Wrok naar mensen uit het verleden

27-03-2013 16:16 20 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hoi allemaal,



Ik heb iets vreemds: de laatste tijd droom ik vaak over een aantal mensen die me vroeger slecht behandeld hebben. Het gaat goed met me, er is geen directe aanleiding (behalve misschien dat ik een tijdje ben gaan studeren in het buitenland en ik nu met een andere blik/meer van een afstand naar mijn leven in NL kijk). Als ik na zo’n droom wakker word, dan blijf ik uren ‘gesprekken’ in mijn hoofd voeren (“Ik had destijds dit en dat tegen ze moeten zeggen, zus en zo moeten handelen!”). Ik denk dat het me dwars zit dat ik ze zo over me heen heb laten lopen. Ik ben altijd een zachtaardig persoon geweest die graag ‘vrede sluit’ en niet snel venijnig naar anderen is. Dat vind ik een prima eigenschap van mezelf, maar daardoor heb ik vroeger (als basisschool/middelbare school-meisje) wel veel te veel geaccepteerd van anderen! Nu voel ik wrok, omdat ik vind dat ik het nooit verdiend heb.



Voorbeeldje: ik woonde vroeger in een klein, conservatief boerengehucht, en ik zong bij een bekende tv-show. Het hele dorp wist dat en had daar z’n mening over. Ik ben hier regelmatig mee geplaagd op straat, door kinderen die ik niet kende maar die mijn naam wel wisten! Ik voelde me hierdoor erg onveilig en kreeg het gevoel dat ik ‘anders’ was en bij voorbaat niet geaccepteerd werd. Ik denk dat het probleem was dat ik niet werd afgerekend op mijn gedrag (ik bedoel, ieder kind leert dat hoe andere kinderen op hem/haar reageren afhangt van hoe hij zich opstelt) maar op iets externs waar ik geen invloed op had. Dit geeft het gevoel dat je geen controle hebt, maakt de manier waarop mensen op je reageren onvoorspelbaar.



Nog steeds ben ik vrij gevoelig voor de mening van anderen en kan ik behoorlijk onzeker zijn in sociale situaties. Ik heb nooit gedacht dat deze vroegere ervaringen daarbij een grote rol spelen (hou nooit zo van dat “ik ben wie ik nu ben, omdat ik vroeger van mijn driewieler ben gevallen”, hou het liever in het hier en nu), maar door die terugkerende dromen begin ik te twijfelen. Wat moet ik doen? Hoe kan ik ‘afrekenen’ met die mensen van vroeger? Een brief schrijven en dan niet opsturen ofzo? Weet niet of dat echt gaat helpen. Hem wel opsturen, anoniem? Dan moet ik uitkijken dat het geen blackmailing wordt, want dat is strafbaar...



Dankjewel voor het meedenken alvast!
Alle reacties Link kopieren
Ik herken het. Toen ik in een rustige periode in mijn leven zat, kwam alles boven en liep ik in mijn hoofd constant ruzie te maken met die mensen. En te bedenken wat ik toen had moeten doen en zeggen.



Wat mij hielp was het op te schrijven. Ik schreef een brief dat diegene mijn energie niet waard is. Dat het een giftige relatie voor mij was en gaf mezelf daarmee en daardoor toestemming om deze persoon niet meer toe te hoeven laten in mijn omgeving. Ik schreef wat ik allemaal had gedaan om het goed te krijgen, maar dat het niet was gelukt. En dat het een verlies is voor die persoon, maar niet voor mij.



En als ik het er dan nog eens moeilijk mee had, las ik gewoon de brief terug en dacht: oh ja, zo is het! Loslaten en geen energie meer in steken. Ik hoop dat jou dit ook helpt, jezelf toestemming geven om los te laten.
Alle reacties Link kopieren
een succesvol leven is de beste wraak.

laat ze lekker in dat dorp
Vervelend. Ik heb zelf een leuke jeugd gehad, maar ben wel iemand die het niet vergeet als iemand één keer iets lelijks heeft gezegd, vroeger.



Kom je nog wel eens in het gehucht?



Brieven sturen zou ik niet doen. Misschien een keer heen gaan op een kermis/rommelmarkt/dorpsfeest en gewoon daar wat gaan drinken, laten zien wat voor leuk mens je geworden bent?
Alle reacties Link kopieren
quote:Moonlight82 schreef op 27 maart 2013 @ 16:21:

Vervelend. Ik heb zelf een leuke jeugd gehad, maar ben wel iemand die het niet vergeet als iemand één keer iets lelijks heeft gezegd, vroeger.





Dit heb ik ook. Sommige dingen die mensne ooit hebben gezegd hebben zoveel indruk op me gemaakt dat ik er soms nog wel eens aan terug denk. Vergeten heb ik het in ieder geval nooit gedaan.



Sommige mensen waar ik nu geen contact meer mee heb door osmtandigheden voel ik wel wrok voor. Ik droomde toevallig ook laatst over iemand, in die droom waren we weer vriendinnen maar voelde het wel awkward ( Ik had een 'beste' vriendin en de vriendschap is op een niet zo'n leuke manier geëindigd..)
Idd... eentje heeft gezegd dat ik een lelijk mokkel was, met als gevolg dat zijn vriend, die verliefd op me was, accuut niet meer verliefd was.

(11 jaar)



Ik zie m nog wel eens en in plaats van dat ik gewoon even ga babbelen omdat het verder best leuk was, die tijd, denk ik alleen maar: Hij zei lelijk mokkel.



Ik ben redelijk opgedroogd by the way en ik had het idee dat hij dat ook wel vond... zo'n blik.



Volgende keer toch maar proberen praatje te maken want behalve die ene opmerking hebben we het gewoon gezellig gehad.
Alle reacties Link kopieren
Een brief schrijven en niet versturen kan helpen, of pak een kussen, sla het tot moes! Terwijl je doet alsof het degene is die je heeft benadeeld.

En wat iemand hierboven al schreef....een succesvol leven is de zoetste wraak.
Die leeftijdsgenoten van mij.... sommigen zijn al grijs of kaal (of allebei) en de vrouwen zijn soms echt al van die moekes.



Eén meisje van de middelbare school heeft wel echt lullig tegen me gedaan. Tijd geleden kwam ik haar tegen en ben haar strak blijven aankijken... toen keek ze wel weg.

Misschien kinderachtig maar voelt voor mij als 'gewonnen'.
Alle reacties Link kopieren
Veel van die mensen zijn misschien ook veranderd. Verder mijn tip: schouders ophalen en ze lekker laten zitten op hun judgemental asses, blijkbaar hebben ze niets beters te doen.
Alle reacties Link kopieren
Veel van die mensen zijn misschien ook veranderd. Verder mijn tip: schouders ophalen en ze lekker laten zitten op hun judgemental asses, blijkbaar hebben ze niets beters te doen.
Alle reacties Link kopieren
Ho, dat waren er twee.
Alle reacties Link kopieren
quote:Moonlight82 schreef op 27 maart 2013 @ 16:31:

Idd... eentje heeft gezegd dat ik een lelijk mokkel was, met als gevolg dat zijn vriend, die verliefd op me was, accuut niet meer verliefd was.

(11 jaar)



Ik zie m nog wel eens en in plaats van dat ik gewoon even ga babbelen omdat het verder best leuk was, die tijd, denk ik alleen maar: Hij zei lelijk mokkel.



Ik ben redelijk opgedroogd by the way en ik had het idee dat hij dat ook wel vond... zo'n blik.



Volgende keer toch maar proberen praatje te maken want behalve die ene opmerking hebben we het gewoon gezellig gehad.Ik ben altijd al een beetje van de mode-experimenten geweest, zo ook op de middelbare school. Ik had een felroze legging aan, en daaroverheen een panty gedaan met motief. Leuk effect, vond ik zelf. Ik ging ermee naar school en daar was een jongen die zei: Hey Sopsi, ga je aan het werk op de wallen vandaag ofzo. Waarop een vriend van hem zei: ja, je ziet eruit als een hoer.



Weet het nog precies. en inderdaad, als ik hen zie ( wat sporadisch nog wel eens gebeurd als ik in mijn geboortestad ben) dan schiet dat altijd weer door mijn hoofd...



Zo ook die keer dat ik op de fiets natgeregend had en daarom maar mijn sportbroek aan had getrokken om neit verkouden te worden toen ik op school aankwam. Sopsi, ben je soms vergeten je pyajama uit te trekken vanochtend.
Alle reacties Link kopieren
Ik was er zo een die een makkelijk doelwit was voor 'grapjes ten koste van...'.



Merk dat ik er nog steeds gevoelig voor ben. Mijn vriend maakt wel eens een grapje ten koste van mij zegmaar ( en dan zijn er verder geen mensen bij hoor) maar dat kan ik dan totaal niet waarderen.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb niet echt wrok naar mensen uit het verleden.



Wel weet ik nog bepaalde opmerkingen die mijn pesters hebben gemaakt. Die zullen me altijd bijblijven.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb hetzelfde probleem gehad. Wat mij hielp was aan iedere pestkop die me in mijn dromen achtervolgde een enorm boze scheldbrief te schrijven waarin ik alles zei wat me dwars zat en wat ik ooit had willen zeggen (maar niet durfde). Vervolgens heb ik alle brieven verbrand. Wat een opluchting! Dus schrijven raad ik zeker aan, opsturen is een minder goed plan. Daar krijg je alleen maar gedonder mee. En verder lekker doorgaan met je leven. Wat gebeurd is, is gebeurd en daar verander je toch niets meer aan.
Haha bij mij ging het ook om een roze legging... alleen dat was meer omdat ik nog in kinderkleren liep in de brugklas en er niet 1,2,3 geld was voor alles nieuw.

Ik vond het zelf nog best mooi, die kleding, maar de rest van de school vond van niet...



Eén meisje (waar ik het net over had) had het op feestjes in 5VWO nog over die legging. Maar zij is triest, sowieso. Nog steeds.



Sopsi misschien leek je heel zelfverzekerd met die kleding. DAt mensen dachten: Die sops die durft... die kan wel tegen een lullige opmerking...
Alle reacties Link kopieren
Sommige mensen veranderen nooit Moonlight, en worden ook niet volwassen denk ik wel eens.



Ik denk niet dat ik zo'n houding had. Die houding kréég ik op een gegeven moment wel. Van al dat getreiter trek je vanzelf een muur op. Tegen de tijd dat ik in de bovenbouw kwam was ik de bitch van de school en toen durfde niemand meer, haha.
Haha klinkt toch een beetje alsof je eruit zag als iemand die het wel kon hebben Wel rot als het je veel pijn gedaan heeft.



By the way: Ik was altijd vrij stoicijns. Je zag niet echt aan mij dat ik bepaalde opmerkingen niet leuk vond. Denk dat dat meestal een reden is om te stoppen (want niks aan) maar voor een enkeling is het reden om door te gaan, kijken wanneer je wél reageert.



Ik heb zelf na de middelbare school wel een groei doorgemaakt. Ben een leuker mens geworden, denk ik. Als ik naar sommigen kijk lijkt het alsof ze op de middelbare school hun bloeiperiode beleefd hebben en dat daarna de aftakeling begonnen is....
Alle reacties Link kopieren
Thanks voor alle goede tips en wijze woorden! Heel bruikbaar. Ga inderdaad toch maar eens een brief schrijven en dan niet opsturen maar gewoon om het van me af te schrijven. En ik kom idd nog wel eens terug om mijn ouders op te zoeken, dus een keer naar een dorpsfeest gaan en er op mijn opperbest en -gelukkigst uitzien kan ook zeker helpen om het in m'n hoofd af te sluiten. ;) Dank!
Ja Naivac, neem gewoon iemand mee, een vriendin bijv. Gewoon ff daar een drankje halen.



Misschien als je ziet dat die mensen van vroeger ook maar gewoon mensen zijn, en misschien best wel sukkels geworden , dat het gevoel verandert.

Of wie weet hebben zij een heel ander gevoel over vroeger (niet negatief) en maken ze spontaan een praatje.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven