Werk & Studie
alle pijlers
Studietwijfels
dinsdag 23 april 2013 om 12:54
Hoi,
Ik zit al best lang met een probleem, dus wil hier even mijn hart luchten en ik hoop dat iemand ook nog tips heeft.
Op de middelbare riep ik altijd dat ik geneeskunde wilde doen (mensen helpen - vwo gedaan -> dus logische keus) maar ben daar uitgeloot. Toen maar verpleegkunde gaan doen zonder één open dag bezocht te hebben (verder ook niet georiënteerd op hbo en fysiotherapie kon niet vanwege ook loting) Tweede jaar weer uitgeloot en besloten dat geneeskunde het niet is voor mij. Heb er goed over nagedacht, theoretisch zou ik het aankunnen en misschien wel interesseren maar het hele pad dat je moet doorlopen en het toekomstige beroep zag ik duidelijk niet zitten.
Ik zit momenteel in het 2e jaar van mijn studie hbo verpleegkunde. Heb tot nu toe propedeuse gehaald en bijna alle andere toetsen ook, omdat het me vrij makkelijk afgaat (heb hiervoor ook gymnasium N&G/N&T gedaan)
Ik ben sinds vorig jaar eigenlijk al aan het twijfelen of dit hem wel is. Toen dacht ik echter dat de school en kwaliteit van het onderwijs aldaar het probleem was, dus ben veranderd van school na 1 jaar. Nu is de kwaliteit van het onderwijs hier een stuk beter, waardoor ik ook alles gewoon netjes volg. Alleen toch heb ik een onderbuikgevoel dat iets gewoon niet klopt. Ik interesseer me wel in de geneeskunde vakken en anatomie enz, maar vervolgens doe je er weinig mee en is er weinig verdieping.
Ik ben me gaan afvragen of ik wel echt verpleegkundige wil worden.
Ik merk wel dat ik de zorg, het menselijk lichaam, interessant vind. En het begeleiden van mensen. Ook zou ik later best het onderwijs in willen, docent worden op het hbo. PABO en middelbaar onderwijs zie ik dan weer niet zitten.
Ik zit de laatste tijd steeds meer te denken aan fysiotherapie, omdat je daar toch iets dieper in gaat op de stof, het meer met bewegen te maken heeft en je echt zelf individueel iets met de patiënt doet.
Nadeel is alleen dat het een lotingsstudie is waardoor de tijd krap is geworden (voor 15 mei aanmelden). Ik heb 1 gesprek met mijn decaan gehad, binnenkort weer maar dat wordt dus ook al erg krap.
Ik twijfel gewoon zo erg en ben ook bang spijt te krijgen en deze 2 jaar vergooid te hebben.
Ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen, ben ook bang wat mijn ouders hiervan gaan zeggen
Maar merk gewoon dat ik niet met volle vreugd deze studie doe, ik had echt ander beeld van studeren
Iemand ervaring met zo'n overstap? Of die in het 2e jaar pas geswitcht is?
Ik zit al best lang met een probleem, dus wil hier even mijn hart luchten en ik hoop dat iemand ook nog tips heeft.
Op de middelbare riep ik altijd dat ik geneeskunde wilde doen (mensen helpen - vwo gedaan -> dus logische keus) maar ben daar uitgeloot. Toen maar verpleegkunde gaan doen zonder één open dag bezocht te hebben (verder ook niet georiënteerd op hbo en fysiotherapie kon niet vanwege ook loting) Tweede jaar weer uitgeloot en besloten dat geneeskunde het niet is voor mij. Heb er goed over nagedacht, theoretisch zou ik het aankunnen en misschien wel interesseren maar het hele pad dat je moet doorlopen en het toekomstige beroep zag ik duidelijk niet zitten.
Ik zit momenteel in het 2e jaar van mijn studie hbo verpleegkunde. Heb tot nu toe propedeuse gehaald en bijna alle andere toetsen ook, omdat het me vrij makkelijk afgaat (heb hiervoor ook gymnasium N&G/N&T gedaan)
Ik ben sinds vorig jaar eigenlijk al aan het twijfelen of dit hem wel is. Toen dacht ik echter dat de school en kwaliteit van het onderwijs aldaar het probleem was, dus ben veranderd van school na 1 jaar. Nu is de kwaliteit van het onderwijs hier een stuk beter, waardoor ik ook alles gewoon netjes volg. Alleen toch heb ik een onderbuikgevoel dat iets gewoon niet klopt. Ik interesseer me wel in de geneeskunde vakken en anatomie enz, maar vervolgens doe je er weinig mee en is er weinig verdieping.
Ik ben me gaan afvragen of ik wel echt verpleegkundige wil worden.
Ik merk wel dat ik de zorg, het menselijk lichaam, interessant vind. En het begeleiden van mensen. Ook zou ik later best het onderwijs in willen, docent worden op het hbo. PABO en middelbaar onderwijs zie ik dan weer niet zitten.
Ik zit de laatste tijd steeds meer te denken aan fysiotherapie, omdat je daar toch iets dieper in gaat op de stof, het meer met bewegen te maken heeft en je echt zelf individueel iets met de patiënt doet.
Nadeel is alleen dat het een lotingsstudie is waardoor de tijd krap is geworden (voor 15 mei aanmelden). Ik heb 1 gesprek met mijn decaan gehad, binnenkort weer maar dat wordt dus ook al erg krap.
Ik twijfel gewoon zo erg en ben ook bang spijt te krijgen en deze 2 jaar vergooid te hebben.
Ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen, ben ook bang wat mijn ouders hiervan gaan zeggen
Maar merk gewoon dat ik niet met volle vreugd deze studie doe, ik had echt ander beeld van studeren
Iemand ervaring met zo'n overstap? Of die in het 2e jaar pas geswitcht is?
dinsdag 23 april 2013 om 13:12
Maak je nou geen zorgen over die 2 jaar. Ik neem aan dat je nog jong bent, dus wat maken die 2 jaar nou uit? Het is het belangrijkst om voor jouzelf goed uit te vinden welke studie echt bij je past. Je moet de studie doen waar jij vol "ja" op zegt. Je kan kijken of een studie bij je past door bijvoorbeeld het meelopen met studenten bij colleges, het volgen van colleges, praten met studenten etc.
dinsdag 23 april 2013 om 13:30
quote:mylenamyla schreef op 23 april 2013 @ 13:12:
Maak je nou geen zorgen over die 2 jaar. Ik neem aan dat je nog jong bent, dus wat maken die 2 jaar nou uit? Het is het belangrijkst om voor jouzelf goed uit te vinden welke studie echt bij je past. Je moet de studie doen waar jij vol "ja" op zegt. Je kan kijken of een studie bij je past door bijvoorbeeld het meelopen met studenten bij colleges, het volgen van colleges, praten met studenten etc.
Ja okay, ben pas 20 dat is wel zo.
Mijn vriend doet fysio dus misschien zou ik daar wat kunnen vragen.
Mijn probleem is verder gewoon dat ik nu zowat te laat ben met open dagen etc. en 15 mei al erg dichtbij is en mijn ouders van niets weten.
En ik zoiets heb van moet ik dit niet gewoon afmaken misschien zit in een van de hoekjes iets wat ik wel leuk vind voor ik spijt heb.
Maak je nou geen zorgen over die 2 jaar. Ik neem aan dat je nog jong bent, dus wat maken die 2 jaar nou uit? Het is het belangrijkst om voor jouzelf goed uit te vinden welke studie echt bij je past. Je moet de studie doen waar jij vol "ja" op zegt. Je kan kijken of een studie bij je past door bijvoorbeeld het meelopen met studenten bij colleges, het volgen van colleges, praten met studenten etc.
Ja okay, ben pas 20 dat is wel zo.
Mijn vriend doet fysio dus misschien zou ik daar wat kunnen vragen.
Mijn probleem is verder gewoon dat ik nu zowat te laat ben met open dagen etc. en 15 mei al erg dichtbij is en mijn ouders van niets weten.
En ik zoiets heb van moet ik dit niet gewoon afmaken misschien zit in een van de hoekjes iets wat ik wel leuk vind voor ik spijt heb.
dinsdag 23 april 2013 om 13:56
Ik weet niet in welke regio je woont, maar je zou bij onderwijsinstellingen kunnen kijken of je kan meelopen. In Leiden bijvoorbeeld kan dat gewoon: http://www.meelopen.leidenuniv.nl/.
Je moet je ook niet te gebonden voelen door het feit dat jij nu al een studie doet. Kijk, tuurlijk is het niet de bedoeling dat je gaat studiehoppen (is financieel ook niet verstandig tegenwoordig), maar het is wel de bedoeling dat je weet wat je echt wil. Je hebt nog een heel studerend en werkend leven te gaan...
quote:droppinglies schreef op 23 april 2013 @ 13:30:
[...]
Ja okay, ben pas 20 dat is wel zo.
Mijn vriend doet fysio dus misschien zou ik daar wat kunnen vragen.
Mijn probleem is verder gewoon dat ik nu zowat te laat ben met open dagen etc. en 15 mei al erg dichtbij is en mijn ouders van niets weten.
En ik zoiets heb van moet ik dit niet gewoon afmaken misschien zit in een van de hoekjes iets wat ik wel leuk vind voor ik spijt heb.
Je moet je ook niet te gebonden voelen door het feit dat jij nu al een studie doet. Kijk, tuurlijk is het niet de bedoeling dat je gaat studiehoppen (is financieel ook niet verstandig tegenwoordig), maar het is wel de bedoeling dat je weet wat je echt wil. Je hebt nog een heel studerend en werkend leven te gaan...
quote:droppinglies schreef op 23 april 2013 @ 13:30:
[...]
Ja okay, ben pas 20 dat is wel zo.
Mijn vriend doet fysio dus misschien zou ik daar wat kunnen vragen.
Mijn probleem is verder gewoon dat ik nu zowat te laat ben met open dagen etc. en 15 mei al erg dichtbij is en mijn ouders van niets weten.
En ik zoiets heb van moet ik dit niet gewoon afmaken misschien zit in een van de hoekjes iets wat ik wel leuk vind voor ik spijt heb.
dinsdag 23 april 2013 om 13:58
Vergeet niet dat je nu met de basis bezig bent en na deze opleiding je je kan specialiseren op heel veel vlakken.
Misschien kun je daar eens naar op zoek gaan en zit er iets voor je bij. Dat geeft je misschien ook wat houvast tot het vervolgen van je opleiding. Ik zelf doe een opleiding in de gezondheidszorg en leer nu ook dingen die ik niet leuk vind en mij niet liggen, maar waarvan ik weet dat ik ze (ik weet welke richting ik op wil) later niet meer zal gebruiken. Het is lastig dat twijfelen! Kun je anders niet nog snel een meeloop dag proberen bij bv fysio?
Misschien kun je daar eens naar op zoek gaan en zit er iets voor je bij. Dat geeft je misschien ook wat houvast tot het vervolgen van je opleiding. Ik zelf doe een opleiding in de gezondheidszorg en leer nu ook dingen die ik niet leuk vind en mij niet liggen, maar waarvan ik weet dat ik ze (ik weet welke richting ik op wil) later niet meer zal gebruiken. Het is lastig dat twijfelen! Kun je anders niet nog snel een meeloop dag proberen bij bv fysio?
dinsdag 23 april 2013 om 16:19
Je hebt zeker geen 2 jaar vergooid. Je hebt geleerd, je propedeuse gehaald en je bent erachter gekomen wat je werkelijk wilt. Dat lijken mij waardevolle inzichten.
Waarom schrijf je je niet in en kijk je wat er uit de loting komt? En als je door de loting komt? Dan heb je toch een mooie basis omdat je al studeert in de richting zorg?
Het laatste waar je mee bezig zou moeten zijn, is wat je ouders er van vinden. Heb je het weleens gehad met hen over wat je dromen zijn, wat je werkelijk wilt? Zouden zij negatief staan tegenover een studieswitch? Wisten zij niks van jouw ambities t.o.v. fysio?
En wat als zij het niks vinden, wat betekent dat voor jou? Ga je dan tegen je zin in een studie volgen, een carrière maken, een partner zoeken en een huis laten bouwen waar zij blij van worden? Dit is natuurlijk een extreem voorbeeld, maar het is jouw leven en niet die van je ouders, kaart je twijfels aan en vraag ze wat ze er van denken ipv het al in te vullen.
Waarom schrijf je je niet in en kijk je wat er uit de loting komt? En als je door de loting komt? Dan heb je toch een mooie basis omdat je al studeert in de richting zorg?
Het laatste waar je mee bezig zou moeten zijn, is wat je ouders er van vinden. Heb je het weleens gehad met hen over wat je dromen zijn, wat je werkelijk wilt? Zouden zij negatief staan tegenover een studieswitch? Wisten zij niks van jouw ambities t.o.v. fysio?
En wat als zij het niks vinden, wat betekent dat voor jou? Ga je dan tegen je zin in een studie volgen, een carrière maken, een partner zoeken en een huis laten bouwen waar zij blij van worden? Dit is natuurlijk een extreem voorbeeld, maar het is jouw leven en niet die van je ouders, kaart je twijfels aan en vraag ze wat ze er van denken ipv het al in te vullen.
woensdag 24 april 2013 om 11:20
quote:tzippa2 schreef op 23 april 2013 @ 16:19:
Je hebt zeker geen 2 jaar vergooid. Je hebt geleerd, je propedeuse gehaald en je bent erachter gekomen wat je werkelijk wilt. Dat lijken mij waardevolle inzichten.
Waarom schrijf je je niet in en kijk je wat er uit de loting komt? En als je door de loting komt? Dan heb je toch een mooie basis omdat je al studeert in de richting zorg?
Het laatste waar je mee bezig zou moeten zijn, is wat je ouders er van vinden. Heb je het weleens gehad met hen over wat je dromen zijn, wat je werkelijk wilt? Zouden zij negatief staan tegenover een studieswitch? Wisten zij niks van jouw ambities t.o.v. fysio?
En wat als zij het niks vinden, wat betekent dat voor jou? Ga je dan tegen je zin in een studie volgen, een carrière maken, een partner zoeken en een huis laten bouwen waar zij blij van worden? Dit is natuurlijk een extreem voorbeeld, maar het is jouw leven en niet die van je ouders, kaart je twijfels aan en vraag ze wat ze er van denken ipv het al in te vullen.
Van de positieve kant bekeken heb ik er ook geen spijt van, heb door die eerste school mijn vriend beter leren kennen en tot nu toe ook veel geleerd inderdaad. Ik ben gewoon wat later met mezelf ontdekken en echt puur ernaar kijken wat IK wil.
Enige waar ik van baal is van die nieuwe maatregelen van de overheid, dit is het laatste jaar dat ik zou kunnen starten met een basisbeurs anders krijg je dat sociale leenstelsel...
Op zich kan ik me natuurlijk gewoon voor die loting inschrijven, kijken wat eruit komt en dan heb ik daarna in de zomer toch nog de tijd om te kijken of ik het echt wil.
Ik heb weleens geprobeerd om met mijn ouders te praten over wat ik echt wil. Zo heb ik ze al wel verteld dat ik geen geneeskunde meer wilde doen, vooral mijn moeder begreep dat toen wel. Maar toch zien zij, en de rest van mijn familie, toch heel wat in mij met deze opleiding en zeggen dingen als dat ik later gezondheidswetenschappen kan gaan doen of nurse practitioner worden enz. Maar eigenlijk wil ik dat helemaal niet. Ik heb het nog nooit echt durven hebben over het feit dat ik fysiotherapie leuk vind. Heb wel eens bij m'n ma geprobeerd (die deed dat vroeger ook), van hoe haar werk was etc, maar dat gesprek loopt zo dood.
Dus daar weten ze niets van. Verder is er nogal veel gedoe rondom broertje qua slagen/studie/etc. dus dan durf ik al bijna niet óók nog met zoiets aan te komen snap je.
Ja als zij het niks vinden en boos worden enz vind ik het natuurlijk niet zo leuk. Zeker niet omdat ik ook nog thuis woon. Soms zou ik wel eens willen dat alles wat opener was hier Maar soms krijg ik ook het idee dat ik pas echt kan gaan doen wat ik wil als ik op mezelf woon/samenwoon etc. Dat ik het dan maar in deeltijd ga doen, ofzo.
Je hebt zeker geen 2 jaar vergooid. Je hebt geleerd, je propedeuse gehaald en je bent erachter gekomen wat je werkelijk wilt. Dat lijken mij waardevolle inzichten.
Waarom schrijf je je niet in en kijk je wat er uit de loting komt? En als je door de loting komt? Dan heb je toch een mooie basis omdat je al studeert in de richting zorg?
Het laatste waar je mee bezig zou moeten zijn, is wat je ouders er van vinden. Heb je het weleens gehad met hen over wat je dromen zijn, wat je werkelijk wilt? Zouden zij negatief staan tegenover een studieswitch? Wisten zij niks van jouw ambities t.o.v. fysio?
En wat als zij het niks vinden, wat betekent dat voor jou? Ga je dan tegen je zin in een studie volgen, een carrière maken, een partner zoeken en een huis laten bouwen waar zij blij van worden? Dit is natuurlijk een extreem voorbeeld, maar het is jouw leven en niet die van je ouders, kaart je twijfels aan en vraag ze wat ze er van denken ipv het al in te vullen.
Van de positieve kant bekeken heb ik er ook geen spijt van, heb door die eerste school mijn vriend beter leren kennen en tot nu toe ook veel geleerd inderdaad. Ik ben gewoon wat later met mezelf ontdekken en echt puur ernaar kijken wat IK wil.
Enige waar ik van baal is van die nieuwe maatregelen van de overheid, dit is het laatste jaar dat ik zou kunnen starten met een basisbeurs anders krijg je dat sociale leenstelsel...
Op zich kan ik me natuurlijk gewoon voor die loting inschrijven, kijken wat eruit komt en dan heb ik daarna in de zomer toch nog de tijd om te kijken of ik het echt wil.
Ik heb weleens geprobeerd om met mijn ouders te praten over wat ik echt wil. Zo heb ik ze al wel verteld dat ik geen geneeskunde meer wilde doen, vooral mijn moeder begreep dat toen wel. Maar toch zien zij, en de rest van mijn familie, toch heel wat in mij met deze opleiding en zeggen dingen als dat ik later gezondheidswetenschappen kan gaan doen of nurse practitioner worden enz. Maar eigenlijk wil ik dat helemaal niet. Ik heb het nog nooit echt durven hebben over het feit dat ik fysiotherapie leuk vind. Heb wel eens bij m'n ma geprobeerd (die deed dat vroeger ook), van hoe haar werk was etc, maar dat gesprek loopt zo dood.
Dus daar weten ze niets van. Verder is er nogal veel gedoe rondom broertje qua slagen/studie/etc. dus dan durf ik al bijna niet óók nog met zoiets aan te komen snap je.
Ja als zij het niks vinden en boos worden enz vind ik het natuurlijk niet zo leuk. Zeker niet omdat ik ook nog thuis woon. Soms zou ik wel eens willen dat alles wat opener was hier
Maar soms krijg ik ook het idee dat ik pas echt kan gaan doen wat ik wil als ik op mezelf woon/samenwoon etc. Dat ik het dan maar in deeltijd ga doen, ofzo.
