Psyche
alle pijlers
Mijn moeder heeft weer een psychose
maandag 25 maart 2013 om 10:55
Hoi lieve lezers,
Twee jaar geleden is mijn moeder opgenomen geweest bij ggnet omdat zij een psychose had. Dit was schijnbaar al jaren voorzichtig aanwezig tot het zich enorm openbaarde naar de buitenwereld. Zij werd een gevaar voor zichzelf waardoor zij eindelijk geholpen werd.
Zij mocht toen naar huis, de artsen gaven haar het voordeel van de twijfel en zij mocht na het afbouwen, stoppen met de anti-psychotica.
Dit is weer terug nu. Ik had al ruim een week niets van haar gehoord (voor mijn moeders doen een lange tijd) en ik werd afgelopen woensdag op mijn werk gebelt door de huisarts, want ook zij hadden al een poos niets gehoord en konden haar niet bereiken. Gek genoeg was ik twee weken geleden nog met mijn moeder in de stad en leek er niets aan de hand met haar, dit is echt heel snel gegaan nu.
Er werd woensdag inderdaad niet open gedaan bij haar thuis, en ik kon haar huis niet in omdat zij de knip op de deur had. Op advies van de huisarts heb ik de politie gebelt en heeft de agent een ruitje ingetikt. Wij trofffen mijn moeder ernstig aan:
Praten in zichzelf, geluiden horen die er niet zijn, dingen zien die er niet zijn, zeggen dat ik tegen haar schreeuwde als ik iets vroeg. Af en toe had ze nog een helder moment.
Gister ben ik weer wezen kijken bij haar. Nu had ze geen heldere momenten meer. Ze heeft niets tot nauwelijks gegeten, ze had in bed geplast waarna ik dit wilde verschonen maar ze liet het niet toe. Daarop dacht ze dat ik iets in mijn handen had en zei ze: 'doe het niet, niet doen'. Volgens mij dacht ze dat ik haar wilde verwonden en ben weggegaan, bang dus dat mijn eigen moeder me aanvliegt omdat ze denkt aangevallen te worden.
Dus ik ga straks met de huisarts naar haar toe, en ik hoop zo dat ze opgenomen wordt want dit kan gewoon niet. Ze ligt daar maar zichzelf te verwaarlozen, slaapt in haar eigen plas omdat ik het niet kon opruimen.
Ik wil de artsen bij ggnet duidelijk maken dat ze echt niet meer mogen stoppen met die medicatie als ze eenmaal opgenomen is. Mag ik zo'n eis stellen als dochter zijnde?
Toen het twee jaar terug namelijk beter met me moeder ging heeft ze het de artsen echt moeilijk gemaakt waardoor hun zoiets hadden van: tjah als het zo goed gaat, stop dan maar.
Alle advies is welkom en ik wilde gewoon even van me afschrijven.
Groetjes
Twee jaar geleden is mijn moeder opgenomen geweest bij ggnet omdat zij een psychose had. Dit was schijnbaar al jaren voorzichtig aanwezig tot het zich enorm openbaarde naar de buitenwereld. Zij werd een gevaar voor zichzelf waardoor zij eindelijk geholpen werd.
Zij mocht toen naar huis, de artsen gaven haar het voordeel van de twijfel en zij mocht na het afbouwen, stoppen met de anti-psychotica.
Dit is weer terug nu. Ik had al ruim een week niets van haar gehoord (voor mijn moeders doen een lange tijd) en ik werd afgelopen woensdag op mijn werk gebelt door de huisarts, want ook zij hadden al een poos niets gehoord en konden haar niet bereiken. Gek genoeg was ik twee weken geleden nog met mijn moeder in de stad en leek er niets aan de hand met haar, dit is echt heel snel gegaan nu.
Er werd woensdag inderdaad niet open gedaan bij haar thuis, en ik kon haar huis niet in omdat zij de knip op de deur had. Op advies van de huisarts heb ik de politie gebelt en heeft de agent een ruitje ingetikt. Wij trofffen mijn moeder ernstig aan:
Praten in zichzelf, geluiden horen die er niet zijn, dingen zien die er niet zijn, zeggen dat ik tegen haar schreeuwde als ik iets vroeg. Af en toe had ze nog een helder moment.
Gister ben ik weer wezen kijken bij haar. Nu had ze geen heldere momenten meer. Ze heeft niets tot nauwelijks gegeten, ze had in bed geplast waarna ik dit wilde verschonen maar ze liet het niet toe. Daarop dacht ze dat ik iets in mijn handen had en zei ze: 'doe het niet, niet doen'. Volgens mij dacht ze dat ik haar wilde verwonden en ben weggegaan, bang dus dat mijn eigen moeder me aanvliegt omdat ze denkt aangevallen te worden.
Dus ik ga straks met de huisarts naar haar toe, en ik hoop zo dat ze opgenomen wordt want dit kan gewoon niet. Ze ligt daar maar zichzelf te verwaarlozen, slaapt in haar eigen plas omdat ik het niet kon opruimen.
Ik wil de artsen bij ggnet duidelijk maken dat ze echt niet meer mogen stoppen met die medicatie als ze eenmaal opgenomen is. Mag ik zo'n eis stellen als dochter zijnde?
Toen het twee jaar terug namelijk beter met me moeder ging heeft ze het de artsen echt moeilijk gemaakt waardoor hun zoiets hadden van: tjah als het zo goed gaat, stop dan maar.
Alle advies is welkom en ik wilde gewoon even van me afschrijven.
Groetjes
It takes a smart brunette, to play a dumb blonde
maandag 25 maart 2013 om 11:03
Ach lieverd, wat naar
Helaas kun je dat soort dingen niet afdwingen, je moeder is volwassen en mag hier zelf over beslissen. Ik hoop wel dat ze nu opgenomen kan worden (benadruk ook uitdroging en slechte eten) en dat ze dan voorlopig het inzicht heeft dat deze medicijnen echt belangrijk zijn voor haar.
Helaas kun je dat soort dingen niet afdwingen, je moeder is volwassen en mag hier zelf over beslissen. Ik hoop wel dat ze nu opgenomen kan worden (benadruk ook uitdroging en slechte eten) en dat ze dan voorlopig het inzicht heeft dat deze medicijnen echt belangrijk zijn voor haar.
maandag 25 maart 2013 om 11:03
jeetje meis, wat een verdriet! Sterkte! Je mag de eis wel stellen als dochter zijnde, ik denk alleen dat je moeder als volwassene hier zelf over mag beslissen. Helemaal als ze nog thuis mag blijven wonen. Als het goed met haar gaat, kan zij zomaar besluiten dat ze het niet meer nodig heeft en stoppen met medicatie. Maar bespreek het met de begeleiders van je moeder.
Sterkte hoor!
Sterkte hoor!
maandag 25 maart 2013 om 11:07
Als het al de tweede keer is, denk ik dat het advies van de dokter zal zijn dat ze niet meer stopt met de medicijnen.
Maar zoals de anderen hierboven al zeggen: niemand kan je moeder dwingen om de medicijnen te nemen als ze op dat moment niet direct een gevaar is voor haarzelf of haar omgeving. Dat kan een groot probleem zijn in de psychiatrie: gedwongen opname, maar na die opname kan iemand weer stoppen met medicatie.
Echter, wellicht lukt het iedereen je moeder te overtuigen dat het voor haar eigen gezondheid het beste is als ze de medicatie blijft gebruiken.
Heel naar dit, ik hoop dat ze snel opgenomen kan worden!
Maar zoals de anderen hierboven al zeggen: niemand kan je moeder dwingen om de medicijnen te nemen als ze op dat moment niet direct een gevaar is voor haarzelf of haar omgeving. Dat kan een groot probleem zijn in de psychiatrie: gedwongen opname, maar na die opname kan iemand weer stoppen met medicatie.
Echter, wellicht lukt het iedereen je moeder te overtuigen dat het voor haar eigen gezondheid het beste is als ze de medicatie blijft gebruiken.
Heel naar dit, ik hoop dat ze snel opgenomen kan worden!
Occam's razor
maandag 25 maart 2013 om 11:10
quote:Louba schreef op 25 maart 2013 @ 11:03:
jeetje meis, wat een verdriet! Sterkte! Je mag de eis wel stellen als dochter zijnde, ik denk alleen dat je moeder als volwassene hier zelf over mag beslissen. Helemaal als ze nog thuis mag blijven wonen. Als het goed met haar gaat, kan zij zomaar besluiten dat ze het niet meer nodig heeft en stoppen met medicatie. Maar bespreek het met de begeleiders van je moeder.
Sterkte hoor! Dat is de vorige keer ook gebeurd. Zij is ervan overtuigd dat er niks mis met haar is, en ondervond de nabehandeling (er kwam iedere week een team langs) destijds als een bemoeienis en zelfs als gestalk. En ze herinnerd zich niets wat er is gebeurd. Dat is het moeilijke ervan want ze ziet dus niet in dat die medicatie noodzakelijk is om normaal te functioneren. Daarom zou het voor haar eigen welzijn belangrijk zijn om dit te laten afdwingen. Maar ja, als zij denkt dat de hele wereld gek is behalve zij, en zij denkt gelijk te hebben over haar hele toestand, hoe doe je dat dan
jeetje meis, wat een verdriet! Sterkte! Je mag de eis wel stellen als dochter zijnde, ik denk alleen dat je moeder als volwassene hier zelf over mag beslissen. Helemaal als ze nog thuis mag blijven wonen. Als het goed met haar gaat, kan zij zomaar besluiten dat ze het niet meer nodig heeft en stoppen met medicatie. Maar bespreek het met de begeleiders van je moeder.
Sterkte hoor! Dat is de vorige keer ook gebeurd. Zij is ervan overtuigd dat er niks mis met haar is, en ondervond de nabehandeling (er kwam iedere week een team langs) destijds als een bemoeienis en zelfs als gestalk. En ze herinnerd zich niets wat er is gebeurd. Dat is het moeilijke ervan want ze ziet dus niet in dat die medicatie noodzakelijk is om normaal te functioneren. Daarom zou het voor haar eigen welzijn belangrijk zijn om dit te laten afdwingen. Maar ja, als zij denkt dat de hele wereld gek is behalve zij, en zij denkt gelijk te hebben over haar hele toestand, hoe doe je dat dan
It takes a smart brunette, to play a dumb blonde
maandag 25 maart 2013 om 11:13
T.O. ik heb ook een moeder met psychoses helaas. Zij is door 't crisisteam opgenomen op de Paaz-afdeling, meerdere malen helaas.
Als de behandeling daar stopt blijven ze wel onder toezicht en wordt a.d.h.v. de bloedspiegel gekeken of de medicatie goed is of aangepast moet worden.
Ik kan je voor nu alleen maar veel sterkte wensen. Ik weet hoe zwaar 't kan zijn.
Als de behandeling daar stopt blijven ze wel onder toezicht en wordt a.d.h.v. de bloedspiegel gekeken of de medicatie goed is of aangepast moet worden.
Ik kan je voor nu alleen maar veel sterkte wensen. Ik weet hoe zwaar 't kan zijn.
Misschien klopt het niet allemaal, maar het is wel waar
maandag 25 maart 2013 om 11:14
quote:vrouwtje89 schreef op 25 maart 2013 @ 11:10:
[...]
Dat is de vorige keer ook gebeurd. Zij is ervan overtuigd dat er niks mis met haar is, en ondervond de nabehandeling (er kwam iedere week een team langs) destijds als een bemoeienis en zelfs als gestalk. En ze herinnerd zich niets wat er is gebeurd. Dat is het moeilijke ervan want ze ziet dus niet in dat die medicatie noodzakelijk is om normaal te functioneren. Daarom zou het voor haar eigen welzijn belangrijk zijn om dit te laten afdwingen. Maar ja, als zij denkt dat de hele wereld gek is behalve zij, en zij denkt gelijk te hebben over haar hele toestand, hoe doe je dat danEn dat is dus het probleem van de psychiatrie: medicatieontrouw en zorgmijdend gedrag. Het enige wat je kunt hopen is dat er een hulpverlener is die een beetje contact krijgt met haar en haar weet te motiveren.
[...]
Dat is de vorige keer ook gebeurd. Zij is ervan overtuigd dat er niks mis met haar is, en ondervond de nabehandeling (er kwam iedere week een team langs) destijds als een bemoeienis en zelfs als gestalk. En ze herinnerd zich niets wat er is gebeurd. Dat is het moeilijke ervan want ze ziet dus niet in dat die medicatie noodzakelijk is om normaal te functioneren. Daarom zou het voor haar eigen welzijn belangrijk zijn om dit te laten afdwingen. Maar ja, als zij denkt dat de hele wereld gek is behalve zij, en zij denkt gelijk te hebben over haar hele toestand, hoe doe je dat danEn dat is dus het probleem van de psychiatrie: medicatieontrouw en zorgmijdend gedrag. Het enige wat je kunt hopen is dat er een hulpverlener is die een beetje contact krijgt met haar en haar weet te motiveren.
maandag 25 maart 2013 om 11:17
quote:mikazo schreef op 25 maart 2013 @ 11:04:
Wat een moeilijke situatie, ik weet niet of jij die eis kan stellen.
Maar is je moeder nu al die tijd alleen, of is er iemand die voor haar zorgt?Ze is nu alleen. En ik ben enigskind dus eerste aanspreekpunt (tantes van mij ook trouwens) en ben ik dus twee keer wezen kijken bij haar. Maar ze leeft in een compleet andere wereld dus als ik iets tegen haar zeg, antwoord ze niet. Of ze begint te praten over iets wat in haar hoofd gebeurd. Ik kom er niet door dus hulp thuis is gewoon niet mogelijk. Ik heb toen alleen eten wat overdatum was weggegooid, en het glas van dat kapotte ruitje opgeruimd.
Wat een moeilijke situatie, ik weet niet of jij die eis kan stellen.
Maar is je moeder nu al die tijd alleen, of is er iemand die voor haar zorgt?Ze is nu alleen. En ik ben enigskind dus eerste aanspreekpunt (tantes van mij ook trouwens) en ben ik dus twee keer wezen kijken bij haar. Maar ze leeft in een compleet andere wereld dus als ik iets tegen haar zeg, antwoord ze niet. Of ze begint te praten over iets wat in haar hoofd gebeurd. Ik kom er niet door dus hulp thuis is gewoon niet mogelijk. Ik heb toen alleen eten wat overdatum was weggegooid, en het glas van dat kapotte ruitje opgeruimd.
It takes a smart brunette, to play a dumb blonde
maandag 25 maart 2013 om 11:25
quote:bootje_op_de_golven schreef op 25 maart 2013 @ 11:14:
[...]
En dat is dus het probleem van de psychiatrie: medicatieontrouw en zorgmijdend gedrag. Het enige wat je kunt hopen is dat er een hulpverlener is die een beetje contact krijgt met haar en haar weet te motiveren.Ja, dat hoop ik ook echt. Ik ga er in ieder geval vanuit dat de artsen 'hun lesje hebben geleerd' dat ze dus niet mogen stoppen met de medicatie. Ik kan me van de vorige keer iets herinneren van 'onder de wettelijke macht staan'. Dan heeft zij zelf dus geen inspraak op de beslissingen van de artsen. Me moeder heeft dat toen weten te voorkomen
[...]
En dat is dus het probleem van de psychiatrie: medicatieontrouw en zorgmijdend gedrag. Het enige wat je kunt hopen is dat er een hulpverlener is die een beetje contact krijgt met haar en haar weet te motiveren.Ja, dat hoop ik ook echt. Ik ga er in ieder geval vanuit dat de artsen 'hun lesje hebben geleerd' dat ze dus niet mogen stoppen met de medicatie. Ik kan me van de vorige keer iets herinneren van 'onder de wettelijke macht staan'. Dan heeft zij zelf dus geen inspraak op de beslissingen van de artsen. Me moeder heeft dat toen weten te voorkomen
It takes a smart brunette, to play a dumb blonde
maandag 25 maart 2013 om 11:33
quote:Gatti schreef op 25 maart 2013 @ 11:13:
T.O. ik heb ook een moeder met psychoses helaas. Zij is door 't crisisteam opgenomen op de Paaz-afdeling, meerdere malen helaas.
Als de behandeling daar stopt blijven ze wel onder toezicht en wordt a.d.h.v. de bloedspiegel gekeken of de medicatie goed is of aangepast moet worden.
Ik kan je voor nu alleen maar veel sterkte wensen. Ik weet hoe zwaar 't kan zijn. knuffel terug, wat vervelend. Heeft jouw moeder wel door dat zij die psychoses heeft (gehad) dan?
T.O. ik heb ook een moeder met psychoses helaas. Zij is door 't crisisteam opgenomen op de Paaz-afdeling, meerdere malen helaas.
Als de behandeling daar stopt blijven ze wel onder toezicht en wordt a.d.h.v. de bloedspiegel gekeken of de medicatie goed is of aangepast moet worden.
Ik kan je voor nu alleen maar veel sterkte wensen. Ik weet hoe zwaar 't kan zijn. knuffel terug, wat vervelend. Heeft jouw moeder wel door dat zij die psychoses heeft (gehad) dan?
It takes a smart brunette, to play a dumb blonde
maandag 25 maart 2013 om 11:49
Ten eerste veel sterkte! Het lijkt me een uiterst moeilijke situatie. Niet alleen je moeder zo moeten zien, maar ook nog alles moeten regelen... een verschrikkelijke verantwoordelijkheid. Ik hoop dat je ook wat hebt aan je tantes.
ik heb zelf ooit een psychose gehad (al 12 jaar geleden). Inmiddels gaat het goed met mij. Ik heb wel idd nog steeds medicatie (niet perse tegen psychoses, maar tegen stemmingswisselingen, waaruit n psychose kan ontstaan). Heeft je moeder een diagnose gekregen? Dat kan nl. wellicht helpen om haar van de noodzaak van medicatie te overtuigen. Ook kan het misschien helpen om te vertellen dat je prima kunt functioneren en leven met pillen/een psychische aandoening. De meeste mensen willen, ook vrij logisch, niet graag accepteren dat hun hoofd raar doet, ookal is t door n ziekte waar je niets aan kunt doen. Veel sterkte met je moeder en ik hoop dat de opname (die lijkt zo te lezen wel nodig) goed verloopt en rust brengt voor jullie allemaal.
ik heb zelf ooit een psychose gehad (al 12 jaar geleden). Inmiddels gaat het goed met mij. Ik heb wel idd nog steeds medicatie (niet perse tegen psychoses, maar tegen stemmingswisselingen, waaruit n psychose kan ontstaan). Heeft je moeder een diagnose gekregen? Dat kan nl. wellicht helpen om haar van de noodzaak van medicatie te overtuigen. Ook kan het misschien helpen om te vertellen dat je prima kunt functioneren en leven met pillen/een psychische aandoening. De meeste mensen willen, ook vrij logisch, niet graag accepteren dat hun hoofd raar doet, ookal is t door n ziekte waar je niets aan kunt doen. Veel sterkte met je moeder en ik hoop dat de opname (die lijkt zo te lezen wel nodig) goed verloopt en rust brengt voor jullie allemaal.
maandag 25 maart 2013 om 11:53
maandag 25 maart 2013 om 11:54
quote:durske schreef op 25 maart 2013 @ 11:49:
Ten eerste veel sterkte! Het lijkt me een uiterst moeilijke situatie. Niet alleen je moeder zo moeten zien, maar ook nog alles moeten regelen... een verschrikkelijke verantwoordelijkheid. Ik hoop dat je ook wat hebt aan je tantes.
ik heb zelf ooit een psychose gehad (al 12 jaar geleden). Inmiddels gaat het goed met mij. Ik heb wel idd nog steeds medicatie (niet perse tegen psychoses, maar tegen stemmingswisselingen, waaruit n psychose kan ontstaan). Heeft je moeder een diagnose gekregen? Dat kan nl. wellicht helpen om haar van de noodzaak van medicatie te overtuigen. Ook kan het misschien helpen om te vertellen dat je prima kunt functioneren en leven met pillen/een psychische aandoening. De meeste mensen willen, ook vrij logisch, niet graag accepteren dat hun hoofd raar doet, ookal is t door n ziekte waar je niets aan kunt doen. Veel sterkte met je moeder en ik hoop dat de opname (die lijkt zo te lezen wel nodig) goed verloopt en rust brengt voor jullie allemaal.
Dank je wel. De diagnose was iets van: psychotische schizofrenie, of de uitspraak is andersom.
Haar psychoses komen waarschijnlijk voort door overtollig medicijngebruik van vroeg tot twee jaar geleden ongeveer. Om die reden was het toen een wonder dat ze het overleeft had.
Misschien kunnen we het haar duidelijk maken, maar als zij voet bij stuk blijft houden hebben wij dus geen invloed op haar en zijn we uiteindelijk afhankelijk van de artsen en misschien onder wettelijke macht staan.
Ten eerste veel sterkte! Het lijkt me een uiterst moeilijke situatie. Niet alleen je moeder zo moeten zien, maar ook nog alles moeten regelen... een verschrikkelijke verantwoordelijkheid. Ik hoop dat je ook wat hebt aan je tantes.
ik heb zelf ooit een psychose gehad (al 12 jaar geleden). Inmiddels gaat het goed met mij. Ik heb wel idd nog steeds medicatie (niet perse tegen psychoses, maar tegen stemmingswisselingen, waaruit n psychose kan ontstaan). Heeft je moeder een diagnose gekregen? Dat kan nl. wellicht helpen om haar van de noodzaak van medicatie te overtuigen. Ook kan het misschien helpen om te vertellen dat je prima kunt functioneren en leven met pillen/een psychische aandoening. De meeste mensen willen, ook vrij logisch, niet graag accepteren dat hun hoofd raar doet, ookal is t door n ziekte waar je niets aan kunt doen. Veel sterkte met je moeder en ik hoop dat de opname (die lijkt zo te lezen wel nodig) goed verloopt en rust brengt voor jullie allemaal.
Dank je wel. De diagnose was iets van: psychotische schizofrenie, of de uitspraak is andersom.
Haar psychoses komen waarschijnlijk voort door overtollig medicijngebruik van vroeg tot twee jaar geleden ongeveer. Om die reden was het toen een wonder dat ze het overleeft had.
Misschien kunnen we het haar duidelijk maken, maar als zij voet bij stuk blijft houden hebben wij dus geen invloed op haar en zijn we uiteindelijk afhankelijk van de artsen en misschien onder wettelijke macht staan.
It takes a smart brunette, to play a dumb blonde
maandag 25 maart 2013 om 11:55
quote:durske schreef op 25 maart 2013 @ 11:53:
soms zetten ze in ziekenhuizen ervaringsdeskundigen in, om mensen te overtuigen van medicijngebruik, bedenk ik me ineens. Misschien kun je dat noemen tegen de arts. Ze moeten er in ieder geval al in het ziekenhuis mee bezig (bv ook psycho-educatie geven)Oke dank je, zal het onthouden. Ze heeft hiervoor alleen niet in een ziekenhuis gelegen, maar zo'n iemand kan ook naar ggnet komen lijkt me. Ik zal het voorstellen aan de arts als het zover is
soms zetten ze in ziekenhuizen ervaringsdeskundigen in, om mensen te overtuigen van medicijngebruik, bedenk ik me ineens. Misschien kun je dat noemen tegen de arts. Ze moeten er in ieder geval al in het ziekenhuis mee bezig (bv ook psycho-educatie geven)Oke dank je, zal het onthouden. Ze heeft hiervoor alleen niet in een ziekenhuis gelegen, maar zo'n iemand kan ook naar ggnet komen lijkt me. Ik zal het voorstellen aan de arts als het zover is
It takes a smart brunette, to play a dumb blonde
maandag 25 maart 2013 om 11:57
quote:vrouwtje89 schreef op 25 maart 2013 @ 11:33:
[...]
knuffel terug, wat vervelend. Heeft jouw moeder wel door dat zij die psychoses heeft (gehad) dan?
Ja. in 't begin niet hoor, psychoses kunnen lang doorgaan. Maar mede door de gesprekken en medicatie op de Paaz ging 't beter en weet ze dat ze een "ziekte" heeft.
Moet altijd medicatie slikken maar deze kan onder invloed van andere medicijnen en leeftijd niet goed meer werken.
Was voorheen enkel onder controle bij de huisarts om de bloedspiegel in de gaten te houden. Nu een betere controle door GGZ ouderenzorg gelukkig, maar daar waren in het afgelopen jaar wel weer 2 opnames voor nodig.
Ik vind dat patiënten te snel wel weer goed verklaard worden en dan te weinig begeleiding krijgen.
[...]
knuffel terug, wat vervelend. Heeft jouw moeder wel door dat zij die psychoses heeft (gehad) dan?
Ja. in 't begin niet hoor, psychoses kunnen lang doorgaan. Maar mede door de gesprekken en medicatie op de Paaz ging 't beter en weet ze dat ze een "ziekte" heeft.
Moet altijd medicatie slikken maar deze kan onder invloed van andere medicijnen en leeftijd niet goed meer werken.
Was voorheen enkel onder controle bij de huisarts om de bloedspiegel in de gaten te houden. Nu een betere controle door GGZ ouderenzorg gelukkig, maar daar waren in het afgelopen jaar wel weer 2 opnames voor nodig.
Ik vind dat patiënten te snel wel weer goed verklaard worden en dan te weinig begeleiding krijgen.
Misschien klopt het niet allemaal, maar het is wel waar
maandag 25 maart 2013 om 12:04
Hoi vrouwtje, wat moeilijk voor je! Ken je de organisatie Ypsilon, www.ypsilon.org Daar kun je terecht voor advies, lotgenotencontact en een luisterend oor. Sterkte, hopelijk wordt ze snel geholpen.
maandag 25 maart 2013 om 12:11
Als je moeder ( zoals het heel klote heet) een gevaar voor zichzelf of haar omgeving vormt, kan ze gedwongen opgenomen worden, maar dat weet je huisarts ook.
Geef duidelijk je zorgen aan bij de huisarts, de ggz en later( als t weer beter met haar gaat) bij je moeder... Helaas is dat t enige dat je kan doen.
Heel veel sterkte!
Geef duidelijk je zorgen aan bij de huisarts, de ggz en later( als t weer beter met haar gaat) bij je moeder... Helaas is dat t enige dat je kan doen.
Heel veel sterkte!
maandag 25 maart 2013 om 12:12
met een RM (rechterlijke machtiging) kan je alleen gedwongen opname afdwingen en niet medicijngebruik. Een RM, en in eerste instantie IBS (je zou ns kunnen googlen onder wet BOPZ), wordt afgegeven door de rechter, zoals het woord al zegt. Die rechtszaak vindt binnen 3 dagen na de opname plaats, bij ggnet. Je kunt volgens mij vragen om daar bij te zijn. Ik weet niet zeker, maar ik dacht dat naasten wel wat mogen zeggen (bv dat ze te snel vd medicijnen is afgehaald en hoe je haar hebt aangetroffen en dat ze haar ziekte totaal niet accepteert).
Hopelijk kan dat leiden tot een opname met RM, waarbij de artsen ipv je moeder over haar beslissen. Dan hebben jij en de artsen in ieder geval tijd om tot haar door te dringen.
Hopelijk kan dat leiden tot een opname met RM, waarbij de artsen ipv je moeder over haar beslissen. Dan hebben jij en de artsen in ieder geval tijd om tot haar door te dringen.
maandag 25 maart 2013 om 12:13
Hoi to, sorry dat ik net niet meer kon schrijven dan alleen sterkte, maar ik zat te wachten bij de psycholoog. Ik heb zelf ruim 2 weken geleden een psychose gehad en heb toen een opname van 3 dagen gehad om het door deskundige op te laten vangen zeg maar. Ben nu herstellende, gelukkig, neem ook trouw mijn medicatie in! Ik hoop echt dat jij en je moeder geholpen kunnen worden. Heel veel sterkte!!!
maandag 25 maart 2013 om 12:57
quote:vrouwtje89 schreef op 25 maart 2013 @ 11:25:
[...]
Ja, dat hoop ik ook echt. Ik ga er in ieder geval vanuit dat de artsen 'hun lesje hebben geleerd' dat ze dus niet mogen stoppen met de medicatie. Ik kan me van de vorige keer iets herinneren van 'onder de wettelijke macht staan'. Dan heeft zij zelf dus geen inspraak op de beslissingen van de artsen. Me moeder heeft dat toen weten te voorkomenDit is een voorwaardelijke RM; je moeder zou dan met een RM (Rechterlijke Machtiging) thuis kunnen wonen op voorwaarde dat zij haar medicatie inneemt e/o regelmatig contact heeft met een Spv'er en deze binnenlaat wanneer deze bij je moeder langskomt. Zodra iemand zich dan onttrekt aan de gemaakte afspraken kan iemand direct worden opgenomen omdat de RM van kracht is.
[...]
Ja, dat hoop ik ook echt. Ik ga er in ieder geval vanuit dat de artsen 'hun lesje hebben geleerd' dat ze dus niet mogen stoppen met de medicatie. Ik kan me van de vorige keer iets herinneren van 'onder de wettelijke macht staan'. Dan heeft zij zelf dus geen inspraak op de beslissingen van de artsen. Me moeder heeft dat toen weten te voorkomenDit is een voorwaardelijke RM; je moeder zou dan met een RM (Rechterlijke Machtiging) thuis kunnen wonen op voorwaarde dat zij haar medicatie inneemt e/o regelmatig contact heeft met een Spv'er en deze binnenlaat wanneer deze bij je moeder langskomt. Zodra iemand zich dan onttrekt aan de gemaakte afspraken kan iemand direct worden opgenomen omdat de RM van kracht is.