Psyche
alle pijlers
mijn vriendin stopt met leven.
zaterdag 29 juni 2013 om 00:02
zaterdag 29 juni 2013 om 00:04
quote:dubiootje schreef op 28 juni 2013 @ 23:59:
Als je 12 bent, moet wel iemand anders het voor je doen, namelijk je ouders.
Misschien niet het moment om hier nu over te beginnen, maar ik vraag me werkelijk af hoe het zo ver heeft kunnen komen. Als het echt is, wat ik niet hoop.
Hier de ervaring dat mijn moeder me een aansteller vond. Vanaf mijn 7e ongelukkig en vanaf 12 depressief.
Nu al zo'n 10 jaar aan de AD en nog steeds depressief.
Het kan dus wel.
Als je 12 bent, moet wel iemand anders het voor je doen, namelijk je ouders.
Misschien niet het moment om hier nu over te beginnen, maar ik vraag me werkelijk af hoe het zo ver heeft kunnen komen. Als het echt is, wat ik niet hoop.
Hier de ervaring dat mijn moeder me een aansteller vond. Vanaf mijn 7e ongelukkig en vanaf 12 depressief.
Nu al zo'n 10 jaar aan de AD en nog steeds depressief.
Het kan dus wel.
zaterdag 29 juni 2013 om 00:04
Hmmm, reactie verdwenen... Nog maar een keer dan.
Dit is zo bizar dat ik t bijna niet kan geloven.
Vriendin is al jaren ongelukkig, ouders weten hiervan maar hebben schijnbaar nooit actie ondernomen, zeggen nu zelfs 'ja ze heeft nooit vh leven gehouden idd', vriendin maakt nu kenbaar dat t genoeg is geweest, dat er een slap verhaal moet worden opgehangen tegenover dochter en iedereen die erbij is vindt dat een goed idee?!?!????!!!!
Klinkt ook alsof t een gezellig onderonsje was; oom Henk maakt de remmen onklaar, oma Truus neemt dochter onder haar hoede, tante Bep rijdt achter vriendin aan om zeker te stellen dat alles volgens plan verloopt en na 5 min rijdt neef Kees 'toevallig' voorbij en belt de politie maar dan is vriendin al overleden dus is t net een echt ongeluk. Iedereen akkoord? Mooi.
Dit kán toch gewoon niet echt zijn?!??!?!!?
Dit is zo bizar dat ik t bijna niet kan geloven.
Vriendin is al jaren ongelukkig, ouders weten hiervan maar hebben schijnbaar nooit actie ondernomen, zeggen nu zelfs 'ja ze heeft nooit vh leven gehouden idd', vriendin maakt nu kenbaar dat t genoeg is geweest, dat er een slap verhaal moet worden opgehangen tegenover dochter en iedereen die erbij is vindt dat een goed idee?!?!????!!!!
Klinkt ook alsof t een gezellig onderonsje was; oom Henk maakt de remmen onklaar, oma Truus neemt dochter onder haar hoede, tante Bep rijdt achter vriendin aan om zeker te stellen dat alles volgens plan verloopt en na 5 min rijdt neef Kees 'toevallig' voorbij en belt de politie maar dan is vriendin al overleden dus is t net een echt ongeluk. Iedereen akkoord? Mooi.
Dit kán toch gewoon niet echt zijn?!??!?!!?
zaterdag 29 juni 2013 om 00:06
Scamp, ik zeg niet dat het niet kan. Ik begrijp het alleen niet. Ook niet van jouw ouders, dat ze je niet serieus hebben genomen.
Nu is het wel zo dat je als volwassene wel zelf hulp kunt zoeken, en dat heb jij blijkbaar ook gedaan. De vriendin van TO heeft dat niet gedaan en heeft in haar wanhopige toestand zelfs een kind gekregen. Echt onvoorstelbaar en onverantwoord.
Nu is het wel zo dat je als volwassene wel zelf hulp kunt zoeken, en dat heb jij blijkbaar ook gedaan. De vriendin van TO heeft dat niet gedaan en heeft in haar wanhopige toestand zelfs een kind gekregen. Echt onvoorstelbaar en onverantwoord.
Ga in therapie!
zaterdag 29 juni 2013 om 00:07
quote:quinacridonerose schreef op 29 juni 2013 @ 00:00:
[...]
Door dit aan te kondigen maakt ze haar omgeving gevoelsmatig medeplichtig.
Juist dat deel kan ik weinig begrip voor opbrengen.
Want TO gaat het nu altijd fout doen, als ze niet help gaat vriendin dood, helpt ze wel word vriendin boos.
Sja, natuurlijk moet ze wel proberen hulp te zoeken, dan maar een boze vriendin.
Met dat deel heb ik ook moeite, quina, maar goed dat doet er nu inderdaad niet toe. Maar ik heb ook iemand gekend die erg in de knoop zat met zichzelf en steeds als wij ergens onenigheid over hadden was het: "Ik kan mezelf straks net zo goed tegen een boom aanknallen. Ongelukkig ben ik toch al." En ik wist nooit wat ik moest doen. Niks doen? Afwachten? Direct hulp aanschakelen? Zorgen dat er geen onenigheid meer is etc.?
Maar daar was geen kind bij betrokken. En dan is wel het hele verschil met deze situatie. Voor het belang van het kind moet er nu hulp worden gezocht voor deze vrouw, hoe serieus (of niet) haar mededeling ook is...
[...]
Door dit aan te kondigen maakt ze haar omgeving gevoelsmatig medeplichtig.
Juist dat deel kan ik weinig begrip voor opbrengen.
Want TO gaat het nu altijd fout doen, als ze niet help gaat vriendin dood, helpt ze wel word vriendin boos.
Sja, natuurlijk moet ze wel proberen hulp te zoeken, dan maar een boze vriendin.
Met dat deel heb ik ook moeite, quina, maar goed dat doet er nu inderdaad niet toe. Maar ik heb ook iemand gekend die erg in de knoop zat met zichzelf en steeds als wij ergens onenigheid over hadden was het: "Ik kan mezelf straks net zo goed tegen een boom aanknallen. Ongelukkig ben ik toch al." En ik wist nooit wat ik moest doen. Niks doen? Afwachten? Direct hulp aanschakelen? Zorgen dat er geen onenigheid meer is etc.?
Maar daar was geen kind bij betrokken. En dan is wel het hele verschil met deze situatie. Voor het belang van het kind moet er nu hulp worden gezocht voor deze vrouw, hoe serieus (of niet) haar mededeling ook is...
zaterdag 29 juni 2013 om 00:09
quote:Vinyl schreef op 29 juni 2013 @ 00:02:
Zelfmoord is gek genoeg strafbaar. Dus als je dit weet van te voren en je doet niks dan ben je medeplichtig lijkt me.
Nee hoor, zelfmoord is niet strafbaar.
Hulp bij zelfdoding wel. Maar dat gaat verder dan het enkel 'weten en niet ingrijpen', je moet dan ook een actieve handeling bij de zelfdoding verrichten.
Tot zover het juridische.
Bizar verhaal verder, nog nooit zoiets gehoord.
Zelfmoord is gek genoeg strafbaar. Dus als je dit weet van te voren en je doet niks dan ben je medeplichtig lijkt me.
Nee hoor, zelfmoord is niet strafbaar.
Hulp bij zelfdoding wel. Maar dat gaat verder dan het enkel 'weten en niet ingrijpen', je moet dan ook een actieve handeling bij de zelfdoding verrichten.
Tot zover het juridische.
Bizar verhaal verder, nog nooit zoiets gehoord.
zaterdag 29 juni 2013 om 00:10
zaterdag 29 juni 2013 om 00:11
quote:dubiootje schreef op 29 juni 2013 @ 00:06:
Scamp, ik zeg niet dat het niet kan. Ik begrijp het alleen niet. Ook niet van jouw ouders, dat ze je niet serieus hebben genomen.
Nu is het wel zo dat je als volwassene wel zelf hulp kunt zoeken, en dat heb jij blijkbaar ook gedaan. De vriendin van TO heeft dat niet gedaan en heeft in haar wanhopige toestand zelfs een kind gekregen. Echt onvoorstelbaar en onverantwoord.
Duub, ik betwiste je niet, sorry als dat zo over kwam.
Ik heb hulp gekregen omdat ik in crisis was.
Daarna nog vaker zelf hulp gezocht.
Scamp, ik zeg niet dat het niet kan. Ik begrijp het alleen niet. Ook niet van jouw ouders, dat ze je niet serieus hebben genomen.
Nu is het wel zo dat je als volwassene wel zelf hulp kunt zoeken, en dat heb jij blijkbaar ook gedaan. De vriendin van TO heeft dat niet gedaan en heeft in haar wanhopige toestand zelfs een kind gekregen. Echt onvoorstelbaar en onverantwoord.
Duub, ik betwiste je niet, sorry als dat zo over kwam.
Ik heb hulp gekregen omdat ik in crisis was.
Daarna nog vaker zelf hulp gezocht.
zaterdag 29 juni 2013 om 00:27
quote:NYC schreef op 29 juni 2013 @ 00:07:
[...]
Met dat deel heb ik ook moeite, quina, maar goed dat doet er nu inderdaad niet toe. Maar ik heb ook iemand gekend die erg in de knoop zat met zichzelf en steeds als wij ergens onenigheid over hadden was het: "Ik kan mezelf straks net zo goed tegen een boom aanknallen. Ongelukkig ben ik toch al." En ik wist nooit wat ik moest doen. Niks doen? Afwachten? Direct hulp aanschakelen? Zorgen dat er geen onenigheid meer is etc.?
Maar daar was geen kind bij betrokken. En dan is wel het hele verschil met deze situatie. Voor het belang van het kind moet er nu hulp worden gezocht voor deze vrouw, hoe serieus (of niet) haar mededeling ook is...
Ik had vroeger ook zo'n vriendin, altijd maar "dreigen"dat ze eruit zou stappen (achteraf loos alarm, ze leeft nog zover ik weet)
Ik wist eigenlijk nooit goed wat ik daar mee moest, haar ouders wisten het ook wel en ze kreeg op een gegeven moment wel hulp, maar dit hoorde ook gewoon bij haar manier van doen ofzo.
In dit geval is de dreiging zo concreet dat ik de crisisdienst zou bellen, zeker ook in verband met het kind inderdaad.
Maar ik zag de de OP weg is, en dat er actie ondernomen word.
[...]
Met dat deel heb ik ook moeite, quina, maar goed dat doet er nu inderdaad niet toe. Maar ik heb ook iemand gekend die erg in de knoop zat met zichzelf en steeds als wij ergens onenigheid over hadden was het: "Ik kan mezelf straks net zo goed tegen een boom aanknallen. Ongelukkig ben ik toch al." En ik wist nooit wat ik moest doen. Niks doen? Afwachten? Direct hulp aanschakelen? Zorgen dat er geen onenigheid meer is etc.?
Maar daar was geen kind bij betrokken. En dan is wel het hele verschil met deze situatie. Voor het belang van het kind moet er nu hulp worden gezocht voor deze vrouw, hoe serieus (of niet) haar mededeling ook is...
Ik had vroeger ook zo'n vriendin, altijd maar "dreigen"dat ze eruit zou stappen (achteraf loos alarm, ze leeft nog zover ik weet)
Ik wist eigenlijk nooit goed wat ik daar mee moest, haar ouders wisten het ook wel en ze kreeg op een gegeven moment wel hulp, maar dit hoorde ook gewoon bij haar manier van doen ofzo.
In dit geval is de dreiging zo concreet dat ik de crisisdienst zou bellen, zeker ook in verband met het kind inderdaad.
Maar ik zag de de OP weg is, en dat er actie ondernomen word.
zaterdag 29 juni 2013 om 00:47
quote:NYC schreef op 28 juni 2013 @ 23:41:
Overigens betwijfel ik of mensen met deze mededeling echt "serieus" iets van plan zijn of heel erg duidelijk willen maken dat het echt niet lekker met ze gaat (wat al erg genoeg is). De keer dat ik dit zelf in mijn nabije omgeving meemaakte (en wat ik van anderen ook gehoord heb) is dat het juist vaak heel onverwachts gebeurd. Als je het niet had zien aankomen. Op het moment dat je dacht: Hé, wat gaat het de laatste tijd goed met ...
Heb het zelf (helaas) tot twee keer toe van dichtbij meegemaakt, en beide keren inderdaad geen aankondigingen. Achteraf kan je aan heel veel dingen (en ook opmerkingen) merken dat ze het al van plan zijn geweest.
Ik hoop echt oprecht dat wat hier stond, niet echt is. En ik hoop zelfs dat ze niet van plan zijn om een kind van 10 haar leven lang voor te liegen. Daar kan ik met mijn verstand niet bij.
Overigens betwijfel ik of mensen met deze mededeling echt "serieus" iets van plan zijn of heel erg duidelijk willen maken dat het echt niet lekker met ze gaat (wat al erg genoeg is). De keer dat ik dit zelf in mijn nabije omgeving meemaakte (en wat ik van anderen ook gehoord heb) is dat het juist vaak heel onverwachts gebeurd. Als je het niet had zien aankomen. Op het moment dat je dacht: Hé, wat gaat het de laatste tijd goed met ...
Heb het zelf (helaas) tot twee keer toe van dichtbij meegemaakt, en beide keren inderdaad geen aankondigingen. Achteraf kan je aan heel veel dingen (en ook opmerkingen) merken dat ze het al van plan zijn geweest.
Ik hoop echt oprecht dat wat hier stond, niet echt is. En ik hoop zelfs dat ze niet van plan zijn om een kind van 10 haar leven lang voor te liegen. Daar kan ik met mijn verstand niet bij.
zaterdag 29 juni 2013 om 00:51
quote:Scamp schreef op 29 juni 2013 @ 00:04:
[...]
Hier de ervaring dat mijn moeder me een aansteller vond. Vanaf mijn 7e ongelukkig en vanaf 12 depressief.
Nu al zo'n 10 jaar aan de AD en nog steeds depressief.
Het kan dus wel.He lieverd, je hebt er natuurlijk niet veel aan maar wel een gemeende hele dikke knuf, tot je zegt, `hellup laat mij aub nu los`.
[...]
Hier de ervaring dat mijn moeder me een aansteller vond. Vanaf mijn 7e ongelukkig en vanaf 12 depressief.
Nu al zo'n 10 jaar aan de AD en nog steeds depressief.
Het kan dus wel.He lieverd, je hebt er natuurlijk niet veel aan maar wel een gemeende hele dikke knuf, tot je zegt, `hellup laat mij aub nu los`.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
zaterdag 29 juni 2013 om 00:54
quote:quinacridonerose schreef op 29 juni 2013 @ 00:27:
[...]
Ik had vroeger ook zo'n vriendin, altijd maar "dreigen"dat ze eruit zou stappen (achteraf loos alarm, ze leeft nog zover ik weet)
Ik wist eigenlijk nooit goed wat ik daar mee moest, haar ouders wisten het ook wel en ze kreeg op een gegeven moment wel hulp, maar dit hoorde ook gewoon bij haar manier van doen ofzo.
Afhankelijk van iemand zijn leeftijd kun je er ook weinig mee. Ik ken ook een jongen die regelmatig zegt dat het leven voor hem geen zin heeft en dat hij er een einde aan wil maken. De ene keer denk ik hij meent het...de andere keer denk ik dat het een roep om hulp is. Maar laat hulp nou net iets zijn dat hij niet accepteert (en je kunt iemand van 21 pas gedwongen laten helpen als de situatie heel slecht wordt) of afkapt zodra het niet gaat zoals hij het wil...
In dit geval is de dreiging zo concreet dat ik de crisisdienst zou bellen, zeker ook in verband met het kind inderdaad.
Maar ik zag de de OP weg is, en dat er actie ondernomen word.
[...]
Ik had vroeger ook zo'n vriendin, altijd maar "dreigen"dat ze eruit zou stappen (achteraf loos alarm, ze leeft nog zover ik weet)
Ik wist eigenlijk nooit goed wat ik daar mee moest, haar ouders wisten het ook wel en ze kreeg op een gegeven moment wel hulp, maar dit hoorde ook gewoon bij haar manier van doen ofzo.
Afhankelijk van iemand zijn leeftijd kun je er ook weinig mee. Ik ken ook een jongen die regelmatig zegt dat het leven voor hem geen zin heeft en dat hij er een einde aan wil maken. De ene keer denk ik hij meent het...de andere keer denk ik dat het een roep om hulp is. Maar laat hulp nou net iets zijn dat hij niet accepteert (en je kunt iemand van 21 pas gedwongen laten helpen als de situatie heel slecht wordt) of afkapt zodra het niet gaat zoals hij het wil...
In dit geval is de dreiging zo concreet dat ik de crisisdienst zou bellen, zeker ook in verband met het kind inderdaad.
Maar ik zag de de OP weg is, en dat er actie ondernomen word.
zaterdag 29 juni 2013 om 01:50
quote:sabbaticalmeds schreef op vrijdag 28 juni 2013 23:54 Het is alsof je vriendin zegt: ik heb een longontsteking en daar ga ik dood aan. En de familie knikt en zegt, wat zullen we je dochter vertellen. "nou zeg maar dat het een zachte dood was" en weer werd er geknikt en gingen de borrelnoten rond.
Wat zou moeten gebeuren is dat de familie opspringt en zegt: Hoezo? WTF!!! WAT zegt de dokter, heb je medicijnen???? en waarom lig je niet in het ziekenhuis?
Longontsteking of depressie, het zijn beide ziektes waarvoor je behandeld kan worden.
Longontsteking of depressie, het zijn beide ziektes waarvoor je behandeld kan worden."
En beide ziektes waar je ondanks een (goede) behandeling aan kunt sterven. Iets minder snel oordelen, je weet duidelijk niet waar je over praat aan je reacties te zien.
Wat zou moeten gebeuren is dat de familie opspringt en zegt: Hoezo? WTF!!! WAT zegt de dokter, heb je medicijnen???? en waarom lig je niet in het ziekenhuis?
Longontsteking of depressie, het zijn beide ziektes waarvoor je behandeld kan worden.
Longontsteking of depressie, het zijn beide ziektes waarvoor je behandeld kan worden."
En beide ziektes waar je ondanks een (goede) behandeling aan kunt sterven. Iets minder snel oordelen, je weet duidelijk niet waar je over praat aan je reacties te zien.
zaterdag 29 juni 2013 om 02:50