Psyche
alle pijlers
Verliefd op psycholoog
zondag 24 februari 2013 om 12:12
zondag 24 februari 2013 om 14:34
quote:phily schreef op 24 februari 2013 @ 13:30:
Ik vind het lastig. Ik heb het ooit gehad met een vrouwelijke coach. Vanaf het eerste moment een heel bijzonder gevoel gehad.
We hebben een jaar een professionele relatie gehad en aan het eind sprak ze naar mij uit hoe bijzonder ze mij vond en ze zei ook dat we een bijzondere band samen hadden.Maar dit gaat dus al te ver. Een professionele coach hoeft dit soort niets-toevoegende-zaken niet uit te spreken, al zóu ze het voelen.
Ik vind het lastig. Ik heb het ooit gehad met een vrouwelijke coach. Vanaf het eerste moment een heel bijzonder gevoel gehad.
We hebben een jaar een professionele relatie gehad en aan het eind sprak ze naar mij uit hoe bijzonder ze mij vond en ze zei ook dat we een bijzondere band samen hadden.Maar dit gaat dus al te ver. Een professionele coach hoeft dit soort niets-toevoegende-zaken niet uit te spreken, al zóu ze het voelen.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
zondag 24 februari 2013 om 17:40
VC, als pro, wat vind jij dat een hulpverlener wél mag zeggen? Mijn psych zegt na een sessie "het hem weer een waar genoegen was" of "dat hij zo om mij moet lachen". En dat is ook zo, want we moeten ook vaak lachen. Hij spreekt uit dat ik "een prettige client" ben. En dat vind ik zelf prima. 'T is een topvent en hij helpt me echt goed. (En ik ben niet verliefd, om on topic te blijven) zelf zie ik in zijn uitspraken niet veel kwaad eigenlijk, terwijl het voor de therapie zelf weinig tot niks toevoegt.
zondag 24 februari 2013 om 17:59
Dat zijn prima dingen hoor Thomas, die zeg ik zelf ook geregeld. Als ik écht een goed gevoel over een band heb (en/of oprechte sympathie voel), en ik sluit het traject af, dan zeg ik; "Het was me een groot genoegen om je te mogen behandelen". En ik schroom inderdaad ook niet om prettige of leuke dingen te benoemen en mensen te prijzen om bijvoorbeeld hun humor. Maar "een bijzondere band" benoemen, dat schept mijns inziens een soort exclusiviteit, en kan verkeerde verwachtingen scheppen.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
zondag 24 februari 2013 om 18:04
quote:Susan schreef op 24 februari 2013 @ 14:30:
Ik vind twee jaar anders wel weer heel erg lang. Ik snap best dat je je niet zonder meer in een relatie met een cliënt mag storten, maar je zou maar gewoon toevallig op die manier de partner van je leven tegenkomen. Niet iedereen die bij een psycholoog loopt is een emotioneel wrak, lang niet iedereen. Als iemand verder stabiel in het leven staat, maar bij een bepaald aspect hulp nodig heeft, toevallig een psycholoog tegen het lijf loopt op wie hij of zij verliefd wordt en het is wederzijds dan vind ik het wel erg ingrijpend om te stellen dat je twee jaar elkaar niet mag zien.Als je een 'relatie' start (even in de breedste zin van het woord) zijn de verhoudingen niet gelijk. Jij bent de hulpvrager/client en hij/zij is de therapeut. Het is heel erg moeilijk om van daar uit een gelijkwaardige relatie op te bouwen.
Ik vind twee jaar anders wel weer heel erg lang. Ik snap best dat je je niet zonder meer in een relatie met een cliënt mag storten, maar je zou maar gewoon toevallig op die manier de partner van je leven tegenkomen. Niet iedereen die bij een psycholoog loopt is een emotioneel wrak, lang niet iedereen. Als iemand verder stabiel in het leven staat, maar bij een bepaald aspect hulp nodig heeft, toevallig een psycholoog tegen het lijf loopt op wie hij of zij verliefd wordt en het is wederzijds dan vind ik het wel erg ingrijpend om te stellen dat je twee jaar elkaar niet mag zien.Als je een 'relatie' start (even in de breedste zin van het woord) zijn de verhoudingen niet gelijk. Jij bent de hulpvrager/client en hij/zij is de therapeut. Het is heel erg moeilijk om van daar uit een gelijkwaardige relatie op te bouwen.
zondag 24 februari 2013 om 18:07
quote:Very__Cherry schreef op 24 februari 2013 @ 14:34:
[...]
Maar dit gaat dus al te ver. Een professionele coach hoeft dit soort niets-toevoegende-zaken niet uit te spreken, al zóu ze het voelen.
Ik ben het met je eens dat het te ver ging. Bij het afscheid gaven we elkaar een knuffel, en ze heeft mij toen ook een kus op mijn mond gegeven terwijl ze weet dat ik op vrouwen val.
Ook toen realiseerde ik mij dat ze te ver ging. Maar ik vond het wel mensenlijk. Ik heb later gevraagd waarom ze dat deed. Dat was omdat ze ' genegenheid' voor mij voelde. Ik heb altijd getwijfeld of het niet iets anders was. Mijns inziens doe je dat niet, en als het al genegenheid was, dan (ook al te ver) een kus op de wang.
[...]
Maar dit gaat dus al te ver. Een professionele coach hoeft dit soort niets-toevoegende-zaken niet uit te spreken, al zóu ze het voelen.
Ik ben het met je eens dat het te ver ging. Bij het afscheid gaven we elkaar een knuffel, en ze heeft mij toen ook een kus op mijn mond gegeven terwijl ze weet dat ik op vrouwen val.
Ook toen realiseerde ik mij dat ze te ver ging. Maar ik vond het wel mensenlijk. Ik heb later gevraagd waarom ze dat deed. Dat was omdat ze ' genegenheid' voor mij voelde. Ik heb altijd getwijfeld of het niet iets anders was. Mijns inziens doe je dat niet, en als het al genegenheid was, dan (ook al te ver) een kus op de wang.
zondag 24 februari 2013 om 18:09
quote:Yezka schreef op 24 februari 2013 @ 18:04:
[...]
Als je een 'relatie' start (even in de breedste zin van het woord) zijn de verhoudingen niet gelijk. Jij bent de hulpvrager/client en hij/zij is de therapeut. Het is heel erg moeilijk om van daar uit een gelijkwaardige relatie op te bouwen.
Precies dit!
De relatie is niet gelijkwaardig. Als mens ben je wel gelijkwaardig maar je hebt een ander soort relatie opgebouwd. Als je persoonlijk contact aangaat moet je je opnieuw verhouden tot elkaar. En de verwachtingen liggen dat toch anders
[...]
Als je een 'relatie' start (even in de breedste zin van het woord) zijn de verhoudingen niet gelijk. Jij bent de hulpvrager/client en hij/zij is de therapeut. Het is heel erg moeilijk om van daar uit een gelijkwaardige relatie op te bouwen.
Precies dit!
De relatie is niet gelijkwaardig. Als mens ben je wel gelijkwaardig maar je hebt een ander soort relatie opgebouwd. Als je persoonlijk contact aangaat moet je je opnieuw verhouden tot elkaar. En de verwachtingen liggen dat toch anders
zondag 24 februari 2013 om 18:21
quote:Yezka schreef op 24 februari 2013 @ 18:04:
Als je een 'relatie' start (even in de breedste zin van het woord) zijn de verhoudingen niet gelijk. Jij bent de hulpvrager/client en hij/zij is de therapeut. Het is heel erg moeilijk om van daar uit een gelijkwaardige relatie op te bouwen.Daarom snap ik ook wel dat je niet halsoverkop in die relatie mag duiken, maar ik blijf erbij dat ik twee jaar gewoon erg lang vind. Er zullen best situaties zijn waarin twee mensen gewoon echt goed bij elkaar passen en door een contactverbod van twee jaar maak je een relatie wel zo goed als onmogelijk, want dan moeten mensen óf twee jaar hun leven 'on hold' zetten en wachten (en dan is twee jaar wel heel lang), of dus gewoon van die relatie afzien. Zeker als de therapeut/cliënt-relatie maar heel kort is geweest en die ongelijke relatie dus maar heel kort heeft geduurd, vind ik dat wel erg ver gaan.
Als je een 'relatie' start (even in de breedste zin van het woord) zijn de verhoudingen niet gelijk. Jij bent de hulpvrager/client en hij/zij is de therapeut. Het is heel erg moeilijk om van daar uit een gelijkwaardige relatie op te bouwen.Daarom snap ik ook wel dat je niet halsoverkop in die relatie mag duiken, maar ik blijf erbij dat ik twee jaar gewoon erg lang vind. Er zullen best situaties zijn waarin twee mensen gewoon echt goed bij elkaar passen en door een contactverbod van twee jaar maak je een relatie wel zo goed als onmogelijk, want dan moeten mensen óf twee jaar hun leven 'on hold' zetten en wachten (en dan is twee jaar wel heel lang), of dus gewoon van die relatie afzien. Zeker als de therapeut/cliënt-relatie maar heel kort is geweest en die ongelijke relatie dus maar heel kort heeft geduurd, vind ik dat wel erg ver gaan.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
zondag 24 februari 2013 om 18:26
quote:Very__Cherry schreef op 24 februari 2013 @ 17:59:
Dat zijn prima dingen hoor Thomas, die zeg ik zelf ook geregeld. Als ik écht een goed gevoel over een band heb (en/of oprechte sympathie voel), en ik sluit het traject af, dan zeg ik; "Het was me een groot genoegen om je te mogen behandelen". En ik schroom inderdaad ook niet om prettige of leuke dingen te benoemen en mensen te prijzen om bijvoorbeeld hun humor. Maar "een bijzondere band" benoemen, dat schept mijns inziens een soort exclusiviteit, en kan verkeerde verwachtingen scheppen.Dan snap ik het Ik kan me namelijk best voorstellen dat je als hulpverlener met de ene client meer klik hebt als met een ander. Iedereen is mens tenslotte. Dus ik snap best als sommige dingen wel worden uitgesproken. Maar dat zal wellicht ook van de client afhangen, of dat gezegd kan worden (of niet).
Dat zijn prima dingen hoor Thomas, die zeg ik zelf ook geregeld. Als ik écht een goed gevoel over een band heb (en/of oprechte sympathie voel), en ik sluit het traject af, dan zeg ik; "Het was me een groot genoegen om je te mogen behandelen". En ik schroom inderdaad ook niet om prettige of leuke dingen te benoemen en mensen te prijzen om bijvoorbeeld hun humor. Maar "een bijzondere band" benoemen, dat schept mijns inziens een soort exclusiviteit, en kan verkeerde verwachtingen scheppen.Dan snap ik het Ik kan me namelijk best voorstellen dat je als hulpverlener met de ene client meer klik hebt als met een ander. Iedereen is mens tenslotte. Dus ik snap best als sommige dingen wel worden uitgesproken. Maar dat zal wellicht ook van de client afhangen, of dat gezegd kan worden (of niet).
zondag 24 februari 2013 om 18:31
quote:phily schreef op 24 februari 2013 @ 18:07:
[...]
Ik ben het met je eens dat het te ver ging. Bij het afscheid gaven we elkaar een knuffel, en ze heeft mij toen ook een kus op mijn mond gegeven terwijl ze weet dat ik op vrouwen val
Ik zou bekant een klacht in hebben gediend bij de hulpverleners-vereniging waar desbetreffende hulpverlener bij aangesloten zou zijn.
[...]
Ik ben het met je eens dat het te ver ging. Bij het afscheid gaven we elkaar een knuffel, en ze heeft mij toen ook een kus op mijn mond gegeven terwijl ze weet dat ik op vrouwen val
Ik zou bekant een klacht in hebben gediend bij de hulpverleners-vereniging waar desbetreffende hulpverlener bij aangesloten zou zijn.
zondag 24 februari 2013 om 18:37
quote:bloemetje77 schreef op 24 februari 2013 @ 12:42:
[...]
Nou, dat vraag ik me ook af! Hoe kan een behandeling ten einde zijn als jij worstelt met overdrachtsgevoelens? Dan is er toch een en ander blijven liggen denk ik.
Maar goed, misschien waren je problemen specifiek op iets gericht dat hier geen relatie mee heeft?
De behandeling was inderdaad gericht op een specifiek probleem dat hier niet echt mee te maken heeft. Op het gebied van dit specifieke probleem is de therapie "klaar". Hij weet ook niet van mijn gevoelens, dus we praten er niet over. Misschien dat hij wel iets doorheeft. Maar ik denk dat je als psycholoog ook niet snel zal zeggen: Hee, heb jij gevoelens voor mij? Ik probeer het zoveel mogelijk te verbergen. Ik weet dat ik verliefd ben op een ideaalbeeld. Hij is zo fijn, lief en geduldig. Hij geeft me echt een goed gevoel over mezelf. Maar ik weet dat dat ook zijn taak is.
We hebben naar mijn idee wel een bepaalde klik, die ik niet bij elke hulpverlener had. Maarja misschien kan hij wel gewoon goed met mensen overweg.
[...]
Nou, dat vraag ik me ook af! Hoe kan een behandeling ten einde zijn als jij worstelt met overdrachtsgevoelens? Dan is er toch een en ander blijven liggen denk ik.
Maar goed, misschien waren je problemen specifiek op iets gericht dat hier geen relatie mee heeft?
De behandeling was inderdaad gericht op een specifiek probleem dat hier niet echt mee te maken heeft. Op het gebied van dit specifieke probleem is de therapie "klaar". Hij weet ook niet van mijn gevoelens, dus we praten er niet over. Misschien dat hij wel iets doorheeft. Maar ik denk dat je als psycholoog ook niet snel zal zeggen: Hee, heb jij gevoelens voor mij? Ik probeer het zoveel mogelijk te verbergen. Ik weet dat ik verliefd ben op een ideaalbeeld. Hij is zo fijn, lief en geduldig. Hij geeft me echt een goed gevoel over mezelf. Maar ik weet dat dat ook zijn taak is.
We hebben naar mijn idee wel een bepaalde klik, die ik niet bij elke hulpverlener had. Maarja misschien kan hij wel gewoon goed met mensen overweg.
zondag 24 februari 2013 om 18:42
zondag 24 februari 2013 om 18:52
quote:thomaaas schreef op 24 februari 2013 @ 18:42:
[...]
Een beetje apart? Het zou me niet verbazen als het tegen strafbaar aan zit. In elk geval is het ver buiten alle grenzen van professionele hulpverlening.
Ik heb destijds geen klacht ingediend. Daar ook geen seconde over nagedacht en ik zou als ik de situatie opnieuw mocht doen hier nog steeds geen seconde over na denken.
Niet omdat ik het goed pleit. Of omdat ik vind dat het wel mag of kan. Maar dat is zoals het gegaan is. Ik heb het er wel met haar over gehad en ik denk achteraf dat zij zelf ook last had van haar gevoelens en in de war was. Nogmaals, ik keur het niet goed en ze had anders moeten handelen maar het gebeurde vanuit een menselijke reactie.
Haar wel gevraagd hoe het zat. Ik denk dat ze zelf ook verward was.
[...]
Een beetje apart? Het zou me niet verbazen als het tegen strafbaar aan zit. In elk geval is het ver buiten alle grenzen van professionele hulpverlening.
Ik heb destijds geen klacht ingediend. Daar ook geen seconde over nagedacht en ik zou als ik de situatie opnieuw mocht doen hier nog steeds geen seconde over na denken.
Niet omdat ik het goed pleit. Of omdat ik vind dat het wel mag of kan. Maar dat is zoals het gegaan is. Ik heb het er wel met haar over gehad en ik denk achteraf dat zij zelf ook last had van haar gevoelens en in de war was. Nogmaals, ik keur het niet goed en ze had anders moeten handelen maar het gebeurde vanuit een menselijke reactie.
Haar wel gevraagd hoe het zat. Ik denk dat ze zelf ook verward was.
zondag 24 februari 2013 om 19:59
quote:phily schreef op 24 februari 2013 @ 18:52:
[...]
Ik heb destijds geen klacht ingediend. Daar ook geen seconde over nagedacht en ik zou als ik de situatie opnieuw mocht doen hier nog steeds geen seconde over na denken.
Niet omdat ik het goed pleit. Of omdat ik vind dat het wel mag of kan.
Maar omdat je verliefd was.
Toch?
Het mens heeft maar mazzel met je gehad.
[...]
Ik heb destijds geen klacht ingediend. Daar ook geen seconde over nagedacht en ik zou als ik de situatie opnieuw mocht doen hier nog steeds geen seconde over na denken.
Niet omdat ik het goed pleit. Of omdat ik vind dat het wel mag of kan.
Maar omdat je verliefd was.
Toch?
Het mens heeft maar mazzel met je gehad.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
zondag 24 februari 2013 om 20:09
quote:joy_c schreef op 24 februari 2013 @ 12:55:
Iedere situatie is natuurlijk anders. Ik ga hier omwille van de herkenbaarheid niet te veel zetten. Ik kreeg van hem wel de kans om over die gevoelens te praten, maar hij is er wel altijd correct en afstandelijk mee omgegaan.
Maar je hebt het hem dus wel verteld? Hoe reageerde hij hier op?
Ik heb op het punt gestaan om het hem te vertellen (puur om het kwijt te zijn), maar besloot het toch niet te doen. Ik hoop dan toch op wederzijdse gevoelens, en die kans lijkt me heel erg klein.
Iedere situatie is natuurlijk anders. Ik ga hier omwille van de herkenbaarheid niet te veel zetten. Ik kreeg van hem wel de kans om over die gevoelens te praten, maar hij is er wel altijd correct en afstandelijk mee omgegaan.
Maar je hebt het hem dus wel verteld? Hoe reageerde hij hier op?
Ik heb op het punt gestaan om het hem te vertellen (puur om het kwijt te zijn), maar besloot het toch niet te doen. Ik hoop dan toch op wederzijdse gevoelens, en die kans lijkt me heel erg klein.
zondag 24 februari 2013 om 20:18
@ Very_Cherry,
Ja waarschijnlijk wel omdat ik gevoelens had en ook omdat ze veel voor mij betekende, en omdat ze het mij dus later heeft uitgelegd waarom ze het deed en haar excuus heeft aangeboden.. Het suffe was wel dat ik al die tijd mijn gevoelens ' in de hand heb kunnen houden' Als in dat ik mijn gevoelens heel makkelijk los kon laten. In eerste instantie was het gewoon dat ik veel om haar gaf, en haar stiekem ook wel aantrekkelijk vond. Pas toen ze me die kus op mijn mond gaf ( het was geen tongzoen o.i.d hoor!) raakte ik pas echt in de war.
Ik realiseer mij wel dat het dubieus is en als ik er nu zo op terug kijk was het eigenlijk helemaal een rare vage situatie.
@ Hiphop, je kan het heel goed met hem bespreken, maar verwacht niet dat de gevoelens wederzijds zijn. Wat zou je er zelf mee willen ?
Ja waarschijnlijk wel omdat ik gevoelens had en ook omdat ze veel voor mij betekende, en omdat ze het mij dus later heeft uitgelegd waarom ze het deed en haar excuus heeft aangeboden.. Het suffe was wel dat ik al die tijd mijn gevoelens ' in de hand heb kunnen houden' Als in dat ik mijn gevoelens heel makkelijk los kon laten. In eerste instantie was het gewoon dat ik veel om haar gaf, en haar stiekem ook wel aantrekkelijk vond. Pas toen ze me die kus op mijn mond gaf ( het was geen tongzoen o.i.d hoor!) raakte ik pas echt in de war.
Ik realiseer mij wel dat het dubieus is en als ik er nu zo op terug kijk was het eigenlijk helemaal een rare vage situatie.
@ Hiphop, je kan het heel goed met hem bespreken, maar verwacht niet dat de gevoelens wederzijds zijn. Wat zou je er zelf mee willen ?
zondag 24 februari 2013 om 20:19
quote:Elmo22 schreef op 24 februari 2013 @ 13:44:
Ik vraag het me ook af. Ben naar aanleiding van dit topic ook wat gaan rondlezen en ik herken het heel erg. Ik was vroeger altijd verliefd op de leraar, bijna nooit op leeftijdsgenoten Heb het niet meer gehad sinds ik uit huis ben gegaan, maar wel altijd op 5-10 jaar oudere mannen gevallen. Dan kan je je afvragen wat nu 'echte' verliefdheid was, en voor wie ik dan meer overdrachtsgevoelens had. Ik denk dat de lijn heel dun is, misschien speelt er in bijna elke verliefdheid zelfs wel een vorm van overdracht mee. Want je baseert gevoelens voor iemand toch mede op ervaringen uit het verleden, positieve associaties die diegene bij je oproept.
Ik las ergens dit: stel je hebt in je jeugd een hele strenge, kille vader gehad. Dan is de kans groot dat je dit gemis projecteert op iemand die wel warme, vaderlijke gevoelens in je oproept. Vaak is dit een docent of therapeut. Ok, logisch. Maar vrouwen schijnen ook vaak een partner te kiezen die zij onbewust als ideale vader zien, dat zijn toch ook niet allemaal overdrachtsgevoelens?
Conclusie: hoe meer ik erover lees, hoe minder ik ervan snap
Grappig dat je dit aanhaalt, herkenbaar voor mij. Ik had ook vaak 'speciale gevoelens' voor mijn docenten op de basisschool. Op de middelbare school was het minder. Ik kan de lijn ook wel doortrekken naar mijn opvoeding. Ik had geen koude, kille ouders, integendeel! Maar ik had wel ouders die weinig ruimte gaven voor mijn eigen ik-je. Niet omdat ze zo streng waren, maar meer uit bescherming. Ik denk dat ik als kind daardoor wel iets miste wat ik dan weer bij die juffen/meesters haalde. Tegenwoordig trekken oudere mannen mij ook wel.
In mijn volwassenleven had ik dit ook met een vrij clichématig figuur. Met hem was het echter wederzijds, hoewel ik me kan voorstellen dat we beiden iets 'haalden/halen' bij elkaar. Maar goed, dat hoeft niet per se erg te zijn, dat zal in meer vriendschappen het geval zijn. Als het maar professioneel blijft (bij ons wel).
Ik vraag het me ook af. Ben naar aanleiding van dit topic ook wat gaan rondlezen en ik herken het heel erg. Ik was vroeger altijd verliefd op de leraar, bijna nooit op leeftijdsgenoten Heb het niet meer gehad sinds ik uit huis ben gegaan, maar wel altijd op 5-10 jaar oudere mannen gevallen. Dan kan je je afvragen wat nu 'echte' verliefdheid was, en voor wie ik dan meer overdrachtsgevoelens had. Ik denk dat de lijn heel dun is, misschien speelt er in bijna elke verliefdheid zelfs wel een vorm van overdracht mee. Want je baseert gevoelens voor iemand toch mede op ervaringen uit het verleden, positieve associaties die diegene bij je oproept.
Ik las ergens dit: stel je hebt in je jeugd een hele strenge, kille vader gehad. Dan is de kans groot dat je dit gemis projecteert op iemand die wel warme, vaderlijke gevoelens in je oproept. Vaak is dit een docent of therapeut. Ok, logisch. Maar vrouwen schijnen ook vaak een partner te kiezen die zij onbewust als ideale vader zien, dat zijn toch ook niet allemaal overdrachtsgevoelens?
Conclusie: hoe meer ik erover lees, hoe minder ik ervan snap
Grappig dat je dit aanhaalt, herkenbaar voor mij. Ik had ook vaak 'speciale gevoelens' voor mijn docenten op de basisschool. Op de middelbare school was het minder. Ik kan de lijn ook wel doortrekken naar mijn opvoeding. Ik had geen koude, kille ouders, integendeel! Maar ik had wel ouders die weinig ruimte gaven voor mijn eigen ik-je. Niet omdat ze zo streng waren, maar meer uit bescherming. Ik denk dat ik als kind daardoor wel iets miste wat ik dan weer bij die juffen/meesters haalde. Tegenwoordig trekken oudere mannen mij ook wel.
In mijn volwassenleven had ik dit ook met een vrij clichématig figuur. Met hem was het echter wederzijds, hoewel ik me kan voorstellen dat we beiden iets 'haalden/halen' bij elkaar. Maar goed, dat hoeft niet per se erg te zijn, dat zal in meer vriendschappen het geval zijn. Als het maar professioneel blijft (bij ons wel).
zondag 24 februari 2013 om 20:26
quote:thomaaas schreef op 24 februari 2013 @ 17:40:
VC, als pro, wat vind jij dat een hulpverlener wél mag zeggen? Mijn psych zegt na een sessie "het hem weer een waar genoegen was" of "dat hij zo om mij moet lachen". En dat is ook zo, want we moeten ook vaak lachen. Hij spreekt uit dat ik "een prettige client" ben. En dat vind ik zelf prima. 'T is een topvent en hij helpt me echt goed. (En ik ben niet verliefd, om on topic te blijven) zelf zie ik in zijn uitspraken niet veel kwaad eigenlijk, terwijl het voor de therapie zelf weinig tot niks toevoegt.
Persoonlijk en als hulpverlener vind ik dit te ver gaan in de setting die je omschrijft (hulpverlener-client).
Gelukkig voor hem zie jij in zijn uitspraken niet veel kwaad, want er is grote kans dat een andere client (getuige alle reacties hier) wel meer zou zien in zijn reacties en dan wordt het wel erg ingewikkeld, zelfs met deze, vrij 'onschuldige' uitspraken.
VC, als pro, wat vind jij dat een hulpverlener wél mag zeggen? Mijn psych zegt na een sessie "het hem weer een waar genoegen was" of "dat hij zo om mij moet lachen". En dat is ook zo, want we moeten ook vaak lachen. Hij spreekt uit dat ik "een prettige client" ben. En dat vind ik zelf prima. 'T is een topvent en hij helpt me echt goed. (En ik ben niet verliefd, om on topic te blijven) zelf zie ik in zijn uitspraken niet veel kwaad eigenlijk, terwijl het voor de therapie zelf weinig tot niks toevoegt.
Persoonlijk en als hulpverlener vind ik dit te ver gaan in de setting die je omschrijft (hulpverlener-client).
Gelukkig voor hem zie jij in zijn uitspraken niet veel kwaad, want er is grote kans dat een andere client (getuige alle reacties hier) wel meer zou zien in zijn reacties en dan wordt het wel erg ingewikkeld, zelfs met deze, vrij 'onschuldige' uitspraken.
zondag 24 februari 2013 om 20:34
quote:herfstblad schreef op 24 februari 2013 @ 20:26:
[...]
Persoonlijk en als hulpverlener vind ik dit te ver gaan in de setting die je omschrijft (hulpverlener-client).
Gelukkig voor hem zie jij in zijn uitspraken niet veel kwaad, want er is grote kans dat een andere client (getuige alle reacties hier) wel meer zou zien in zijn reacties en dan wordt het wel erg ingewikkeld, zelfs met deze, vrij 'onschuldige' uitspraken.Zou je ook kunnen uitleggen waarom? Vanwege het gevoels aspect? Gewoon uit oprechte interesse hoor! Ik heb veel baat van de therapie, ik heb geen enkele gevoelens voor de hulpverlener in kwestie, ik vind mezelf geen typische client met een groot probleem en ik voel ook niks 'raars' bij zijn uitspraken. Maar ik vind het een interessant onderwerp: wat kan je als hulpverlener wel of niet zeggen. Ik kan me ook voorstellen dat je tegen de ene client meer kan zeggen als tegen de ander.
[...]
Persoonlijk en als hulpverlener vind ik dit te ver gaan in de setting die je omschrijft (hulpverlener-client).
Gelukkig voor hem zie jij in zijn uitspraken niet veel kwaad, want er is grote kans dat een andere client (getuige alle reacties hier) wel meer zou zien in zijn reacties en dan wordt het wel erg ingewikkeld, zelfs met deze, vrij 'onschuldige' uitspraken.Zou je ook kunnen uitleggen waarom? Vanwege het gevoels aspect? Gewoon uit oprechte interesse hoor! Ik heb veel baat van de therapie, ik heb geen enkele gevoelens voor de hulpverlener in kwestie, ik vind mezelf geen typische client met een groot probleem en ik voel ook niks 'raars' bij zijn uitspraken. Maar ik vind het een interessant onderwerp: wat kan je als hulpverlener wel of niet zeggen. Ik kan me ook voorstellen dat je tegen de ene client meer kan zeggen als tegen de ander.
zondag 24 februari 2013 om 23:07
@phily
Als ik het zou zeggen, dan zou dat zijn met de stille hoop dat het wederzijds is. Ik wil niet mijn gevoelens op tafel gooien om te horen dat hij werk en privé gescheiden houdt (of wat hij dan ook verzint). Als ik heel eerlijk ben. Vanwege de voortgang van de therapie hoef ik het in ieder geval al niet te zeggen, want die is toch bijna afgelopen. Ik kan maar een ding doen en dat is hem vergeten. Maar dat kan ik nu juist niet.
Ik ben trouwens ook het type dat verliefd werd op leraren haha. Mijn psycholoog is ook een stuk ouder.
Als ik het zou zeggen, dan zou dat zijn met de stille hoop dat het wederzijds is. Ik wil niet mijn gevoelens op tafel gooien om te horen dat hij werk en privé gescheiden houdt (of wat hij dan ook verzint). Als ik heel eerlijk ben. Vanwege de voortgang van de therapie hoef ik het in ieder geval al niet te zeggen, want die is toch bijna afgelopen. Ik kan maar een ding doen en dat is hem vergeten. Maar dat kan ik nu juist niet.
Ik ben trouwens ook het type dat verliefd werd op leraren haha. Mijn psycholoog is ook een stuk ouder.
maandag 25 februari 2013 om 16:18
quote:phily schreef op 25 februari 2013 @ 10:14:
Goedemorgen Hiphop,
Ik denk dat ook de hoop dat het wel wederzijds is een heel normaal gegeven is. Zijn er aanleidingen om te denken dat dat zo is?
Soms wel en soms niet. Ik weet wel zeker dat ie me leuk vindt (in de zin van elkaar mogen). We hebben leuke,goede gesprekken met elkaar, kunnen lachen. Hij geeft me veel complimenten (daar hecht ik niet speciaal waarde aan, want ik weet dat psychologen dit ook kunnen doen om je zelfvertrouwen een boost te geven). We zijn best wel amicaal naar elkaar toe. Ik zeg dingen tegen hem die ik tegen mijn vorige psychologen niet zou zeggen (de afstand was daar groter). Maar soms kan hij ineens ook wat afstandelijker doen. Dan voel ik me weer ontzettend sneu, omdat ik dan het gevoel krijg dat ik alleen maar werk voor hem ben (wat waarschijnlijk ook zo is hoor). Maarja soms kan hij me dan weer zo aankijken dat ik denk: dus toch??
Dusja..hoop doet leven zeg maar haha..
Goedemorgen Hiphop,
Ik denk dat ook de hoop dat het wel wederzijds is een heel normaal gegeven is. Zijn er aanleidingen om te denken dat dat zo is?
Soms wel en soms niet. Ik weet wel zeker dat ie me leuk vindt (in de zin van elkaar mogen). We hebben leuke,goede gesprekken met elkaar, kunnen lachen. Hij geeft me veel complimenten (daar hecht ik niet speciaal waarde aan, want ik weet dat psychologen dit ook kunnen doen om je zelfvertrouwen een boost te geven). We zijn best wel amicaal naar elkaar toe. Ik zeg dingen tegen hem die ik tegen mijn vorige psychologen niet zou zeggen (de afstand was daar groter). Maar soms kan hij ineens ook wat afstandelijker doen. Dan voel ik me weer ontzettend sneu, omdat ik dan het gevoel krijg dat ik alleen maar werk voor hem ben (wat waarschijnlijk ook zo is hoor). Maarja soms kan hij me dan weer zo aankijken dat ik denk: dus toch??
Dusja..hoop doet leven zeg maar haha..
maandag 25 februari 2013 om 18:54
quote:thomaaas schreef op 24 februari 2013 @ 20:34:
[...]
Zou je ook kunnen uitleggen waarom? Vanwege het gevoels aspect? Gewoon uit oprechte interesse hoor! Ik heb veel baat van de therapie, ik heb geen enkele gevoelens voor de hulpverlener in kwestie, ik vind mezelf geen typische client met een groot probleem en ik voel ook niks 'raars' bij zijn uitspraken. Maar ik vind het een interessant onderwerp: wat kan je als hulpverlener wel of niet zeggen. Ik kan me ook voorstellen dat je tegen de ene client meer kan zeggen als tegen de ander.Ik vind het ingewikkeld om uit te leggen, omdat het echt een gevoelskwestie is, maar de kern komt er op neer dat, wanneer ik dit soort dingen zou zeggen, het iets zegt over mijn persoonlijke gevoelens. En die staan ver buiten het professionele kader.
Mijn ervaring is overigens dat de grens per setting verschillend kan zijn. Denk aan soort behandeling.
Aan het einde van een traject vind ik het wel anders. Dan is er geen enkel gevaar om te interfereren in de behandeling. De afspraken die je als voorbeeld gaf vind ik op zo'n moment wel kunnen (ook weer niet bij alle cliënten natuurlijk).
[...]
Zou je ook kunnen uitleggen waarom? Vanwege het gevoels aspect? Gewoon uit oprechte interesse hoor! Ik heb veel baat van de therapie, ik heb geen enkele gevoelens voor de hulpverlener in kwestie, ik vind mezelf geen typische client met een groot probleem en ik voel ook niks 'raars' bij zijn uitspraken. Maar ik vind het een interessant onderwerp: wat kan je als hulpverlener wel of niet zeggen. Ik kan me ook voorstellen dat je tegen de ene client meer kan zeggen als tegen de ander.Ik vind het ingewikkeld om uit te leggen, omdat het echt een gevoelskwestie is, maar de kern komt er op neer dat, wanneer ik dit soort dingen zou zeggen, het iets zegt over mijn persoonlijke gevoelens. En die staan ver buiten het professionele kader.
Mijn ervaring is overigens dat de grens per setting verschillend kan zijn. Denk aan soort behandeling.
Aan het einde van een traject vind ik het wel anders. Dan is er geen enkel gevaar om te interfereren in de behandeling. De afspraken die je als voorbeeld gaf vind ik op zo'n moment wel kunnen (ook weer niet bij alle cliënten natuurlijk).