ik wil niet meer

07-04-2013 23:53 469 berichten
Alle reacties Link kopieren
Al anderhalf jaar ben ik in gevecht met mezelf, ik ben helemaal op. Sinds een paar maanden heeft het de naam burn-out gekregen. Ik doe zo mijn best om mijn leven weer op de rit te krijgen, maar het lukt me niet. Steeds gebeurd er weer iets waardoor ik instort. Al een paar keer was ik flink omhoog geklommen, maar ben net zo vaak terug dat diepe gat in gevallen.

De mensen om me heen zeggen dat het allemaal wel goedkomt. Ooit zal dat ook wel, maar nu heb ik daar even niks aan. Ik zal het toch zelf voor elkaar moeten krijgen. De ene dag zit ik vol vechtlust en voel ik me sterk, maar de andere dag hoeft het van mij allemaal niet meer en heb ik geen zin meer om te vechten. Het enige dat ik wil is weer mezelf zijn en gelukkig zijn, maar hoe weet ik niet meer

Wilde dit even kwijt, misschien is er iemand die het herkent?
Alle reacties Link kopieren
quote:rbcrsd schreef op 08 april 2013 @ 20:40:

Ik ga nog ff mijn laatste peukie roken voor vanavond, misschien nog tot zometeen en anders allemaal een fijne nacht. Ik ga sowieso naar mijn bed toe, nog lekker tv kijken en misschien neem ik mijn lappie (laptop) nog even mee naar boven. Vind het wel bijzonder om hier te mogen typen en herkenning te vinden, maar ik ga wel mijn eigen grens bewaken, dus niet te lang doorgaan. En op tijd slapen



Verstandig!

Lekker gaan slapen meid.
Alle reacties Link kopieren
Ja heb helaas een heel riedeltje aan meds, anti dep en anti psych en stemmingsregulator. Dus slik nortrilen, abilify en seroquel en depakine. En voor zo nodig nog truxal. Die laatste heb ik de afgelopen dagen niet nodig gehad, maar kan best zo zijn dat ik die toch moet nemen vanavond, had namelijk een grote teleurstelling te verwerken vanmiddag. Maar goed, we komen er allemaal wel!!!
Alle reacties Link kopieren
Goede tips in dit topic. Morgen ga ik alles anders doen!



(Nee hoor, maar zo voelt het een beetje ;) .)
Alle reacties Link kopieren
Maaike, stapje voor stapje en soms een stapje terug, hou daar ook rekening mee. Dan valt het niet zo tegen wanneer je een stapje terug moet doen.
Alle reacties Link kopieren
Hee dames Thomaaas, rbcrsd, iemand_anders en wajang, ben het helemaal met jullie eens hoor, als ik dit lees, lees ik iemand die er doorheen zit, maar ik begrijp ook dat dat voor Bloempje heel erg lastig is om toe te geven.



Weet niet hoe lang het bij jullie heeft geduurd om toe te geven dat het niet meer lukte. Bij mij duurde dat heeeel lang totdat het echt niet meer ging. En no way dat ik op een forum ging vragen of ik wel slim bezig was, ik modderde gewoon door.



Bloempje, goed dat je hier je verhaal post en om tips en hulp vraagt. Stoppen, opgeven is heel erg lastig en kan voelen als falen MAAR het is juist heel erg moedig en dapper om nee te zeggen en jezelf en je eigen gezondheid prioriteit te geven.

En ik ben het helemaal eens met de rest dat het nu belangrijk is om je rust te nemen. Je teert nog steeds in op je reserves.



Niet werken mag en betekent niet dat je daardoor een slecht of onvolwaardig mens met geworden. Je bent dan gewoon "Bloempje die even niet werkt omdat ze ziek is". Werken komt later wel. Maar nu even niet.
Alle reacties Link kopieren
quote:moringa schreef op 08 april 2013 @ 21:18:

Weet niet hoe lang het bij jullie heeft geduurd om toe te geven dat het niet meer lukte. Bij mij duurde dat heeeel lang totdat het echt niet meer ging. En no way dat ik op een forum ging vragen of ik wel slim bezig was, ik modderde gewoon door.

Daarom schreef ik ook dat het bij bloempje waarschijnlijk eerst nog erger moet worden voordat ze adviezen op waarde kan schatten en toepassen.

Sommigen moeten helaas eerst keihard met de kop tegen muur voordat ze zich overgeven en accepteren.

Anyway ze heeft inmiddels wel een heel topic vol ervaringstips, ter naslag.
Alle reacties Link kopieren
Nou zoals je mss hebt kunnen lezen, de eerste keer bij mij veel te lang en nu (de tweede keer) op tijd hoop ik.
Alle reacties Link kopieren
quote:rbcrsd schreef op 08 april 2013 @ 21:35:

Nou zoals je mss hebt kunnen lezen, de eerste keer bij mij veel te lang en nu (de tweede keer) op tijd hoop ik.



Ik heb het inderdaad gelezen maar wat ik hier ook mee bedoel is dat wij allemaal praten uit ervaring en we graag iemand anders zouden behoeden om dezelfde fout - heel lang door te lopen - te maken dan wij destijds deden. Maar iedereen loopt zijn eigen pad daarin op zijn eigen snelheid.



Bloempje schrijft hier twee dagen en ze begint zichzelf nu al nieuwe vragen te stellen. Ik vind dat best wat in twee dagen en dat wilde ik benadrukken. Elke stap is er een. Bij mij duurde het maanden voordat het kwartje viel.



En idd iemand_anders, soms moet je eerst met je kop tegen de muur lopen, hoe pijnlijk dat ook is en hoe graag je ook iemand zou willen behoeden daarvoor.
Alle reacties Link kopieren
Ja dat klopt iedere stap de juiste richting is er idd een. En ik praat idd uit ervaring, dus is voor mij makkelijk gezegd. Maar neemt niet weg dat het met goede bedoelingen zijn en hoop echt van harte dat bloempje de juiste stap gaat nemen. Gewoon om haar verdere ellende te behoeden.
Alle reacties Link kopieren
Tuurlijk aan die goede bedoelingen twijfel ik niet hoor
Alle reacties Link kopieren
Wow, wat een hoop berichten om terug te lezen en wat een hoop goede adviezen!! Hier kan ik echt wel wat mee.

Vergadering was inderdaad best vermoeiend, was misschien toch verstandiger geweest om het af te zeggen..... (sorry Thomaas, je had gelijk!).

Ik snap wel dat jullie me heel eigenwijs vinden, maar ik vind het gewoon heel moeilijk. Iedereen zegt wel dat ik voor mezelf moet kiezen, maar zo zit ik niet in elkaar. Er zijn al twee zieken op het werk, als ik me dan ook weer ziek meld, snap je?

Nu ga ik eerst lekker slapen, dat is ook belangrijk.

Nogmaals bedankt voor alle adviezen, het is fijn om te lezen dat ik niet de enige ben.

Slaap lekker allemaal en tot morgen!
Alle reacties Link kopieren
Fijn dat je wat hebt aan de adviezen bloempje.

Weet je wat het is: iedereen die jou geschreven heeft is in z'n eigen proces weleens (of vaker ) op z'n bek gegaan. Vanuit die ervaring zie je het vaak scherper voor een ander, die middenin dat proces zit.

Jij mag zelf bepalen of je adviezen naast je neer wilt leggen en eigenwijs door wilt buffelen, alleen willen mensen je graag behoeden dat het zover komt dat jij letterlijk tegen de muur oploopt en niet meer verder kan. (En de weg terug is dan zo lang, zó lang....)



Overgave en acceptatie is niet makkelijk, dat beweert niemand. Maar het is vaak de eerste stap die zo onmogelijk lijkt. Daarna wordt het makkelijker, echt. Zeker als je merkt dat het je iets oplevert ipv afneemt.



Slaap lekker!
Alle reacties Link kopieren
quote:bloempje027 schreef op 08 april 2013 @ 22:16:Iedereen zegt wel dat ik voor mezelf moet kiezen, maar zo zit ik niet in elkaar. Er zijn al twee zieken op het werk, als ik me dan ook weer ziek meld, snap je?

Ehm nee.

Als jij serieus voor langere tijd uitvalt, omdat je jezelf steeds weer over de grens pusht, wat dan? Moet je echt eerst met je kop tegen de muur?

Lullig hoor.



Voor jezelf kiezen is niet egoistisch, maar kiezen voor elkaar. Als jij goed voor jezelf zorg, zorg je automatisch goed voor anderen. Leer jezelf eens serieus te nemen, als uitgangspunt.
Alle reacties Link kopieren
quote:bloempje027 schreef op 08 april 2013 @ 22:16:

Wow, wat een hoop berichten om terug te lezen en wat een hoop goede adviezen!! Hier kan ik echt wel wat mee.

Vergadering was inderdaad best vermoeiend, was misschien toch verstandiger geweest om het af te zeggen..... (sorry Thomaas, je had gelijk!).

Ik snap wel dat jullie me heel eigenwijs vinden, maar ik vind het gewoon heel moeilijk. Iedereen zegt wel dat ik voor mezelf moet kiezen, maar zo zit ik niet in elkaar. Er zijn al twee zieken op het werk, als ik me dan ook weer ziek meld, snap je?

Nu ga ik eerst lekker slapen, dat is ook belangrijk.

Nogmaals bedankt voor alle adviezen, het is fijn om te lezen dat ik niet de enige ben.

Slaap lekker allemaal en tot morgen!



Ja inderdaad het is heel lastig. Maar voor jezelf kiezen helpt niet alleen jou maar ook je werkgever.

Die heeft er namelijk meer aan dat jij uitziekt en over een tijd weer met frisse moed aan de slag gaat dan aan iemand die doorloopt, maar half functioneert en vervolgens heel hard tegen de muur rent en dan nog veeel langer bezig is om weer te functioneren.



Ik ken alle argumenten om wel te gaan werken terwijl je eigenlijk niet kan want ik heb ze allemaal wel een keer gebruikt voor mezelf maar uiteindelijk is er maar een conclusie mogelijk: het lukt niet nu!

En beter om daar nu iets mee te doen ipv over een paar maanden want die muur komt een keer.



Voor nu welterusten en tot morgen!
Alle reacties Link kopieren
.
Alle reacties Link kopieren
.
Alle reacties Link kopieren
.
Alle reacties Link kopieren
.
Alle reacties Link kopieren
Goeiemorgen allemaal,

Vannacht heb ik voor het eerst echt heel lekker geslapen, werd pas een half uurtje voor de wekker ging wakker! Heb nog wel spierpijn, maar denk dat dat nog komt van het hyperventileren van zondag.

Het bezoekje van mijn ex zondag had me heel erg onrustig gemaakt en dat zorgde voor mijn paniekreactie zondagavond en gisteren. Gisteravond heb ik nog een hele tijd met hem aan de telefoon gezeten en ik voel me nu een stuk rustiger. Hij is wel mijn ex, maar boven alles mijn beste vriend. Na zondag dacht ik dat ik hem als vriend ook kwijt zou zijn, maar dat is niet zo gelukkig. Dat geeft een hoop rust.

Ik heb ook heel veel nagedacht over al jullie adviezen.

Jullie hebben het inderdaad allemaal al meegemaakt, voor mij is het nog nieuw.

Helemaal stoppen met werken zie ik gewoon echt niet zitten, sorry. Als ik alleen maar thuis ben wordt ik daar niet vrolijker van en kom ik zeker niet tot rust. Maar hier op het werk moet ik dan wel duidelijk mijn grenzen gaan aangeven, niet meer uren maken bijvoorbeeld, liefst iets minder. De dieren hier om me heen geven al rust, meer dan dat ik thuis op de bank zit.



De babysteps van Ephina en het mini to-do lijstje van Thomaas ga ik zeker hanteren! Voor vandaag is dat lijstje werken, gesprek met leidinggevende en psycholoog. Wandelen doe ik alleen van de bushalte naar huis, dat is 10 minuutjes, naar de psych moet ik namelijk fietsen en dat is dan wel voldoende.

Fijne dag allemaal!
Alle reacties Link kopieren
quote:thomaaas schreef op 09 april 2013 @ 07:57:

[...]





Volgens mij -maar dat kan ik verkeerd hebben- lees jij hier praktische tips en denk (hoop) je dat die jou gaan helpen. Maar daarmee sla je het allereerste deel nog steeds over: accepteren, ziek melden en ziek zíjn. Praktische tips gaan pas helpen als je met je herstel bezig bent. En dat ben jij nog niet.

Nee, jullie helpen me door in de accepteren fase te komen.



[...]





Goed dat je dit nu weet. Nu kan je actie ondernemen en alle aankomende dingen in de komende weken (!) afzeggen.

Ga ik ook doen!



[...]





Dus nu ben je jezelf al 1,5 jaar kapot aan het maken voor een ander? Is dat werkelijk hoe je JOUW leven wil leven?! Doen anderen dat ook voor jou?

Nee, en daar kom ik nu achter. Beetje bij beetje wordt me meer duidelijk dat iedereen uiteindelijk voor zichzelf kiest. Dat is een knop die om moet, vind ik erg moeilijk!



[...]





Ja, en jij bent ook ziek. Als je nu doorgaat, zit je straks langdurig in de WW. Als je pech heb ben je 2 jaar uit de roulatie. Dan mag je werkgever je op straat zetten en dan heeft hij een gezonde kracht. Zo kan je er ook naar kijken natuurlijk. Maar op de korte termijn (een kortlopende lening met een lange rente!!) is er níks aan de hand.





[...]





Je bent niet de enige. Jij bent wel de enige die jezelf kan beter maken.





[...]

Alle reacties Link kopieren
quote:thomaaas schreef op 09 april 2013 @ 07:57:

En wil je nog steeds antwoord geven op de vraag:



Ga je ook werken / naar een vergadering als je buikgriep hebt?Nee, dan ga ik niet inderdaad. Je hebt helemaal gelijk, maar ik had deze vergelijking voor mezelf nog niet gemaakt. Ik denk bij alles, oh dat kan ik wel. Maar daar moet ik mee stoppen.
Alle reacties Link kopieren
.
Alle reacties Link kopieren
.
Alle reacties Link kopieren
.
Alle reacties Link kopieren
Bloempje



Ik denk en voel dat je nog niet zo ver bent, maar geloof ons, als je langer blijft tobben dan ben je veel verder van huis. Stel dat je een fout maakt op je werk, werk kwijt en dan?



Ik heb vanmorgen ook een lastige keuze moeten maken, maar heb uiteindelijk voor mezelf gekozen. Ik kon ook zo deze ochtend weer de drukte in, maar niet gedaan omdat ik me er niet sterk genoeg voor voel.



Nou in ieder geval, ben erg benieuwd wat je met deze adviezen gaat doen van alle andere.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven