Seks
alle pijlers
Seksklets 48; voor Maya...
dinsdag 8 januari 2013 om 19:03
Welkom op het 48e deel van de seksklets!
Buiten is het koud, maar hier steken we de haard en de kaarsjes aan,
kruipen we gezellig op de matrasjes en maken we het gezellig!
Kletsen over seks, daten, sloeren, sletten en alles eromheen,
bijna alles mag en kan op een paar kleine puntjes na:
- je mag niet hengelen, dat betekend dat je den stijve binnenbroeks houdt en den natte keurig bedekt met een lapje
-je mag hier geen porneauwgrafische materialen tentoonspreiden.
-je mag hier kletsen en slowchatten en elders niet!
Veel plezier op nieuwe klets!
Buiten is het koud, maar hier steken we de haard en de kaarsjes aan,
kruipen we gezellig op de matrasjes en maken we het gezellig!
Kletsen over seks, daten, sloeren, sletten en alles eromheen,
bijna alles mag en kan op een paar kleine puntjes na:
- je mag niet hengelen, dat betekend dat je den stijve binnenbroeks houdt en den natte keurig bedekt met een lapje
-je mag hier geen porneauwgrafische materialen tentoonspreiden.
-je mag hier kletsen en slowchatten en elders niet!
Veel plezier op nieuwe klets!
donderdag 31 januari 2013 om 23:05
Tranen biggelen weer over m'n wangen na het lezen van je stukje Cherry. Dat stukje voor haar ga ik schrijven, lukt nu even niet om als de lieve, lieve vriend - zoals ze me noemde - op te schrijven. Herinneringen spoken wel door m'n hoofd.
De draad oppakken gaan we zeker doen! Op de uitvaart gaan we ook zeker proosten op het leven en het moois dat het ons geeft. Dat zou ze zeker willen.
De draad oppakken gaan we zeker doen! Op de uitvaart gaan we ook zeker proosten op het leven en het moois dat het ons geeft. Dat zou ze zeker willen.
vrijdag 1 februari 2013 om 00:44
vrijdag 1 februari 2013 om 01:12
@Cherry: wat mooi. Wat kan iemand als zij een indruk achterlaten he? Want als je door je ellendige en zware omstandigheden oog voor anderen houdt en stralend blijft, is dat heel groots. Klein wijffie, maar groots en indrukwekkend.. wat een mooie ziel hebben wij te zien gekregen, we hebben denk ik allemaal aan een half woord genoeg, want zelf zo ervaren... en wat een spijt dat je dat dan niet vaak genoeg uitspreekt als het nog kan, tegen haar zelf.
Ik hoop dat ze dit liefdevolle allemaal nog meekrijgt naar waar die ziel ook heenreist, dat ze nooit heeft beseft hoe ze anderen geraakt heeft maar dat nu zeker weet!!
Hier ook diepe indruk en laat je zeker niet los, besef dringt nu door en is als een mokerslag. En toch heeft ze in dit veel te korte leven ondanks alle tegenslag zoveel bereikt, waar anderen alleen maar van kunnen dromen. Helaas niet mogen afmaken met haar zoon, niet zien/helpen opgroeien, maar hopelijk de kans om hem van "bovenaf" te begeleiden en via wat ze hem heeft kunnen meegeven tot en met nu..
Heel veel sterkte jij ook! Enne, ik schrijf ook al maanden niet meer mee
Ik hoop dat ze dit liefdevolle allemaal nog meekrijgt naar waar die ziel ook heenreist, dat ze nooit heeft beseft hoe ze anderen geraakt heeft maar dat nu zeker weet!!
Hier ook diepe indruk en laat je zeker niet los, besef dringt nu door en is als een mokerslag. En toch heeft ze in dit veel te korte leven ondanks alle tegenslag zoveel bereikt, waar anderen alleen maar van kunnen dromen. Helaas niet mogen afmaken met haar zoon, niet zien/helpen opgroeien, maar hopelijk de kans om hem van "bovenaf" te begeleiden en via wat ze hem heeft kunnen meegeven tot en met nu..
Heel veel sterkte jij ook! Enne, ik schrijf ook al maanden niet meer mee
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
vrijdag 1 februari 2013 om 08:48
Ik was hier ook nog maar pas... Maar ook mij gaat dit niet in mijn koude kleren zitten. Elke keer als ik hier kijk, komen de tranen vanzelf. Maya schreef eerlijk, maar respectvol. Ze zag inderdaad altijd de positieve kant, zeker van haar eigen situatie. ze was meelevend, vergat niet te vragen naar gebeurtenissen bij anderen. Toen ik hier nieuw kwam binnenvallen mailden we over haar ziektegeschiedenis, hoe ze de toekomst weer wat positiever inzag, hoe het in 2013 vooruit zou gaan...
En dan is ze er ineens niet meer. Een zoon achterlaten, de grote angst van elke ouder. Niet meer kunnen zien hoe hij groot wordt. En dan herinner ik me haar enthousiaste koppie op de foto in mijn mail en dan denk ik alleen maar: het leven is soms zo onbegrijpelijk...
Ik kan me haar lijdensweg niet voorstellen. haar strijd om weer wat aan te sterken, om de dagen door te komen, om beter te worden. Ik denk, en dat merk je ook aan de reacties alleen al op Viev, dat er met Maya een heel bijzondere vrouw is gestorven die bij velen een lege plek achterlaat, maar die ook bij velen altijd een plekje zal houden...
En dan is ze er ineens niet meer. Een zoon achterlaten, de grote angst van elke ouder. Niet meer kunnen zien hoe hij groot wordt. En dan herinner ik me haar enthousiaste koppie op de foto in mijn mail en dan denk ik alleen maar: het leven is soms zo onbegrijpelijk...
Ik kan me haar lijdensweg niet voorstellen. haar strijd om weer wat aan te sterken, om de dagen door te komen, om beter te worden. Ik denk, en dat merk je ook aan de reacties alleen al op Viev, dat er met Maya een heel bijzondere vrouw is gestorven die bij velen een lege plek achterlaat, maar die ook bij velen altijd een plekje zal houden...
~ I want to be shaken to my core, like the wild winds disrobe the trees ~
vrijdag 1 februari 2013 om 08:58
Nog wat anders.... Het voelt voor mij helemaal niet prettig om hier, op welke dag dan ook, weer over te gaan op leuter. Ik dacht erover een nieuwe klets te openen, misschien van deze de naam te wijzigen?
Edit: Ik heb het gewoon gedaan, leuter 49 geopend, hoop dat het goed is. Zal ook nog een berichtje naar de modjes doen, dat deze niet gesloten moet worden zodat hier over Maya gedacht kan worden...
Edit: Ik heb het gewoon gedaan, leuter 49 geopend, hoop dat het goed is. Zal ook nog een berichtje naar de modjes doen, dat deze niet gesloten moet worden zodat hier over Maya gedacht kan worden...
~ I want to be shaken to my core, like the wild winds disrobe the trees ~
vrijdag 1 februari 2013 om 09:08
Alles wat ik hier normaal gesproken zou willen posten klinkt nu onbenullig, dus dat doe ik niet. De dagelijkse dingen die we nu meemaken lijken even heel onbelangrijk. Toch denk ik niet dat we deze seksklets moeten stoppen. Deze topics op de sekspeiler waren belangrijk voor Maya. Ze zou gewild hebben dat we gewoon doorgaan hier met het vertellen over onze belevenissen. Misschien nog niet nu, maar het komt echt wel weer.
Edit : ok je bedoelt een nieuw deeltje, ja daar kan ik me wel in vinden
Sterkte en een dikke knuf voor iedereen die het er nu moeilijk mee heeft Xxx
Edit : ok je bedoelt een nieuw deeltje, ja daar kan ik me wel in vinden
Sterkte en een dikke knuf voor iedereen die het er nu moeilijk mee heeft Xxx
vrijdag 1 februari 2013 om 09:15
Ok, ik heb hem gemaakt in ieder geval, als het niet nodig is, dan kan het ook zo weer weg. Wat jij zegt inderdaad, het voelt allemaal zo onbelangrijk ineens. Juist omdat het dat niet is, kijk maar eens wat je toch deelt, dacht ik dat een nieuw plekje misschien goed zou zijn.
Edit: Ja, zeker alleen een nieuw deeltje... En dit deeltje omdopen tot seksklets 48: voor Maya. En wel open laten.
Edit: Ja, zeker alleen een nieuw deeltje... En dit deeltje omdopen tot seksklets 48: voor Maya. En wel open laten.
~ I want to be shaken to my core, like the wild winds disrobe the trees ~
vrijdag 1 februari 2013 om 10:48
Lieve Maya,
Ook bij mij heerst nog steeds ongeloof. Ik had nooit rekening gehouden met het feit dat je het niet zou redden.
Ik ging ervan uit dat je er bovenop ging komen. En ok, het herstel liep moeizaam, maar, je zou blijven!
Blijven hier, bij ons, maar vooral nog bij je zoon, je moeder en je vrienden en dinnetjes.
Ik heb jou en jouw joch een paar keer ontmoet. Jouw en mijn zoon, zo gemakkelijk doken ze met elkaar de speeltuin in.
Alsof ze elkaar al jaren kenden. En jij en ik babbelden ook samen en vertelden elkaar wat we tot dan zoal hadden meegemaakt.
Bij sommige mensen heb ik het gevoel dat zij bij je horen, bij het leven wat je leidt of wilt leiden. Jij bent voor mij zo`n iemand.
Ik kan het ook eigenlijk nog steeds niet geloven dat je er niet meer bent, dat je het toch niet hebt gered!
Ik ben nog steeds diep onder de indruk.
Lieve Maya, rust zacht.
Ook bij mij heerst nog steeds ongeloof. Ik had nooit rekening gehouden met het feit dat je het niet zou redden.
Ik ging ervan uit dat je er bovenop ging komen. En ok, het herstel liep moeizaam, maar, je zou blijven!
Blijven hier, bij ons, maar vooral nog bij je zoon, je moeder en je vrienden en dinnetjes.
Ik heb jou en jouw joch een paar keer ontmoet. Jouw en mijn zoon, zo gemakkelijk doken ze met elkaar de speeltuin in.
Alsof ze elkaar al jaren kenden. En jij en ik babbelden ook samen en vertelden elkaar wat we tot dan zoal hadden meegemaakt.
Bij sommige mensen heb ik het gevoel dat zij bij je horen, bij het leven wat je leidt of wilt leiden. Jij bent voor mij zo`n iemand.
Ik kan het ook eigenlijk nog steeds niet geloven dat je er niet meer bent, dat je het toch niet hebt gered!
Ik ben nog steeds diep onder de indruk.
Lieve Maya, rust zacht.
vrijdag 1 februari 2013 om 14:50
Goed bedacht, Vlammetje. Ik weet zeker dat ze zou willen dat de seksklets gewoon doorgaat. Al lijkt het nu ff allemaal zo relatief.
@DS: ik ga daarheen, mocht je dat ook willen, kan je evt meerijden?
@Jahoe: dat is schrikken idd. Zo onverwacht ook.
@Plurque: mooi gezegd idd ze zou blijven, daar ging ze zelf van uit en wij (daardoor?) allemaal ook. Dat optimisme.. en tis niet eens de ziekte zelf die de das omdeed, die was vooralsnog overwonnen.. dat is het oneerlijke eraan ook, voor mijn gevoel.. maar ik houd me eraan vast, dat haar misschien heel veel leed bespaard is juist.. dat het haar tijd was, zoals men dan zegt..
Mooi ook dat ze niet stil ging zitten afwachten of iemand een keer langskwam, maar zelf initiatief nam en veel van hier irl haar hebben mogen meemaken!
@DS: ik ga daarheen, mocht je dat ook willen, kan je evt meerijden?
@Jahoe: dat is schrikken idd. Zo onverwacht ook.
@Plurque: mooi gezegd idd ze zou blijven, daar ging ze zelf van uit en wij (daardoor?) allemaal ook. Dat optimisme.. en tis niet eens de ziekte zelf die de das omdeed, die was vooralsnog overwonnen.. dat is het oneerlijke eraan ook, voor mijn gevoel.. maar ik houd me eraan vast, dat haar misschien heel veel leed bespaard is juist.. dat het haar tijd was, zoals men dan zegt..
Mooi ook dat ze niet stil ging zitten afwachten of iemand een keer langskwam, maar zelf initiatief nam en veel van hier irl haar hebben mogen meemaken!
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
