Schuldgevoel over poes

10-04-2013 01:38 65 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hoi allemaal,



Ik voel me zo ongelooflijk schuldig en verdrietig je wilt het niet geloven... maar ik moet even mijn verhaal kwijt en kan wel wat advies gebruiken.



8 jaar geleden zag ik 2 hele lieve katjes op marktplaats staan en had binnen een minuut al de telefoon in handen om een afspraak te maken, zo gezegd zo gedaan... dezelfde avond nog ben ik meer als 2 uur heen en 2 uur terug gereden om de katjes op te halen...

Het zijn echt de liefdes van me leven, en ik zou ze alles geven wat ze nodig hadden en heb dit ook altijd met liefde gedaan.



Helaas is er inmiddels het 1 en ander veranderd, zo heeft de kater ( Batman ) al een aantal jaar flink last van blaasgruis en staat hiervoor op een streng en vooral duur dieet... ook heeft hij inmiddels ( 12-2012 ) een penis amputatie gehad. Gelukkig gaat het nu goed met hem en is hij redelijk stabiel.



Nu heeft sinds ongeveer 8 a 9 maanden onze poes ( Robin ) vage kwaaltjes ontwikkeld en ging ze op regelmatige basis overgeven...

We hebben echt heel veel verschillend voer geprobeerd maar ondanks dat ze van het huidige merk wat ze wel verdraagde wel 4 a 5 zakjes per dag van at toch ruim 5 kilo afgevallen.

We zijn bij de dierenarts geweest met der en die zei dat het aan der darmpjes lag en dat het daardoor kwam, medicijnen gehad en deze hebben voor een hele korte tijd gezorgd dat het eventjes goed ging, maar daarna viel ze toch nog meer af totdat ze nu nog geen 1,5 kilo meer weegt.

Ze knorde en speelde nog wel, tot vorige week...



Sinds 1 week is ze behoorlijk achteruit gegaan en is ze nog meer gaan overgeven en heeft ze diarree erbij gekregen en van het voedsel wat ze eet houd ze +- 1/3e binnen.



Vandaag toen we thuis kwamen lag er een enorme plas met bruin spul op de grond met daarin een flinke hoeveelheid bloed.



ik voel me zo onwijs schuldig, omdat ik de verantwoording heb genomen om voor de beestjes te zorgen, en ik heb het gevoel daar nu enorm in te falen... Ik heb beloofd om ze altijd alles te geven en het beste voor ze te doen maar helaas ben ik daar niet meer toe in staat.



Alleen het afgelopen jaar zijn we alleen al 1400 euro kwijt geweest aan medische zaken voor de katjes, en echt ik heb het voor ze over... Maar ik ben ook nu bijna een jaar werkloos en kan het niet meer opbrengen om nog meer kosten te hebben aan de beestjes.



Me laatste centen zijn opgegaan aan operaties en voer, terwijl ik me eigen ziektekosten , huur etc niet meer kon opbrengen.

Ik voel me zo ontzettend schuldig, dat ik haar laat vallen, maar voor mijn gevoel kan ik niet anders meer...

Me ouders willen en kunnen ook niet meer helpen, die hebben al heel wat achterstallige schulden voor mij betaald en hun hebben het ook niet meer...



Nu hebben mijn vriend en ik met pijn in ons hart besloten om haar in te laten slapen, maar ik wil haar zo niet kwijt... ik voel me schuldig, verantwoordelijk en dat ik onwijs heb gefaald...



Net lag ik jankend in bed en ben overstuur naar beneden gegaan en aangezien ik toch niet kon slapen ging ik maar informatie zoeken over de procedure van het inslapen, de mogelijkheden, kosten etc.



Ik wil der niet kwijt, maar ik weet echt niet meer wat ik moet doen... ik wou dat ik een baan had en me verantwoording kon dragen en kan mezelf wel voor me kop schieten dat ik dat nu niet doe...



Alsjeblieft, geef me advies , ik trek het niet meer....
quote:573g8b schreef op 10 april 2013 @ 06:45:

Ik zou eerst 100% zeker willen weten wat ze precies mankeert voor ik haar opgeef. Stel dat ze eenvoudig is te behandelen? Antibiotica is heel goedkoop. Misschien voor de zekerheid nog een andere dierenarts raadplegen?



Je schuldgevoel is er niet voor niets, je geweten komt in opstand. Luister ernaar is mijn advies.Denk je niet dat de dierenarts daar na 8-9 maanden al eens achter was gekomen, wat er met de kat aan de hand is? Of to moet zo'n achtelijk slechte da hebben. Maar ik denk niet dat een second opinion nog zin heeft.
Alle reacties Link kopieren
Het beestje lijd en je heb alles aan gedaan wat jij kon , je bent nu machteloos en zij is nou eenmaal ziek , met alle geld van de wereld kan je haar ook niet beter maken TO , we hebben ook nu een poes die ziek is we hebben alles tot nu toe gedaan , ze doet nog haar ding maar we weten dat we haar binnen kort moeten inslapen , maar we weten dat zij een prachtige leven heeft gehad bij ons , dus verdrietig zijn we wel maar schuldig niet !
Ik heb inmiddels 3 beestjes moeten laten inslapen en het went nooit. De eersten kwamen uit hetzelfde nestje en ze zijn maar 4 en 5 jaar geworden.



Nr. 3 was de benjamin van ons toenmalige drietal. Hij had een hartprobleem, kreeg trombose en was aan zijn achterhand verlamd. Dan heb je ook geen andere keuze dan ze te laten inslapen. Hij was al onder narcose, dus hij heeft van het inslapen niets gemerkt.



Het enige wat ik na nr 1 en 2 graag anders had gezien, was dat de dierenarts aan huis was gekomen. Bij nr 3 is dat niet gelukt omdat we met een spoedgeval zaten en naar de dierenarts moesten. Ik hoop dat het me gegeven word dat ik onze huidige beestjes wel thuis kan laten inslapen of dat ze zelf vredig inslapen als ze op zijn.



Euthanasie is geen falen, het is een liefdevolle daad om het dier van wie je houdt uit z'n lijden te verlossen. Liefhebben is inderdaad ook weten wanneer je een dier moet loslaten.



Heel veel sterkte TO.
Alle reacties Link kopieren
quote:lexann22 schreef op 10 april 2013 @ 02:03:

Ik weet dat het beter is om der in te laten slapen want ik wil niet dat ze nog verder aftakelt en lijdt.

Ik heb contact gehad met verschillende dierenartsen, maar vaak is daar pas een regeling mogelijk vanaf 500 euro... Op het moment heb ik niet eens genoeg geld om voor onszelf eten te kopen en eten we iedere dag bij mijn ouders...Ik weet dat ik meer zou kunnen doen voor der en dat doet me zo'n pijn...



t liefst zou ik onder een brug gaan wonen, alleen al om geld over te hebben om der te kunnen helpen... maar ik weet dat dat ook niet kan...



T ergste is dat der lichaam het opgeeft maar dat der koppie t nog goed doet... ze knort en kroelt als ze nog nooit heeft gedaan...



En weet je nog 1 x een flinke rekening, ok... maar hoelang kan ik onszelf "verwaarlozen" om me lieve Robin te redden...



Ik voel me zo schuldig dat ik moet kiezen, ik wil niet kiezen... ik kan niet kiezen...



ik wil zeggen dat het niet om het geld gaat, maar daar gaat het helaas wel om... ik faal in mijn verantwoording en dat voelt heel kut...Get a grip woman!! Wat is de bedoeling dat er geld ingezameld gaat worden?
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
De beste manier om nu nog voor haar te kunnen zorgen is haar lekker voor altijd te laten slapen..



Alle reacties Link kopieren
quote:Ephina schreef op 10 april 2013 @ 09:24:

De beste manier om nu nog voor haar te kunnen zorgen is haar lekker voor altijd te laten slapen..







Hier ben ik het mee eens. Al die operaties, onderzoeken, pijn is ook zeer stressvol voor een kat. In de natuurlijk had hij allang het loodje gelegd. Ik denk dat het beste voor de kat is dat hij niet langer hoeft te lijden.



Ik heb zelf 2 katten, houd zielsveel van die beesten, heb al het nodige geld gespendeerd maar als ik zie dat mijn katten lijden en er allerlei noodgrepen gedaan moeten worden om ze in leven te houden dat is dat ook niet goed.



Hier een dikke knuffel:
quote:Nastik schreef op 10 april 2013 @ 06:55:

Het besparen van lijden is eigenlijk het mooiste geschenk dat je als baasje aan je dier kunt geven.



Dus voel je niet zo schuldig.Hier sluit ik mij bij aan.
quote:lexann22 schreef op 10 april 2013 @ 02:03:

. ik faal in mijn verantwoording en dat voelt heel kut...Je faalt helemaal niet, je hebt je best gedaan.Je hebt 8 jaar lief en leed gedeeld.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb er een andere kijk op, want ik ben opgegroeid op de boerderij. Daar is een kat gewoon een dier, net als de andere dieren. Onze katten mochten wel veel meer, naar binnen, wij speelden er mee en waren er gewoon gek mee.



Maar het blijft wel een dier, hè?



Ik ontzeg je niet je verdriet. Ik geef gewoon een perspectief.
Wow.... lees eens hoe je schrijft TO. Zo fatalistisch, zo jezelf neersabelen, jezelf en je vriend zo verwaarlozen. Ik krijg de indruk dat er met jou net zo goed wat mis is als met de kat. Dit kan niet hoor, neem verantwoordelijkheid voor jezelf.



Je heb t8 jaar goed voor de poes gezorgd, dat heb jij gedaan. Je hebt helemaal geen reden om je schuldig te voelen. Ja, naar je vriend en je ouders toe dat je jezelf zo aan het verwaarlozen bent en schulden opbouwt. Als ik je moeder was zou ik me hel erg zorgen maken, om jou, niet om die poes.



De poes is gewoon op. Shit happens, je hebt alles gedaan en menig ander had het dier al veeel eerder in laten slapen. Afscheid nemen, het dier verlossen uit haar lijden en goed voor jezelf gaan zorgen.Dat verdien je na al je goede zorgen.
Alle reacties Link kopieren
De kat is op, in laten slapen is nu het humaanste om te doen. kat heeft een mooi leven gehad, je hebt mooie herinneringen, maar nu zul je je er bij neer moeten leggen.



Bijzonder vind ik het om te lezen dat je schuldgevoelens hebt tegenover je kat....maar niet tegenover je ouders die altijd voor je klaar staan, jou schulden aflossen en zelf nu zo ver zijn dat ze niet meer geld hebben om jou te helpen....Wanneer ga je hun terugbetalen? Hopelijk voordat je straks weer een nieuwe zielige kat uit het asiel haalt...
quote:monsterpinguin schreef op 10 april 2013 @ 09:38:

Ik heb er een andere kijk op, want ik ben opgegroeid op de boerderij. Daar is een kat gewoon een dier, net als de andere dieren. Onze katten mochten wel veel meer, naar binnen, wij speelden er mee en waren er gewoon gek mee.



Maar het blijft wel een dier, hè?



Ik ontzeg je niet je verdriet. Ik geef gewoon een perspectief.



Ja ik herken het. Stadsmensen of mensen die niet opgegroeid zijn met diverse dieren die kunnen dat blijkbaar niet zo zien, in een ander topic rent iemand met een kat met een wondje aan dr poot naar de dierenarts. Zou niet eens in mij opkomen, ook omdat ik het gewoon zelf wel kan verzorgen, maar goed, mensen staan daar nou eenmaal anders in.

Misschien is het leuk voor TO om als ze weer wat geld hebben, op een boerderij te kamperen in de zomer. Dat plaatst alles misschien in wat perspectief. De natuurlijke cyclus van leven en dood.
Alle reacties Link kopieren
Ik voel me ook schuldig tegenover mijn ouders en vriend, ik weet dat het helaas niet langer gaat zo.



De knoop is al doorgehakt en besef me dat ik voor ons moet kezen, hoe kut ook.



Misschien is mijn denkwijze wel erg fatalistisch maar voor mijn gevoel op dit moment vrijwel het enige hoe ik kan denken.



Mijn roep was niet bedoeld om geld in te zamelen zoals iemand hierboven zei, ik ben realistisch hoe kut de situatie ook is, daarom heb ik ook al n aantal x gezegd dat ik weet hoe ik moet handelen..
Alle reacties Link kopieren
Neem geen dieren meer, heb nu zoveel verdriet en angst... Ik wil geen verantwoording meer hebben voor een ander leven zolang ik niet 200% zeker weet de rest van het leven van n nieuw beesje de verantwoording te kunnen dragen.
Het lijkt me idd 'n goede beslissing in jouw geval, want je hebt 'n hele rare kijk op je verantwoordelijkheid nemen voor 'n beest. Je hebt 'm 8 mooie jaren gegeven en daar moet je gewoon genoegen mee nemen. Er is niemand bij gebaat chronisch zieke dieren in leven te houden: jij niet en 't dier al helemaal niet.

En het ene dier zul je 15 jaar in overwegend goede gezondheid kunnen hebben, het andere dier maar 5. Als je daar niet mee kunt leven zijn dieren idd geen goed idee voor jou.
quote:elninjoo schreef op 10 april 2013 @ 10:26:

Het lijkt me idd 'n goede beslissing in jouw geval, want je hebt 'n hele rare kijk op je verantwoordelijkheid nemen voor 'n beest. Je hebt 'm 8 mooie jaren gegeven en daar moet je gewoon genoegen mee nemen. Er is niemand bij gebaat chronisch zieke dieren in leven te houden: jij niet en 't dier al helemaal niet.

En het ene dier zul je 15 jaar in overwegend goede gezondheid kunnen hebben, het andere dier maar 5. Als je daar niet mee kunt leven zijn dieren idd geen goed idee voor jou.Mee eens.
quote:lexann22 schreef op 10 april 2013 @ 10:22:

Neem geen dieren meer, heb nu zoveel verdriet en angst... Ik wil geen verantwoording meer hebben voor een ander leven zolang ik niet 200% zeker weet de rest van het leven van n nieuw beesje de verantwoording te kunnen dragen.Laat alles rustig bezinken, en kijk over een half jaar hoe het verder gaat..Dan zie je dat je het juiste besluit gedaan heb met een ziek dier.
quote:lexann22 schreef op 10 april 2013 @ 10:22:

Neem geen dieren meer, heb nu zoveel verdriet en angst... Ik wil geen verantwoording meer hebben voor een ander leven zolang ik niet 200% zeker weet de rest van het leven van n nieuw beesje de verantwoording te kunnen dragen.Mocht je nou wel weer een dier willen ga dan naar het asiel en haal alsjeblieft geen huisdieren meer van Marktplaats.
Alle reacties Link kopieren
Het is de dierenarts die zich schuldig zou moeten voelen!

Jou financieel een poot uitdraaien en de kat vervolgens NOG niet geholpen.



Ik denk niet dat de medische wetenschap toereikend is om dit probleem op te lossen. Ook al had je al het geld van de wereld.



Voel je niet schuldig maar wees blij dat je dit in ieder geval nog voor het dier kunt doen.



Heel veel sterkte. Het zal nog wel een hele tijd duren voordat je er vrede mee hebt.
Alle reacties Link kopieren
quote:bloemetje77 schreef op 10 april 2013 @ 09:56:

[...]





Ja ik herken het. Stadsmensen of mensen die niet opgegroeid zijn met diverse dieren die kunnen dat blijkbaar niet zo zien, in een ander topic rent iemand met een kat met een wondje aan dr poot naar de dierenarts. Zou niet eens in mij opkomen, ook omdat ik het gewoon zelf wel kan verzorgen, maar goed, mensen staan daar nou eenmaal anders in.

Misschien is het leuk voor TO om als ze weer wat geld hebben, op een boerderij te kamperen in de zomer. Dat plaatst alles misschien in wat perspectief. De natuurlijke cyclus van leven en dood.

Maar wie zegt dat de zienswijze van de stadsmensen niet goed is en die van de boerenmensen wel?



Veel boerenmensen willen bij dieren veel halen maar nooit iets brengen. Hier worden volop jonge katjes geboren die het zelf maar uit moeten zoeken. Ik vind dat niet echt een manier....
Alle reacties Link kopieren
Ik ben wel opgegroeid met diverse dieren, maar heb er toch een hele andere kijk op.

'Dat is nou eenmaal de natuurlijke cyclus van leven en dood'. vind ik dan weer een beetje een dooddoener. Zo kan je natuurlijk alles afdoen met een rationele kijk. Dan geldt dit ook voor verdriet om mensen die zijn overleden neem ik aan? Want 'zo is nou eenmaal de natuur, iedereen gaat dood'? Als is dat wel de harde waarheid, dit neemt niet weg dat er uiteraard heel veel emotie en verdriet bij komt kijken, wat niet weg te beredeneren valt ( Want wij zou nou eenmaal mensen, en hebben emoties! )



Heel erg veel sterkte TO Wat een kutsituatie
Alle reacties Link kopieren
Laten inslapen hoor!

Het beestje is op.

Je hebt meer dan genoeg energie/geld aan haar besteed, dus je schuldgevoel is nergens op gebaseerd.
Alle reacties Link kopieren
quote:jen16 schreef op 10 april 2013 @ 13:36:

Ik ben wel opgegroeid met diverse dieren, maar heb er toch een hele andere kijk op.

'Dat is nou eenmaal de natuurlijke cyclus van leven en dood'. vind ik dan weer een beetje een dooddoener. Zo kan je natuurlijk alles afdoen met een rationele kijk. Dan geldt dit ook voor verdriet om mensen die zijn overleden neem ik aan? Want 'zo is nou eenmaal de natuur, iedereen gaat dood'? Als is dat wel de harde waarheid, dit neemt niet weg dat er uiteraard heel veel emotie en verdriet bij komt kijken, wat niet weg te beredeneren valt ( Want wij zou nou eenmaal mensen, en hebben emoties! )

Amen!
Alle reacties Link kopieren
Oh, dit herken ik wel wel hoor. Mijn oudste kat was 14 jaar toen hij begon te kwakkelen, ik heb hem 3 weken van dierenarts naar dierenarts gesleept, nachtopnames enz. Klauwen met geld kwijt natuurlijk. Uiteindelijk heb ik hem in laten slapen en het enige waar ik me verschrikkelijk, echt verschrikkelijk schuldig over heb gevoeld was dat ik 3 weken met hem gesleept heb OMDAT ik niet wilde accepteren/ bleef hopen dat het wel goed zou komen. De gemiddelde leeftijd van een kat is 14 a 15 jaar, sommige worden 20 andere niet ouder dan 8 jaar. Het is zoals het is, je hebt meer gedaan voor je katten dan menig ander 'poezenmoeder' het is tijd om het los te laten. En dat schuldgevoel slijt wel hoor
Alle reacties Link kopieren
quote:iones schreef op 10 april 2013 @ 12:49:

Maar wie zegt dat de zienswijze van de stadsmensen niet goed is en die van de boerenmensen wel?



Ik heb boeren gezien die een zwak lam gewoon lieten liggen en ik heb ze gezien die dan extra moeite doen en er een paplam van maken.



Maar dat TO duizend piek in een kat steekt, dat vind ik extreem. Jij niet?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven