Geld & Recht
alle pijlers
Steeds minder te besteden
zaterdag 8 juni 2013 om 21:47
Vreemd eigenlijk. Toen ik nog studeerde en toen ik mijn eerste baantje had ging ik elk jaar skiën, maakte ik verre reizen, kocht ik gewoon elke maand kleren die ik leuk vond enzovoort.
Ik had me vroeger me iets anders voorgesteld dan nu ik minder dan toen vrij te besteden heb en het leven een stuk harder lijkt geworden.
Wat ik eigenlijk wil vragen of er meer vrouwen zijn die in de situatie zitten waarbij de leuke extra's langzaam maar zeker wat minder mogelijk worden.
Ik had me vroeger me iets anders voorgesteld dan nu ik minder dan toen vrij te besteden heb en het leven een stuk harder lijkt geworden.
Wat ik eigenlijk wil vragen of er meer vrouwen zijn die in de situatie zitten waarbij de leuke extra's langzaam maar zeker wat minder mogelijk worden.
zondag 9 juni 2013 om 02:17
quote:sabbaticalmeds schreef op 09 juni 2013 @ 02:13:
[...]
ik was volmaakt gelukkig zonder dure dingenJa ik ook. Geluk zat in andere dingen. Ben wel twee jaar heel ongelukkig geweest op een school waar ik gepest werd. Dat was gelukkig over toen we verhiusden.
[...]
ik was volmaakt gelukkig zonder dure dingenJa ik ook. Geluk zat in andere dingen. Ben wel twee jaar heel ongelukkig geweest op een school waar ik gepest werd. Dat was gelukkig over toen we verhiusden.
If none of us is prepared to die for freedom, then all of us will die under tyranny.
zondag 9 juni 2013 om 02:23
quote:Conundrum schreef op 09 juni 2013 @ 02:15:
En dan blijft de vraag nog staan, Merano, wat is weinig ?
Het is een vorm van entitlement, wat ik eerder zei.
Het denken dat je recht hebt op.....en dat kan minder of meer zijn dan je je wenst.
Het enkele recht wat er bestaat staat in de wetboeken.
Ik denk eigenlijk nooit dat ik ergens recht op heb.
Er is zoveel dat je niet kunt krijgen terwijl een ander het wel heeft. Dan zijn niet materiele dingen lastiger te verteren dan materiele.
En dan blijft de vraag nog staan, Merano, wat is weinig ?
Het is een vorm van entitlement, wat ik eerder zei.
Het denken dat je recht hebt op.....en dat kan minder of meer zijn dan je je wenst.
Het enkele recht wat er bestaat staat in de wetboeken.
Ik denk eigenlijk nooit dat ik ergens recht op heb.
Er is zoveel dat je niet kunt krijgen terwijl een ander het wel heeft. Dan zijn niet materiele dingen lastiger te verteren dan materiele.
If none of us is prepared to die for freedom, then all of us will die under tyranny.
zondag 9 juni 2013 om 02:23
quote:sabbaticalmeds schreef op 09 juni 2013 @ 02:21:
[...]
of, en dat was nog veel dommer, een touwtje vastgeknoopt en daar dan figuurtjes van maken met je vingers. Dan deed je het touwtje om je duim en pink, je stak een paar keer in en uit en tadaaaaaa vierkantje.Hier deden we het met om de benen en dan allerlei ingewikkelde dingen en dan moest je eruit springen of zo. Echt, daar heb ik tot nu nooit meer aan gedacht. Echt grappig.
[...]
of, en dat was nog veel dommer, een touwtje vastgeknoopt en daar dan figuurtjes van maken met je vingers. Dan deed je het touwtje om je duim en pink, je stak een paar keer in en uit en tadaaaaaa vierkantje.Hier deden we het met om de benen en dan allerlei ingewikkelde dingen en dan moest je eruit springen of zo. Echt, daar heb ik tot nu nooit meer aan gedacht. Echt grappig.
zondag 9 juni 2013 om 02:25
zondag 9 juni 2013 om 02:26
zondag 9 juni 2013 om 07:01
Ik negeer het relaas waarin iedereen die iets opmerkt over financiele verschillen tussen vroeger en nu direct tot verwend, entitled en anderszins ontevreden wordt gebombardeerd. Ik snap dat het heerlijk is om wederom het concept 'schuld' in een topic te introduceren, zoals dat hier gebruikelijk is, maar het leidt tot het wederom gebruikelijke, edoch zinloze, zelfverheerlijking.
TO, miijn ervaring is toch anders. Misschien omdat mijn ouders het vroeger niet zo breed hadden en ik in mijn studententijd echt vrij arm was (vaak geen eten, geen verwarming in de winter - wel heel veel vrienden die hetzelfde hadden, dat was in ieder geval hartverwarmend ), valt me het leven nu nog steeds heel erg mee.
Man en ik werken allebei. En hoewel mijn baan binnenkort wordt wegbezuinigd, kunnen we nog steeds goed rondkomen van één salaris. Mijn man gaat wel weer fulltime werken, want parttime is een luxe die we ons niet kunnen veroorloven als ik echt werkloos zou worden, maar dan zouden we ongeveer net zo kunnen leven als nu. En ik vind dat we een goed leven hebben
Het scheelt dat we samen zijn, een kleine hypotheek hebben, zelden op vakantie gaan en allebei een goed inkomen hebben - of hadden, in mijn geval En we hebben maar een kind, die bovendien binnenkort naar school gaat, dus dan valt de kinderopvang grotendeels weg. Ik denk dat wanneer je een lager inkomen hebt, of alleen bent, maar ruwweg dezelfde kosten, dat het inderdaad aanpoten is. Ik vond persoonlijk vooral de eigen risico er dit jaar enorm inhakken. Ik had de pech geopeerd te moeten worden en die 350 euro vond ik fors. Maar goed, anders was ik dood geweest, da's duurder
Er zijn veel grote kosten bijgekomen, in vergelijking met vroeger. Zorg is duur, wonen is duur en reizen is duur. En het rottige is dat reizen vaak geen luxe is. In de stad waar ik woon is geen werk voor mij. Ik reis nu 120-450 km per dag om op mijn werk te komen. 1/5 deel van mijn salaris gaat daardoor op aan reizen. Dat is prijzig, maar niet-werken is uiteraard nog duurder. Als ik de helft van de kinderopvang erbij optel, betaal ik in totaal 2/5 deel van mijn salaris aan kosten om uberhaupt te kúnnen werken. Dat is bijna de helft
Maar punt is, ik snap dat je financiele situatie er anders uitziet dan die van je ouders. Het patroon van kosten is veranderd, en als je alleen bent, en daardoor hoge woonkosten hebt, de pech hebt ver van je werk te wonen, en je jonge kinderen hebt zonder informeel opvangnetwerk, dan blijft er inderdaad niet zoveel meer over.
TO, miijn ervaring is toch anders. Misschien omdat mijn ouders het vroeger niet zo breed hadden en ik in mijn studententijd echt vrij arm was (vaak geen eten, geen verwarming in de winter - wel heel veel vrienden die hetzelfde hadden, dat was in ieder geval hartverwarmend ), valt me het leven nu nog steeds heel erg mee.
Man en ik werken allebei. En hoewel mijn baan binnenkort wordt wegbezuinigd, kunnen we nog steeds goed rondkomen van één salaris. Mijn man gaat wel weer fulltime werken, want parttime is een luxe die we ons niet kunnen veroorloven als ik echt werkloos zou worden, maar dan zouden we ongeveer net zo kunnen leven als nu. En ik vind dat we een goed leven hebben
Het scheelt dat we samen zijn, een kleine hypotheek hebben, zelden op vakantie gaan en allebei een goed inkomen hebben - of hadden, in mijn geval En we hebben maar een kind, die bovendien binnenkort naar school gaat, dus dan valt de kinderopvang grotendeels weg. Ik denk dat wanneer je een lager inkomen hebt, of alleen bent, maar ruwweg dezelfde kosten, dat het inderdaad aanpoten is. Ik vond persoonlijk vooral de eigen risico er dit jaar enorm inhakken. Ik had de pech geopeerd te moeten worden en die 350 euro vond ik fors. Maar goed, anders was ik dood geweest, da's duurder
Er zijn veel grote kosten bijgekomen, in vergelijking met vroeger. Zorg is duur, wonen is duur en reizen is duur. En het rottige is dat reizen vaak geen luxe is. In de stad waar ik woon is geen werk voor mij. Ik reis nu 120-450 km per dag om op mijn werk te komen. 1/5 deel van mijn salaris gaat daardoor op aan reizen. Dat is prijzig, maar niet-werken is uiteraard nog duurder. Als ik de helft van de kinderopvang erbij optel, betaal ik in totaal 2/5 deel van mijn salaris aan kosten om uberhaupt te kúnnen werken. Dat is bijna de helft
Maar punt is, ik snap dat je financiele situatie er anders uitziet dan die van je ouders. Het patroon van kosten is veranderd, en als je alleen bent, en daardoor hoge woonkosten hebt, de pech hebt ver van je werk te wonen, en je jonge kinderen hebt zonder informeel opvangnetwerk, dan blijft er inderdaad niet zoveel meer over.
zondag 9 juni 2013 om 08:02
Pantax wat een goede analyse van wat er vaak in topics gebeurt.
Ik herken wat TO vertelt. Zowel man als ik zijn in de jaren 70 opgegroeid in vrijstaande huizen met grote tuinen, onze moeders hoefden niet te werken en toch was er aan geld geen gebrek.
Wij hebben het zeker niet slecht, maar wel slechter dan een paar jaar terug. Salaris bevroren. Ik al twee keer baan kwijtgeraakt.
Nu kunnen we niet meer zomaar alles kopen of doen qua uitstapjes zoals we gewend waren. Is dat erg?
Nee, natuurlijk niet maar wel heel anders dan ik gedacht had gezien het feit dat ik het tot nu toe steeds beter heb gekregen. Inleveren is pijnlijker en moeilijker dan steeds iets ruimer kunnen leven of de standaard die je gewend bent vasthouden.
Ik herken wat TO vertelt. Zowel man als ik zijn in de jaren 70 opgegroeid in vrijstaande huizen met grote tuinen, onze moeders hoefden niet te werken en toch was er aan geld geen gebrek.
Wij hebben het zeker niet slecht, maar wel slechter dan een paar jaar terug. Salaris bevroren. Ik al twee keer baan kwijtgeraakt.
Nu kunnen we niet meer zomaar alles kopen of doen qua uitstapjes zoals we gewend waren. Is dat erg?
Nee, natuurlijk niet maar wel heel anders dan ik gedacht had gezien het feit dat ik het tot nu toe steeds beter heb gekregen. Inleveren is pijnlijker en moeilijker dan steeds iets ruimer kunnen leven of de standaard die je gewend bent vasthouden.
On ne voit bien qu'avec le coeur.
zondag 9 juni 2013 om 08:46
Als ik kijk naar mijn jeugd was het karig echt minimum en moeder met gat in de hand soms hele moeilijke tijden.
Nu hebben we zelf 4 kinderen en komen tijdje alweer rond van minimum inkomen en kids hebben bergen kleding, bijna 200 dvd,s ,computer,tv op slaapkamer met dvd, vele tientallen kilo,s speelgoed. Nee ik geloof niet dat onze kids te kort komen ondanks een laag inkomen. Wij hebben 2 auto,s ok oudjes.
Nee, gaan niet echt op vakantie maar soms scoor ik wat op een veiling,kijk bewust naar uitgaven en kom zo goed rond.
Nu hebben we zelf 4 kinderen en komen tijdje alweer rond van minimum inkomen en kids hebben bergen kleding, bijna 200 dvd,s ,computer,tv op slaapkamer met dvd, vele tientallen kilo,s speelgoed. Nee ik geloof niet dat onze kids te kort komen ondanks een laag inkomen. Wij hebben 2 auto,s ok oudjes.
Nee, gaan niet echt op vakantie maar soms scoor ik wat op een veiling,kijk bewust naar uitgaven en kom zo goed rond.
zondag 9 juni 2013 om 08:53
Volgens mij ligt het altijd aan je referentiekader.
Zoals Pantax schrijft, als je vroeger soms geen eten had, vind je alles wat je daarna hebt al snel een soort rijkdom. Iedere dag eten op je bord, bijvoorbeeld.
Was je zelf gewend jaarlijks of meerdere keren per jaar op vakantie te gaan en kun je nu niet meer, dan lijkt dat misschien armoe. Begrijpelijk ook.
Zoals Pantax schrijft, als je vroeger soms geen eten had, vind je alles wat je daarna hebt al snel een soort rijkdom. Iedere dag eten op je bord, bijvoorbeeld.
Was je zelf gewend jaarlijks of meerdere keren per jaar op vakantie te gaan en kun je nu niet meer, dan lijkt dat misschien armoe. Begrijpelijk ook.
