Geld & Recht
alle pijlers
Vreemde mensen
vrijdag 22 februari 2013 om 21:37
Wat vinden jullie hier nu van: ik zat in de trein en las een boek. Op een gegeven moment legde ik het boek weg omdat ik even genoeg gelezen had. Tegenover mij zat een vrouw en zij vroeg of zij mijn boek mocht lenen. Deze vrouw was volkomen onbekend voor mij dus ik stamelde nee. Ik vond het eerlijk gezegd een rare vraag. Maar blijkbaar accepteerde ze de nee niet want ze begon aan te dringen, vroeg waarom het niet mocht. Ik heb uiteindelijk gezegd dat ik haar geen verantwoording schuldig ben en ben weggelopen.
Vreemde actie van haar of vreemde reactie van mij?
Vreemde actie van haar of vreemde reactie van mij?
zondag 24 februari 2013 om 19:08
Waarom is het onaardig als je je boek niet aan een vreemde uitleent? Ten eerste zijn boeken duur en aangezien ik die persoon niet ken zou ik niet zomaar mijn boek uitlenen, zeker niet als ik zelf nog "bezig" ben in het boek en ten tweede: zo'n treinreis duurt nooit zo lang dat zo'n vrouw het hele boek uitgelezen kan hebben.
Ik vind daar niets onaardigs aan. Sommige mensen zijn zuinig op spullen die wat duurder zijn.
Ik vind daar niets onaardigs aan. Sommige mensen zijn zuinig op spullen die wat duurder zijn.
zondag 24 februari 2013 om 19:15
Ik zou het ook niet uitlenen denk ik. Allereerst, misschien was het wel even voor 5 min weggelegd om erna weer door te lezen. Boeken zijn verder duur dus om die zo aan vreemden te geven zou ik denk ik niet snel doen.
Wel als iemand vraagt of ze op de achterkant mag lezen waar het boek over gaat.
Ik zit zelden in de trein dus dit niet meegemaakt.
Wel als iemand vraagt of ze op de achterkant mag lezen waar het boek over gaat.
Ik zit zelden in de trein dus dit niet meegemaakt.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
maandag 25 februari 2013 om 00:27
quote:blijfgewoonbianca schreef op 24 februari 2013 @ 16:31:
Ik vind het ook altijd zo raar dat volkomen onbekende mensen een sigaret aan je komen vragen. Het is niet zo dat je die dingen haast nergens kopen kunt, of dat ze bij mij gratis aan de boom groeien.Soms ben ik in een gulle bui en wordt het zo bescheiden gevraagd, alsof ze het eigenlijk niet durven vragen (vaak jonge meisjes) en dan geef ik er 1 weg. Meestal wordt het nogal plompverloren gevraagd (vaak jonge jongens) en reageer ik alsof ik ontzettend verbaasd ben over die vraag, en zeg dan "Weet je wel wat dat kost?!
Ik vind het ook altijd zo raar dat volkomen onbekende mensen een sigaret aan je komen vragen. Het is niet zo dat je die dingen haast nergens kopen kunt, of dat ze bij mij gratis aan de boom groeien.Soms ben ik in een gulle bui en wordt het zo bescheiden gevraagd, alsof ze het eigenlijk niet durven vragen (vaak jonge meisjes) en dan geef ik er 1 weg. Meestal wordt het nogal plompverloren gevraagd (vaak jonge jongens) en reageer ik alsof ik ontzettend verbaasd ben over die vraag, en zeg dan "Weet je wel wat dat kost?!
maandag 25 februari 2013 om 01:11
@ Annelaure:
Rokers onder elkaar? Nee, dat zie je verkeerd. Je hebt rokers en bietsers. Rokers zorgen dat ze altijd rookwaar bij zich hebben. Anders zorgt een roker er wel voor. Bietsers hebben nooit iets bij zich en laten een ander voor hun verslaving opdraaien.
Ik schaar mezelf onder de rokers en geef daarom zelden peuken aan vreemden. Ook omdat ik zo'n bietser regelmatig heb horen zeggen dat hij nog moet halen. Nou, doe dat dan.
Heel soms bij uitzondering geef ik weg. Eens met Tijgermeisje wat dat betreft.
Boek uitlenen vind ik lastig. Heb die vraag ook wel eens gehad maar vaak wil ik even voor me uitstaren of heel even mijn ogen sluiten/dommelen om dan weer verder te lezen. Ik vind het dan vervelend om mijn eigen boek (of krant) weer terug te vragen.
Soms leen ik het wel uit, maar meestal niet.
Rokers onder elkaar? Nee, dat zie je verkeerd. Je hebt rokers en bietsers. Rokers zorgen dat ze altijd rookwaar bij zich hebben. Anders zorgt een roker er wel voor. Bietsers hebben nooit iets bij zich en laten een ander voor hun verslaving opdraaien.
Ik schaar mezelf onder de rokers en geef daarom zelden peuken aan vreemden. Ook omdat ik zo'n bietser regelmatig heb horen zeggen dat hij nog moet halen. Nou, doe dat dan.
Heel soms bij uitzondering geef ik weg. Eens met Tijgermeisje wat dat betreft.
Boek uitlenen vind ik lastig. Heb die vraag ook wel eens gehad maar vaak wil ik even voor me uitstaren of heel even mijn ogen sluiten/dommelen om dan weer verder te lezen. Ik vind het dan vervelend om mijn eigen boek (of krant) weer terug te vragen.
Soms leen ik het wel uit, maar meestal niet.
maandag 25 februari 2013 om 01:26
quote:annelaure schreef op 24 februari 2013 @ 17:42:
[...]
Hier is dat juist een ding van rokers onder elkaar. Rokers steunen elkaar als de een even zonder zit. Zit je zelf even zonder dan kun je weer beroep doen op een ander. Ik dacht dat alle rokers er zo over dachten, maar blijkbaar dus niet.Totaal vreemde mensen? Nee, daar voel ik me niet mee verbonden omdat zij toevallig dezelfde verslaving hebben.
[...]
Hier is dat juist een ding van rokers onder elkaar. Rokers steunen elkaar als de een even zonder zit. Zit je zelf even zonder dan kun je weer beroep doen op een ander. Ik dacht dat alle rokers er zo over dachten, maar blijkbaar dus niet.Totaal vreemde mensen? Nee, daar voel ik me niet mee verbonden omdat zij toevallig dezelfde verslaving hebben.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
maandag 25 februari 2013 om 01:30
quote:geheimtaal schreef op 23 februari 2013 @ 19:54:
Ik vind het ook een beetje een rare vraag, maar ook wel een beetje onaardig dat ze jouw boek niet mocht lenen.
Rare mensen zijn eigenlijk wel leuk juist, beetje kleur in de maatschappij.
Eens met het laatste (maar het blijft een rare vraag).
Ik kreeg ooit eens de vraag van nieuwe overburen op de eerste dag dat ze er woonden, of ik ze geld kon lenen
Het waren hele rare mensen en kan nu nog om ze lachen.
Ik vind het ook een beetje een rare vraag, maar ook wel een beetje onaardig dat ze jouw boek niet mocht lenen.
Rare mensen zijn eigenlijk wel leuk juist, beetje kleur in de maatschappij.
Eens met het laatste (maar het blijft een rare vraag).
Ik kreeg ooit eens de vraag van nieuwe overburen op de eerste dag dat ze er woonden, of ik ze geld kon lenen
Het waren hele rare mensen en kan nu nog om ze lachen.
maandag 25 februari 2013 om 01:43
quote:strike schreef op 25 februari 2013 @ 01:11:
@ Annelaure:
Rokers onder elkaar? Nee, dat zie je verkeerd. Je hebt rokers en bietsers. Rokers zorgen dat ze altijd rookwaar bij zich hebben. Anders zorgt een roker er wel voor. Bietsers hebben nooit iets bij zich en laten een ander voor hun verslaving opdraaien. Helemaal eens.
@ Annelaure:
Rokers onder elkaar? Nee, dat zie je verkeerd. Je hebt rokers en bietsers. Rokers zorgen dat ze altijd rookwaar bij zich hebben. Anders zorgt een roker er wel voor. Bietsers hebben nooit iets bij zich en laten een ander voor hun verslaving opdraaien. Helemaal eens.
moonlight: Hoezo is een comfortabele slip aandoen ook een must tijdens een wandeling? En als het die avond nou op meer uitloopt?
maandag 25 februari 2013 om 11:22
quote:rosie76 schreef op 22 februari 2013 @ 22:21:Vroeg aan de vrouw tegenover me of ikmeen beetje shampoo mocht lenen. Blik op mijn doucheschuim ' nee, doe ik niet, is mijn shampoo te duur voor' .
Vind ik niet zo raar. Ik heb ook wel eens shampoo van 20 euro per fles, die ga ik niet zomaar uitdelen.
Ik vind haren wassen ook niet zo verschrikkelijk dringend dat je daarvoor spullen van een wildvreemde moet vragen.
(Afgezien daarvan vind ik het wat merkwaardig om te vragen of je iets mag lenen als je eigenlijk hebben bedoelt . Of was je van plan diezelfde shampoo te gaan kopen en haar de week er op wat van die shampoo terug te geven? )
Vind ik niet zo raar. Ik heb ook wel eens shampoo van 20 euro per fles, die ga ik niet zomaar uitdelen.
Ik vind haren wassen ook niet zo verschrikkelijk dringend dat je daarvoor spullen van een wildvreemde moet vragen.
(Afgezien daarvan vind ik het wat merkwaardig om te vragen of je iets mag lenen als je eigenlijk hebben bedoelt . Of was je van plan diezelfde shampoo te gaan kopen en haar de week er op wat van die shampoo terug te geven? )
maandag 25 februari 2013 om 13:05
maandag 25 februari 2013 om 13:07
quote:Mocy schreef op 25 februari 2013 @ 01:30:
[...]
Eens met het laatste (maar het blijft een rare vraag).
Ik kreeg ooit eens de vraag van nieuwe overburen op de eerste dag dat ze er woonden, of ik ze geld kon lenen
Het waren hele rare mensen en kan nu nog om ze lachen.Wauw, zij durven.....
[...]
Eens met het laatste (maar het blijft een rare vraag).
Ik kreeg ooit eens de vraag van nieuwe overburen op de eerste dag dat ze er woonden, of ik ze geld kon lenen
Het waren hele rare mensen en kan nu nog om ze lachen.Wauw, zij durven.....
Autopsies tonen onomstotelijk de injectieschade aan.
maandag 25 februari 2013 om 13:15
quote:Ginevra schreef op 25 februari 2013 @ 11:22:
[...]
Vind ik niet zo raar. Ik heb ook wel eens shampoo van 20 euro per fles, die ga ik niet zomaar uitdelen.
Ik vind haren wassen ook niet zo verschrikkelijk dringend dat je daarvoor spullen van een wildvreemde moet vragen.
(Afgezien daarvan vind ik het wat merkwaardig om te vragen of je iets mag lenen als je eigenlijk hebben bedoelt . Of was je van plan diezelfde shampoo te gaan kopen en haar de week er op wat van die shampoo terug te geven? )
Ook al was m'n shampoo 50 euro mocht degene zonder shampoo echt wel een beetje van me "lenen", hoeveel is dat nou praktisch gezien?
En een sigaret wil ik ook wel uitdelen, al hangt dat van de omstandigheden af.
[...]
Vind ik niet zo raar. Ik heb ook wel eens shampoo van 20 euro per fles, die ga ik niet zomaar uitdelen.
Ik vind haren wassen ook niet zo verschrikkelijk dringend dat je daarvoor spullen van een wildvreemde moet vragen.
(Afgezien daarvan vind ik het wat merkwaardig om te vragen of je iets mag lenen als je eigenlijk hebben bedoelt . Of was je van plan diezelfde shampoo te gaan kopen en haar de week er op wat van die shampoo terug te geven? )
Ook al was m'n shampoo 50 euro mocht degene zonder shampoo echt wel een beetje van me "lenen", hoeveel is dat nou praktisch gezien?
En een sigaret wil ik ook wel uitdelen, al hangt dat van de omstandigheden af.
maandag 25 februari 2013 om 14:10
Vanmorgen stond ik bij het tankstation, ik had een broodje en een flesje drinken gekocht. Het was een bedrag van 6,50 ongeveer. Ik zei tegen de cassiere dat ik graag wilde pinnen. Toen zei ze: Maar ehh je hebt toch daar een briefje van 10 in je portomonee zitten? Waarom wil je dan in godsnaam pinnen? Ondertussen hard lachend. Toen stond ik wel even raar te kijken. Het is toch niet raar om te willen pinnen? Zij kan niet weten waar die 10 euro voor is bestemd..
maandag 25 februari 2013 om 16:34
Vreemde mensen, wel here goes: ik woon al een jaar of vier op de plek waar ik nu woon.
Al vanaf dag één stond mijn onderbuurman aan de deur. Ik had die middag verhuisd, en hij kwam klagen over 'lawaai'. Nu leek het mij logisch dat verhuizen met lawaai gepaard gaat, en dat je aan de aard en de duur van het lawaai zelf kan afleiden dat het om een verhuizing gaat en je even je kiezen op mekaar moet zetten als je daar niet tegen kan. Dat is tenminste wat ik meestal doe in zo'n situatie.
Maar goed, dat was nog maar het begin. Vanaf dat moment stond hij met grote regelmaat aan de deur. Hij was ervan overtuigd dat ik absurd veel lawaai maakte. Ik heb laminaat met een goedgekeurde isolatie eronder. Ik vond het nog wat vreemder aangezien er voor mij een stel woonde, en het me sterk leek dat ik meer lawaai maak dan twee mensen bij elkaar.
Maar het was het begin van een periode van klagen, tegen de verwarmingsbuizen slaan, en, toegegeven, ook wel tegenprotest van mijn kant. E.e.a. escaleerde vorig jaar mei zodanig dat de woningbouw tussenbeide kwam. Er werden afspraken gemaakt, o.a. dat we de deur weer zouden openen voor elkaar als er klachten waren (zodanig was het al uit de hand gelopen).
Prima, zou je zeggen. Maar augustus vorig jaar stond hij ineens om 0.00 voor de deur. Nogal een raar tijdstip, en ik zat gewoon achter mijn bureau, geen rare dingen. Hij vroeg me of hij "iets mocht vragen als ik niet boos zou worden". Hoogst bedenkelijk.
"Ik wil geneuheuheukt wooooooorden!!!", zei hij, terwijl hij ongeveer in de deuropening hing. Uiteraard wilde ik meteen dat hij wegging. Ik ben weliswaar een man, maar je moet weten dat hij een kop groter is was dan ik, en zeker geen nuchtere indruk maakte. En homoseksueel dus, wat ik wist, en hij wist ook dat ik dat wist. Geen belangstelling, iets wat hij zou kunnen weten omdat hij me ook wel eens met mijn vriendin van toen heeft gezien.
Fijn dat het lawaaiconflict voorbij was, maar dit was ook weer wat teveel van het goede.
Ik maakte hier melding van bij de woningbouw, ik voelde me absoluut niet goed hierbij. Dit leidde echter een nieuwe periode in van klachten, waarbij er zelfs buren bijgehaald werden die zich zouden beklagen over mijn lawaai, wat niet waar bleek, zoals ik al vermoedde.
Ruim een maand geleden stond ineens de politie voor zijn deur. Ik vroeg wat er aan de hand was, waarop de agenten "Niets bijzonders hoor" antwoordden. Twee weken daarna werd zijn huis ontruimd. Wat er gebeurd is weet ik niet, alleen dat het nu leegstaat, en dat dit een van de meest vreemde personen is geweest waar ik om wat voor reden dan ook intensief contact heb gehad (het dossier bij de woningbouw is erg dik geworden).
Metingen door de woningbouw toonden overigens aan dat ik in het gelijk stond. De buren waren bereid een verklaring te tekenen, hoewel ik eigenlijk vond dat ik niet de bewijslast hierin had (wie beweert, dient aan te tonen).
Maar het is voorbij.
Al vanaf dag één stond mijn onderbuurman aan de deur. Ik had die middag verhuisd, en hij kwam klagen over 'lawaai'. Nu leek het mij logisch dat verhuizen met lawaai gepaard gaat, en dat je aan de aard en de duur van het lawaai zelf kan afleiden dat het om een verhuizing gaat en je even je kiezen op mekaar moet zetten als je daar niet tegen kan. Dat is tenminste wat ik meestal doe in zo'n situatie.
Maar goed, dat was nog maar het begin. Vanaf dat moment stond hij met grote regelmaat aan de deur. Hij was ervan overtuigd dat ik absurd veel lawaai maakte. Ik heb laminaat met een goedgekeurde isolatie eronder. Ik vond het nog wat vreemder aangezien er voor mij een stel woonde, en het me sterk leek dat ik meer lawaai maak dan twee mensen bij elkaar.
Maar het was het begin van een periode van klagen, tegen de verwarmingsbuizen slaan, en, toegegeven, ook wel tegenprotest van mijn kant. E.e.a. escaleerde vorig jaar mei zodanig dat de woningbouw tussenbeide kwam. Er werden afspraken gemaakt, o.a. dat we de deur weer zouden openen voor elkaar als er klachten waren (zodanig was het al uit de hand gelopen).
Prima, zou je zeggen. Maar augustus vorig jaar stond hij ineens om 0.00 voor de deur. Nogal een raar tijdstip, en ik zat gewoon achter mijn bureau, geen rare dingen. Hij vroeg me of hij "iets mocht vragen als ik niet boos zou worden". Hoogst bedenkelijk.
"Ik wil geneuheuheukt wooooooorden!!!", zei hij, terwijl hij ongeveer in de deuropening hing. Uiteraard wilde ik meteen dat hij wegging. Ik ben weliswaar een man, maar je moet weten dat hij een kop groter is was dan ik, en zeker geen nuchtere indruk maakte. En homoseksueel dus, wat ik wist, en hij wist ook dat ik dat wist. Geen belangstelling, iets wat hij zou kunnen weten omdat hij me ook wel eens met mijn vriendin van toen heeft gezien.
Fijn dat het lawaaiconflict voorbij was, maar dit was ook weer wat teveel van het goede.
Ik maakte hier melding van bij de woningbouw, ik voelde me absoluut niet goed hierbij. Dit leidde echter een nieuwe periode in van klachten, waarbij er zelfs buren bijgehaald werden die zich zouden beklagen over mijn lawaai, wat niet waar bleek, zoals ik al vermoedde.
Ruim een maand geleden stond ineens de politie voor zijn deur. Ik vroeg wat er aan de hand was, waarop de agenten "Niets bijzonders hoor" antwoordden. Twee weken daarna werd zijn huis ontruimd. Wat er gebeurd is weet ik niet, alleen dat het nu leegstaat, en dat dit een van de meest vreemde personen is geweest waar ik om wat voor reden dan ook intensief contact heb gehad (het dossier bij de woningbouw is erg dik geworden).
Metingen door de woningbouw toonden overigens aan dat ik in het gelijk stond. De buren waren bereid een verklaring te tekenen, hoewel ik eigenlijk vond dat ik niet de bewijslast hierin had (wie beweert, dient aan te tonen).
Maar het is voorbij.
maandag 25 februari 2013 om 17:15
maandag 25 februari 2013 om 17:45
Ik kan er maar niet over uit waarom iemand een boek wil lenen in de trein. Als ze alleen de achterkant wilde lezen / thuis in hetzelfde boek bezig was / het zelf overwoog te kopen en zich afvroeg hoe groot het lettertype was / wat dan ook waardoor het logisch is / zou ze dat wel gezegd hebben denk ik. Helemaal omdat ze begon aan te dringen. En in al die gevallen had ik haar het boek even uitgeleend.
Maar een boek krijg je toch niet uit in de trein? Of verwachtte ze dan dat ze hem mee naar huis mocht nemen ofzo? Of was het misschien een boek met gebundelde columns oid? Dat ze het op elk moment weer terug kan geven zegmaar.
Ik snap het niet. Maar misschien ben ik vreemd hoor, kan ook.
Maar een boek krijg je toch niet uit in de trein? Of verwachtte ze dan dat ze hem mee naar huis mocht nemen ofzo? Of was het misschien een boek met gebundelde columns oid? Dat ze het op elk moment weer terug kan geven zegmaar.
Ik snap het niet. Maar misschien ben ik vreemd hoor, kan ook.
maandag 25 februari 2013 om 23:53
Ik vind het helemaal geen rare vraag. Wel een vraag die je niet vaak hoort. Van mij zou diegene best even in m'n boek laten kijken. Ik ga er namelijk van uit dat ik het gewoon weer terug krijg als ik bij m'n bestemming ben. Ik zou denk ik ook even zeggen van 'ik moet er wel uit in Amsterdam'.
Wel raar dat ze zo gek reageerde
Shampoo zou ik ook geven in de sportschool. Ik zou het ook fijn vinden als iemand het aan mij zou lenen. Ik heb geen dure shampoo en als ik dat zou hebben, zou ik het ook geven. Als ik dure shampoo kan en wil kopen, wil ik dat best delen mocht iemand het vragen. (denk niet dat ik ooit dure shampoo zou kopen, van die 20 euro gaat het er echt niet beter uitzien:P:)
Wel raar dat ze zo gek reageerde
Shampoo zou ik ook geven in de sportschool. Ik zou het ook fijn vinden als iemand het aan mij zou lenen. Ik heb geen dure shampoo en als ik dat zou hebben, zou ik het ook geven. Als ik dure shampoo kan en wil kopen, wil ik dat best delen mocht iemand het vragen. (denk niet dat ik ooit dure shampoo zou kopen, van die 20 euro gaat het er echt niet beter uitzien:P:)
