Psyche
alle pijlers
Een beetje in de knoop
dinsdag 26 februari 2013 om 22:42
Hallo,
Ik ben een twintigjarige studente, sinds een paar maanden samenwonend met mijn vriend. Ik heb eigenlijk al het afgelopen jaar het gevoel dat ik niet helemaal lekker in mijn vel zit. Ik huil vaak en snel, ben vaak vermoeid, kom niet tot veel dingen wat betreft mijn studie en veel andere dingen..Ik noem mezelf dan ook regelmatig 'labiel'. Opzich heb ik niks te klagen; ik heb een lieve vriend waarmee ik heel gelukkig ben, ik doe een leuke studie, mijn stage gaat goed, heb lieve vriendinnen en een fijne familie..en ga zo maar door. Eigenlijk loopt alles op rolletjes, maar toch hou ik een gevoel van ontevredenheid over mezelf. Ik stel hoge eisen aan mezelf; 'Morgen ga ik alles veranderen, ik ga vroeg op staan, gezond eten, sporten, meer voor school doen..etc.' Maar vaak blijf ik dingen uitstellen en dat zorgt voor een constant ontevreden gevoel. Ik heb steeds het gevoel dat ik allemaal dingen 'moet', in plaats van 'echt' te leven. Afgelopen zomer heb ik in Frankrijk gewerkt op een campig gewerkt in Frankrijk en toen had ik echt het gevoel dat ik leefde. Ik was vrolijk, zelfverzekerd, ondernemend en ga zo maar door. Kan het leven niet altijd een vakantie zijn?
Ik wil dat vrije en ontspannen gevoel terug van de zomer.
Heeft iemand advies voor me?
Ik ben een twintigjarige studente, sinds een paar maanden samenwonend met mijn vriend. Ik heb eigenlijk al het afgelopen jaar het gevoel dat ik niet helemaal lekker in mijn vel zit. Ik huil vaak en snel, ben vaak vermoeid, kom niet tot veel dingen wat betreft mijn studie en veel andere dingen..Ik noem mezelf dan ook regelmatig 'labiel'. Opzich heb ik niks te klagen; ik heb een lieve vriend waarmee ik heel gelukkig ben, ik doe een leuke studie, mijn stage gaat goed, heb lieve vriendinnen en een fijne familie..en ga zo maar door. Eigenlijk loopt alles op rolletjes, maar toch hou ik een gevoel van ontevredenheid over mezelf. Ik stel hoge eisen aan mezelf; 'Morgen ga ik alles veranderen, ik ga vroeg op staan, gezond eten, sporten, meer voor school doen..etc.' Maar vaak blijf ik dingen uitstellen en dat zorgt voor een constant ontevreden gevoel. Ik heb steeds het gevoel dat ik allemaal dingen 'moet', in plaats van 'echt' te leven. Afgelopen zomer heb ik in Frankrijk gewerkt op een campig gewerkt in Frankrijk en toen had ik echt het gevoel dat ik leefde. Ik was vrolijk, zelfverzekerd, ondernemend en ga zo maar door. Kan het leven niet altijd een vakantie zijn?
Ik wil dat vrije en ontspannen gevoel terug van de zomer.
Heeft iemand advies voor me?
dinsdag 26 februari 2013 om 23:11
onbezorgdheid en het zalige gevoel van niets hoeven te doen : staan haaks tegenover de lat hoog leggen voor jezelf. stel jezelf niet zo onder druk. anders word je er depri van (moe, futloos, je denkt van jezelf dat je labiel bent)
je bent niet labiel je hebt gewoon behoefte aan te doen waar je je goed bij voelt en als er dingen zijn waar je je niet zo goeg bij voelt, maar die toch moeten gedaan worden (dat je ze doet vanuit de instelling, ik moet dit niet maar het is toch nodig en ik maak er het beste van, ik ben creatief hierin. bvb als je poetsen haat, lekker tina turner opzetten en zo lukt alles beter enz...
het zijn keuzes
je bent niet labiel je hebt gewoon behoefte aan te doen waar je je goed bij voelt en als er dingen zijn waar je je niet zo goeg bij voelt, maar die toch moeten gedaan worden (dat je ze doet vanuit de instelling, ik moet dit niet maar het is toch nodig en ik maak er het beste van, ik ben creatief hierin. bvb als je poetsen haat, lekker tina turner opzetten en zo lukt alles beter enz...
het zijn keuzes
dinsdag 26 februari 2013 om 23:19
Ik snap het. Je hebt hier in NL het gevoel dat je geleefd wordt. Je doet alles wat van jouw VERWACHT wordt. Er zit weinig eigen keuzes bij. Geboren worden, studeren, carriére maken, settelen, evt. kinderen krijgen en trouwen + sterven. Zo ziet het leven van de andere 98% van de Ollanders er ook uit. Een enkeling durft het anders doen. Het is een onveilige keuze en men wilt graag dat je bijdraagt aan de WW e.d.
Sad but true.
Sad but true.
No love without lost
dinsdag 26 februari 2013 om 23:25
Ik denk dat jij jouw valkuil al zelf hebt beschreven. Je geeft namelijk zelf al aan hoge eisen aan jezelf te stellen en heel veel te moeten. En ik denk dat het punt is om aan te werken.
Vraag jezelf eens af, waarom moet alles wat jij doet en hoe jouw leven eruit ziet zo perfect zijn? Moet je soms iets tegenover een ander if tegenover jezelf bewijzen?
Vraag jezelf eens af, waarom moet alles wat jij doet en hoe jouw leven eruit ziet zo perfect zijn? Moet je soms iets tegenover een ander if tegenover jezelf bewijzen?
dinsdag 26 februari 2013 om 23:35
Ik herken mezelf hier heel erg in! ik stel het ook altijd uit... op de basisschool al.. ''als ik maar op de middelbare school zit, is alles goed'', op de middelbare school: ''als ik eenmaal studeer, zal ik me wel goed voelen''.. nu ik bijna klaar ben met mn studie voel ik me vaak best ongelukkig. Ik denk nu vaak: als ik werk heb en afgestudeerd ben, dan voel ik me vast veel beter.. wel merk ik dat ik tijdens mn stage, ik me wel beter voelde.. maar ik ben bang dat als ik eenmaal werk, ik me dan ook weer zo rusteloos voel.
Ik heb dan ook geen tips voor je.. maar wat ik zelf van plan ben, is gewoon veel meer te doen wat ik leuk vind. en dat ga ik ook zeker doen als mn vriend weer thuis is..
Ik heb dan ook geen tips voor je.. maar wat ik zelf van plan ben, is gewoon veel meer te doen wat ik leuk vind. en dat ga ik ook zeker doen als mn vriend weer thuis is..
woensdag 27 februari 2013 om 00:00
Klinkt als een ontzettend zweverige, simpele tip, maar het schijnt te werken. Vervang het woordje 'moeten' in je hoofd structureel in 'willen'. Iets moeten is iets wat je opgelegd krijgt, in dit geval door jouzelf en levert automatisch weerstand op. Iets willen doe je uit eigen beweging en dat registreren jouw hersenen als iets positief.
Als iemand tegen je zegt 'Je moet dat even doen' dan denk je waarschijnlijk 'Bekijk het maar, ik moet helemaal niets.' Zegt iemand 'Wil je dat even doen?' dan ben je eerder bereid om het te doen toch? Zo werkt het een beetje.
Als iemand tegen je zegt 'Je moet dat even doen' dan denk je waarschijnlijk 'Bekijk het maar, ik moet helemaal niets.' Zegt iemand 'Wil je dat even doen?' dan ben je eerder bereid om het te doen toch? Zo werkt het een beetje.
woensdag 27 februari 2013 om 00:00
Waarom wil je "morgen"met alles tegelijk beginnen?
Begin eens met een lijstje van wat je morgen gaat doen, en kies er een uit. En die doe je dan, dat lijstje leg je ergens weg en over een week of wat vis je het weer uit dat ergens vandaan, en kies je het volgende project. (of maak losse briefjes, stop ze in een mand als je niet kunt kiezen, en trek er een uit (gegarandeerd dat je dan zeker weet welke andere je ahd moeten kiezen, maar maakt niet uit dan neem je die)
Begin eens met een lijstje van wat je morgen gaat doen, en kies er een uit. En die doe je dan, dat lijstje leg je ergens weg en over een week of wat vis je het weer uit dat ergens vandaan, en kies je het volgende project. (of maak losse briefjes, stop ze in een mand als je niet kunt kiezen, en trek er een uit (gegarandeerd dat je dan zeker weet welke andere je ahd moeten kiezen, maar maakt niet uit dan neem je die)
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
woensdag 27 februari 2013 om 00:50
misschien ben je gewoon verwend door je verzorgde leventje omdat je niets echt moeilijks hoeft te doen om te krijgen wat je hebt? Als er geen uitdagingen meer zijn waardoor je geen adrenaline meer voelt, geen heftige teleurstelling of euforie van de overwinning, dan zijn er alleen nog maar plichten om dat wat je hebt te continueren.
it's a big club and you ain't in it
woensdag 27 februari 2013 om 01:06
quote:vrouw2punt0 schreef op 26 februari 2013 @ 23:19:
Ik snap het. Je hebt hier in NL het gevoel dat je geleefd wordt. Je doet alles wat van jouw VERWACHT wordt. Er zit weinig eigen keuzes bij. Geboren worden, studeren, carriére maken, settelen, evt. kinderen krijgen en trouwen + sterven. Zo ziet het leven van de andere 98% van de Ollanders er ook uit. Een enkeling durft het anders doen. Het is een onveilige keuze en men wilt graag dat je bijdraagt aan de WW e.d.
Sad but true.je kan zelfs alleen maar op politiek-correcte, door de EU goedgekeurde (pro-EU)partijen stemmen, anders kom je nieteens aan de bak, word je gedwarsboomd en kan je je carrière wel op je buik schrijven. Waarmee slap gedrag als zijnde "goed" wordt beloond. Het gaat fout met ons land, zucht.
Ik snap het. Je hebt hier in NL het gevoel dat je geleefd wordt. Je doet alles wat van jouw VERWACHT wordt. Er zit weinig eigen keuzes bij. Geboren worden, studeren, carriére maken, settelen, evt. kinderen krijgen en trouwen + sterven. Zo ziet het leven van de andere 98% van de Ollanders er ook uit. Een enkeling durft het anders doen. Het is een onveilige keuze en men wilt graag dat je bijdraagt aan de WW e.d.
Sad but true.je kan zelfs alleen maar op politiek-correcte, door de EU goedgekeurde (pro-EU)partijen stemmen, anders kom je nieteens aan de bak, word je gedwarsboomd en kan je je carrière wel op je buik schrijven. Waarmee slap gedrag als zijnde "goed" wordt beloond. Het gaat fout met ons land, zucht.
it's a big club and you ain't in it
woensdag 27 februari 2013 om 01:17
schitterend stukje tekst; haast een gedicht:
http://www.bbrussen.nl/2013/02/11/notit ... ebruari-2/
http://www.bbrussen.nl/2013/02/11/notit ... ebruari-2/
it's a big club and you ain't in it
woensdag 27 februari 2013 om 08:02
Heel herkenbaar....en ik ken veel mensen die dat hebben.
Er kunnen heel veel redenen zijn waardoor het komt, winterdipje, perfectionisme, onverwerkte dingen, de druk van studeren (zelf je tijd in moeten delen en soggen), nieuwe prestatieomgeving zoals stage. Enorm veel redenen.....
Maar wat ik heb geleerd is, is om de negatieve dingen die ik tegen mezelf zeg (ik had nu eigenlijk langer moeten leren, ik heb te weinig gedaan, blablabla) te herkennen en die proberen te stoppen.
Om me eruit te trekken helpt het mij om tenminste 1 ding van al die voornemens te beginnen. Maar het is voor mij het belangrijkste geweest om mijn negatieve innerlijke monoloog te ontdekken en dingen die ik wel goed doe op te schrijven.
Voor als zoveel dingen in het leven is er geen snelle fixit oplossing en al helemaal niet eentje die voor iedereen werkt.
Maar zoals wel blijkt is het een heel herkenbaar gevoel.
Veel succes en weet wel dat die gevoelens vaak tijdelijk zijn...je gevoel is een gevoel geen realiteit, al voelt het wel zo.
Er kunnen heel veel redenen zijn waardoor het komt, winterdipje, perfectionisme, onverwerkte dingen, de druk van studeren (zelf je tijd in moeten delen en soggen), nieuwe prestatieomgeving zoals stage. Enorm veel redenen.....
Maar wat ik heb geleerd is, is om de negatieve dingen die ik tegen mezelf zeg (ik had nu eigenlijk langer moeten leren, ik heb te weinig gedaan, blablabla) te herkennen en die proberen te stoppen.
Om me eruit te trekken helpt het mij om tenminste 1 ding van al die voornemens te beginnen. Maar het is voor mij het belangrijkste geweest om mijn negatieve innerlijke monoloog te ontdekken en dingen die ik wel goed doe op te schrijven.
Voor als zoveel dingen in het leven is er geen snelle fixit oplossing en al helemaal niet eentje die voor iedereen werkt.
Maar zoals wel blijkt is het een heel herkenbaar gevoel.
Veel succes en weet wel dat die gevoelens vaak tijdelijk zijn...je gevoel is een gevoel geen realiteit, al voelt het wel zo.
donderdag 28 februari 2013 om 18:58
Bedankt voor de mooie reacties allemaal.
Belchica, je hebt inderdaad gelijk dat het allemaal keuzes zijn. Het begint allemaal met het veranderen van je gedachtes, dus ik zal proberen daar een positievere draai aan te geven. Vandaag was het lekker weer, muziekje aangezet thuis tijdens het schoonmaken, naar de kapper geweest..Voel me al weer wat rustiger..
Liefs
Belchica, je hebt inderdaad gelijk dat het allemaal keuzes zijn. Het begint allemaal met het veranderen van je gedachtes, dus ik zal proberen daar een positievere draai aan te geven. Vandaag was het lekker weer, muziekje aangezet thuis tijdens het schoonmaken, naar de kapper geweest..Voel me al weer wat rustiger..
Liefs