Psyche
alle pijlers
Verliefd op psycholoog
zondag 24 februari 2013 om 12:12
zondag 24 februari 2013 om 12:17
Bespreek het met je psycholoog. Vertel dat je verliefd bent. Jullie werk-relatie is nu verstoord, jij kan je niet meer richten op je herstel, want je bent nu alleen nog aan het zwijmelen en je hebt een verborgen agenda. Laat je psych je helpen om een andere hulpverlener te vinden. Het is niet anders. Succes!
zondag 24 februari 2013 om 12:23
zondag 24 februari 2013 om 12:35
zondag 24 februari 2013 om 12:37
Google eens op "overdrachtsgevoelens". Misschien als je je realiseert wat het is (in ieder geval geen oprechte verliefdheid), dat je het dan een beetje van je af kan zetten. Je zit daar voor jezelf, om jezelf te helpen, de psycholoog is een instrument daarin. Houdt je focus daarop.
Een psycholoog heeft alles wel een keer gezien of gehoord en overdrachtsgevoelens zijn zo'n bekend fenomeen, dat kan je echt bespreken. Hij kan je hier juist mee helpen en het integreren in je therapie.
Het is over het algemeen helemaal niet nodig om een nieuwe therapeut te zoeken hoor!
Een psycholoog heeft alles wel een keer gezien of gehoord en overdrachtsgevoelens zijn zo'n bekend fenomeen, dat kan je echt bespreken. Hij kan je hier juist mee helpen en het integreren in je therapie.
Het is over het algemeen helemaal niet nodig om een nieuwe therapeut te zoeken hoor!
zondag 24 februari 2013 om 12:38
quote:ladytruckster schreef op 24 februari 2013 @ 12:34:
Tuurlijk wordt je verliefd op de psycholoog,das zo ongeveer de enige die je op dat moment begrijpt en raad geeft.
Ik geloof dat ik op al mijn therapeuten verliefd was,zelfs op de vrouwelijke
Haha. Bij de vrouwelijke had ik er gelukkig geen last van!
Ik merk wel dat ik steeds minder open werd, omdat je je toch leuker wil voordoen dan je bent. Ik hoef het hem in feite niet te vertellen..de behandeling is toch bijna ten einde. Daar zie ik trouwens ook heel erg tegen op. Dat ik weet dat ik hem bijna nooit meer ga zien.
Tuurlijk wordt je verliefd op de psycholoog,das zo ongeveer de enige die je op dat moment begrijpt en raad geeft.
Ik geloof dat ik op al mijn therapeuten verliefd was,zelfs op de vrouwelijke
Haha. Bij de vrouwelijke had ik er gelukkig geen last van!
Ik merk wel dat ik steeds minder open werd, omdat je je toch leuker wil voordoen dan je bent. Ik hoef het hem in feite niet te vertellen..de behandeling is toch bijna ten einde. Daar zie ik trouwens ook heel erg tegen op. Dat ik weet dat ik hem bijna nooit meer ga zien.
zondag 24 februari 2013 om 12:41
quote:hiphop schreef op 24 februari 2013 @ 12:38:
[...]
Haha. Bij de vrouwelijke had ik er gelukkig geen last van!
Ik merk wel dat ik steeds minder open werd, omdat je je toch leuker wil voordoen dan je bent. Ik hoef het hem in feite niet te vertellen..de behandeling is toch bijna ten einde. Daar zie ik trouwens ook heel erg tegen op. Dat ik weet dat ik hem bijna nooit meer ga zien.Maar is het dan wel effectief genoeg geweest? Je zou voor kunnen stellen om over een half jaar nog eens te evalueren.
[...]
Haha. Bij de vrouwelijke had ik er gelukkig geen last van!
Ik merk wel dat ik steeds minder open werd, omdat je je toch leuker wil voordoen dan je bent. Ik hoef het hem in feite niet te vertellen..de behandeling is toch bijna ten einde. Daar zie ik trouwens ook heel erg tegen op. Dat ik weet dat ik hem bijna nooit meer ga zien.Maar is het dan wel effectief genoeg geweest? Je zou voor kunnen stellen om over een half jaar nog eens te evalueren.
zondag 24 februari 2013 om 12:41
quote:ladytruckster schreef op 24 februari 2013 @ 12:34:
Tuurlijk wordt je verliefd op de psycholoog,das zo ongeveer de enige die je op dat moment begrijpt en raad geeft.
Ik geloof dat ik op al mijn therapeuten verliefd was,zelfs op de vrouwelijke
Haha, ja ik ook hoor. Niet echt verliefd want ik val niet op vrouwen en de mannelijke was echt te oud, maar ik voelde echt diepe genegenheid voor die mensen. Soort liefde die je voor een vader of moeder voelt, gemengd met dankbaarheid.
Logisch inderdaad, en vaak ook instrumenteel in de therapie. Je leert ervaren dat iemand er voor je is, naar je luistert. Als je dat voor het eerst meemaakt dan roept dat diepe emoties op.
Tuurlijk wordt je verliefd op de psycholoog,das zo ongeveer de enige die je op dat moment begrijpt en raad geeft.
Ik geloof dat ik op al mijn therapeuten verliefd was,zelfs op de vrouwelijke
Haha, ja ik ook hoor. Niet echt verliefd want ik val niet op vrouwen en de mannelijke was echt te oud, maar ik voelde echt diepe genegenheid voor die mensen. Soort liefde die je voor een vader of moeder voelt, gemengd met dankbaarheid.
Logisch inderdaad, en vaak ook instrumenteel in de therapie. Je leert ervaren dat iemand er voor je is, naar je luistert. Als je dat voor het eerst meemaakt dan roept dat diepe emoties op.
zondag 24 februari 2013 om 12:42
quote:campari schreef op 24 februari 2013 @ 12:41:
[...]
Maar is het dan wel effectief genoeg geweest? Je zou voor kunnen stellen om over een half jaar nog eens te evalueren.
Nou, dat vraag ik me ook af! Hoe kan een behandeling ten einde zijn als jij worstelt met overdrachtsgevoelens? Dan is er toch een en ander blijven liggen denk ik.
Maar goed, misschien waren je problemen specifiek op iets gericht dat hier geen relatie mee heeft?
[...]
Maar is het dan wel effectief genoeg geweest? Je zou voor kunnen stellen om over een half jaar nog eens te evalueren.
Nou, dat vraag ik me ook af! Hoe kan een behandeling ten einde zijn als jij worstelt met overdrachtsgevoelens? Dan is er toch een en ander blijven liggen denk ik.
Maar goed, misschien waren je problemen specifiek op iets gericht dat hier geen relatie mee heeft?
zondag 24 februari 2013 om 12:42
zondag 24 februari 2013 om 13:20
Ik heb vaker over dit onderwerp gelezen en ook over overdrachtsgevoelens, maar wat ik me afvraag, zou het nou nooit gewoon oprecht verliefdheid zijn? Het kan toch best gebeuren dat je tegen een psycholoog aanloopt op wie je ook verliefd was geworden als je hem onder andere omstandigheden had leren kennen?
Ik heb hier geen ervaring mee, maar ik vraag het me gewoon af.
Ik heb hier geen ervaring mee, maar ik vraag het me gewoon af.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
zondag 24 februari 2013 om 13:30
Wat je voelt is heel normaal en kan iedereen overkomen.
Er zijn ook therapeuten die gevoelens krijgen voor cliënten.
Dat heet dan weer tegenoverdracht gevoelens.
We zijn allemaal mens en het kan ons allemaal overkomen.
Natuurlijk zou je ook in het echt verliefd op hem geworden kunnen zijn. Maar, dat blijft lastig te beoordelen.
Hij is in zijn werk anders dan in zijn privé-leven. Dat betekent niet dat hij een volledig ander mens is, maar wel méér dan alleen zijn rol die hij nu aanneemt.
Ik vind het lastig. Ik heb het ooit gehad met een vrouwelijke coach. Vanaf het eerste moment een heel bijzonder gevoel gehad.
We hebben een jaar een professionele relatie gehad en aan het eind sprak ze naar mij uit hoe bijzonder ze mij vond en ze zei ook dat we een bijzondere band samen hadden. Dat had ik ook gevoeld. Dat het meer was dan alleen de relatie die er was.
Dat maakte het moeilijk om afscheid te nemen.
We hebben daarna nog persoonlijk contact gehad. Ik was verliefd op haar geworden. Het werd gecompliceerd en uiteindelijk hebben we het contact verbroken.
Nog steeds heb ik het nooit helemaal begrepen, maar dit soort ' relaties' zijn altijd heel lastig.
Er zijn ook therapeuten die gevoelens krijgen voor cliënten.
Dat heet dan weer tegenoverdracht gevoelens.
We zijn allemaal mens en het kan ons allemaal overkomen.
Natuurlijk zou je ook in het echt verliefd op hem geworden kunnen zijn. Maar, dat blijft lastig te beoordelen.
Hij is in zijn werk anders dan in zijn privé-leven. Dat betekent niet dat hij een volledig ander mens is, maar wel méér dan alleen zijn rol die hij nu aanneemt.
Ik vind het lastig. Ik heb het ooit gehad met een vrouwelijke coach. Vanaf het eerste moment een heel bijzonder gevoel gehad.
We hebben een jaar een professionele relatie gehad en aan het eind sprak ze naar mij uit hoe bijzonder ze mij vond en ze zei ook dat we een bijzondere band samen hadden. Dat had ik ook gevoeld. Dat het meer was dan alleen de relatie die er was.
Dat maakte het moeilijk om afscheid te nemen.
We hebben daarna nog persoonlijk contact gehad. Ik was verliefd op haar geworden. Het werd gecompliceerd en uiteindelijk hebben we het contact verbroken.
Nog steeds heb ik het nooit helemaal begrepen, maar dit soort ' relaties' zijn altijd heel lastig.
zondag 24 februari 2013 om 13:35
Dan wordt je verliefd op een een ideaalbeeld want als het een goede therapeut is zal diegene zijn beroepshouding hanteren en niet zijn werkelijke gevoel.
Het gebeurt wel dat het wederzijds is maar dan mag de therapeut de patiënt niet meer behandelen en en mogen zij elkaar (ik dacht 2 jaar maar las ergens ook 3 maanden, wat ik weinig vind) geen contact hebben.
Het gebeurt wel dat het wederzijds is maar dan mag de therapeut de patiënt niet meer behandelen en en mogen zij elkaar (ik dacht 2 jaar maar las ergens ook 3 maanden, wat ik weinig vind) geen contact hebben.
zondag 24 februari 2013 om 13:43
quote:campari schreef op 24 februari 2013 @ 13:35:
Dan wordt je verliefd op een een ideaalbeeld want als het een goede therapeut is zal diegene zijn beroepshouding hanteren en niet zijn werkelijke gevoel.
Het gebeurt wel dat het wederzijds is maar dan mag de therapeut de patiënt niet meer behandelen en en mogen zij elkaar (ik dacht 2 jaar maar las ergens ook 3 maanden, wat ik weinig vind) geen contact hebben.
Ja, daar heb je gelijk in .. Dat is ook wat ik bedoelde met dat ik schreef dat hij, in dit geval, in zijn dagelijks leven wel anders is dan als therapeut.
Ik vind drie maanden ook erg weinig. Twee jaar vind ik beter en dat lijkt me ook realistischer inderdaad
Dan wordt je verliefd op een een ideaalbeeld want als het een goede therapeut is zal diegene zijn beroepshouding hanteren en niet zijn werkelijke gevoel.
Het gebeurt wel dat het wederzijds is maar dan mag de therapeut de patiënt niet meer behandelen en en mogen zij elkaar (ik dacht 2 jaar maar las ergens ook 3 maanden, wat ik weinig vind) geen contact hebben.
Ja, daar heb je gelijk in .. Dat is ook wat ik bedoelde met dat ik schreef dat hij, in dit geval, in zijn dagelijks leven wel anders is dan als therapeut.
Ik vind drie maanden ook erg weinig. Twee jaar vind ik beter en dat lijkt me ook realistischer inderdaad
zondag 24 februari 2013 om 13:44
Ik vraag het me ook af. Ben naar aanleiding van dit topic ook wat gaan rondlezen en ik herken het heel erg. Ik was vroeger altijd verliefd op de leraar, bijna nooit op leeftijdsgenoten Heb het niet meer gehad sinds ik uit huis ben gegaan, maar wel altijd op 5-10 jaar oudere mannen gevallen. Dan kan je je afvragen wat nu 'echte' verliefdheid was, en voor wie ik dan meer overdrachtsgevoelens had. Ik denk dat de lijn heel dun is, misschien speelt er in bijna elke verliefdheid zelfs wel een vorm van overdracht mee. Want je baseert gevoelens voor iemand toch mede op ervaringen uit het verleden, positieve associaties die diegene bij je oproept.
Ik las ergens dit: stel je hebt in je jeugd een hele strenge, kille vader gehad. Dan is de kans groot dat je dit gemis projecteert op iemand die wel warme, vaderlijke gevoelens in je oproept. Vaak is dit een docent of therapeut. Ok, logisch. Maar vrouwen schijnen ook vaak een partner te kiezen die zij onbewust als ideale vader zien, dat zijn toch ook niet allemaal overdrachtsgevoelens?
Conclusie: hoe meer ik erover lees, hoe minder ik ervan snap
Ik las ergens dit: stel je hebt in je jeugd een hele strenge, kille vader gehad. Dan is de kans groot dat je dit gemis projecteert op iemand die wel warme, vaderlijke gevoelens in je oproept. Vaak is dit een docent of therapeut. Ok, logisch. Maar vrouwen schijnen ook vaak een partner te kiezen die zij onbewust als ideale vader zien, dat zijn toch ook niet allemaal overdrachtsgevoelens?
Conclusie: hoe meer ik erover lees, hoe minder ik ervan snap
zondag 24 februari 2013 om 13:58
quote:Elmo22 schreef op 24 februari 2013 @ 13:44:
Ik vraag het me ook af. Ben naar aanleiding van dit topic ook wat gaan rondlezen en ik herken het heel erg. Ik was vroeger altijd verliefd op de leraar, bijna nooit op leeftijdsgenoten Heb het niet meer gehad sinds ik uit huis ben gegaan, maar wel altijd op 5-10 jaar oudere mannen gevallen. Dan kan je je afvragen wat nu 'echte' verliefdheid was, en voor wie ik dan meer overdrachtsgevoelens had. Ik denk dat de lijn heel dun is, misschien speelt er in bijna elke verliefdheid zelfs wel een vorm van overdracht mee. Want je baseert gevoelens voor iemand toch mede op ervaringen uit het verleden, positieve associaties die diegene bij je oproept.
Ik las ergens dit: stel je hebt in je jeugd een hele strenge, kille vader gehad. Dan is de kans groot dat je dit gemis projecteert op iemand die wel warme, vaderlijke gevoelens in je oproept. Vaak is dit een docent of therapeut. Ok, logisch. Maar vrouwen schijnen ook vaak een partner te kiezen die zij onbewust als ideale vader zien, dat zijn toch ook niet allemaal overdrachtsgevoelens?
Conclusie: hoe meer ik erover lees, hoe minder ik ervan snap
Dat is precies hetzelfde waar ik over nagedacht heb.
Toen ik verliefd werd op mijn coach, (die verliefdheid ontwikkelde zich vooral toen we wél persoonlijk contact hadden) dacht ik ook, is dit nou omdat ze mij zo goed begrijpt ? Maar, ik begreep haar in die tijd ook heel erg goed. Dat was wederkerig. Ik geloof dat juist de wederkerigheid en het elkaar zo goed aanvoelen het zo bijzonder maakte.
Ik denk ook dat iedereen verliefd wordt op een ander juist door wat de ander je geeft, of wat jij de ander kan geven. Zij dacht ook dat mijn verliefde gevoelens waren ontstaan door de basis die wij hadden. (het professionele contact) Ik zei haar dat ik kon begrijpen dat ze dit zo voelde, maar dat ik haar net zo goed een heel aantrekkelijke vrouw had gevonden, als ik haar in de kroeg had ontmoet. En dat als we alles vanuit dat perspectief bekijken haast geen enkele verliefdheid ' zuiver' kan zijn omdat mensen nou eenmaal vallen omdat wat ze in de ander vinden..
Ik geloof dat er dus wel meer factoren meespelen wat maakt dat je wel of geen gevoelens krijgt.
En dat ook in ' gewone' verliefdheden veel projecties zitten.
Ik vraag het me ook af. Ben naar aanleiding van dit topic ook wat gaan rondlezen en ik herken het heel erg. Ik was vroeger altijd verliefd op de leraar, bijna nooit op leeftijdsgenoten Heb het niet meer gehad sinds ik uit huis ben gegaan, maar wel altijd op 5-10 jaar oudere mannen gevallen. Dan kan je je afvragen wat nu 'echte' verliefdheid was, en voor wie ik dan meer overdrachtsgevoelens had. Ik denk dat de lijn heel dun is, misschien speelt er in bijna elke verliefdheid zelfs wel een vorm van overdracht mee. Want je baseert gevoelens voor iemand toch mede op ervaringen uit het verleden, positieve associaties die diegene bij je oproept.
Ik las ergens dit: stel je hebt in je jeugd een hele strenge, kille vader gehad. Dan is de kans groot dat je dit gemis projecteert op iemand die wel warme, vaderlijke gevoelens in je oproept. Vaak is dit een docent of therapeut. Ok, logisch. Maar vrouwen schijnen ook vaak een partner te kiezen die zij onbewust als ideale vader zien, dat zijn toch ook niet allemaal overdrachtsgevoelens?
Conclusie: hoe meer ik erover lees, hoe minder ik ervan snap
Dat is precies hetzelfde waar ik over nagedacht heb.
Toen ik verliefd werd op mijn coach, (die verliefdheid ontwikkelde zich vooral toen we wél persoonlijk contact hadden) dacht ik ook, is dit nou omdat ze mij zo goed begrijpt ? Maar, ik begreep haar in die tijd ook heel erg goed. Dat was wederkerig. Ik geloof dat juist de wederkerigheid en het elkaar zo goed aanvoelen het zo bijzonder maakte.
Ik denk ook dat iedereen verliefd wordt op een ander juist door wat de ander je geeft, of wat jij de ander kan geven. Zij dacht ook dat mijn verliefde gevoelens waren ontstaan door de basis die wij hadden. (het professionele contact) Ik zei haar dat ik kon begrijpen dat ze dit zo voelde, maar dat ik haar net zo goed een heel aantrekkelijke vrouw had gevonden, als ik haar in de kroeg had ontmoet. En dat als we alles vanuit dat perspectief bekijken haast geen enkele verliefdheid ' zuiver' kan zijn omdat mensen nou eenmaal vallen omdat wat ze in de ander vinden..
Ik geloof dat er dus wel meer factoren meespelen wat maakt dat je wel of geen gevoelens krijgt.
En dat ook in ' gewone' verliefdheden veel projecties zitten.
zondag 24 februari 2013 om 14:09
Been there, done that
Ook op al mijn coaches, begeleiders en psychologen verliefd geweest. Ik vond het op dat moment heel naar, maar het heeft mij juist geholpen in mijn therapieproces, omdat ik begreep waar het vandaan kwam (begrip en steun voor het eerst van mijn leven). Ik voelde toen pas hoeveel ik dat nodig had en dat zorgde voor een doorbraak.
Ook op al mijn coaches, begeleiders en psychologen verliefd geweest. Ik vond het op dat moment heel naar, maar het heeft mij juist geholpen in mijn therapieproces, omdat ik begreep waar het vandaan kwam (begrip en steun voor het eerst van mijn leven). Ik voelde toen pas hoeveel ik dat nodig had en dat zorgde voor een doorbraak.
zondag 24 februari 2013 om 14:30
Ik vind twee jaar anders wel weer heel erg lang. Ik snap best dat je je niet zonder meer in een relatie met een cliënt mag storten, maar je zou maar gewoon toevallig op die manier de partner van je leven tegenkomen. Niet iedereen die bij een psycholoog loopt is een emotioneel wrak, lang niet iedereen. Als iemand verder stabiel in het leven staat, maar bij een bepaald aspect hulp nodig heeft, toevallig een psycholoog tegen het lijf loopt op wie hij of zij verliefd wordt en het is wederzijds dan vind ik het wel erg ingrijpend om te stellen dat je twee jaar elkaar niet mag zien.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
zondag 24 februari 2013 om 14:33
Ja, zoals Oker zegt, op leraren. Ik heb een leraar gehad op de middelbare school, die me na schooltijd een keer vroeg of alles wel goed was. Dat was het niet, ik had het heel erg moeilijk thuis en op school, en ik denk dat ik verliefd op hem werd omdat er eindelijk iemand écht naar me keek en naar me luisterde. Dit ging overigens over toen ik een vriendje kreeg.
Later heb ik een therapeute gehad waar ik niet verliefd op was, maar die wel heel veel warme gevoelens bij me losmaakte omdat ze heel erg moederlijk kon zijn en dingen zei en deed die mijn ouders nooit deden. Ik voelde me erg veilig bij haar. Toen ik klaar was met de therapie heb ik het erg moeilijk gehad omdat ze er ineens niet meer voor me was. Heh, ik kan er nu wel weer om huilen.
Het is blijkbaar dus heel normaal, en zeker niet sneu! Maar ik vind het wel heel vervelend voor je.
Later heb ik een therapeute gehad waar ik niet verliefd op was, maar die wel heel veel warme gevoelens bij me losmaakte omdat ze heel erg moederlijk kon zijn en dingen zei en deed die mijn ouders nooit deden. Ik voelde me erg veilig bij haar. Toen ik klaar was met de therapie heb ik het erg moeilijk gehad omdat ze er ineens niet meer voor me was. Heh, ik kan er nu wel weer om huilen.
Het is blijkbaar dus heel normaal, en zeker niet sneu! Maar ik vind het wel heel vervelend voor je.