 09:33
quote:missy_Acy schreef op 31 januari 2013 @ 08:44:
Een doel hoeft t leven niet perse te hebben. Ik ben blij met t leven dat ik nu heb, gelukkig zelfs. Ik geniet van m'n kinderen en geliefden. Waarom zou er dan nog een hoger doel moeten zijn?
Als je leven al goed is zoals het is?
Dit vind ik dus ook.
Ik ben niet op zoek naar het nut van het leven en ik heb wel het idee dat dat nu word gedacht. Ik vroeg me af of er nog meer mensen zijn die het nut niet zien. En dat ik het nut niet zie, dat vind ik prima. Maar heb het idee dat anderen dat niet prima vinden, dat ik er zo over denk.
Ik vind ook niet dat ik er te moeilijk over denk, misschien juist te simpel.
Een doel hoeft t leven niet perse te hebben. Ik ben blij met t leven dat ik nu heb, gelukkig zelfs. Ik geniet van m'n kinderen en geliefden. Waarom zou er dan nog een hoger doel moeten zijn?
Als je leven al goed is zoals het is?
Dit vind ik dus ook.
Ik ben niet op zoek naar het nut van het leven en ik heb wel het idee dat dat nu word gedacht. Ik vroeg me af of er nog meer mensen zijn die het nut niet zien. En dat ik het nut niet zie, dat vind ik prima. Maar heb het idee dat anderen dat niet prima vinden, dat ik er zo over denk.
Ik vind ook niet dat ik er te moeilijk over denk, misschien juist te simpel.