Psyche
alle pijlers
Mijn wereld is vandaag ingestort
maandag 25 maart 2013 om 22:22
Ik heb geen borderline, maar wel bipolaire stoornis. En 2 kinderen, met wie het prima gaat, die blij zijn met hun moeder, maar het ook durven zeggen als ze me raar of stom vinden. Tot nu toe heeft dat trouwens niets met de stoornis te maken gehad (eerder met een stomme rok van mama, of straf die ze kregen).
Je hebt nu een diagnose, zorg voor goede hulp (je hebt al n psych zag ik. heb zelf ook veel aan een spv-er gehad), zorg voor inzicht in jezelf, wat zijn je succes- en faalfactoren. Dat komt allemaal nog wel. Er is nog zat te doen en zo te lezen zit je echt nog niet in een noodsituatie. Houwen zo en geen paniek (niet peeuwen zei meneer Kaktus vroeger )
Je hebt nu een diagnose, zorg voor goede hulp (je hebt al n psych zag ik. heb zelf ook veel aan een spv-er gehad), zorg voor inzicht in jezelf, wat zijn je succes- en faalfactoren. Dat komt allemaal nog wel. Er is nog zat te doen en zo te lezen zit je echt nog niet in een noodsituatie. Houwen zo en geen paniek (niet peeuwen zei meneer Kaktus vroeger )
maandag 25 maart 2013 om 23:27
Weet je wat zo lekker is van jouw dochtertje?
Jij bent voor haar mama, haar alles en haar grootste trots
Je hebt nu diagnose waar je iets mee kan doen en dat doe je voor jezelf en indirect voor je dochter.
Vermijd Google etc. Het is namelijk een groot begrip wat uit verschillende niveaus bestaat.
Juist door te kijken op Google etc. wordt en voel je down.
Jij bent nog steeds de vrouw die je gister was alleen met een doel en een weet dat je er iets aan kan doen.
Heel veel succes
Jij bent voor haar mama, haar alles en haar grootste trots
Je hebt nu diagnose waar je iets mee kan doen en dat doe je voor jezelf en indirect voor je dochter.
Vermijd Google etc. Het is namelijk een groot begrip wat uit verschillende niveaus bestaat.
Juist door te kijken op Google etc. wordt en voel je down.
Jij bent nog steeds de vrouw die je gister was alleen met een doel en een weet dat je er iets aan kan doen.
Heel veel succes
dinsdag 26 maart 2013 om 06:53
dinsdag 26 maart 2013 om 07:07
Als je borderline hebt ben je niet automatisch een slechte moeder. Het grijpt je aan, dat is logisch. Jouw liefde voor haar zal sterker zijn dan het labeltje dat je gisteren op hebt gekregen.
En zoals hierboven wordt gezegd, Google is niet altijd een geruststelling. Ieder mens is anders. Ieder mens met bv. Diabetes of hartproblemen is anders net zo goed dat iedereen met borderline anders is! Je hebt ook je eigen karakter nog, vergeet dat niet. Iig veel sterkte.
En zoals hierboven wordt gezegd, Google is niet altijd een geruststelling. Ieder mens is anders. Ieder mens met bv. Diabetes of hartproblemen is anders net zo goed dat iedereen met borderline anders is! Je hebt ook je eigen karakter nog, vergeet dat niet. Iig veel sterkte.
dinsdag 26 maart 2013 om 07:39
quote:pipvanwoezel schreef op 25 maart 2013 @ 21:02:
Ze is mijn alles. Ik wil goed voor haar zorgen, maar ze mag niet lijden hieronder. Ik heb nog geen behandelplan. De psycholoog zegt dat we het rustig moeten opbouwen... ik heb ooit wel eens iets gelezen erover en het maakt me zo bang
Dingen waar je nog geen last van had, ga je echt niet zomaar krijgen. Borderline is een verzamelnaam voor heel veel symptomen.
Dat waar jij last van hebt (jouw symptomen) daar kun je nu aan gaan werken.
Maar het is niet zo dat alle symptomen die je niet hebt, na de diagnose ineens gaan komen. Misschien horen die er voor jou niet bij.
Ze is mijn alles. Ik wil goed voor haar zorgen, maar ze mag niet lijden hieronder. Ik heb nog geen behandelplan. De psycholoog zegt dat we het rustig moeten opbouwen... ik heb ooit wel eens iets gelezen erover en het maakt me zo bang
Dingen waar je nog geen last van had, ga je echt niet zomaar krijgen. Borderline is een verzamelnaam voor heel veel symptomen.
Dat waar jij last van hebt (jouw symptomen) daar kun je nu aan gaan werken.
Maar het is niet zo dat alle symptomen die je niet hebt, na de diagnose ineens gaan komen. Misschien horen die er voor jou niet bij.
dinsdag 26 maart 2013 om 15:23
dinsdag 26 maart 2013 om 22:40
@Pip: heb alleen de OP gelezen. Je leven is niet over na zo'n diagnose!
Hier is veel aan te doen, er zijn veel meer forummers die dit hebben en toch een heel gewoon en fijn leven hebben. Bovendien ben je hierdoor niet ineens een ander persoon geworden, jij blijft dezelfde die je al was, hoor!
hooguit kunnen ze hierdoor wat specifieker dingen aanbieden waar je echt mee geholpen bent.
Het is ook iets waar je mee kan leven, juist als je structuur hebt, zoals met een (klein) kind, daar zal jij ook wel bij varen. Probeer het niet te dramatiseren, dat is echt niet nodig. Je kan hier zelfs zo ver in komen dat je er geen last van hebt in je dagelijks leven, ofwel mee om leert te gaan en dan ook weinig van te merken is. Er zijn bovendien allerlei gradaties in en je kind hoeft hier echt niet onder te lijden!
Ik snap dat je in 1e instantie schrikt van zoiets, oa obv het beeld wat heerst hierover. Maar geen 2 mensen zijn hetzelfde, ook niet hierin. En het is ook geen schande oid. Als je er zelf relaxt in staat, en veel niet herkent in jezelf van dat beeld, maak je dan svp niet drukker dan nodig is!
Gerichte therapie kan je juist precies bieden wat jij nodig hebt om (je)weer compleet te zijn/ te voelen en je dus een hoop opleveren aan inzichten en veranderingen ten goede voor jezelf.
Hier is veel aan te doen, er zijn veel meer forummers die dit hebben en toch een heel gewoon en fijn leven hebben. Bovendien ben je hierdoor niet ineens een ander persoon geworden, jij blijft dezelfde die je al was, hoor!
hooguit kunnen ze hierdoor wat specifieker dingen aanbieden waar je echt mee geholpen bent.
Het is ook iets waar je mee kan leven, juist als je structuur hebt, zoals met een (klein) kind, daar zal jij ook wel bij varen. Probeer het niet te dramatiseren, dat is echt niet nodig. Je kan hier zelfs zo ver in komen dat je er geen last van hebt in je dagelijks leven, ofwel mee om leert te gaan en dan ook weinig van te merken is. Er zijn bovendien allerlei gradaties in en je kind hoeft hier echt niet onder te lijden!
Ik snap dat je in 1e instantie schrikt van zoiets, oa obv het beeld wat heerst hierover. Maar geen 2 mensen zijn hetzelfde, ook niet hierin. En het is ook geen schande oid. Als je er zelf relaxt in staat, en veel niet herkent in jezelf van dat beeld, maak je dan svp niet drukker dan nodig is!
Gerichte therapie kan je juist precies bieden wat jij nodig hebt om (je)weer compleet te zijn/ te voelen en je dus een hoop opleveren aan inzichten en veranderingen ten goede voor jezelf.
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..