Geld & Recht
alle pijlers
Balen van suikeroom
vrijdag 14 juni 2013 om 22:04
Het is een luxeprobleem, ik weet het. Toch baal ik als een gieter.
Eind 2009. We woonden in een dorp in Noord-Holland. De aannemer was bijna klaar met de nieuwe kozijnen op de bovenverdieping. De verbouwing van ons droomhuis was bijna af.
Toen kreeg mijn man bericht dat hij opvolgend erfgenaam was van een achteroom die hij nauwelijks kende. De eerste erfgenaam was eerder dat jaar overleden. Nu erfde mijn man in zijn eentje een huis. We zijn die avond goed dronken geworden want het ging om een groot pand in de binnenstad van Amsterdam, met een OZB-waarde van een dikke 9 ton.
Maar zoals dat gaat: er zaten wel wat haken en ogen aan. Het begon ermee dat we ruim 350.000 euro erfbelasting moesten aftikken. Dat geld hadden we niet. Geen nood, we konden uitstel van betaling krijgen van de Belastingdienst.
We dachten toen nog dat we het huis wel binnen een jaar konden verkopen, desnoods voor een paar ton minder dan de OZB-waarde. Echter zes kamers in het huis bleken verhuurd te zijn. Daarnaast bleek zowel het middenhuis als het achterhuis ernstig achterstallig onderhoud te hebben, ondermeer aan het dak.
Verder is het geen gewoon woonhuis. Alles is kruip-door-sluip-door, met allerlei trappen en gangen en loze ruimte en schuine hoeken. Geen huis dat lekker in de markt ligt dus.
Drie jaar lang hebben we alles uit de kast gehaald om het huis verkocht te krijgen. Gepraat met een projectontwikkelaar. Met een kamerverhuurbedrijf. Met de gemeente. Veel stropdasjes gezien en allerlei plannen uitgewerkt en doorgerekend. Eindresultaat: nakkes nada.
Veel kosten gemaakt ook, voor allerlei kleine reparaties en voor het verhelpen van de lekkages. Op gegeven moment waren we praktisch door onze spaarcenten heen. En o ja, had ik al gezegd dat de Belastingdienst invorderingsrente rekent over de openstaande erfbelasting?
Enfin, nog maar eens met de bank gepraat. Er was nog één optie. Die hadden ze in het begin al voorgesteld, maar toen wilden we er nog niet aan. Als we ons huis in Noord-Holland konden verkopen en zelf in het pand in Amsterdam gingen wonen, dan mochten we onze hypotheek meenemen en nog wat bijlenen. Dan konden we de erfbelasting betalen en hielden we geld over voor het noodzakelijke onderhoud.
Lang verhaal kort: wij ons droomhuis te koop gezet. Binnen 10 dagen was het weg.
En nu woon ik dus weer in Amsterdam, waar ik in mijn studententijd al heb gewoond, en waarvan ik had gezworen dat ik er nooit meer zou gaan wonen, vanwege de stress en de drukte. In een soort studentenhuis nota bene, waarvan de beste kamers zijn verhuurd, zodat mijn man en ik bivakkeren in twee kamers helemaal achterin het pand, met een achenebbisj keukentje (tevens ‘badkamer’), en voor het achterstallig onderhoud kunnen we niet de huisbaas bellen want die huisbaas, dat zijn we zelf.
De auto’s hebben we weggedaan (want kom hier maar eens aan een parkeervergunning). Voor ons werk reizen we nu vier keer per week naar Hoorn met de trein, ook al zoiets waarvan ik zo blij was dat het was afgelopen, toen we in 2004 ons droomhuis kochten.
Op papier zijn we zes ton rijker dan drie jaar geleden. Maar ik kan het niet helpen, alles om mij heen herinnert mij eraan dat we ons iets héél anders hadden voorgesteld toen we hoorden over die erfenis, ruim drie en een half jaar geleden. Natuurlijk, ik weet dat er mensen zijn die het veel slechter hebben dan wij. Maar als ik ’s avonds de ladder opklim naar onze slaapkamer ben ik gewoon kwaad op die suikeroom van mijn man, die dit mallotige huis aan ons heeft vermaakt waar we voorlopig niet meer van afkomen.
Eind 2009. We woonden in een dorp in Noord-Holland. De aannemer was bijna klaar met de nieuwe kozijnen op de bovenverdieping. De verbouwing van ons droomhuis was bijna af.
Toen kreeg mijn man bericht dat hij opvolgend erfgenaam was van een achteroom die hij nauwelijks kende. De eerste erfgenaam was eerder dat jaar overleden. Nu erfde mijn man in zijn eentje een huis. We zijn die avond goed dronken geworden want het ging om een groot pand in de binnenstad van Amsterdam, met een OZB-waarde van een dikke 9 ton.
Maar zoals dat gaat: er zaten wel wat haken en ogen aan. Het begon ermee dat we ruim 350.000 euro erfbelasting moesten aftikken. Dat geld hadden we niet. Geen nood, we konden uitstel van betaling krijgen van de Belastingdienst.
We dachten toen nog dat we het huis wel binnen een jaar konden verkopen, desnoods voor een paar ton minder dan de OZB-waarde. Echter zes kamers in het huis bleken verhuurd te zijn. Daarnaast bleek zowel het middenhuis als het achterhuis ernstig achterstallig onderhoud te hebben, ondermeer aan het dak.
Verder is het geen gewoon woonhuis. Alles is kruip-door-sluip-door, met allerlei trappen en gangen en loze ruimte en schuine hoeken. Geen huis dat lekker in de markt ligt dus.
Drie jaar lang hebben we alles uit de kast gehaald om het huis verkocht te krijgen. Gepraat met een projectontwikkelaar. Met een kamerverhuurbedrijf. Met de gemeente. Veel stropdasjes gezien en allerlei plannen uitgewerkt en doorgerekend. Eindresultaat: nakkes nada.
Veel kosten gemaakt ook, voor allerlei kleine reparaties en voor het verhelpen van de lekkages. Op gegeven moment waren we praktisch door onze spaarcenten heen. En o ja, had ik al gezegd dat de Belastingdienst invorderingsrente rekent over de openstaande erfbelasting?
Enfin, nog maar eens met de bank gepraat. Er was nog één optie. Die hadden ze in het begin al voorgesteld, maar toen wilden we er nog niet aan. Als we ons huis in Noord-Holland konden verkopen en zelf in het pand in Amsterdam gingen wonen, dan mochten we onze hypotheek meenemen en nog wat bijlenen. Dan konden we de erfbelasting betalen en hielden we geld over voor het noodzakelijke onderhoud.
Lang verhaal kort: wij ons droomhuis te koop gezet. Binnen 10 dagen was het weg.
En nu woon ik dus weer in Amsterdam, waar ik in mijn studententijd al heb gewoond, en waarvan ik had gezworen dat ik er nooit meer zou gaan wonen, vanwege de stress en de drukte. In een soort studentenhuis nota bene, waarvan de beste kamers zijn verhuurd, zodat mijn man en ik bivakkeren in twee kamers helemaal achterin het pand, met een achenebbisj keukentje (tevens ‘badkamer’), en voor het achterstallig onderhoud kunnen we niet de huisbaas bellen want die huisbaas, dat zijn we zelf.
De auto’s hebben we weggedaan (want kom hier maar eens aan een parkeervergunning). Voor ons werk reizen we nu vier keer per week naar Hoorn met de trein, ook al zoiets waarvan ik zo blij was dat het was afgelopen, toen we in 2004 ons droomhuis kochten.
Op papier zijn we zes ton rijker dan drie jaar geleden. Maar ik kan het niet helpen, alles om mij heen herinnert mij eraan dat we ons iets héél anders hadden voorgesteld toen we hoorden over die erfenis, ruim drie en een half jaar geleden. Natuurlijk, ik weet dat er mensen zijn die het veel slechter hebben dan wij. Maar als ik ’s avonds de ladder opklim naar onze slaapkamer ben ik gewoon kwaad op die suikeroom van mijn man, die dit mallotige huis aan ons heeft vermaakt waar we voorlopig niet meer van afkomen.
I am not young enough to know everything - (Oscar Wilde)
zaterdag 15 juni 2013 om 00:32
quote:boebezoebe schreef op 14 juni 2013 @ 23:55:
Waarom heb je het niet meer te koop staan dan?
We wonen er nu zelf, zij het tegen onze zin (of eigenlijk vooral: tegen mijn zin, want mijn man is het allemaal om het even, hij vindt het niet zo erg om in Amsterdam te wonen en wat het huis betreft: hij ziet vooral de mogelijkheden). En we zijn het allemaal ook wel een beetje zat, na drie jaar leuren met dat huis.
Maar als we morgen een partij tegenkomen die het kopen wil voor een goede prijs, zeggen we natuurlijk geen nee. We hebben alleen op dit moment geen makelaar meer, en we doen er nu even ook geen moeite meer voor om te verkopen.
Waarom heb je het niet meer te koop staan dan?
We wonen er nu zelf, zij het tegen onze zin (of eigenlijk vooral: tegen mijn zin, want mijn man is het allemaal om het even, hij vindt het niet zo erg om in Amsterdam te wonen en wat het huis betreft: hij ziet vooral de mogelijkheden). En we zijn het allemaal ook wel een beetje zat, na drie jaar leuren met dat huis.
Maar als we morgen een partij tegenkomen die het kopen wil voor een goede prijs, zeggen we natuurlijk geen nee. We hebben alleen op dit moment geen makelaar meer, en we doen er nu even ook geen moeite meer voor om te verkopen.
I am not young enough to know everything - (Oscar Wilde)
zaterdag 15 juni 2013 om 00:37
Ik bedenk me nog iets:
Is het geen idee als een huurder opzegt om dan de nieuwe huurder middels een hospitaconstructie een tijdelijk huurcontract van 9 maanden tijdelijk te laten huren? En dan weer een nieuwe te zoeken?
Dan zit je niet aan de nieuwe huurders vast en als je op die manier alle huurders hebt vervangen, kun je ze allemaal opzeggen (kan met een hospitacontract de eerste negen maanden) als je je woning wilt verkopen of al verkocht hebt.
Zeker in Amsterdam met veel studenten en expats lijkt me tijdelijke verhuur prima te regelen.
Is het geen idee als een huurder opzegt om dan de nieuwe huurder middels een hospitaconstructie een tijdelijk huurcontract van 9 maanden tijdelijk te laten huren? En dan weer een nieuwe te zoeken?
Dan zit je niet aan de nieuwe huurders vast en als je op die manier alle huurders hebt vervangen, kun je ze allemaal opzeggen (kan met een hospitacontract de eerste negen maanden) als je je woning wilt verkopen of al verkocht hebt.
Zeker in Amsterdam met veel studenten en expats lijkt me tijdelijke verhuur prima te regelen.
zaterdag 15 juni 2013 om 00:38
quote:marijn76 schreef op 15 juni 2013 @ 00:32:
[...]
We wonen er nu zelf, zij het tegen onze zin (of eigenlijk vooral: tegen mijn zin, want mijn man is het allemaal om het even, hij vindt het niet zo erg om in Amsterdam te wonen en wat het huis betreft: hij ziet vooral de mogelijkheden). En we zijn het allemaal ook wel een beetje zat, na drie jaar leuren met dat huis.
Maar als we morgen een partij tegenkomen die het kopen wil voor een goede prijs, zeggen we natuurlijk geen nee. We hebben alleen op dit moment geen makelaar meer, en we doen er nu even ook geen moeite meer voor om te verkopen.
Kan me voorstellen dat je na drie jaar daar wel klaar mee bent.
Maar,ik denk dat je man het 'beter' heeft door vooral mogelijkheden te zien. Je kwaad maken op de oom is begrijpelijk, maar gedane zaken nemen geen keer. Dus als je merkt dat je de neiging hebt het oude huis te verheerlijken is het misschienvoor jezelf leuker daar niet aan toe te geven. Wie weet waat je over 5 jaar zit (misschien wel in een nog leuker huis dan het oude, dankzij de rare oom )
[...]
We wonen er nu zelf, zij het tegen onze zin (of eigenlijk vooral: tegen mijn zin, want mijn man is het allemaal om het even, hij vindt het niet zo erg om in Amsterdam te wonen en wat het huis betreft: hij ziet vooral de mogelijkheden). En we zijn het allemaal ook wel een beetje zat, na drie jaar leuren met dat huis.
Maar als we morgen een partij tegenkomen die het kopen wil voor een goede prijs, zeggen we natuurlijk geen nee. We hebben alleen op dit moment geen makelaar meer, en we doen er nu even ook geen moeite meer voor om te verkopen.
Kan me voorstellen dat je na drie jaar daar wel klaar mee bent.
Maar,ik denk dat je man het 'beter' heeft door vooral mogelijkheden te zien. Je kwaad maken op de oom is begrijpelijk, maar gedane zaken nemen geen keer. Dus als je merkt dat je de neiging hebt het oude huis te verheerlijken is het misschienvoor jezelf leuker daar niet aan toe te geven. Wie weet waat je over 5 jaar zit (misschien wel in een nog leuker huis dan het oude, dankzij de rare oom )
"I'm just an animal looking for a home and.... share the same space for a minute or two...”
zaterdag 15 juni 2013 om 00:41
quote:boebezoebe schreef op 15 juni 2013 @ 00:30:
Hebben jullie er ook een lange termijn plan voor? (Of lees ik ergens overheen?))
Dank je! Dat is misschien precies het punt. Ikzelf zie op dit moment geen planning voor de lange termijn. Voor mijn gevoel ben ik hier min of meer aangespoeld en moet ik er maar het beste van zien te maken.
Afgaande op de uitingen van manlief (in de laatste maanden) heeft hij wel meer dan één lange termijn planning:
1. We blijven hier wonen en knappen het pand op.
2. We knappen het pand op en verkopen als de markt aantrekt.
3. We verkopen het pand zondermeer, zolang we er niet op hoeven in te leveren.
3. We maken er een soort kamerverhuurbedrijf van nadat het is opgeknapt, en als het dan financieel haalbaar is gaan we zelf weer ergens anders wonen.
Dus ik weet niet of we echt van een plan kunnen spreken inderdaad. In elk geval niet van één plan.
Hebben jullie er ook een lange termijn plan voor? (Of lees ik ergens overheen?))
Dank je! Dat is misschien precies het punt. Ikzelf zie op dit moment geen planning voor de lange termijn. Voor mijn gevoel ben ik hier min of meer aangespoeld en moet ik er maar het beste van zien te maken.
Afgaande op de uitingen van manlief (in de laatste maanden) heeft hij wel meer dan één lange termijn planning:
1. We blijven hier wonen en knappen het pand op.
2. We knappen het pand op en verkopen als de markt aantrekt.
3. We verkopen het pand zondermeer, zolang we er niet op hoeven in te leveren.
3. We maken er een soort kamerverhuurbedrijf van nadat het is opgeknapt, en als het dan financieel haalbaar is gaan we zelf weer ergens anders wonen.
Dus ik weet niet of we echt van een plan kunnen spreken inderdaad. In elk geval niet van één plan.
I am not young enough to know everything - (Oscar Wilde)
zaterdag 15 juni 2013 om 00:42
zaterdag 15 juni 2013 om 00:46
zaterdag 15 juni 2013 om 00:49
quote:yoshe schreef op 14 juni 2013 @ 23:53:
Is er zicht op dat de huurders er ooit uit gaan?
Overwogen om het stuk waar jullie nu in wonen ook te verhuren?
Ja, dat kan, dat is één van de 'plannen' van mijn man.
Een probleem is dat je geen HRA meer hebt als je niet zelf in het huis woont. En dat scheelt toch wel een slok op een borrel.
Is er zicht op dat de huurders er ooit uit gaan?
Overwogen om het stuk waar jullie nu in wonen ook te verhuren?
Ja, dat kan, dat is één van de 'plannen' van mijn man.
Een probleem is dat je geen HRA meer hebt als je niet zelf in het huis woont. En dat scheelt toch wel een slok op een borrel.
I am not young enough to know everything - (Oscar Wilde)
zaterdag 15 juni 2013 om 00:53
Laten we maar even heel eerlijk zijn...Jullie hebben dit huis aanvaard met eurotekens in de ogen. Ik krijg het idee dat jullie voor de aanvaarding niet eens naar het huis zijn gaan kijken, niet hebben geïnformeerd naar jullie recht en vooral plichten bij aanvaarding etc.
Waren dit weer fantastische economische tijden geweest dan hadden we geen piep uit je gehoord over deze plotselinge financiële buffer. Voor wat hoort wat. Jullie krijgen nota bene de kans om binnen een aantal jaar een paar ton te genereren. Dit valt voor mij onder de categorie stoppen met zeiken en kijken naar de mogelijkheden. Hebben jullie echt alles gedaan aan het feit om het huis verkocht te krijgen. Stop niet zo veel geld in professionals en ga op eigen verkenning. Zijn er cultuurfondsen geïnteresseerd in het pand? De gemeente? Buitenlandse makelaars/kopers etc.
Waren dit weer fantastische economische tijden geweest dan hadden we geen piep uit je gehoord over deze plotselinge financiële buffer. Voor wat hoort wat. Jullie krijgen nota bene de kans om binnen een aantal jaar een paar ton te genereren. Dit valt voor mij onder de categorie stoppen met zeiken en kijken naar de mogelijkheden. Hebben jullie echt alles gedaan aan het feit om het huis verkocht te krijgen. Stop niet zo veel geld in professionals en ga op eigen verkenning. Zijn er cultuurfondsen geïnteresseerd in het pand? De gemeente? Buitenlandse makelaars/kopers etc.
zaterdag 15 juni 2013 om 00:58
quote:jira schreef op 15 juni 2013 @ 00:46:
Hebzucht, got to love it.
Had je maar eerst fatsoenlijk & volledig moeten informeren over de algehele situatie i.p.v jezelf bezatten met het idee dat je 'rijk' bent geworden.
Vast niet wat je wil lezen.
Wat is eigenlijk de bedoeling van deze topic?
Haha, dat bezatten was alleen de eerste avond maar hoor, wat zou jij doen als je een telefoontje krijgt dat je zojuist een pand van ruim 9 ton in de schoot geworpen hebt gekregen? (Proost).
En we hebben ons uitermate fatsoenlijk en volledig laten informeren over de hele situatie, over de huurders, over de moeilijkheden om het pand te verkopen (de laatste 100+ jaar is het pand nooit verkocht, alleen maar overgeërfd), over het achterstallig onderhoud etc. etc.
We hebben na rijp beraad besloten het avontuur aan te gaan, een beslissing waar ik nog steeds achter sta. Het voelt voor mij alleen een beetje dubbel nu, dat ik me toch niet zo op mijn gemak voel in Amsterdam.
Hebzucht, got to love it.
Had je maar eerst fatsoenlijk & volledig moeten informeren over de algehele situatie i.p.v jezelf bezatten met het idee dat je 'rijk' bent geworden.
Vast niet wat je wil lezen.
Wat is eigenlijk de bedoeling van deze topic?
Haha, dat bezatten was alleen de eerste avond maar hoor, wat zou jij doen als je een telefoontje krijgt dat je zojuist een pand van ruim 9 ton in de schoot geworpen hebt gekregen? (Proost).
En we hebben ons uitermate fatsoenlijk en volledig laten informeren over de hele situatie, over de huurders, over de moeilijkheden om het pand te verkopen (de laatste 100+ jaar is het pand nooit verkocht, alleen maar overgeërfd), over het achterstallig onderhoud etc. etc.
We hebben na rijp beraad besloten het avontuur aan te gaan, een beslissing waar ik nog steeds achter sta. Het voelt voor mij alleen een beetje dubbel nu, dat ik me toch niet zo op mijn gemak voel in Amsterdam.
I am not young enough to know everything - (Oscar Wilde)
zaterdag 15 juni 2013 om 08:19
Hmm, eerlijk? Mijn eerste reactie wanneer ik wordt gebeld met het bericht dat ik een huis heb georven is: " oh nee". Ik zou er gelijk alles over willen weten en op zijn hoogst beneficiair aanvaarden.
Maar goed.
Een plan lijkt me wel iets dat je moet hebben. Al was het alleen maar voor je zielerust. Financieel gezien zijn er geen problemen, dus acuut hoeft er niks.
Jij wilt hier niet voor eeuwig blijven wonen. Dus dan moet er een plan komen dat is gericht op ooit ergens anders wonen.
Dat kan.
Plan 1 verkopen.
Verkopen als wat. Een huis, appartementen, studentenhuisvesting.
Verkopen aan wie? Investeerder, huisjesmelker, particulier?
Wat is het minimumbedrag dat de kosten dekt en je zou MOETEN krijgen (3,5 ton?)
Ken je product, verken de markt, maak een plan
Plan 2 verhuren.
Verhuren als wat? Studentenhuisvesting,? Appartementen of eenkamerwwonruimte
Verhuren aan wie? Studenten, expats, particulieren, bedrijven?
Wat zijn de minimale opbrangsten die je moet krijgen ( 800euro)?
Wat is haalbaar en extra zodat je geld genereerd (950 euro)?
Ook hier geldt, ken je product, verken de markt, leg contacten.
Met een duidelijk plan heb je in ieder geval het gevoel meer grip te hebben op je situatie. En zolang je er financieel en emotioneel niet aan onderdoor gaat valt het wel mee.
Maar goed.
Een plan lijkt me wel iets dat je moet hebben. Al was het alleen maar voor je zielerust. Financieel gezien zijn er geen problemen, dus acuut hoeft er niks.
Jij wilt hier niet voor eeuwig blijven wonen. Dus dan moet er een plan komen dat is gericht op ooit ergens anders wonen.
Dat kan.
Plan 1 verkopen.
Verkopen als wat. Een huis, appartementen, studentenhuisvesting.
Verkopen aan wie? Investeerder, huisjesmelker, particulier?
Wat is het minimumbedrag dat de kosten dekt en je zou MOETEN krijgen (3,5 ton?)
Ken je product, verken de markt, maak een plan
Plan 2 verhuren.
Verhuren als wat? Studentenhuisvesting,? Appartementen of eenkamerwwonruimte
Verhuren aan wie? Studenten, expats, particulieren, bedrijven?
Wat zijn de minimale opbrangsten die je moet krijgen ( 800euro)?
Wat is haalbaar en extra zodat je geld genereerd (950 euro)?
Ook hier geldt, ken je product, verken de markt, leg contacten.
Met een duidelijk plan heb je in ieder geval het gevoel meer grip te hebben op je situatie. En zolang je er financieel en emotioneel niet aan onderdoor gaat valt het wel mee.
zaterdag 15 juni 2013 om 08:55
Waarom lukt het niet om een grachtenpand te verkopen?
Zelfs met achterstallig onderhoud en een onpraktische indeling moet daar toch wel een mouw aan te passen zijn? Als er nou 1 plek in Nederland is waar mensen dik geld neertellen voor een huis dan is het de Amsterdamse grachtengordel. En als het echt zo'n slecht huis is dan dump je het op de markt voor een lage prijs. Desnoods levert de erfenis je 2 ton in plaats van 5 ton op.
En in verhuurde staat (studentenkamers) levert zo'n pand ook al tienduizenden euro's per jaar op. Daarmee moet je toch wat kosten kunnen dekken?
Wat ik niet begrijp (maar wel vaak zie) is dat mensen hun leven gaan compromitteren als ze meer geld hebben. Je woont naar tevredenheid ergens in Noord-Holland, je wordt rijker door een erfenis en het einde van het liedje is dat je ergens gaat wonen wat nooit 'thuis' zal worden. Maar je bent wel op papier een half miljoen rijker. Tja, gefeliciteerd.
Zelfs met achterstallig onderhoud en een onpraktische indeling moet daar toch wel een mouw aan te passen zijn? Als er nou 1 plek in Nederland is waar mensen dik geld neertellen voor een huis dan is het de Amsterdamse grachtengordel. En als het echt zo'n slecht huis is dan dump je het op de markt voor een lage prijs. Desnoods levert de erfenis je 2 ton in plaats van 5 ton op.
En in verhuurde staat (studentenkamers) levert zo'n pand ook al tienduizenden euro's per jaar op. Daarmee moet je toch wat kosten kunnen dekken?
Wat ik niet begrijp (maar wel vaak zie) is dat mensen hun leven gaan compromitteren als ze meer geld hebben. Je woont naar tevredenheid ergens in Noord-Holland, je wordt rijker door een erfenis en het einde van het liedje is dat je ergens gaat wonen wat nooit 'thuis' zal worden. Maar je bent wel op papier een half miljoen rijker. Tja, gefeliciteerd.
zaterdag 15 juni 2013 om 09:04
@ondernemer: uiteraard lukt dat best. Als je geen 7,5 ton wil hebben voor een pand met huurders dat in de goede tijd een WOZ had van 9 ton.....
TO: wat hebben jullie je slecht geïnformeerd voor je aan een dergelijk avontuur begon.
Voor nu: de eerste 3e optie. Zet het voor een reële prijs op de markt (en nee, dat is geen 7,5 ton) en verkoop het.
TO: wat hebben jullie je slecht geïnformeerd voor je aan een dergelijk avontuur begon.
Voor nu: de eerste 3e optie. Zet het voor een reële prijs op de markt (en nee, dat is geen 7,5 ton) en verkoop het.
zaterdag 15 juni 2013 om 09:13
Jeetje, ik snap echt niet dat je het niet gewoon voor 4 tot 5 ton te koop hebt gezet destijds. Dan had je zo een half tot 1,5 ton in je schoot geworpen gekregen en had je lekker in je huis kunnen blijven wonen. De meeste mensen waren met zo'n bedrag van iemand die ze niet eens gekend hadden dolblij geweest. Door jullie eigen hebzucht zit je nu aan een heleboel rompslomp en gedoe vast.
Am Yisrael Chai!
zaterdag 15 juni 2013 om 09:16
quote:ondernemer schreef op 15 juni 2013 @ 08:55:
Waarom lukt het niet om een grachtenpand te verkopen?
Zelfs met achterstallig onderhoud en een onpraktische indeling moet daar toch wel een mouw aan te passen zijn? Als er nou 1 plek in Nederland is waar mensen dik geld neertellen voor een huis dan is het de Amsterdamse grachtengordel. En als het echt zo'n slecht huis is dan dump je het op de markt voor een lage prijs. Desnoods levert de erfenis je 2 ton in plaats van 5 ton op.
En in verhuurde staat (studentenkamers) levert zo'n pand ook al tienduizenden euro's per jaar op. Daarmee moet je toch wat kosten kunnen dekken?
Wat ik niet begrijp (maar wel vaak zie) is dat mensen hun leven gaan compromitteren als ze meer geld hebben. Je woont naar tevredenheid ergens in Noord-Holland, je wordt rijker door een erfenis en het einde van het liedje is dat je ergens gaat wonen wat nooit 'thuis' zal worden. Maar je bent wel op papier een half miljoen rijker. Tja, gefeliciteerd.
Misschien omdat het géén grachten pand is?
Dit schreef TO om 00.20uur:
>>>Het is trouwens geen grachtenpand hoor . Die zitten al snel ver boven de miljoen. Het is wel een monument, het voorhuis tenminste.
Waarom lukt het niet om een grachtenpand te verkopen?
Zelfs met achterstallig onderhoud en een onpraktische indeling moet daar toch wel een mouw aan te passen zijn? Als er nou 1 plek in Nederland is waar mensen dik geld neertellen voor een huis dan is het de Amsterdamse grachtengordel. En als het echt zo'n slecht huis is dan dump je het op de markt voor een lage prijs. Desnoods levert de erfenis je 2 ton in plaats van 5 ton op.
En in verhuurde staat (studentenkamers) levert zo'n pand ook al tienduizenden euro's per jaar op. Daarmee moet je toch wat kosten kunnen dekken?
Wat ik niet begrijp (maar wel vaak zie) is dat mensen hun leven gaan compromitteren als ze meer geld hebben. Je woont naar tevredenheid ergens in Noord-Holland, je wordt rijker door een erfenis en het einde van het liedje is dat je ergens gaat wonen wat nooit 'thuis' zal worden. Maar je bent wel op papier een half miljoen rijker. Tja, gefeliciteerd.
Misschien omdat het géén grachten pand is?
Dit schreef TO om 00.20uur:
>>>Het is trouwens geen grachtenpand hoor . Die zitten al snel ver boven de miljoen. Het is wel een monument, het voorhuis tenminste.
zaterdag 15 juni 2013 om 09:33
Een studentenkamer in Amsterdam... dat kost toch zeker minimaal 600 euro huur. Keer 6 kamers, is 3600 euro, elke maand, aan extra inkomsten, is op jaarbasis 43.200 euro. Onderhoudskosten zijn aftrekbaar, dus je betaalt daar geen 20.000 euro belasting over.
En dan werken jullie ook nog eens beiden.
Dat is inderdaad, wat je noemt, een luxeprobleem.
Het wordt tijd om je erfenis zakelijk te gaan benaderen. Dus uitzoeken wat voor huurders er zitten, nagaan of de huur omhoog kan (je mag niet zomaar verhogen maar als je kunt aantonen dat het te goedkoop is nu, dan zijn daar mogelijkheden voor, je moet alleen de juiste wegen bewandelen).
En wat te denken van alsnog verkopen voor 4 ton?
En dan werken jullie ook nog eens beiden.
Dat is inderdaad, wat je noemt, een luxeprobleem.
Het wordt tijd om je erfenis zakelijk te gaan benaderen. Dus uitzoeken wat voor huurders er zitten, nagaan of de huur omhoog kan (je mag niet zomaar verhogen maar als je kunt aantonen dat het te goedkoop is nu, dan zijn daar mogelijkheden voor, je moet alleen de juiste wegen bewandelen).
En wat te denken van alsnog verkopen voor 4 ton?
zaterdag 15 juni 2013 om 09:36
Ik krijg hartkloppingen als ik dit verhaal lees. Je hebt een droomhuis die je vervolgens verkoopt omdat je een pand erft die je aan de straatstenen niet kwijt kunt. Volgens mij waren jullie ogen groter dan jullie portemonnee. Dit doet me denken aan een soortgelijk verhaal wat ik weleens van iemand heb gehoord. Je moet van hele goede huize komen, wil je de op papier staande waarde van een pand met winst kunnen omzetten in harde euro's op je bankrekening.
Je bent kwaad op de suikeroom? Je had de erfenis toch ook gewoon kunnen weigeren. Je erft iets wat op papier 9 ton waard is, terwijl je 350.000 euro's (exclusief rente) in real life moet betalen? Lijkt mij geen goede deal; vooral wanneer je niet eens weet wat je precies erft en hoe het pand er van binnen uitziet.
Je bent kwaad op de suikeroom? Je had de erfenis toch ook gewoon kunnen weigeren. Je erft iets wat op papier 9 ton waard is, terwijl je 350.000 euro's (exclusief rente) in real life moet betalen? Lijkt mij geen goede deal; vooral wanneer je niet eens weet wat je precies erft en hoe het pand er van binnen uitziet.
zaterdag 15 juni 2013 om 11:11
quote:ladytruckster schreef op 15 juni 2013 @ 09:16:
[...]
Misschien omdat het géén grachten pand is?
Dit schreef TO om 00.20uur:
>>>Het is trouwens geen grachtenpand hoor . Die zitten al snel ver boven de miljoen. Het is wel een monument, het voorhuis tenminste.Voor monumenten bestaan subsidies.
[...]
Misschien omdat het géén grachten pand is?
Dit schreef TO om 00.20uur:
>>>Het is trouwens geen grachtenpand hoor . Die zitten al snel ver boven de miljoen. Het is wel een monument, het voorhuis tenminste.Voor monumenten bestaan subsidies.
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
zaterdag 15 juni 2013 om 11:13
quote:Exces schreef op 15 juni 2013 @ 09:33:
Een studentenkamer in Amsterdam... dat kost toch zeker minimaal 600 euro huur. Keer 6 kamers, is 3600 euro, elke maand, aan extra inkomsten, is op jaarbasis 43.200 euro. Onderhoudskosten zijn aftrekbaar, dus je betaalt daar geen 20.000 euro belasting over.
En dan werken jullie ook nog eens beiden.
Dat is inderdaad, wat je noemt, een luxeprobleem.
Het wordt tijd om je erfenis zakelijk te gaan benaderen. Dus uitzoeken wat voor huurders er zitten, nagaan of de huur omhoog kan (je mag niet zomaar verhogen maar als je kunt aantonen dat het te goedkoop is nu, dan zijn daar mogelijkheden voor, je moet alleen de juiste wegen bewandelen).
En wat te denken van alsnog verkopen voor 4 ton?
43.200 euro per jaar? Wij zijn niet de enigen die ons rijk rekenen
Kijk als we nú een kamer leeg zouden krijgen en die na een flinke opknapbeurt zouden verhuren, dan zou 600 euro misschien haalbaar zijn. Maar de kamers zijn in het verleden voor vriendenprijsjes verhuurd. Ik durf hier echt niet te zeggen voor hoeveel, ik ben bang dat jullie me uitlachen .
De wettelijke huurverhoging bijvoorbeeld is pas toegepast sinds wij de eigenaar zijn. Daarvóór is de huur jarenlang hetzelfde geweest. Dat was een soort stille afspraak tussen de huisbaas (toen dik in de 80) en de huurders: hij deed niks aan onderhoud en zij kregen nooit huurverhoging voor hun kiezen.
En er zijn inderdaad zes kamers verhuurd, maar er zijn maar vier huurders (waarvan er dus twee een dubbele kamer hebben). Verder is er in het middenhuis nog een soort gemeenschappelijke ruimte. Ik ga niet precies zeggen hoeveel het nu oplevert, maar het komt echt niet in de buurt van 43.000 euro.
Voor vier ton verkopen gaan we echt niet doen, dan komen we niet eens uit de kosten die we tot nu toe gemaakt hebben (erfbelasting + invorderingsrente + reparaties). Dan houden we na lossing van de hypotheek niet eens genoeg over om iets anders te kopen.
Het ziet er dus naar uit dat we hier nog even blijven zitten, in afwachting van betere tijden.
Een studentenkamer in Amsterdam... dat kost toch zeker minimaal 600 euro huur. Keer 6 kamers, is 3600 euro, elke maand, aan extra inkomsten, is op jaarbasis 43.200 euro. Onderhoudskosten zijn aftrekbaar, dus je betaalt daar geen 20.000 euro belasting over.
En dan werken jullie ook nog eens beiden.
Dat is inderdaad, wat je noemt, een luxeprobleem.
Het wordt tijd om je erfenis zakelijk te gaan benaderen. Dus uitzoeken wat voor huurders er zitten, nagaan of de huur omhoog kan (je mag niet zomaar verhogen maar als je kunt aantonen dat het te goedkoop is nu, dan zijn daar mogelijkheden voor, je moet alleen de juiste wegen bewandelen).
En wat te denken van alsnog verkopen voor 4 ton?
43.200 euro per jaar? Wij zijn niet de enigen die ons rijk rekenen
Kijk als we nú een kamer leeg zouden krijgen en die na een flinke opknapbeurt zouden verhuren, dan zou 600 euro misschien haalbaar zijn. Maar de kamers zijn in het verleden voor vriendenprijsjes verhuurd. Ik durf hier echt niet te zeggen voor hoeveel, ik ben bang dat jullie me uitlachen .
De wettelijke huurverhoging bijvoorbeeld is pas toegepast sinds wij de eigenaar zijn. Daarvóór is de huur jarenlang hetzelfde geweest. Dat was een soort stille afspraak tussen de huisbaas (toen dik in de 80) en de huurders: hij deed niks aan onderhoud en zij kregen nooit huurverhoging voor hun kiezen.
En er zijn inderdaad zes kamers verhuurd, maar er zijn maar vier huurders (waarvan er dus twee een dubbele kamer hebben). Verder is er in het middenhuis nog een soort gemeenschappelijke ruimte. Ik ga niet precies zeggen hoeveel het nu oplevert, maar het komt echt niet in de buurt van 43.000 euro.
Voor vier ton verkopen gaan we echt niet doen, dan komen we niet eens uit de kosten die we tot nu toe gemaakt hebben (erfbelasting + invorderingsrente + reparaties). Dan houden we na lossing van de hypotheek niet eens genoeg over om iets anders te kopen.
Het ziet er dus naar uit dat we hier nog even blijven zitten, in afwachting van betere tijden.
I am not young enough to know everything - (Oscar Wilde)
zaterdag 15 juni 2013 om 11:14
Erfbelasting gaat over de WOZ waarde. Hier was pas nog een hele discussie over bij het TV programma Kassa dacht ik. In ieder geval het was op TV. Vele mensen kwamen in de problemen door deze wijze van berekenen van de erfbelasting. Uiteindelijk hoefde ze minder belasting te betalen, daar de WOZ waarde helemaal niet realistisch was. Interessant om uit te zoeken?
Je kunt bezwaar maken tegen de WOZ waarde. Voor dit jaar ben je volgens mij te laat, voor volgend jaar zeker een optie.
Tja, verder. Jullie zeggen een weloverwogen besluit te hebben genomen. Ik begrijp dat je er weleens van baalt, maar dat je nog volledig achter je besluit staat is toch goed?
Je kunt bezwaar maken tegen de WOZ waarde. Voor dit jaar ben je volgens mij te laat, voor volgend jaar zeker een optie.
Tja, verder. Jullie zeggen een weloverwogen besluit te hebben genomen. Ik begrijp dat je er weleens van baalt, maar dat je nog volledig achter je besluit staat is toch goed?
zaterdag 15 juni 2013 om 11:25
quote:marijn76 schreef op 15 juni 2013 @ 11:13:
[...]
43.200 euro per jaar? Wij zijn niet de enigen die ons rijk rekenen
Kijk als we nú een kamer leeg zouden krijgen en die na een flinke opknapbeurt zouden verhuren, dan zou 600 euro misschien haalbaar zijn. Maar de kamers zijn in het verleden voor vriendenprijsjes verhuurd. Ik durf hier echt niet te zeggen voor hoeveel, ik ben bang dat jullie me uitlachen .
De wettelijke huurverhoging bijvoorbeeld is pas toegepast sinds wij de eigenaar zijn. Daarvóór is de huur jarenlang hetzelfde geweest. Dat was een soort stille afspraak tussen de huisbaas (toen dik in de 80) en de huurders: hij deed niks aan onderhoud en zij kregen nooit huurverhoging voor hun kiezen.
En er zijn inderdaad zes kamers verhuurd, maar er zijn maar vier huurders (waarvan er dus twee een dubbele kamer hebben). Verder is er in het middenhuis nog een soort gemeenschappelijke ruimte. Ik ga niet precies zeggen hoeveel het nu oplevert, maar het komt echt niet in de buurt van 43.000 euro.
Voor vier ton verkopen gaan we echt niet doen, dan komen we niet eens uit de kosten die we tot nu toe gemaakt hebben (erfbelasting + invorderingsrente + reparaties). Dan houden we na lossing van de hypotheek niet eens genoeg over om iets anders te kopen.
Het ziet er dus naar uit dat we hier nog even blijven zitten, in afwachting van betere tijden.
Tja. Dat er zo´n huurders in zitten is natuurlijk te belachelijk voor woorden he. Voor een kamer in Amsterdam is 600 heel redelijk, misschien zelfs aan de lage kant. Daarvan was opknappen geen probleem geweest. En ga eens kijken in een studentenhuis, die zijn vaak genoeg te goor voor woorden en evengoed wordt er grif voor betaald.
Dat jullie dat niet vooraf allemaal hebben berekend, is achteraf gelul natuurlijk. Dus in dit geval zou ik dan zeggen; maak er het beste van. Kijk of je via marktplaats een fatsoenlijke keuken kunt overnemen, leg goedkope laminaat, maak je huis gezellig. Zodat je in elk geval met plezier kunt thuiskomen.
En zoek uit wat je kunt qua huurprijzen. Want het huis zal toch echt een keer onderhouden moeten worden. En maak bezwaar tegen de WOZ inderdaad. Laat een taxateur komen zodat je een realistische prijs kunt overleggen. De belastingdienst mag zelf tot 5 jaar terug, jij dus ook. Maak daar werk van, elke euro minder is meegenomen.
[...]
43.200 euro per jaar? Wij zijn niet de enigen die ons rijk rekenen
Kijk als we nú een kamer leeg zouden krijgen en die na een flinke opknapbeurt zouden verhuren, dan zou 600 euro misschien haalbaar zijn. Maar de kamers zijn in het verleden voor vriendenprijsjes verhuurd. Ik durf hier echt niet te zeggen voor hoeveel, ik ben bang dat jullie me uitlachen .
De wettelijke huurverhoging bijvoorbeeld is pas toegepast sinds wij de eigenaar zijn. Daarvóór is de huur jarenlang hetzelfde geweest. Dat was een soort stille afspraak tussen de huisbaas (toen dik in de 80) en de huurders: hij deed niks aan onderhoud en zij kregen nooit huurverhoging voor hun kiezen.
En er zijn inderdaad zes kamers verhuurd, maar er zijn maar vier huurders (waarvan er dus twee een dubbele kamer hebben). Verder is er in het middenhuis nog een soort gemeenschappelijke ruimte. Ik ga niet precies zeggen hoeveel het nu oplevert, maar het komt echt niet in de buurt van 43.000 euro.
Voor vier ton verkopen gaan we echt niet doen, dan komen we niet eens uit de kosten die we tot nu toe gemaakt hebben (erfbelasting + invorderingsrente + reparaties). Dan houden we na lossing van de hypotheek niet eens genoeg over om iets anders te kopen.
Het ziet er dus naar uit dat we hier nog even blijven zitten, in afwachting van betere tijden.
Tja. Dat er zo´n huurders in zitten is natuurlijk te belachelijk voor woorden he. Voor een kamer in Amsterdam is 600 heel redelijk, misschien zelfs aan de lage kant. Daarvan was opknappen geen probleem geweest. En ga eens kijken in een studentenhuis, die zijn vaak genoeg te goor voor woorden en evengoed wordt er grif voor betaald.
Dat jullie dat niet vooraf allemaal hebben berekend, is achteraf gelul natuurlijk. Dus in dit geval zou ik dan zeggen; maak er het beste van. Kijk of je via marktplaats een fatsoenlijke keuken kunt overnemen, leg goedkope laminaat, maak je huis gezellig. Zodat je in elk geval met plezier kunt thuiskomen.
En zoek uit wat je kunt qua huurprijzen. Want het huis zal toch echt een keer onderhouden moeten worden. En maak bezwaar tegen de WOZ inderdaad. Laat een taxateur komen zodat je een realistische prijs kunt overleggen. De belastingdienst mag zelf tot 5 jaar terug, jij dus ook. Maak daar werk van, elke euro minder is meegenomen.
