Documentaire over de antroposofie

Klopt. En natuurlijk zijn er wel mensen in de antroposofie die zo denken maar ik ken ze niet. En ik heb toch al wel zo'n 24 jaar ervaring ermee denk ik.. Ik denk dat het ook echt verschilt per stad. Ik woon in een redelijk grote, moderne stad waar mensen over het algemeen prima voor zichzelf kunnen nadenken en midden in de wereld staan. Je hebt echter ook bijvoorbeeld de school in Zeist, die bekend staat als 'waar het allemaal begonnen is.' Als je daar binnenkomt valt mijn mond ook open en dat is alweer een heel stuk veranderd in de afgelopen tien jaar.



De meeste ouders uit mijn klas willen gewoon dat hun kind het fijn heeft, dat het gezien wordt als het kind wat het is. En ik heb ook gezien dat wij daarin iets anders kunnen bieden dan een aantal andere scholen uit de stad. Om die reden zou het ook nog best kunnen dat mijn kind later ook naar deze school gaat.

Leuk topic wdr!



Ik herken van mijn basisschooltijd wel veel in de doc. Heb warme herinneringen aan mijn tijd daar, maar het was wel goed dat ik naar een gewone middelbare school ging.



*en nu verder kijken*

Ik vind het lastig bij sommige vrije-school-mensen dat het soms zo ver doorgetrokken wordt.



Alsof je een misdaad zou begaan als je een keer in H&M-kleren loopt, dat gevoel.



Ik ben een tijdje met 'antroposofen' omgegaan maar ik krijg er een beetje het gevoel van dat het altijd nog verantwoorder moet en nog beter zou kunnen.

Als je alleen water drinkt dan hoeft je kopje niet meer omgespoeld, als je niet wiebelt met je voet hoef je minder te eten - is beter voor de wereld.... etc etc.

Herkenbaar moonlight!



Daarom is het ook maar goed dat ik naar een gewone middelbare school ging. Met al die redbull die ik gezopen heb moet ik wel de nachtmerrie van elke ouderavond geweest zijn

@wdr hier idd beter maar even verderkletsen.



Ik denk idd dat je gelijk hebt over dat slome. Ik kan daar nogal slecht mee omgaan want ik hou juist wel van een beetje pit en tempo in het leven. Ik heb er ook een gruwelijke hekel aan als mensen sloom of langzaam zijn. jeugdtrauma?

Vind het wel een beetje een sombere bedoening daar in zwitserland

Dat mag je niet zeggen toch? Ik vind die architectuur dan weer niet zo. Ik hou van strak, strakker, strakst haha.

Stukje van die docu (hokjesman) gezien - ik zie dat ze daar geen schoolboeken hebben.

Thank god dat ik niet op de vrije school heb gezeten. Ben soms wat dromerig en als me een verhaal verteld wordt kan ik zomaar de helft missen. Zeker als het een of andere wazige metafoor is waar je zelf je Franse woordjes uit moet halen.



Lang leve de schoolboeken. Gewoon thuis in je eigen tempo alles nog eens doornemen.

Mijn jeugdvriendinnetje kwam uit een "hard-core" antroposofisch gezin. Ik heb er daardoor best het nodige van meegekregen en ben zelfs wel met haar mee geweest naar de kerk.



Mijn ding is het niet. En het arme kind heeft inderdaad nooit echt aansluiting kunnen vinden in onze maatschappij.



(Ze had 2 "siblings" - bewust even sexeneutraal - waarvan er eentje ook redelijk van het pad af is en de ander wel een heel doorsnee leven heeft. Ik kan daardoor niet inschatte in hoeverre dat uitsluitend aan de opvoeding heeft gelegen, maar ik vermoed dat opvoeding wel enigzins van invloed is geweest).

Ik heb vlak na mijn middelbare school een taal en rekentest moeten doen, samen met een aantal 'geslaagden' van een vrije school. In principe had iedereen HBO-niveau of hoger.



Was heel makkelijke test en ik had zelf 1 foutje ofzo. Niveau was ongeveer groep 8-niveau.

Die vrije scholers hadden hem echt enorm slecht gemaakt en begrepen werkelijk niet hoe ik zo'n ' moeilijke toets' zo goed had kunnen doen.

Waarom leren ze daar niet gewoon taal en rekenen? Is toch erg als je na je vrije school misschien NIET iets creatiefs wilt doen, dat je dan niet eens kunt rekenen of spellen?



Het lijkt me best moeilijk om vanaf een vrije middelbare school, een reguliere studie te gaan doen.

Als ik kijk naar mijn eigen VWO, dat was af en toe toch wel pittig. Die kennis had ik niet kunnen vergaren door te luisteren naar een sprookje of natuurverhaal.

quote:Moonlight82 schreef op 22 maart 2013 @ 16:47:

Ik heb vlak na mijn middelbare school een taal en rekentest moeten doen, samen met een aantal 'geslaagden' van een vrije school. In principe had iedereen HBO-niveau of hoger.



Was heel makkelijke test en ik had zelf 1 foutje ofzo. Niveau was ongeveer groep 8-niveau.

Die vrije scholers hadden hem echt enorm slecht gemaakt en begrepen werkelijk niet hoe ik zo'n ' moeilijke toets' zo goed had kunnen doen.

Waarom leren ze daar niet gewoon taal en rekenen? Is toch erg als je na je vrije school misschien NIET iets creatiefs wilt doen, dat je dan niet eens kunt rekenen of spellen?



Het lijkt me best moeilijk om vanaf een vrije middelbare school, een reguliere studie te gaan doen.

Als ik kijk naar mijn eigen VWO, dat was af en toe toch wel pittig. Die kennis had ik niet kunnen vergaren door te luisteren naar een sprookje of natuurverhaal.

Dat geldt niet voor elke school/alle leerlingen. Vriend en ik hebben beiden het hele traject op de vrije school gedaan en zijn daarna cum laude afgestudeerd aan de universiteit.



Vrije scholen gebruiken wel schoolboeken, alleen niet voor het hoofdonderwijs (de eerste twee uur van de dag). Dat wordt inderdaad veel meer klassikaal en verhalend gegeven.

En een examenjaar is ook op de vrije school gewoon een kwestie van examenbundels, schoolexamens, en een centraal examen.

Volgens mij is de tegenstelling tussen vrije en reguliere scholen niet altijd zoals gesuggereerd wordt.

Reguliere scholen zijn (gelukkig) ook niet slechts kennisfabrieken, maar besteden ook aandacht aan de emotionele, sociale, en ethische ontwikkeling van de leerlingen, en heel veel scholen bieden de ruimte voor creatieve ontwikkeling, of extra aandacht voor bètavakken of sportplannen.

De aandacht voor het 'kind als geheel' vind je in allerlei soorten onderwijs.

Oh dat is fijn, dat je wel aansluiting vond op de universiteit.



Ik vond dat wel apart toen (mensen van verschillende vrije scholen en ook van gewone scholen bij elkaar). Ook niet dat sommigen zeiden: Ik ben nooit goed in rekenen/spellen geweest.

Nee het kwam echt als een verrassing en ze vonden de toets veel te moeilijk, bla bla.

quote:wdr schreef op 22 maart 2013 @ 17:11:

Hoi Tyche,



Ik ben wel benieuwd hoe je denkt over de cognitieve prestaties van vrije scholen. Ze doen het volgens mij niet slecht, mede omdat het hele witte scholen met veel kinderen van hoogopgeleide ouders zijn. Maar in mijn naaste omgeving en ook op dit en andere fora hoor ik ook veel negatieve verhalen over het gebrekkige cognitieve onderwijs en kinderen die flink gaan achterlopen en op een (veel) lager niveau terecht komen dan ze aankunnen. Daarnaast zijn er zeker ook kinderen die zoals jij en je vriend floreren. Ik heb wel het idee dat het nu anders is dan 20 jaar geleden. Hoe zie jij dat allemaal?

Nou, ten eerste: ik had geluk. Ik heb een goed stel hersens en ik hield al heel jong van lezen en leren. Dus ik motiveerde mezelf en ik was niet compleet afhankelijk van school, na schooltijd ging ik gewoon naar de bibliotheek.

Ik heb weinig contact met andere oud-schoolgenoten, maar ik weet wel dat ik echt niet de enige ben die zich met succes in een universitaire of hogeschoolstudie heeft gestort.



Verder is er (voor zover ik weet) veel variatie tussen vrije scholen. Mijn middelbare school was prima bij de tijd en naast de typische vrije school-dingen zoals euritmie en de feesten en de ochtendspreuk etc., had ik gewoon veel goede leraren die hun vak verstonden.

Later kwam ik op een andere vrije school die wat traditioneler was èn waar naar mijn mening minder goede docenten rondliepen (ook een paar heel goede). Maar toen was mijn basis al zo stevig dat ik dat wel kon handelen. Leerlingen die meer sturing nodig hadden heb ik daar wel zien afzakken.



Ik zie ditzelfde verschil trouwens ook op reguliere scholen; er staat of valt nu eenmaal erg veel met de kwaliteit van individuele leerkrachten.



Over het niveau: daar wordt later over beslist dan op reguliere scholen (tenzij dat ondertussen weer is aangepast). Ik had het zelf denk ik wel fijn gevonden om vanaf de brugklas al in een havo/vwo-klas te zitten, máár ik heb ook heel waardevolle vriendschappen gehad met vmbo-leerlingen die ik anders niet zo goed had gekend. Het hoogste doel is niet om een zo hoog mogelijk niveau te halen, maar om een kind zich zo optimaal mogelijk zichzelf te laten zijn.

Ik vind er wel wat voor te zeggen dat je leert omgaan met diversiteit in niveaus, al is dit lastig met de grote klassen van tegenwoordig omdat docenten dan wel erg moeilijk rekening kunnen houden met de minder gemiddelde leerlingen. Maar dat is een beleidsprobleem, niet een vrije schoolprobleem.



Ik heb heel goed les gehad in zowel taal als rekenen en ook met de bèta-afdeling op onze school was niets mis. Die op de andere school vond ik wel twijfelachtig, wat ik er van gezien heb.

Hoe dat op andere vrije scholen zit kan ik natuurlijk niet beoordelen, maar het is zeker niet zo dat het cognitieve aspect automatisch minder is op vrije scholen.



Zo, veel woorden om te zeggen dat ik er weinig algemeens over kan zeggen.

Leuk om je ervaringen wat uitgebreider te lezen Tyche.



Wat ik me trouwens ook kan voorstellen: Ik zie ze veel dansen, lopen, etc. Is het voor sommige studenten na de vrije school niet heel erg wennen om te zitten en luisteren bij de studie?

Als je iets gaat doen met veel contacturen lijkt het me enorm wennen om hele dagen op een stoel te moeten zitten, zonder al die beweging en creativiteit.



(het staat er een beetje stom maar ik kan me echt voorstellen dat ineens al die structuur een beetje wennen is)

wdr ik kan me wel vinden in jouw indruk. Als ik zelf kinderen zou hebben zou ik ze alleen op een vrije school doen als het er eentje is die lijkt op mijn eerste school; als er teveel antroposofie doordringt in de klas zou ik dat een nadeel vinden.

Mijn ervaring is ook dat als dat gebeurde, het echt totaal niet besteed was aan de leerlingen.



Moonlight, de vrije school is eigenlijk heel gestructureerd. Er zitten allemaal ideeën achter het curriculum over wanneer een kind klaar is om iets te leren en hoe dat het best geleerd kan worden, dus er is een vrij vaststaand leerplan. Ook stilzitten en luisteren is voor een vrije schoolleerling niets nieuws.

Persoonlijk had ik een enorme hekel aan euritmie, vooral omdat ik het nut er niet van inzag. Het is ook niet iets waarbij je lekker actief bent, daarvoor gaat het te langzaam (en bovendien doet bijna niemand mee zodat de les voor geen meter opschiet).

De creatieve vakken bestonden op mijn school uit houtbewerken en tekenen, en ik heb ook leren spinnen en naaien geloof ik, en boekbinden (het zelfgemaakte boek staat hier nog steeds in de kast). Ik vond dat heerlijk ontspannen uren die juist erg fijn waren tussen het meer cognitieve leerwerk door. Misschien dat er op de vrije school relatief meer uren aan worden besteed, maar volgens mij hebben de meeste scholen wel minstens één kunstvak.

Dit ging niet ten koste van de concentratie of het vermogen om stil te leren, ik denk eerder het omgekeerde.



Het is niet zo dat we de hele week in zijden sjaals door het gras dartelden, hymnes zongen, en dan met biologische kruidenthee naar een Germaans verhaal luisterde waarin een uitleg over het zenuwstelsel lag verstopt, ofzo. Eigenlijk was het een heel gewone, leuke school met een vleugje afwijkende zweverigheid. Ik denk dat een beetje gekte alleen maar goed is.



Mijn basisschool was kwalitatief veel slechter, voornamelijk door falend bestuur. Maar ik zal altijd blij zijn dat ik daar de jaarfeesten zo intens heb kunnen beleven en hoe de kunst van het verhalen vertellen ervoor gezorgd heeft dat ik voor altijd een fascinatie voor mythologie heb gekregen.



Wat ik wel denk, is dat op de vrije school een bepaald soort gevoeligheid wordt gewaardeerd die in onze maatschappij niet zo op prijs wordt gesteld. Als je je hele jeugd de ruimte hebt gehad om je eigen fantasie de vrije loop te laten, dan is de wereld van geld verdienen, zwemmen of verzuipen, en de nadruk op snel succes een behoorlijke omschakeling. Dus dat wereldvreemde is wel een trekje dat ik herken en dat in sommige scholen meer aanwezig is dan in andere.



Ik betwijfel alleen of dat zo slecht is, of beter gezegd, of die instelling slechter is dan die van de 'gewone' maatschappij. Ik denk ook dat het iets is dat meer mensen herkennen, dat het helemaal niet zo vanzelfsprekend of goed is om mee te gaan met de race om meer, groter, duurder, beter. Status is misschien leuk maar ook erg relatief. De druk om succesvol te zijn nekt een heleboel mensen, niet alleen oud-vrije schoolleerlingen.

Het is alleen wel een nadeel dat als kinderen die juist wel willen meehollen, na hun schoolcarrière ineens beseffen dat ze niet goed zijn toegerust op de eisen van de maatschappij. Maar nogmaals, of die aansluiting slechter is dan gemiddeld durf ik niet te zeggen, dat hangt echt van de school af.



Met stilzitten en concentreren had ik in ieder geval geen probleem. Naar antroposofische maatstaven zit ik sowieso teveel 'in mijn hoofd', ze hadden me vast juist meer in beweging willen zien.



Het is net als met andere typen onderwijs. Montessori, in veel opzichten het tegenovergestelde van de vrije school, is heel geschikt voor sommige kinderen, terwijl anderen totaal het overzicht kwijtraken.

Thanks. Het is ook moeilijk natuurlijk om een beeld te krijgen van de vrije school als je er zelf niet opgezeten hebt. Dan zie ik idd een beetje voor me dat er na ieder lesje een flinke tijd euritmie wordt gedaan



Ik kan me wel voorstellen dat er ook iets heel prettigs bij zit. Wij werden allemaal op dezelfde manier benaderd, je moest gewoon je werk doen, niet teveel fantaseren.

Zelf had ik veel met toneel, juist omdat ik me altijd zo enorm aanpaste aan wat de norm was, bij toneel kon ík mijn fantasie de vrije loop laten. Schrijven was ook een passie en ik was er ook goed in... maar ook dat kon verder niet gestimuleerd worden, de docenten (basisschool) konden zelf minder goed verhalen schrijven dan ik dus ik mocht doorgaan maar ze konden het niet echt stimuleren.

En met toneel ook: de docenten konden dat niet echt begeleiden. Er was één vrijwilliger die hielp met de eindmusicals maar dat was het.



Ik ben goed klaargestoomd voor de middelbare school met een prima cito score. Maar juist mijn persoonlijkheid was een beetje ondergesneeuwd.

(Vrij behoudende christelijke school)

Dubbele gevoelens bij de antroposofie/vrije school. Ik zie hele mooie kanten aan deze vorm van onderwijs en een "antroposofische leefstijl" maar het wekt tegelijkertijd ook wel ergernis op. De euritmie, de strakke gezichten van de docenten bij de ochtendspreuk, een bepaalde manier van praten, valt niet uit te leggen...

Op veel andere scholen die helemaal niks van antroposofie weten merk ik dat ik die bepaalde "vrije school-elementjes" zou missen. Ook omdat ik wel gemerkt heb dat veel docenten die bewust voor een vrije school hebben gekozen vaak andere types zijn dan doorsnee pabo-studenten.



Tot op zekere hoogte vind ik die "ambachten" die geleerd worden, als hout gutsen, ijzer smeden, wol spinnen etc. wel aardig, maar m.i. wordt dit op de Vrije School wel erg serieus genomen. Zeker omdat er in de tijd dat ik opgeleid werd tot leerkracht (eind jaren negentig) erg neerbuigend werd gedaan over het belang van taal- en rekenonderwijs.